Επίκαιρη ερώτηση για την αποκατάσταση εδαφών...

Διαβάστε περισσότερα...

Πως η αποκατάσταση ορυχείων γίνεται ανάπτυξη και τουριστικός προορισμός...

Το σημερινό άρθρο του Καφενείου της Μεγαλόπολης , παρουσιάζει την πόλη Braunsbedra , μια περιοχή στην Γερμανία που είχε πάνω από 30 εξαντλημένα ορυχεία.
7 χρόνια μελέτης και 15 κατασκευών και πλέον η περιοχή δέχεται 800.000 τουρίστες τον χρόνο !!!
Αφιερωμένο σε όσους έχουν ιδέες, μεράκι, όραμα…
Ελληνογερμανική συνάντηση για την αποκατάσταση και αξιοποίηση εξαντλημένων ορυχείων λιγνίτη
Τις επιστημονικές μεθόδους, τις βέλτιστες πρακτικές και εμπειρίες στην αποκατάσταση και αξιοποίηση εξαντλημένων ορυχείων λιγνίτη, αναζήτησαν δήμαρχοι, εκπρόσωποι της περιφέρειας, τεχνοκράτες και εκπρόσωποι των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων της δυτικής Μακεδονίας, σε συνάντηση που πραγματοποίησαν με Γερμανούς συναδέλφους τους, στην Braunsbedra της κεντρικής Γερμανίας, όπως μεταδίδει το ΑΠΕ.
Ο δήμος Braunsbedra, στην περιοχή της Σαξωνίας, περιλαμβάνει πάνω από 30 εξαντλημένα επιφανειακά ορυχεία λιγνίτη που εγκαταλείφθηκαν, ή έκλεισαν, μετά την πτώση του τείχους και σήμερα τα περισσότερα εδάφη και οι εκτάσεις που καταλάμβαναν, έχουν αποκατασταθεί, ή ολοκληρώνεται εντός μικρού χρονικού διαστήματος, η ολική αποκατάστασή τους.
Στην θέση των παλιών ορυχείων έχουν δημιουργηθεί χώροι αναψυχής, εξοχικές κατοικίες, πάρκα, περιοχής άγριας ζωής, ενώ κυριαρχεί το υγρό στοιχείο, με την λίμνη Geiseltalsee, να κατατάσσεται στην πρώτη δεκάδα των μεγαλύτερων λιμνών της Ευρώπης.

Ο δήμαρχος Φλώρινας, Γιάννης Βοσκόπουλος, μιλώντας στο ΑΠΕ – ΜΠΕ, εξέφρασε την έκπληξή του για τις εικόνες περιβαλλοντικής αποκατάστασης που αντίκρυσε στην θέση των παλιών επιφανειακών ορυχείων λιγνίτη, υπογράμμισε ότι «δεν υπάρχει κάποιο στοιχείο που να θυμίζει ότι εδώ γινόταν εξόρυξη λιγνίτη, παρά μόνο κάποιοι θηριώδη εκσκαφείς που είναι επισκέψιμοι και ενταγμένοι ως στοιχείο βιομηχανικής κληρονομιάς στην τουριστική αξιοποίηση της περιοχής». Παράλληλα, εξέφρασε, την αγωνία του για το εάν θα καταφέρει η δυτική Μακεδονία, που ήδη βρίσκεται σε διαδρομή μετάβασης από την οικονομία βασισμένη στην εξόρυξη του λιγνίτη, να αποκαταστήσει με τέτοιο τρόπο τα εδάφη της ώστε να είναι όχι μόνο λειτουργικά, αλλά να προσελκύουν και επισκέπτες από άλλες περιοχές.
Ο Δήμαρχος Αμυνταίου Κωσταντίνος Θεοδωρίδης, επισήμανε ότι το 2017 επισκέφθηκαν την ευρύτερη περιοχή της λίμνης Geiseltalsee περίπου 800.000 τουρίστες, οι οποίοι έμειναν στα ξενοδοχεία που δημιουργήθηκαν στην περιοχή, ενώ μερικά είναι κτισμένα ως ξύλινες πλωτές κατοικίες στο νερό.
Την εννεαμελές ελληνικό κλιμάκιο, υποδέχθηκε ο Δήμαρχος του Braunsbedra, Steffen Schmitz, ο οποίος ενημέρωσε τους ομολόγους του σχετικά με τα προβλήματα που άφησε στην πόλη η ολοκλήρωση του έργου της εξόρυξης λιγνίτη, τις προσπάθειες που ακολούθησαν και ο οδικός χάρτης που σχεδιάστηκε για την αποκατάσταση των ορυχείων και την αλλαγή της οικονομικής δραστηριότητας της περιοχής. Σύμφωνα με τον πρύτανη του πανεπιστημίου δυτικής Μακεδονίας, καθηγητή Αντώνη Τουρλιδάκη, που συμμετείχε στην συνάντηση, η προετοιμασία του εγχειρήματος αποκατάστασης, που περιελάβανε τον χωροταξικό σχεδιασμό και την προετοιμασία των έργων αποκατάστασης της περιοχής, διήρκησε περίπου επτά χρόνια, ενώ για την ολοκλήρωση των έργων χρειάστηκε περίπου μια δεκαπενταετία. Ο κ. Τουρλιδάκης, χαρακτήρισε υψηλού επιπέδου την Ελληνογερμανική συνάντηση, σημείωσε οτι από την μεριά των Γερμανών συμμετείχε όλη η ομάδα επιστημόνων, τεχνικών και αυτοδιοικητικών, ακόμη και κρατικών αξιωματούχων που χειρίστηκαν το πολυετές σχέδιο αποκατάστασης και αξιοποίησης των εδαφών.

«Τη σημασία των μελλοντικών συνεργασιών και της δημιουργίας ενός δικτύου στον τομέα της αποκατάστασης περιοχών από εξόρυξη λιγνίτη», υπογράμμισε ο Υπεύθυνος Έργου της Γερμανικής Εταιρείας Εξόρυξης, Τ. Onnasch, ενώ ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Εφαρμοσμένων Επιστημών του Merseburg, καθηγητής Jörg Kirbs, πρότεινε τη συνεργασία μεταξύ των φορέων και των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων της δυτικής Μακεδονίας, σε θέματα τεχνογνωσίας αποκατάστασης και αξιοποίησης εδαφών. Έγιναν εκτενείς παρουσιάσεις από το Κρατικό οργανισμό Γεωλογίας και Μεταλλείων της περιοχής, για τις λίμνες που έχουν δημιουργηθεί, για τις λιμναίες δραστηριότητες που έχουν αναπτυχθεί, καθώς και στην δημιουργία πλωτών σπιτιών, που κατακλύζονται από επισκέπτες και περιηγητές καθ’όλη την διάρκεια του έτους.
Η ελληνική αντιπροσωπεία περιηγήθηκε στο υπαίθριο μουσείο Ferropolis, το οποίο βρίσκεται σε χερσόνησο της λίμνης Gremminer, που δημιουργήθηκε μετά την αποκατάστασης των εδαφών και στο οποίο εκτίθεται μέρος του μηχανολογικού εξοπλισμού εξόρυξης λιγνίτη, στο πλαίσιο της βιομηχανικής κληρονομιάς.
Για τον δήμαρχο Φλώρινας το πιο σημαντικό στοιχείο που πρόσφερε αυτή η ελληνογερμανική προσέγγιση και εμπειρία, είναι ότι θα πρέπει «στο άμεσο μέλλον να ζητήσουμε με επιτακτικό τρόπο από την πολιτεία την χρηματοδότηση του σχεδίου αποκατάστασης και αξιοποίησης των εδαφών των πρώην ορυχείων που διαθέτουμε στην περιοχή μας και όχι από την ΔΕΗ όπως κάναμε έως σήμερα».
Την ελληνική αντιπροσωπεία πλαισίωσαν ο δήμαρχος Εορδαίας και Πρόεδρος του Δικτύου των Ενεργειακών Δήμων, Σάββας Ζαμανίδης, ο δήμαρχος Φλώρινας και πρόεδρος της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Δυτικής Μακεδονίας, ο Ιωάννης Βοσκόπουλος, ο δήμαρχος Αμυνταίου, Κωνσταντίνος Θεοδωρίδης, εκπρόσωποι της Περιφέρειας του ερευνητικού κέντρου ΕΚΕΤΑ και του πανεπιστημίου δυτικής Μακεδονίας. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία και την στήριξη της Ελληνογερμανικής Συνέλευσης, δηλαδή σ’ ένα ένα δυναμικό ελληνογερμανικό δίκτυο δήμων και περιφερειών, που είναι σταθερά προσανατολισμένο στην συνεργασία της κοινωνίας των πολιτών σε θέματα κοινά που αφορούν την οικονομία και την ανάπτυξη.

Πηγή: https://kafeneio-megalopolis.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Δημιουργία Ταμείου για την αποκατάσταση του Λιγνιτικού Κέντρου Δ. Μακεδονίας ζήτησαν οι τοπικοί εκπρόσωποι που συμμετείχαν στη συνεδρίαση της επιτροπής περιβάλλοντος της βουλής...

Η δημιουργία ενός Ταμείου, που θα συλλέγει πόρους, οι οποίοι θα διατεθούν για την αποκατάσταση των λιγνιτωρυχείων της Δυτικής Μακεδονίας, καθώς και η νομοθετική θωράκιση διαφύλαξης του δημόσιου συμφέροντος, ήταν οι βασικοί άξονες που ανέπτυξαν οι εκπρόσωποι της περιοχής, στη Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής, η οποία συνεδρίασε χτες στην Αθήνα.
«Στρατηγική Περιβάλλοντος και Αποκατάστασης Λιγνιτικών Πεδίων Δυτικής Μακεδονίας», ήταν το θέμα συζήτησης της επιτροπής, η συνεδρίαση της οποίας ξεκίνησε στις 10 το πρωί, υπό την προεδρία της βουλευτού Χαλκιδικής του ΣΥΡΙΖΑ, Αικατερίνης Ιγγλέζη. Είναι φανερό πως η συνεδρίαση έχει μεγάλη σημασία για την περιοχή, καθώς οι προτάσεις που θα κατατεθούν και οι απόψεις που θα καταγράφηκαν, θα αποτελέσουν τον βασικό πυλώνα για τα νομοθετήματα που θα θεσπιστούν σε σχέση με την αξιοποίηση των λιγνιτικών κοιτασμάτων της περιοχής, τις αναπλάσεις εδαφών, τη χρήση των υπόγειων νερών, τις μετεγκαταστάσεις και την αξιοποίηση των «ξοφλημένων» ορυχείων σε αναπτυξιακή κατεύθυνση. Με άλλα λόγια ο προβληματισμός που αναπτύχθηκε στην Επιτροπή Περιβάλλοντος θα καθορίσει τις πολιτικές που θα ακολουθηθούν στο επόμενο διάστημα, οι οποίες θα έχουν άμεση επίδραση στο ενεργειακό λεκανοπέδιο της Δυτικής Μακεδονίας.
Αυτός είναι άλλωστε ο λόγος που στην εν λόγω συνεδρίαση συμμετείχαν πολλοί πολιτικοί και υπηρεσιακοί παράγοντες της Δυτικής Μακεδονίας όπως: ο βουλευτής Κοζάνης του ΣΥΡΙΖΑ, Μίμης Δημητριάδης, ως μέλος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννης Θεοφύλακτος και Κώστας Σέλτσας από Κοζάνη και Φλώρινα αντιστοίχως, ο περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας Θόδωρος Καρυπίδης, ο αντιπεριφερειάρχης Ενέργειας Κώστας Γέρου, ο γενικός γραμματέας Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου – Δυτικής Μακεδονίας Βασίλης Μιχελάκης, ο διευθυντής της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος Δυτικής Μακεδονίας Δημήτρης Αλβανός και ο γενικός διευθυντής της ΑΝΚΟ Γιώργος Αμανατίδης. Επίσης, από πλευράς ΔΕΗ παρέστησαν ο αντιπρόεδρος της επιχείρησης Γιώργος Ανδριώτης, η γενική διευθύντρια Ορυχείων Όλγα Κουρίδου και η γενική διευθύντρια Περιβάλλοντος ΔΕΗ, Βασιλική Τσάδαρη.
Ως μέλος της Επιτροπής ο Μ. Δημητριάδης τόνισε την ανάγκη διασφάλισης των πόρων για την οργάνωση και ολοκλήρωση της στρατηγικής ανάπλασης των ορυχείων, υπογραμμίζοντας ότι «στην κατεύθυνση αυτή είναι απαραίτητη η δημιουργία ενός θεσμοθετημένου φορέα – Ταμείου, το οποίο θα συλλέγει πόρους και θα τους επενδύει γι’ αυτό τον σκοπό». Επισήμανε ακόμη ότι «δεδομένου ότι επίκεινται αλλαγές στον ενεργειακό χάρτη και στο ποσοστό συμμετοχής του λιγνίτη, είμαστε υποχρεωμένοι να προχωρήσουμε σε νομοθετική θωράκιση που θα διασφαλίζει το δημόσιο συμφέρον».
Επίσης, ο Θ. Καρυπίδης παρουσίασε τον ολοκληρωμένο στρατηγικό σχεδιασμό που προτείνει η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, επιμένοντας στην άμεση αποκατάσταση των εδαφών, στις μετεγκαταστάσεις, στην ορθολογική χρήση των νερών, στην προστασία του περιβάλλοντος από την ρύπανση και στην στρατηγική ανάπτυξης των ορυχείων.
Να σημειωθεί ότι λόγω της σοβαρότητας του θέματος, η συζήτηση στην Επιτροπή Περιβάλλοντος δεν ολοκληρώθηκε χτες, και η συνεδρίαση θα συνεχιστεί και την επόμενη εβδομάδα. Εκεί θα παραβρεθούν κι’ άλλοι τοπικοί παράγοντες της περιοχής, όπως ο πρόεδρος του Δικτύου Ενεργειακών Δήμων και δήμαρχος Εορδαίας Σάββας Ζαμανίδης, ο δήμαρχος Κοζάνης Λευτέρης Ιωαννίδης και εκπρόσωποι επιστημονικών φορέων της περιοχής.
Στα τέλη Ιουλίου αναμένεται να αξιολογηθεί όλο το υλικό της Επιτροπής Περιβάλλοντος, γύρω από την Στρατηγική Περιβάλλοντος και Αποκατάστασης Λιγνιτικών Πεδίων Δυτικής Μακεδονίας, με βάση το οποίο οι κοινοβουλευτικές ομάδες θα καταθέσουν συγκεκριμένες προτάσεις και τροπολογίες, σε σχέση με το σημαντικό ζήτημα της περιοχής, οι οποίες στη συνέχεια θα έρθουν στην Ολομέλεια της Βουλής για έγκριση, ώστε να γίνουν νόμος του κράτους.

Πηγή: Εφημερίδα Πτολεμαίος

Διαβάστε περισσότερα...

Στη Βουλή αύριο η περιβαλλοντική πολιτική για την αποκατάσταση περιοχών εξόρυξης λιγνίτη...

Η εξορυκτική δραστηριότητα επιφέρει σημαντικές κοινωνικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές συνέπειες, εξ ου και αποτελεί κατ’ εξοχήν πολιτική απόφαση το πλαίσιο αντιμετώπισης των καταστάσεων που προκύπτουν.
Η σχετική συζήτηση, που άλλωστε έχει αναθερμανθεί και εξαιτίας της ενεργειακής επικαιρότητας, θα μεταφερθεί και στα έδρανα της Βουλής, καθώς την Πέμπτη 29 Ιουνίου η Επιτροπή Περιβάλλοντος θα ασχοληθεί με την περιβαλλοντική πολιτική που θα ακολουθηθεί στα επόμενα χρόνια, σε σχέση με την ανάπλαση περιοχών και την αποκατάσταση εδαφών που χρησιμοποίησε η ΔΕΗ για εξόρυξη λιγνίτη.
Μεταξύ άλλων, θα συζητηθεί το ζήτημα των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων, καθώς και το θέμα των μετεγκαταστάσεων οικισμών, το οποίο, εξάλλου, ήρθε πρόσφατα εκ νέου στο προσκήνιο, μετά την καταστροφή στο Ορυχείο Αμυνταίου.
Βέβαια, το ζήτημα ποτέ δεν έπαψε να απασχολεί τους κατοίκους των λιγνιτικών περιοχών, καθώς πολλές είναι οι καταγεγραμμένες περιπτώσεις όπου το θέμα της μετεγκατάστασης των οικισμών τους έχει χρονίσει, καθώς καθυστερεί η ολοκλήρωση των απαιτούμενων ενεργειών (έκδοση ΠΔ κ.α.). Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μεταξύ άλλων, είναι η περίπτωση της Ακρινής.
Το παρόν στη συνεδρίαση της Επιτροπής Περιβάλλοντος θα δώσει και ο περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας, Θόδωρος Καρυπίδης, ο οποίος θα παρουσιάσει την κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή.
Επίσης, από τη διοίκηση της ΔΕΗ θα παρουσιαστούν οι πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει η εταιρεία για τα σχετικά ζητήματα, καθώς και οι σχεδιασμοί της για το μέλλον.

Πηγή: https://energypress.gr - Δημήτρης Κοιλάκος

Διαβάστε περισσότερα...

Ποια πρόταση κέρδισε το 1ο βραβείο στον Αρχιτεκτονικό Διαγωνισμό της ΔΕΗ με θέμα “Aνάπλαση και Επανάχρηση πρώην εξορυκτικών περιοχών λιγνίτη στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας»...

Το 1ο βραβείο στον Αρχιτεκτονικό Διαγωνισμό της ΔΕΗ με θέμα “Aνάπλαση και Επανάχρηση πρώην εξορυκτικών περιοχών λιγνίτη στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας» (μια έκταση κοντά στο Καρυοχώρι Εορδαίας) , έτους 2015, κέρδισε η πρόταση – μελέτη, των μελετητών: Ανδρίτσου Κατερίνα, Αρχιτ. Μηχ., Καραμανέα Πανίτα, Αρχιτ. Μηχ. και Πολυζωίδης Θανάσης, Αρχιτ. Μηχ. με συνεργάτες του/τις: Βάθη Χρυσάνθη, Αρχιτ. Μηχ., Ντρίβα Λήδα, Αρχιτ. Μηχ., Σαμίου Αδαμαντία, Αρχιτ. Μηχ., Χρονοπούλου Λέλα, φοιτήτρια Αρχιτ..
Οι συμμετοχές έφτασαν συνολικά τις τριακόσιες εξήντα τρεις (363), ενώ τελικά παρελήφθησαν πενήντα έξι (56 ) προτάσεις διαγωνιζομένων. Ακολουθούν μερικές εικόνες από την πρόταση που απέσπασε το 1ο βραβείο:





Πηγή: http://www.kozan.gr

Άλλη μια "Aνάπλαση και Επανάχρηση πρώην εξορυκτικών περιοχών λιγνίτη στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας" μόνο επί χάρτου. Η πραγματικότητα διαψεύδει τη ΔΕΗ

Διαβάστε περισσότερα...

Η παρουσίαση του τρόπου αποκατάστασης εδαφών εξαντλημένων ορυχείων άνθρακα στη Γερμανία...

Το video της εταιρείας LMBV που έχει ως στόχο την ταχεία και οικονομική αποκατάσταση των εξαντλημένων ορυχείων άνθρακα στην πρώην Ανατολική Γερμανία με στόχο την μετέπειτα χρήση των παραπάνω εκτάσεων για εμπορικές, βιομηχανικές, γεωργικές, τουριστικές, αναπτυξιακές χρήσεις.
Παρουσιάστηκε στην ημερίδα "Μεταλιγνιτική περίοδος – Η Πρόκληση για τη Δυτική Μακεδονία" που πραγματοποιήθηκε στις 8 Απριλίου 2016 στο Κοβεντάρειο και είναι με υπότιτλους

Πηγή:http://mavromatidisdimitris.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Ποια ήταν η άποψη της δικηγορικής εταιρείας, που έχει προσφύγει για λογαριασμό της πρώην Ν.Α. Κοζάνης στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την υπόθεση της επαναπόδοσης των εδαφών από τη ΔΕΗ στην τοπική κοινωνία, σχετικά με την παραχώρηση από τη ΔΕΗ Α.Ε στη ΔΙΑΔΥΜΑ της πλήρους κυριότητας εκτάσεων, στο πλαίσιο του επίμαχου ΣΔΙΤ της ΔΙΑΔΥΜΑ...

Το kozan.gr παρουσιάζει τη γνωμοδότηση της δικηγορικής εταιρείας, που έχει προσφύγει για λογαριασμό της πρώην Ν.Α. Κοζάνης στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την υπόθεση της επαναπόδοσης των εδαφών από τη ΔΕΗ στην τοπική κοινωνία, σχετικά με το αν η παραχώρηση εκτάσεων από τη ΔΕΗ Α.Ε στη ΔΙΑΔΥΜΑ, στο πλαίσιο του περίφημου ΣΔΙΤ για την υλοποίηση της Μονάδας Επεξεργασίας Απορριμμάτων, συνιστά έμμεση αναγνώριση της κυριότητας της Δ.Ε.Η. Α.Ε. επί των εκτάσεων αυτών. Ακολουθεί η απάντηση της δικηγορικής εταιρείας:
Η Δικηγορική Εταιρεία μας έχει ασκήσει ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας εκ μέρους της τέως Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κοζάνης (νυν Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας) την από 20.09.2010 αίτηση ακυρώσεως κατά της τεκμαιρόμενης απόρριψης του αιτήματός της για την παραχώρηση από τη Δ.Ε.Η. Α.Ε. στο Δημόσιο της κυριότητας εκτάσεών της και την απόδοσή τους για την εκπλήρωση σκοπών δημοσίου συμφέροντος, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 1 του ν. 1280/1982. Η συζήτηση της υποθέσεως ορίσθηκε για τη δικάσιμο της 22.09.2015, με εισηγητή τον Σύμβουλο κ. Κ. Πισπιρίγκο και βοηθό εισηγητή την Εισηγήτρια κα Κ. Σκούρα.
Είναι σαφές ότι μετά την ολοκλήρωση των απαλλοτριώσεων των υπόψη εκτάσεων, η κυριότητα αυτών εξακολουθεί να ανήκει στη Δ.Ε.Η. Α.Ε., η οποία μπορεί να τα διαθέτει ελεύθερα. Σε περίπτωση τελεσφόρησης της προαναφερόμενης αιτήσεως ακυρώσεως η Δ.Ε.Η. Α.Ε. θα υποχρεωθεί να επιστρέψει τις εκτάσεις που προβλέπονται στις ως άνω νομοθετικές διατάξεις.
Τυχόν αγορά εκτάσεων που εμπίπτουν στις εν λόγω νομοθετικές διατάξεις από τη ΔΙΑΔΥΜΑ δεν γεννά, κατ’ αρχήν, νομικά ζητήματα ως προς τη νομιμότητα της αγοραπωλησίας, ούτε συνιστά έμμεση αναγνώριση της κυριότητας της Δ.Ε.Η. Α.Ε., δεδομένου ότι στην παρούσα χρονική στιγμή η κυριότητα της Δ.Ε.Η. Α.Ε. επί των εκτάσεων δεν αμφισβητείται. Είναι ωστόσο πιθανόν να ανατραπεί εκ των υστέρων η εν λόγω αγοραπωλησία, εφόσον υποχρεωθεί η Δ.Ε.Η. Α.Ε. να παραχωρήσει τις εν λόγω εκτάσεις στο Δημόσιο.
Ενόψει των ανωτέρω, κρίνεται κατά την άποψή μας σκόπιμη, σε κάθε περίπτωση, η υπογραφή των σχετικών συμβάσεων μετά την έκδοση της αποφάσεως του Συμβουλίου της Επικρατείας. Εάν τούτο προκαλεί ζημία στα συμφέροντα της ΔΙΑΔΥΜΑ, θεωρούμε νομικά δυνατή την υπογραφή της σχετικής συμβάσεως υπό την αίρεση της υπόψη δικαστικής εκκρεμότητας. Είναι προφανές ότι τα επιμέρους ζητήματα που τίθενται από το ερώτημα που μου θέτετε απαιτούν ιδιαίτερα προσεκτική αντιμετώπιση και προϋποθέτουν επαρκή νομική τεκμηρίωση των όποιων επιλογών της ΔΙΑΔΥΜΑ. Στην περίπτωση που το αποφασίσει η τελευταία, η Δικηγορική Εταιρεία μας, η οποία είναι η πλέον εξειδικευμένη στα αντικείμενα αυτά, θα αναλάμβανε με χαρά την εκπόνηση σχετικού Γνωμοδοτικού Σημειώματος, με το οποίο να απαντώνται τεκμηριωμένα όλα τα επιμέρους νομικά ζητήματα που ανακύπτουν.

*** Να σημειωθεί πως η απάντηση της δικηγορικής εταιρείας είναι προς τη ΔΙΑΔΥΜΑ (κατόπιν σχετικών ερωτημάτων), ΜΕ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ, τόσο στον Περιφερειάρχη Δ. Μακεδονίας, όσο και στο δήμαρχο Κοζάνης

Πηγή:www.kozan.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Πόσο απέχει η Πτολεμαΐδα από τη Λουσετία και τι μας κληροδοτεί ο λιγνίτης...

Το λεκανοπέδιο απέχει σχεδόν ενενήντα λεπτά από το μεγαλύτερο αστικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής. Η πόλη μας μετά τις τελευταίες δεκαετίες και την συνεχή εξορυκτική δραστηριότητα που έλαβε μέρος βρέθηκε περικυκλωμένη από στοιχεία τα οποία αλλοίωσαν πλήρως την αρχική εικόνα που την περιέβαλε.
Γειτονικά χωρία κατεδαφίστηκαν τις προηγούμενες δεκαετίες προκειμένου να συνεχιστεί αδιάκοπα η εξόρυξη του λιγνίτη. Όσα βρέθηκαν στο κέντρο του λεκανοπεδίου εξαφανίστηκαν από τον χάρτη ήδη από τη δεκαετία του ‘80 και όσα δεν απορροφήθηκαν από τα ορυχεία είδαν μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού τους να φεύγει εξαιτίας της σκόνης, της μόλυνσης, του θορύβου και του κινδύνου της επικείμενης καταστροφής των σπιτιών τους.
Η συνεχιζόμενη αυτή διαδικασία αλλά και η διαρκώς μειωμένη παραγωγή είχε σαν αποτέλεσμα την μείωση του πληθυσμού της περιοχής, μέχρις ότου αποφασίστηκε η διακοπή των εργασιών καθώς η διατήρηση των ορυχείων και των συγκεκριμένων εργοστασίων κρίθηκε ασύμφορη. Τότε ήταν που ο κόσμος διαισθανόμενος μια αλλαγή της τύχης της περιοχής αποφάσισε να επιστρέψει πίσω, ξαναχτίζοντας τα σπίτια του και καλλιεργώντας ξανά τα χωράφια και τους κήπους του.
‘’Είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ενός πληγωμένου τοπίου’’ ανέφερε τότε η υπεύθυνη της εταιρίας σχεδιασμού αναζωογόνησης και ανάπτυξης της περιοχής. ‘’ Πολλοί οικισμοί καταστράφηκαν από τα ορυχεία και ο χαρακτήρας του λεκανοπεδίου άλλαξε εντελώς’’.
Παρ’ όλα αυτά ο λιγνίτης ήταν απαραίτητος για την οικονομία της χώρας, αλλά και μια ζωτική πηγή εισοδήματος για τους κατοίκους της περιοχής. Πριν την βιομηχανοποίηση της, η περιοχή ήταν εξαιρετικά φτωχή και ο κλάδος της ενέργειας κατάφερε να επιφέρει την αίσθηση της οικονομικής ευημερίας.
Όταν όμως τα κοιτάσματα μειώθηκαν και κρίθηκαν ασύμφορα ήρθε στην επιφάνεια το ερώτημα, ‘’τι θα γίνει με τα σημάδια που άφησαν ανεξίτηλα τόσα χρόνια τα ορυχεία στο έδαφος της περιοχής; Πως θα επαναφέρουμε το περιβάλλον στην πρώιμη μορφή του’’; Ήταν ένας γρίφος, αλλά και μια τεράστια ευκαιρία.
Προκειμένου να λύσει το πρόβλημα η κυβέρνηση δημιούργησε την Διαχειριστική Εταιρία Ορυχείων η οποία είχε ως σκοπό την αποκατάσταση και αναδιανομή όλων εκείνων των περιοχών που μέχρι πρόσφατα ήταν ανοιχτά ορυχεία λιγνίτη. Ένας μηχανικός της εταιρίας είχε αναφέρει ‘’Τα ορυχεία μπορεί να κλείσανε μα το κληροδότημα τους είναι ακόμη εδώ. Επανακαλλιέργεια, αποκατάσταση, μετατροπή. Αυτή είναι η δουλειά μας’’. Η εταιρία ήταν υπεύθυνη για την μετατροπή των ορυχείων σε λίμνες, των καθαρισμών του μολυσμένου από τα ορυχεία υδροφόρου ορίζοντα, την αναδάσωση, την πώληση γης για χρήση ανεμογεννητριών και ηλεκτρογεννητριών και την υποστήριξη της γεωργίας.
Ακόμη και ψάρια άρχισαν να εμφανίζονται στις τεχνητές λίμνες μέσω καναλιών που μέχρι πριν ήταν αδύνατον να υποστηρίξουν οποιαδήποτε μορφή ζωής εξαιτίας τη οξύτητας τους. ‘’ Δεν μπορούμε να φέρουμε την περιοχή στην πρότερη κατάσταση της, μα σκοπός μας είναι να δημιουργήσουμε ένα ιδανικό περιβάλλον το οποίο θα παρέχει νέες ευκαιρίες τόσο για τους ανθρώπους που ζουν εδώ όσο και για τις επόμενες γενιές. Όλες οι παλιές φυσικές λειτουργίες της περιοχής, πριν από την εξόρυξη, θα λειτουργήσουν και πάλι’’ ανέφερε εκπρόσωπος της εταιρίας.
Ήταν μια δύσκολή και μακριά διαδικασία. ‘’Όταν κοιτάξαμε για πρώτη φορά στα ορυχεία, ήταν σαν να βρισκόμασταν στο φεγγάρι’’ αναφέρει ένας άλλος οποίος ασχολείται με τη δημιουργία δεσμών ανάμεσα στο παρελθόν και στο περιβάλλον. ‘’ Σκοπός μας δεν είναι να αποκρύψουμε το βιομηχανικό παρελθόν της περιοχής, αλλά να το αναδείξουμε.
Μετά από σχεδόν έντεκα χρόνια, τριάντα αναπτυξιακά σχέδια εμφανίστηκαν στην περιοχή. Μαρίνες και αμμώδεις παραλίες οι οποίες προσφέρουν στους τουρίστες ευκαιρίες για βαρκάδες και θαλάσσια σπορ, ένα πρώην εργοστάσιο μετατράπηκε σε εκθεσιακό κέντρο τέχνης και χώρος συναυλιών, σημεία παρατήρησης του λεκανοπεδίου δημιουργήθηκαν και ένα ορυχείο έμεινε εσκεμμένα ανοιχτό.
Η διαδικασία αποκατάστασης δεν θα μπορούσε να ήταν απαλλαγμένη από αναπάντεχα γεγονότα και προβλήματα. Ένα από αυτά ήταν η συχνή εμφάνιση ενός σκούρου πορτοκαλί χρώματος στα νερά εξαιτίας του αυξημένου υδροξειδίου του σιδήρου μετά από τόσα χρόνια εξορυκτικής δραστηριότητας. Ταυτόχρονα μερικοί κάτοικοι, ειδικά εκείνοι που βρίσκονταν εδώ και πολλά χρόνια στην περιοχή, αντιπαθούσαν τις αλλαγές. Ήθελαν να είναι περήφανοι για το παρελθόν τους και η διατήρηση μιας ισορροπίας ανάμεσα στη ανάδειξη της μεταλλευτικής ιστορίας με την προσπάθεια δημιουργίας μια νέας εικόνας και ενός νέου brand κρίθηκε απαραίτητη.
Σε ολόκληρη τη ζωή τους πίστευαν πως η συγκεκριμένη δουλειά ήταν ευλογία για τον τόπο. Η περιοχή ήταν βρώμικη και μολυσμένη επειδή έπρεπε να είναι. Όταν όμως έμαθαν πως το κράτος είχε όμως στείλει επιστήμονες να εξετάσουν την εικόνα του χάους και της καταστροφής αισθάνθηκαν ντροπή μέσα τους.
Τέλος, πολύ είναι εκείνοι που πιστεύουν πως το μέλλον της περιοχής κρύβεται στον τουρισμό. Πεντακόσιες χιλιάδες τουρίστες διανυκτέρευσαν τον περασμένο χρόνο στην ευρύτερη περιοχή, δημιουργώντας γύρω τους μια ολόκληρη βιομηχανία. Το κάρβουνο μπορεί να σημάδεψε αυτή τη γη, μα το κληροδότημα του θα την βοηθήσει να χτίσει μια νέα πορεία. Μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια πιστεύεται ότι οι επισκέπτες θα φτάσουν τον ένα εκατομμύριο ετησίως.
Τα παραπάνω θα μπορούσαν να αποτελούν μια ιδανική εικόνα για το λεκανοπέδιο της Εορδαίας σε βάθος εικοσιπενταετίας… εάν δεν αποτελούσαν την ήδη υπάρχουσα εικόνα της περιοχής της Λουσατίας στα ανατολικά της Γερμανίας η οποία σχεδιάζει και εφαρμόζει την δική στρατηγική για τη μεταλιγνιτική περίοδο τα τελευταία είκοσι χρόνια.
Μια μεταλιγνιτική περίοδο η οποία δεν θα έπρεπε να φαντάζει ως κάτι το μακρινό και για εμάς καθώς έχει ήδη ξεκινήσει.
Τέλος την ώρα που οι άλλοι καινοτομούν εμείς αδυνατούμε να διανοηθούμε ακόμη και την αντιγραφή.

Πηγή: http://www.theguardian.com - Παρατηρητήριο Μεταλιγνιτικής Περιόδου
Αναδημοσίευση από http://www.kozan.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Δυο από τα μεγαλύτερα επιφανειακά ορυχεία...

Ο Γερμανικός λιγνίτης: Στο λιγνιτικό κέντρο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, βρίσκονται σε λειτουργία, μεταξύ άλλων, δύο μνημειώδη ορυχεία. Το ένα είναι το λιγνιτωρυχείο Garzweiler, που αναπτύσσεται σε ενεργή επιφάνεια 48.000 στρεμμάτων.
Σε ετήσια βάση εξορύσσονται εδώ 40 εκ. τόνοι λιγνίτη, καθώς και 150 εκ. κυβικά στείρων. Το άλλο ορυχείο είναι του Hambach, με ενεργή επιφάνεια 40.000 στρέμματα και ετήσια εξόρυξη 40 εκ.. τόνων λιγνίτη και 240 εκ. κυβικών στείρων.
Τα αποθέματα λιγνίτη του Hambach υπολογίζονται σε2,5 δις τόνους. Του Garzweiler εκτιμώνται σε 1,3 δις τόνους και αναμένεται να διαρκέσουν με βάση τον επιχειρησιακό σχεδιασμό μέχρι το 2045.
Η εταιρεία RWE εκμεταλλεύεται συνολικά 4 λιγνιτωρυχεία στην περιοχή, εξορύσσοντας περί τα 100 εκ τόνους λιγνίτη ετήσια, που τροφοδοτούν μεγάλα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια συνολικής ισχύος 10.300 MW.
Σημειωτέον ότι η Γερμανία συνολικά εξορύσσει περί τα 200 εκ. τόνους λιγνίτη ετήσια.

Οι προκλήσεις
Για να είναι βιώσιμη μια τέτοιας κλίμακας εκμετάλλευση ορυκτών πόρων, θα πρέπει να αντιμετωπίσει μεγάλα ζητήματα σε πολλά επίπεδα: Τεχνικοοικονομικά/επιχειρησιακά, περιβαλλοντικά, κοινωνικά.
Καταρχάς η εξόρυξη τέτοιων όγκων απαιτεί και ανάλογο εξοπλισμό. Έτσι οι Γερμανοί έχουν δημιουργήσει μεταξύ άλλων, τον Bagger 288, έναν πελώριο, κινητό, καδοφόρο εκσκαφέα. Με μήκος 220 μ και ύψος 100 μ, ο εκσκαφέας αυτός που ζυγίζει 13.500 τόννους, μπορεί να εξορύξει 240.000 τόνους την ημέρα. Τα ορυχεία διαθέτουν και «μικρότερους» εκσκαφείς, με ημερήσιες δυναμικότητες από 60.000 έως 200.000 τόνους ο καθένας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το ορυχείο Garzweiler βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη των 20 χλμ. από την πόλη της Κολωνίας. Κατά την διαχρονική ανάπτυξη της εκμετάλλευσης των λιγνιτωρυχείων που φθάνει σε βάθη πάνω από 300 μ. κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, χρειάσθηκε να μετακινηθούν οικισμοί.
Επηρεάζει δε τους αυτοκινητόδρομους της περιοχής. Έτσι, το 2005 έκλεισε και διαλύθηκε ο αυτοκινητόδρομος Α44, η δε κυκλοφορία διοχετεύθηκε στον Α61 που διαπλατύνθηκε και στον Α46. Το πλάνο προβλέπει ότι 2017 θα κλείσει ο Α61 και η κυκλοφορία θα διοχετευθεί στον ανακατασκευασμένο Α44.
Η περιβαλλοντική αποκατάσταση γίνεται παράλληλα με την εκμετάλλευση. Στο Hambach, το μεγαλύτερο μέρος των στείρων χρησιμοποιείται για επαναπλήρωση εξοφλημένων τμημάτων του ορυχείου. Το τελικό στάδιο αποκατάστασης του ορυχείου Garzweiler περιλαμβάνει την πλήρωσή του με ποταμίσιο νερό, ώστε να δημιουργηθεί η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη της Γερμανίας.
Μέχρι τώρα πάνω από 170.000 στρέμματα έχουν αποκατασταθεί και επιστραφεί σαν αγροτική γή και χώροι αναψυχής. Ανάμεσα σε αυτούς και ο τεχνητός αναδασωμένος λόφος του Sophienhöhe, που αποτελεί τουριστική ατραξιόν με πανοραμική θέα (δείτε εδώ το πώς αξιοποιείται τουριστικά ένα τέτοιο μέρος).
Το λιγνιτωρυχεία στηρίζουν φυσικά την ευρύτερη οικονομία της περιοχής, αποτελώντας τη βάση δημιουργίας αξίας πολλών δις Ευρώ και διασφαλίζοντας άμεσα και έμμεσα 35.000 θέσεις εργασίας.

Πηγή: http://politesaristoteli.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Ο ρυπαίνων πληρώνει με ρυθμό χελώνας...

Με καθυστέρηση δύο ετών ενσωματώθηκε στο εθνικό δίκαιο η οδηγία για την περιβαλλοντική ευθύνη, βάσει της οποίας τέθηκε σε εφαρμογή η βασική αρχή ότι ο ρυπαίνων πληρώνει και μάλιστα όχι απλώς πληρώνει, αλλά αποκαθιστά και το περιβάλλον στην προτεραία του κατάσταση. Ωστόσο,τα αποτελέσματα της εφαρμογής φαίνεται να είναι πενιχρά. Από τις περίπου 100 υποθέσεις στις οποίες εμπλέκεται η αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος (ΥΠΕΚΑ) -συμπεριλαμβάνονται βιομηχανικές εγκαταστάσεις και χώροι διάθεσης αστικών απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) που έχουν προκαλέσει σημαντική ρύπανση- μόνο στο 10% εξ αυτών έχουν εντοπιστεί και έχουν αποδοθεί ευθύνες. Από το 2009, οπότε ξεκινάει και η εφαρμογή της στη χώρα μας με προεδρικό διάταγμα, το κόστος της πρόληψης και της αποκατάστασης της περιβαλλοντικής ζημίας στους τρεις φυσικούς πόρους (νερό, έδαφος, βιοποικιλότητα) δεν θα επιβαρύνει πλέον τους φορολογουμένους, αλλά το ρυπαντή. Μία πραγματικά καινοτόμος ρύθμιση, οι αναφορές της οποίας παραπέμπουν στη Λευκή Βίβλο.

Εξι άτομα
Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες όμως που καταβάλλει το επιστημονικό δυναμικό του Συντονιστικού Γραφείου Αποκατάστασης Περιβαλλοντικής Ζημίας του ΥΠΕΚΑ, η ροή των πραγμάτων προχωράει με ρυθμούς χελώνας. Να σημειωθεί ότι η εν λόγω υπηρεσία άρχισε να στελεχώνεται, με δύο άτομα, λίγο πριν από το τέλος του 2011, δύο χρόνια μετά την ενσωμάτωση της οδηγίας. Σήμερα απασχολούνται έξι, εξακολουθεί δηλαδή να παραμένει υποστελεχωμένη. Αντίστοιχα στην περιφέρεια δεν υπάρχουν ανάλογες αυτόνομες υπηρεσίες. Συστήνονται επιτροπές στις αποκεντρωμένες διοικήσεις με επικεφαλής συνήθως το διευθυντή Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού, οι οποίες σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες κινητοποιούνται, αλλά ταυτόχρονα έχουν να «τρέξουν» κι άλλες υποθέσεις, στο πλαίσιο των γενικότερων αρμοδιοτήτων τους, οπότε δημιουργείται μία διοικητική δυσκαψία, όσον αφορά την ταχύτητα διεκπεραίωσης των υποθέσεων. «Η νομοθεσία είναι σχετικά πρόσφατη, είναι απαιτητική και η ελληνική διοίκηση στερείται επαρκούς προσωπικού για την εφαρμογή της τόσο από πλευράς πλήθους, αλλά κυρίως από πλευράς εμπειριών», εξηγεί ο Δ. Χατζηδάκης, χημικός μηχανικός, πρώην υπάλληλος του ΥΠΕΚΑ, με γνώση των θεμάτων σχετικά με την περιβαλλοντική ευθύνη. Και προσθέτει: «Η διοίκηση καλείται να ανταποκριθεί σε ουσιαστικά πρωτόγνωρες υποχρεώσεις, έχοντας περιορισμένες εμπειρίες και δυνατότητες, έλλειψη δεδομένων αναφοράς και μεθοδολογιών για την εκτίμηση των περιβαλλοντικών κινδύνων και την οικονομική αποτίμηση σεναρίων περιβαλλοντικής αποκατάστασης». Πέρα όμως από τις εγγενείς αδυναμίες της διοίκησης, υπάρχουν και αντικειμενικές δυσκολίες οι οποίες δυσχεραίνουν την απόδοση ευθυνών για την εκάστοτε περιβαλλοντική ζημία. Από τον εντοπισμό (επιθεωρητές Περιβάλλοντος), την εκτίμηση, την οικονομική αποτύπωση της ζημίας και τον καταλογισμό των ευθυνών, μεσολαβούν δαιδαλώδεις διαδικασίες, οι οποίες δεν οδηγούν πάντα σε επιθυμητή λύση, ειδικά στη χώρα μας, όπου το αυτονόητο παραμένει ζητούμενο.

Χωρίς εργαλεία
Κατ' αρχάς, όπως εξηγούν στην «Ε» πηγές από το ΥΠΕΚΑ, «για να γίνει αποτίμηση και να αποδοθούν ευθύνες, πρέπει να γνωρίζει ο έχων την ευθύνη της εκτάστοτε υπόθεσης πώς ήταν το τοπίο στην αρχική του κατάσταση, στην οποία θα πρέπει να επανέλθει. Πολλές φορές, όμως, υπάρχει μεγάλη δυσκολία για να διασαφηνιστεί κάτι τέτοιο. Παρ' όλο που στη χώρα μας έχουν χρηματοδοτηθεί αρκετές μελέτες οι οποίες σχετίζονται με το γεωλογικό υπόβαθρο και τη βιοιποικιλότητα, λείπει εκείνο το επιστημονικό εργαλείο, στο οποίο όλη αυτή η γνώση είναι συγκεντρωμένη και αποτυπωμένη. Οι επιστήμονες βέβαια αντλούν πληροφορίες από τις Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων των επιχειρήσεων, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. Κατά συνέπεια, χάνουν πολύ χρόνο για να εντοπίσουν ποια ήταν η αρχική κατάσταση». Ο εντοπισμός του υπευθύνου δεν είναι πάντα τόσο αυτονόητος, ακόμη κι όταν η ρύπανση εντοπιστεί στην έκταση στην οποία βρίσκεται η επιχείρηση: «Ενα κρίσιμο στοιχείο για την εφαρμογή αυτής της νομοθεσίας είναι η απόδειξη της αιτιώδους συνάφειας περιβαλλοντικής ζημίας και φορέα εκμετάλλευσης. Δηλαδή να αποδειχθεί ποιος είναι υπαίτιος της ζημίας ή να υπάρξει καταμερισμός της ζημίας στην περίπτωση που έχουν συμβάλει περισσότεροι του ενός. Μία χαρακτηριστική -αμαρτωλή- περίπτωση είναι η η ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα στην περιοχή του Ασωπού», υποστηρίζει ο κ. Χατζηδάκης. 

Ποιος από όλους;
Και προσθέτει: «Είναι δύσκολο να κατανείμεις την ποσοστιαία συμβολή του καθενός, από τις επιχειρήσεις-ρυπαντές. Για ποιο λόγο; Εάν υπάρχει μία έκταση της οποίας ο υδροφόρος ορίζοντας φαίνεται ότι έχει ρυπανθεί από συγκεκριμένη δραστηριότητα -παρουσιάζει, για παράδειγμα, υψηλές συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων από θαμμένα απόβλητα στο χώρο που ανήκει στην επιχείρηση- μπορείς βεβαίως να αποδώσεις την ευθύνη στην εν λόγω επιχείρηση, αλλά όχι για το σύνολο της ρύπανσης, αν στην περιοχή αναπτύσσονται παρεμφερείς δραστηριότητες. Κι αυτό γιατί γενικά ο υδροφόρος ορίζοντας δεν είναι κάτι στατικό και η ρυπάνσή του σε συγκεκριμένα σημεία μπορεί να είναι και εκ μεταφοράς. Αρα ενδέχεται να ευθύνεται γι' αυτή, όχι μόνο η επιχείρηση στην έκταση της οποίας εντοπίζονται, αλλά ενδεχόμενως κι άλλες επιχειρήσεις της ευρύτερης περιοχής».

Ο ρυπαντής πτώχευσε...
Στην περίπτωση αυτή, ο ρυπαντής δύσκολα εντοπίζεται. Η ίδια δυσκολία παρουσιάζεται αν η επιχείρηση αλλάξει διεύθυνση ή πτωχεύσει. Στην περίπτωση αλλαγής διεύθυνσης, η ευθύνη καταλογίζεται στο σημερινό ιδιοκτήτη, κι αυτός με τη σειρά του μπορεί, να διεκδικήσει δικαστικά από τον προηγούμενο το κόστος της αποκατάστασης. Αν ωστόσο ο υπαίτιος παραμένει άφαντος, ή στην περίπτωση πτώχευσης υπάρχει αδυναμία πληρωμής, προβλέπεται η αναγκαστική παρέμβαση της εκάστοτε αποκεντρωμένης διοίκησης, η οποία θα αναλάβει το κόστος αποκατάστασης του τοπίου και μετά θα το καταλογίσει στον υπεύθυνο. Διαδικασία ολίγον δύσκολη, βάσει των υπαρχουσών συνθηκών και της σκληρής οικονομικής διαχείρισης που επιβάλλει το Μνημόνιο στις δαπάνες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα... άφαντου ιδιοκτήτη, είναι το κλειστό εργοστάσιο κονσερβοποιίας στον ποταμό Αραχθο. Μετά την παύση της λειτουργίας, η ιδιοκτησία δεν φρόντισε να αδειάσει τις δεξαμενές μαζούτ, με αποτέλεσμα με το πέρασμα του χρόνου να σημειωθεί διαρροή του καυσίμου μέχρι τον ποταμό. Κι επειδή η επαγγελματική ευσυνειδησία στη χώρα μας δεν είναι ο κανόνας, το μεγαλύτερο πρόβλημα περιβαλλοντικής ρύπανσης δημιουργείται από τις ανεξέλεγκτες αποθέσεις αποβλήτων, κυρίως βιομηχανικής προέλευσης, για τις οποίες οι Αρχές, λόγω της άγνωστης ταυτότητας του «δράστη», δεν μπορούν να αποδώσουν ευθύνες. Μάλιστα, το 30% των φακέλων που διαχειρίζεται η αρμόδια υπηρεσία αφορά αυτού του τύπου υποθέσεις.

Οι ανεξέλεγκτες αποθέσεις
Οι επιστήμονες εξηγούν ότι για να αντιμετωπιστεί το συγκεκριμένο πρόβλημα το ΥΠΕΚΑ «τρέχει» αυτή την περιόδο, σε συνεργασία με το Πράσινο Ταμείο, σχετικό πρόγραμμα προϋπολογισμού 500 χιλιάδων ευρώ. Βάσει αυτού, ζητήθηκε από τις αποκεντρωμένες διοικήσεις να εντοπιστούν και να καταγραφούν οι περιπτώσεις ανεξέλεγκτης απόθεσης αποβλήτων, των οποίων ήταν άγνωστος ο υπεύθυνος που τις προκάλεσε. Επί του παρόντος, αξιολογούνται τα ευρήματα. Στη συνέχεια, θα υπογραφεί η σχετική υπουργική απόφαση, για να εκταμιευθούν τα χρήματα. Εξηγούν, επίσης, ότι πέραν της ανεξέλεγκτης απόθεσης, ένα μεγάλο ποσοστό υποθέσεων περιβαλλοντικής υποβάθμισης και ζημίας οφείλεται και στη μη τήρηση των απόφασεων έγκρισης περιβαλλοντικών όρων από τις επιχειρήσεις.«Γίνεται προβληματική διαχείριση αποβλήτων, η οποία θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, όπως αναφέρουν, είναι μονάδα διαχείρισης ελαστικών στη Δράμα. Δεν δημιούργησε τους διαδρόμους πρόσβασης που προέβλεπε η Απόφαση Περιβαλλοντικών Ορων για να υπάρχει εύκολη πρόσβαση εντός της μονάδας. Οταν σημειώθηκε πυρκαγιά στη μονάδα, το έργο της κατάσβεσης από την Πυροσβεστική ήταν παρά πολύ δύσκολο, λόγω της έλλειψης αυτών των διαδρόμων. Οι εγκαταστάσεις κάηκαν ολοσχερώς και δημιούργησαν υψηλά επίπεδα ρύπανσης». Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός, σύμφωνα τουλάχιστον με τα λεγόμενα της υπηρεσίας, ότι η οδηγία της περιβαλλοντικής ευθύνης μένει ανεκμετάλλευτη από την κοινωνία των πολιτών. «Ενώ το προεδρικό διάταγμα δίνει την ευχέρεια να υποβάλλουν αιτήματα για ανάληψη δράσης και φυσικά ή νομικά πρόσωπα, εφ' όσον καταθέτουν τεκμηριωμένη καταγγελία, δυστυχώς η πραγματικότητα δείχνει ότι δεν έχει χρησιμοποιηθεί αρκετά αυτό το εργαλείο από την κοινωνία των πολιτών».

Πηγή: Εφημερίδα Ελευθεροτυπία -Της ΝΤΙΝΑΣ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ

Διαβάστε περισσότερα...

Πρόταση για αποκαταστάσεις και ανάπτυξη των λιγνιτικών περιοχών...

Για μία ολοκληρωμένη προσέγγιση σε ότι αφορά στις αποκαταστάσεις και το μέλλον των λιγνιτικών περιοχών έχει ξεκινήσει συζητήσεις και επαφές ο Δήμαρχος Αμυνταίου και Πρόεδρος του Δικτύου Ενεργειακών Δήμων κ. Μάκης Ιωσηφίδης, στο πλαίσιο της συμμετοχής του στη διάσκεψη του Συμφώνου των Δημάρχων που πραγματοποιείται στις Βρυξέλες. Ο κ. Ιωσηφίδης έκανε πλήρη ενημέρωση για τη σημερινή λιγνιτική πραγματικότητα και κατέθεσε πλέγμα προτάσεων για χρηματοδότηση έργων στις λιγνιτικές περιοχές στον Επίτροπο για θέματα Ενέργειας κ. Γκίντερ Έτινγκερ, σε κατ’ ιδίαν συνάντηση που είχε μαζί του. Στο πλαίσιο της συνάντησης συζητήθηκε ο βασικός κορμός μίας ολοκληρωμένης παρέμβασης με στόχους αφενός την αποτελεσματική προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και αποκατάσταση των προβλημάτων που έχουν δημιουργηθεί από την παραγωγή ενέργειας και αφετέρου την ανάληψη δράσεων και υλοποίηση έργων που θα διασφαλίζουν το μέλλον των λιγνιτικών περιοχών. Η επιθυμία των τοπικών κοινωνιών να παραμείνουν οι λιγνιτικές περιοχές ενεργειακοί πόλοι, εκφράζεται με συγκεκριμένες προτάσεις που προάγουν τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στις λιγνιτικές περιοχές. Ο Ευρωπαίος Επίτροπος για τα θέματα Ενέργειας είδε πολύ θετικά την πρόταση του Δημάρχου Αμυνταίου εκφράζοντας την άποψη ότι είναι στοίχημα για την Ευρωπαϊκή Ένωση η αποκατάσταση των περιβαλλοντικών ζημιών που έχουν δημιουργηθεί και ταυτόχρονα η δημιουργία θυλάκων ανάπτυξης στις τοπικές κοινωνίες των περιοχών παραγωγής ενέργειας. Ζήτησε μάλιστα από τον Δήμαρχο Αμυνταίου να ολοκληρώσει το σχεδιασμό της προτεινόμενης παρέμβασης, τον οποίο θα παρουσιάσει στις Βρυξέλες τον ερχόμενο Σεπτέμβριο. «Η φωνή του Αμυνταίου και των λιγνιτικών περιοχών έχει ισχυροποιηθεί στις Βρυξέλες μέσω του Συμφώνου των Δημάρχων, στο οποίο συμμετέχουμε ενεργά με προτάσεις, παρεμβάσεις και θέσεις. Ο μεγάλος στόχος του Δήμου Αμυνταίου για την επόμενη προγραμματική περίοδο παραμένει η τηλεθέρμανση όλων των οικισμών για να γίνουμε πιλοτικός δήμος στον τομέα αυτό. Ταυτόχρονα όμως έχουμε θέσει έναν ακόμη μεγαλύτερο στόχο σε επίπεδο λιγνιτικών περιοχών, που αφορά την ενέργεια και την μείωση των συνεπειών της παραγωγής της στις τοπικές κοινωνίες. Ένα πλέγμα παρεμβάσεων που θα χρηματοδοτήσει αποκαταστάσεις στο φυσικό περιβάλλον και θα λειτουργήσει ως όχημα για τη διασφάλιση της θέσης των λιγνιτικών περιοχών στο αυριανό ενεργειακό τοπίο μέσω των ΑΠΕ. Το επόμενο διάστημα είναι κρίσιμο για το σχεδιασμό και την κατάθεση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου. Από την πλευρά μας θα είμαστε έτοιμοι, καθώς έχουμε ήδη επεξεργαστεί τον βασικό κορμό των προτάσεών μας. Ελπίζω η μεγάλη προσπάθεια που γίνεται να αγκαλιαστεί και από την Ελληνική Πολιτεία γιατί στις Βρυξέλες έχουμε βρει ευήκοα ώτα», ανέφερε για τις εξελίξεις ο Δήμαρχος Αμυνταίου κ. Μάκης Ιωσηφίδης.

Πηγή: Γραφείο Τύπου Δήμου Αμυνταίου

Διαβάστε περισσότερα...

Όταν τα Δέντρα εμποδίζουν (κάποιοι) δεν τα καταστρέφουν....

Διαβάστε περισσότερα...

Περιβαλλοντικό έγκλημα χωρίς τιμωρία...

Αναρωτιέμαι και μαζί με μένα όλοι οι πολίτες της επιβαρυμένης περιοχής του ενεργειακού άξονα Κοζάνης-Πτολεμαΐδας-Αμυνταίου-Φλώρινας αν αυτό (που μας κατήγγειλαν) δεν είναι οικολογικό και περιβαλλοντικό έγκλημα τότε τι είναι; Ο λόγος για το θάψιμο (σύμφωνα με τα λεγόμενα της καταγγελίας) εκατοντάδων δένδρων που η ΔΕΗ και πιο συγκεκριμένα το Ορυχείο Αμυνταίου-Φιλώτα πραγματοποιεί ρίχνοντας στη δεντροφυτεμένη έκταση τεράστιους χωμάτινους όγκους. Το περιστατικό σύμφωνα με κατοίκους του οικισμού του Περδίκκα, γίνεται βόρεια στην περιοχή του τεχνητού φράγματος του Περδίκκα στην κατά τα άλλα αποκαταστημένη έκταση την οποία η ΔΕΗ και η διεύθυνση περιβάλλοντος της ΔΕΗ είχε δεντροφυτεύσει πριν από τουλάχιστον 15 χρόνια. Σήμερα μην έχοντας (πιθανόν) χώρους να εναποθέσει το χώμα που εξορίσει πριν το λιγνίτη που χρησιμοποιεί, καταστρέφει ότι με κόπο έγινε πλακώνοντας κυριολεκτικά ζωντανούς οργανισμούς (δέντρα και ότι άλλο υπάρχει) μέσα στο δάσος που έχουν δημιουργηθεί στο διάβα των χρόνων. Αν κάτι τέτοιο είναι αλήθεια όπως καταγγέλουν οι πολίτες του οικισμού τότε πραγματικά πρόκειται για έγκλημα πέρα από κάθε ανθρώπινη λογική και οι υπεύθυνοι θα πρέπει να τιμωρηθούν. Ακόμα και αν η ΔΕΗ προχωρήσει σε αντικατάσταση των δένδρων που σήμερα καταστρέφει θα χρειαστεί μια ίσως και δυο δεκαετίες για να φτάσει στο επίπεδο που σήμερα βρίσκεται το δάσος και επιπλέον οι τεράστιες αποθέσεις (αν και ήδη γίνεται) θα είναι γυμνές χωρίς φυσικό φράγμα και με το πρώτο βοριαδάκι η σκόνη θα καλύψει την γύρω περιοχή φτάνονται πάνω από την πόλη της Πτολεμαΐδας που απέχει μόλις 5 χιλιόμετρα (σε απόλυτη ευθεία) από το ορυχείο και τις αποθέσεις.

Πηγή: http://eordaia.org/

Διαβάστε περισσότερα...

Επενδύσεις σε ξένα οικόπεδα...

Το μέγεθος μιας χώρας, λίγο πιο μικρής από τη Μάλτα, έχουν, στο σύνολό τους, οι εκτάσεις όπου βρίσκονται τα παλιά λιγνιτωρυχεία της ΔΕΗ.
Πρόκειται για 250.000 στρέμματα που διεκδικεί εδώ και χρόνια η τοπική κοινωνία. Πριν από δύο χρόνια προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Παρ' ότι η υπόθεσή τους εκκρεμεί, ο πρωθυπουργός εξήγγειλε τη δημιουργία σε τμήμα της συγκεκριμένης περιοχής του «μεγαλύτερου φωτοβολταϊκού πάρκου στον κόσμο», για το οποίο είναι σε εξέλιξη διεθνής διαγωνισμός της ΔΕΗ.
Οι κάτοικοι των περιοχών της Πτολεμαΐδας και της Κοζάνης, όπου βρίσκονται τα λιγνιτωρυχεία, χρόνια τώρα βλέπουν το περιβάλλον τους να καταστρέφεται και τον καρκίνο να θερίζει. «Σε περίπτωση που η κυβέρνηση πουλήσει τη ΔΕΗ, ο νέος ιδιοκτήτης θα είναι ο μεγαλύτερος γαιοκτήμονας στην Ελλάδα», λένε οι κάτοικοι, «και θα εξαρτιόμαστε όλοι από αυτόν».
Εκτός από την προσφυγή της Τοπικής Ενωσης Δήμων και Κοινοτήτων στο Συμβούλιο της Επικρατείας, που θα συζητηθεί τον Νοέμβριο, υπάρχει και πιο πρόσφατη, καθώς και καταγγελία στην Ε.Ε. Η δεύτερη έγινε τον Σεπτέμβριο από τη νομαρχία Κοζάνης και στρέφεται κατά της υπουργού Περιβάλλοντος, των υπουργών Οικονομικών και Αγροτικής Ανάπτυξης, καθώς και της ΔΕΗ.
Πώς, λοιπόν, η κυβέρνηση εξαγγέλλει μια επένδυση μισού δισ. και αναζητεί επενδυτή, όταν εκκρεμούν προσφυγές στο ΣτΕ; «Στο Συμβούλιο της Επικρατείας προσφεύγουν όλοι για όλα» δηλώνει στην «Κ.Ε.» ο πρόεδρος της ΔΕΗ, Αρθ. Ζερβός. «Εάν περιμέναμε να συζητηθούν οι προσφυγές, δεν θα κάναμε τίποτα. Εμείς κινηθήκαμε βάσει του νόμου για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ του 2001, με τον οποίο παραχωρήθηκε η κυριότητα στη ΔΕΗ».
Σύμφωνα με τον δικηγόρο και συνταγματολόγο Απ. Παπακωνσταντίνου, όμως, που έχει καταθέσει την αίτηση ακυρώσεως στο ΣτΕ, ο νόμος του 2001 αφ' ενός «είναι αντισυνταγματικός και αντίθετος με την ευρωπαϊκή νομοθεσία», αφ' ετέρου «δεν έχει αναδρομική ισχύ». Δηλαδή, δεν αφορά τις περιοχές που έπρεπε να έχει ήδη παραδώσει η ΔΕΗ μέχρι τότε.
Στην προσφυγή αναφέρεται ότι, σύμφωνα με τον παλαιότερο νόμο 1.280/1982, η ΔΕΗ έπρεπε να έχει επιστρέψει τις εκτάσεις που πήρε από τους αγρότες για να εξορύξει τον λιγνίτη όταν αυτός εξαντλήθηκε. «Παρά τον δεσμευτικό χαρακτήρα των διατάξεων, αυτό δεν έγινε» αναφέρει ο Απ. Παπακωνσταντίνου. «Η νομαρχία ζητάει να επιστραφούν τα εδάφη είτε στην τοπική αυτοδιοίκηση, είτε σε ακτήμονες καλλιεργητές, ή σε αγροτικούς συνεταιρισμούς της περιοχής». Ζητείται, επίσης, να προβεί η ΔΕΗ σε περιβαλλοντική αποκατάσταση των επίδικων εκτάσεων, όπως ήταν υποχρεωμένη βάσει του νόμου να πράξει.
«Η συνταγματική αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης», αναφέρει ο Απ. Παπακωνσταντίνου, «επιβάλλει να τηρούνται οι περιβαλλοντικοί όροι και να "αντισταθμίζεται" η περιβαλλοντική βλάβη, ιδίως με μορφές οικονομικών ανταλλαγμάτων που προορίζονται για περιβαλλοντική αποκατάσταση και την κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη των πληττόμενων περιοχών».
Σήμερα η ΔΕΗ έχει αποκαταστήσει μόνο 6.000 στρέμματα από την αχανή έκταση των παλιών λιγνιτωρυχείων. «Τα υπόλοιπα απλώς τα έχει ισοπεδώσει, αλλά είναι ακόμα σκεπασμένα με τέφρα» αναφέρει ο πρόεδρος της τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων, Σάββας Ζαμανίδης. «Αυτά τα 6.000 στρέμματα, στα οποία σχεδιάζεται να κατασκευαστεί το φωτοβολταϊκό πάρκο, σήμερα οι ντόπιοι αγρότες αναγκάζονται να τα νοικιάζουν από τη ΔΕΗ και καλλιεργούν σιτηρά. Σε λίγο θα πάψουν να έχουν κι αυτό το εισόδημα».

Πηγή: Εφημερίδα Ελευθεροτυπία - Της ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΣΙΟΥΤΗ

Διαβάστε περισσότερα...

Χάνεται το έδαφος...

Εξορύξεις, αποψιλώσεις, μη βιώσιμες καλλιεργητικές πρακτικές και άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες καταστρέφουν το έδαφος, το οποίο χάνεται με ρυθμό γρηγορότερο σε σχέση με τον χρόνο που χρειάζεται για να αποκατασταθεί.
Η διαπίστωση αυτή έγινε από επιστήμονες απ' όλο τον κόσμο που τώρα ένωσαν τις δυνάμεις τους, προκειμένου να βρουν τρόπους προστασίας του εδάφους.
Το αποτέλεσμα αυτής της «συμμαχίας» είναι το παγκόσμιο πρωτοποριακό πρόγραμμα SoilTrEC, το οποίο αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη.
Στο πρόγραμμα συμμετέχουν δεκαπέντε πανεπιστήμια -ερευνητικά ιδρύματα από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Από την Ελλάδα συμμετέχει το Πολυτεχνείο Κρήτης. Το πρόγραμμα εφαρμόζεται στη λεκάνη απορροής του ποταμού Κοιλιάρη στα Χανιά, καθώς και σε γεωργικές περιοχές της Αυστρίας, της Ελβετίας και της Τσεχίας.
Στόχοι είναι να εξεταστούν οι ερευνητικοί τομείς προτεραιότητας που προσδιορίζονται στην Ευρωπαϊκή Θεματική Στρατηγική για την Προστασία των Εδαφών και να παίξει καθοριστικό ρόλο για τη δημιουργία ενός παγκόσμιου δικτύου Παρατηρητηρίων της Κρίσιμης Ζώνης (ΠΚΖ) για την έρευνα των εδαφών.
Από το Πολυτεχνείο Κρήτης ο υπεύθυνος καθηγητής στο Τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος Νικόλαος Νικολαΐδης μας εξηγεί:
«Η χρήση μη βιώσιμων καλλιεργητικών πρακτικών, οι εξορύξεις, οι αποψιλώσεις, η αστικοποίηση και η υποβάθμιση από τη βιομηχανική ρύπανση είχαν ως αποτέλεσμα ο ρυθμός απώλειας του εδάφους να είναι πολύ γρηγορότερος (100 φορές ή και περισσότερο) από αυτόν του σχηματισμού νέου εδάφους -με συνέπεια το έδαφος να θεωρείται πλέον ένας πεπερασμένος φυσικός πόρος.
Σημαντική πρόκληση για το πρόγραμμα SoilTrEC είναι να γίνουν κατανοητοί οι ρυθμοί των διαδικασιών που καθορίζουν τα αποθέματα της εδαφικής μάζας και τη λειτουργία τους στην Κρίσιμη Ζώνη (Κ.Ζ.) της Γης. Η Κ.Ζ. είναι το περιβάλλον όπου τα εδάφη δημιουργούνται, υποβαθμίζονται και παρέχουν ουσιαστικές υπηρεσίες στο οικοσύστημα. Αν και η κατανόησή μας για την Κ.Ζ. έχει αυξηθεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων 100 ετών, η περαιτέρω πρόοδος απαιτεί οι επιστήμονες να διασχίσουν τα επιστημονικά πεδία και τις κλίμακες για να κατανοήσουν ολιστικά τις διαδικασίες στην Κ.Ζ., από τη μικροσκοπική μέχρι την παγκόσμια κλίμακα».

Οι στόχοι
Ο κ. Νικολαΐδης προσθέτει ότι «οι στόχοι του προγράμματος είναι να περιγραφεί, ξεκινώντας από θεμελιώδεις αρχές, πώς συγκεκριμένες παράμετροι του εδάφους, όπως η δομή του εδάφους, επηρεάζουν διαδικασίες και λειτουργίες του εδαφικού προφίλ, να δημιουργηθούν 4 Παρατηρητήρια της Κρίσιμης Ζώνης (ΠΚΖ) στην Ευρωπαϊκή Ενωση, να αναπτυχθεί ένα μοντέλο της Κρίσιμης Ζώνης των εδαφών που να ενσωματώνει τις διαδικασίες και λειτουργίες του εδάφους, να δημιουργηθεί μια πλατφόρμα μοντελοποίησης βασισμένη στο GIS ώστε να προσδιοριστούν οι απειλές του εδάφους και να εξεταστούν μέθοδοι μετρίασης των επιπτώσεων σε ευρωπαϊκή κλίμακα, να ποσοστικοποιηθούν οι επιδράσεις των αλλαγών των χρήσεων γης, του κλίματος και της βιοποικιλότητας στις λειτουργίες του εδάφους και την οικονομική αξία, να διαμορφωθεί ένα παγκόσμιο δίκτυο ΠΚΖ για την έρευνα του εδάφους και να μεταδοθεί η έρευνα της βιωσιμότητας των εδαφών στο κοινό».
Τα τέσσερα Παρατηρητήρια του SoilTrEC αντιπροσωπεύουν τα βασικά στάδια στον κύκλο ζωής της λειτουργίας του εδάφους: από το σχηματισμό των εδαφών, την παραγωγική χρήση τους και την υποβάθμισή τους. Η κατανόηση της εξέλιξης των διαδικασιών του εδάφους μέσω της ανάλυσης του κύκλου ζωής είναι μια νέα πτυχή στην έρευνα των εδαφών που η διεθνής κοινότητα δεν έχει ακόμη εξετάσει. *

Προς ένα παγκόσμιο δίκτυο παρατηρητηρίων εδάφους
Το πρώτο παγκόσμιο δίκτυο παρατηρητηρίων του εδάφους θα δημιουργηθεί μέσα από το συγκεκριμένο πρόγραμμα.
Οπως εξηγεί ο κ. Νικολαΐδης, «τα δεδομένα που θα προκύψουν από τις μελέτες στο εργαστήριο και η μαθηματική μοντελοποίηση των διαδικασιών του εδάφους θα παράσχουν μερικά από τα πιο περιεκτικά ολοκληρωμένα σύνολα δεδομένων που έχουν ληφθεί για τις διαδικασίες του εδάφους από τη μικροσκοπική κλίμακα στην κλίμακα του εδαφικού προφίλ».
Στα 4 Παρατηρητήρια Κρίσιμης Ζώνης του SoilTrEC «θα προστεθούν επιπλέον παρατηρητήρια από την Ε.Ε., τις ΗΠΑ και την Κίνα και θα αποτελέσουν το πρώτο παγκόσμιο δίκτυο ΠΚΖ. Αυτό επιτρέπει να μελετηθούν οι διαδικασίες του εδάφους και οι απειλές κατά μήκος διαφόρων περιβαλλοντικών διαβαθμίσεων σε πλανητική κλίμακα. Το ενοποιημένο μοντέλο της Κ.Ζ. θα εφαρμοστεί σε όλες τις περιοχές του παγκόσμιου δικτύου των ΠΚΖ. Αυτό θα δημιουργήσει μια σημαντική, νέα βάση δεδομένων διαθέσιμη για την πολιτική στην Ε.Ε., τα κράτη-μέλη της Ε.Ε., καθώς επίσης και τις ΗΠΑ και την Κίνα. Με αυτό τον τρόπο το SoilTrEC θα παρέχει τεκμηριωμένες οδηγίες για βιώσιμες πρακτικές διαχείρισης των εδαφών».

Πηγή: Εφημερίδα Ελευθεροτυπία-Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ

Διαβάστε περισσότερα...

Ανοιχτή πληγή τα λατομεία της Κοζάνης...

Σε κρανίου τοπο έχει μετατραπεί η περιοχή των λατομείων μαρμάρου του Τρανόβαλτου στον νομό Κοζάνης, όπου και οι δεκαοκτώ επιχειρήσεις εξόρυξης και επεξεργασίας που
λειτουργούν σήμερα πραγματοποιούν λατομικές δραστηριότητες χωρίς τις απαιτούμενες άδειες, χωρίς να τηρούν τους περιβαλλοντικούς όρους και δίχως να φροντίζουν για την αποκατάσταση του τοπίου.

Χωρίς σχέδιο
Το πρόβλημα έχει τη ρίζα του στην εποχή της έναρξης της λατομικής δραστηριότητας (κατά τη δεκαετία του 1960), η οποία αναπτύχθηκε στη λογική της άναρχης εκμετάλλευσης, δίχως προγραμματισμό και σχέδιο. Ετσι, επί δεκαετίες, τεράστιες πο-
σότητες υπολειμμάτων επεξεργασίας -τα λεγόμενα στείρα- εναποτίθενται και συσσωρεύονται ανεξέλεγκτα στους πρόποδες του λόφου του Αγίου Χριστοφόρου και (αν και δεν υπάρχει οπτική επαφή με τον οικισμό του Τρανόβαλτου) αποτελούν «ανοιχτή
πληγή» για την περιοχή. Πρόκειται για μία περιοχή ήδη βεβαρημένη από τη μέχρι πρότινος λειτουργία μονάδας εξόρυξης αμιάντου (από το 1981 έως το 2002), η εξυγίανση της οποίας έχει ξεκινήσει αλλά προχωρά με αργούς ρυθμούς. «Τα προβλήματα που δημιουρ-
γούνται από τις χρησιμοποιούμενες πρακτικές εξόρυξης με πεπαλαιωμένες μεθόδους και τεχνολογικό εξοπλισμό είναι τεράστια, τόσο από οικονομικής όσο και από περιβαλλοντικής άποψης. Στην προσπάθειά τους να φτάσουν κατευθείαν στο λευκό μάρμαρο, οι λατόμοι καταστρέφουν μεγάλες ποσότητες άλλων μαρμάρων, τα οποία
όμως έχουν επίσης εμπορική αξία», εξηγεί τοπικός παράγοντας. Ως αποτέλεσμα, ο συντελεστής αποληψιμότητας στα λατομεία του Τρανόβαλτου (στον ορεινό όγκο των Καμ-
βουνίων) ανέρχεται σήμερα σε 8%-15%, τη στιγμή που -ενδεικτικά- στην Καράρα της Ιταλίας αξιοποιείται το 98% των κοιτασμάτων. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι παράγονται τεράστιες ποσότητες στείρων, τα οποία εναποτίθενται άναρχα στην περιοχή και μάλιστα αυξάνουν το κόστος της μελλοντικής εξορυκτικής δραστηριότητας. Πρόκειται για υλικά τα οποία θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν, για παράδειγμα για την παραγωγή ασβεστοπολτού ή μαρμαρόσκονης. Παράλληλα, σε πολλές περιπτώσεις χρησιμοποιούνται μη ορθολογικές πρακτικές εξόρυξης, με τη δημιουργία εξορυκτικών μετώπων με μεγάλα ύψη (ορθές βαθμίδες).

Χωρίς άδειες
Οι αρμόδιες υπηρεσίες (Δασική Υπηρεσία, Επιθεώρηση Μεταλλείων Βορείου Ελλάδος, Διεύθυνση Περιβάλλοντος Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας) αρνούνται να προχωρήσουν στην ανανέωση των αδειών λειτουργίας, οι τελευταίες από τις οποίες έληξαν το 2007, εξαιτίας των παραβάσεων και ελλείψεων που προαναφέρθηκαν. Για «οριακές καταστάσεις» και αδιέξοδα κάνουν λόγο τοπικοί παράγοντες καθώς, πέρα από το περιβαλλοντικό κόστος, πλήττεται σοβαρά και η τοπική οικονομία του Τρανόβαλτου, όπου, μέχρι πριν από μερικά χρόνια, το 80% του πληθυσμού εργαζόταν στον τομέα του μαρμάρου, ενώ σή-
μερα ο αριθμός των απασχολουμένων έχει μειωθεί σε περίπου 50 άτομα (εξαιτίας και της μείωσης στη ζήτηση μαρμάρου) και οι περισσότεροι οδηγούνται σε αναζήτηση εργα-
σίας σε άλλες πόλεις. Οι επιχειρηματίες, από την πλευρά τους, εμφανίζονται απρόθυμοι να προχωρήσουν σε εκσυγχρονισμό των δραστηριοτήτων τους με τις απαραίτητες επενδύσεις. «Οι επιχειρηματίες έχουν μεγάλο μέρος της ευθύνης», αναφέρει ο δήμαρχος Καμβουνίων, Αχιλλέας Ντοβόλης, ωστόσο επισημαίνει ότι όλα αυτά τα χρόνια η πολιτεία ήταν απούσα και δεν φρόντισε για τη δημιουργία των απαραίτητων υποδομών (οδικό
δίκτυο, υδροδότηση, ηλεκτροδότηση) που θα ήταν απαραίτητα για τον εκσυγχρονισμό των εργασιών.

Από τό 1954 βγαζουν μάρμαρο
Η περιοχή του Τρανόβαλτου συγκεντρώνει τη μεγαλύτερη εξορυκτική δραστηριότητα της δυτικής Μακεδονίας, διαθέτοντας στην αγορά το φημισμένο λευκό της μάρμαρο, το οποίο θεωρείται εφάμιλλο του πεντελικού. Η δραστηριότητα αυτή ξεκίνησε το 1954 και αναπτύχθηκε ραγδαία κατά τη δεκαετία του ’80, εξαιτίας της αύξησης στη
ζήτηση διακοσμητικών πετρωμάτων. Ετησίως εξορύσσονται περίπου 10.000 κ.μ., ενώ εκτιμάται ότι υπάρχουν αποθέματα 1 εκατ. κ.μ. μαρμάρου, με άριστα ποιοτικά χαρακτηριστικά. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα μαρμαροφόρα κοιτάσματα της Ελλάδας.

Πηγή: Εφημερίδα RealNews-Λία Παπαδραγκα

Και να ήταν μόνο τα λατομεία μαρμάρου...Δεν είναι λίγα τα λατομεία που δεν έχουν άδεια και βγάζουν ανόργανα υλικά, με τους εκάστοτε δήμαρχους να αδιαφορούν προκειμένου να γεμίσουν τα ταμεία του δήμου ή εισπράξουν καθυστερούμενα ποσά...Για τη δε αποκατάσταση ούτε λόγος...

Διαβάστε περισσότερα...

Μπαίνει τάξη στα λατομεία;;;

Με στόχο να διαπιστωθεί η νομιμότητα της λειτουργίας και να προχωρήσουν οι απαιτούμενες ενέργειες αποκατάστασης στον χώρο, το υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής προχωρεί στην αναλυτική καταγραφή των λειτουργούντων λατομείων αδρανών υλικών σε όλη τη χώρα.
Συγκεκριμένα, με έγγραφο που απέστειλε προς όλες τις Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις και Περιφέρειες του Κράτους ο Υφυπουργός Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Γ. Μανιάτης ζητεί πλήρη καταγραφή από τους καθ΄ύλιν αρμόδιους, δηλαδή από τις Περιφέρειες (για τα δημόσια λατομεία) και τις Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις (για τα δημοτικά, κοινοτικά και ιδιωτικά λατομεία αδρανών υλικών).
Προς τούτοις, η Διεύθυνση Λατομείων Μαρμάρων και Αδρανών Υλικών της Γενικής Γραμματείας Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής μελετώντας τα προβλήματα που διαπιστώνονται, απέστειλε σε όλες τις Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις και τις Περιφέρειες ειδικά διαμορφωμένα έντυπα, προκειμένου να συγκεντρωθούν ανά κατηγορία επικαιροποιημένα στοιχεία για τα λειτουργούντα λατομεία αδρανών υλικών.
Στόχος της καταγραφής αυτής είναι η επίλυση του προβλήματος με άμεσες αλλά και μεσοπρόθεσμες Νομοθετικές παρεμβάσεις, καθώς και η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου πληροφοριακού συστήματος Λατομείων Αδρανών Υλικών της χώρας, με βάση το οποίο μπορεί να ασκείται η αντίστοιχη εθνική πολιτική, να παρακολουθείται η πορεία εξέλιξης των εργασιών και να διασφαλίζονται οι απαραίτητοι περιβαλλοντικοί όροι λειτουργίας και αποκατάστασης του φυσικού περιβάλλοντος.

Λήγουν άδειες
Η προσπάθεια καταγραφής συμπίπτει χρονικά με την ολοκλήρωση της τριακονταετίας λειτουργίας πολλών Λατομείων σε διάφορες περιοχές της χώρας και την ανάγκη συνολικής αντιμετώπισης του προβλήματος που άρχισε να δημιουργείται από το 2007 με τη λήξη των πρώτων αδειών), αποσκοπεί στην αποτύπωση :
- του χρονικού ορίζοντα λήξης των αδειών εκμετάλλευσης ή των συμβάσεων μίσθωσης των λειτουργούντων λατομείων αδρανών υλικών,
- της τήρησης των όρων των εγκεκριμένων περιβαλλοντικών μελετών,
- της τήρησης των όρων των ειδικών μελετών αποκατάστασης,
- του ποσοστού υλοποίησης της προβλεπόμενης αποκατάστασης
- των διαπιστώσεων από τυχόν διενέργεια αυτοψιών για τον έλεγχο των ανωτέρω (τήρηση των όρων των περιβαλλοντικών μελετών, τήρηση των όρων των ειδικών μελετών αποκατάστασης, υλοποίηση αποκατάστασης)
- του πλήθους των περιπτώσεων που έγινε κατάπτωση των εγγυητικών επιστολών και το ύψους αυτών κ.α.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η Γενική Γραμματεία Ενέργειας & Κλιματικής Αλλαγής, ο αριθμός των νομίμως λειτουργούντων λατομείων αδρανών υλικών είναι, κατά προσέγγιση, μεγαλύτερος των τριακοσίων (300). Αυτά εμπίπτουν σε μία από τις παρακάτω κατηγορίες:

1. Λατομεία αδρανών υλικών που λειτουργούν με βάση τις διατάξεις του Ν.1428/1984 και του Ν.2115/1993. Ο χρονικός ορίζοντας λειτουργίας τους είναι η τριακονταετία. Οι εκμεταλλευτές αυτών των λατομείων αδρανών υλικών, οφείλουν να αποκαθιστούν το λατομικό χώρο παράλληλα με την εκμετάλλευσή του, σύμφωνα με τους όρους της εγκεκριμένης περιβαλλοντικής μελέτης.
2. Λατομεία που λειτουργούν με σκοπό την αποκατάσταση του περιβάλλοντος. Τέτοιου είδους λατομεία είναι:
2.1) Τα λατομεία αδρανών υλικών που υπήχθησαν στις διατάξεις του άρθρου 7 του Ν.2837/2000, σύμφωνα με ειδική μελέτη αποκατάστασης.
2.2) Τα δημόσια λατομεία αδρανών υλικών που, ενώ κατά την έναρξη ισχύος του Ν.1428/1984 λειτουργούσαν με σύμβαση μίσθωσης ή άδεια εκμετάλλευσης, κατά την έναρξη ισχύος του Ν.2115/1993 δεν διέθεταν πλέον άδεια, και μετά την έγκριση της ειδικής μελέτης παρατάθηκε η λειτουργία τους με σκοπό την αποκατάσταση του περιβάλλοντος (πολύ μικρός αριθμός).

Επιπλέον, σε λειτουργεία βρίσκονται και λατομεία αδρανών υλικών που είναι αναγκαία για την εκτέλεση εθνικού, ή διανομαρχιακού, ή εθνικής σημασίας δημόσιου έργου. Ισχύουν και γι αυτή την κατηγορία οι περιορισμοί και οι απαγορεύσεις που προκύπτουν από τη λατομική Νομοθεσία, πλην όμως η λειτουργία τους είναι χρονικά περιορισμένη διότι είναι συνυφασμένη με την εκτέλεση του δημόσιου έργου.

Πηγή: Εφημερίδα Πρώτο Θέμα

Διαβάστε περισσότερα...

Αποκατάσταση φυσικού τοπίου...

Σε ένα σημείο της ομιλίας του, την Παρασκευή που μας πέρασε, στη συνδιάσκεψη για την ενεργειακή πολιτική και το περιβάλλον που έγινε στην Κοζάνη, ο πρόεδρος της Ν.Δ κ Αντώνης Σαμαράς, ανέφερε μεταξύ άλλων πως: "Εδώ η Κοζάνη δείχνει το δρόμο. Ένα τοπικό ορυχείο παραγωγής αμιάντου εγκαταλείφθηκε το έτος 2000, μετά από 18 χρόνια εκμετάλλευσης, και κάτω από την κατακραυγή για τους κινδύνους υγείας που προκαλεί ο αμίαντος και τα προϊόντα του. Αυτό το ορυχείο που υπήρξε μεγάλη περιβαλλοντική πρόκληση για την υγεία των ανθρώπων και την αισθητική του τοπίου, ήδη αποκαθίσταται Με επιχωματώσεις και αποκατάσταση της χλωρίδας. Στο Ζιδάνι της Κοζάνης πραγματοποιείται από το 2007 το μεγαλύτερο έργο αποκατάσταση τους φυσικού τοπίου και εξάλειψης μιας μεγάλης περιβαλλοντικής απειλής. Αυτό το έργο μπορεί να γίνει «πιλότος» για αντίστοιχα έργα σε όλη την Ελλάδα. Αλλά και για εγκαταλελειμμένα ορυχεία και για εξοφλημένα λιγνιτικά πεδία".
θα πρέπει να υπενθυμίσουμε στον κ. Σαμαρά πως η αποκατάσταση του περιβάλλοντος θα έπρεπε να γίνει από την ίδια την εταιρεία που είχε την εκμετάλευση του και όχι από την πολιτεία με τα προγράμματα Life και το πρόγραμμα ΕΠΕΡ (To Life αφορά την υγειονομική ταφή 100.000 έως 1.000.000 τόνων αμιάντου, ενώ το ΕΠΕΡ την αποκατάσταση, την επικάλυψη με φυτική γη και τη δενδροφύτευση των αποθέσεων, που περιέχουν υπολείμματα αμιάντου, συνολικής έκτασης 532 στρεμμάτων). Η υλοποίηση του έργου υγειονομικής ταφής απαιτούσε 680.000 ευρώ, ενώ οι μελέτες κόστισαν 4 εκατ. ευρώ ενώ της αποκατάστασης τα 6,2 εκατ..
Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε επίσης στον κ. Σαμαρά όσο αφορά τα εξοφλημένα λιγνιτικά πεδία, πως αυτή που οφείλει να τα αποκαταστήσει είναι η (Δ)ΕΗ Α.Ε .Στα πάνω από 200.000 στρέμματα έκτασης των ορυχείων της Δυτικής Μακεδονίας η (Δ)ΕΗ Α.Ε έχει αποκαταστήσει 41974 στρέμματα μετά κόπων και βασάνων και με τρόπο που αμφισβητείται από πολλούς ως προς την εγκυρότητα του. Η (Δ)ΕΗ Α.Ε κοιτά να κάνει τα άκρως απαραίτητα (για μπορεί να προχωρά το έργο της) και να την κοπανήσει, αφήνοντας τα υπόλοιπα στο κράτος αφού θα έχει κάνει την δουλειά της και μέχρι στιγμής μια χαρά περνάει αφού κανείς δεν την πειράζει...

Διαβάστε περισσότερα...

Ενα βουνό ξαναγεννιέται στην Κοζάνη...

Δέντρα, θάμνοι και σπόροι φυτεύτηκαν στο καθαρό χώμα πάνω από την γκρίζα σκόνη που άφησαν πίσω τους τα Μεταλλεία Αμιάντου
Ενα βουνό από χώμα, συνολικά 435.000 δένδρα και θάμνοι, 430 χιλιόμετρα αρδευτικού δικτύου, δεκάδες σκαπτικά - χωματουργικά μηχανήματα, εκατοντάδες χιλιάδες εργατοώρες, ειδικές μελέτες και περισσότερα από 30 εκατομμύρια ευρώ συναποτελούν την «ταυτότητα» του μεγαλύτερου έργου περιβαλλοντικής αποκατάστασης που βρίσκεται σε εξέλιξη τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Ολο το εγχείρημα μπορεί να συνοψιστεί στη φράση «ένα βουνό ξαναγεννιέται».
Σε μια χώρα όπου το περιβάλλον δεν βρίσκεται στην κορυφή των προτεραιοτήτων της πολιτείας, τα μεγάλης κλίμακας έργα που εκτελούνται από το 2007 σε έκταση 4.144 στρεμμάτων των Μεταλλείων Αμιάντου Βορείου Ελλάδος (ΜΑΒΕ) στο Ζιδάνι της Κοζάνης, για την οριστική εξάλειψη της απειλής των καρκινογόνων υλικών και την αποκατάσταση των πληγών που άφησε η επί 18 χρόνια εξόρυξη αμιάντου, σηματοδοτούν ελπίδα. Το εργοστάσιο της ΜΑΒΕ έκλεισε οριστικά τον Μάρτιο του 2000, λόγω της κατακραυγής που υπήρξε παγκοσμίως για τα προϊόντα αμιάντου.

«Οικολογική χειροβομβίδα»

Η επικινδυνότητα του αμιάντου για την πρόκληση καρκίνου, του προσέδωσε τον χαρακτηρισμό του «σιωπηλού δολοφόνου» (οι συνέπειές του εκδηλώνονται χρόνια μετά) και τον κατέστησε βιομηχανικό υλικό υπό διωγμόν με αποτέλεσμα όλες οι ανεπτυγμένες χώρες να διακόψουν την εξόρυξή του. Στο διάστημα λειτουργίας των ΜΑΒΕ εξορύχθηκαν 70.000.000 τόνοι μεταλλεύματος (σερπεντινίτης) με χρήση εκρηκτικών υλών. Οι εκρήξεις αυτές απελευθέρωσαν μεγάλες ποσότητες ινών αμιάντου στην ατμόσφαιρα που διασκορπίστηκαν στην περιοχή. Παράχθηκαν 1.000.000 τόνοι αμιάντου, ενώ οι υπόλοιποι 69.000.000 τόνοι παρέμειναν εκεί ως στείρα υλικά. Οι αποθέσεις καταλαμβάνουν 740 στρέμματα, σχηματίζοντας τεράστιους σωρούς που είναι ορατοί από απόσταση, καθώς το ύψος τους φτάνει τα 180 μέτρα.
Στο Ζιδάνι της Κοζάνης, οι εγκαταστάσεις που εγκαταλείφθηκαν μετά το κλείσιμο της εταιρείας χαρακτηρίστηκαν από ειδικούς επιστήμονες «οικολογική χειροβομβίδα», που λόγω των αυστηρών οδηγιών της Ε.Ε. έπρεπε να εξουδετερωθεί το ταχύτερο.
«Ο βασικότερος λόγος που επέβαλε την άμεση αποκατάσταση και εξυγίανση των Μεταλλείων Αμιάντου Βορείου Ελλάδος ήταν ο κίνδυνος της διασποράς των καρκινογόνων ινών στην ευρύτερη περιοχή με τον αέρα και τις βροχές, αλλά και η προστασία του υδάτινου οικοσυστήματος (Αλιάκμονας ποταμός και λίμνη Πολυφύτου) που τροφοδοτούν τα δίκτυα άρδευσης δεκάδων χωριών και το δίκτυο ύδρευσης του πολεοδομικού συγκροτήματος Θεσσαλονίκης», ανέφερε στην «Κ» ο νομάρχης Κοζάνης κ. Γιώργος Δακής.
Η νομαρχία Κοζάνης προχώρησε σ’ ένα πρωτοποριακό για τα ελληνικά δεδομένα σχέδιο αποκατάστασης και εξυγίανσης των αποθέσεων του μεταλλείου και του εργοστασίου επεξεργασίας, των βοηθητικών χώρων και του περιβάλλοντος χώρου. Μέχρι τώρα έχουν ολοκληρωθεί δύο προγράμματα αποκατάστασης και εξυγίανσης από το ΕΠΠΕΡ (Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Περιβάλλον) και το κοινοτικό πρόγραμμα LIFE, συνολικού ύψους 10,5 εκατ. ευρώ, έχοντας «εξυγιάνει» περισσότερα από 300 στρέμματα.
Μέσω του προγράμματος LIFE, η Γερμανική Εταιρεία Von Lieberman, με εξειδίκευση σε έργα αποκατάστασης περιβάλλοντος, μετέφερε τεχνογνωσία για την αντιμετώπιση των υπολειμμάτων αμιάντου στα μεταλλεία και στο εργοστάσιο. Συνολικά συγκεντρώθηκαν 112 τόνοι ινών αμιάντου, που κατέληξαν σε ειδικό ΧΥΤΑΜ (Χώρο Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων Αμιάντου) που λειτούργησε στον χώρο.

Αλλαξε θέση το βουνό

Τα 69 εκατ. τόνοι αποθέσεων από την επεξεργασία αμιάντου είχαν δημιουργήσει ένα αλλόκοτο βουνό γκρίζας σκόνης, όμοιο με σεληνιακό τοπίο. Ουσιαστικά λένε οι μελετητές, «η πολυετής εξόρυξη και επεξεργασία του μεταλλεύματος είχε αποτέλεσμα να μετακινηθεί ένα βουνό χώματος σε απόσταση 1 - 2 χιλιομέτρων από το σημείο που είχαν βρεθεί οι φλέβες του μεταλλεύματος. Για να δημιουργήσουμε τις βαθμίδες στα πρανή, τα έργα αντιπλημμυρικής και αντιδιαβρωτικής προστασίας, μετακινήσαμε 3 εκατ. κυβικά μέτρα στείρων υλικών», ανέφερε στην «Κ» ο υπεύθυνος μελετών αποκατάστασης των ΜΑΒΕ, κ. Τηλέμαχος Σκοτιδάκης, πάνω στα οποία στρώθηκαν 145.000 κυβικά μέτρα «καθαρού» χώματος.
Η φυσική αποκατάσταση, αποτέλεσμα μελέτης ομάδας δασολόγων του τμήματος Δασοπονίας του ΑΠΘ, έγινε σε αυτή τη φάση με 75.000 δένδρα και θάμνους (πεύκα, ψευδοακακίες κ.ά.), 130.000 μοσχεύματα και τεράστιες ποσότητες με μείγματα σπόρων που σκορπίστηκαν στις κατασκευασμένες αναβαθμίδες και σήμερα το τεχνητό βουνό έχει πλέον πρασινίσει.
Οι εργοστασιακές αποθέσεις αποτελούν το 40% του συνόλου των αποθέσεων στον χώρο, ανέφερε ο ίδιος, και ο επόμενος στόχος αποκατάστασης είναι οι αποθέσεις του μεταλλείου, η εξυγίανση των κτιριακών εγκαταστάσεων (το κυρίως συγκρότημα είναι ύψους 38 μέτρων) και του περιβάλλοντος χώρου.

Οι επόμενοι στόχοι

Στο υπό ένταξη πρόγραμμα ΕΠΠΕΡ - Αειφόρος Ανάπτυξη είναι η αποκατάσταση του μεταλλείου και των γύρω εδαφών (αναβαθμίδες, δενδοφυτεύσεις, μεταφορά χωμάτων, δικτύου αρδευσης κ.τ.λ.) συνολικού προϋπολογισμού 14 εκατομμυρίων ευρώ. Σύμφωνα με εκτιμήσεις των μελετητών, μέσα σε δύο χρόνια από την δημοπράτησή τους, τα έργα μπορούν να ολοκληρωθούν.
«Ορφανό» από χρηματοδότηση είναι μόνο το τμήμα της αποκατάστασης που αφορά τις κτιριακές εγκαταστάσεις, έργο ιδιαίτερα δυσκολο και δαπανηρό. Η Αναπτυξιακή Εταιρεία Κοζάνης έχει θέσει στο τραπέζι έξι διαφορετικές προτάσεις η μία εκ των οποίων προβλέπει «καθαίρεση των εγκαταστάσεων και υγειονομική ταφή προϊόντων στο ισόγειο του εργοστασίου παραγωγής» κόστους 4 - 7 εκατομμυρίων ευρώ και χρόνο ολοκλήρωσης το 2014, θάβοντας μια για πάντα «την τελευταία και μεγαλύτερη μονάδα εξόρυξης και επεξεργασίας αμιάντου της Ευρώπης», επιστρέφοντας έτσι το πράσινο τοπίο στον χάρτη της περιοχής, μαζί με... ένα βουνό.

Πηγή: Εφημερίδα Καθημερινή-Θανασης Tσιγγανας

Διαβάστε περισσότερα...

(Δ)ΕΗ Α.Ε και αποκατάσταση εδαφών!!!

(Δ)ΕΗ Α.Ε και αποκατάσταση εδαφών!!!

Διαβάστε περισσότερα...