Πώς ο Μυτιληναίος ΣΚΟΤΩΝΕΙ ένα Ολόκληρο Χωριό...

Διαβάστε περισσότερα...

Ακατάλληλο το Μαυροδένδρι για ενεργειακό έργο 200 MW μετά από διαπιστωμένους γεωλογικούς κινδύνους– Μεταφορα του σταθμού. Τι έδειξαν οι γεωτεχνικές μελέτες...

Σημαντική εξέλιξη για ενεργειακή επένδυση στη Δυτική Μακεδονία προκύπτει μετά από απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, καθώς εγκρίθηκε η μεταφορά της θέσης εγκατάστασης σταθμού αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας από την περιοχή του Μαυροδενδρίου Κοζάνης.
Ο σταθμός, ισχύος 200 MW (με δυνατότητα απορρόφησης 240,34 MW), επρόκειτο να εγκατασταθεί στη Δημοτική Ενότητα Δημητρίου Υψηλάντη, ωστόσο πλέον θα μεταφερθεί σε νέα θέση εντός της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας.
Καθοριστικό ρόλο στην απόφαση έπαιξαν τα ευρήματα γεωτεχνικής μελέτης, σύμφωνα με τα οποία η περιοχή εμφανίζει σοβαρές αστάθειες στο υπέδαφος.
Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκαν:
-εδαφικοί ερπυσμοί και μετακινήσεις εδαφών
-αυξημένος κίνδυνος κατολισθήσεων
-πιθανές καθιζήσεις λόγω γεωλογικής αστάθειας
-επιδείνωση φαινομένων εξαιτίας έντονων βροχοπτώσεων
Παράλληλα, γίνεται αναφορά και σε πλημμυρικά φαινόμενα στην ευρύτερη περιοχή, τα οποία φαίνεται να έχουν ενταθεί τα τελευταία χρόνια.
Οι ειδικοί καταλήγουν ότι οι συνθήκες θεμελίωσης έχουν μεταβληθεί σημαντικά, καθιστώντας το Μαυροδένδρι μη κατάλληλο για την ασφαλή εγκατάσταση και λειτουργία του έργου.
Με βάση τα παραπάνω, ενεργοποιήθηκε η σχετική πρόβλεψη της νομοθεσίας που επιτρέπει –σε εξαιρετικές περιπτώσεις– τη μεταφορά ενεργειακών έργων, όταν προκύπτουν σοβαροί φυσικοί ή γεωλογικοί κίνδυνοι.
Έτσι, αποφασίστηκε η άπαξ μεταφορά της εγκατάστασης σε νέα θέση, η οποία θα βρίσκεται και πάλι εντός της Δυτικής Μακεδονίας.
Η υπόθεση αυτή αναδεικνύει τις προκλήσεις που συνοδεύουν την ανάπτυξη ενεργειακών έργων στη Δυτική Μακεδονία, ιδιαίτερα σε μια περίοδο έντονης μετάβασης προς τις ανανεώσιμες πηγές και τις νέες τεχνολογίες αποθήκευσης ενέργειας.
Το επόμενο διάστημα αναμένονται οι αποφάσεις για τη νέα τοποθεσία, που θα καθορίσουν και την πορεία υλοποίησης της επένδυσης.

Πηγή: https://efkozani.gr/akatallilo-to-mavrodendri-gia-energeiako-ergo-200-mw-meta-apo-diapistomenous-geologikous-kindynous-metafora-tou-stathmou-ti-edeixan-oi-geotechnikes-meletes/ Ypoloipo

Διαβάστε περισσότερα...

Το παραμύθι του ψεύτη βοσκού: «επενδύσεις» ή τεράστια αποεπένδυση;

Το Φεβρουάριο 2020 ο Χατζηδάκης ανακοίνωσε στην Πτολεμαΐδα για την απολιγνιτοποίηση «12 μέτρα άμεσης δράσης για τη Δυτική Μακεδονία» και επενδυτικό πρόγραμμα άνω των 5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Το αμιγώς κομματικό ακροατήριο χειροκρότησε και, πέντε χρόνια αργότερα, το αποτέλεσμα είναι ορατό στους πάντες: οικονομική και περιβαλλοντική καταστροφή της Δυτικής Μακεδονίας. Ακριβώς όπως είχαμε επισημάνει από την πρώτη στιγμή όλοι όσοι εξετάσαμε τότε τις κυβερνητικές ανακοινώσεις. Δείτε ενδεικτικά στους σχετικούς συνδέσμους άρθρο μου «Τα 12 παραμύθια μιας αψυχολόγητα βίαιης απολιγνιτοποίησης» (www.prlogos.gr/τρία-ή-μάλλον-πέντε-πουλάκια-κάθοντ/) και τι έλεγαν οι επιχειρήσεις της περιοχής (https://greece2028.gr/to-παρατηρητήριο-στο-flash-tv/).
Τώρα ο πρωθυπουργός, έγκλειστος με τη διοίκηση της ΔΕΗ στον αποκλεισμένο από τα ΜΑΤ ΑΗΣ Καρδιάς, ήρθε να μας πει πως «Η Δυτική Μακεδονία περνάει σε νέα εποχή» με ένα νέο «επενδυτικό πρόγραμμα». Είναι μάλιστα τόση η βιασύνη να δαφημιστεί το πρόγραμμα, που δεν κατάφεραν να συντονιστούν ούτε στο πόσα δισεκατομμύρια θα «επενδυθούν» στην περιοχή (κυμαίνονται από 5 μέχρι 12) ούτε στο πόσες θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν (κυμαίνονται από 2 μέχρι 20 χιλιάδες).Μια ματιά στο δήθεν «πρόγραμμα» δείχνει πως, όπως και το 2020, το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι πώς θα καίνε όλο και περισσότερο φυσικό αέριο. Διαδίδουν πως η λιγνιτική μονάδα Πτολεμαΐδα 5 θα «μετατραπεί» σε μονάδα φυσικού αερίου, ενώ η πραγματικότητα είναι πως θα κλείσει και στο ίδιο οικόπεδο θα κάνουν μικρές μονάδες φυσικού αερίου.
Μιλούν για φωτοβολταϊκά και αντλησιοταμίευση, επενδύσεις που όχι μόνο δεν έχουν να προσφέρουν κάτι στην περιοχή, αλλά, αντίθετα, δεσμεύουν πολύτιμες εκτάσεις και νερά από τον πρωτογενή τομέα. Η αντλησιοταμίευση χρειάζεται άνω και κάτω ταμιευτήρα αποθήκευσης νερού: ο κάτω μπορεί να είναι τα κλειστά ορυχεία, αλλά πού ακριβώς οραματίζονται τους άνω ταμιευτήρες; Θα είναι στο Βέρμιο; Θα είναι στο Άσκιο; Μα αυτά δεν ανήκουν στη ΔΕΗ. Θα απαλλοτριώσουν και βοσκοτόπια; Θα βάλουν ταμιευτήρα νερού πάνω στις πηγές της Ερμακιάς;
Μιλούν για data center, αλλά δεν εξηγούν για ποιο λόγο το τοποθετούν ακριβώς εκεί που είναι σήμερα η αυλή λιγνίτη του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου, πέρα απ’ την ανάγκη καταστροφής κάθε υποδομής της λιγνιτικής βιομηχανίας. Χωρίς καν να έχουν πάρει την επενδυτική απόφαση για το data center, αναφέρονται σε χιλιάδες θέσεις εργασίας που «ΘΑ» γίνουν, όταν το εργατικό δυναμικό έχει ήδη μεταναστεύσει σε άλλες περιοχές, προκειμένου να επιβιώσει. Και παρά τα χιλιάδες MW φωτοβολταϊκά με μπαταρίες, στήνουν από δίπλα και μονάδα φυσικού αερίου.
Μιλούν για «ομόλογο που θα μοιράσει κέρδη», αλλά εδώ κι ένα χρόνο τα φωτοβολταϊκά της ΔΕΗ ήδη υφίστανται περικοπές παραγωγής, αφού δεν χωρούν στο δίκτυο ηλεκτροδότησης. Θα περιμένουμε τους όρους έκδοσης με πολύ μεγάλη επιφύλαξη: η φούσκα των φωτοβολταϊκών έχει ήδη σκάσει! Και μιλούν για μονάδα “Waste2Energy”, δηλαδή κάψιμο σκουπιδιών στο νέο ΑΗΣ Πτολεμαΐδας, σε πολύ μικρή απόσταση από το Καρυοχώρι και την Πτολεμαΐδα. Όσα παραμύθια κι αν αραδιάσουν, το κάψιμο σκουπιδιών εκπέμπει στην ατμόσφαιρα δυνητικά καρκινογόνες διοξίνες και φουράνια. Επιπλέον, δεν περιλαμβάνεται στο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο Δυτικής Μακεδονίας. Ας το κάνουν στην Αθήνα!
Η μόνη πραγματικότητα είναι πως στη Δυτική Μακεδονία συντελείται εδώ και μερικά χρόνια μια τεράστια αποεπένδυση, η καταστροφή της μεγαλύτερης βιομηχανίας που είχε ποτέ η χώρα: της βιομηχανίας ηλεκτροπαραγωγής από εγχώριο καύσιμο. Μια βιομηχανία που δεν είχε μόνο εκτάσεις, ορυχεία και εργοστάσια, αλλά και μια σημαντική τεχνογνωσία και δορυφορικές επιχειρήσεις, που σταδιακά χάνονται, χωρίς κανέναν πραγματικό λόγο, μόνο για να καίει η χώρα όλο και περισσότερο φυσικό αέριο. Αν το αέριο ήταν ΕΛΛΗΝΙΚΟ, θα είχαμε αντικατάσταση ενός εγχώριου πόρου από κάποιον άλλο. Αλλά είναι 100% εισαγόμενο και δυναμιτίζει το εμπορικό ισοζύγιο της χώρας. Αν τους ενοχλούν οι εκπομπές CO2 της λιγνιτικής βιομηχανίας, (αλλά όχι του φυσικού αερίου), δεν πρέπει να ξεχνούμε πως η λιγνιτική μονάδα Πτολεμαΐδα 5 έχει κατασκευαστεί εξαρχής ως έτοιμη να συνδεθεί σε σύστημα δέσμευσης του CO2 (Carbon Capture & Storage, CCS). Γιατί δεν κάνουν επένδυση CCS και κλείνουν τη μονάδα, απαξιώνοντας τη μεγαλύτερη επένδυση του 21 ου αιώνα; Σε επόμενο στάδιο, το δεσμευόμενο CO2 μπορεί να αντιδρά με το υδρογόνο, (που θα παράγεται πανάκριβα από τα φωτοβολταϊκά που στρώνουν παντού), και να δίνει παραγωγή συνθετικών υδρογονανθράκων, (οι οποίοι είτε θα καίγονται για παραγωγή ενέργειας, πολύ πιο ασφαλώς απ’ το υδρογόνο, είτε μπορούν να διοχετεύονται στο δίκτυο φυσικού αερίου). Παρόμοια αναλυτική πρόταση του Ινστιτούτου Χημικών Διεργασιών και Ενεργειακών Πόρων/ΕΚΕΤΑ υπήρχε στο Σχέδιο Στρατηγικής Έξυπνης Εξειδίκευσης Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας 2014-2020 (https://pepdym.gr/images/Wb/A5PEP/320/ris3/strat/2par.pdf).
Φυσικά επίσης ποτέ δεν μας εξήγησαν γιατί είναι κακό για το κλίμα να καίγεται ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ λιγνίτης στον ΑΗΣ Μελίτης, αλλά δεν πειράζει να τον μεταφέρουν από το Ελληνικό έδαφος Σκοπιανά φορτηγά για να καίγεται ακριβώς πίσω από τα σύνορα, στις παλιές μονάδες των Σκοπιανών, στέλνοντας τα καυσαέρια στη Φλώρινα. Αν τέλος κάποιοι ανησυχούν πως η συνέχιση της λιγνιτικής δραστηριότητας «θα καταστρέψει το κλίμα», μπορούν να ησυχάσουν: τα Γερμανικά κόμματα που θα σχηματίσουν την επόμενη κυβέρνηση έχουν ήδη συμφωνήσει πως δεν συζητούν για απολιγνιτοποίηση το 2030 και πάει για το 2038 (και βλέπουμε), ενώ έχουν σε πρώτη προτεραιότητα την κατασκευή 20 νέων εργοστασίων ηλεκτροπαραγωγής με φυσικό αέριο. Στη Βρετανία η επικεφαλής των Συντηρητικών παρουσίασε στις 18/3/2025 το νέο πρόγραμμα για την ενέργεια και ήταν απολύτως ξεκάθαρη (σε ελεύθερη μετάφραση): «η πολιτική μηδενικών εκπομπών είναι φαντασιοπληξία, παντελώς ατεκμηρίωτη, υπόσχεται τη γη και κοστίζει άλλο τόσο, καταστρέφοντας το μέλλον των παιδιών μας». (Η πλήρης ομιλία της στο https://www.kemibadenoch.org.uk/news/kemi-launches-policy-renewal- programme-energy). Και, βεβαίως, στις ΗΠΑ η ενεργειακή πολιτική έχει κάνει επιστροφή στους υδρογονάνθρακες, στο κάρβουνο και τα πυρηνικά. Συνεπώς, το σβήσιμο του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ λιγνίτη δεν «σώζει τον πλανήτη»: σώζει μόνο τους εισαγωγείς φυσικού αερίου.
Τελικά, τα δισεκατομμύρια, που ακούγονται κάθε τόσο για τη Δυτική Μακεδονία, ταιριάζουν μια χαρά με το παραμύθι του ψεύτη βοσκού: αντί για το βοσκό που φωνάζει δυνατά «λύκος!» βάζουμε τις εξαγγελίες για «επενδύσεις». Στο παραμύθι ο λύκος έφαγε τα πρόβατα, στη Δυτική Μακεδονία έχουμε ήδη μαζική μετανάστευση των νέων και μείωση πληθυσμού 13,5%.

Του Δρ Χρήστος Ι.Π. Κολοβός
ck-energy.blogspot.com
Ανεξάρτητος Ενεργειακός Σύμβουλος
Δρ Μηχανικός Μεταλλείων - Μεταλλουργός Μηχανικός ΕΜΠ
τ. Διευθυντής Μεταλλευτικών Μελετών & Έργων ΔΕΗ ΑΕ/Λιγνιτικό
Κέντρο Δυτικής Μακεδονίας

Διαβάστε περισσότερα...

Σταθμός αποθήκευσης 50 MW στην Ποντοκώμη και 48 MW στη Μελίτη από τη ΔΕΗ Ανανεώσιμες...

Χορηγήθηκε από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου Δυτικής Μακεδονίας άδεια εγκατάστασης Σταθμού Αποθήκευσης Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΣΑΗΕ) με χρήση συσσωρευτών 50 MW, εγκατεστημένης χωρητικότητας 125,24 MWh και εγγυημένης (ωφέλιμης) χωρητικότητας 100 MWh, στη θέση «ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 4» της Κοινότητας Ποντοκώμης, της Δημοτικής Ενότητας Δημητρίου Υψηλάντη, του Δήμου Κοζάνης με φορέα του έργου την εταιρεία με την επωνυμία «ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΩΝ ΠΗΓΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ» και διακριτικό τίτλο «Δ.Ε.Η. ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Α.Ε.».
Επίσης δόθηκε άδειας εγκατάστασης ενός ακόμη σταθμού αποθήκευσης 48 MW, εγκατεστημένης χωρητικότητας 128,02 MWh και εγγυημένης (ωφέλιμης) χωρητικότητας 96 MWh, στη θέση «ΜΕΛΙΤΗΣ 1» της Κοινότητας Μελίτης, της Δημοτικής Ενότητας Μελίτης, του Δήμου Φλώρινας.

Πηγή: https://www.prlogos.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Απορρίφθηκε λόγω έλλειψης διαθέσιμου ηλεκτρικού χώρου το αίτημα για κατασκευή Φ/Β πάρκου που θα παράγει ρεύμα για τους κατοίκους της περιοχής του Δημ. Υψηλάντη...

«Αδυναμία σύνδεσης». Αυτό αναφέρει ως απάντηση στις 1/2/2023 ο ΔΕΔΔΗΕ στο αίτημα της Ενεργειακής Κοινότητας «Δημ. Υψηλάντη» για σύνδεση ενός φωτοβολταϊκού πάρκου που θα έδινε φθηνό ρεύμα από ΑΠΕ σε πάνω από 70 οικογένειές στην περιοχή της δημοτικής ενότητας Δημ. Υψηλάντη του Δήμου Κοζάνης.
Η απάντηση αυτή εξόργισε τους ανθρώπους του Δίκτυού Ενεργειακών Κοινοτήτων μη Κερδοσκοπικού Χαρακτήρα Δυτ. Μακεδονίας, που εκπροσωπούνται από τον πρώην Δήμαρχο Κοζάνης Λευτέρης Ιωαννίδη.
« Σε μια περιοχή που κατασκευάζονται ή σχεδιάζονται τεράστιας ισχύος φωτοβολταικά πάρκα, η Ενεργειακή Κοινότητα Μη Κερδοσκοπικού Χαρακτήρα Δημ. Υψηλάντη, δεν μπορεί να κατασκευάσει ένα μικρό πάρκο μόλις 0,5MW με εικονικό ενεργειακό συμψηφισμό για να παρέχει ηλεκτρικό ρεύμα σε νοικοκυριά της περιοχής, εξαιτίας ανεπάρκειας του δικτύου του ΔΕΔΔΗΕ» αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση.
Αναφέρεται μάλιστα πως η η πρόδηλη ενίσχυση των μεγάλων έναντι των μικρών γίνεται ακόμα πιο εξοργιστική όταν τα στοιχεία αποδεικνύουν το τεράστιο ενδιαφέρον των πολιτών για τις ενεργειακές κοινότητες, ειδικά στην Περιφέρειά μας. Σύμφωνα με την πρόσφατη ανασκόπηση του Green Tank, η Δυτική Μακεδονία είναι δεύτερη σε πλήθος ενεργειακών κοινοτήτων πανελλαδικά (261 έναντι 263 της Κ. Μακεδονίας) και δεύτερη σε αριθμό αιτήσεων για έργα εικονικού ενεργειακού συμψηφισμού από ενεργειακές κοινότητες που απλά προσπαθούν να καλύψουν τις ανάγκες των μελών τους χωρίς να στοχεύουν στην αποκόμιση κέρδους
Στην ανακοίνωση ο κ. Ιωαννίδης σημειώνει πως τα τελευταία δυο χρόνια, τα μέλη της ενεργειακής κοινότητας έχουν απευθυνθεί σε κάθε εθνική και τοπική αρχή (Υπουργείο Ενέργειας, ΔΕΗ, ΔΕΗ Αν, Περιφέρεια, Δήμος Κοζάνης), παρουσιάζοντας την πρόταση για την ολοκληρωμένη αξιοποίηση των Ενεργειακών Κοινοτήτων ως εργαλείων για την πραγματικά δίκαιη μετάβαση της περιοχής και την ανάγκη για έναν κοινό, πρότυπο σχεδιασμό έργων ΑΠΕ από Ενεργειακές Κοινότητες που θα παρέχουν φθηνή ηλεκτρική ενέργεια σε εκατοντάδες νοικοκυριά της περιοχής.
«Δυστυχώς δεν βρήκαμε την ανταπόκριση που θα περίμενε κανείς» σημειώνεται τονίζοντας πως «ο δήμαρχος κ. Μαλούτας, μας αντιμετώπισε ως «μικροεπενδυτές» και δεν μας έδωσε ιδιαίτερη σημασία, ο περιφερειάρχης κ. Κασαπίδης μας άκουσε, αλλά δεν έπραξε απολύτως τίποτα. Στο Υπουργείο Ενέργειας οι συνεργάτες της κ. Σδούκου απλά μας είδαν με κατανόηση, ενώ στη ΔΕΗ ούτε που δέχτηκαν να μας απαντήσουν.
Εκ του αποτελέσματος προκύπτει ότι, η πρόταση για συμμετοχή των πολιτών στην ενεργειακή μετάβαση δεν βρίσκει ανταπόκριση στους θεσμικούς φορείς της Δυτ. Μακεδονία, ενώ για την κυβέρνηση η μόνη λύση για την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας είναι οι επιδοτήσεις και όχι οι βιώσιμες λύσεις και οι ενεργειακές κοινότητες, των οποίων τον ρόλο συστηματικά υποτιμά. Τέλος, αποδεικνύεται πως η ΔΕΗ ενδιαφέρεται μόνο για τις δικές της μεγάλες επενδύσεις, συνεχίζοντας να αντιμετωπίσει την περιοχή ως αποικία, αφού απέρριψε ακόμα και την ιδέα να διατεθούν λίγες εκτάσεις με τις αναγκαίες υποδομές δικτύου εντός των απαλλοτριωμένων εδαφών των ορυχείων για έργα εικονικού ενεργειακού συμψηφισμού ενεργ. Κοινοτήτων».
Το Δίκτυο Ενεργειακών Κοινοτήτων μη Κερδοσκοπικού Χαρακτήρα Δυτ. Μακεδονίας, σε σύσκεψη στην Περιφέρεια με την παρουσία του κ. Rasmussen (στέλεχος της Γεν. Δ/νσης Περιφερειακής Πολιτικής της ΕΕ), κατέθεσε μαζί με άλλες ενεργ. κοινότητες τις προτάσεις για να υπάρξει επιτέλους ηλεκτρικός χώρος για τις ενεργειακές κοινότητες κατά προτεραιότητα.
«Οι προτάσεις για επίλυση του προβλήματος της ανεπάρκειας του δικτύου υπάρχουν, είναι ρεαλιστικές και βιώσιμες, απαιτείται σχέδιο, διάθεση και πολιτική βούληση, αλλιώς η ενεργειακή μετάβαση θα αφορά τους λίγους και όχι τους πολλούς και σίγουρα όχι τους πολίτες της Δυτ. Μακεδονίας» υπογραμμίζεται και καταλήγει ο κ. Ιωαννίδης πως «εμείς, παρά τις αντιξοότητες και την αδιαφορία θα φωνάζουμε σε όλους τους τόνους ότι χωρίς συμμετοχή των πολιτών στην ΠΡΑΞΗ δεν θα υπάρξει δίκαιη μετάβαση. Και παρά την απογοήτευση, θα συνεχίσουμε να προωθούμε την ιδέα των Ενεργειακών Κοινοτήτων μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, οι οποίες αποτελούν υπό τις παρούσες συνθήκες το πιο αποτελεσματικό εργαλείο για την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας και την αποδοτική αξιοποίηση των πόρων του προγράμματος Δίκαιης Μετάβασης» καταλήγει ο κ. Ιωαννίδης.

Πηγή: https://xronos-kozanis.gr/aporrifthike-logo-elleipsis-diathesimoy-ilektrikoy-choroy-to-aitima-gia-kataskeyi-f-v-parkoy-poy-tha-paragei-reyma-gia-toys-katoikoys-tis-periochis-toy-dim-ypsilanti/

Διαβάστε περισσότερα...

Λιγνίτης και ηλεκτρική ενέργεια...

Η διατήρηση της δεσπόζουσας θέσης του λιγνίτη στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας της Ελλαδας τα τελευταία 45 χρόνια -δλδ μετά την πρώτη παγκόσμια ενεργειακή κρίση 1973 -ήταν μια συνειδητή πολιτική επιλογή των κυβερνήσεων και συνολικά του πολιτικού συστήματος . Ο λιγνίτης είναι ελάχιστα ”φθηνός” αλλά σίγουρα φτωχός σε θερμογόνος δύναμη (Μ.Ω. 1200 Kcal) και προκαλεί απορία γιατί οι κυβερνήσεις του δικομματισμού προτίμησαν να θέσουν τη χώρα υπό την ”ενεργειακή ομηρεία” του- μην ξεχνάμε οτι η ενέργεια στις σύγχρονες κοινωνίες αποτελεί ένα από τα βασικά συστατικά στοιχειά που σηματοδοτούν την κοινός αποδεκτή έννοια της Εθνικής ανεξαρτησίας και την πρόοδο. Ωστόσο-και η απάντηση σε όλες τις απορίες το “μονοπώλιο” του λιγνίτη στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας ήταν θετικό για το πολίτικο-οικονομικό κατεστημένο(ολιγαρχία):
–1.Εξασφάλιζε την κυριαρχία στην εκάστοτε κεντρική εξουσία με την ταυτόχρονη κομματική υπόταξη των κομματικών συνδικαλιστικών οργανώσεών και κοινωνίας(θέσεις εργασίας)παραβιάζοντας ουσιαστικά το Σύνταγμα και τις αρχές λειτουργίας της Ε.Ε.
–2.Διατηρούσε στο ακέραιο τον πολιτικό δικομματισμό με τη δομική του διαπλοκή και διατηρήσεις στο ΑΕΠ Του λεγόμενου μαύρου χρήματος λόγο τεχνικού χαρακτήρα των ΑΗΣ με καύση του λιγνίτη
–3 Επέτρεπε στους διαχειριστές του συστήματος παραγωγής ενέργειας μέσω ΔΕΗ να κρύβουν ,αλλά και να μεταφέρουν στον κρατικό προϋπολογισμό (δλδ. Στις πλάτες του λαού μας ) τα ελλειματα και τα σφάλματα και εγκλήματα τους .
Έτσι η εξυπηρέτηση ιδιοτελών κομματικών αναγκών επέφερε πολλά αρνητικά φαινόμενα:
1.Διέλυσε την οποία διαφορετική άποψη , επιστημονική και πολιτική γνώση και γνώμη για την αλλαγή του τρόπου παραγωγής, πράγμα απαράδεκτό στο εξωτερικό ,έτσι σταδιακά εξέλιπε και υποβαθμίσθηκε η επιστημονική έρευνα.
2.Σταμάτησε τις αλλαγές και συντηρηκοποιησε δημιουργώντας”κάστες”και συντεχνίες όλους τους εμπλεκόμενους στο σύστημα παραγωγής ενέργειας ,εργαζόμενους ,συνδικάτα επιστημονικούς φορείς(Πανεπιστημια ,ΤΕΙ,Μ.Ε) επαγγελματικούς φορείς (ΤΕΕ,ΣΔΜ/ΔΕΗ κλπ)
3.Απέτρεψε κάθε αλλαγή στον τρόπο λειτουργίας της ΔΕΗ(Εξοικονόμηση ,βελτίωση).Ενδεικτικά αναφέρω,πρακτική εφαρμογή της μεθόδου περιβαλλοντικού-οικονομικης απόληψης λιγνιτικου κοιτάσματος (Μεβοραχ),Διαγνωστική συντήρηση πάγιου εξοπλισμού στα Ορυχεία (Στεφανης) ,μικτή καύση άνθρακα, Φ.Α.(Γιωτοπουλος ,Στεφανης κλπ)
4.Κατάστρεψε ανεπανόρθωτα περιβαλλοντικά όλη τη Δυτ. Μακεδονια (νερά αέρα,γη 350.000 στρέμματα.)
Όλα τα παραπάνω έγιναν λόγω επικράτησης και κυριαρχίας στην λειτουργία των Υπαίθριων Ορυχείων ΔΕΗ της λεγόμενης “φιλοσοφίας” ιδεολογίας των γεμάτων αυλών που εκτός απο τις τεράστιες καταστροφές στο ανθρώπινο και κοινωνικό περιβάλλον ήταν και η αιτία δημιουργίας εστιακών φαινομένων άγνωστων για χιλιάδες χρόνια στην περιοχή (δεντρικό φαινόμενο)
Οι οποίες προσπάθειες αλλαγής και ανάδειξης αυτών των αρνητικών φαινομένων και του θέματος άλλα και αλλαγής του τρόπου παραγωγής με μικτή καύση (βλεπε ΦΕΚ 15.5.95).εκμετάλλευσης οικονομικών απολήψιμων κοιτασμάτων άφησαν πίσω τους τους για τους συμμετέχοντες μόνο αρνητικές αναμνήσεις αλλά και θύματα και μόνιμες αναπηρίες.
Η σημερινή κατάσταση στην παραγωγή ενεργείας είναι τραγική και οι προοπτικές δυσοίωνες .Η απαξίωση της γνώσης και του κεφαλαίου της άλλοτε ΔΗΜΟΣΙΑΣ επιχείρησης καταγράφεται στην αξία της μετοχής της στο Χρηματιστήριο.
Η επίλυση του θέματος είναι δύσκολη σχεδίων τραγική και η πρόταση που φέρνει στο τραπέζι της συζήτησης και διαλόγου ο αγαπητός συνάδελφος δρ. Α. Ευθυμιάδης για την αεριοποίηση του λιγνίτη μοναδική .
Αξίζει να συζητηθεί.

Πηγή: https://oataktos.wordpress.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Ενεργειακά Παιχνίδια: Τι μπορεί να μας διδάξει ένα λιγνιτικό χωριό για τη Δίκαιη Μετάβαση;;;

Η Ελένη Κοτζαΐτση, συνταξιούχος δασκάλα από τη Μαυροπηγή, τα περιγράφει εύστοχα “σαν ξεκοιλιασμένα θηρία, μια εντύπωση σεληνιακού τοπίου, σαν κρατήρες”.
Ο Βαγγέλης Καραγεωργίου οδηγούσε εξίσου αποφασιστικά στην Εθνική Κοζάνης-Πτολεμαΐδας και στους χωματόδρομους της Μαυροπηγής.

Ο ρόλος του ως πρόεδρος της κοινότητας σήμαινε ότι ήταν συνηθισμένος να μιλάει για τις δυσκολίες του χωριού του με ψυχραιμία και πειστικότητα. Σφίχτηκε, όμως, μόλις κατέβηκε από το αυτοκίνητο. Περπάτησε λίγα μέτρα δεξιά και στάθηκε σε ένα κομμάτι γης διάσπαρτο με σωρούς από κοκκινόχωμα, σκουριασμένες βέργες και τσιμεντόλιθους. Δεν ήταν σίγουρος αν αυτά ήταν τα θεμέλια του δικού του σπιτιού ή κάποιου γείτονα, αλλά εκτιμούσε πως σ’ αυτήν την τοποθεσία έστεκε το σπίτι του μέχρι πριν τρία χρόνια.

Άποψη του ορυχείου Μαυροπηγής από το σημείο που ήταν χτισμένο το χωριό.Πριν το 2001, το μεγαλύτερο κομμάτι του ορυχείου ήταν δάσος που οι κάτοικοι του χωριού γιόρταζαν κάθε χρόνο την Πρωτομαγιά. Η σύνδεση μεταξύ παρασκηνίου και προσκηνίου είναι αυτή του αιτίου και του αποτελέσματος: το χωριό εξαφανίστηκε εξαιτίας του ορυχείου. Ο λιγνίτης είναι η κύρια πηγή ηλεκτρικής ενέργειας της Ελλάδας για δεκαετίες και η Δυτική Μακεδονία, όπου βρίσκεται η Μαυροπηγή, η περιοχή που είναι θαμμένος ο περισσότερος. Από το 1957, ο άνθρακας είναι ο πολυτιμότερος θησαυρός της περιοχής, ανάγοντας τη ΔΕΗ στον μεγαλύτερο εργοδότη, που προσφέρει έμμεσα και άμεσα εργασία σε περίπου 17 χιλιάδες εργαζόμενους και συντηρεί το ΑΕΠ της Δυτικής Μακεδονίας. Κατά συνέπεια, όσο οι ενεργειακές ανάγκες της χώρας μεγεθύνονταν, τα σαγόνια των εκσκαφέων λύνονταν και το χωριό, που υπάρχει ως οικισμός στο ίδιο σημείο από το 6.500 π.Χ., άρχισε να κινδυνεύει.

Στο ορυχείο της Μαυροπηγής, τα μηχανήματα λειτουργούν 24/7, όλο το χρόνο, για να εξασφαλιστεί η ενεργειακή επάρκεια της χώρας.
Στις 5 Οκτωβρίου 2001, μετά από μια σειρά νομικών αγώνων μεταξύ των κατοίκων και της ΔΕΗ, για τους περιβαλλοντικούς όρους λειτουργίας της, και μια βίαιη σύγκρουση με την αστυνομία, το ορυχείο που θα κατάπινε το δάσος της Μαυροπηγής άνοιξε. Ο Τάσος Εμμανουήλ, πρόεδρος του Συλλόγου Πληττόμενων Μαυροπηγής, θυμάται ότι “όλο το χωριό είχε πληροφορηθεί τι θα γινόταν από το νοσοκομείο, γιατί είχε ζητηθεί να είναι σε επιφυλακή ασθενοφόρα”.
Ο Τάσος κοίταξε μερικές φωτογραφίες στο κινητό του. Απεικόνιζαν μια σειρά από εκταφιασμένα μνήματα, από το κοιμητήριο Μαυροπηγής: “Στον δρόμο της ανάπτυξης του ορυχείου ήταν και τα κοιμητήρια. Δικαστικοί επιμελητές μας έδιναν έγγραφα που μας ενημέρωναν πότε θα ξεθάψουν τους δικούς μας νεκρούς. Είχαν αναθέσει εργολαβία σε γραφείο τελετών να ξεθάβει προκειμένου να τους μεταφέρει στα κοιμητήρια της Πτολεμαΐδος. Αυτό αναγκάστηκαν να το ζήσουν όλοι οι κάτοικοι. Ως βίωμα δεν ξέρω πόσοι είχαν την ‘τύχη’ να ζήσουν κάτι τέτοιο. Ζωντανοί και πεθαμένοι, κανένας δεν είχε έλεος.”
H υποχρεωτική απαλλοτρίωση του οικισμού ήρθε το 2011, όταν ένα επικίνδυνο ρήγμα εμφανίστηκε στο έδαφος. Ένα χρόνο αργότερα, το Πρωτοδικείο αποφάσισε τις τιμές της αποζημίωσης για τις περιουσίες των κατοίκων. Μέχρι το τέλος του 2013, και οι 200 οικογένειες του χωριού είχαν αποζημιωθεί και αναζητούσαν σπίτι. Παρά το γεγονός ότι είχε οριστεί σημείο μετεγκατάστασης, η τοπική αυτοδιοίκηση δεν είχε προβλέψει για βασικές υποδομές, καθιστώντας το, πρακτικά, μη βιώσιμο. Αυτό ανάγκασε τους κατοίκους της Μαυροπηγής, υπό την απειλή του ρήγματος και της απρόβλεπτης ελληνικής οικονομικής κατάστασης της εποχής, να επενδύσουν αστραπιαία σε ακίνητα στην Πτολεμαΐδα, γεγονός που η αγορα ακινήτων της πόλης, είδε σαν ευκαιρία για μεγάλα κέρδη.

Η κεντρική πλατεία της Μαυροπηγής, σήμερα.
Οι κάτοικοι της Μαυροπηγής, ιδιαίτερα οι ηλικιωμένοι, δυσκολεύτηκαν να προσαρμοστούν στο αστικό περιβάλλον. Η Ζωή Κοζίδου, πρώην κάτοικος Μαυροπηγής, ήξερε ότι προκειμένου να μην μαραζώσουν οι γονείς της στο “κλουβί”, όπως οι ίδιοι ονόμαζαν το διαμέρισμα, έπρεπε να μετακομίσει μαζί τους ώσπου να προσαρμοστούν. Αυτό που δεν ήξερε, όμως, ήταν ότι θα κατέληγε να χρωστάει το 42% των χρημάτων που έλαβε για να αγοράσει αυτό το διαμέρισμα, τουλάχιστον έναν χρόνο αφού τα παρέλαβε.
Τον Δεκέμβριο του 2014, δύο χρόνια μετά την πρωτόδικη απόφαση, το Εφετείο Δυτικής Μακεδονίας μείωσε τις τιμές αποζημίωσης κατά 58% στα αγροτεμάχια και κατα 42% στα ακίνητα, ένα σύνολο που αγγίζει τα 35 εκατομμύρια ευρώ και μία απόφαση που ταυτίζεται με τα αιτήματα της ΔΕΗ στο Πρωτοδικείο, επισημαίνει ο Τάσος. Πρακτικά αυτό σημαίνει, ότι αν η ΔΕΗ διεκδικήσει τη διαφορά στις τιμές, οι κάτοικοι θα χάσουν και αυτά τα σπίτια. Η Ελένη μιλάει με ένταση: “Τα χέρια μας είναι δεμένα, είμαστε με τον φόβο ότι θα μας πάρουν τα σπίτια. Αυτό είναι το ‘ευχαριστώ’ για όλα όσα έχει δώσει η Μαυροπηγή.”
Το Λιγνιτικό Κέντρο Δυτικής Μακεδονίας της ΔΕΗ, είναι μια σύντομη διαδρομή από τη Μαυροπηγή και ο ταξιτζής, που είναι επίσης από το χωριό, είναι πολύ περίεργος για το τι θα πει ο διευθυντής του από το 2020, Αντώνης Νίκου, για τη Μαυροπηγή. Οι γνώσεις του Αντώνη Νίκου στο θέμα είναι περισσότερες από αυτές που φαίνονται: “Εγώ εκεί γεννήθηκα, οι τάφοι των γονιών μου ήταν εκεί. Μαζί με τους υπόλοιπους κατοίκους, έτσι και γω, πρέπει να επιστρέψω χρήματα στη ΔΕΗ.” Ανέκτησε τον σοβαρό του τόνο: “Πρέπει να ξέρεις όμως πως να ισορροπείς ανάμεσα σ’ αυτές τις δύο θέσεις.”
Χαρακτήρισε την κατάσταση “σε εκκρεμότητα”, επιβεβαιώνει ότι η ΔΕΗ δεν έχει κάνει καμία κίνηση διεκδίκησης των “προς επιστροφή” ποσών αλλά τονίζει ότι “τα επιστρεφόμενα ποσά είναι καταγεγραμμένα επίσημα και δεν μπορούν να διαγραφούν”. Οι κάτοικοι, εξηγεί ο Βαγγέλης, πιστεύουν ότι υπάρχει λύση σ’ αυτό το αδιέξοδο: “Πιστεύουμε ότι υπάρχει πολιτική λύση. Με τον Γιώργο Σωτηρέλη, τον δικηγόρο μας στην Αθήνα, είχαμε ετοιμάσει μια τροπολογία που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από τις εκάστοτε κυβερνήσεις από το 2014 και μετά, και να είχε λυθεί το ζήτημα με μια υπογραφή υπουργού.”
Τώρα αισθάνονται πως η τελευταία τους ελπίδα είναι το Σχέδιο Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης (ΣΔΑΜ). Τον Σεπτέμβριο του 2019, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε στη Σύνοδο Κορυφής του ΟΗΕ για το Κλίμα ότι “θα κλείσουμε όλες τις λιγνιτικές μονάδες παραγωγής μέχρι το 2028”. Έκτοτε, η κυβέρνηση κάνει βήματα προς αυτόν τον στόχο και συγχρηματοδοτεί την απολιγνιτοποίηση της χώρας με τον Μηχανισμό Δίκαιης Μετάβασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το σχέδιο όμως, αμφισβητείται από πολλούς, ανάμεσα τους και κατοίκους της Μαυροπηγής, καθώς μέχρι και σήμερα “δεν είναι σαφές” πού θα επενδυθούν τα χρήματα αυτά, σύμφωνα με τον Νίκο Μάντζαρη, αναλυτή πολιτικής και συνιδρυτή του Green Tank.
“Υπήρχαν κάποιες πολιτικές συζητήσεις, να δοθεί λύση μέσω του σχεδίου απολιγνιτοποίησης, αλλά όταν άρχισαν να βγαίνουν στην επιφάνεια τα έγγραφα, δεν είδαμε πουθενά την λέξη Μαυροπηγή”, υποστηρίζει ο Γιώργος Δεληγιώργης, μέλος του τοπικού συμβουλίου της κοινότητας Μαυροπηγής. Ο Παύλος Αγγελίδης, το νεότερο μέλος του τοπικού συμβουλίου, προσθέτει ότι σε συνάντηση του τοπικού συμβουλίου, προσθέτει ότι σε συνάντηση του τοπικού συμβουλίου με εκπροσώπους του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας το 2019, “είχαν ‘δεσμευτεί’ σε πολιτική εξεύρεση λύσης και μας είπαν να κάνουμε υπομονή μερικούς μήνες για να το θεσμοθετήσουν και να το περάσουν πιο όμορφα στο σχέδιο απολιγνιτοποίησης”, καθώς ο ίδιος ο Υπουργός είναι μέλος της κυβερνητικής επιτροπής του Σχεδίου Μετάβασης. Ο Αντώνης Νίκου εξέτασε επίσης αυτήν την πιθανότητα: “Αν θελήσει το Υπουργείο να συμπεριλάβει και το ζήτημα των αποζημιώσεων εκείνων στον σχεδιασμό, μπορεί να είναι μια πολιτική απόφαση και μπορεί να γίνει.”
Ο Νίκος Μάντζαρης είναι πιο διστακτικός: “Δεν μπορώ να φανταστώ πως μπορεί να λυθεί η περίπτωση της Μαυροπηγής. Αλλά δεν μπορώ να φανταστώ να χάσουν οι άνθρωποι τα χρήματά τους. Σίγουρα δεν είναι δίκαιο, αυτό έχω να σας το πω, αλλά το λέω σαν πολίτης”. Απέκλεισε επίσης την πιθανότητα ότι μέρος από τα 1,9 εκατομμύρια που έχει λάβει το Σχέδιο από το Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης και το Ταμείο Ανάκαμψης της Ε.Ε., θα μπορούσαν να αποπληρώσουν το χρέος: “Αυτοί οι πόροι χρηματοδοτούν έργα”. Μέλος της συντονιστικής επιτροπής του ΣΔΑΜ έχει αντίστοιχη άποψη: “Αυτή είναι μια διαμάχη ανάμεσα στη ΔΕΗ και τους προς μετεγκατάσταση κατοίκους. Αυτό δεν αφορά το Σχέδιο”. Δηλώνει αισιόδοξος “αλλά ρεαλιστής” για τον τρόπο που εξελίσσεται το Σχέδιο και αναμένει ότι από το 2024 οι κάτοικοι θα δουν διαφορά στις περιοχές τους με πολλούς τρόπους: αποκατάσταση ορυχείων, φωτοβολταϊκά πάρκα, ενεργειακές κοινότητες, κίνητρα για μεγάλες επενδύσεις, υποστήριξη της επιχειρηματικότητας, του τουρισμού, της καινοτόμου γεωργίας και της ψηφιακής μετάβασης ανάμεσα σε πολλά άλλα. Υποστηρίζει ότι το μεγαλύτερο εμπόδιο στην εξέλιξη αυτή είναι η “ανθρώπινη δυσπιστία” που δείχνουν οι κάτοικοι “σε κάθε μεγάλη αλλαγή”. Ο Νίκος Μάντζαρης πιστεύει ότι έχουν λόγο να είναι δύσπιστοι: “Στον σχεδιασμό κανείς δεν τους ρώτησε για την περιοχή τους. Δεν υπήρξε μέριμνα για να εμπλακούν οι τοπικές κοινωνίες” όπως αντίστοιχα δεν υπήρξε μέριμνα για για την εμπλοκή ΜΚΟ και συνδικάτων στον συγκεντρωτικό τρόπο διακυβέρνησης του Σχεδίου. “Οι άνθρωποι είναι σκεπτικιστές γιατί υπήρξε μια τεράστια μεταβατική περίοδος στην οποία δεν υπάρχουν πυροσβεστικές λύσεις για να συγκρατήσουν το κύμα της ανεργίας.” Ο Παύλος είναι θύμα αυτής της παράλειψης. Δούλευε ως συμβασιούχος της ΔΕΗ, αλλά με την σταθερή μείωση της λιγνιτικής παραγωγής, οι θέσεις μειώνονταν αντίστοιχα. Έτσι, έναν χρόνο αφού έχτισε το σπίτι του στην Πτολεμαΐδα με τα χρήματα της αποζημίωσης, αναγκάστηκε να το εγκαταλείψει και να μεταναστεύσει στην Αθήνα.

Ένα από τα ελάχιστα κτήρια που στέκουν στη Μαυροπηγή. Η επιγραφή λέει “Η Μαυροπηγή πάντα στην καρδιά μας.” Ο Τάσος είναι ακλόνητος: “Τώρα, ενώ θα έπρεπε να διεκδικούμε δουλειές, διεκδικούμε να μην χάσουμε τα σπίτια μας. Αυτό είναι το αντίτιμο και το δίκαιο της μετάβασης. Η μετάβαση είναι δίκαια κατ ευφημισμόν.” Οι κάτοικοι όμως δεν έχουν παραδοθεί. Από το 2019, όταν ο Άρειος Πάγος επικύρωσε τη δικαστική απόφαση του Εφετείου, οι κάτοικοι προσέφυγαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Έκτοτε, περιμένουν υπομονετικά την εκδίκαση της υπόθεσης τους και την αποκατάσταση του νοήματος του όρου του δικαίου.
Οντ Καζόρλα και Ράνια Ζώκου Photo credits: Ράνια Ζώκου
Ενεργειακά Παιχνίδια: Τι μπορεί να μας διδάξει ένα λιγνιτικό χωριό για τη Δίκαιη Μετάβαση;
Αυτό το άρθρο γράφτηκε στο πλαίσιο του διαγωνισμού Union is Strength, που διοργανώθηκε από το Slate.fr με την οικονομική στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το άρθρο αντικατοπτρίζει τις απόψεις αυτών που το έγραψαν και η Ευρωπαική Επιτροπή δεν φέρει την ευθύνη του περιεχομένου του ή της χρήση του

Διαβάστε περισσότερα...

Ρουμανία: Το παρόν και το μέλλον της ενεργειακής μετάβασης της κοιλάδας Ζίου ...

Μια βιομηχανική περιοχή σε απόλυτη παρακμή. Ένα τοπίο αποκάλυψης, όπου κυριαρχούν για πολλά χιλιόμετρα εγκαταλειμμένα ανθρακωρυχεία. Είμαστε στην κοιλάδα Ζίου. Εδώ βρίσκονται τα σημαντικότερα κοιτάσματα άνθρακα της Ρουμανίας. Πώς θα γίνει η ενεργειακή μετάβαση αυτών των περιοχών της Ευρώπης; Θα υπάρξει βιώσιμο μέλλον γι’ αυτές; Θα είναι εύκολη αυτή η μετάβαση για την κοιλάδα Ζίου;
Το πρώτο ανθρακωρυχείο άνοιξε εδώ το 1840. Η κοιλάδα έγινε σύντομα το κέντρο παραγωγής ενέργειας όλης της περιοχής. Ήταν το λιγνιτικό κέντρο της Ρουμανίας.Έχει όμως μέλλον;
Ο Κετελίν Σενούζα, ένας πρώην ανθρακωρύχος, μας έδειξε πώς να μπούμε στο εγκαταλειμμένο ανθρακωρυχείο της Πετρίλα. Τα κτίρια καταρρέουν, αλλά στην πίσω πλευρά, φίλοι του Σενούζα μεταφέρουν λιγνίτη από ένα διπλανό ανθρακωρυχείο στομ κοντινό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής. Στην κομμουνιστική περίοδο, 16 ανθρακωρυχεία λειτουργούσαν στην κοιλάδα. Τα 12 έχουν πλέον κλείσει. Οι θέσεις εργασίας στον συγκεκριμένο τομέα έχουν μειωθεί από 50.000 τη δεκαετία του ’90 σε μόλις 4.000 σήμερα.
Ο Σενούζα έχει πρόβλημα με τους πνεύμονές του, από τη δουλειά στο ανθρακωρυχείο: «Δούλεψα στο ανθρακωρυχείο για 27 χρόνια. Εκεί κάτω στα υπόγεια, δεν είχαμε ποτέ αρκετό αέρα για να αναπνεύσουμε. Η συγκέντρωση οξυγόνου ήταν πολύ χαμηλή. Αυτό μαζί με τα άλλα αέρια και την σκόνη, προκάλεσαν πνευμονικές ασθένειες. Όλοι οι πρώην ανθρακωρύχοι έχουν πνευμονικές παθήσεις. Το προσδόκιμο ζωής τους έχει μειωθεί. Υπάρχει μια πρόσφατη μελέτη που δείχνει ότι οι πρώην ανθρακωρύχοι πεθαίνουν μεταξύ 56 και 65 ετών στην κοιλάδα Ζίου, λόγω των πνευμονικών παθήσεων και της πυριτίασης».
Η κοιλάδα βρίσκεται στην νοτιοδυτική Ρουμανία. Το Λιβεζένι είναι ένα από τα ανθρακωρυχεία που είναι ακόμη ανοικτό. Η πρωινή βάρδια μόλις επέστρεψε από την εργασία. Ο Γκάμπριελ και οι συνάδελφοί του μόλις έμαθαν για ένα διάταγμα που υπογράφηκε από τον Υπουργό Οικονομίας, που ανακοινώνει το κλείσιμο άλλων δύο ανθρακωρυχείων στην κοιλάδα Ζίου, από το 2024.
Η Πράσινη Συμφωνία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προσπαθεί να αμβλύνει τις συνέπειες της απεξάρτησης από τον άνθρακα σε όλη την ήπειρο, μέσα από ένα τεράστιο πακέτο βοήθειας δισεκατομμυρίων ευρώ, που ονομάζεται Μηχανισμός Δίκαιης Μετάβασης.
Ο άνθρακας έχει καθοριστικό ρόλο για 108 περιοχές της Ε.Ε. Περίπου 240.000 άνθρωποι απασχολούνται σ’ αυτόν τον τομέα. Τα επόμενα επτά χρόνια, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα προσφέρει 40 δις ευρώ απευθείας σ’ αυτές τις περιοχές για την απανθρακοποίηση. Το ποσό αυτό αναμένεται να φτάσει 150 δις ευρώ από τη σύμπραξη δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων.
Θα συναντήσουμε τον Γκάμπριελ και τη Μαριάνα Ράντου στο σπίτι τους. Ο Γκάμπριελ είχε μια δύσκολη μέρα. Μεταφέρει μεγάλες ποσότητες κάθε μέρα. Η στοά που δουλεύει είναι 500 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης. Σε λίγους μήνες θα βγει στη σύνταξη. Η Μαριάνα είναι χαρούμενη που έχει τον άνδρα της ασφαλή, δίπλα της. Ακόμη και ο γιος τους κάνει την ίδια δουλειά: «Πέρα από τα ανθρακωρυχεία, δεν υπάρχουν δουλειές στην περιοχή. Και τα χρήματα που παίρνουμε, δεν φτάνουν ποτέ. Δεν υπάρχει μέλλον εδώ. Οι περισσότεροι φεύγουν. Πάνε στο εξωτερικό, όπου μπορούν να βγάλουν περισσότερα. Εδώ δεν μπορείς να βρεις τίποτε. Πού να πάμε να δουλέψουμε; Τα πάντα είναι κλειστά. Πρέπει να πάμε να δουλέψουμε όλοι στα μπαρ; Δεν έχει μείνει τίποτε άλλο. Η δική μου άποψη είναι ότι αν κλείσουν όλα τα ανθρακωρυχεία, θα έχει τελειώσει και η κοιλάδα Ζίου. Θεωρώ ότι δεν πρέπει να κλείσουν, πρέπει να συνεχίσουν να λειτουργούν. Πρέπει να γίνουν επενδύσεις και να συνεχίσουν τη λειτουργία τους».
Ο άνδρας της συμπληρώνει: «Εγώ πιστεύω ότι πρέπει να συνεχιστούν και στο μέλλον οι εξορύξεις άνθρακα και όλα τα παιδιά να έχουν δουλειά. Εάν όμως η Ε.Ε. θέλει να κλείσει τα ανθρακωρυχεία, εντάξει. Τι κρίμα! Λυπάμαι πολύ που δεν θα υπάρχουν ανθρακωρυχεία στην κοιλάδα Ζίου».
Στην Χουνεντόρα, στα κεντρικά γραφεία της δημόσιας επιχείρησης ενέργειας, η διοίκηση προσπαθεί να οδηγήσει τα ανθρακωρυχεία και τα εργοστάσια ηλεκτρικής ενέργειας στο μέλλον, μέσα από μια σειρά μεταρρυθμίσεις. Ο Κριστιάν Ρόζου, ο ηγέτης του συνδικάτου και πρώην ανθρακωρύχος έχει διοριστεί τώρα ειδικός διαχειριστής: «Έχουμε ακόμη τέσσερα ανθρακωρυχεία που λειτουργούν στην κοιλάδα Ζίου. Τα δύο από αυτά, το Λουπένι και το Λονέα είναι σε διαδικασία κλεισίματος. Τα άλλα δύο, το Βουλκάν και το Λιβεζένι δεν έχουν ακόμη συγκεκριμένη καταληκτική ημερομηνία. Συνεχίζουν να λειτουργούν όπως και άλλα ανθρακωρυχεία στην Ε.Ε., ιδιαίτερα στην Γερμανία και την Πολωνία. Όσο τα γερμανικά και πολωνικά ορυχεία συνεχίζουν να βγάζουν άνθρακα, το Βουλκάν και το Λιβεζένι θα κάνουν το ίδιο. Πρέπει να θυμόμαστε ότι δεν υπάρχουν άλλα μέρη εδώ γύρω, όπου οι άνθρωποι μπορούν να πάνε να δουλέψουν. Δεν υπάρχουν άλλες βιομηχανίες. Για παράδειγμα η οικογένειά μου, οι γονείς μου, οι παππούδες μου, οι προπάπποι μου, όλοι δούλεψαν σ’ αυτά τα ανθρακωρυχεία. Όλες οι οικογένειες της περιοχής έχουν αντίστοιχη ιστορία. Είμαστε δεμένοι με τα ορυχεία με μια άρρηκτη σχέση».
Το Παροσένι είναι το παλιότερο εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από άνθρακα. Κατασκευάστηκε το 1956. Μαζί με το εργοστάσιο της Μίντια-Ντέβα παράγουν το 5% της συνολικής ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας. Η Ρουμανία εδώ και πολλά χρόνια είναι από τους κορυφαίους ρυπαντές στην Ευρώπη. Μέσω της εφαρμογής της διαδικασίας παράβασης, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποχρέωσε τη βαλκανική χώρα να κλείσει μερικές από τις πιο ρυπογόνες μονάδες της. Τα εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής έχουν παρωχημένη τεχνολογία και τα περισσότερα ρισκάρουν που δεν συμμορφώνονται με τους αυστηρούς περιβαλλοντικούς όρους που επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ξεκινώντας από το 2021.
Μία από τις μονάδες του Παροσένι αναβαθμίστηκε με τη βοήθεια μιας ιαπωνικής εταιρίας. Εξοπλίστηκε με νέα καινοτόμα φίλτρα. Ήταν μια επένδυση 200 εκατομμυρίων ευρώ. Χρησιμοποιούν ασβεστόλιθο για να αφαιρέσουν τα οξείδια του θείου από τον καπνό του άνθρακα. Αυτό όμως δεν λύνει το πρόβλημα CO2. Μαζί με τα άλλα εργοστάσια που χρησιμοποιούν ορυκτά καύσιμα, το Παροσένι συμβάλλει καθοριστικά στην παγκόσμια υπερθέρμανση. Ο Ντόρου Βιζάν είναι ο διευθυντής: «Αυτή η μονάδα λειτουργίας πληροί όχι μόνο τις σημερινές περιβαλλοντικές απαιτήσεις, αλλά και τις πιο αυστηρές που θα εφαρμοστούν από την επόμενη χρονιά. Ευτυχώς, υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη, όπως η διάρκεια ζωής του εξοπλισμού που είναι γύρω στα 28-30 χρόνια, η ποσότητα του λιγνίτη που βγαίνει από τα ορυχεία. Και οι δύο ολοκληρώνονται την ίδια περίοδο. Όσον αφορά τις αποφάσεις που πρέπει να παρθούν για το μελλοντικό ενεργειακό μείγμα, πρέπει να είμαστε εξαιρετικά προσεκτικοί με τη ασφάλεια του ενεργειακού μας εφοδιασμού. Η δική μου άποψη είναι ότι στην περίπτωση που γίνουν επενδύσεις, πρέπει να επενδύσουμε στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στο φυσικό αέριο γιατί είναι αναγκαίες για να έχουμε ασφάλεια στον τομέα της ενέργειας. Και σίγουρα πρέπει να επενδύσουμε και στην πυρηνική ενέργεια».
Πηγαίνουμε στο Βουκουρέστι. Ο Αλεξάντρου Μουστάτα εργάζεται για την Bankwatch Romania, μια ΜΚΟ για το περιβάλλον. Θεωρεί ότι το σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα της ρουμανικής κυβέρνησης δεν επαρκεί. Πρέπει να γίνουν μεγαλύτερες επενδύσεις στις ανανεώσιμες πηγές, αντί να δίδονται αφειδώς χρήματα στις μονάδες ενέργειας που βασίζονται στα ορυκτά: «__Ο άνθρακας από την κοιλάδα Ζίου κοστίζει πολύ. Η εξόρυξη είναι πολύ ακριβή. Ο εξοπλισμός είναι παλιός, 30 ετών. Και έχουν γίνει πολλά ατυχήματα, γιατί δεν έχουν εκσυγχρονιστεί τα ορυχεία τις τελευταίες δεκαετίες. Δεύτερον, ακόμη και το εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής του Παροσένι που εκσυγχρονιστεί, είναι πολύ ρυπογόνο. Είναι μια από τις πιο ρυπογόνες μονάδες της χώρας. Και παρόλες τις εργασίες που πραγματοποιήθηκαν, δεν είναι αποδοτικό, όσον αφορά και το κόστος του. Η εταιρία που λειτουργεί αυτές τις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής, ο Ενεργειακός Όμιλος Χουνεντόρα έχει χρέη που προσεγγίζουν το ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Είναι τρελό! Τα τελευταία τέσσερα χρόνια δεν έχουν πληρώσει για την μόλυνση που παράγουν. Είναι μυστήριο πώς λειτουργεί ακόμη αυτή η εταιρία, λαμβάνοντας υπόψη αυτό το χρέος που έχει συσσωρεύσει στο πέρασμα των ετών».
Το επόμενο ραντεβού μας είναι με τον Βίργκιλ Ντάνιελ Ποπέσκου, το Υπουργό Οικονομίας και Ενέργειας της Ρουμανίας. Υποστηρίζει ότι δεν πρόκειται να κατασκευαστούν νέες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής που να βασίζονται στον άνθρακα. Τι θα γίνει όμως με τις εναπομείνασες; Για την κοιλάδα Ζίου, υπήρχε συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι από τα τέσσερα ανθρακωρυχεία που συνεχίζουν να λειτουργούν, τα δύο θα έκλειναν το 2018. Είναι ακόμη ανοικτά. Γιατί; «__Είναι ακόμη ανοικτά, γιατί η προηγούμενη κυβέρνηση δεν έλαβε υπόψη την μεγάλη ποσότητα άνθρακα που υπάρχει σ’ αυτά τα ορυχεία. Και υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αυτοανάφλεξης».
Θα πάρουν 4,4 δις ευρώ από τον Μηχανισμό Δίκαιης Μετάβασης. Πώς θα το αξιοποιήσουν; «Καταρχάς, πρέπει να ξέρετε ότι έχουμε δεσμευτεί να υποστηρίξουμε την Πράσινη Συμφωνία. Και αφού το έχουμε κάνει, πρέπει να προχωρήσουμε στον ενεργειακό μετασχηματισμό. Και η μετάβαση από τον άνθρακα στις ανανεώσιμες πηγές, μέσω ενός διαφορετικού ενεργειακού μίγματος είναι προτεραιότητα για μας. Ήδη επεξεργαζόμαστε ένα σχέδιο μετάβασης από τον άνθρακα μέσω του φυσικού αερίου. Έχουμε τα χρήματα, έχουμε τα χρηματοδοτικά εργαλεία και ξέρουμε πώς να το κάνουμε. Οπότε θα το κάνουμε. Σε 30 χρόνια δεν θα υπάρχουν ανθρακωρυχεία στη Ρουμανία. Δεν μπορούμε να μείνουμε κολλημένοι στο παρελθόν».
Πολύχρωμες τοιχογραφίες απεικονίζουν το παρελθόν της κοιλάδας αλλά και το όραμα για ένα πιο βιώσιμο μέλλον. Επιστρέψαμε στο Πετροσάνι, μία από τις βασικές πόλεις με ανθρακωρυχεία στην κοιλάδα του ποταμού Ζίου. Ο δήμαρχος Τιμπέριου Γιάκομπ Ρίντζι είναι πρώην μηχανικός εξορύξεων. Έπεισε τις πόλεις της περιοχής να υπογράψουν ένα κοινό μνημόνιο στις Βρυξέλλες, συμφωνώντας με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι η Πράσινη Συμφωνία πρέπει να περάσει τώρα και σε τοπικό επίπεδο: «Οι θέσεις εργασίας του μέλλοντος στην κοιλάδα Ζίου δεν πρέπει να έχουν σχέση με την εξαγωγή άνθρακα αλλά με τον τουρισμό, τον τομέα των υπηρεσιών και των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Είναι σημαντικό αυτό που γίνεται στις Βρυξέλλες. Αυτοί δημιούργησαν αυτή την πλατφόρμα για τις περιοχές που πρέπει να προχωρήσουν σε απανθρακοποίηση. Για πρώτη φορά έθεσαν στο επίκεντρο, τον άνθρωπο, τις οικογένειες. Όχι μόνο το οικονομικό όφελος ή το περιβάλλον, αλλά και τους ανθρώπους. Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, είπε ότι δεν θα αφήσουν κανένα πίσω. Οι χώρες που μοιράζονται αυτά τα κοινά προβλήματα από την εξόρυξη άνθρακα θα προχωρήσουν μαζί, μέσω αυτών των τεκτονικών αλλαγών, με την πλήρη στήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής».
Η Πράσινη Συμφωνία όμως απαιτεί πολλή δουλειά. Ο Νικολάε Ντουμιτρέσκου είναι επίσης πρώην ανθρακωρύχος. Αφού έφυγε από το ορυχείο της Πετρίλα, δούλεψε για πολλά χρόνια στην Ιταλία. Ήθελε όμως να είναι αφεντικό του εαυτού του, γι’ αυτό γύρισε στην πατρίδα του και άνοιξε μια μικρή εταιρία κατασκευών. Το πρόγραμμα δίκαιης μετάβασης έδωσε ξανά ζωή και δουλειές στην κοιλάδα Ζίου: «__Νομίζω ότι το μέλλον είναι στις κατασκευές, σε πράγματα όπως αυτά που κάνουμε. Οι κτιριακές ανάγκες των πόλεων διαρκώς εξελίσσονται, το ίδιο και των χωριών. Πάνω από όλα όμως θα υπάρξουν επενδύσεις στον τομέα της τεχνολογίας της πληροφορίας. Έχουμε ήδη εδώ κάποιες καλές εταιρίες. Όλες όμως αυτές οι αλλαγές πρέπει να στηριχθούν από την Ε.Ε. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και οι start-up που θα δημιουργηθούν, χρειάζονται βοήθεια για να αλλάξουν το σκηνικό».
Το πρόγραμμα δίκαιης μετάβασης για την κοιλάδα Ζίου είναι ακόμη στην αρχή. Τα περισσότερα πρότζεκτ θα υλοποιηθούν τα επόμενα επτά χρόνια. Έχει ήδη αρχίσει όμως να διαμορφώνεται το όραμα για το μέλλον: να γίνει η κοιλάδα ένας τουριστικός προορισμός για όλους τους μήνες. Θα συναντήσουμε τον Εμίλ Περέου, ο οποίος απέκτησε μεγάλη περιουσία στον τομέα του ξύλου και έχει κάνει επενδύσεις σε τοπικό επίπεδο. Έφτιαξε το χιονοδρομικό κέντρο Στράζα και ετοιμάζεται να κατασκευάσει ένα ακόμη:
«Η κοιλάδα Ζίου έχει απίστευτη τουριστική δυναμική. Δεν είναι μόνο ο τουρισμός που συνδέεται με το σκι. Η περιοχή μας έχει τρομερή ομορφιά. Σε λίγα χρόνια, θα έχουμε χιλιάδες τουρίστες με ποδήλατα. Ήδη του χρόνου, ελπίζουμε ότι θα έχουμε ολοκληρώσει 500 χιλιόμετρα διαδρομών για ποδήλατα βουνού. Πάνω από όλα όμως, έχουμε μια από τις καλύτερες περιοχές στην Ευρώπη για όσους τους αρέσει η σπηλαιολογία. Το πετύχαμε στην Στράζα. 500 άνθρωποι εργάζονται εδώ, κατά τη διάρκεια της χειμερινής σεζόν. Ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί σε ένα μικρό ορυχείο. Γιατί στο μέλλον να μην εργάζονται χιλιάδες στον τομέα του τουρισμού, σε όλη την κοιλάδα Ζίου»;
Ίσως όμως υπάρχει και μια άλλη ελπιδοφόρα προοπτική για την περιοχή. Η Ευρώπη έχει ανάγκη από ηλεκτρικούς σταθμούς φόρτισης. Ο Μάριους Ζουρλέα τους κατασκευάζει. Στην αρχή δούλευε σε ανθρακωρυχείο. Μετά ξεκίνησε αυτή την πρωτοποριακή ιδέα με μόλις τρεις υπαλλήλους. Τώρα έχει 65 και συνεχίζει να επεκτείνεται: «Η ανάπτυξη της εταιρίας μας βασίστηκε στο εξειδικευμένο προσωπικό που υπήρχε από τον τομέα των εξορύξεων εδώ στην κοιλάδα Ζίου και κυρίως από τους μορφωμένους νέους που ήλθαν από το τοπικό πανεπιστήμιο. Χάρις στα ευρωπαϊκά κονδύλια που πήραμε, η εταιρία μας μπόρεσε να αναπτυχθεί γρήγορα. Αυτό εξηγεί την επιτυχία μας».
Ο Στεφάν Νιστόρ είναι και αυτός πρώην ανθρακωρύχος. Ήρθε από την Μολδαβία νέος εδώ. Πίστευε ότι η κοιλάδα είναι ένα είδος Ελντοράντο, όπου θα πραγματοποιούσε τα όνειρά του. Η ελπίδα του όμως διαλύθηκε από την σκληρή πραγματικότητα. Όπως και πολλοί άλλοι έχασε τη δουλειά στο ορυχείο. Δεν το έβαλε κάτω. Μπήκε σε πρόγραμμα κατάρτισης. Σήμερα κατασκευάζει ηλεκτρικές μονάδες σε ένα χώρο εργασίας που έχει ως στόχο να οδηγήσει την Ρουμανία στο μέλλον της ηλεκτροκίνησης και της βιωσιμότητας: «__Είμαι εξειδικευμένος τεχνικός. Ξέρω να επιδιορθώνω, να φροντίζω και να χρησιμοποιώ όλα τα είδη μηχανών. Θέλω να επισημάνω ότι η τεχνογνωσία που απέκτησα στο ανθρακωρυχείο με βοήθησε πολύ με την δουλειά που κάνω τώρα εδώ. Στο ορυχείο ήμουν συγκολλητής. Ξέρω να χειρίζομαι ιμάντες μεταφοράς. Αυτή την εξαιρετική εμπειρία μπορώ να την χρησιμοποιήσω εδώ. Απλά πρέπει να είσαι εφευρετικός».
Το πιο σπουδαίο πράγμα στην κοιλάδα είναι η εξειδίκευση και οι τεχνικές γνώσεις που έχουν όλοι όσοι εργάζονταν στα ορυχεία. Αυτή η τεχνογνωσία θα βοηθήσει τους ανθρώπους να φτιάξουν ένα νέο, βιώσιμο μέλλον. Το Πανεπιστήμιο του Πετροσάνι θα παίζει καθοριστικό ρόλο: παλιότερα ήταν η σχολή κατάρτισης όλων των ανθρακωρύχων. Τώρα προσφέρει εξειδίκευση σε πολλούς τεχνικούς τομείς. Ο Σορίν Μιχάι Ράντου είναι ο εκτελεστικός διευθυντής του πανεπιστημίου: «Βλέπω την κοιλάδα Ζίου ως τη μελλοντική Silicon Valley της Ρουμανίας. Έχει μέλλον όμως και ως ενεργειακός κόμβος, γιατί έχει τη δυναμική, την τεχνογνωσία και το εξειδικευμένο εργατικό προσωπικό. Μπορούμε να εκπαιδεύσουμε κορυφαίους ειδικούς στο πανεπιστήμιό μας. Το μέλλον της κοιλάδας μας μπορεί να είναι ένας συνδυασμός τουριστικής ανάπτυξης, εταιριών υψηλής τεχνολογίας αλλά και χρήσης κάποιων παλιών συμβατικών τεχνολογιών».
Για να διασωθεί η πολιτιστική κληρονομιά της περιοχής χρειάζεται συστράτευση όλων των δυνάμεων. Μαζί με άλλους ανθρακωρύχους, ντόπιους καλλιτέχνες και αρχιτέκτονες, ο Κετελίν Σενούζα έφτιαξε μια ένωση που ονομάζεται Planeta Petrila. Στο Μουσείο Μνήμης μας δείχνει το προστατευτικό κράνος που φορούσε παλιά. Χρειάστηκε να εργαστεί τρία χρόνια εθελοντικά για να στήσει τις πρώτες αίθουσες αυτού του άτυπου μουσείου εξορύξεων άνθρακα.
Με τα χέρια του, ξανακτίζει ένα παλιό ορυχείο. Αυτά είναι τα πρώτα βήματα ενός φιλόδοξου πρότζεκτ που θέλει να έχει διεθνή αναγνώριση. Στόχος να ελκύσει χιλιάδες τουρίστες από όλο τον κόσμο σ’ αυτό το μέρος. Ο Σενούζα μας δείχνει το βίντεο που έβγαλε την τελευταία μέρα πριν κλείσει το ορυχείο της Πετρίλα. Οι στοές έκλεισαν για πάντα το 2015.
Μια δυναμική ομάδα αρχιτεκτόνων που έχουν την έδρα τους στο Βουκουρέστι, την Τιμισοάρα και το Παρίσι στηρίζει το Planeta Petrila. Είχαν πληροφόρηση ότι σκόπευαν να γκρεμίσουν όλα τα κτίρια του παλιού ορυχείου και αντέδρασαν. Κατάφεραν να σώσουν κάποια και κινητοποίησαν τον κόσμο για να μεταμορφώσουν το χώρο σε κάτι εντελώς διαφορετικό. Η Ίλινκα Πάουν Κονσταντινέσκου είναι αρχιτέκτονας: «Όταν κάναμε την πρώτη μας συνάντηση με τους πολίτες της Πετρίλα, κάποιοι είχαν την ιδέα να κτίσουμε πισίνες σε εκείνο το μέρος, γιατί αυτοί οι κώνοι εδώ χρησιμοποιούνταν ως δεξαμενές νερού, για το πλύσιμο του άνθρακα. Θα έχουμε λοιπόν χώρους χαλάρωσης στην κορυφή του κτιρίου με εξαιρετική θέα στην Πετρίλα και σε όλη την περιοχή των εξορύξεων. Μετά θα μπορούσε να γίνει μια έκθεση σε έναν άλλο μεγάλο κώνο, που ήταν μια ιδέα που προήλθε από έναν ντόπιο καλλιτέχνη, τον Ίον Μπάρμπου, που πρότεινε να γίνει αυτή η κυκλική ράμπα, που θα βοηθήσει όποιον θέλει να εξερευνήσει αυτήν την ξεχωριστή τοποθεσία. Το γεγονός ότι αυτό το συγκρότημα συνδέεται με τον σιδηροδρομικό σταθμό, με το Πετροσάνι, είναι μια καλή αφετηρία για να μπορέσει να έλθει κόσμος εδώ και να απολαύσει αυτή τη νέα εμπειρία».
Αυτό όμως το μελλοντικό όραμα για την περιοχή απειλείται. Μερικά από τα κτίρια των ορυχείων τέθηκαν σε καθεστώς προστασίας. Υπάρχει διαμάχη αν πρέπει ο χώρος να γίνει πόλος έλξης για τους τουρίστες. Τα προηγούμενα δύο χρόνια, πάνω από 10.000 επισκέπτες ήρθαν εδώ. Ο Σενούζα έκανε ξενάγηση σε γονείς, παιδιά και τουρίστες, μοιράστηκε μαζί τους πληροφορίες, γνώσεις και αναμνήσεις. Τώρα το μέλλον αυτού του τόπου εναπόκειται στις τοπικές αρχές και την πολιτεία: «Σε 10 χρόνια, αυτό πρέπει να είναι μουσείο, ένας χώρος βιομηχανικής κληρονομιάς. Η ανακαίνιση αυτών των κτιρίων θα φέρει δουλειές στην κοιλάδα Ζίου, στους κατοίκους της Πετρίλα. Το όνειρό μου είναι σε 10 χρόνια, να έχει γίνει ένα τουριστικό μέρος με θέατρα, τέχνες και κινηματογράφους. Υπάρχει μεγάλη τουριστική δυναμική. Το τέλος των εξορύξεων άνθρακα δεν πρέπει να σημάνει το τέλος της κοιλάδας Ζίου».
Όλοι οι ανθρακωρύχοι με τους οποίους μιλήσαμε συμφωνούν: το χαοτικό κλείσιμο των ορυχείων τη δεκαετία του ΄90 δεν πρέπει να επαναληφθεί. Καινοτόμες start-up, τουριστικά πρότζεκτ και πράσινες επενδύσεις μπορούν να βοηθήσουν την κοιλάδα Ζίου να έχει βιώσιμο μέλλον, μέσα από τα ερείπια που άφησε πίσω του το παρελθόν που βασίστηκε στην εξόρυξη άνθρακα.

Πηγή: https://gr.euronews.com

Διαβάστε περισσότερα...

Όταν η παραγωγή ενέργειας αλλάζει ζωές...

Πώς η ενέργεια επηρεάζει τη ζωή των ανθρώπων; Στην Κοζάνη, χωριά ολόκληρα σβήνουν από τον χάρτη λόγω της επέκτασης των εξορύξεων του λιγνίτη, του πολύτιμου ορυκτού καυσίμου που χρησιμοποιείται για να ηλεκτροδοτηθεί η Ελλάδα. Άνθρωποι όλων των ηλικιών, πολλοί εκ των οποίων εργάζονται στα εργοστάσια της ΔΕΗ, αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τον τόπο που γεννήθηκαν, πληρώνοντας το τίμημα της ηλεκτροδότησης της χώρας. Στην Τήλο των Δωδεκανήσων, ένα νησί που σφύζει από ζωή, οι κάτοικοι αποφάσισαν να πρωτοπορήσουν: ένα μικρό φωτοβολταϊκό πάρκο και μια ανεμογεννήτρια καθιστούν ενεργειακά αυτόνομο το νησί, με πράσινη ενέργεια, φιλική προς το περιβάλλον. Είναι ένα μεγάλο στοίχημα για τους ανθρώπους της Τήλου, οι οποίοι εδώ και δεκαετίες έχουν στραφεί στην οικολογία και ευελπιστούν να αποτελέσουν το παράδειγμα και για άλλα ελληνικά νησιά.

Διαβάστε περισσότερα...

Το λιγνιταέριο, μια νέα ενεργειακή λύση...

Mετά το δημοσίευμα μου «Λιγνίτης-κατέρρευσε το δόγμα το «των γεμάτων αυλών» προχώρησα ένα βήμα πιο μπροστά και δημοσίευσα ΠΡΟΤΑΣΗ βασισμένη στην θεωρητική επεξεργασία του αείμνηστου Κ.Λεφα «Αν όχι το λιγνιταέριο τι; (του Ν. Δ. Στεφανή) http://www.kozan.gr/post/269811 .)Oι παλαιότερες γενιές έχτισαν το θαύμα της ΔΕΗ με τον λιγνίτη, καθιστώντας την χώρα μας ενεργειακά αυτάρκη στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής. Σήμερα καλούνται οι δικές μας και οι επερχόμενες γενιές να δώσουμε νέες λύσεις ενεργειακής αυτάρκειας!!!
Αν όχι το λιγνιταέριο τι; Πως και που θα ανοίξουμε νέα λιγνιτικά πεδία με σκάμματα ανοιχτής εξορύξεως μετατρέποντας την περιοχή σε σεληνιακό τοπίο; Η μόνη περιβαλλοντική επίπτωση του λιγνιταερίου είναι μία πιθανή αλλά και μικρή καθίζηση εδάφους, το οποίο κατά τα άλλα παραμένει ανέπαφο μετά την εκμετάλλευση!!! Πως μπορεί να συγκριθεί η μέθοδος της επιτόπου αεριοποιήσεως των λιγνιτών με οποιαδήποτε άλλη μέθοδο επιφανειακής ή έστω υπόγειας εξορύξεως!!!»
Η υπόθεση έχει πολύ βάθος. Της αξίζει επομένως ένα συνέδριο !

ν.δ.στεφανής, κατόπιν πρωτοβουλίας του Δρα. Μηχανικού Απόστολου Ευθυμιάδη

Διαβάστε περισσότερα...

Αν όχι το λιγνιταέριο τι;;;

Οι παλαιότερες γενιές έχτισαν το θαύμα της ΔΕΗ με τον λιγνίτη, καθιστώντας την χώρα μας ενεργειακά αυτάρκη στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής.
Σήμερα καλούνται οι δικές μας και οι επερχόμενες γενιές να δώσουμε νέες λύσεις ενεργειακής αυτάρκειας!!!
Αν όχι το λιγνιταέριο τι;
Πως και που θα ανοίξουμε νέα λιγνιτικά πεδία με σκάμματα ανοιχτής εξορύξεως μετατρέποντας την περιοχή σε σεληνιακό τοπίο;
Η μόνη περιβαλλοντική επίπτωση του λιγνιταερίου είναι μία πιθανή αλλά και μικρή καθίζηση εδάφους, το ποίο κατά άλλα παραμένει ανέπαφο μετά την εκμετάλλευση!!!
Πως μπορεί να συγκριθεί η μέθοδος της επιτόπου αεριοποιήσεως των λιγνιτών με οποιαδήποτε άλλη μέθοδο επιφανειακής ή έστω υπόγειας εξορύξεως!!!

ν.δ.στεφανης

Διαβάστε περισσότερα...

H μεταλιγνιτική εποχή είναι εδώ – Δραματική μείωση της λιγνιτικής παραγωγής στο ΛΚΔΜ...

Πολύς λόγος έγινε τα τελευταία χρόνια για τη λεγόμενη “μεταλιγνιτική περίοδο”. Για το πόσα χρόνια δηλαδή διαρκούν τα λιγνιτικά αποθέματα της περιοχή μας και για το πόσα χρόνια ακόμα θα συνεχίσει να δραστηριοποιείται η ΔΕΗ στο ενεργειακό λεκανοπέδιο Πτολεμαΐδας- Κοζάνης- Φλώρινας. Ωστόσο αυτό που όλοι φοβόμαστε έφθασε, η μεταλιγνιτική περίοδος είναι τώρα και είναι εδώ. Ήδη διανύουμε μεταλιγνιτική περίοδο. Κι αυτό όχι γιατί δεν υπάρχουν λιγνιτικά αποθέματα αλλά διότι οι οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο αθέμιτος ανταγωνισμός που δέχεται ο λιγνίτης και η ίδια η ΔΕΗ, έχουν καταστήσει ασύμφορη τη λιγνιτική παραγωγή, ενώ χαριστική βολή στην όλη υπόθεση έχει δώσει η μεγάλη πτώση της ζήτησης ρεύματος, με αποτέλεσμα να έχει μειωθεί δραματικά η εξόρυξη λιγνίτη και η ηλεκτροπαραγωγή στην περιοχή μας.
Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε ότι στη σύσκεψη που διοργάνωσε το Εργατικό Κέντρο Πτολεμαΐδας – Εορδαίας στις 9 Μαΐου για το σοβαρό θέμα των απλήρωτων εργοληπτικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στο ΛΚΔΜ, με αποτέλεσμα να μένουν απλήρωτοι εγολαβικοί εργαζόμενοι και να έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα ή να να έχουν απολυθεί περί τα 1000 άτομα, κώδωνα κινδύνου για την μεγάλη μείωση της λιγνιτικής παραγωγής στο Λιγνιτικό Κέντρο Δυτικής Μακεδονίας και την επερχόμενη απώλεια θέσεων εργασίας στο προσεχές διάστημα έκρουσαν στελέχη του ΛΚΔΜ καθώς και συνδικαλιστές της ΔΕΗ.
Δεν έκρυψαν μάλιστα ότι λόγω περιορισμών που έχουν τεθεί στη λιγνιτική παραγωγή αλλά και λόγω της μεγάλης μείωσης της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας έχει συρρικνωθεί η παραγωγή κι αυτή τη στιγμή ο μοναδικός ΑΗΣ που λειτουργεί στην περιοχή μας είναι του Αγίου Δημητρίου. «Αυτή τη στιγμή καπνίζουν μόνο οι 4 μονάδες του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου κι αυτές με μειωμένα φορτία», ανέφερε χαρακτηριστικά ο διευθυντής Εκμετάλλευσης του ΛΚΔΜ Στέφανος Παλαβός.
Για την ακρίβεια, αυτή τη στιγμή εκτός από το γεγονός ότι ο ΑΗΣ Πτολεμαΐδας αποτελεί παρελθόν- μετά την περσινή πυρκαγιά που προκάλεσε τεράστιες ζημίες στις δύο εναπομείνασες μονάδες του σταθμού, ο ΑΗΣ Αμυνταίου έχει σταματήσει να δουλεύει και θα ξαναλειτουργήσει τον ερχόμενο Οκτώβριο- Νοέμβριο ώστε να έχει τηλεθέρμανση ο Δήμος Αμυνταίου και οι εργαζόμενοι μετακινήθηκαν σε άλλους εργασιακούς χώρους.
Σε καθεστώς περιορισμένης λειτουργίας τελεί ο ΑΗΣ Καρδιάς, καθώς από τις τέσσερις μονάδες του ΑΗΣ βρίσκονται σε λειτουργία μονάχα οι δύο μονάδες, ενώ και ο ΑΗΣ Μελίτης, ο πλέον σύγχρονος σταθμός της ΔΕΗ στο Λιγνιτικό Κέντρο υπολειτουργεί, λόγω των προβλημάτων στα ορυχεία Βεύης και Κλειδίου.
Ο λόγος αφ’ ενός είναι οι περιορισμοί στην εξόρυξη λιγνίτη που προβλέπει η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η φορολόγηση της λιγνιτικής παραγωγής, τη στιγμή που επιδοτείται και προτιμάται η ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπως και λόγω ότι είναι συμφερότερη η τιμή του Φυσικού Αερίου και του πετρελαίου, αλλά και λόγω εισαγωγών ρεύματος από γειτονικές χώρες. Σε όλα αυτά μάλιστα έρχεται να προστεθεί η μεγάλη πτώση της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς η κρίση που περνά η χώρα μας τα τελευταία 5-6 χρόνια οδήγησε στο κλείσιμο βιομηχανιών και επιχειρήσεων και έριξε γενικότερα τη ζήτηση ρεύματος.
Την ίδια στιγμή έχει πέσει κάθετα η εξορυκτική δραστηριότητα στα ορυχεία της περιοχής και κατά συνέπεια ο όγκος δουλειάς που διεκπεραιώνεται από ιδιωτικές εταιρείες, σύμφωνα με τα λεγόμενα του κ. Παλαβού στην προαναφερόμενη σύσκεψη. Ανέφερε συγκεκριμένα ότι εκτός από το πρόβλημα ρευστότητας που αντιμετωπίζει η επιχείρηση και δεν μπορεί να εξοφλήσει έγκαιρα τους εργολάβους, βρίσκεται αντιμέτωπη και με ένα άλλο πρόβλημα: «Βιώνουμε και μια άλλη δυσάρεστη και δυσμενή συγκυρία, το ότι ο λιγνίτης αυτή τη στιγμή είναι στο περιθώριο και χτυπιέται άσχημα από τον ανταγωνισμό και είναι σε μειονεκτική θέση, διότι λόγω των χαμηλών τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου δεν μπαίνουν οι μονάδες μέσα (στο σύστημα) διότι ο λιγνίτης είναι ακριβός.» Επισήμανε μάλιστα ότι έχει μειωθεί ο όγκος δουλειάς των εργολάβων κατά κύριο λόγο επειδή δεν μπαίνουν οι μονάδες μέσα «έχουν μειωθεί οι ρυθμοί σε όλους τους εργολάβους κατά 50%-60% διότι δεν μπορεί να καταναλωθεί το παραγόμενο προϊόν», είπε και τόνισε ότι η ΔΕΗ είναι υποχρεωμένη να συγκρατήσει το κόστος του λιγνίτη σε χαμηλό επίπεδο για να μπορούν να λειτουργούν οι μονάδες.
Το τι σημαίνει αυτό στην πράξη εξήγησε μιλώντας στον «Π» ο διευθυντής του ΑΗΣ Καρδιάς Βασίλης Τσίγκας. «Αυτή τη στιγμή ο ΑΗΣ Καρδιάς έχει τεθεί σε περιοριστική λειτουργία. Δεν δουλεύουν και οι 4 μονάδες, σταμάτησαν στις 2 Μαΐου οι δύο μονάδες που τροφοδοτούν την τηλεθέρμανση της Πτολεμαΐδας, γιατί μέσα στο 2016 ο σταθμός μπορεί να δουλέψει 7.000 ώρες και πρέπει τον χειμώνα να έχει τηλεθέρμανση η Πτολεμαΐδα. Κι αυτό γιατί δικαιούμαστε να δουλέψουμε το σταθμό άλλες 32.000 ώρες μέχρι το κλείσιμο του σταθμού στις 31/12 του 2023.»
Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι ο κόσμος της περιοχής και δη οι εργολαβικοί ή εποχικοί εργαζόμενοι στη ΔΕΗ μόλις τώρα αρχίζουν να συνειδητοποιούν την κατάσταση και να ανησυχούν για το αύριο. Εξάλλου, κατά το πέρας της σύσκεψης για την μεγάλη καθυστέρηση της καταβολής των δεδουλευμένων τους δεν ήταν λίγοι αυτοί που άρχισαν να διερωτώνται πλέον όχι για το πότε και αν θα πληρωθούν αλλά για το εάν θα έχουν δουλειά αύριο.

Πηγή: http://e-ptolemeos.gr/

ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΛΙΓΝΙΤΩΡΥΧΕΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!!!

Στο πρώτο τρίμηνο 2016 η πτώση έφθασε στο -29,1% σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο 2015, το οποίο επίσης είχε μείωση κατά -14,3% έναντι του πρώτου τριμήνου 2014...
Συνολικά η πτώση της παραγωγής Λιγνίτη και Άνθρακα στο πρώτο τρίμηνο 2016 έχει ανέβει στο πρωτοφανές ...44,8% από το 2010!
Σε ότι αφορά την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας - με βάση τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ - η παραγωγή ήταν μειωμένη κατά 4,3% σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο 2015, το οποίο επίσης είχε μείωση κατά 4,7% έναντι του πρώτου τριμήνου 2014....
Συνολικά στο τρίμηνο Ιανουαρίου - Μαρτίου 2016 η παραγωγή (και διανομή) ηλεκτρικής ενέργειας έχει μειωθεί σχεδόν κατά 18% σε σύγκριση με.το 2010...

Διαβάστε περισσότερα...

Ο χαιρετισμός του Υπουργού Ενέργειας Πάνου Σκουρλέτη στην ημερίδα για τη μεταλιγνιτική περίοδο. Αναφορά στην μετεγκατάσταση Ποντοκώμης...

Χαιρετισμό στην ημερίδα του Δήμου Κοζάνης για τη μεταλιγνιτική περίοδο απέστειλε ο Υπουργός Ενέργειας Πάνος Σκουρλέτης. Σε σημείο του χαιρετισμού του αναφέρεται πως όσον αφορά στη μετεγκατάσταση της Ποντοκώμης έχει εκδοθεί μια μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων η οποία δε μπορεί να μη ληφθεί υπόψη.
Διαβάστε τον χαιρετισμό του Υπουργού.
Κυρίες και κύριοι
Θέλω πρώτα απ’ όλα να ευχαριστήσω για την πρόσκληση την δημοτική αρχή, παρ’ ότι λόγω ανωτέρας βίας αναγκάστηκα να ακυρώσω τον ερχομό μου.
Χωρίς υπερβολή, η περιοχή σας είναι η «καρδιά» του Ηλεκτρικού Συστήματος της Χώρας, ο ενεργειακός «αιμοδότης» στον οποίο βασίστηκε η οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας τις προηγούμενες δεκαετίες. Μια περιοχή, η οποία συνεχίζει να διατηρεί κρίσιμο ρόλο στο ενεργειακό γίγνεσθαι της πατρίδας μας, γιατί, πράγματι η Κοζάνη επιφορτίσθηκε με μια ιδιαίτερη ευθύνη και ανταποκρίνεται ακόμη σ’ αυτή.
Ωστόσο, όλοι όσοι βρίσκεστε σήμερα εδώ γνωρίζετε ότι τα πράγματα αλλάζουν. Ο σταδιακός περιορισμός της χρήσης του λιγνίτη είναι μια προγραμματική δέσμευση της κυβέρνησης, αλλά και μια υποχρέωση που εντάσσεται στο συνολικό σχεδιασμό για την αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο απόηχος από τη διάσκεψη του Παρισιού για το Κλίμα είναι ακόμη έντονος και οι αποφάσεις της ορίζουν συγκεκριμένες δράσεις και αποτελέσματα. Υπό αυτή την έννοια, η μείωση της λιγνιτικής ηλεκτροπαραγωγής είναι μια υπόθεση που ξεπερνά τα σύνορά μας και είναι αναπόδραστη.
Σήμερα βρισκόμαστε σε μια μεταβατική περίοδο μεγάλων αλλαγών στο ενεργειακό τοπίο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση κρίνει ότι έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για να προχωρήσει στο επόμενο βήμα της αγοράς με ένα ενιαίο πλέγμα κανόνων. Στα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί, δική μας δουλεία είναι να εισάγουμε πρόσθετες παραμέτρους εξισορρόπησης και να δημιουργήσουμε συνθήκες λειτουργικότητας και δικαιοσύνης ανάμεσα στην αποκόμιση κέρδους και στον χαρακτήρα της ενέργειας ως κοινωνικό αγαθό.
Αυτό σημαίνει για εμάς ότι η ΔΕΗ διατηρείται ως μια ισχυρή - οικονομικά και ενεργειακά - επιχείρηση, με αμετάβλητη τη συμμετοχή του δημοσίου στο μετοχικό της κεφάλαιο, ικανή να στηρίξει πολύμορφα τον τόπο μας και τους ανθρώπους του. Η ΔΕΗ μπορεί και πρέπει να συνεχίσει να εγγυάται την λειτουργικότητα του Ηλεκτρικού Συστήματος της χώρας, ανεξάρτητα από τον επιβαλλόμενο εμπλουτισμό του ενεργειακού μείγματος, λόγω της τεχνολογικής ανάπτυξης, της αναδιαμόρφωσης των ενεργειακών αναγκών και της ωρίμανσης των αγορών. Κι αυτή είναι η τελική μας απάντηση σε όλους εκείνους που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για το μέλλον της ΔΕΗ και του ΑΔΜΗΕ. Λέμε λοιπόν σε όλους, ότι: η ΔΕΗ θα αποζημιωθεί για τον ΑΔΜΗΕ όπως κανείς άλλος δεν θα την αποζημίωνε, γιατί κάθε άλλος υποψήφιος αγοραστής θα αξιοποιούσε αρνητικά τα δεδομένα της συγκυρίας. Η ΔΕΗ θα προσαρμοστεί στους νέους όρους της αγοράς, βγαίνοντας πιο δυνατή και υγιής. Ο ΑΔΜΗΕ θα παραμείνει κατά 51% στο Δημόσιο, αντί να πωληθεί κατά 66 ή και 100%, ανταποκρινόμενος με τον καλύτερο τρόπο στις υποχρεώσεις του. Κι αυτές τις δηλώσεις, αν θέλουν ας τις «διαβάσουν» κάποιοι - λίγοι - με τα παραμορφωτικά γυαλιά τους. Οι υπόλοιποι να τις κρίνουν στην πράξη κι είμαι σίγουρος ότι αυτή η κρίση θα είναι θετική.
Μ’ αυτή την πολιτική λογική κινούμαστε και στο θέμα της στρατηγικής των συμπράξεων για τη ΔΕΗ. Ενθαρρύνουμε την εξωστρέφεια της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού, η οποία μπορεί να περάσει στη νέα εποχή με νέες συνεργασίες, αντλώντας και μεταδίδοντας γνώση και εμπειρία, χρησιμοποιώντας την πρωτοπόρα θέση της για να πολλαπλασιάσει το θετικό αποτέλεσμα προς όφελος της ίδιας και των καταναλωτών. Η συμμετοχή της σε συνεργατικά σχήματα είναι το «κλειδί» για τη διεύρυνση των δραστηριοτήτων της, ακυρώνει κάθε σκέψη για «Μικρή ΔΕΗ» και διευκολύνει την αποδοτικότερη αξιοποίηση του ενεργειακού χαρτοφυλακίου της.
Επιτρέψτε μου λίγα λόγια για την συνολικότερη ενεργειακή πολιτική μας. Σύντομα θα μπει η θεμέλιος λίθος στο ελληνικό τμήμα του αγωγού φυσικού αερίου TAP, που θα σηματοδοτήσει την έμπρακτη μετατροπή της Ελλάδας σε περιφερειακό ενεργειακό κόμβο. Πρόκειται για επιδίωξη που φιλοδοξεί να εξυπηρετήσει πρώτα και κύρια τις ανάγκες της χώρας σε επαρκή και φθηνή ενέργεια, να εδραιώσει ένα καθεστώς ενεργειακής ασφάλειας, όσο περισσότερο μπορεί να γίνει αυτό στους απαιτητικούς και άστατους καιρούς μας. Μόνο έτσι μπορούμε να μιλήσουμε για παραγωγική ανασυγκρότηση και ανάπτυξη. Να εκπληρώσουμε τις θετικές προσδοκίες για περισσότερες δουλειές, για βελτίωση των όρων εργασίας και αμοιβής, για δημόσιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης με επάρκεια και δικαιοσύνη.
Ο TAP περνά και από τη δική σας περιοχή. Του προσφέρετε χώρο διέλευσης και φιλοξενία, συμβάλλοντας στο γενικότερο καλό. Εμείς, από την πλευρά μας, επιδιώξαμε και καταφέραμε να υπάρξουν επιπρόσθετα ανταποδοτικά οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες μέσω ενός εκτεταμένου προγράμματος Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης, το οποίο υπερδιπλασιάστηκε από τα 11 εκατ. ευρώ στα 32 εκατ. ευρώ για όλες τις περιοχές από τις οποίες διέρχεται ο αγωγός. Η πολυδιάστατη ενεργειακή πολιτική μας παίρνει σάρκα και οστά, καθώς προωθείται επίσης ο αγωγός Ελλάδας – Βουλγαρίας, IGB, ενώ εξετάζονται μια σειρά από ενεργειακά σχέδια, όπως: το πλωτό τερματικό LNG στην Αλεξανδρούπολη. Ο EastMed για τη μεταφορά αερίου από Ισραήλ και Κύπρο. Ο IGI ως το τελικό τμήμα μιας εναλλακτικής διαδρομής για την έλευση ρωσικού φυσικού αερίου μέσω Ελλάδας στην Ιταλία. Κάποια έργα θα γίνουν πράξη, κάποια θα μείνουν σχέδια, αλλά είναι πλέον δεδομένο ότι περνάμε σε μια νέα εποχή.
Θα μπορούσαμε να μιλάμε ώρες και για τις εξελίξεις, τις ηλεκτρικές διασυνδέσεις, τις πολύ σημαντικές παρεμβάσεις στους τομείς του φυσικού αερίου και των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, τις θεσμικές αλλαγές που προωθούμε, την επέκταση των δικτύων. Πρόσφατα μίλησα αναλυτικά για όλα αυτά και θα μας απασχολήσουν ακόμη περισσότερο το επόμενο χρονικό διάστημα.
Ανεξάντλητο ωστόσο, μοιάζει επίσης και το θέμα της σημερινής εκδήλωσης. Δεν θέλω να εξωραΐσω την πραγματικότητα, η κυβέρνηση δεν προσεγγίζει έτσι τα προβλήματα και τον κόσμο που τα υφίσταται.
Η μεταλιγνιτική εποχή έρχεται μέσα σε μια συγκυρία περιορισμένων δυνατοτήτων και αυξημένων αναγκών. Είμαστε εδώ για να βοηθηθούμε στο να βρούμε τρόπους ώστε να αντιμετωπίσουμε αυτή την εξέλιξη, τόσο για τους κατοίκους της Κοζάνης, όσο και για ολόκληρη την χώρα, η οποία καλείται να στηρίξει τα μελλοντικά αναπτυξιακά της βήματα σε άλλες πηγές ενέργειας κατά ένα μεγάλο μέρος. Πρόκειται για μια πολύ σημαντική αλλαγή, την αρχή της διαμόρφωσης μιας διαφορετικής αναπτυξιακής «ταυτότητας» για τον τόπο μας, έξω από τους περιορισμούς της γνωστής συνταγής λιτότητας και ύφεσης.
Ζούμε το ξέσπασμα της οικονομικής βίας που προέκυψε από αδυναμίες και λάθη 40 και πλέον χρόνων άσκησης μιας ανισομερούς πολιτικής, η οποία είχε τον άνθρωπο σε δεύτερο πλάνο και – τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια- παραδόθηκε πρόθυμα και άνευ όρων σε αξιώσεις που έβλαψαν καίρια τα συμφέροντα των φτωχότερων, χτυπώντας αδυσώπητα και τα μεσαία στρώματα.
Η οικονομική κρίση δεν είναι «ορφανή». Έχει «πατέρα» τον νεοφιλελευθερισμό, ως κυρίαρχο μοντέλο ανάπτυξης. Αυτό το μοντέλο, στην πιο ακραία μορφή του, γεννά πολιτικές λιτότητας και κοινωνικής ανισότητας. Τις θεωρεί στοιχεία της λύσης των οικονομικών αδιεξόδων του. Και, στην περίπτωση της χώρας μας είναι συνυφασμένο με τη διαφθορά και τη διαπλοκή. Τα λέω αυτά επειδή σημασία δεν έχουν μόνο οι διακηρυγμένοι στόχοι, αλλά και οι τρόποι επίτευξής τους. Κι αν η Κοζάνη σήμερα, όπως και οι υπόλοιπες λιγνιτικές περιοχές, διεκδικεί και απαιτεί δικαίως ανταμοιβή για τη συνεισφορά της και ένα μέλλον, αυτό μπορεί να διασφαλιστεί μόνο στο βαθμό που συνολικά η χώρα θα περάσει σε άλλο στάδιο. Η συζήτηση για την μεταλιγνιτική περίοδο άργησε να γίνει, όπως παραδέχονται πολλοί σήμερα. Ξεκίνησε μόλις τα τελευταία χρόνια και κατάφερε, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες, να περιγράψει κυρίως άξονες και κατευθύνσεις, τα βασικά ζητούμενα. Το οικονομικό όραμα και η χρηματοδότηση είναι τα ζητήματα που βρίσκονται στην κορυφή της πυραμίδας. Ακολουθούν τα μείζονα θέματα της αποκατάστασης των εδαφών – ένα τεράστιο αυτοτελές κεφάλαιο- της παραγωγικής διαφοροποίησης, της εναλλακτικής ενεργειακής ταυτότητας και φυσικά των χρονοδιαγραμμάτων.
Μίλησα πριν για μεταβατική περίοδο. Δεν θα κρατήσει πολύ και χρειαζόμαστε συγκεκριμένες προτάσεις που θα διασφαλίζουν μακρόχρονα οφέλη και όχι αποσπασματικές πρωτοβουλίες με κοντινή ημερομηνία λήξης που θα αφήνουν πίσω τους κουφάρια. Μας ενδιαφέρει πάρα πολύ η συνέχεια και η αειφορία.
Ο δήμος, σε συνεργασία με τις υπόλοιπες περιοχές που αντιμετωπίζουν παρόμοια θέματα, έχει διαμορφώσει μια πρόταση- που θα ξέρετε όλοι - και πρόσφατα ζήτησε με ιδιαίτερη επιμονή να αναδιαμορφώσουμε την προτεινόμενη ρύθμιση για την διάθεση των εσόδων από τη δημοπράτηση των δικαιωμάτων εκπομπής CO2 ώστε το 20% να κατευθύνεται στους πέντε λιγνιτικούς δήμους για τη διαχείριση της μεταλιγνιτικής περιόδου. Συγκεκριμένοι περιορισμοί ως προς την χρήση του πόρου, αλλά και η φύση του εσόδου, που είναι κυμαινόμενο καθώς εξαρτάται από την εκάστοτε τιμή των δικαιωμάτων, μας οδηγούν σε άλλες επιλογές.
Η πρόταση του Περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας για την εφαρμογή ενός ειδικού τιμολογίου που θα καθιστά μικρότερο το ενεργειακό κόστος στην περιοχή, για συγκεκριμένης φύσης οικονομικές δραστηριότητες, βρίσκεται ήδη σε φάση επεξεργασίας και πιστεύουμε ότι η, ενδεχόμενη, θέσπισή του θα μπορούσε να λειτουργήσει καταλυτικά στα ζητήματα της τόνωσης της παραγωγικής δραστηριότητας.
Παράλληλα με τις υφιστάμενες προβλέψεις υπέρ των λιγνιτικών δήμων και την πρόταση του ειδικού τιμολογίου, σχεδιάζουμε να αξιοποιήσουμε πρόσθετους πόρους που θα διαχειρίζεται το υπό σύσταση Ειδικό Ταμείο Ενεργειακής Απόδοσης. Στο πλαίσιο αυτού του Ταμείου θα υπάρχει ειδική πρόβλεψη για δράσεις υπέρ των λιγνιτικών δήμων.
Με την ευκαιρία που μου δίνετε, θέλω να αναφερθώ στην Ποντοκώμη, καθώς, ενώ βρισκόμαστε στην τελική φάση έγκρισης του Προεδρικού Διατάγματος για την μετεγκατάσταση του οικισμού, εμφανίστηκε χθες μια Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που οφείλουμε να λάβουμε υπόψη μας πριν ολοκληρώσουμε τη διαδικασία.
Το ζήτημα της ενίσχυσης των λιγνιτικών περιοχών, δεν εξαντλείται εδώ από την πλευρά της κυβέρνησης, καθώς συνδέεται με την συνολική προσπάθεια ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, με μέτρα που θα έχουν καθολικό, υπερτοπικό χαρακτήρα και θα μπορούν να αξιοποιηθούν παράλληλα με τις ειδικότερες δράσεις, καθιστώντας την περιοχή σας ελκυστική για την ανάπτυξη παραγωγικών δραστηριοτήτων.
Η συζήτηση αυτή δεν τελειώνει εδώ. Θα συνεχιστεί και μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα να ακούμε τις προτάσεις σας.
Κλείνοντας, θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι η αγωνία σας για το αύριο, είναι μια αγωνία που μοιραζόμαστε.
Σας ευχαριστώ

Πηγή: http://kozani.tv/

Διαβάστε περισσότερα...

Η ΔΕΗ θέλει να παράγει μόνο ακριβό ρεύμα;;;

Πριν από λίγες ημέρες, σε μια κοινωνική εκδήλωση ξεκίνησε μια κουβέντα για το πόσο ακριβή είναι η ηλεκτρική ενέργεια στην χώρα και πόσο επηρεάζεται η βιομηχανική παραγωγή και η απασχόληση.
Επίσης κανείς δεν έβλεπε διέξοδο στο πρόβλημα.
Στη συζήτηση παρενέβη συμπαθέστατος διπλωματικός της Βουλγαρικής πρεσβείας που είπε τα εξής ενδιαφέροντα:
Εσείς οι Έλληνες συζητάτε πολύ αλλά δεν παίρνετε τις σωστές αποφάσεις. Έτσι αν η ΔΕΗ είχε υλοποιήσει πριν 7-8 χρόνια τις δύο λιθανθρακικές μονάδες μαζί με τη RWE θα είχατε σήμερα το φθηνότερο ρεύμα, τουλάχιστον, στα Βαλκάνια. Όμως σας δόθηκε και μια δεύτερη ευκαιρία πριν περίπου 5 χρόνια. Η κυβέρνηση της χώρας μου προσέφερε στη ΔΕΗ για αγορά ένα τεράστιο κοίτασμα φτηνού και καλού λιγνίτη κοντά στα σύνορα, το Μαρίτσα. Και επειδή η διοίκηση της ΔΕΗ κλώτσησε την ευκαιρία την άρπαξε η γερμανική RWE. Έτσι σήμερα εισάγετε πολύ ρεύμα από το Μαρίτσα μια και είναι το φτηνότερο από όλα τα εργοστάσια των Βαλκανίων. Βέβαια τα κέρδη δεν είναι στην ΔΕΗ.
Επειδή μου φάνηκαν περίεργα τα λεχθέντα από τον συμπαθή Βούλγαρο, έκανα ένα επίμονο και λεπτομερές ψάξιμο στο Google σχετικά με το Μαρίτσα (οι δύο λιθανθρακικές μονάδες μαζί με τη RWE είναι πολύ γνωστό θέμα).
Δεν βρήκα τίποτα για συζητήσεις ή διαπραγμάτευση ΔΕΗ – Βουλγαρίας για το Μαρίτσα. Βρήκα όμως μια δημοσίευση (http://energypress.gr/news/spartakos-apodotika-ta-oryheia-tis-dei-idoy-kai-i-meleti) που επιβεβαίωνε ότι το Μαρίτσα έχει έναν από τους καλύτερους λιγνίτες διεθνώς και μάλιστα έχει το μισό κόστος από τον Ελληνικό.
Ρωτάω, λοιπόν, τη ΔΕΗ και ιδιαίτερα τον τότε CEO, κ. Αρθούρο Ζερβό, γιατί κλωτσήσαμε μια τέτοια ευκαιρία ; Είχαμε άλλες πηγές φθηνού καυσίμου;

ν.δ.στεφανης

Διαβάστε περισσότερα...

Τελευταίοι και «βρομιάρηδες»...

Τα στοιχεία είναι αμείλικτα και αποτυπώνουν με τον πιο τραγικό τρόπο την αδιέξοδη πολιτική που ακολουθεί η χώρα μας στον τομέα της ενέργειας με μια εμμονή στον λιγνίτη και στροφή στις ΑΠΕ μόνο στις ανακοινώσεις.
Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση «Δείκτες Κλιματικών Επιδόσεων (CCPI)», που εκπονεί η οργάνωση Germanwatch και το δίκτυο οργανώσεων CAN - Europe, μέλη του οποίου είναι η Greenpeace και το WWF, η χώρα μας είναι από τους ουραγούς στην Ευρώπη στο θέμα της κλιματικής αλλαγής, αφού κατατάχθηκε στην έκτη θέση από το τέλος, ανάμεσα στις 28 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η ετήσια έκθεση «Δείκτες Κλιματικών Επιδόσεων (CCPI)» βαθμολογεί τις επιδόσεις 61 κρατών που, αθροιστικά, είναι υπεύθυνα για το 90% των παγκόσμιων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα από τον τομέα της ενέργειας.
Η απουσία επενδύσεων στον τομέα των καθαρών μορφών ενέργειας, η εμμονή στην εκμετάλλευση του λιγνίτη για τις ανάγκες της χώρας σε ηλεκτρισμό, η στασιμότητα στην εφαρμογή πολιτικών μείωσης του αποτυπώματος του τομέα των μεταφορών και οι αυξανόμενοι κίνδυνοι για τα δάση, είναι οι βασικοί λόγοι που για ακόμη μια χρονιά η χώρα μας βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της κατάταξης.
Τα μικρά θετικά βήματα που έκανε η Ελλάδα στον τομέα της ηλεκτρικής διασύνδεσης των νησιών αλλά και η προώθηση της αυτοπαραγωγής από μικρά φωτοβολταϊκά (net metering), δεν στάθηκαν αρκετά να την ανεβάσουν στην κατάταξη, με αποτέλεσμα η χώρα μας να καταλαμβάνει την 33η θέση, σε σχέση με την 34η πέρυσι, παγκοσμίως, διατηρώντας τη θέση της ανάμεσα στην ομάδα κρατών με «κακές» κλιματικές πολιτικές.
Είναι αξιοσημείωτο πως τις 19 από τις 20 πρώτες θέσεις στη βαθμολογία καταλαμβάνουν ευρωπαϊκές χώρες, ανάμεσά τους και η Κύπρος, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία (9η, 12η και 19η θέση αντίστοιχα).
«Η Ελλάδα δυστυχώς δείχνει να μην αντιλαμβάνεται ότι η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής δεν είναι μόνο αναγκαιότητα αλλά και ευκαιρία. Η απεξάρτηση από το λιγνιτικό μοντέλο ηλεκτροπαραγωγής και η αξιοποίηση του ανεξάντλητου δυναμικού των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας είναι η καλύτερη εγγύηση για μειωμένο ενεργειακό κόστος, ενεργειακή αυτάρκεια και μακροχρόνια βιωσιμότητα του ενεργειακού μας μοντέλου», δήλωσε ο Νίκος Μάντζαρης, υπεύθυνος Ενεργειακής και Κλιματικής Πολιτικής του WWF Ελλάς αναφερόμενος στα ευρήματα της έκθεσης.
Την ανάγκη «η Ελλάδα να ενώσει τη φωνή της με τα προοδευτικά κράτη που στηρίζουν πλέον ανοιχτά τον στόχο για τον περιορισμό της αύξησης της θερμοκρασίας κατά 1,5° C και να υποστηρίξει τον στόχο 100% ΑΠΕ για όλους έως το 2050», επισήμανε από τη μεριά του ο Τάκης Γρηγορίου, υπεύθυνος για θέματα ενέργειας και κλιματικών αλλαγών στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace.
Η εικόνα που παρουσιάζει η Ελλάδα δεν έχει καμιά σχέση με την παγκόσμια τάση, αλλά πλέον και με τις επιταγές της Συμφωνίας που επετεύχθη στο Παρίσι, αφού, όπως σημειώνουν οι συντάκτες της έκθεσης από το 2014, για πρώτη φορά η εγκατάσταση μονάδων ΑΠΕ (περίπου το 59% της πρόσθετης ισχύος στην ηλεκτροπαραγωγή) ξεπέρασε την αντίστοιχη ισχύ μονάδων πυρηνικής ενέργειας και ορυκτών καυσίμων. Περίπου οι μισές από τις επενδύσεις σε καθαρές μορφές ενέργειας πλέον γίνονται σε αναδυόμενες και αναπτυσσόμενες οικονομίες.
Ενθαρρυντική είναι επίσης, σημειώνεται στην έκθεση, η αποσύνδεση της οικονομικής ανάπτυξης και των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα που φαίνεται να πετυχαίνει σιγά - σιγά η Κίνα, χωρίς αυτό να μπορεί να οδηγήσει σε μια σαφή τάση απεξάρτησης της παγκόσμιας οικονομίας από τον άνθρακα. Βελτιωμένη επίδοση πέτυχαν και οι ΗΠΑ, κυρίως λόγω των τεράστιων επενδύσεων που υλοποίησαν στον τομέα των ΑΠ Ε.
Να σημειωθεί ότι ο Δείκτης Κλιματικών Επιδόσεων (Climate Change Performance Index - CCPI) είναι ένα εργαλείο σχεδιασμένο να παρέχει διαφάνεια στους πολίτες σχετικά με τις κλιματικές και ενεργειακές πολιτικές των κυβερνήσεων. Στόχος του είναι να ασκηθεί πολιτική και κοινωνική πίεση στις κυβερνήσεις που αδιαφορούν και αποτυγχάνουν να λάβουν φιλόδοξη δράση για την προστασία του κλίματος και να αναδείξει τις χώρες εκείνες που εφαρμόζουν τις καλύτερες πρακτικές. Ο Δείκτης ερευνά και αναλύει τις κλιματικές πολιτικές των 61 πιο ρυπογόνων χωρών του πλανήτη και τις κατατάσσει ανάλογα με τον ρυθμό αύξησης ή μείωσης των εκπομπών, τα σημερινά επίπεδα εκπομπών, τις πολιτικές για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την αύξηση της ενεργειακής αποδοτικότητας.

Aθώοι οι ακτιβιστές της Greenpeace
Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Κοζάνης αθώωσε τους 13 ακτιβιστές της Greenpeace που στις 9 Δεκεμβρίου εισήλθαν στον Ατμοηλεκτρικό Σταθμό (ΑΗΣ) Αγίου Δημητρίου και έγραψαν με μπογιά το μήνυμα «Go Solar» στον Πύργο Ψύξης της 5ης μονάδας του σταθμού.
Με την απόφασή του αυτή, το δικαστήριο αναγνώρισε στην ουσία το δικαίωμα της κοινωνίας των πολιτών να προχωρεί σε ειρηνικές, δυναμικές δράσεις για ζωτικής σημασίας θέματα σχετικά με το περιβάλλον και την κοινωνία.
Συγκεκριμένα, το δικαστήριο έκρινε ότι η ακτιβιστική δράση της Greenpeace δεν παρεμπόδισε τη λειτουργία του εργοστασίου της ΔΕΗ, ενώ έκρινε ότι η «φθορά που προκλήθηκε» ήταν ευτελέστατης αξίας.
Να σημειωθεί ότι η «επέμβαση» των ακτιβιστών της Greenpeace στον μεγαλύτερο λιγνιτικό σταθμό της χώρας συνδέεται με την πρότασή της για την ανάπτυξη ενός 10ετούς σχεδίου δράσης που, λαμβάνοντας υπόψη τη σημερινή οικονομική συγκυρία και το μνημόνιο, προτείνει συγκεκριμένα χρηματοδοτικά εργαλεία και άμεσα υλοποιήσιμα μέτρα για την ενεργειακή αναβάθμιση 1 εκατ. κτηρίων, που περιλαμβάνει τη δωρεάν παροχή ηλιακής ενέργειας από τη ΔΕΗ σε 300.000 φτωχά νοικοκυριά
Η εφαρμογή του 10ετούς προγράμματος θα ενισχύσει το εισόδημα νοικοκυριών και επιχειρήσεων κατά 5,7 - 6 δισεκατομμύρια ευρώ από τη μείωση των δαπανών για ενέργεια, θα δημιουργήσει κατά μέσο όρο 30-35.000 θέσεις εργασίας ετησίως και θα μειώσει τις συνολικές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα της Ελλάδας έως και κατά 10%.

Πηγή: http://www.topontiki.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Επίταξη εκτάσεων για να εξασφαλίσει λιγνίτη-Καίριο πρόβλημα η έλλειψη καυσίμου...

Ενώ σε κεντρικό επίπεδο η κουβέντα περί ανοίγματος της αγοράς ηλεκτρισμού και ιδιωτικοποιήσεως της ΔΕΗ καλά κρατεί, οι λιγνιτικές μονάδες της επιχείρησης κινδυνεύουν να ξεμείνουν από λιγνίτη, καθώς τα έργα επέκτασης των λιγνιτωρυχείων καθυστερούν.
Μετά τον ΑΗΣ Μελίτης που υπολειτουργεί λόγω έλλειψης λιγνίτη επί αρκετούς μήνες κάθε χρόνο, κινδύνους έλλειψης αντιμετωπίζουν και οι ΑΗΣ Καρδιάς και Αγίου Δημητρίου, αφού εδώ και χρόνια καθυστερεί η επέκταση των λιγνιτωρυχείων που τους τροφοδοτούν με καύσιμο.
Έτσι και προκειμένου να αποφευχθούν καταστάσεις σοβαρής κρίσης, με κοινή τους απόφαση ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Πάνος Σκουρλέτης και ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Τρύφων Αλεξιάδης, προχώρησαν στην επίταξη εκτάσεων 1.141 στρεμμάτων στις κοινότητες Μαυροπηγής και Ποντοκώμης στο Λεκανοπέδιο Πτολεμαΐδας, προκειμένου να συνεχιστεί η εκμετάλλευση των τοπικών λιγνιτωρυχείων που τροφοδοτούν τους Ατμοηλεκτρικούς σταθμούς Πτολεμαίδας, Αγίου Δημητρίου και Καρδιάς.
Η υπουργική απόφαση υπεγράφη την περασμένη Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου. Το ενδιαφέρον είναι ωστόσο ότι η ΔΕΗ είχε καταθέσει στο υπουργείο κατεπείγον αίτημα για επίταξη των εκτάσεων στις 27 Νοεμβρίου του 2014.
Η σχετική διαδικασία προβλέπεται στο Νομοθετικό Διάταγμα 210 του 1973 «Περί Μεταλλευτικού Κώδικος» όπως έχει τροποποιηθεί. Εφαρμόζεται δηλαδή πλέον σε έκτακτες περιπτώσεις και όταν η καθυστέρηση στην απαλλοτρίωση εκτάσεων, απειλεί την ομαλή λειτουργία μονάδων ηλεκτροπαραγωγής.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η έκταση των 1.141 στρεμμάτων, αποτελεί μέρος συνολικής έκτασης 10.578 στρεμμάτων που έχουν κηρυχθεί αναγκαστικώς απαλλοτριωτέα τον Σεπτέμβριο του 2014, προκειμένου να προχωρήσει η Επιχείρηση στην εκμετάλλευση του λιγνίτη που βρίσκεται στο υπέδαφος. Ωστόσο, η έναρξη της όλης διαδικασίας έχει καθυστερήσει, ενώ το μέγεθος της έκτασης που θα απαλλοτριωθεί και η μετεγκατάσταση ολόκληρων οικισμών που προβλέπεται, είναι βέβαιο ότι θα απαιτήσουν αρκετά χρόνια για την ολοκλήρωση της απαλλοτρίωσης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ομαλή τροφοδοσία των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής.
Ας σημειωθεί ότι από το ορυχείο Μαυροπηγής παράγονται ετησίως 10 εκατομμύρια τόνοι λιγνίτη, ενώ η παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια αντιστοιχεί στο 10% της συνολικά παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας.
Αντιστοίχως από το ορυχείο Καρδιάς παράγονται ετησίως 10,8 εκατομμύρια τόνοι λιγνίτη και η παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια καλύπτει το 11% της συνολικής παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας.
Οι αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας για την ώρα είναι μικτές. Οι απαλλοτριώσεις αυτές αναμένονται εδώ και καιρό, ενώ οι κάτοικοι των οικισμών που πρόκειται να μετεγκατασταθούν, βρίσκονται σε καθεστώς αβεβαιότητας εδώ και χρόνια, αναμένοντας την καταβολή των αποζημιώσεων. Έτσι για μια μερίδα κατοίκων, η επίταξη είναι μια λύση για να λάβουν πιο γρήγορα τις αποζημιώσεις. Από άλλους ωστόσο χαρακτηρίζεται ως εκτροπή, λόγω του χαρακτήρα της διοικητικής πράξης.
Σε κάθε περίπτωση πάντως, η προσφυγή της ΔΕΗ σε παρόμοιες διαδικασίες προκειμένου να διασφαλίζει την τροφοδοσία των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής, αναδεικνύει τα χρονίζοντα προβλήματα στον προγραμματισμό των απαραίτητων έργων, που καταληκτικά έχουν ως αποτέλεσμα αυξημένο κόστος παραγωγής, το οποίο μετακυλύεται στους καταναλωτές και κυρίως στους βιομηχανικούς.

  Επίταξη προς το σκοπό εκτέλεσης εξορυκτικών έργων απόληψης λιγνίτη για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και δι...

Πηγή:euro2day.gr, 29/9/2015)

Διαβάστε περισσότερα...

Απάντηση του WWF Ελλάς στο ΤΕΕ Δυτικής Μακεδονίας για την Πτολεμαίδα V...

Καλωσορίζουμε την τοποθέτηση του ΤΕΕ Δ. Μακεδονίας ως μια ευκαιρία εποικοδομητικού διαλόγου γύρω από ζητήματα που δυστυχώς αντιμετωπίζονται συνήθως με ένταση, αφορισμούς και κραυγές. Το ΤΕΕ Δ. Μακεδονίας θίγει σημαντικά ζητήματα στα οποία θεωρούμε χρήσιμο να τοποθετηθούμε. Παρόλα αυτά δεν μπορούμε παρά να αναρωτηθούμε γιατί ενώ το ΤΕΕ Δ. Μακεδονίας αναφέρεται προφανέστατα στην πρόσφατη έκθεση του WWF Ελλάς «Καθαρές Εναλλακτικές στην Πτολεμαΐδα V”, εντούτοις απέφυγε να την κατονομάσει.

– «Ολοκληρωμένη προσέγγιση της λειτουργίας του διασυνδεδεμένου δικτύου»
Η πρώτη παρατήρηση του ΤΕΕ Δ. Μακεδονίας αναφέρει ότι οι προτάσεις μας δεν προσεγγίζουν ολοκληρωμένα τη λειτουργία ολόκληρου του διασυνδεδεμένου δικτύου.
Καταρχάς ουδέποτε το WWF Ελλάς ισχυρίστηκε ότι εκπόνησε μια μελέτη επάρκειας ισχύος, όπως προτείνει (στην πράξη) το ΤΕΕ Δ. Μακεδονίας. Η μελέτη μας διερεύνησε την δυνατότητα υποκατάστασης της ηλεκτρικής ενέργειας που θα παρέχει μόνο η σχεδιαζόμενη λιγνιτική μονάδα “Πτολεμαΐδα V” κάθε ώρα του έτους, πραγματοποιώντας προσομοιώσεις με δεδομένα του ΑΔΜΗΕ τόσο για τις λιγνιτικές μονάδες όσο και για τις ΑΠΕ που είναι αυτή τη στιγμή διασυνδεδεμένες στο σύστημα, και έδειξε ότι υπάρχει εναλλακτική λύση που ουδέποτε διερευνήθηκε. Πιο συγκεκριμένα, οι υπολογισμοί έδειξαν ότι μια τέτοια υποκατάσταση είναι ενεργειακά εφικτή μέσω υβριδικών συνδυασμών αιολικών, φωτοβολταϊκών και αντλησιοταμιευτικών σταθμών. Μάλιστα αρκετοί από αυτούς του συνδυασμούς οδηγούν σε χαμηλότερο σταθμισμένο κόστος ενέργειας από τη χαμηλότερη εκτίμηση για το αντίστοιχο κόστος της Πτολεμαΐδας V.
Επίσης, επισημαίνουμε ότι στην καλοδεχούμενη κριτική του τοποθέτηση, το ΤΕΕ Δ. Μακεδονίας θα έπρεπε να εφαρμόσει τα ίδια μέτρα και τα ίδια σταθμά. Πιο συγκεκριμένα, στο πνεύμα των παρατηρήσεων περί ολοκληρωμένης προσέγγισης της λειτουργίας του διασυνδεδεμένου δικτύου, δεν θα έπρεπε το ίδιο το ΤΕΕ να καταθέσει αντίστοιχες παρατηρήσεις/ερωτήσεις και για την Πτολεμαΐδα V; Για παράδειγμα, με βάση ποιες παραδοχές για τη διείσδυση των ΑΠΕ ή των μονάδων φυσικού αερίου στο ενεργειακό μίγμα της χώρας από το 2020 ως το 2050 και με ποια εκτίμηση κόστους CO2, η Πτολεμαΐδα V θα λειτουργεί 7000 ώρες ετησίως όπως αναφέρεται στη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων; Υπάρχει κάποια τέτοια εμπεριστατωμένη ανάλυση από το ΤΕΕ Δ. Μακεδονίας ή οποιονδήποτε άλλο αρμόδιο φορέα που να αποδεικνύει την αναγκαιότητα και την οικονομική βιωσιμότητα της νέας μονάδας λαμβάνοντας υπόψη σενάρια για την εξέλιξη της λειτουργίας ολόκληρου του διασυνδεδεμένου δικτύου;
Επί της ουσίας συμφωνούμε με την πρόταση του ΤΕΕ Δ. Μακεδονίας. Η χώρα χρειάζεται μια νέα μελέτη επάρκειας ισχύος. Μια μελέτη όμως που δεν θα λαμβάνει ως δεδομένη την κατασκευή της Πτολεμαΐδας V ή της Μελίτης II, ούτε θα θεωρεί ως «ταβάνι» για τη διείσδυση αιολικών ως το 2020 τα 3000 MW, τη στιγμή μάλιστα που από το 2010 υπάρχει ΚΥΑ η οποία καθορίζει το μίγμα τεχνολογιών ΑΠΕ στην ηλεκτροπαραγωγή ως το 2020. Μια μελέτη που θα εξετάζει και σενάρια υψηλής διείσδυσης ΑΠΕ με μέγιστη αξιοποίηση των υπαρχόντων υδροηλεκτρικών σταθμών για τη χρήση της αντλησιοταμίευσης, σύμφωνα με την πρόσφατη μελέτη του ΕΜΠ. Μια μελέτη που θα εξετάζει και σενάρια μείωσης της ζήτησης από κεντρικές μονάδες ηλεκτροπαραγωγής λόγω αντίστοιχης αύξησης της χρήσης οικιακών φωτοβολταϊκών, είτε αυτή γίνει μέσω της εφαρμογής του μηχανισμού netmetering είτε σε συνδυασμό με μπαταρίες, το κόστος των οποίων προβλέπεται ότι θα μειωθεί ραγδαία μέσα στα επόμενα χρόνια.

– «Τηλεθέρμανση»
Η δεύτερη παρατήρηση του ΤΕΕ Δ. Μακεδονίας πάνω στη μελέτη του WWF Ελλάς είναι ότι δεν λαμβάνει υπόψη τον ρόλο της νέας μονάδας στην τηλεθέρμανση της Πτολεμαΐδας. Ζητά μάλιστα από όλους να αναγνωρίσουν τον αναντικατάστατο ρόλο της νέας λιγνιτικής μονάδας στη λειτουργία της τηλεθέρμανσης. Κι όμως το 2012 το ίδιο το ΤΕΕ Δ. Μακεδονίας προσέγγισε το ζήτημα της τηλεθέρμανσης άλλων αστικών ή ημιαστικών κέντρων ως εντελώς διακριτό από την ηλεκτροπαραγωγή των ΑΗΣ του Λιγνιτικού Κέντρου Δυτικής Μακεδονίας, προτείνοντας αποκεντρωμένες μονάδες αξιοποίησης ξηρού λιγνίτη με ελάχιστη τιμή χρέωσης στον καταναλωτή 54 €/MWh. Εκτιμούμε ότι η συζήτηση για την τηλεθέρμανση είναι ξεχωριστή από αυτή της ηλεκτροπαραγωγής και προτού γίνουν συστηματικές μελέτες που εξετάζουν ανοικτά όλες τις εναλλακτικές λύσεις για την τηλεθέρμανση, τίποτε δεν μπορεί, ούτε πρέπει να θεωρείται «αναντικατάστατο».
Από την παρούσα τοποθέτηση του ΤΕΕ Δ. Μακεδονίας θα υπέθετε κανείς ότι οι μόνες πηγές ενέργειας για τη θέρμανση των κατοίκων της Δ. Μακεδονίας είναι ο λιγνίτης και το πετρέλαιο. Κάθε άλλο παρά ακριβές είναι αυτό. Ενδεικτικά αναφέρεται το παράδειγμα του Güssing της Αυστρίας, όπου οι κάτοικοι θερμαίνονται από την τοπικά παραγόμενη βιομάζα, και μάλιστα με πολύ οικονομικό τρόπο (30 €/ΜWh). Η Σουηδία επίσης είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αφού ήδη από τη δεκαετία του ‘90 άλλαξε το βασικό καύσιμο στην τηλεθέρμανση από κάρβουνο σε βιομάζα και συνεχίζει σε αυτόν τον δρόμο. Σε ημερίδα μάλιστα του ΤΕΕ Δ. Μακεδονίας παρουσιάστηκε η δυνατότητα παραγωγής θερμότητας από το βιοαέριο με πολλές διεσπαρμένες μονάδες, όπως συμβαίνει στη Γερμανία, που μπορεί να συνδυαστεί και με περιβαλλοντικά φιλικότερη διαχείριση των βιολογικών αποβλήτων. Συμπερασματικά, το πολύ σημαντικό ζήτημα της τηλεθέρμανσης πρέπει να αντιμετωπιστεί με συστηματικό τρόπο λαμβάνοντας υπόψη τόσο περιβαλλοντικά όσο και αμιγώς οικονομικά κριτήρια με στόχο την ελάχιστη δυνατή επιβάρυνση των κατοίκων της Δ. Μακεδονίας.

– «Προοπτικές αξιοποίησης του λιγνίτη ως εγχώρια πρωτογενή πηγή ενέργειας»
Η τρίτη παρατήρηση του ΤΕΕ Δ. Μακεδονίας αφορά στην ανάγκη διατύπωσης θέσεων για τις προοπτικές αξιοποίησης του λιγνίτη ως εγχώρια πηγή ενέργειας. Και σε αυτό συμφωνούμε. Είναι απολύτως αναγκαίο να ξεκαθαριστεί το τοπίο σε ό,τι αφορά τη χρήση λιγνίτη σε βάθος χρόνου. Δεν είναι όμως δυνατόν να μιλήσουμε για λιγνίτη χωρίς ταυτόχρονα να μιλήσουμε και για άλλες πηγές ενέργειας που συμμετέχουν στο ενεργειακό μίγμα ή για την εξέλιξη της ζήτησης και ειδικότερα αυτής που καλύπτεται από κεντρικές μονάδες παραγωγής ενέργειας. Κάτι τέτοιο προφανώς μπορεί και πρέπει να γίνει στα πλαίσια του νέου εθνικού ενεργειακού σχεδιασμού, που αναμένεται εδώ και πολύ καιρό από το αρμόδιο υπουργείο. Ο νέος ενεργειακός σχεδιασμός πρέπει να τεθεί σε ευρεία διαβούλευση με όλους τους φορείς και να λάβει πολύ σοβαρά υπόψη τις πρόσφατες εξελίξεις στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια ενεργειακή και κλιματική πολιτική. Ειδικότερα:
Οι προοπτικές συνέχισης του λιγνιτικού μοντέλου ηλεκτροπαραγωγής θα πρέπει να εξεταστούν σε συνδυασμό με ρεαλιστικές εκτιμήσεις για την εξέλιξη των τιμών CO2 και την επίπτωσή τους στα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος, λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατα αποφασισμένες αλλαγές στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών (MarketStabilityReserve, αύξηση του συντελεστή μείωσης των διαθέσιμων δικαιωμάτων).
Επίσης, δεν είναι δυνατόν να αγνοηθούν οι δεσμεύσεις της χώρας για τήρηση της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τις εκπομπές ρύπων καθώς και των Βέλτιστων Διαθέσιμων Τεχνικών για την κατασκευή νέων ανθρακικών μονάδων. Είναι αυτονόητο για παράδειγμα, ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να συζητάμε για τη λειτουργία της Πτολεμαΐδας III μετά το 2015, τη στιγμή που η προθεσμία υπαγωγής λιγνιτικών μονάδων σε καθεστώς παρέκκλισης περιορισμένης διάρκειας λειτουργίας ήταν η 1/1/2014, ενώ προϋπόθεση για την έκδοση Απόφασης ¸γκρισης Περιβαλλοντικών ¼ρων για τον ΑΗΣ Πτολεμαΐδας το 2011 ήταν η απόσυρσή του ως το τέλος του 2015. Παρομοίως δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουμε να παραβιάζουμε το Εθνικό Σχέδιο Μείωσης Εκπομπών (ΕΣΜΕ) του 2008 ή να διανοηθούμε να συνεχίσουμε αυτή την πρακτική παραβιάσεων στο Μεταβατικό Εθνικό Σχέδιο Μείωσης Εκπομπών (ΜΕΣΜΕ) που θα αρχίσει να εφαρμόζεται σε λιγότερο από 8 μήνες. Οι αναγκαίες αναβαθμίσεις πρέπει οπωσδήποτε να προχωρήσουν και το κόστος τους να συνυπολογιστεί στη διαδικασία αξιολόγησης των προοπτικών αξιοποίησης του λιγνίτη στο ενεργειακό μίγμα της χώρας.

– «Βαθμός απόδοσης»
Είναι επίσης ενδιαφέρον ότι το ΤΕΕ Δ. Μακεδονίας αναφέρεται στην πρόοδο της τεχνολογίας που θα αυξήσει στο μέλλον τον βαθμό απόδοσης των νέων λιγνιτικών μονάδων πάνω από το 40%, τη στιγμή που οι ισχύουσες (από το 2006) Βέλτιστες Διαθέσιμες Τεχνικές σε Ευρωπαϊκό επίπεδο θέτουν ως κάτω όριο για τις νέες λιγνιτικές μονάδες το 42%. Υπενθυμίζουμε ότι η Πτολεμαΐδα V σχεδιάζεται ώστε να έχει βαθμό απόδοσης κάτω από αυτό το όριο (41,5%), ενώ εντός 2015 θα ολοκληρωθεί η διαδικασία «της Σεβίλλης» για την αναθεώρηση των Βέλτιστων Διαθέσιμων Τεχνικών με το ενδεχόμενο το κάτω όριο για το βαθμό απόδοσης να γίνει ακόμα μεγαλύτερο. Επιπλέον, ο βαθμός απόδοσης της Πτολεμαΐδας V βρίσκεται κάτω και από το ελάχιστο όριο του 43% που πρόσφατα έθεσε η Γερμανική κυβέρνηση για τη χρηματοδότηση νέων ανθρακικών μονάδων σε τρίτες χώρες μέσω της Γερμανικής Τράπεζας KfW. Σημειώνεται ότι η KfW αποτελεί ως τώρα τη μόνη πηγή χρηματοδότησης της Πτολεμαΐδας V μέσω ομολογιακού δανείου προς τη ΔΕΗ που θα χρησιμοποιηθεί για την αγορά μηχανημάτων για την σχεδιαζόμενη μονάδα, από τη Γερμανική κυρίως βιομηχανία.
Αλλά ακόμα και ο υψηλότερος βαθμός απόδοσης δεν εξασφαλίζει την οικονομική βιωσιμότητα μιας νέας λιγνιτικής μονάδας στις μέρες μας. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της μονάδας TES6 στο Sostanj της Σλοβενίας παρόμοιου μεγέθους (600 MW) αλλά πιο αποδοτικής από την Πτολεμαΐδα V (46% vs 41,5%), πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη όσο υπάρχει ακόμα καιρός: 70-80 εκ. ευρώ ετήσιες ζημιές που θα επιβαρύνουν τους Σλοβένους πολίτες, 225 θέσεις εργασίας αντί για τις πολλαπλάσιες που υπόσχονταν, κόστος εγκατάστασης 1,4 δις ευρώ αντί για 0,6 δις ευρώ που αρχικά προϋπολογιζόταν.

– «Πτολεμαΐδα V σε συνδυασμό με σύστημα δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα»
Το ΤΕΕ Δ. Μακεδονίας ισχυρίζεται επίσης ότι η εξέταση σεναρίων θα πρέπει να περιλαμβάνει και την επιλογή της λειτουργίας της Πτολεμαΐδας V σε συνδυασμό με σύστημα δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι η ΔΕΗ έχει καταθέσει μια σχετική μελέτη, μαζί με την ΜΠΕ της μονάδας, στην οποία ερευνά δυο σενάρια, της αποθήκευσης στην λεκάνη της δυτικής Θεσσαλονίκης και της μεταφοράς με πλοία σε άγνωστο μέχρι στιγμής προορισμό. Το κόστος εφαρμογής του πρώτου σεναρίου ανέρχεται στα €41,58/tn, επιβαρύνει δηλαδή το ετήσιο κόστος λειτουργίας της μονάδας κατά περίπου €200 εκ. Το δεύτερο σενάριο δεν έχει κοστολογηθεί καθώς είναι εξαιρετικά ασαφές. Η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα πως το εγχείρημα δεν είναι οικονομικά ελκυστικό. Σε κάθε περίπτωση, και εφόσον προχωρήσει η εφαρμογή της τεχνολογίας CCS, η ΔΕΗ εκτιμά πως η απόδοση της μονάδας θα πέσει από 41,5% στο 30,1%, δηλαδή όσο περίπου των λιγνιτικών μονάδων που θα υποκαταστήσει η Πτολεμαΐδα V για να κάνει πιο αποδοτική τη χρήση του λιγνίτη, όπως ισχυρίζεται το ΤΕΕ Δ. Μακεδονίας.
Ενδεικτικό των οικονομοτεχνικών δυσκολιών που έχει η εφαρμογή του CCS στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής είναι η απόφαση, μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, 4 ευρωπαϊκών επιχειρήσεων ενέργειας (Vattenfall, RWE, EDF και GasNaturalFenosa) να εγκαταλείψουν το συμβουλευτικό σώμα της ΕΕ για το CCS, ZeroEmissionPlatform, με το επιχείρημα πως η τεχνολογία είναι εξαιρετικά ακριβή. Ενδεικτικό επίσης του προβλήματος είναι το γεγονός ότι στην Ευρώπη υπάρχει μόνο μια τέτοια μονάδα εγκατεστημένη στην Νορβηγία παρά το ότι η συζήτηση για την τεχνολογία δέσμευσης άνθρακα έχει ξεκινήσει στην πράξη εδώ και 25 χρόνια. Επιπλέον, η πρώτη οικονομική ανάλυση για το σύστημα δέσμευσης άνθρακα στο BoundaryDam του Καναδά τον περασμένο μήνα δείχνει ότι δημιούργησε ζημιές της τάξης του 1 δις δολαρίων, που επιβαρύνουν τους καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας.

-«Απασχόληση»
Το ΤΕΕ Δ. Μακεδονίας θέτει επίσης το καίριο ζήτημα των θέσεων εργασίας αναφέροντας ότι η νέα μονάδα θα δημιουργήσει 250 άμεσες και 820 έμμεσες θέσεις εργασίας. Ομως θέσεις εργασίας δεν δημιουργούνται μόνο μέσω της αξιοποίησης του λιγνίτη. Υπάρχουν πολλές μελέτες που αποδεικνύουν ότι η ένταση εργασίας στον κλάδο των ΑΠΕ είναι μεγαλύτερη από αυτή στον κλάδο των ορυκτών καυσίμων. Σε αυτή άλλωστε τη λογική βασίστηκε και η πρόταση που κατατέθηκε το 2009 για τη δημιουργία 3000 θέσεων εργασίας για πράσινο ενεργειακό εξοπλισμό στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας.
Επίσης, η περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας έχει ως γνωστόν τη θλιβερή πρωτιά στην ανεργία για χρόνια. Είναι λοιπόν καιρός να εξεταστεί το αντίστροφο σενάριο, δηλαδή η υπονόμευση των δυνατοτήτων της ταλαιπωρημένης αυτής Περιφέρειας για βιώσιμες, εναλλακτικές οικονομικές δραστηριότητες, λόγω ακριβώς της σοβαρής υποβάθμισης που προκαλεί στους φυσικούς πόρους και τη δημόσια υγεία η «μονοκαλλιέργεια» του λιγνίτη. Για το λόγο αυτό εκτιμούμε ότι είναι απαραίτητη η εκπόνηση ενός συνεκτικού, κοστολογημένου σχεδίου για τη μεταλιγνιτική περίοδο που θα αξιοποιήσει με βιώσιμο τρόπο όλα τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής.
Κλείνοντας, ας μας επιτραπεί να θέσουμε με τη σειρά μας ορισμένα ερωτήματα στο ΤΕΕ Δ. Μακεδονίας σχετικά με τη σχεδιαζόμενη λιγνιτική μονάδα την κατασκευή της οποίας υπερασπίζεται.

-. Γνωρίζει τις δρομολογημένες αλλαγές στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών (MarketStabilityReserve, αύξηση του συντελεστή μείωσης των διαθέσιμων δικαιωμάτων);
Διαθέτει ποσοτική εκτίμηση του πώς αυτές οι αλλαγές θα επηρεάσουν το κόστος ηλεκτροπαραγωγής της Πτολεμαΐδας V κατά την περίοδο λειτουργίας της;
– Γνωρίζει τους υπολογισμούς της ίδιας της ΔΕΗ σύμφωνα με τους οποίους η Πτολεμαΐδα V θα εκτοπίζεται από μονάδες φυσικού αερίου στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας για τιμές CO2 που υπερβαίνουν τα 30 €/τόνο; Θεωρεί ότι για κάποιο λόγο οι τιμές του CO2 δεν θα φτάσουν σε αυτά τα επίπεδα; Αν ναι, σε ποια μελέτη στηρίζει την εκτίμησή του;
– Αν από την άλλη, οι τιμές CO2 ξεπεράσουν το όριο των 30 €/τόνο και η νέα μονάδα παρουσιάσει ζημιές, πώς εκτιμά ότι θα επηρεαστεί η ΔΕΗ, τα τιμολόγια του ρεύματος αλλά και η τοπική οικονομία; Πώς θα διασφαλιστούν οι 1000 θέσεις εργασίας που σύμφωνα με το ΤΕΕ Δ. Μακεδονίας θα προκύψουν από τη σχεδιαζόμενη μονάδα;
– Ανεξαρτήτως του αν τελικά θα προχωρήσει η κατασκευή ή όχι της σχεδιαζόμενης λιγνιτικής μονάδας, υπάρχει κανένας λόγος για τον οποίο η ΔΕΗ δεν θα έπρεπε να προχωρήσει στην μετατροπή υφιστάμενων ζευγών υδροηλεκτρικών σταθμών της σε αντλησιοταμιευτικούς με στόχο να αποκτήσει η εταιρία στρατηγικό ρόλο στην αυξημένη διείσδυση των ΑΠΕ στο μέλλον;
– Δεδομένου ότι το ΤΕΕ Δ. Μακεδονίας στηρίζει και την κατασκευή της Μελίτης ΙΙ, έχει κάνει υπολογισμούς για την βιωσιμότητα 2 μονάδων για τα επόμενα 30 χρόνια και με βάση ποιες τεχνικοοικονομικές παραδοχές;
– Πότε τοποθετεί το ΤΕΕ ΔΜ την επίτευξη ενός συστήματος ηλεκτροπαραγωγής μηδενικών εκπομπών;
Το WWF Ελλάς θα στηρίξει όλες τις θετικές πρωτοβουλίες που κατά καιρούς έχει αναλάβει το ΤΕΕ Δ. Μακεδονίας όπως η θέσπιση ειδικών κριτηρίων στο «Εξοικονομώ κατ’ οίκον» ανάλογα με την κλιματική ζώνη ενός κτιρίου, στην θέσπιση κινήτρων για θέρμανση με ΑΠΕ, στη δημιουργία παρατηρητήριου αποκατάστασης εδαφών, ή στην ανάδειξη βιομηχανικής κληρονομίας της περιφέρειας. Αναμένουμε επίσης με ενδιαφέρον τα αποτελέσματα της μελέτης που προανήγγειλε το ΤΕΕ Δ. Μακεδονίας για την εκτίμηση του εξωτερικού κόστους της εκμετάλλευσης λιγνίτη, που αποτελεί άλλωστε πάγιο αίτημα του οικολογικού χώρου εδώ και δεκαετίες.
Η παρέμβαση του ΤΕΕ Δ. Μακεδονίας στην οποία απαντάμε, βρίσκεται εδώ:
http://tdm.tee.gr/wp-content/uploads/2015/04/paremvasi-tee-tdm-anaforika-me-tin-kataskeyi-tis-monadas-ptolemaida-v.pdf

Διαβάστε περισσότερα...