Διαμαρτυρία κατοίκων των Αναργύρων στο ορυχείο Αμυνταίου ΛΚΔΜ/ΔΕΗ...

Διαβάστε περισσότερα...

Γεωργία και Ορυχεία...

Υπάρχουν δυο διαφορετικοί τρόποι για να δημιουργηθεί κάτι νέο. Ο Λιουις Μαμφορντ χρησιμοποιεί την αλληγορία της καλλιέργειας της γης σε σχέση με την εξόρυξη για να υπογραμμίσει τη διαφορά μεταξύ τους.. Η γεωργία , λέει ο Μαμφορντ , «επιστρέφει συνειδητά όσα ο άνθρωπος αφαιρεί από τη γη». Η διαδικασία της εξόρυξης αντίθετα «είναι καταστρεπτική ….και ο,τι αφαιρείται από τα λατομεία και τα ορυχεία δεν είναι δυνατόν να αντικατασταθεί » Η εξόρυξη επομένως «αποτελεί την ίδια την απεικόνιση της ανθρώπινης ασυνέχειας,προσωρινή και εφήμερη,τη μια στιγμή σε έξαρση κέρδους, την επόμενη κενή και εξαντλημένη»
Lewis Mumford , The City in History Its Origins , its Transformations and its Prospects, New York , 1961
και συνεχιζει ο Zygmunt Bauman: Η γεωργία αντιπροσωπεύει τη συνέχεια:τα δημητριακά αντικαθίστανται από άλλα δημητριακά, ένα πρόβατο γεννά αλλά πρόβατα. Η ανάπτυξη ως επιβεβαίωση και επαναβεβαίωση της ύπαρξης…Ανάπτυξη χωρίς απώλειες Τίποτε δεν χάνεται στη πορεία. Μετά το θάνατο η Αναγέννηση Δεν αποτελεί παράδοξο ότι οι αγροτικές κοινωνίες θεωρούσαν δεδομένη την αιώνια ασυνέχεια των όντων :όσα έβλεπαν γύρω τους , όσα οι ίδιες έπρατταν αποτελούσαν μια αδιάκοποι αλυσίδα επιμέρους τερματισμών απόλυτα αξεδιάλυτων από την ακατάπαυστη επανάληψη μιας γέννησης- η μάλλον μιας αέναης ανάστασης . Οι άνθρωποι στις αγροτικές κοινωνίες ζούσαν πορευόμενοι προς μια διαρκή αναγέννηση, είτε με τη μορφή μιαςατέλειωτης μετενσάρκωσης είτε ω τα ενσαρκα θνητά σώματα ξαναγεννημένα με τη μορφή πνευμάτων , ως αθάνατες ψυχές .
Αντίθετα ,όμως , η εξόρυξη αποτελεί την επιτομή της ρήξης και της ασυνέχειας.Το νέο δεν μπορεί να γεννηθεί αν κάτι δεν απορριφθεί , πεταχτεί η καταστραφεί. Το νέο δημιουργείται στην πορεία ενός σχολαστικού και ανελέητου διαχωρισμού ανάμεσα στο ζητούμενο προϊών και σε ο,τι άλλο στέκεται εμπόδιο στην επίτευξη του. , Η εξόρυξη αρνείται ότι ο θάνατος κουβαλά στη μήτρα του μια νέα γέννηση. Αντίθετα προχωρεί με βάση την υπόθεση ότι η γέννηση του νέου απαιτεί το θάνατο του παλιού… Αποτελεί κίνηση μονόδρομη , ανεπίστρεπτη και ανέκκλητη. Το χρονικό της είναι ένα νεκροταφείο εξαντλημένων και εγκαταλελειμμένων φλεβών και φρεάτων. Η εξόρυξη δεν νοείται χωρίς απορρίμματα

Zygmunt Bauman , Σπαταλημένες Ζωές,Οι απόβλητοι της νεωτερικότητας Μτφ Μαρκος Καρασαρινης, εκδ Καταρτι 2005
Πηγή: http://nosferatos.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Μέσα στον Ιούλιο αναμένεται να οριστεί δικάσιμος για τον καθορισμό τιμής μονάδας των απαλλοτριωθέντων εκτάσεων από τη ΔΕΗ για τη μετεγκατάσταση του οικισμού της Ποντοκώμης...

Μέσα στον Ιούλιο αναμένεται να οριστεί δικάσιμος για τον καθορισμό τιμής μονάδας των απαλλοτριωθέντων εκτάσεων από τη ΔΕΗ για τη μετεγκατάσταση του οικισμού της Ποντοκώμης. Τη δήλωση αυτή έκανε ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Κοζάνης Δημήτρης Μαυροματίδης, στην προχθεσινή συνεδρίαση του οργάνου, επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά σχετικό δημοσίευμα του «Π» στο φύλλο της 15ης Μαΐου. Ανέφερε συγκεκριμένα ότι, μετά την μεγάλη καθυστέρηση που σημειώθηκε εδώ και 14 μήνες, έφθασε τελικά την Πέμπτη «ο φάκελος της Ποντοκώμης» στην προεκτιμητική επιτροπή και ότι απομένει ο προσδιορισμός της εκδίκασης για τον καθορισμό της τιμής μονάδας των απαλλοτριωθέντων εκτάσεων στην Ποντοκώμη, ο οποίος όπως εκτιμάται θα προσδιοριστεί εντός του Ιουλίου. Υπενθυμίζεται, ότι σύμφωνα με όσα αποκάλυψε ο «Π», την περασμένη Παρασκευή, ο δήμαρχος Κοζάνης Λάζαρος Μαλούτας συνοδευόμενος από τον εντεταμένο σύμβουλο για τις απαλλοτριώσεις και πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου Δημήτρη Μαυροματίδη, συναντήθηκε με στελέχη της ΔΕΗ στην Αθήνα. Οι τελευταίοι διαβεβαίωσαν τη δημοτική αρχή ότι όχι μόνο θα σεβαστεί η ΔΕΗ όσα συμφωνήθηκαν για τα 1.300 στρέμματα, αλλά θα επισπευσθούν οι διαδικασίες για την απαλλοτρίωση του οικισμού. Υπενθυμίζεται ότι απαράβατος όρος που έθεσαν οι κάτοικοι και συμφώνησε η ΔΕΗ, είναι ότι σε καμία περίπτωση η επιχείρηση δεν πρόκειται να μπει στα 1.300 στρέμματα, εάν προηγουμένως δεν απαλλοτριωθεί ο οικισμός της Ποντοκώμης. Στη συνάντηση η ΔΕΗ διαβεβαίωσε ότι στις αμέσως προσεχείς ημέρες θα στείλει το «φάκελο της Ποντοκώμης», προκειμένου να διαβιβαστεί στην Κτηματική Υπηρεσία και να γίνει η προεκτίμηση. Στη συνέχεια η υπόθεση θα πάει στο δικαστήριο για τον καθορισμό των τιμών σε σπίτια και κτίσματα. Στο μεταξύ, η ΔΕΗ ξεκινά εργασίες αποψίλωσης σε έξι αγροκτήματα προκειμένου να μπορέσουν να διενεργηθούν από την Αρχαιολογική Υπηρεσία σωστικές αρχαιολογικές ανασκαφές πριν από τη διάνοιξη του ορυχείου. Δίνεται μάλιστα προτεραιότητα σε τρία από αυτά τα αγροκτήματα που βρίσκονται στη ζώνη των 1.300 στρεμμάτων, όπου μπαίνουν οι μπουλντόζες για να κάνουν αποψίλωση, ώστε να προχωρήσει η Αρχαιολογική Υπηρεσία να προβεί σε δοκιμαστικές τομές και να υπολογιστεί το κονδύλιο των σωστικών αρχαιολογικών ανασκαφών που θα χρηματοδοτηθεί από τη ΔΕΗ. Τα τρία αγροκτήματα που ξεκινά η Αρχαιολογική Υπηρεσία με τις δοκιμαστικές τομές είναι τα υπ’ αριθμόν 944, 945 και 1.570. Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι ο πρόεδρος του Δ.Σ. Κοζάνης έκανε μνεία και στη θετική εξέλιξη που σημειώθηκε στο θέμα αποζημίωσης των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων, καθώς δεκτή από τη Βουλή η τροπολογία που κατατέθηκε από τους βουλευτές της Π.Ε. Κοζάνης Πάρη Κουκουλόπουλο και Μιχάλη Παπαδόπουλο και της Π.Ε. Φλώρινας Στάθη Κωνσταντινίδη, σχετικά με την απόδοση των αποζημιώσεων στους κατοίκους των περιοχών που πλήττονται από τις δραστηριότητες της ΔΕΗ. Συγκεκριμένα, η τροπολογία που έγινε δεκτή αναφέρει ότι «Η παρ. 8 του άρθρου 76 του ν. 4146/2013 δεν εφαρμόζεται σε περιπτώσεις αναγκαστικών απαλλοτριώσεων που έχουν κηρυχθεί ή πρόκειται να κηρυχθούν είτε για ανάγκες εκμετάλλευσης λιγνιτικών κοιτασμάτων από τη ΔΕΗ Α.Ε. ή διάδοχο αυτής ή κάθε συνδεδεμένο με αυτήν πρόσωπο, στις περιοχές που αναφέρονται στις διατάξεις του άρθρου 20 του ν.2446/96, είτε για τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 28 του ν.3937/2011».

Πηγή: Εφημερίδα Πτολεμαίος - Ρόη ΒΑΣΒΑΤΕΚΗ

Διαβάστε περισσότερα...

Ο «μέγας» μικρόκοσμός μας...

Ανασχηματισμοί, αναδομήσεις, τελετές εγκατάστασης και αποχώρησης. Κόσμος πάει κι έρχεται σε θέσεις παλιές, νέες, ανασυσταμένες, και το μόνο που αλλάζει είναι η μετονομασία των υπουργείων, λες κι αυτή θα φέρει την άνοιξη, την αλλαγή, την αισιοδοξία στους πολίτες. Μαζί με τους υπουργούς, υφυπουργούς, αλλάζουν και τα επιτελεία τους για να εφαρμοσθεί το νέο, αναπαλαιωμένο πρόγραμμα, που δεν είναι πλέον άλλο απ’ αυτό της τρόικας. Το ίδιο λίγο-πολύ συμβαίνει σε κάθε θέση εξουσίας από τις πάμπολλες χιλιάδες που υπάρχουν ή κατασκευάζονται για την ικανοποίηση του εγώ μας και την τέρψη των ψευδαισθήσεών μας, για να αισθανθούμε ότι είμαστε κάποιοι και, ανάλογα με την παιδεία και το επίπεδο του κάθε λαού, περνά με τρόπο πομπώδη σαν πανηγύρι ή αθόρυβο όπως απαιτεί η ουσία. Ο απερχόμενος αυτομάτως λησμονιέται και χάνεται από το προσκήνιο και ο επελθών αναδομεί και ανανεώνει τον χώρο εξουσίας του, ονειρευόμενος κάτι το ανώτερο, όσο ανώτερο γίνεται. Από τμηματάρχης έως πρωθυπουργός. Αλλωστε τόσοι έγιναν, που δεν τους έπιανε το μάτι σου. Εν τω μεταξύ, ένα αρκετά μεγάλο τμήμα πολιτών, με τα μέτρα λιτότητας που επιβλήθηκαν, αρχίζει να ασφυκτιά και να αντιμετωπίζει προβλήματα ακόμη και επιβίωσης. Και δεν αναφέρομαι σ’ αυτούς που έμαθαν να ζουν βίο πολυτελή με δανεικά, με πλαστό χρήμα και υφίστανται τις συνέπειες της απρονοησίας τους που έσπευσαν να πεισθούν από τις καταιγιστικές διαφημίσεις των τραπεζών για «δωρεάν» διακοπές κ.λπ. Κλεισμένοι, λοιπόν, στα γραφεία μας, αποκομμένοι από τη ζώσα κοινωνία, ευλογούμε τα γένια μας για να ανυψώσουμε το εγώ και αποθεώνουμε την έπαρση. Για όσους έτυχε να βρεθούν σε ανάλογους χώρους, εύκολη η διαπίστωση για τον φανταστικό κόσμο στον οποίο ζουν, έντεχνα καλλιεργημένο από τον περίγυρό τους. Θα αναρωτηθούν κάποιοι τι σχέση έχουν όλα αυτά μ’ αυτά που βιώνουμε. Εχουν, διότι όπου δεν τηρείται το μέτρο ή μάλλον μέτρο σύγκρισης είναι η επίδειξη και όχι η ουσία της πολιτικής, τότε δεν υπάρχει κανένα απολύτως μέλλον. Μάθαμε στα εύκολα και ξεμάθαμε να δουλεύουμε ή μάλλον τη δουλειά τη θεωρήσαμε πάρεργο. Το κυριότερο όμως είναι ότι θεωρήσαμε εαυτούς και αλλήλους το άλας της γης. Χωρίς παιδεία και με πολλή φιλαυτία, δημιουργήσαμε και ακόμη δημιουργούμε πρότυπα νοσούντα. Χρειάζεται η αναγέννηση της χώρας, που όμως δεν θα έλθει χωρίς ειλικρινή αυτοκριτική για την πολιτική μας αυτογνωσία και αναβάθμιση, και μέσω αυτής η ανόρθωση ενός λαού, που λησμόνησε την καταγωγή του, τα όριά του και ξέπεσε από δικά του λάθη, καθώς κι αυτοί που ψηφίζει κομμάτι του είναι. Ηρθε η ώρα ο καθένας να ανασυντάξει τις δυνάμεις του, τον οικογενειακό του προϋπολογισμό, τον νέο τρόπο ζωής, με βάση τα νέα δεδομένα, τις νέες συνθήκες, προς το δυσμενέστερο, που διαμορφώνονται. Να βασιστούμε στις δικές μας δυνάμεις και να προσπαθήσουμε να ανατρέψουμε το εγκληματικό πελατειακό σύστημα και τις δομές που συντηρεί τόσα χρόνια, με πίστη στις προσωπικές μας δυνάμεις, στους εαυτούς μας. Με ένα αίσθημα αλληλεγγύης, ξεχασμένο, αλλά αναγκαίο για πρόοδο και εξέλιξη ενός λαού που ένα σημαντικό τμήμα του «εκπαιδεύεται» και παιδεύεται αποκλειστικά και μόνο μέσω της τηλεοπτικής εικόνας, που διαμορφώνει τις συνειδήσεις και προκαθορίζει τα γεγονότα. Αγωνιούμε μήπως και διαταραχθεί ο ράθυμος πλην αδιέξοδος μικρόκοσμός μας. Ας αποτινάξουμε το καταδυναστευτικό μας εγώ, να γίνουμε επιτέλους δημιουργικοί, ώστε να βοηθήσουμε τελικά πράγματι τους εαυτούς μας και συγχρόνως το κοινωνικό σύνολο.

Του Δημητριου X. Παξινου
Ο Δημήτριος Χ. Παξινός είναι πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.

Διαβάστε περισσότερα...

Αξιο(πρέπει;)α...

Θα ξεκινήσω από το τέλος. Συνοψίζοντας, η αξιοπρέπεια δύσκολα καλλιεργείται. Θέλει προσπάθεια, θυσίες και ίσως μία δόση μαζοχισμoύ. Σε καμία όμως περίπτωση δεν φυτεύεται και αυτό γιατί είναι μία έννοια πολωμένη. Δεν έχω γνωρίσει κανένα λίγο ή πολύ αξιοπρεπή άνθρωπο. Κάποιοι είναι και κάποιοι άλλοι όχι. Το ζήτημα είναι τι κοστίζει και αν τελικά αξίζει τον κόπο. Προσωπικά, με την υπόθεση «αξιοπρέπεια» είχα ανέκαθεν μία σχέση μανιχαϊστική. Πάντα θαύμαζα τους ανώτερους ανθρώπους. Όχι τους καβαλημένους. Τους ανώτερους. Είναι σα να έχουν χώρο μέσα τους για να στριμώξουν τις δικαιολογίες για όλα τα στραβά του κόσμου. Μεγαλειώδες! Από την άλλη όμως αναρωτιέμαι, εις βάρος ποιάς άλλης πτυχής της προσωπικότητας και του ψυχισμού τους εξοικονομούν αυτόν τον χώρο και επι της ουσίας, υπάρχει νόημα; Είναι σίγουρα πολύ εύκολο να το παίξουμε ανώτεροι. Τουπέ, ιστοριούλα και chill out dude στιλάκι πουλάνε πλέον και στα ρουχάδικα. Ώρες-ώρες αυτό το υπεράνω outfit είναι τόσο πειστικό που δεν χρειάζεται καν συμπεριφορική προσπάθεια. Έλα όμως που η φτιαχτή ανωτερότητα είναι επικίνδυνα εύθραυστη. Με την πρώτη μη προμελετημένη έκβαση του παραμυθιού μας χάνουμε την απαραίτητη αυτοσυγκέντρωση, ξεσπάμε όπως ο πραγματικός μας εαυτός επιτάσσει και μετατρεπόμαστε στον πιο (καλοντυμένο) καραγκιόζη του σύμπαντος. Ρεζιλίκι. Η πραγματική αξιοπρέπεια είναι ίνα της στόφας του ατόμου. Είναι γραμμή παράλληλη στη γραμμή της ζωής του καθενός. Δεν είναι επιλογή, είναι στάτους. Είναι η αδυναμία του να έχεις ένα «λαϊκό» ξέσπασμα στον τσακωμό με τα αδέρφια σου, στο ξεκατίνιασμα με την κολλητή σου, στον χωρισμό με το γκόμενο ή στο μπινελίκωμα με τον υπάλληλο της όποιας δημόσιας υπηρεσίας. Γιατί απλά, δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς. Αλλά πόσο κοστίζει το μεγαλείο; Αξίζει η εκ των έσω σάπια κοινωνία μας μία τέτοιου είδους αντιμετώπιση; Μπορούν οι γύρω μας να διαχειριστούν μία τέτοιας κλίμακας αρετή; Ή μήπως ουσιαστικά το μόνο που καταφέρνουμε είναι να συσσωρεύουμε μέσα μας λύματα (για να μην πω σκατά) μέχρι να γίνουμε και οι ίδιοι βόθρος; Πάντα θαύμαζα τους ανώτερους ανθρώπους. Αλλά προσωπικά, όσο κυνικό και να ακούγεται, προτιμώ να πηγαίνω στη λαϊκή με ψιλά. Όχι με ράβδους χρυσού.

Πηγή: http://www.protagon.gr/ - της Τρισεύγενης Κόλλια

Διαβάστε περισσότερα...

Αχ, αυτά τα σκλαβωμένα μυαλά...

Και είναι κάτι μυαλά που τα ζηλεύεις. Κάτι μυαλά που πετάνε ελεύθερα με τα αόρατα φτερά τους. Τρέχεις να τα φτάσεις, αλλά εκεί που πας εσύ αυτά έχουν ήδη περάσει και έχουν αφήσει και το στίγμα τους. Είναι κάτι μυαλά που τρέχουν με 100, περνάνε όλα τα κόκκινα και τα στοπ. Ξεχωρίζουν μέσα στο πλήθος. Θές να τους μοιάσεις αλλά δεν μπορείς. Διστάζεις. Τέτοια μυαλά δεν αντέχουν σε κανόνες. Δεν λογαριάζουν πολλά πράγματα. Δεν φοβούνται. Δεν υπεραναλύουν. Τολμούν και πετυχαίνουν. Τρώνε και τα μούτρα τους πού και πού. Αλλά κανείς δεν έμαθε χωρίς να κάνει λάθη και να ρισκάρει. Μη σας πω πως ούτε αυτό τα νοιάζει. Προχωρούν παρακάτω. Η μιζέρια δεν έχει θέση στη ζωή τους. Κοιτάνε το μέλλον, την επόμενη πρόκληση. Επιθυμούν, όπως όλοι. Η διαφορά είναι πως έχουν το θάρρος να προσπαθήσουν να πραγματοποιήσουν την επιθυμία τους. Το άγνωστο δεν τους τρομάζει. Τους συναρπάζει. Η αβεβαιότητα και η αγωνία δεν τους επιβαρύνουν, τους θρέφουν. Οι άνθρωποι δεν τους ενοχλούν, τους θέλουν στη ζωή τους. Έτσι τελικά, γίνονται γεμάτοι. Ζηλευτά μυαλά. Το ομολογώ ξανά. Και είναι και κάτι άλλα μυαλά φορτωμένα με ανησυχίες και κόμπλεξ. Κάτι μυαλά σκλαβωμένα, που λέει ένας φίλος. Παραδομένα στις εμμονές τους. Καταδικασμένα θα έλεγα. Έτοιμα να γίνουν βορά σε κάθε προκατάληψη, σε κάθε έκφανση της ανασφάλειας τους. Έτοιμα να καταστρέψουν κάθε τι όμορφο μόνο και μόνο για να ικανοποιήσουν και να επιβεβαιώσουν τους κανόνες που τους δεσμεύουν. Αλίμονο και αν μια φορά γίνουν η εξαίρεση! Δεν θέλουν να προβάλλονται. Γι’ αυτό ακολουθούν τα άλλα μυαλά και αρκούνται στο να τρώνε τη σκόνη τους. Τα χάνουν μπροστά στην καινοτομία. Αποφεύγουν να υπερβαίνουν τον εαυτό τους. Ψηφίζουν σταθερότητα. Προτιμούν να κοιτούν. Να κρατούν σημειώσεις. Σαν να θέλουν να κάνουν αντεπίθεση. Σαν κάτι να ετοιμάζουν. Μην ανησυχείτε. Απλά πρέπει και αυτά να συντηρούν τις ψευδαισθήσεις τους. Θέλουν και αυτές να γλείψουν το κοκαλάκι τους. Δεν είναι εύκολο καλέ να δέχεσαι την ήττα έτσι απλά. Θέλει τεχνική, μπας και πείσεις τον εαυτό σου πως είδες τη νίκη, τη βίωσες, δεν σου άρεσε και την απέρριψες. Άμυαλα μυαλά! Πού ακούστηκε ξανά αυτό; Αχ αυτά τα μυαλά... Αχ και να ήξεραν τι χάνουν που δεν τολμάνε να ξεκολλήσουν το κοντέρ από το μηδέν. Αχ και να ξεραν πως κανείς δεν πιάνει τα 100 με την πρώτη. Αχ και να ξεραν πως περιμένοντας να φύγει η σκόνη και να καθαρίσει το τοπίο, θα δουν πως δεν είναι οι άλλοι που πάνε γρήγορα, αλλά είναι αυτοί που μένουν στο ίδιο μέρος. Αχ...

Πηγή: http://www.protagon.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Μπαίνουν οι πρώτες μπουλντόζες στο Ορυχείο Ποντοκώμης...

Σήμερα μπαίνουν οι μπουλντόζες της ΔΕΗ για πρόδρομες εργασίες στο αγρόκτημα της Ποντοκώμης, όπου επίκειται η διάνοιξη του ορυχείου νοτιοδυτικού τομέα. Παράλληλα η ηγεσία της ΔΕΗ διαβεβαίωσε στο δήμαρχο Κοζάνης ότι θα τηρηθούν όλες οι δεσμεύσεις για το αγρόκτημα των 1.300 στρεμμάτων, επισπεύδοντας μάλιστα την αποστολή του «φακέλου Ποντοκώμης» για την απαλλοτρίωση του οικισμού. Σύμφωνα με πληροφορίες, πραγματοποιήθηκε προχτές με πρωτοβουλία του διευθυντή του Ορυχείου Καρδιάς, μία συνάντηση με εκπροσώπους του Συλλόγου Περιβάλλοντος και Ποιότητας Ζωής Ποντοκώμης. Ο ορυχειάρχης Κώστας Μαχτής ενημέρωσε τον πρόεδρο του συλλόγου Αντώνη Σαμαρά, για την έναρξη των αρχαιολογικών ανασκαφών που πρέπει να γίνουν πριν από τη διάνοιξη του ορυχείου. Ειδικότερα, εξήγησε ότι προκειμένου η Αρχαιολογική Υπηρεσία να προχωρήσει στο έργο της ζήτησε από τη ΔΕΗ να προχωρήσει σε αποψίλωση συνολικά έξι αγροκτημάτων και κατά προτεραιότητα τριών. Σ’ αυτά τα τρία αγροκτήματα που βρίσκονται στη ζώνη των 1.300 στρεμμάτων, μπαίνουν ίσως και σήμερα οι μπουλντόζες να κάνουν αποψίλωση, ώστε να προχωρήσει η Αρχαιολογική Υπηρεσία σε δοκιμαστικές τομές, προκειμένου να προβεί στη συνέχεια σε σωστικές ανασκαφές, για τις οποίες πρέπει να υπολογιστεί το κονδύλιο και να χρηματοδοτηθεί από τη ΔΕΗ. Τα τρία αγροκτήματα που ξεκινά η Αρχαιολογική Υπηρεσία με τις δοκιμαστικές τομές είναι τα υπ’ αριθμόν 944, 945 και 1.570. Σε δεύτερο χρόνο η ΔΕΗ θα διενεργήσει εκσκαφή για την παράκαμψη του αγωγού νερού, ο οποίος μεταφέρει νερό από τον Πολύφυτο στον ΑΗΣ Αμυνταίου. Η παράκαμψη του αγωγού είναι απαραίτητη για τις ανάγκες του νέου ορυχείου. Στο μεταξύ, την περασμένη Παρασκευή ο δήμαρχος Κοζάνης Λάζαρος Μαλούτας συνοδευόμενος από τον εντεταμένο σύμβουλο για τις απαλλοτριώσεις και πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου Δημήτρη Μαυροματίδη, συναντήθηκε με στελέχη της ΔΕΗ στην Αθήνα. Οι τελευταίοι διαβεβαίωσαν τη δημοτική αρχή ότι όχι μόνο θα σεβαστεί η ΔΕΗ όσα συμφωνήθηκαν για τα 1.300 στρέμματα, αλλά θα επισπευθούν οι διαδικασίες για την απαλλοτρίωση του οικισμού. Υπενθυμίζεται ότι απαράβατος όρος που έθεσαν οι κάτοικοι και συμφώνησε η ΔΕΗ, είναι ότι σε καμία περίπτωση η επιχείρηση δεν πρόκειται να μπει στα 1.300 στρέμματα, εάν προηγουμένως δεν απαλλοτριωθεί ο οικισμός της Ποντοκώμης. Στη συνάντηση η ΔΕΗ διαβεβαίωσε ότι στις αμέσως προσεχείς ημέρες θα στείλει το «φάκελο της Ποντοκώμης», προκειμένου να διαβιβαστεί στην Κτηματική Υπηρεσία και να γίνει η προεκτίμηση. Στη συνέχεια η υπόθεση θα πάει στο δικαστήριο για τον καθορισμό των τιμών σε σπίτια και κτίσματα. Σύμφωνα με πληροφορίες η ΔΕΗ εκτιμά ότι σε ένα τρίμηνο θα γίνει το δικαστήριο, αν και ο δήμαρχος Κοζάνης ευελπιστεί ότι αυτό θα γίνει και νωρίτερα, ίσως μέχρι τα τέλη Ιουνίου.

Αγκάθι ο ΟΣΕ
Όλα αυτά, εφόσον γίνουν στα προαναφερόμενα χρονοδιαγράμματα, συνιστούν μία θετική εξέλιξη στη μετεγκατάσταση της Ποντοκώμης και στη διάνοιξη του ορυχείου. Βεβαίως, το μεγαλύτερο αγκάθι για τη διάνοιξη του ορυχείου νοτιοδυτικού τομέα στην Ποντοκώμη δεν σχετίζεται με τις απαλλοτριώσεις, αλλά με τον ΟΣΕ. Όπως δήλωσε ο Κ. Μαχτής στον «Π», οι ανάγκες του νέου ορυχείου απαιτούν παράκαμψη της παλιάς εθνικής οδού και της σιδηροδρομικής γραμμής. Αποκάλυψε ωστόσο ότι ο ΟΣΕ δεν είναι τόσο δεκτικός στο ξήλωμα της παλιάς γραμμής, πράγμα που αποδεικνύεται από τις διαπραγματεύσεις ετών, οι οποίες μέχρι τώρα είναι άκαρπες. Δεν είναι καθόλου βέβαιο μάλιστα, ότι θα καμφθούν οι σοβαρές αντιρρήσεις των αρμοδίων του ΟΣΕ, οι οποίοι σύμφωνα με πληροφορίες απαιτούν μεγάλες οικονομικές διασφαλίσεις. Γίνεται μάλιστα λόγος για διασφαλίσεις μεγάλου κόστους, τις οποίες σε τόσο δύσκολες εποχές, αδυνατεί ή αρνείται και η ΔΕΗ να ανταποκριθεί. Το βέβαιο είναι ότι αν δεν επέλθει συμφωνία με τον ΟΣΕ. Το ορυχείο νοτιοδυτικού τομέα δεν πρόκειται να γίνει, πράγμα που σημαίνει ότι δεν διασφαλίζεται η τροφοδοσία του ΑΗΣ καρδιάς, ο οποίος μπορεί να κλείσει. Στο μεταξύ, να σημειωθεί ότι στις 6 Ιουνίου γίνεται σε δεύτερο βαθμό στο Εφετείο Δυτικής Μακεδονίας το δικαστήριο για τον καθορισμό των αντικειμενικών τιμών για τα 1.300 στρέμματα, καθώς στην πρωτόδικη απόφαση υπήρξαν ενστάσεις.

Πηγή: Εφημερίδα ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ - ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΗΤΤΑΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Θα βγάλω φτερά...

Το ντοκιμαντέρ «Θα βγάλω φτερά», της Αννέτας Παπαθανασίου, διάρκειας 60′, που γυρίστηκε το 2003 και πήρε το 2ο βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Βασικός πρωταγωνιστής και συν-σκηνοθέτης ο Γιάννης Κουφάλης. Ένα ντοκιμαντέρ που βλέπει από μέσα μια παρέα φίλων με κινητική αναπηρία, με υπέροχες προσωπικές αφηγήσεις και εξομολογήσεις, με λυτρωτικό χιούμορ και αυθορμητισμό! Πηγή: http://alttherapy.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα...

Ονειρέψου, ρε, τι σου ζητάνε; Τσάμπα είναι...

Είδα ειδήσεις και ήταν όλα καλά τα νέα. Είδα έναν κόσμο όμορφο, γλυκό. Είδα μακριά να φεύγει το κακό. Όλα αυτά, σε μια πόλη ανθρώπινη, ζεστή, που ανθίζανε λουλούδια μέσα απ’ το μπετό. Είδα την κάθε μέρα Κυριακή, είδα πολιτικούς να λένε όλη την αλήθεια, είδα να τρέχουν όλοι όταν φωνάζει ένας «βοήθεια». Είδα, τριγύρω, φάτσες γελαστές, ερωτευμένες, να χτυπάνε οι καρδιές στα πιο δυνατά ντεσιμπέλ που έχουν σκάσει ποτέ στο στομάχι σου, σαν ανοιξιάτικες πεταλούδες που χορεύουν. Είδα όνειρα πολλά που έγιναν αλήθεια, με ζωές που έσμιξαν για πάντα, για μια ζωή, σαν από καιρό έτοιμες. Είδα απέραντα χωράφια με φράουλες - χωρίς σκάγια, είδα τα χαράτσια της καθημερινότητάς μας να καίγονται σαν τσιγαρόχαρτα. Είδα λογαριασμούς ξοφλημένους, από ανθρώπους που δεν ξόφλησαν ακόμα. Είδα κουρέλια να γίνονται κασμίρια, αλλά να τραγουδάνε ακόμη. Είδα ανέργους να πιάνουν δουλειές, είδα αστέγους να κοιμούνται κάτω από κεραμίδια. Είδα παιδάκια να μη λιποθυμούν στα σχολεία από την πείνα, αλλά να παίζουν ξένοιαστα. Είδα μητέρες να μην αγωνιούν για όλα, είδα πατεράδες δυνατούς, να τσακίζουν την γκαντεμιά της κρίσης. Είδα την τρόικα να φεύγει και να μας χρωστάει, είδα το κράτος μας να είναι κανονικά ευρωπαϊκό. Είδα τον κόσμο μια τεράστια παρέα κι είδα τον πόνο να μην έχει σημασία, πια, καμιά. Κι είδα τα ωραία στη ζωή που δεν τ’ αγοράζουν τα λεφτά. Είδα τα πιο ακριβά να τα παίρνεις τσάμπα, αν έχεις καρδιά και ψυχή. Και μετά-και μετά, ξύπνησα. Γιατί ήταν όνειρο... Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ονειρευόμαστε -κατά μέσο όρο- 2 ώρες στον ύπνο μας, κάθε νύχτα, ασχέτως με το τι θυμόμαστε το επόμενο πρωί. Με τα φτωχά μαθηματικά μου, αυτό είναι κάτι σαν, περίπου, 6 χρόνια συνολικών ονείρων, καθ’ όλη τη διάρκεια του βίου μας. Αλλά, έτσι κι αλλιώς, μπορεί ολόκληρη η ζωή μας να είναι ένα όνειρο, σωστά; Ονειρέψου, ρε, τι σου ζητάνε; Τσάμπα είναι.

Διαβάστε περισσότερα...

Δελτίο Τύπου του Γυμναστικού Συλλόγου Ποντοκώμης...

Την Κυριακή 12 Μαΐου 2013 διεξήχθη στην Νέα Τραπεζούντα Πιερίας το τουρνουά γρήγορου σκακιού «Υψηλάντεια 2013», που αποτελεί μέρος εδώ και πολλά χρόνια των ομώνυμων εκδηλώσεων του Μορφωτικού Ποντιακού Συλλόγου Νέας Τραπεζούντας Πιερίας «Ο Υψηλάντης». Πραγματοποιήθηκαν δύο τουρνουά, το πρώτο άνω των δεκατριών ετών και το δεύτερο κάτω των δώδεκα ετών. Συμμετείχαν συνολικά 115 σκακιστές και σκακίστριες από όλη την περιοχή της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας. Η ομάδα της Ποντοκώμης, με 14,5 βαθμούς κατέλαβε την 6η θέση και συμμετείχε με 7 αθλητές και αθλήτριες. Τα αποτελέσματα των παιδιών του Γυμναστικού Συλλόγου Ποντοκώμης, που βραβεύτηκαν ανά κατηγορία είναι :

Α/Α	Κατηγορία	ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ	ΘΕΣΗ
1	Κορίτσια 12 ετών	Σαμαρά Αναστασία	3η
2	Κορίτσια 14 ετών	Παναγιωτίδου Χριστίνα	1η
3	Κορίτσια 16 ετών	Παναγιωτίδου Θεοδώρα	2η

Διαβάστε περισσότερα...

Το παράθυρο...

Στο δωμάτιο του νοσοκομείου βρίσκεται ένας άνδρας που έχει τραυματιστεί στα μάτια και δεν βλέπει και στο διπλανό κρεββάτι, δίπλα από ένα παράθυρο, βρίσκεται ένας ηλικιωμένος ασθενής. Ανάμεσα στους 2 άνδρες αναπτύσσεται μια βαθιά φιλία. Καθημερινά ο ηλικιωμένος άνδρας περιγράφει στον τυφλό άνδρα τι συμβαίνει έξω από το παράθυρο του νοσοκομείου όπου νοσηλεύονται. Του περιγράφει ένα πάρκο και το τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια της ημέρας εκεί. Ο ηλικιωμένος είναι τα μάτια του τυφλού άνδρα. Κάποια στιγμή του λέει ότι έξω στο πάρκο, υπάρχει ένα ζευγάρι. Του λέει ότι μοιάζει ερωτευμένο και του εξηγεί τι κάνει. Ο νεαρός μιλάει με μια κοπέλα και ξαφνικά της δίνει ένα μπουκέτο λουλούδια. Ο τυφλός που ακούει την ιστορία διαμαρτύρεται και φωνάζει ότι η κοπέλα δεν θέλει λουλούδια, αλλά περιμένει από τον νεαρό, ένα δαχτυλίδι γάμου. “Κρίμα που δεν βλέπω” λέει ο τυφλός, την ώρα που ο ηλικιωμένος του εξηγεί ότι η κοπέλα πετάει τσαντισμένη το μπουκέτο με τα λουλούδια και φεύγει. “το ήξερα” απαντάει ο τυφλός, “το ήξερα ότι δεν ήθελε απλά λουλούδια αλλά περίμενε ένα δαχτυλίδι γιαυτό έφυγε”. Ο ηλικιωμένος γέρνει το κεφάλι του και λίγο πριν κοιμηθεί ακούει τον τυφλό να του λέει... “Σε ευχαριστώ πολύ που κάθεσαι και μου εξιστορείς τι συμβαίνει έξω στο πάρκο. Είμαι τυφλός και είσαι τα μάτια μου” Ήταν μια κατάθεση καρδιάς.... Την επόμενη ημέρα ο ηλικιωμένος αρχίζει να εξιστορεί τι συμβαίνει έξω από το παράθυρο του στο πάρκο. Ξαφνικά του λέει ότι εμφανίσθηκε πάλι, το χθεσινό ζευγάρι. “Αυτή τη φορά μιλάνε και ο νεαρός δεν κρατάει λουλούδια” λέει ο ηλικιωμένος και συνεχίζει: “σκύβει, γονατίζει και της δίνει ένα δαχτυλίδι. Η κοπέλα κλαίει και τον αγκαλιάζει. Φεύγουν μαζί” “Το ήξερα. Αυτό έπρεπε να κάνει από την αρχή. Στο είπα δεν στο είπα.” απάντησε ο τυφλός. Οι δυο ασθενείς κοιμήθηκαν και το πρωί έρχεται μια νοσοκόμα και λέει στον ηλικιωμένο ότι ήρθε η ώρα να πάει να εγχειριστεί. Ο τυφλός τον χαιρετάει και τον περιμένει... Οι ώρες περνούν και ξαφνικά εμφανίζεται μια άλλη νοσοκόμα που αρχίζει και στρώνει το άδειο κρεββάτι του ηλικιωμένου. Ο τυφλός κατάλαβε ότι δεν πάει καλά. “Έφερες έναν δίσκο φαγητού. Για μένα. Ο δεύτερος δίσκος;” ρωτάει την νοσοκόμα. Εκείνη κοντοστέκεται και του εξηγεί ότι ο ηλικιωμένος φίλος του πέθανε κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Το σοκ είναι μεγάλο. Ο τυφλός μετά από λίγο παρακαλεί την νοσοκόμα να ανοίξει τις γρίλιες του παραθύρου και να του πει τι γίνεται έξω στο πάρκο σήμερα. Η νοσοκόμα τις ανοίγει και...

Πηγη: iatropedia

Διαβάστε περισσότερα...

Τρώμε Βαρέα Μέταλλα...

ΕΡΕΥΝΑ ΣΟΚ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
Βαρέα μέταλλα στο πιάτο μας. Ένας ανερχόμενος διατροφικός κίνδυνος! Τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται σε σημαντικό βαθμό η συσσώρευση βαρέων μετάλλων στα γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα – και μάλιστα χωρίς κάποια ιδιαίτερη μείωση, σε αντίθεση με άλλες τοξικές οργανικές ενώσεις. Αφού αυτά τα προϊόντα αποτελούν το βασικότερο κρίκο στην τροφική αλυσίδα, η είσοδος των βαρέων μετάλλων στα αγροτικά οικοσυστήματα θεωρείται, από τους επιστήμονες, θεμελιώδους σημασίας, καθώς η επιβάρυνση της υγείας του καταναλωτή είναι ιδιαίτερα σημαντική, αθροιστικά. Βαρέα μέταλλα είναι τα μέταλλα εκείνα που… έχουν ειδικό βάρος μεγαλύτερο από αυτό του σιδήρου και είναι τοξικά σε χαμηλές συγκεντρώσεις. Τα βαρέα μέταλλα τα ανευρίσκουμε στη φύση είτε διαλυμένα ως ιόντα στο νερό, είτε ως μεταλλεύματα στους βράχους, είτε ακόμα προσκολλημένα σε μόρια του αέρα (αεροψεκασμοί και chemtrails διαβάστε Μετεωρολογικός Πόλεμος, Αεροψεκασμοί και Smart Dust η Διαολόσκονη …και Αυτός είναι ο Σκοπός των Αεροψεκασμών). Τα βαρέα μέταλλα, σε γενικές γραμμές δεν αποβάλλονται από τον οργανισμό, όση αποτοξίνωση και να κάνει κάποιος, και θεωρούνται μια από τις αιτίες για πολλές χρόνιες ασθένειες όπως πονοκέφαλοι, σκλήρυνση κατά πλάκας, αλζχάιμερ, κλπ Η επιβάρυνση της τροφικής αλυσίδας με βαρέα μέταλλα οφείλεται στη ρύπανση του περιβάλλοντος από τις ανθρωπογενείς δραστηριότητες, όπως η διάθεση ανεπεξέργαστων λυμάτων στους υδάτινους αποδέκτες, καύση στερεών απορριμμάτων, η ανεξέλεγκτη διάθεση στερεών απορριμμάτων (περιέχοντα βαρέα μέταλλα) στο έδαφος, η καύση συμβατικών καυσίμων κ.α.Δεδομένου ότι τα βαρέα μέταλλα δεν αποικοδομούνται, συσσωρεύονται στο έδαφος και τα νερά (γλυκά και αλμυρά), με αποτέλεσμα να περνούν στην τροφική αλυσίδα. Η τοξικότητά τους εξαρτάται από το είδος του βαρέως μετάλλου, τη συγκέντρωσή του, την συνύπαρξη του με άλλα βαρέα μέταλλα, και το είδος του μεγαοργανισμού.
Αρσενικό: Το ανόργανο αρσενικό συγκεντρώνεται στους μύες, τον εγκέφαλο, τον σπλήνα, τους νεφρούς, την καρδιά, τα μαλλιά και τα νύχια. Δηλητηρίαση από αρσενικό προκαλεί παράλυση του νευρικού συστήματος, κώμα και θάνατο, ενώ χρόνια έκθεση προκαλεί μυϊκή ατονία, απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, τριχόπτωση και καρκινογένεση.
Κάδμιο: Το κάδμιο σε τοξικές συγκεντρώσεις και χρόνια έκθεση, είναι δυνατόν να προκαλέσει νεφρικές και ηπατικές βλάβες, υπογονιμότητα στους άνδρες, και καρκινογένεση. Μόλυβδος: Ο μόλυβδος προκαλεί βλάβες στο νευρικό σύστημα (και κυρίως στον παιδικό πληθυσμό σχετίζεται με προβλήματα πνευματικής καθυστέρησης), ηπατικές και νεφρικές βλάβες, ευνοεί την εμφάνιση καρδιαγγειακών παθήσεων, και καρκινογένεση.
Υδράργυρος: Ο υδράργυρος ανιχνεύεται κατά κύριο λόγο στα αλιεύματα που προέρχονται από ρυπασμένες περιοχές, και συγκεντρώνεται στο ήπαρ και τους νεφρούς προκαλώντας αντιστοίχως βλάβες, προσβάλει το κεντρικό νευρικό σύστημα και προκαλεί προβλήματα που σχετίζονται με την πνευματική ανάπτυξη των παιδιών, και καρκινογένεση.
Χρώμιο: Το εξασθενές χρώμιο προκαλεί καρκινογένεση, ηπατικές και νεφρικές διαταραχές, δερματίτιδες, και όταν εισέρχεται από την αναπνευστική οδό είναι δυνατόν να προκαλέσει εκτός από καρκίνο των πνευμόνων και χρόνια βρογχίτιδα.
Χαλκός: Ο χαλκός είναι ένα μέταλλο το οποίο είναι απαραίτητο στον ανθρώπινο οργανισμό αφού συμμετέχει στην ανάπτυξη του αγγειακού και σκελετικού συστήματος, βοηθά στην απορρόφηση του σιδήρου, βοηθά στη λειτουργία του νευρικού συστήματος, όμως αν υπερβούμε την ημερήσια διαιτητική πρόσληψη σε χαλκό είναι δυνατόν να εμφανιστούν νεφρικές και ηπατικές διαταραχές.
Τα βαρέα μέταλλα συσσωρεύονται σε πρωτεϊνικούς ιστούς και τα οστά. Έτσι οι καταναλωτές θα πρέπει να αποφεύγουν την κατανάλωση ύδατος από ρυπασμένες περιοχές, καθώς και την κατανάλωση συκωτιού και νεφρών από μεγάλης ηλικίας ζώα, και ζώα που προέρχονται από ρυπασμένες περιοχές, καθώς επίσης και τρόφιμα βολβούς (πατάτες, κρεμμύδια, καρότα), που παρήχθησαν σε επιβαρυμένες με βαρέα μέταλλα περιοχές.
Στο περιβάλλον έχουν ανιχνευθεί άνω των 40 στοιχείων που ανήκουν στην κατηγορία των μετάλλων.Επικίνδυνα είναι τα αποκαλούμενα βαρέα μέταλλα όπως βηρύλλιο, κάδμιο, μόλυβδος, υδράργυρος, νικέλιο, άργυρος, χρυσός, χρώμιο, ψευδάργυρος και χαλκός. Τα πολύτιμα μέταλλα (άργυρος, χρυσός) ανακτώνται από τα υγρά απόβλητα λόγω της τιμής τους και έτσι δεν είναι πρακτικά ρύποι. Θεωρούνται τοξικά όσα μέταλλα έχουν δυσμενή επίδραση στους οργανισμούς ακόμη και όταν βρίσκονται σε πολύ χαμηλές συγκεντρώσεις. Η κυριότερη πηγή μετάλλων στο περιβάλλον είναι το έδαφος της γης όπου βρίσκονται όλα σχεδόν τα μέταλλα και τα οποία με διάφορους γεωχημικούς κύκλους και ανθρωπογενείς επεμβάσεις ανακατανέμονται στα διάφορα περιβαλλοντικά διαμερίσματα. Η βιομηχανική, τεχνολογική και γεωργική δραστηριότητα αποτελούν σημαντικούς παράγοντες ρύπανσης από μέταλλα, από την απόρριψη βιομηχανικώνα αποβλήτων, μεταλλευτικές εκμεταλλεύσεις, εμπλουτισμό και παραγωγή μεταλλικών αντικειμένων, χρήση λιπασμάτων, κλπ. Η καύση στερεών καυσίμων είναι μία άλλη πηγή εκπομπής μετάλλων στην ατμόσφαιρα που τελικά εναποτίθενται στο έδαφος και τα νερά. Τα μέταλλα δεν αφομοιώνονται, λόγω αδυναμίας των οργανισμών να τα «αναγνωρίσουν», ούτε όμως αποβάλλονται από το σύστημα των οργανισμών, κατά συνέπεια συσσωρεύονται και μάλιστα εκλεκτικά σε ορισμένους ιστούς (συκώτι, νεφρά) εμφανίζοντας έτσι υψηλές συγκεντρώσεις. Οι κυριότερες δράσεις τους είναι και καρκινογόνες. Η καρκινογόνος δράση των μετάλλων έχει μελετηθεί με μεγάλο αριθμό τοξικολογικών ερευνών και έχει βρεθεί ότι ο μηχανισμός της άμεσης προσθήκης σε κυτταρικό DNA (που προκαλεί μεταλλάξεις) είναι δευτερεύουσας σημασίας, σε σχέση με τη δράση μέσω οξειδωτικών βλαβών στο DNA που προκαλούνται από την παραγωγή ελευθέρων ριζών.

Βιβλιογραφία -Αθ. Βαλαβανίδης « Οικοτοξικολογία και περιβαλλοντική τοξικολογία» Πανεπιστήμιο Αθηνών 2007 -ΔΠΜΣ Επιστήμη και Τεχνολογία Υδατικών Πόρων, Διαχείριση Βιομηχανικών Αποβλήτων, Ε. Γρηγοροπούλου 2005

Διαβάστε περισσότερα...

Δολοφόνοι Ποιητών και Ηρώων...

Κάθε μέρα που περνά σε αυτή την ήττα που ζούμε δεν είναι η ίδια η ήττα που πονά αλλά ότι ξεμακραίνουν όλα. Λες και δεν μπήκαμε εμείς σε καράβι αλλά ό,τι μάς έδενε με αυτό το κομμάτι γης έλυσε τους κάβους και μάς άφησε πίσω. Στην κουπαστή χωρίς να μάς κουνάνε μαντήλι οι Ποιητές και οι Ήρωες μας κοιτάζουν κατάματα με το βλέμμα του προδωμένου που δεν καθρεπτίζει τίποτε άλλο μέσα του παρά μόνο απογοήτευση. Λες και μέσα στους αιώνες πόνταραν σε μας για την Αθανασία τους αλλά αποδειχθήκαμε τα πιο κουτσά άλογα του ιπποδρόμου της Ιστορίας. Κι όμως εμείς στις παρελάσεις καμαρωτά καλπάζαμε στις επετείους μνήμης Ποιητών και Ηρώων! Μένουμε πίσω με τα πόδια μας τσιμεντωμένα στο λιμάνι ξεγυμνωμένοι πλήρως από τον οπλισμό που μάς έκανε μέχρι πρότινος άτρωτους. Δεν είσαι τίποτε χωρίς την πανοπλία που σου έδωσαν να φοράς όσοι έκαναν την χώρα αυτή στίχους και χρώματα, αίμα και αγώνες. Ένα δίποδο όπως εκατομμύρια άλλα στον πλανήτη είσαι χωρίς την ασπίδα της ταυτότητας σου. Αλλά ας τα πούμε όλα τώρα μιας και τα έχουμε χάσει όλα. Δεν την γούσταρες την ταυτότητά σου. Ποτέ δε σου άρεσε ο “βαλκανοχωριάτικος” πολιτισμός και ήθελες να παίρνεις αέρα ευρωπαϊκό από φιλολογικά στέκια αριστερών και τεμπέληδων φαφλατάδων. Δεν γούσταρες τον Ελύτη και τον Ρίτσο, τα λόγια τους αποσπασματικά γούσταρες να τα βάζεις σε γιορτές για λίγους ανάμεσα σε χαβιάρι και μπρικ ή το πολύ-πολύ για να πείσεις καμιά γκόμενα ότι είσαι “διαβασμένος”. Δεν τον γούσταρες τον άπλυτο πολεμιστή, τον άυπνο και ξυπόλητο που από τη φύση του κατανοούσε ότι η κατάφαση στην δουλικότητα είναι η μετάλλαξή του σε ζωντανό νεκρό. Τον ανέφερες σε ομιλίες “επαναστατικές”, τον έκανες πανό, βιβλίο και παράδειγμα στους γελοίους πολιτικούς λόγους, αλλά με τίποτε δεν θα ήθελες να είσαι δίπλα του για ένα λεπτό. Το αίμα, η απλυσιά, ο ιδρώτας και η αγωνία του θανάτου θα σου “γύριζαν” το ευαίσθητο στομάχι σου. Η στιγμή του ηρωισμού μυρίζει άνθρωπο. Το "Ελλάς ευγνωμωνούσα" είναι ένα μπρούτζινο καρφί που στεριώνει την καρδιά. Πρέπει να έχεις καρδιά για να σου αξίζει αυτό το καρφί. Δεν είναι η ήττα που πονά, είναι ότι μείναμε πίσω μόνοι χωρίς το φως του Αγγελόπουλου και χωρίς τους “ήρωες που περπατούν στα σκοτεινά” του Σεφέρη. Δεν υπάρχει πια η μουσική του Χατζιδάκι να “ντύσει” το Χάρτινο Εγώ μας. Μείναμε πίσω ορφανοί. Και είναι πραγματικά μακάριοι οι τόσοι ηλίθιοι που ακόμα δεν έχουν καταλάβει τι έχει συμβεί. Τρέχουν ακόμα κάτω από μπαλκόνια να ακούσουν υποσχέσεις μιας καλύτερης ζωής χωρίς να μπορούν να κατανοήσουν ότι η καλύτερη ζωή είναι φαγητό πλαστικό, αναπαραγωγή του είδους άνευ συνειδήσεως και θάνατος μέσα σε κάτουρα και σκατά χωρίς τους Ποιητές και τους Ήρωες. Όσο για εκείνον τον Μπρεχτ που είπε το χιλιοαντιγραμένο σε άρθρα και φιλολογικές βραδιές “αλίμονο στην χώρα που έχει ανάγκη από ήρωες”, πέθανε χωρίς να δώσει την απάντηση για του τι θα ήταν ο ποιητής αν δεν είχε ως έμπνευση τους ήρωες. Δυστυχώς για αυτόν δεν ζει για να δει πώς είναι μια χώρα που δεν έχει ανάγκη ήρωες και κατ' επέκταση ξέμεινε από ποιητές. Να κοίταζε εμάς εδώ κοκαλωμένους στο λιμάνι καταδικασμένους να πορευτούμε μέχρι το τέλος χωρίς Ποιητές και Ήρωες. Μονάχα με την σιγουριά του ότι αλίμονο στην χώρα που δεν έχει ανάγκη την Ταυτότητά της. Άντε τώρα να σταθούμε και πάλι στην ουρά με το χαρτάκι στο χέρι να πληρώσουμε το ενοίκιο στέγασής μας μη και μάς τιμωρήσουν οι νοικοκυραίοι που έπεισαν τον όχλο ότι ζωή και πατρίδα είναι πρόσθεση και αφαίρεση. Άντε να κάνουμε τους διακανονισμούς μας με τα γκρίζα ανθρωπάρια των δημοσίων κατοχικών υπηρεσιών. Να απειλήσουμε, να οργιστούμε, να παρακαλέσουμε μη και χάσουμε κανέναν πόντο από τους τούβλινους τοίχους των σπιτιών μας. Άντε να ζήσουμε όσο μάς μένει γιατί δεν έχει μετά. Το μετά μπήκε στο μπαούλο της Ιστορίας και τοποθετήθηκε στην κουπαστή. Κάθονται πάνω του ο νηστικός στρατιώτης και ο τρελός ποιητής κοιτάζοντας εμάς τους δειλούς και μοιραίους να παίρνουμε τις τελευταίες μας ανάσες αμέριμνοι πριν το λιμάνι που πάνω του στεκόμαστε αρχίσει να βυθίζεται. Πριν το δικό μας Μηδέν σύρει μαζί του και την δικιά τους Αθανασία στον πάτο.

Πηγή: http://simplemangreek.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Θρίλερ με νέο «Ασωπό» στην Κοζάνη...

Αναστατωμένοι είναι οι κάτοικοι των δημοτικών διαμερισμάτων Αγίου Δημητρίου και Ρυακίου Κοζάνης καθώς το τελευταίο διάστημα ζουν με τον εφιάλτη του εξασθενούς χρωμίου. Έλεγχοι που έγιναν από τη Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης και Αποχέτευσης Κοζάνης (ΔΕΥΑΚ) σε τρεις γεωτρήσεις της περιοχής έδειξαν υψηλά ποσοστά ολικού και εξασθενούς χρωμίου, με συνέπεια ο περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας κ. Γιώργος Δακής να αποφασίσει την απαγόρευση, για προληπτικούς λόγους, της χρήσης των συγκεκριμένων υδάτων στα σπίτια των δύο κοινοτήτων. Όμως τη Μεγάλη Τετάρτη, όπως λέει στο «Βήμα», ο αντιπεριφερειάρχης Κοζάνης κ. Γιάννης Σόκουτης, με βάση νέα δεδομένα από μετρήσεις που έγιναν - από το ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας, το Κέντρο Περιβάλλοντος Δυτικής Μακεδονίας και τα συνεργαζόμενα με τη ΔΕΥΑΚ εργαστήρια - και οι οποίες έδειξαν χαμηλότερες συγκεντρώσεις, ειδικά στην πηγή του Ρυακίου, εκδόθηκε νέα οδηγία. «Με βάση της νέες μετρήσεις αλλά και τις οδηγίες που λάβαμε από το υπουργείο Υγείας αποφασίσαμε να εκδώσουμε τη Μεγάλη Πέμπτη τροποποιημένη απόφαση, βάσει της οποίας το νερό στις επίμαχες περιοχές απαγορεύεται για πόση, μαγείρεμα και μπάνιο, αλλά επιτρέπεται για όλες τις άλλες χρήσεις, δηλαδή πότισμα κήπων, πλύσιμο επιφανειών κτλ.» τονίζει ο αντιπεριφερειάρχης. Οι χαμηλές συγκεντρώσεις στη γεώτρηση του Ρυακίου οφείλονται, όπως εξηγεί ο κ. Σόκουτης, στην αραίωσή της με νερό άλλης καθαρής πηγής. Πάντως, μέχρι στιγμής κανείς δεν γνωρίζει την προέλευση της ρύπανσης, γι' αυτό και γίνονται έρευνες προκειμένου να βρεθεί η... πηγή του κακού. Παρ' όλα αυτά ο κ. Σόκουτης σπεύδει να διευκρινίσει «σε όσους αυθαίρετα αποδίδουν ευθύνες στη ΔΕΗ ότι στο παρακείμενο ρέμα Σούλου, το οποίο αποτελεί αποδέκτη λυμάτων της επιχείρησης, δεν έχει βρεθεί εξασθενές χρώμιο». Όπως αναφέρει ο ίδιος, η Περιφέρεια περιμένει τα νέα αποτελέσματα από τα συνεργαζόμενα με τη ΔΕΥΑΚ εργαστήρια, αλλά και από τις δειγματοληψίες οι οποίες έγιναν από το ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας και το Κέντρο Περιβάλλοντος Δυτικής Μακεδονίας σε άλλες πηγές που βρίσκονται υψώματα του Αγίου Δημητρίου και σε καθαρές ιδιωτικές γεωτρήσεις. Αν τα αποτελέσματα είναι αρνητικά, οι καθαρές πηγές θα εμπλουτίσουν το δίκτυο ύδρευσης των δύο κοινοτήτων. Διαφορετικά θα εξεταστεί το ενδεχόμενο να μεταφερθεί νερό από το υδρευτικό δίκτυο της Κοζάνης. Τα σχετικά αποτελέσματα αναμένεται να έχουν βγει ως την ερχόμενη Δευτέρα, οπότε έχει προγραμματιστεί ευρεία σύσκεψη στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας στην οποία θα συμμετέχουν όλοι οι τοπικοί φορείς, τεχνικοί σύμβουλοι, αλλά και οι επιστήμονες που πραγματοποιούν τις έρευνες.

Πηγή: Εφημερίδα Το Βήμα

Διαβάστε περισσότερα...

Η τελευταία αγκαλιά - Μια φωτογραφία που συγκλονίζει...

- Είναι από την Ντάκα του Μπαγκλαντές μετά την κατάρρευση 8 όροφου κτιρίου - Δείχνει ένα ζευγάρι αγκαλιασμένο μέχρι την τελευταία του πνοή μέσα στα ερείπια - Κανείς δεν γνωρίζει τίποτα γι' αυτούς παρά τις έρευνες - Πως περιγράφει την στιγμή που τράβηξε την φωτογραφία η φωτογράφος που βοηθά τους συγγενείς να βρουν τους ανθρώπους τους - Πάνω από 900 μέχρι στιγμής οι νεκροί.  Είναι ίσως η πιο δυνατή φωτογραφία της χρονιάς. Προκαλεί πολλά συναισθήματα, αλλά κυρίως πόνο. Είναι τραβηγμένη από μια γυναίκα που έχει αφιερώσει την ζωή της στο να δείξει στον έξω κόσμο τα δεινά που περνούν οι άνθρωποι στο Μπαγκλαντές. Οι άνθρωποι που εργάζονται σαν σκλάβοι σε αντίξοες και απάνθρωπες συνθήκες για ένα κομμάτι ψωμί. Η Τασλίμα Ακτερ, φωτογράφος και ακτιβίστρια ίσως κατάφερε να κάνει το εξής με αυτή την φωτογραφία. Να τραβήξει την προσοχή της άσπλαχνης Δύσης στην Ντάκα του Μπαγκλαντές. Να δείξει ότι οι 900 νεκροί να μην θυσιάστηκαν για το τίποτα. Ότι κάτι θ' αλλάξει. Η τραγωδία του Μπαγκλαντές δεν είναι τόσο σημαντική για τα ΜΜΕ της Δύσης όσο άλλες που συμβαίνουν εντός των "ορίων της". Φταίνε βεβαίως τα ΜΜΕ αλλά φταίει και το κοινό. Το οποίο δείχνει επιλεκτική ευαισθησία. Σκεφτείτε μόνο αυτές τις ημέρες που ακόμα βγάζουν νεκρούς από τα συντρίμμια πόσο το έχετε συζητήσει αυτό το θέμα στην παρέα σας και κάντε την σύγκριση με άλλα διεθνή γεγονότα που έγιναν στην Ευρώπη ή στις ΗΠΑ.... Για την συγκεκριμένη φωτογραφία έχει ήδη χυθεί πολύ μελάνι. Κάποιος είπε ότι αυτή η φωτογραφία προκαλεί μεγάλο πόνο αλλά και ταυτόχρονα είναι και νοσηρά όμορφη. Η αγκαλιά μέχρι τον θάνατο συγκλονίζει. Αυτή είναι μια φωτογραφία που θα μας στοιχειώνει όλους, λένε άλλοι φωτογράφοι.

Η ίδια η φωτογράφος μιλάει για την φωτογραφία της στο περιοδικό TIME.
Με ρώτησαν πολλοί για την φωτογραφία αυτή. Προσπάθησα να μάθω γι' αυτούς αλλά δεν έβγαλα άκρη. Δεν ξέρω ούτε ποιοί είναι, ούτε τι σχέση είχαν. Τους "ανακάλυψα" στο τέλος της ημέρας. Ήμουν όλη μέρα στα ερείπια και έβλεπα τους διασώστες αλλά και πολίτες να βγάζουν τραυματισμένους εργάτες από τα συντρίμμια. Θυμάμαι ακόμα τα τρομαγμένα μάτια των συγγενών. Ήμουν εξαντλημένη, τόσο πνευματικά όσο και σωματικά. Ξαφνικά, ανακάλυψα το ζευγάρι αυτό, αγκαλιασμένο στα ερείπια. Το αίμα από τα μάτια του άνδρα έτρεχε σαν δάκρυ. Όταν τους είδα δεν μπορούσα να το πιστέψω. Τους αισθάνθηκα σαν δικούς μου ανθρώπους. Τους έβλεπα τις τελευταίες τους στιγμές να κάθονται έτσι αγκαλιασμένοι, προσπαθώντας ό ένας να σώσει τον άλλο. Κάθε φορά που κοιτάζω αυτή την φωτογραφία, αισθάνομαι άβολα. Με έχει στοιχειώσει. Είναι σα να μου λένε. Δεν είμαστε ακόμα δυο πτώματα. Δεν είμαστε φτηνά εργατικά χέρια και φτηνές ζωές. Είμαστε άνθρωποι σαν κι εσάς. Η ζωή μας είναι πολύτιμη και τα όνειρά μας το ίδιο. Και καταλήγει: Η αγριότητα και η εκμετάλλευση θα συνεχιστεί. Γι' αυτό και θέλω η φωτογραφία αυτή να κάνει τον γύρο του κόσμου.

Πηγή: http://www.newsit.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Επίκαιρη ερώτηση βουλευτών του ΚΚΕ για το Ακατάλληλο νερό στους δημοτικούς οικισμούς Αγίου Δημητρίου και Ρυακίου Δήμου Κοζάνης...

Σοβαρό πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι των δημοτικών οικισμών Αγίου Δημητρίου και Ρυακίου Δήμου Κοζάνης εξαιτίας της υδροδότησης τους από γεωτρήσεις με ακατάλληλο νερό.Συγκεκριμένα εντοπίστηκε εξασθενές χρώμιο στο νερό των γεωτρήσεων που υδροδοτούνται οι οικισμοί. Μάλιστα η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας απαγόρευσε ρητά την πόση του νερού και τη χρήση του ακόμα και για ατομική καθαριότητα και υγιεινή, μετά την ανίχνευση εξασθενούς χρωμίου και την υπέρβαση του ορίου ολικού χρωμίου στο νερό των δύο πηγών. Οι περίπου 1.300 κατοίκους προμηθεύονται προσωρινά από τον Δήμο Κοζάνης εμφιαλωμένο νερό και παραμένει άγνωστο αν και πότε θα χρησιμοποιήσουν ξανά το νερό της βρύσης για τις καθημερινές τους ανάγκες (πόση, μαγείρεμα, ατομική υγιεινή και καθαριότητα). Να σημειώσουμε ότι οι μολυσμένες γεωτρήσεις των δύο οικισμών, βρίσκονται «περικυκλωμένες» από ορυχεία εξόρυξης λιγνίτη, και σε απόσταση «αναπνοής» από τον Ατμοηλεκτρικό Σταθμό Αγίου Δημητρίου της ΔΕΗ. Επειδή το νερό όμως αποτελεί κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα,
ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ οι κ.κ. Υπουργοί, τι μέτρα θα πάρει η κυβέρνηση για να δοθεί με κρατική ευθύνη η δυνατότητα υδροδότησης των παραπάνω οικισμών με πόσιμο νερό και μάλιστα χαμηλής τιμολόγησης.

Οι βουλευτές
Θεοδόσης Κωνσταντινίδης
Ελένη Γερασιμίδου

Διαβάστε περισσότερα...

Υποκριτές...

Άνθρωποι δίπλα μας ξεχασμένοι. Καρφωμένοι στο δικό τους μαρτύριο. Με καρφιά που δε θα γίνουν ποτέ σύμβολα. Κανείς δεν θα μάθει πόσο πόνεσαν, κανείς δεν θα μάθε ποτέ τ΄όνομά τους. Αν είχαν κάτι όμορφο να πουν. Αν ονειρεύτηκαν. Ποιες ήταν οι ελπίδες τους. Πως θάφτηκαν.. Άνθρωποι ανώνυμοι χαμένοι μέσα σε .... διάφορους γολγοθάδες. Ξεχασμένοι από τον ουρανό κι απ΄τη κόλαση. Μετέωροι σε ένα χθες, ένα σήμερα κι ένα αύριο που ξημέρωσε πάντα ίδιο. Τους προσπεράσαμε στο δρόμο, τους αγγίξαμε τυχαία μέσα στα στριμωγμένα λεωφορεία, ανταλλάξαμε κάποιο βιαστικό βλέμμα μαζί τους, οι πιο τυχεροί απ΄αυτούς γίνανε μια βιαστική είδηση σε κάποιο δελτίο. Άνθρωποι που δεν βρέθηκε κανείς να πλύνει τις πληγές τους να τους τυλίξει με καθαρά σεντόνια να τους πει ένα μοιρολόι. Άνθρωποι γύρω μας, που προσπαθούν να σκάψουν με τα χέρια το τοίχο της προσοχής μας. Μήπως και αντιληφθούμε ότι κι αυτοί κάπου τριγυρίζουν σ΄αυτό το κόσμο. Να ζεις και να πεθαίνεις ξεχασμένος απ΄ όλους ελπίζοντας μόνο πως όντως κάποιος θεός υπάρχει στην άλλη όχθη που θα σε θυμηθεί όταν θα σαι πια αέρας. Ανάσταση Άλλη μια μέρα αφηρημένης ελπίδας στους τυπολάγνους μιας πίστης που δεν κατανόησαν ποτέ. Κεριά αναμμένα και δοξολογίες, σ΄ ένα πλανήτη που μοιάζει απλά ένα δελτίο στατιστικής θανάτου. Τόσο τοις εκατό.... Πέθαναν κάτω από τα όρια του οποιοδήποτε παραδείσου. Τόσο τοις εκατό.... Δεν μπήκαν καν στο κόπο να διαβάσουν τη στατιστική. Είχαν άλλα να κάνουν... Ανάσταση Είναι τόσοι πολλοί οι ανώνυμοι εσταυρωμένοι. που δεν μας ένοιαζε ποτέ να γνωρίσουμε και νοιώθουμε ήσυχοι τιμώντας έναν, με την ελπίδα να είναι όντως Θεός για να μας θυμηθεί όταν έρθει στη βασιλεία του. Αμέτρητοι εσταυρωμένοι που, Θα φροντίσει ο Θεός γι΄αυτούς. Εμείς έχουμε να ασχοληθούμε με τη σάρκα μας και τη πείνα της αφήνοντας για το τέλος ένα βιαστικό συγνώμη παριστάνοντας τους μετανοημένους. Αγαπάτε αλλήλους είπε, κι ήταν σαν να τους είπε βγείτε έξω και μισείτε όσο βαστάει η ψυχή σας Να δίνετε το ένα ρούχο όσοι έχετε δυο είπε, κι ήταν σαν να τους είπε μαζέψτε όσο πιο πολλά μπορείτε Διυλίζετε το κουνούπι και καταπίνεται τη καμήλα είπε, κι ήταν σαν να τους είπε να θρέφεστε με την υποκρισία και την απάτη Ανάσταση Χωρίς το νόημα της αγάπης, της δύναμης εκείνης που ανατρέπει το θάνατο, που γίνεται κοινωνία στο συμπαντικό θαύμα, δεν υπάρχει. Ανάσταση Μια τελετή μιας ώρας, είναι ο τίτλος σ΄ ενα βιβλίο που δεν μπήκε κανείς ποτέ να διαβάσει το περιεχόμενο. Με ρωτούν πολλές φορές οι άνθρωποι μου, αν πιστεύω, αν είμαι χριστιανή, αν πιστεύω έστω σε κάτι άλλο... Αν πίστη είναι να αφουγκράζομαι αυτό που μιλάει μέσα μου και να το σέβομαι Αν πίστη είναι η γαλήνη που νοιώθω σ΄ ενα μοναχικό εκκλησάκι χτισμένο στη κορυφή του βουνού Αν πίστη είναι η μαγεία της αναζήτησης για τα μυστήρια της ύπαρξης Αν πίστη είναι να μην υπάρχουν κανόνες και δόγματα αλλά αυθόρμητη αγάπη για γνωστά και άγνωστα ταξίδια Αν πίστη είναι η αρμονία με τη φύση και όλα τα πράγματα που την απαρτίζουν Αν πίστη είναι το ένστικτο, η έμπνευση, το δέος που νοιώθω κάτω από ένα ουρανό γεμάτο αστέρια Αν πίστη είναι ο μαγικός κόσμος των ονείρων που μου επιτρέπει να ταξιδέψω σε όλα τα μήκη και πλάτη του άπειρου αγνοώντας μια πεισματάρικη σάρκα που δε λέει να ξεκολλήσει από το ασήμαντο..... Ναι τότε πιστεύω Κι αν υπήρξε θεός που μαρτύρησε, σταυρώθηκε κι αναστήθηκε για να μας δώσει να καταλάβουμε το νόημα αυτής της αγάπης, ίσως ο μόνος τρόπος να τον τιμήσει κανείς θα ήταν να μάθει ν΄αγαπάει. Τα υπόλοιπα είναι η συνηθισμένη μας αρρώστια. Η προσαρμογή, η διαστρέβλωση, η μετάλλαξη της ουσίας, στο ασήμαντο και συμφέρον κι ένα κερί για συγχώρεση. Κάθε άναμμα κεριού, που το κρατάει ένα χέρι, ανθρώπου, που δεν ξεπέρασε τους δαίμονες της ματαιοδοξίας, του φιλοτομαρισμού, της πονηριάς, της απάτης, της ζήλιας, του μίσους, της ασυδοσίας, του εθισμού στο προσωπικό κέρδος, της αδιαφορίας για το συνάνθρωπο, της ασυνειδησίας, της ασέβειας, της ύβρεως..... είναι άχρηστο Ανόητοι άνθρωποι που νομίζουν πως με μερικές προσευχές, μετάνοιες και τάματα θα περάσουν στην αιωνιότητα με τα ρούχα και τα παπούτσια..... Η εποχή της αθωότητας έχει περάσει προ πολλού. Ολοι γνωρίζουμε πολύ καλά και ποιος είναι ο δρόμος της αρετής και ποιος είναι της κακίας. Δεν έχουμε άγνοια. Δεν έχουμε δικαιολογίες. Πληρώνουμε ήδη την υποκρισία μας και θα την πληρώσουμε ακόμα πιο ακριβά. Μια φορά αν χτυπήσεις την αλήθεια θα γυρίσει και το άλλο μάγουλο. Ισως σου δώσει την ευκαιρία να τη χτυπήσεις κι άλλη μια φορά. Αν επιχειρήσεις να τη χτυπήσεις όμως ξανά... ξέρεις της τελείωσαν τα μάγουλα.

Πηγή: vasiliskos2

Διαβάστε περισσότερα...

Ρύπανση ίσον κίνδυνος...

Αυξάνονται οι πιθανότητες για έμφραγμα ή εγκεφαλικό από την κακή ποιότητα αέρα σε όσους ζουν στα σημεία των πόλεων με τη μεγαλύτερη ατμοσφαιρική ρύπανση, η καρωτίδα γίνεται πιο παχιά και σκληρή με ταχύτερο ρυθμό. Η μακρόχρονη έκθεση ενός ανθρώπου στη ρύπανση της ατμόσφαιρας, ιδίως όταν μένει κοντά σε δρόμο με μεγάλη κίνηση οχημάτων, αυξάνει τον κίνδυνο για έμφραγμα ή εγκεφαλικό, όπως επιβεβαιώνουν νέες επιστημονικές έρευνες, μία αμερικανική και μία γερμανική. Η πρώτη μελέτη, με επικεφαλής την καθηγήτρια επιδημιολογίας Σάρα Αντάρ της Σχολής Δημόσιας Υγείας του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ιατρικής "PLoS Medicine", διαπίστωσε ότι η αύξηση των αιωρούμενων μικροσκοπικών σωματιδίων στην ατμόσφαιρα, που είναι μικρότερα από δυόμισι μικρόμετρα (ΡΜ2,5), δηλαδή εκατομμυριοστά του μέτρου, επιταχύνουν την αρτηριοσκλήρυνση, αυξάνοντας έτσι τον καρδιαγγειακό κίνδυνο.

Εμφανίζονται σιγά-σιγά
Οι ερευνητές μελέτησαν περίπου 5.400 άτομα ηλικίας 45 έως 84 ετών, χωρίς εμφανή καρδιοπάθεια, που ζουν σε μητροπολιτικές περιοχές, όπου η ρύπανση του αέρα είναι κατά κανόναν μεγαλύτερη. Οι επιστήμονες έκαναν περιοδικούς ελέγχους με υπερήχους (ανά τριετία) στις αρτηρίες των ατόμων και συσχέτισαν την υγεία των αρτηριών με το επίπεδο της ρύπανσης στην περιοχή όπου ζούσε κάθε συμμετέχων στη μελέτη. Ακόμα κι αν κανείς δεν έχει εμφανή συμπτώματα καρδιοπάθειας, το πάχος της καρωτίδας και άλλων αρτηριών αποτελεί βασικό δείκτη για το πόσο εκτεταμένη είναι η αρτηριοσκλήρυνση. Κατά μέσο όρο, το πάχος της σημαντικής αρτηρίας της καρωτίδας, που τροφοδοτεί με αίμα την καρδιά και τον εγκέφαλο, αύξανε κατά 14 μικρόμετρα κάθε χρόνο, όμως σε όσους ζούσαν στα σημεία των πόλεων με τη μεγαλύτερη ατμοσφαιρική ρύπανση, η καρωτίδα γινόταν πιο παχιά και σκληρή με ταχύτερο ρυθμό.

Επιβραδύνει ο καθαρός αέρας
Οι Αμερικανοί επιστήμονες συμπέραναν ότι μόνο από αυτόν τον παράγοντα κινδύνου (τη ρύπανση του αέρα με σωματίδια), αυξάνει κατά 2% η πιθανότητα να πάθει κάποιος εγκεφαλικό σε σχέση με όσους ζουν σε μια πιο καθαρή περιοχή της πόλης. Η μελέτη έδειξε ότι όταν μειωνόταν η έκθεση κάποιου στη ρύπανση του αέρα (π.χ. επειδή μετακόμιζε σε πιο καθαρό μέρος), επιβραδυνόταν διαχρονικά η σκλήρυνση των αρτηριών.

Αυξάνεται η αρτηριοσκλήρυνση
Η δεύτερη μελέτη, με επικεφαλής τον δρα Χάγκεν Κελς του δυτικογερμανικού Κέντρου Καρδιάς του Έσεν, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιολογίας "EuroPRevent 2013" στη Ρώμη, διαπίστωσε ότι η μακρόχρονη έκθεση ενός ανθρώπου στα λεπτά σωματίδια της ατμόσφαιρας των πόλεων (PM2,5) λόγω της ρύπανσης από τα αυτοκίνητα, αυξάνει τον κίνδυνο αρτηριοσκλήρυνσης. Οι ερευνητές μελέτησαν περίπου 4.800 άτομα με μέση ηλικία 60 ετών και συσχέτισαν την απόσταση που ζούσαν από κάποιο δρόμο με μεγάλη κίνηση οχημάτων (που είχε αυξημένη ατμοσφαιρική ρύπανση), με το επίπεδο της αρτηριοσκλήρυνσης στη θωρακική αορτή. Για κάθε 100 μέτρα που κάποιος ζούσε πιο κοντά σε ένα τέτοιο επιβαρυμένο δρόμο, η αρτηριοσκλήρυνση αύξανε κατά 10% (μετρούμενη με βάση τη συσσώρευση ασβεστίου στα αγγεία). 

Και ο ήχος προκαλεί πρόβλημα
Εξάλλου, μια μεγάλη δανική έρευνα, το 2012, είχε διαπιστώσει ότι μια άλλη μορφή ρύπανσης, η ηχητική, λόγω του συνεχούς θορύβου από την κυκλοφορία των οχημάτων, αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο για την καρδιά. Για κάθε δέκα ντεσιμπέλ που αυξάνεται ο θόρυβος, αυξάνεται κατά 12% ο κίνδυνος εμφράγματος. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι τόσο τα σωματίδια που εκπέμπουν τα αυτοκίνητα, όσο και ο θόρυβος που κάνουν, αποτελούν δύο ξεχωριστούς παράγοντες κινδύνου για αρτηριοσκλήρυνση, αν και κατά πάσα πιθανότητα δρουν στο σώμα μέσω παρόμοιων βιολογικών μηχανισμών.

Πηγή: http://www.sigmalive.com

Διαβάστε περισσότερα...

Η αξία της φύσης: Πόσα χρήματα εξοικονομεί ένα δέντρο;

Ακούμε συνεχώς πόσο επιτακτική είναι η ανάγκη να προστατεύσουμε τη φύση και το περιβάλλον στο οποίο ζούμε. Ωστόσο έχουμε αναρωτηθεί ποτέ πόσο κερδίζουμε πραγματικά αν περιορίσουμε την μόλυνση και την αποψίλωση των δασών; Στο ερώτημα αυτό απαντάει μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα μελέτη που περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Tropical Rainforest Research – Current Issues» και αναλύει με ακρίβεια πόσα χρήματα εξοικονομούνται από κάθε δέντρο που υπάρχει στη φύση. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται στη μελέτη του καθηγητή Τ.Μ.Ντας από το Πανεπιστήμιο της Καλκούτα, ένα δέντρο ηλικίας 50 ετών αξίζει 193.250 δολάρια. Αναλυτικότερα, σύμφωνα με την έρευνα, ένα δέντρο ηλικίας 50 ετών, παράγει οξυγόνο συνολικής αξίας 31.250 δολαρίων και παρέχει περιορισμό της περιβαλλοντικής μόλυνσης αξίας 62.000 δολαρίων. Παράλληλα συμβάλει στη διαδικασία ελέγχου διάβρωσης του εδάφους και αυξάνει την γονιμότητα του, διαδικασίες οι οποίες κανονικά θα στοίχιζαν 31.250 δολάρια, ενώ ανακυκλώνει νερό συνολικής αξίας 37.500 δολαρίων και παρέχει στέγη και τροφή σε ζώα, που κανονικά θα στοίχιζε 31.250 δολάρια. Όλα αυτά, σύμφωνα με τη μελέτη του δρ Ντας, μπορεί να τα κάνει ένα και μόνο δέντρο και χωρίς να λάβουμε υπόψιν τις έξτρα παροχές που προσφέρει, όπως τους καρπούς του και το αισθητικό μέρος. Η μελέτη αυτή έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλής παγκοσμίως, και στο Εθνικό Πάρκο Έντεν της πόλης Νταβάο στις Φιλιππίνες, χρησιμοποίησαν τη συγκεκριμένη μελέτη ώστε να υπενθυμίσουν τη σημασία της φύσης στους επισκέπτες με μία πολύ έξυπνη πινακίδα όπως θα δείτε στην εικόνα παρακάτω. Διαβάσετε ολόκληρη τη μελέτη σε e-book εδώ

Πηγή: http://www.alexiptoto.com

Διαβάστε περισσότερα...

Μακάρι να ήταν έτσι ο κόσμος μας...

Το βίντεο που θα δείτε στέλνει μαθήματα αγάπης και αλληλεγγύης μεταξύ των ανθρώπων και θυμίζει σε όλους μας πως πρέπει να είναι οι ανθρώπινες σχέσεις Είναι γενικώς παραδεκτό, ότι εδώ και κάποια χρόνια, η ζωή μας έχει αλλάξει. Οι ανθρώπινες σχέσεις, οι αξίες και τα ιδανικά έχουν καταβαραθρωθεί, με αποτέλεσμα ο κόσμος μας, η καθημερινότητα μας, τα συναισθήματα μας, οι πράξεις μας και όλα όσα έχουν να κάνουν με την "πραγματικότητα" της ζωής να έχουν φτάσει σε σημείο που δεν πάει πιο κάτω. Ο εμπνευστής του βίντεο που θα δείτε, μέσα από το δικό του τρόπο, στέλνει το μήνυμα ότι πολλά μπορούν και πρέπει να αλλάξουν, με απώτερο στόχο, να επανέλθουμε σε ένα κόσμο πιο φιλικό, πιο ανθρώπινο, ένα κόσμο που όλοι μας θα θέλαμε να ζήσουμε.

Διαβάστε περισσότερα...

Εξασθενές χρώμιο σε δύο πηγές...

Στην εξορυκτική δραστηριότητα της ΔΕΗ και σε κάθε άλλη κατεύθυνση αναζητούν οι αρμόδιες υπηρεσίες της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας τις αιτίες της μόλυνσης των πηγών ύδρευσης δύο κοινοτήτων της Κοζάνης με εξασθενές χρώμιο, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα την ολική απαγόρευση της χρήσης νερού από τις δύο ρυπασμένες πηγές. Από την πλευρά της, πάντως, η Επιχείρηση αρνείται πως έχει χρησιμοποιήσει ενώσεις χρωμίου στους πύργους ψύξης, ενώ οι Αρχές, που συγκρότησαν διεπιστημονική ομάδα για τη διερεύνηση του φαινομένου, δεν κρύβουν την ανησυχία τους για το ενδεχόμενο η μόλυνση να είναι εκτεταμένη και μη αναστρέψιμη. Οι περίπου 1.300 κάτοικοι του Αγίου Δημητρίου και του Ρυακίου γιόρτασαν το Πάσχα με εμφιαλωμένο νερό που τους προμηθεύει τις τελευταίες μέρες ο Δήμος Κοζάνης και είναι άγνωστο αν και πότε θα χρησιμοποιήσουν ξανά το νερό της βρύσης για τις καθημερινές τους ανάγκες (πόση, μαγείρεμα, ατομική υγιεινή και καθαριότητα). Με νεότερη ανακοίνωσή της, έπειτα και από σχετικές απαντήσεις που έλαβε από τα αρμόδια υπουργεία (Υγείας, Αγροτικής Ανάπτυξης) και από τον ΕΦΕΤ, η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας επιτρέπει τη μερική χρήση του νερού της ύδρευσης για χρήσεις όπως το πότισμα των κήπων, το πλύσιμο δρόμων, αυτοκινήτων και η τουαλέτα. Συνεχίζει ωστόσο να απαγορεύει ρητά την πόση του νερού και τη χρήση του για ατομική καθαριότητα και υγιεινή. Οι πρόεδροι των δύο δημοτικών κοινοτήτων έχουν καταθέσει μήνυση κατά παντός υπευθύνου για τη μόλυνση του νερού με το βαρύ, τοξικό μέταλλο. Διεπιστημονική ομάδα, που συγκροτήθηκε στη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, καλείται να αναζητήσει τώρα τα αίτια της μόλυνσης. Αποτελείται από εκπροσώπους του ΙΓΜΕ, του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου και του Κέντρου Τεχνολογικών Ερευνών του ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας, υπό την επιστημονική ευθύνη του επίκουρου καθηγητή του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών του ΑΠΘ, Μανασσή Μήτρακα.

Ανακοίνωση
Σε επίσημη απάντησή της σε σχετικό ερώτημα της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, η ΔΕΗ διαβεβαίωσε πως ουδέποτε χρησιμοποιήθηκαν ενώσεις χρωμίου στο ψυκτικό νερό των πύργων ψύξης. Αρμόδιοι παράγοντες της περιοχής δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο η μόλυνση να προήλθε από τις αποθέσεις τέφρας, ενώ εκφράζουν ανησυχίες πως η μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα ίσως είναι γενικευμένη και λάβει μόνιμα και μη αναστρέψιμα χαρακτηριστικά. Υπενθυμίζεται πως με απόφαση του περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας, Γιώργου Δακή, την περασμένη εβδομάδα, απαγορεύτηκε κάθε χρήση του νερού από τις δύο μολυσμένες γεωτρήσεις των δύο οικισμών, που βρίσκονται «περικυκλωμένες» από ορυχεία εξόρυξης λιγνίτη, και σε απόσταση «αναπνοής» από τον Ατμοηλεκτρικό Σταθμό Αγίου Δημητρίου της ΔΕΗ. Η απόφαση ελήφθη μετά την ανίχνευση εξασθενούς χρωμίου και την υπέρβαση του ορίου ολικού χρωμίου στο νερό των δύο πηγών.

Πηγή: Εφημερίδα Έθνος - ΒΑΣΙΛΗΣ ΙΓΝΑΤΙΑΔΗΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Τα φυτά μειώνουν λίγο την υπερθέρμανση...

Η άνοδος της παγκόσμιας θερμοκρασίας κάνει τα φυτά να απελευθερώνουν αέρια που σχηματίζουν σύννεφα, τα οποία συμβάλλουν τελικά στη μείωση της θερμοκρασίας, καθώς αναχαιτίζουν την ηλιακή ακτινοβολία.Επιστήμονες υποστηρίζουν ότι αυτό το φαινόμενο θα μπορούσε να μετριάσει ελαφρώς την αύξηση της θερμοκρασίας σε κάποιες απομονωμένες περιοχές του πλανήτη, όπου η ατμόσφαιρα δεν έχει επιβαρυνθεί ιδιαίτερα από ανθρωπογενή αιωρούμενα σωματίδια. Η μείωση «δεν είναι και τόσο μεγάλη», αναγνώρισε μιλώντας στο Discovery News ο Πάουλι Πάασονεν από το πανεπιστήμιο του Ελσίνκι, ένας εκ των συντακτών της έκθεσης που δημοσιεύτηκε στο Nature Geoscience. Πρόσθεσε, όμως, ότι πρόκειται για ακόμη ένα βήμα προς την αποσαφήνιση του ρόλου των σωματιδίων στη μελλοντική κλιματική αλλαγή. Ο Πάασονεν και η ομάδα του ανέλυσαν δεδομένα για τη θερμοκρασία και την απελευθέρωση σωματιδίων, τα οποία συνέλεξαν από αρκετές τοποθεσίες σε μεσαία και υψηλά γεωγραφικά πλάτη, από απομονωμένες περιοχές, περιοχές με καθαρό αέρα, αλλά και σημεία με υψηλότερα επίπεδα ρύπανσης. Μέτρησαν επίσης τις συγκεντρώσεις των αιωρούμενων σωματιδίων, καθώς και των αερίων (των πτητικών οργανικών ουσιών - ΠΟΟ) που εκλύουν τα φυτά, κάνοντας παράλληλα τη συσχέτιση με τις κατά τόπους θερμοκρασίες. Βρήκαν ότι η έκλυση ΠΟΟ αυξάνεται όσο ανεβαίνει η θερμοκρασία, πιθανώς επειδή τα ίδια τα φυτά αυξάνουν την παραγωγή και την απελευθέρωση κολλωδών συστατικών, τα οποία ενώνονται μεταξύ τους σχηματίζοντας σωματίδια αρκετά μεγάλα, ώστε να συμπυκνώνουν πάνω τους νερό. Σε ένα χαμηλό στρώμα της ατμόσφαιρας, τα σωματίδια και τα αέρια αναμιγνύονται αποτελεσματικά δρώντας ως «ασπίδα» κατά της κλιματικής αλλαγής. Οι επιστήμονες γνώριζαν ήδη ότι ορισμένα αερολύματα προκαλούν πτώση της θερμοκρασίας, καθώς αντανακλούν στο διάστημα μέρος των ηλιακών ακτίνων, ενώ παράλληλα λειτουργούν ως πυρήνες για το σχηματισμό νεφών. Τα σωματίδια αυτά προέρχονται από διάφορες πηγές, μεταξύ των οποίων οι ανθρωπογενείς δραστηριότητες. Η νέα μελέτη, ωστόσο, αναδεικνύει για πρώτη φορά το ρόλο των βιογενών αερολυμάτων στο σχηματισμό των σταγονιδίων των νεφών. «Όλοι γνωρίζουν τα αρώματα ενός δάσους. Αυτά τα αρώματα προέρχονται από αυτά τα αέρια» που απελευθερώνουν τα φυτά, λέει ο ερευνητής Άρι Άσμι. Όπως προσθέτει ο Πάασονεν όμως, η δράση τους στο κλίμα είναι μικρή, καθώς αντισταθμίζει περίπου το 1% της κλιματικής αλλαγής, με το ποσοστό να είναι αρκετά μεγαλύτερο σε συγκεκριμένες περιοχές με πυκνά δάση. Σε κάθε περίπτωση, το φαινόμενο «ασφαλώς δεν πρόκειται να μας σώσει από την άνοδο της θερμοκρασίας», λέει χαρακτηριστικά.

Πηγή:Ναυτεμπορική

Διαβάστε περισσότερα...

Τα συντρίμμια του καθρέφτη...

Χρηματοπιστωτολόγοι, οικονομολόγοι, επικαιρολόγοι, μελλοντολόγοι και αυτόκλητοι ηθικολόγοι δεν παύουν να υπογραμμίζουν πως δεν δικαιούμαστε να ζούμε, να προτάσσουμε, να εργαζόμαστε, να ονειρευόμαστε, να σχεδιάζουμε και να ηρεμούμε όπως πριν. Βρισκόμαστε στον αστερισμό του φόβου. Με την αποσάθρωση των εμπεδωμένων συνηθειών, των αυτοματισμών, των αξιακών αγκυλώσεων, των κατεστημένων υλικών απολαύσεων και των αυτοαναπαραγόμενων προνομίων, που οριοθετούσαν την πορεία μας μέσα στον χρόνο, όλοι νιώθουμε το έδαφος να υποχωρεί κάτω από τα πόδια μας. Οταν το «υπάρχον» τίθεται υπό συνεχή αμφισβήτηση, όταν το παρελθόν και το παρόν δεν φαίνεται να μπορούν να επαναλαμβάνονται στο μέλλον, όλα τα καταφύγια ενάντια στην αγωνία της αβεβαιότητας δείχνουν να καταρρέουν. Εφεξής, το φάντασμα της συνεχούς και ανεξέλεγκτης «απώλειας» ελλοχεύει παντού. Οι βεβαιότητες και οι εκλογικεύσεις ανατρέπονται, οι ελπίδες και οι φαντασιώσεις αλλοιώνονται και λογοκρίνονται. Οι συνήθεις ύποπτοι είναι άλλωστε ομόφωνοι: χρηματοπιστωτολόγοι, οικονομολόγοι, επικαιρολόγοι, μελλοντολόγοι και αυτόκλητοι ηθικολόγοι δεν παύουν να υπογραμμίζουν πως δεν δικαιούμαστε να ζούμε, να προτάσσουμε, να εργαζόμαστε, να ονειρευόμαστε, να σχεδιάζουμε και να ηρεμούμε όπως πριν. Παραιτούμενοι από τους μηχανισμούς που μας θωράκιζαν ενάντια στην αγωνία και την κατάθλιψη, καλούμαστε να ξαναπιάσουμε το νόημα των πραγμάτων από την αρχή. Εχοντας πάρει, όπως μας λένε, τη ζωή μας λάθος, πρέπει να αλλάξουμε ζωή. Δεν ξέρουμε όμως ούτε τι πρέπει να κάνουμε ούτε ποια είναι η ζωή που μας περιμένει. Είτε ως άτυχα θύματα αντίξοων περιστάσεων είτε εξοφλώντας εντόκως παρελθούσες αμαρτίες, οφείλουμε να υποκύψουμε στην αμείλικτη λογική μιας αδέκαστης ιστορίας που εκτυλίσσεται ερήμην μας και μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας. Και δεν είναι μόνον αυτό. Πέρα από τον φόβο της υποβάθμισης, η προοπτική για μια δίχως όρους και όρια κατολίσθηση των συνθηκών υλικής επιβίωσης συνεπιφέρει τη διάχυση ενός άλλου, βαθύτερου, πιο ύπουλου και «αμετάβατου» τρόμου μπροστά στο ανονόμαστο και άγνωστο κενό. Κανείς δεν είναι πια σε θέση να σκέφτεται τη ζωή του στο πλαίσιο ενός κόσμου όπου οι όροι πρόσβασης στην απόλαυση των αγαθών δεν υπακούουν σε κανένα ορατό και οικείο σύστημα κανονισμών. Απροειδοποίητα, το νοηματισμένο σύστημα της μαζικής και ανταγωνιστικής κατανάλωσης έχει μετατραπεί σε ένα απονοηματισμένο σύστημα μαζικής στέρησης. Σε αντιδιαστολή με την εποχή όπου η διαφορική πρόσβαση στα υλικά αγαθά ενεργοποιούσε απτές και συνειδητές ατομικές στρατηγικές, σήμερα όλο και περισσότεροι δεν μπορούν πια να ζουν επιλέγοντας τους τρόπους με τους οποίους διαφοροποιούνται από τους άλλους. Ο αλήστου πλέον μνήμης καταναλωτής-θεός απογυμνώνεται ξαφνικά από τις φαντασιώσεις της ελεύθερης επιλογής του τρόπου της ζωής του. Στο εξής, κανείς δεν μπορεί να διαφοροποιήσει ανάμεσα στο αναγκαίο και το περιττό, στο απαραίτητο και στο πολυτελές. Η διάκριση ανάμεσα στους όρους απλής επιβίωσης και στον ατομικό σχεδιασμό της ιδιωτικής ζωής παύει να είναι προφανής. Ως αθύρματα μιας απροσδιόριστης συλλογικής μοίρας, πληθαίνουν αυτοί που δεν ξέρουν «πώς» και «γιατί» δρουν, άρα και «ποιοι» είναι. Τα οικεία είδωλα που αντανακλώνται στον νοερό τους καθρέφτη δεν έχουν πια ούτε μορφή ούτε περίγραμμα. Και έτσι, η οικεία εικόνα του εαυτού εμφανίζεται όλο και πιο απροσδιόριστη, ανονόμαστη και τρομακτική. Σε κοινωνίες που έχουν ήδη απολακτίσει τις αυτονόητες παραδοσιακές συλλογικότητες και αμοιβαιότητες, οι παρενέργειες είναι απροσμέτρητες. Οταν τα άτομα έχουν συνηθίσει να οργανώνουν τους όρους της αυτογνωσίας τους σε συνεχή διαπραγμάτευση με τους παραμορφωτικούς καθρέφτες τους, ο θρυμματισμός των ειδώλων απειλεί να συνεπιφέρει ένα απόλυτο σημασιολογικό και αξιακό κενό. Η προσαρμογή στη νέα αυτή τάξη πραγμάτων και νοημάτων είναι ταχύτατη. Πολλοί τέως νοικοκύρηδες άστεγοι δεν μπορούν να επιμελούνται πια του «οίκου» τους, τέως οικογενειάρχες βλέπουν την οικογένειά τους να διαλύεται, τέως αξιοπρεπείς επώνυμοι πολίτες προστρέχουν, συχνά κρύβοντας τα πρόσωπά τους, στην ανώνυμη επαιτεία και τέως επιλεκτικοί καταναλωτές ψάχνουν στους κάδους των απορριμμάτων. Μέρα με τη μέρα πληθαίνουν οι άρρωστοι που δεν τολμούν καν να πληροφορηθούν αν χρειάζονται θεραπεία, οι ψυχικά ασταθείς που αυτο-εγκαταλείπονται στην κατατονία και στην αδιαφορία, οι απόμαχοι της ζωής που δεν περιμένουν παρά τον θάνατο μέσα σε μια απόλυτη και δύσοσμη ανέχεια και οι απεγνωσμένοι που διαπραγματεύονται ακόμα και με την ιδέα της αυτοχειρίας. Και παρ’ όλα αυτά, οι κατεστημένες εξουσίες απέχουν, σιωπούν, κρύβονται ή ίσως, καμιά φορά, και επιχαίρουν. Ακόμα και αν τα συμπτώματα είναι τραγικά -μας λένε-, είναι ιστορικά αναπόφευκτα. Οποιοι έχουν συνηθίσει να καταναλίσκουν περισσότερα από όσα παρήγαν, πρέπει τώρα να πληρώσουν τον λογαριασμό. Οσοι είχαν παρασυρθεί από τις σειρήνες της παγκόσμιας μαζικής καταναλωτικής ευωχίας, «όφειλαν» να έχουν εγκαίρως βουλώσει όχι μόνο το στόμα τους αλλά και τα αυτιά τους. Οσοι είχαν πιστέψει ότι ξοδεύοντας αλόγιστα και δανειζόμενοι αφειδώς από τις πρόθυμες τράπεζες δεν ικανοποιούσαν απλώς τις ατομικές τους επιθυμίες αλλά συνέβαλαν στην υλοποίηση του γενικού αναπτυξιακού συμφέροντος, «όφειλαν» να έχουν εγκαίρως καταλάβει ότι οι παραινέσεις των απανταχού ιθυνόντων δεν ήταν τίποτε άλλο από κενά ρητορικά σχήματα που δεν αντιστοιχούσαν παρά στα δικά τους συμφέροντα. Οσοι είχαν πεισθεί ότι το καπιταλιστικό σύστημα μπορεί να αναπαράγεται εις το διηνεκές προσφέροντας σε όλους τους πολίτες την ικανοποίηση ολοένα και περισσότερων φαντασιώσεων, όφειλαν να έχουν προκρίνει να αντισταθούν στα υποβολιμαία κελεύσματα της κυρίαρχης γνώμης. Οσοι είχαν ταυτίσει την ιδιωτική τους ισορροπία με την ανταγωνιστική σώρευση σημάτων κοινωνικής διάκρισης, όφειλαν να έχουν καταλάβει -πριν να είναι πολύ αργά- πως η ατομική ηθική και κοινωνική τους ολοκλήρωση δεν «έπρεπε» να μπορεί να εμφανίζεται ως συνάρτηση της καταναλωτικής τους «επιτυχίας». Και όσοι αποδεικνύεται σήμερα πως δεν φρόντισαν εγκαίρως να επιλέξουν να επιζούν ως αποστασιοποιημένοι και λιτοί σοφοί, οφείλουν να αποδεχθούν την τιμωρία. Το ηθικό δίδαγμα δεν αφήνει λοιπόν περιθώρια αμφιβολίας. Η αγωνία για το αύριο είναι «ευκαιρία» ώστε να ξανασκεφτούμε γύρω από το ποιοι είμαστε και τι μπορούμε να ελπίσουμε. Πρέπει, λοιπόν, να μετανοήσουμε ατομικά και να αδρανήσουμε συλλογικά. Πρέπει να εξακολουθήσουμε να είμαστε προσηλωμένοι στην αναγκαιότητα ενός φιλελεύθερου καπιταλισμού, που οφείλει εντούτοις να τιμωρεί εκείνους που απέτυχαν να προβλέψουν σωστά τις ενδεχόμενες παρενέργειες των τυποποιημένων εντολών του. Πρέπει να δεχθούμε πως η λογική της ιστορίας επιτάσσει να υποκλινόμαστε αδιαμαρτύρητα σε όλες τις «παράπλευρες απώλειες» του κυρίαρχου ορθολογισμού, ακόμα και όταν οι απώλειες αυτές επεκτείνονται στις ανακουφιστικές «εικόνες εαυτού» που είχαν συγκροτηθεί μέσα στον χρόνο. Πρέπει να συνυπογράψουμε το αξίωμα ότι όλοι οφείλουμε να υπέχουμε την ακέραια και αδιαίρετη ευθύνη για ένα ατομικό μέλλον που δεν μπορούμε εντούτοις να το προσδιορίσουμε οι ίδιοι. Πρέπει να παραιτηθούμε από οποιαδήποτε συλλογική προσπάθεια να μετατοπίσουμε από κοινού τους όρους της ορθολογικής αγοραίας τιμωρίας μας για τις παρελθούσες αμαρτίες μας. Πρέπει να εξακολουθήσουμε να είμαστε μεμονωμένα άτομα, δίχως να μπορούμε να μεταμορφωθούμε σε ιστορικά υποκείμενα. Αλλάζοντας τη λάθος ζωή μας, πρέπει να πάψουμε να ελπίζουμε πως θα έχουμε δική μας ζωή. Πρέπει να ξεχάσουμε και να ξεπεράσουμε τους ιδιοτελείς «εαυτούς» μας, δίχως να καταφύγουμε στην επικίνδυνη και ανορθολογική χίμαιρα της συλλογικότητας. Πρέπει να αποδεχθούμε πως μπορούμε να οφείλουμε να δρούμε μέσα σε ένα ανοίκειο, ακατανόητο και αποκρουστικό σημασιολογικό, συμβολικό και ηθικό κενό. Και πρέπει να αντικαταστήσουμε τα συντρίμμια του ειδώλου μας από ένα θολό ομοίωμα μέσα στο οποίο δεν μπορεί κανείς να διακρίνει τίποτε εκτός από το τίποτε. Η σωτηρία μας επιτάσσει να κοιτάζουμε δίχως να βλέπουμε σε έναν θρυμματισμένο, βουβό και κενό καθρέφτη.

Πηγή: efsyn.gr - Του Κωνσταντίνου Τσουκαλά

Διαβάστε περισσότερα...

Επιστροφή της υδροηλεκτρικής ενέργειας;

Τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια είναι σε θέση να παράγουν μεγάλες ποσότητες ρεύματος. Oι εγκαταστάσεις εκτός λειτουργίας στην Ευρώπη είναι πολλές. Όμως η υδροηλεκτρική ενέργεια είναι αμφιλεγόμενη. Η υδροηλεκτρική ενέργεια υπήρξε η κινητήρια δύναμη της βιομηχανικής επανάστασης και μέχρι τις αρχές του περασμένου αιώνα η σημαντικότερη πηγή ενέργειας. Από τις περίπου 100.000 υδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις που υπήρχαν τότε, στη Γερμανία λειτουργούν σήμερα μόλις 7.500, καλύπτοντας το 3% των αναγκών σε ρεύμα. Σύμφωνα με ειδικές μελέτες το ποσοστό συμβολής των υδροηλεκτρικών εργοστασίων στην παραγωγή ρεύματος θα μπορούσε να αυξηθεί κατά 50% υπό την προϋπόθεση ότι σχεδόν 20.000 μονάδες θα τεθούν ξανά σε λειτουργία.

Ενστάσεις περιβαλλοντικών οργανώσεων
 Απειλούνοι υδροηλεκτρικές μονάδες το περιβάλλον; Γερμανικές περιβαλλοντικές υπηρεσίες, αλιείς και οργανώσεις εκφράζουν ωστόσο αντιρρήσεις σε μια «επιστροφή» της υδροηλεκτρικής ενέργειας, υποστηρίζοντας ότι οι μονάδες αυτές απειλούν την οικολογική ισορροπία στα ποτάμια και τις λίμνες. Ως απάντηση, οι υποστηρικτές της υδροηλεκτρικής ενέργειας τονίζουν ότι τα τελευταία 100 χρόνια τα αποθέματα ψαριών δεκαπλασιάστηκαν, παρά τον ταυτόχρονο δεκαπλασιασμό στην εκμετάλλευση της υδροηλεκτρικής ενέργειας. Πιστεύουν ότι τα φυτοφάρμακα και τα λιπάσματα που χρησιμοποιούνται στις καλλιέργειες αποτελούν εν τέλει μεγαλύτερη απειλή για τα αποθέματα ψαριών. Ο Άξελ Μπεργκ, επικεφαλής της Eurosolar, του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Ανανεώσιμης Ενέργειας προτείνει μιλώντας στην DW μια εκμετάλλευση της υδροηλεκτρικής ενέργειας, η οποία όμως να σέβεται το περιβάλλον: «80% με 90% των ψαριών σε γερμανικές λίμνες και ποτάμια προέρχονται από ιχθυοκαλλιέργειες», σημειώνει και προτείνει για το λόγο αυτό την ειδική προστασία μόνο των ενδημικών ειδών.

Το κόστος εξαρτάται από την ποσότητα νερού
Οι υποστηρικτές της υδροηλεκτρικής ενέργειας γνωρίζουν ότι το κόστος παραγωγής υδροηλεκτρικής ενέργειας εξαρτάται από την ποσότητα του νερού. Ο Μάρτιν Βάισμαν, καθηγητής Υδροτεχνολογίας στην Καρλσρούη, τονίζει ότι το κόστος παραγωγής ρεύματος από υδροηλεκτρικά εργοστάσια έχει μεγάλες διακυμάνσεις. Μεγάλες ευρωπαϊκές μονάδες παράγουν μια κιλοβατώρα με κόστος 3 με 5 σεντ, μονάδες μεσαίου μεγέθους με κόστος περίπου 10 σεντ και μικρότερες με κόστος μέχρι και 20 σεντ. Ακόμα όμως κι αν το κόστος παραγωγής είναι σχετικά υψηλό, οι ειδικοί θεωρούν ότι η υδροηλεκτρική ενέργεια συμβάλλει σημαντικά σε μια αποκεντρωμένη, φιλική προς το περιβάλλον παραγωγή ρεύματος.

Πηγή: Gero Rueter / Στέφανος Γεωργακόπουλος Υπεύθυνος σύνταξης: Άρης Καλτιριμτζής

Διαβάστε περισσότερα...

Το ποτήρι...

Oι φοιτητές παρακολουθούσαν με μεγάλο ενδιαφέρον το μάθημα για τη διαχείριση του άγχους, όταν ο καθηγητής έπιασε ένα ποτήρι και το σήκωσε ψηλά. Όλοι φαντάστηκαν ότι θα έκανε τη γνωστή ερώτηση: «Είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο;». Αντ΄ αυτού, με ένα πλατύ χαμόγελο στο πρόσωπό, ρώτησε: «Πόσο βαρύ είναι αυτό το ποτήρι με το νερό;» Οι απαντήσεις που έδωσαν οι φοιτητές κυμάνθηκαν από 200 μέχρι 600 γραμμάρια . Όμως ο καθηγητής διαφώνησε: Το απόλυτο βάρος δεν έχει σημασία. Εξαρτάται από το πόση ώρα κρατάω το ποτήρι. Αν το κρατάω ψηλά για ένα λεπτό, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Αν το κρατήσω έτσι για μια ώρα, θα αρχίσει να ....... πονάει το χέρι μου. Αν το κρατήσω για μια μέρα, το χέρι μου θα μουδιάσει και θα παραλύσει. Σε κάθε περίπτωση, το βάρος του ποτηριού δεν αλλάζει, αλλά όσο περισσότερο το κρατώ τόσο βαρύτερο γίνεται Συνέχισε ο καθηγητής: Το στρες, οι ανησυχίες και τα προβλήματα της ζωής είναι σαν το ποτήρι του νερού. Αν τα σκεφτείτε για λίγο, δεν πειράζει. Αν τα σκέφτεστε για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, θα αρχίσουν να σας πληγώνουν. Και αν σας προβληματίζουν όλη την ημέρα, στο τέλος θα σας παραλύσουν και θα νιώσετε ανίκανοι να κάνετε οτιδήποτε. Είναι σημαντικό να θυμόσαστε να χαλαρώνετε και να διώχνετε το στρες. Μην κουβαλάτε τα προβλήματα μαζί σας μέχρι το βράδυ, ακόμα και τη νύχτα. Μη ξεχνάτε να κατεβάζετε το ποτήρι!

Πηγή: http://kafeneio-gr.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Υποψίες για ρύπανση στους υδροφόρους ορίζοντες...

Ξεκινούν αναλύσεις στην τέφρα. Διαβεβαιώσεις ΔΕΗ ότι «ουδέποτε χρησιμοποιήθηκε χρώμιο στο ψυκτικό νερό» Παρατείνεται η αγωνία των κατοίκων Αγίου Δημητρίου και Ρυακίου για τις επιπτώσεις από τη χρήση του ακατάλληλου νερού, στο οποίο εντοπίστηκε υπέρβαση του ορίου ολικού χρωμίου και ύπαρξη εξασθενούς χρωμίου. Ενώ οι πρόεδροι των δύο Τοπικών Κοινοτήτων κατέθεσαν μήνυση κατά παντός υπευθύνου στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Κοζάνης, στην Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης, περίμεναν χτες οδηγίες από τα αρμόδια υπουργεία, σχετικά με τη διαχείριση του ζητήματος και απαντήσεις για το αν και ποιες χρήσεις νερού επιτρέπονται. Ο αντιπεριφερειάρχης Γιάννης Σόκουτης είχε συνεχείς τηλεφωνικές επικοινωνίες με τους αρμόδιους, αλλά μέχρι το μεσημέρι δεν είχαν φτάσει ακόμη εγγράφως οι επίσημες απαντήσεις. Συγκεκριμένα η Διεύθυνση Υγιεινής της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, ζήτησε απαντήσεις από:
-τον ΕΦΕΤ αν επιτρέπεται η κατανάλωση τροφίμων από καλλιέργειες που ποτίζονται με το επιβαρυμένο νερό.
-από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης αν μπορεί να συνεχιστεί η άρδευση των καλλιεργειών.
-το υπουργείο Υγείας αν μπορεί να επιτραπούν οι οικιακές χρήσεις του νερού.
Όπως προαναφέρθηκε, επίσημες απαντήσεις δεν είχαν δοθεί μέχρι το μεσημέρι, «αλλά μόλις δοθούν θα εκδοθεί επίσημη ανακοίνωση», διαβεβαίωσε ο Γ. Σόκουτης. Ωστόσο, επειδή είχε τηλεφωνικές συζητήσεις με τους αρμόδιους, η αίσθησή του ως προς τις απαντήσεις που αναμένονται είναι: θα συνεχιστεί σαφώς η απαγόρευση του πόσιμου νερού, καθώς και για το πλύσιμο λαχανικών και φρούτων, ενώ θα επιτραπεί η χρήση του νερού στη τουαλέτα, για πλύσιμο ρούχων, πλύσιμο αυτοκινήτων κ.λ.π. Υπενθυμίζεται ότι με απόφαση του περιφερειάρχη Γιώργου Δακή, απαγορεύτηκε γενικώς η χρήση του νερού από τις δύο ρυπασμένες πηγές, καθώς εντοπίστηκε υπέρβαση της ανώτερης τιμής χρωμίου και ύπαρξη εξασθενούς χρωμίου. Την ίδια στιγμή αναπάντητα ερωτηματικά εξακολουθούν να υπάρχουν με την ανακοίνωση της ΔΕΥΑΚ, η οποία απαγόρευσε μόνο την πόση του νερού, εξ’ αιτίας «υπέρβασης των ορίων ολικού χρωμίου», ενώ δεν αναφέρεται πουθενά στην ανακοίνωση «η ύπαρξη εξασθενούς χρωμίου», το οποίο είναι και το πιο επικίνδυνο. Να σημειωθεί ότι στις δύο αναλύσεις δειγμάτων που έγιναν στις 24 και 26 Απριλίου, η επιβάρρυνση του νερού με ολικό χρώμιο είναι 99 μg/λίτρο στο Ρυάκιο και 74μg/λίτρο στον Άγιο Δημήτριο. Δεδομένου ότι οι ειδικοί υποστηρίζουν πως το 95% του ολικού χρωμίου είναι εξασθενές χρώμιο, σημαίνει ότι η περιεκτκότητα σε εξασθενές χρώμιο ανέρχεται σε 95μg/λίτρο στην περίπτωση του νερού στο Ρυάκιο και περίπου στα 70μg/λίτρο στο δείγμα του Αγίου Δημητρίου. Υπάρχει μείζον θέμα για τη δημόσια υγεία στην περιοχή, αρκεί να σημειώσουμε ότι το πρωτοδικείο Εύβοιας, εξέδωσε απόφαση το 2010, σύμφωνα με την οποία απαγόρευσε τη χρήση νερού με περιεκτικότητα μόλις 2μg/λίτρο εξασθενούς χρωμίου, σε περιοχή που λειτουργούν βαφεία. Να σημειωθεί πάντως ότι με έγγραφό της η ΔΕΥΑΚ προς τη Διεύθυνση Υγείας και τους αρμόδιους φορείς των υπουργείων, ζητά «την παρέκκλιση των ορίων χρωμίου, σύμφωνα πάντα με την ισχύουσα νομοθεσία» μέχρι να διερευνηθεί το ζήτημα και να ληφθούν κάποια ενδιάμεσα μέτρα. Τα ενδιάμεσα προσωρινά μέτρα που εφαρμόζει η ΔΕΥΑΚ είναι: δίνει εμφιαλωμένο νερό στους κατοίκους, μεταφέρει με υδροφόρες νερό και το ρίχνει στο δίκτυο και προχώρησε σε καλλιέργειες πηγών της περιοχής, ρίχνοντας το διαπιστωμένα κατάλληλο νερό στο δίκτυο.
Στο μεταξύ, οι αρμόδιες υπηρεσίες της Περιφέρειας διερευνούν σε κάθε κατεύθυνση τις αιτίες υπέρβασης των ορίων χρωμίου, εξετάζοντας το ενδεχόμενο ακόμη και μιας πιο γενικευμένης ρύπανσης. Στην κατεύθυνση αυτή η Περιφέρεια ζήτησε εγγράφως από τη ΔΕΗ να απαντήσει αν γίνεται χρήση χρωμίου στους πύργους ψύξης. Η επίσημη απάντηση της ΔΕΗ ήρθε γραπτώς στην Περιφέρεια και δαβεβαιώνει ότι «ουδέποτε χρησιμοποιήθηκαν ενώσεις χρωμίου στο ψυκτικό νερό των πύργων ψύξης». Επίσης, σύμφωνα με πληροφορίες του «Π» θα ακολουθήσουν αναλύσεις στην τέφρα, προκειμένου να διερευνηθεί αν η τέφρα που αποτίθεται είναι ύποπτη για το χρώμιο. Βεβαίως, αν αποδειχτεί ένοχη η τέφρα, ίσως είναι πολύ αργά, καθώς η καταστροφή μπορεί να είναι ανεπανόρθωτη, αφού υπάρχουν εκτεταμένες αποθέσεις εκατομμυρίων τόνων τέφρας, που μπορούν να μολύνουν τους υδροφόρους ορίζοντες της ευρύτερης λιγνιτικής λεκάνης.

Πηγή: Εφημερίδα Πτολεμαίος - ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΗΤΤΑΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Ο χαμένος δρόμος της επανάστασης...

Τρέχουν οι εξελίξεις, τρέχουν και τα γεγονότα, τρέχουν αυτοί που τα προκαλούν, τρέχουν αυτοί που τα εξηγούν, τρέχουν αυτοί που προσπαθούν να τα μάθουν, να καταλάβουν τι γίνεται ... Κύπρος, Ελλάδα, Γερμανία, Ευρώπη, Αμερική, Κίνα, Ρωσία ... τόποι μιας γης που απαντά με τον τρόπο της σ αυτούς που τη βιάζουν ... ...χρυσός, πετρέλαιο, υδρογονάνθρακες ... Άνθρακας ο θησαυρός ... Δηλώσεις, διακηρύξεις, αναλύσεις, συζητήσεις, άρθρα, συνεντεύξεις, προτάσεις, άλλες προτάσεις, κι άλλες προτάσεις .... όχι αυτό, εκείνο ...όχι εκείνο, τ άλλο ... η ζωή πάνω σε ρόδες, σε ρόδες που κινούνται με μεγάλες ταχύτητες πάνω σε επικίνδυνες στροφές ... ...δίπλα σε γκρεμούς ... είσαι επάνω στις ρόδες, δεν κατάλαβες πως βρέθηκες, ζαλίζεσαι ... προσπαθείς να καταλάβεις ποια είναι η αλήθεια, πιο είναι το ψέμα ... το είναι σου ολόκληρο σαν εργοστάσιων χημικών αντιδράσεων είναι, συναισθήματα έντονα, απαιτητικά, σύγχυση, αγανάκτηση, θυμός, απελπισία ... με ποιους να πας και ποιους ν αφήσεις, που ν ακουμπήσεις ... οι εφιάλτες δραπετεύσανε από τα όνειρα της νύχτας και γίνανε καθημερινή ζωή ... είσαι έτοιμος για όλα, μέχρι και φόνο θα έκανες ... το άδικο, η υποκρισία, η διαφθορά, η βία και το ψέμα έχουν φτάσει να σκεπάζουν σχεδόν όλο σου το είναι ... είσαι ένα μυαλό θολωμένο, παραγεμισμένο σκουπίδια και λόγια κενά και υποσχέσεις, ένας κόσμος γεμάτος φωνές και ουρλιαχτά, που τρέχει αλαφιασμένος από δω κι από κει χωρίς να ξέρει που πάει, χωρίς να ξέρει ποιος είναι και που βρίσκεται, τι δυνατότητες έχει ... Ρήξη, ανατροπή, σύγκρουση, επανάσταση απαιτούν τα πλήθη των αδικημένων ... ...ουρλιάζουν για εκδίκηση ...κολλημένοι πάντα στο εμείς και οι άλλοι ... ...επιμένουν να προτιμούν να συγκρουστούν με το σάπιο κατεστημένο από το να δημιουργήσουν κάτι νέο που θα το αντικαταστήσει ... Δεν πιστεύουν στο νέο, έμαθαν να ζουν μηχανικά στη σπηλιά του Πλάτωνα κι αυτήν ξέρουν για μόνη αλήθεια, όλα τα άλλα είναι γι αυτούς σκιές, φαντασιώσεις κι ουτοπίες ... Κάποιοι δεν έμαθαν ποτέ ότι η μεγαλύτερη και βαθύτερη επανάσταση συμβαίνει μόνο μέσα στα μυαλά, και δεν κάνει θόρυβο, δεν έρχεται με τυμπανοκρουσίες, η αληθινή επανάσταση έρχεται σαν την ηλιόλουστη μέρα έπειτα τη βροχή κι απλώνει το φως της παντού ... η μοναδική επανάσταση που μπορεί να ελευθερώσει είναι η γνώση, η γνώση του τι πραγματικά είσαι, που είσαι και τι μπορείς να κάνεις για να βρίσκεσαι σε μια διαρκή κατάσταση μάθησης, ισορροπίας και εξέλιξης ... Οι διεφθαρμένοι κυρίαρχοι του κόσμου αυτού την γνώση φοβούνται, όχι τη κούφια βία των απελπισμένων ... ...στη βία έχουν απάντηση τα υπερσύγχρονα όπλα τους για να υπερισχύσουν και πάλι, στη γνώση δεν έχουν απάντηση!!! Γι αυτό κρύβουν την πραγματική γνώση από παντού, από τα σχολεία, τους νέους, από τα μέσα ενημέρωσης που τους ανήκουν, από παντού ... η ψυχή μου πονά και κλαίει «σιωπηλά», γι αυτούς που δεν καταλαβαίνουν ότι οι φωνές τους απλά «μπλοκάρουν» τη δυνατότητα και τη νοημοσύνη τους να δουν καθαρά τι συμβαίνει, γι αυτούς που δεν καταλαβαίνουν την αξία της σιωπής που γεννά το καινούριο.. ...ένα μυαλό παραγεμισμένο δεν έχει καμία δυνατότητα να γεννήσει κάτι νέο, ό,τι γεννήσει θα είναι αποτέλεσμα της σύγχυσής του ... πονάω πολύ, βλέπω να πυκνώνει ο θυμός και η απελπισία και μου μυρίζει μπαρούτι κι αίμα... επανάσταση ανόητοι δεν είναι το να αποκτήσει κάποιος πλεονέκτημα έναντι κάποιου άλλου, αυτό είναι απλά ανοησία και άγνοια ... σε κάποια άλλη χρονική στιγμή το πλεονέκτημα θα το έχει ο «άλλος» ... πονάω που βλέπω άλλη μια φορά την ίδια επανάληψη, τον κόσμο να σπρώχνεται άλλη μια φορά στη βία, στα ένστικτα ... για να γκρεμίσει άλλη μια φορά ό,τι με κόπο έφτιαξε μέχρι εδώ, να μηδενίσει το κοντέρ στο «παιχνίδι» του κόσμου κι έπειτα να πάρουν πάλι θέση οι ίδιες μπουλντόζες, οι ίδιες μηχανές αποκατάστασης της οικονομικής και κοινωνικής ισορροπίας του κόσμου μας και οι κάτοχοι του διεθνούς πλούτου να τρίβουνε και πάλι τα χέρια τους πάνω από τα ερείπια του υλιστικού κόσμου που αναλαμβάνουν οι ίδιοι, αυτοί που τον γκρέμισαν, να ξαναχτίσουν με τα ίδια πάντα υλικά, με την ίδια πάντα κερδοφόρα γι αυτούς συνταγή ... μη επιτρέποντας για άλλη μια φορά την ανθρωπότητα να ξεκολλήσει από το βάλτο και να εξελιχτεί ... κι έπειτα, στη φαρέτρα τους έχουνε όλα εκείνα τα υπνωτικά και τα ζαχαρωτά που θα ησυχάσουν και θα γλυκάνουν τα πρόβατα ... δεν θλίβομαι και τόσο για τους «απελπισμένους», τους ανήκει μεγάλο μερίδιο της ευθύνης, μονάχα για τα παιδιά θλίβομαι, για τα παιδιά φουρτουνιάζει η ψυχή μου, που μπροστά στα αθώα μάτια τους μαζεύτηκε τόση ασχήμια απ όλους εμάς που «τα αγαπάμε» ...

Πηγή: 

Διαβάστε περισσότερα...

Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος μας καταθέτει την άποψη του για την κρίση...

Διαβάστε περισσότερα...

Η σιωπή μας, ο χρυσός τους...

Διαβάστε περισσότερα...

Σύγχρονο δουλεμπόριο με τις πλάτες της ΔΕΗ...

Στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου προσήλθε η Βουλευτής ΠΕ Κοζάνης, των Ανεξάρτητων Ελλήνων, κα Ραχήλ Μακρή όπου κατέθεσε την με αριθμό πρωτοκόλλου 3239/26-4-2013 Μηνυτήρια Αναφορά κατά παντός υπευθύνου για τα γεγονότα που υπέπεσαν στην αντίληψη της κατά την άσκηση των βουλευτικών της καθηκόντων. Συγκεκριμένα ύστερα από επανειλημμένες καταγγελίες στο γραφείο της από εργαζόμενους κατά εργολάβων, που αναλαμβάνουν έργα της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού ΑΕ, άσκησε, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της, κατ’ επανάληψη Κοινοβουλευτικό Έλεγχο στα αρμόδια Υπουργεία και πραγματοποίησε αιφνιδιαστική επίσκεψη στον Ατμοηλεκτρικό Σταθμό Πτολεμαΐδας.

Διαβάστε περισσότερα...