Στο κόκκινο η ρύπανση, στο μαύρο τα πνευμόνια μας...

Ένοχοι: καύση καλαμιών, ΔΕΗ και κλιματική αλλαγή.
Πολιτεία : «μια .. βροχή μας σώζει»
Το «καλοκαίρι plus», δηλ. ο φετινός Νοέμβρης, φτάνει στο τέλος του με το νέφος να έχει θρονιαστεί πάνω από τα κεφάλια μας και μέσα στα πνευμόνια μας, αμετανόητο και αλώβητο όπως πάντα. Οι αιτίες γνωστές σε όλους :
1)ΔΕΗ. Σταθμοί και ορυχεία επι το έργον. Παρά τη μείωση της παραγωγής λόγω κρίσης και το κλείσιμο του ΑΗΣ Πτολεμαΐδας, η κατάσταση δε λέει να βελτιωθεί ριζικά. Οι μη σημειακές εκπομπές (ορυχεία) δεν ελέγχονται ούτε περιορίζονται εύκολα. Η Περιφέρεια βγάζει κάθε φορά τη γνωστή κλισέ ανακοίνωση για τις ευπαθείς ομάδες και παράλληλα πιέζει λίγο τη ΔΕΗ να κόψει παραγωγή. Όμως παρά τη - στιγμιαία – μείωση, τα «κοκτέιλς» νέφους συνεχίζονται. Αδιάψευστοι μάρτυρες οι υψηλές τιμές αιωρούμενων στους σταθμούς μέτρησης του ΚΕΠΕ http://www.kepekozani.gr/ στο Προάστειο και κατά δεύτερο λόγο στην Ποντοκώμη, Πτολεμαΐδα και Ακρινή. Αμαρτίες ετών δεν αντιμετωπίζονται με ημίμετρα ούτε με .. ξόρκια για να βρέξει.
2)Καύση καλαμιών. Δεν φτάνει η μαυρίλα διαρκείας στις καρδιές μας τα τελευταία χρόνια, έχουμε και τη μαυρίλα από τις καλαμιές που καίμε κάθε φθινόπωρο. Φέτος η καλοκαιρία επιδεινώνει δραματικά το πρόβλημα, με σοβαρές επιπτώσεις στο περιβάλλον, τη δημόσια υγεία, αλλά και το ίδιο το χωράφι. Καταστρέφεται η οργανική ουσία και η μικροβιακή χλωρίδα του εδάφους και χάνεται η πολύτιμη υγρασία του, εξοντώνεται η άγρια μικροπανίδα, ενεργοποιούνται ζιζάνια που ήταν σε λήθαργο, επιτείνεται η διάβρωση (απώλεια χώματος και θρεπτικών στοιχείων Ν, Ρ, Κ), «νοθεύονται» ορισμένα γεωργικά προϊόντα από την παραγόμενη στάχτη κλπ κλπ. Οι εκκλήσεις δεν αρκούν. Είμαστε οι μόνοι – και αδιόρθωτοι – που καίμε καλαμιές σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι καλαμιές πρέπει να ενσωματώνονται στον αγρό, γιατί τον εμπλουτίζουν με τα πολύτιμα συστατικά τους. Είναι φυσικό λίπασμα(1 κιλό καλαμιάς περιέχει 45 g αζώτου). Το κόστος ενσωμάτωσης είναι μικρό σε σχέση με τα οφέλη. Αρκεί ένα επιπλέον όργωμα.
Χρειάζεται λοιπόν αυστηρή νομοθεσία και «καμπάνες», καθώς και κίνητρα στους αγρότες για να σταματήσουν αυτή την καταστροφική πρακτική. Ας πάρουν επιτέλους οι βουλευτές μας μια νομοθετική πρωτοβουλία κι ας το ζητήσουν και οι τοπικές Αρχές. Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας να το λέμε δέκα χρόνια. Κι αν δεν θεσμοθετήσουν πανελλαδικά μέτρα ας διεκδικήσουν τουλάχιστον τοπικά. Δηλ. να απαγορεύεται η καύση σε επιβαρυμένες περιοχές όπως η δική μας όπου υπάρχει ένα μόνιμο υπόβαθρο τέφρας, καπνού και SO2. 3)Κλιματική αλλαγή. Κι αυτό γνωστό. Το κλίμα καταστρέφεται και απορρυθμίζεται. Ήδη ξεγελάστηκαν και άνθισαν δέντρα, αφού ο Νοέμβρης είναι ζεστός σαν το Μάη. Η άπνοια και οι υψηλές θερμοκρασίες παγιδεύουν τους ρύπους σε ένα φαύλο κύκλο. Οι ευθύνες για την καταστροφή του κλίματος τεράστιες. Παγκόσμιες, ελλαδικές αλλά και τοπικές. Σε λίγες μέρες συναντώνται στο Παρίσι για την καταστροφή του κλίματος οι ηγέτες των περισσότερων κρατών (ΟΗΕ, COP 21). Οι προβλέψεις για την άνοδο της θερμοκρασίας είναι ζοφερές, αλλά οι αναμενόμενες αποφάσεις είναι κατώτερες των περιστάσεων. Η Ελλάδα προσέρχεται στη Σύνοδο χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο. Η πολιτική βούληση για την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα απουσιάζει ή κρύβεται πίσω από άσφαιρα συνθήματα. Η άκριτη υποστήριξη στο κάρβουνο βρίσκει συνοδοιπόρο και το τοπικό πολιτικό προσωπικό με ελάχιστες εξαιρέσεις. Η υποκρισία συνεχίζεται. Από τη μια χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την καταστροφή του κλίματος και από την άλλη ετοιμάζονται να παρελάσουν στα εγκαίνια της νέας μονάδας της ΔΕΗ, η οποία θα προσθέσει στην ατμόσφαιρα 4.600.000 τόνους CO2 /έτος, διατηρώντας τη θλιβερή πρωτιά του Ν. Κοζάνης, ως του πρώτου νομού σε βιομηχανικές εκπομπές θερμοκηπιακών αερίων στην Ελλάδα και ίσως στην Ευρώπη. Οι τοπικές κοινωνίες ακολουθούν, μη έχοντας άλλη διέξοδο παγιδευμένες στο μονόδρομο το λιγνίτη.
Σε τέτοιες περιόδους άλλωστε που η ΔΕΗ καρκινοβατεί και η χώρα ακροβατεί, ποιος τολμά να αναδείξει θέματα όπως το βρώμικο ενεργειακό μοντέλο, τα «αναδρομικά χρέη» της ΔΕΗ προς την περιοχή (δικαιώματα εκμετάλλευσης λιγνίτη – και CO2), κλπ. Στην εποχή των συνεχόμενων μνημονίων το πρόβλημα της καταστροφής του περιβάλλοντος ή της λεηλασίας των φυσικών πόρων θεωρείται σχολαστικισμός ή πολυτέλεια..
20 -11- 2015

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΟΖΑΝΗΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος στο ψυγείο. Κυβερνητικές ευθύνες και ολιγωρία των τοπικών Αρχών...

Σε περιοχές με σοβαρά οικολογικά προβλήματα και πληγωμένους φυσικούς πόρους, όπως είναι η δική μας, θα έπρεπε η διαδικασία περιβαλλοντικών ελέγχων να είναι πιο συστηματική και αυστηρή. Όμως αυτό δεν συμβαίνει.
Η στελέχωση των αρμόδιων υπηρεσιών Π.Ε Κοζάνης και Φλώρινας είναι το ίδιο φτωχή, όπως και σε άλλες επαρχίες της χώρας, οι οποίες όμως δεν έχουν να ελέγξουν μια ΔΕΗ που εκπέμπει 20.000.000 κυβ. μέτρα καυσαερίων κάθε ώρα, αποθέτει 5.000.000 τόνους τέφρας / έτος, καταστρέφει την υπόγεια υδροφορία κλπ κλπ.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και οι ΚΕΝΤΡΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ του κράτους. Οι έλεγχοι που κάνουν είναι αναιμικοί έως ανύπαρκτοι. Η κυριότερη κεντρική δομή περιβαλλοντικών ελέγχων, η Ειδική Υπηρεσία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος (ΕΥΕΠ) παραπαίει, χωρίς αυτό να απασχολεί την Κυβέρνηση, αλλά ούτε και την πλειοψηφία των τοπικών Αρχών, οι οποίες δέχονται παθητικά την κατάσταση, χωρίς να αντιδρούν.
Υπενθυμίζουμε ότι η ΕΥΕΠ ιδρύθηκε το 2001, με σημαντική καθυστέρηση σε σχέση με τα άλλα κράτη μέλη της ΕΕ, και λειτούργησε για πρώτη φορά το 2004. Κατά καιρούς ενισχύθηκε μερικώς, π.χ με το νόμο 3818/2010, ο οποίος την πλαισίωσε με την Ειδική Υπηρεσία Κατεδαφίσεων (1). Όμως το 2014 επί συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ δέχτηκε σοβαρό πλήγμα, όταν η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ κατάργησε την Ειδική Γραμματεία Επιθεώρησης Περιβάλλοντος & Ενέργειας, ενώ διατήρησε άλλες Ειδικές γραμματείες που δεν ήταν διοικητικά απαραίτητες. Από τότε πέρασε ένας χρόνος, ορκίστηκαν δύο νέες κυβερνήσεις (ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ), αλλά η ΕΕΥΠ παρέμεινε στο ψυγείο, χωρίς να ενεργήσει κανείς, ούτε και ο καθ’ ύλην αρμόδιος Υπουργός περιβάλλοντος.
Εν ολίγοις «η αναβάθμιση της ΕΥΕΠ σε ανεξάρτητη αρχή αποτέλεσε μεν ευχή πολλών, αλλά όχι πολιτική πράξη», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά και το WWF σε σχετική του Έκθεση για το 2014 (1): «H ΕΥΕΠ ως κύριος φορέας διενέργειας περιβαλλοντικών ελέγχων θα έπρεπε να στελεχωθεί επαρκώς και να θωρακιστεί θεσμικά ως ανεξάρτητη αρχή περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων». Αντί αυτού εκφυλίστηκε από Ειδική Γραμματεία «σε μια απλή υπηρεσία που υπάγεται απευθείας στον Υπουργό, δίχως καν όνομα και συνοχή».
Μετά το 2014 η ΕΕΥΠ σχεδόν αποδεκατίστηκε. Η Γενική Επιθεώρηση στελεχώνεται πλέον με 17 μόνο επιθεωρητές, ενώ ο Τομέας Βόρειας Ελλάδας με 6 !!, τη στιγμή που το άρθρο 4 του π.δ. 165/2003 και ο ν. 4014/2011 πρόβλεπε 78 θέσεις επιθεωρητών περιβάλλοντος και άλλων επιστημονικών ειδικοτήτων και 25 θέσεις λοιπού προσωπικού.
Κι ας έλθουμε στο δια ταύτα: Πόσα χρόνια έχουν να έλθουν οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος στην πολύπαθη λεκάνη του Λιγνιτικού Κέντρου Δυτικής Μακεδονίας; Μήπως δεν υπάρχει αντικείμενο ελέγχου ? «Δόξα τω Θεώ» οι παρανομίες κι οι υπερβάσεις των ορίων από τη ΔΕΗ δίνουν και παίρνουν. Τα νούμερα μιας πενταετίας είναι αποκαλυπτικά http://www.wwf.gr/sustainable-economy/clean-energy/lignite/lignite-today. Ειδικά η μονάδα Πτολεμαΐδα ΙΙΙ της ΔΕΗ εξέπεμπε 1093 τόνους τέφρας /έτος (μέσος όρος περιόδου 2009-2013), όταν σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία και το Εθνικό Σχέδιο Μείωσης Εκπομπών της αναλογούσαν 460 τόνοι/έτος! (Παρόλα αυτά όλο σχεδόν το πολιτικό προσωπικό, κυρίως στην Εορδαία και στην Περιφέρεια, ζητούσε να ξαναμπεί σε λειτουργία η μονάδα, αν και γνώριζε ότι ήταν περιβαλλοντικά απαράδεκτη και οικονομικά ζημιογόνα).
Πόσον καιρό έχουν να υποβάλουν αίτημα στους Επιθεωρητές Περιβάλλοντος οι Ενεργειακοί Δήμοι και η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας ; Γιατί δεν αντέδρασε κανείς τους (ούτε οι τοπικοί βουλευτές και τα κόμματα) στην υποβάθμιση της ΕΕΥΠ ; Εύλογα ερωτήματα που ζητούν απάντηση.
Δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε ότι υπήρξε πρόθεση να θαφτεί το ζήτημα. Μάλλον είναι θέμα αμέλειας ή και άγνοιας των πραγμάτων. Βέβαια, πέρα από κριτικές, το πρόβλημα είναι πώς θα διορθώσουμε την κατάσταση και να βάλουμε όλοι ένα χεράκι. Πιστεύουμε λοιπόν ότι Περιφέρεια, Δήμοι και βουλευτές θα πρέπει συντονισμένα να απαιτήσουν:
α) την επείγουσα αναβάθμιση της Υπηρεσίας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος σε Ανεξάρτητη Αρχή περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων και φυσικά τη στελέχωσή της β) την άμεση έλευση κλιμακίου Επιθεωρητών για περιβαλλοντικούς ελέγχους στο ενεργειακό λεκανοπέδιο. (Και μόνο το ότι δύο ΑΗΣ της ΔΕΗ δεν έχουν καν περιβαλλοντικούς όρους, αρκεί για να ανηφορίσει εσπευσμένα η ΕΕΥΠ στα μέρη μας).
Οι τοπικοί άρχοντες για να είναι πιο αποτελεσματικοί στη διεκδίκηση οφείλουν να της προσδώσουν καθολικότητα. Δηλαδή θα πρέπει να έχουν στο «τσεπάκι τους» και τις σύμφωνες αποφάσεις των Δημοτικών και Περιφερειακού Συμβουλίων. Οι οποίες εκτιμούμε ότι θα είναι ΟΜΟΦΩΝΕΣ. Δεν υπάρχει κανείς σοβαρός λόγος διαφωνίας. Το αίτημα επιβάλλεται να τεθεί σε όλα τα επίπεδα, αλλά κυρίως στην ηγεσία του Υπουργείου παραγωγικής ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος & Ενέργειας. Ο Δήμαρχος Κοζάνης κ. Ιωαννίδης, που είναι και γνώστης του προβλήματος, θα έχει την ευκαιρία να το θέσει κατά την επικείμενη συνάντησή του με τον Υπουργό κ. Σκουρλέτη. Ελπίζουμε να μην μείνουμε μόνο εκεί.

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΟΖΑΝΗΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Χωματερή βιομηχανικών αποβλήτων: Μετά τις καταγγελίες πρέπει να ακολουθούν προτάσεις

Σχετικά με τη λειτουργία Χώρου Διαχείρισης Βιομηχανικών Αποβλήτων ΧΔΒΑ στα ορυχεία Καρδιάς της ΔΕΗ τονίζουμε τα εξής:
Συμφωνούμε με τους αιρετούς ότι η διαδικασία ήταν αιφνιδιαστική και απαράδεκτη. Συμφωνούμε ότι η σχετική απόφαση της Γ.Γ. του ΥΠΕΚΑ που θέλει να στέλνει στον υπάρχοντα ΧΔΒΑ της Καρδιάς επικίνδυνα στερεά απόβλητα από όλη σχεδόν τη χώρα (πλην Πελοποννήσου και νησιών) είναι νομικά διάτρητη. (Θα έπρεπε να προηγηθεί τροποποίηση των Περιβαλλοντικών Όρων του ΧΔΒΑ Καρδιάς, ο οποίος λειτουργούσε για τις ανάγκες της ΔΕΗ και κυρίως για προϊόντα αμιαντοτσιμέντου).
Συμφωνούμε ότι πρέπει να αντιδράσουμε.
Αυτά είναι τα εύκολα. Αποτελούν κοινό τόπο και δεν ωφελεί να τα φορτώνουμε με μπόλικο τοπικισμό και υπερβολές, όπως κάνουν πολλές τοπικές Αρχές με προεξάρχουσα την Περιφέρεια και με τις συγχορδίες των περισσότερων ΜΜΕ. Τα περί «στοχοποίησης» της Δυτικής Μακεδονίας ανεβάζουν απλά το πολιτικό θερμόμετρο, χωρίς όμως να παράγουν περιφερειακή πολιτική και αυτογνωσία. Να μην ξεχνάμε ότι το ίδιο πρόβλημα αντιμετώπισε η Μεγαλόπολη το 2011 με τον εκεί ΧΔΒΑ της ΔΕΗ, όπου επίσης είχαμε δηλώσεις των τοπικών αρχόντων περί «στοχοποίησης», ενώ ανάλογη φρασεολογία συναντούμε σε όλη την επικράτεια. Είναι αδύνατο να βρούμε μέρος στην Ελλάδα που να μην έχει .. στοχοποιηθεί. Κατανοητές οι αντιδράσεις σε χωροθετήσεις αποβλήτων γιατί ο κόσμος «έχει καεί πολλές φορές στο γάλα και φυσάει και στο γιαούρτι», αλλά ας τηρήσουμε οι νεοέλληνες επιτέλους το αρχαιοελληνικόν «μέτρον».
Πάμε τώρα στα δύσκολα. Αν οι δηλώσεις για τις επιλογές των Αθηνών περισσεύουν, οι τοπικές προτάσεις και ευθύνες απουσιάζουν. Ποια είναι τα σχέδια της Περιφερειακής διοίκησης, τωρινής και προηγούμενης, αλλά και όλων των παρατάξεων για την διαχείριση των ΤΟΠΙΚΩΝ επικίνδυνων αποβλήτων της Δυτ. Μακεδονίας ; Δεν μιλάμε φυσικά ούτε για τα αστικά απορρίμματα και λύματα ούτε για τα συνήθη βιομηχανικά απόβλητα. Μιλάμε για τις «μικρομεσαίες» ποσότητες επικίνδυνων αποβλήτων που πρέπει να συλλέγονται βάσει σχεδίων, κανονισμών και ευρωπαϊκών οδηγιών. Ξέρει κανείς πού πάνε οι σκουριές από καθαρισμούς βιοτεχνικού εξοπλισμού και αμμοβολές, τα περισσεύματα υδραργύρου από παλιές χρήσεις, καθώς και άλλες επικίνδυνες ουσίες που προκύπτουν ΕΔΩ, στη Δυτική Μακεδονία ? Προφανώς μεγάλο μέρος καταλήγει στα ρέματα και στα λαγκάδια ! Ή και στους κάδους απορριμμάτων, ενέργεια εξίσου ανεύθυνη και ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ για τη λειτουργία των ΧΥΤΑ ή ΧΥΤΥ. Είναι δυνατόν αυτό να θεωρείται «λύση» για τη Δυτική Μακεδονία, αλλά και όλη τη χώρα ; Ίδια είναι η γεύση για τα τοξικά υγρά απόβλητα, όπως οι χρησιμοποιημένοι διαλύτες (π.χ νέφτι).
Είμαστε πίσω σε σχέση με τις ευρωπαϊκές δεσμεύσεις μας, (δεν θα γλυτώσουμε και πάλι τα πρόστιμα), αλλά επειδή το θέμα αποτελεί «καυτή πατάτα» τόσο για την Κυβέρνηση όσο και για τις Περιφέρειες, βολευόμαστε συνήθως με την ΑΚΡΙΒΗ και αντι-οικολογική λύση της εξαγωγής των αποβλήτων αυτών, η οποία μερικές φορές καταλήγει και μπούμερανγκ. Σημειώνουμε ότι για κάθε τόνο εξαγόμενου αποβλήτου πληρώνουμε 2000 -7000 € (!!), κόστος δυσβάστακτο για μια χώρα που αιμορραγεί οικονομικά.
Συμφωνούμε όλοι ότι η κυβέρνηση έχει αποτύχει στον τομέα των τοξικών αποβλήτων και προσπαθεί να βρει λύσεις «υπογείως». Αλλά οι Περιφέρειες τι έχουν να αντιπροτείνουν ως εναλλακτική διέξοδο ; Η «Ένωση Περιφερειών Ελλάδας ΕΝΠΕ» ασχολήθηκε ποτέ με το θέμα; Έχει το πολιτικό θάρρος να προτείνει ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ περιοχές χωροθέτησης μονάδων διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων καταθέτοντας ένα ΕΘΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ; Απαιτούνται λίγες τέτοιες εγκαταστάσεις για όλη τη χώρα, όχι πάνω από δέκα. Ας προτείνουν συνολική λύση οι Περιφέρειες μοιράζοντας την ευθύνη της κατανομής (αντιστοιχεί το πολύ μια μονάδα ανά Περιφέρεια) κι ας προωθήσουν συγχρόνως τη συνεργασία όμορων Περιφερειών, η οποία θα μειώσει το κόστος και θα αυξήσει το επίπεδο ελέγχου. Το αποτέλεσμα θα είναι απείρως καλύτερο από τη σημερινή χαοτική πραγματικότητα που θυμίζει τον .. αραμπά με το φούρνο του Χότζα. Όμως αυτό στο οποίο αρέσκονται οι περισσότερες Περιφέρειες είναι να καταγγέλλουν το αθηνοκεντρικό κράτος (ορθώς) αλλά την ίδια στιγμή κρύβουν τα δικά τους απόβλητα – και τις ευθύνες- κάτω από το χαλί. Η αλάνθαστη συνταγή του αντιπερισπασμού.
Ένα παράδειγμα χωροθέτησης. Στην Π.Ε Κοζάνης μπορεί να λειτουργήσει χωματερή Αμιάντου στα παλιά ορυχεία, η οποία να δέχεται και τον αμίαντο της Ηπείρου (όχι φυσικά όλης της χώρας). Σε «αντιστάθμισμα» θα μπορούσαμε να στέλνουμε τα δικά μας τοξικά υγρά απόβλητα σε μονάδα της Ηπείρου ή τα νοσοκομειακά μας απόβλητα στον Αποτεφρωτήρα Ιωαννίνων, αντί για την Αθήνα όπου καταλήγουν σήμερα. (Κανονικά πρέπει να μας … καταγγείλουν οι Αθηναίοι !).
Κάποιοι πιθανόν να μας κατηγορήσουν ότι αν και οικολόγοι «υπονομεύουμε το περιβάλλον του τόπου». Μαθημένα τα βουνά από τα χιόνια. Τα ακούσαμε και το 2006 όταν συμφωνήσαμε ότι τα απόβλητα αμιαντοτσιμέντου που αποξηλώθηκαν από τους πύργους ψύξης της ΔΕΗ πρέπει να θαφτούν εδώ, στα παλιά ορυχεία. Αρκετοί δήμαρχοι ξιφούλκησαν και άρχισαν τα γνωστά τροπάρια με τις «κόκκινες γραμμές» και τους παλικαρισμούς, ενώ κάποιοι ζητούσαν εξαγωγή των αποβλήτων στη Γερμανία (18.000 τόνοι !). Τελικά τα αμιαντούχα απόβλητα θάφτηκαν επιτυχώς, χωρίς πρόβλημα διαρροών στους υδροφόρους (να λέμε και τα καλά) και οι τοπικές Κασσάνδρες διαψεύστηκαν. Τι πρόβλημα λοιπόν θα έχουμε σήμερα αν θάψουμε άλλους 500-1000 τόνους αμιαντοτσιμέντων από την Ήπειρο πλάι στους ήδη θαμμένους 18000 τόνους ;
Παράλληλα με την ασφαλή αποθήκευση των επικίνδυνων αποβλήτων, η οποία μπορεί να συνοδευτεί και από ανάλογα κίνητρα προς τις Περιφέρειες, θα πρέπει να προωθήσουμε και την ΠΡΟΛΗΨΗ, την εισαγωγή οικολογικών τεχνολογιών και πράσινων προϊόντων που μειώνουν τον όγκο και την επικινδυνότητα αυτής της κατηγορίας αποβλήτων.
Στο δια ταύτα. Να εναντιωθούμε στα πραξικοπήματα της κεντρικής διοίκησης, αλλά παράλληλα οι Περιφέρειες και η Ένωση Περιφερειών να προτείνουν ένα Εθνικό Σχέδιο χώρων διαχείρισης των επικίνδυνων αποβλήτων, αποκλείοντας την εξαγωγή τους (πλην εξαιρέσεων). Παράλληλα η κάθε Περιφέρεια να εντείνει τους ελέγχους για τα επικίνδυνα απόβλητα που παράγονται στην επικράτεια της.
Όχι στην εξαγωγή της ρύπανσης από την πίσω πόρτα. Ναι στην πρόληψη και στη ριζική αντιμετώπισή της.
Αυτή είναι η άποψη της Οικολογικής Κίνησης Κοζάνης, η οποία μπορεί να μην «πουλάει», αλλά κατά τη γνώμη μας βάζει ένα λιθαράκι.
Δεν παραβλέπουμε ότι το θέμα έχει πολιτικές προεκτάσεις. Όμως μια ολοκληρωμένη πολιτική αντιμετώπιση δεν αρκείται στην απλή καταγγελία. Προχωρά στην παραγωγή τοπικής πολιτικής για τη διαχείριση του θέματος και αντιπροτείνει λύσεις. Διαφορετικά θα περιμένουμε στη γωνία να αλλάξει η κεντρική πολιτική εξουσία, προσδοκώντας πάλι από το κέντρο τις λύσεις γιατί δεν μάθαμε να τις χτίζουμε μόνοι μας.

13-11-2014
Οικολογική Κίνηση Κοζάνης

Διαβάστε περισσότερα...

Τοπικός Πόρος : Μία από τα ίδια, με «ολίγη» μεταλιγνιτική περίοδο...

Παρατηρήσεις στο Σχέδιο 2012-2016 (158 εκ. €) στα πλαίσια της δημόσιας διαβούλευσης.
1) Κεντρικός στόχος. Με βάση το Σχέδιο της περιόδου 2012-2016 που αναρτήθηκε για διαβούλευση ο κεντρικός στόχος του Πόρου είναι «η ενίσχυση της επιχειρηματικής δραστηριότητας, της απασχόλησης βασισμένης στη γνώση και του ενεργειακού χαρακτήρα της οικονομίας στην περιοχή εφαρμογής, με ευνοϊκές συνθήκες διαβίωσης».
Θεωρούμε τον κεντρικό στόχο πλαδαρό και χωρίς σαφή εστίαση. Ακολουθεί την πεπατημένη και επιχειρεί με γενικόλογο τρόπο να αγκαλιάσει πολλά αντικείμενα μαζί, ώστε να μην αφήσει παραπονεμένο κανέναν από τους παραδοσιακούς «πελάτες» του Πόρου. Ας μην ξεχνάμε ότι από την πρώτη μέρα της θεσμοθέτησής του ο Πόρος ανάπτυξης εκτροχιάστηκε και διασπαθίστηκε, αφού βάφτιζε ως «αναπτυξιακό» ο,τιδήποτε βόλευε τους νομάρχες / δημάρχους κλπ.
Κατά τη γνώμη μας κεντρικός στόχος πρέπει να είναι η μεταλιγνιτική περίοδος, όπου να κατευθύνονται τα 2/3 του Πόρου δηλ. 105 εκ € περίπου.
Το προς διαβούλευση Σχέδιο όμως υποβαθμίζει τη μεταλιγνιτική περίοδο, αρκούμενο απλά στην προετοιμασία της. Θεωρεί εκ των ων ουκ άνευ ότι η Δυτ. Μακεδονία «θα παραμείνει ενεργειακό κέντρο», δηλ. και πάλι προκρίνει – εμμέσως πλην σαφώς - τη στήριξη στο βρώμικο λιγνίτη, παρά τη διεθνή στροφή στις ΑΠΕ.
Είναι προφανές ότι η ΑΝΚΟ περιτριγυρίζει το πρόβλημα, χωρίς να πιάνει τον ταύρο από τα κέρατα. Εξίσου προφανές είναι ότι αυτό δεν είναι δική της ευθύνη, καθόσον είναι «καταδικασμένη» να εφαρμόζει το ξεπερασμένο θεσμικό πλαίσιο του Πόρου (ΦΕΚ 200, 22-2-2013 κλπ) και να υλοποιεί τις πολιτικές επιλογές των τοπικών αρχόντων. Οι τελευταίοι, αντί μιας γενναίας πολιτικής απεξάρτησης από το κάρβουνο με παράλληλα αντισταθμιστικά οφέλη, κίνητρα και χρηματοδοτικά εργαλεία για τις λιγνιτοπαραγωγές περιοχές, επιμένουν στον λαθεμένο προσανατολισμό του παρελθόντος.
Προτείνουμε νέα και ΣΑΦΗ κατανομή του Πόρου:
70% για ΕΡΓΑ μεταλιγνιτικής περιόδου και 30 % για ΕΡΓΑ περιβάλλοντος /ποιότητας ζωής. (λεπτομέρειες στις προτάσεις μας, στο τέλος)

2) Παραδείγματα «έργων» 2012 -16, που κατά τη γνώμη μας ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να ενταχτούν στον Τοπικό Πόρο.
• «Έρευνα για τις σχέσεις των τοπικών κοινωνιών άλλων κρατών με τις αντίστοιχες «ΔΕΗ». ΟΧΙ. Πόσες φορές θα την κάνουμε αυτή την έρευνα ; Έγιναν ένα σωρό ταξίδια παραγόντων σε ορυχεία Τσεχίας – Γερμανίας για το σκοπό αυτό, αλλά ποτέ δεν παρουσιάστηκαν τα συμπεράσματα.
• Δομές στήριξης της επιχειρηματικότητας. ΟΧΙ. Έχουν στηθεί πολλές και επικαλυπτόμενες τέτοιες «δομές» τα ΚΥΕ, το Διαβαλκανικό κέντρο, τα «Παρατηρητήρια», οι «Αντένες» επιχειρηματικότητας, κλπ, όπου συχνά σπαταλούνται λεφτά σε συμβουλάτορες ή σε αχρείαστα σεμινάρια, χωρίς να στήνονται νέες επιχειρήσεις. ΜΙΑ Δομή αρκεί. Και να παίξουν το ρόλο τους τα Επιμελητήρια, ώστε να πάνε τα λεφτά στην πραγματική οικονομία. (Με την ευκαιρία δυο απορίες: 1) Από πότε ο «μηχανοκίνητος αθλητισμός» θεωρείται υποδομή επιχειρηματικότητας; 2) Ποιος θα μας πει πόσο κόστισε το γελοίο σενάριο «πίστα Φόρμουλα-1» και ποιος θα απολογηθεί για τα λεφτά που πετάχτηκαν σε μια ακόμη αχρείαστη -και αστεία- μελέτη ;)
• Υποστήριξη και προβολή επιχειρήσεων & προϊόντων. ΟΧΙ. Αρκετά φαγώθηκαν σε αμφίβολες Εκθέσεις από τον Πόρο. Ας βρουν άλλες πηγές χρηματοδότησης.
• «Επιδότηση του μισθολογικού κόστους για νέες θέσεις εργασίας». Ο Πόρος είναι για ΕΡΓΑ. Τι δουλειά έχει με τέτοιου είδους επιδοτήσεις ; Ας παίξει επιτέλους το ρόλο του ο ΟΑΕΔ ως σχεδιαστής πολιτικής για την απασχόληση κι όχι ως απλός διεκπεραιωτής.
• Χρηματοδότηση αθλητισμού & πολιτισμού. ΟΧΙ. Υπάρχουν μεν ανάγκες στους τομείς, αυτούς, αλλά η κάλυψη τους δεν πρέπει να γίνεται από τον Πόρο. Τι κάνουν οι υπόλοιπες Περιφέρεις που δεν έχουν την «προίκα» του Πόρου ;
• «Ενίσχυση και αξιοποίηση του επιστημονικού δυναμικού». Προσοχή στις συνεχιζόμενες επικαλύψεις και τα «lifting» παλιών ερευνών που πλασάρονται ως νέες, καθώς και στα γενικόλογα σεμινάρια όπου βολεύεται ο κάθε πικραμένος.
• «Κίνητρα για προσέλκυση επιστημονικού δυναμικού». Εδώ τους ντόπιους επιστήμονες δεν μπορούμε να ταΐσουμε και ξενιτεύονται, θέλουμε κι άλλους ;
• «Λήψη μέτρων για βελτίωση του πόσιμου νερού». Καμιά αντίρρηση, αλλά οι ΔΕΥΑ στην υπόλοιπη χώρα πώς βρίσκουν λεφτά για τις βελτιώσεις ; Αξιοποιούν προφανώς το ΕΣΠΑ και άλλα προγράμματα. Κι εδώ βέβαια υπάρχει αυτή η πρακτική, αλλά συχνά καταφεύγουμε στα εύκολα λεφτά του Πόρου πριν εξαντλήσουμε τις άλλες δυνατότητες.
• Μετεγκαταστάσεις οικισμών. Είναι ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ υποχρέωση και ευθύνη της ΔΕΗ. Αν τα λεφτά που έδωσε η ΔΕΗ διασπαθίστηκαν (π.χ Ν. Κλείτος) δεν θα πληρώσουν το μάρμαρο οι φορολογούμενοι.
• Τεχνική υποστήριξη - δημοσιοποίηση – μελέτες ωρίμανσης (Άξονας 7). Το ποσοστό 11,4 % από πρώτη ματιά φαίνεται υπερβολικό. Δεν ξεκαθαρίζεται όμως ποιο είναι το μερίδιο των μελετών, ώστε να κρίνουμε τι απομένει για τα υπόλοιπα. Ο νόμος πάντως ορίζει ότι η δημοσιοποίηση – υποστήριξη (7.2) πρέπει να κυμαίνεται στο 2% έως 5%, νούμερα στα οποία είχαν υπάρξει υπερβάσεις κατά το παρελθόν.
Εν κατακλείδι το νέο ΕΑΠ 2012 - 2016 είναι μία από τα ίδια, με «ολίγη» μεταλιγνιτική περίοδο. Θετικό είναι ότι μειώνονται τα παράθυρα για παραγοντισμό, «πανηγύρια» και δίνονται διαβεβαιώσεις ότι αυτή τη φορά δεν θα υπάρξουν «μικρά τεχνικά έργα» (μπαίνει ελάχιστο κόστος έργων 150.000 €), όπου γινόταν κυρίως η διασπάθιση. Όμως αυτό προς το παρόν είναι φραστικό, (χωρίς να συνοδεύεται από συγκεκριμένα μέτρα) και συνεπώς μένει να αποδειχτεί στην πράξη.
Και με την ευκαιρία ένα μόνιμο αίτημα: Τόσα λεφτά έπεσαν στην περιοχή την τελευταία 25ετία από τον Πόρο και άλλα προγράμματα. Πότε θα δούμε μια αξιολόγηση της προκοπής ; Ποια ήταν η σχέση κόστους / οφέλους των μεγάλων έργων ή «έργων», πόσες θέσεις εργασίας άφησαν μετά τη λήξη τους, ποια ήταν τα πολλαπλασιαστικά τους αποτελέσματα; [Προφανώς την αξιολόγηση αυτή δεν πρέπει να την κάνουν οι φορείς που μοιράζουν τα λεφτά κι επιλέγουν τα έργα. Ας φύγουμε επιτέλους από τη λογική «Γιάννης κερνά, Γιάννης πίνει» ]
3) Για μια πιο σαφή κεντρική στόχευση του Πόρου και σφιχτή διαχείρισή του
1. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΣΤΑΤΟΣ καθορισμός έργων. Αυτό προϋποθέτει ΑΜΕΣΗ σχεδίαση της μεταλιγνιτικής περιόδου. Προτείνουμε τριμερή ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ 20ετούς πράσινου μεταλιγνιτικού σχεδίου, μετά από διεθνή διαγωνισμό. Χρηματοδότες: Πόρος, ΔΕΗ, Κράτος.
Με βάση το μεταλιγνιτικό σχέδιο θα προκύψει αναλυτική λίστα των χρηματοδοτούμενων έργων και έτσι θα κοπεί (ή θα περιοριστεί δραστικά) η εκτροπή του Πόρου σε άσχετες «δράσεις», παραγοντίστικες ενισχύσεις συλλόγων και φορέων, λειτουργικά έξοδα δήμων, υπηρεσιών κλπ.
Ως γνωστό για τη μεταλιγνιτική περίοδο έχουν προταθεί από την Οικολογική Κίνηση (και τη Δημοτική Κίνηση) κι άλλα πλην του Πόρου χρηματοδοτικά εργαλεία (π.χ ο Φόρος στερεών καυσίμων (ΦΣΚ) ύψους 85 εκ.€/έτος για το ΛΚΔΜ. Δυστυχώς Δήμοι και Περιφέρεια δεν τα διεκδίκησαν εξαρχής για να μη φέρουν σε δύσκολη θέση τη ΔΕΗ και τους συνδικαλιστές. [Ο ΦΣΚ αφορά και το Δήμο Σερβίων, ο οποίος θα μπορούσε να τον διεκδικήσει, καθόσον ο ΦΣΚ αφορά ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΙΔΙΩΤΕΣ, άρα και τη ΛΑΡΚΟ / ΜΕΤΕΚ που δραστηριοποιούνται στα ορυχεία της περιοχής Σερβίων.]

2. Αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου του Πόρου. Επαναπροσδιορισμός του ρόλου των Διαχειριστών (Επιτροπή παρακολούθησης) και των Συμβούλων (ΑΝΚΟ–ΑΝΦΛΩ) και μείωση των αντίστοιχων δαπανών. (Όταν είναι καθορισμένο πλήρως το περιεχόμενο ενός χρηματοδοτικού εργαλείου σταματούν και οι «παράπλευρες» απώλειες).
Το «Ταμείο του Πόρου» θα κρατά τα χρήματα μέχρι την ωρίμανση των έργων, διασφαλίζοντας τη χρηματοδότηση κι εκείνων που σκαλώνουν σε γραφειοκρατικές αιτίες. Δεν πρέπει δηλαδή να ισχύει το σημερινό καθεστώς «να φάμε οπωσδήποτε τα λεφτά του Πόρου, γιατί αλλιώς θα τα πάρουν οι διπλανοί».
Ένα άλλο όφελος από την πιο ώριμη διαδικασία διαχείρισης του πόρου θα είναι η εγκατάλειψη πλάγιων μεθόδων που χρησιμοποιούν οι Δήμοι για να καλύψουν παράτυπα άλλες ανάγκες. Ειδικά σήμερα που οι ΟΤΑ ασφυκτιούν, (κυρίως οι υπερχρεωμένοι), θα ενταθούν οι πιέσεις των δημάρχων για να χρησιμοποιηθούν και να φαγωθούν άμεσα τα λεφτά του Πόρου δια «πάσαν νόσον» .

3. Με το πέρας κάθε διαχειριστικής περιόδου να γίνεται αξιολόγηση με βάση προκαθορισμένους δείκτες και κριτήρια. Να ελέγχεται η σχέση κόστους / οφέλους, οι θέσεις εργασίας που δημιουργήθηκαν, κλπ. Η αποτελεσματική αξιολόγηση και ο διαρκής έλεγχος είναι βασική απαίτηση σε κάθε διαδικασία που διαχειρίζεται δημόσιο χρήμα.

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΟΖΑΝΗΣ
14-2-2014
Πριν τη δημοσίευση αυτή του κειμένου μεσολάβησε επίσκεψή μας στην ΑΝΚΟ και συζήτηση.
Αναλυτικά οι απόψεις μας για τη χρηματοδότηση και τη σχεδίαση της μεταλιγνιτικής περιόδου και τις πράσινες θέσεις έχουν κατατεθεί και στο Συνέδριο «100 χρόνια ελεύθερη Κοζάνη».

Διαβάστε περισσότερα...

Αιθαλομίχλη με ολίγον Τσέρνομπιλ...

Σε πρόσφατη δημοσίευσή του το Εργαστήριο Πυρηνικής Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου αναφέρει ότι ανίχνευσε στην ατμόσφαιρα της Θεσσαλονίκης ραδιενεργό 137Cs (καίσιο). Το 137Cs είχε να φανεί στην ατμόσφαιρα από την εποχή του Τσέρνομπιλ, με εξαίρεση την περίοδο του ατυχήματος της Φουκουσίμα όταν έφτασε και στη χώρα μας, σε αμελητέες ευτυχώς ποσότητες λόγω της πολύ μεγάλης απόστασης από την Ιαπωνία. Υπενθυμίζεται ότι το 137Cs που διέρρευσε την περίοδο του Τσερνομπίλ (1986) βρίσκεται ακόμη στο έδαφος και στα οικοσυστήματα όλης της Ευρώπης. Στη χώρα μας η μεγαλύτερη εναπόθεση 137Cs καταγράφτηκε στη Μακεδονία και Θεσσαλία. [Ο Ν. Κοζάνης με βάση έρευνα του 1987 (Μ. Αντωνόπουλος κ.α, ΑΠΘ) είχε καταταχτεί στην 1η θέση με μέση τιμή 52 kBq/m2 και ο Ν. Ημαθίας στη 2η με 45 kBq/m2].
Η ραδιενεργός δόση που προκαλεί σήμερα το ραδιoκαίσιο του εδάφους είναι αμελητέα, όμως η επανεμφάνισή του στην ατμόσφαιρα προκαλεί ανησυχίες και ερωτηματικά.
Το Εργαστήριο Πυρηνικής Φυσικής του ΑΠΘ, αξιολογώντας τις περσινές μετρήσεις του διαπίστωσε ότι το 137Cs εμφανίστηκε μόνο τη χειμερινή περίοδο και συνοδεύτηκε από αντίστοιχη αύξηση 13-25% των μικροσωματιδίων (PM10 & PM2.5). Το γεγονός αποδίδεται ευθέως στην καύση προϊόντων βιομάζας και ειδικά ξύλων από τα δάση της κεντρικής Μακεδονίας, τα οποία είχαν «αποθηκεύσει» ραδιοκαίσιο στον κορμό των δέντρων τους την περίοδο του Τσέρνομπιλ. Το συμπέρασμα του ΑΠΘ ενισχύεται και από το ότι οι τιμές 137Cs στην ατμόσφαιρα εμφανίζονται αυξημένες τα Σαββατοκύριακα, οπότε οι κάτοικοι χρησιμοποιούν τη θέρμανση περισσότερες ώρες.
Η ραδιομόλυνση από την καιόμενη βιομάζα γενικά δεν είναι επικίνδυνη για την ανθρώπινη υγεία όταν περιορίζεται στην εξωτερική ακτινοβόληση (δόση αμελητέα), αλλά μπορεί να γίνει επικίνδυνη μέσω του εισπνεόμενου καπνού και των αεροζόλ (εσωτερική ακτινοβόληση).
Οι ερευνητές τέλος έκαναν προκαταρκτικές μετρήσεις σε καυσόξυλα προερχόμενα από Ημαθία, Χαλκιδική, Βουλγαρία, Ρουμανία και Σερβία και σύγκριναν τις συγκεντρώσεις τους σε 137Cs.v Το ραδιοκαίσιο λοιπόν επανεμφανίστηκε στην ατμόσφαιρα μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης λόγω της μερικής αλλαγής της καύσιμης ύλης (από πετρέλαιο σε βιομάζα). Πιθανόν «η αιθαλομίχλη με ολίγον .. Τσέρνομπιλ» να μην αφορά μόνο τη Θεσσαλονίκη αλλά κι άλλες περιοχές της χώρας, στις οποίες όμως η έλλειψη μετρήσεων δεν επιτρέπει την κατηγορηματική και ασφαλή διάγνωση. Και η Δυτική Μακεδονία, όπου η χρήση καυσοξύλων έχει αυξηθεί κατακόρυφα, ανήκει σε αυτή την κατηγορία, ειδικά οι περιοχές με διαπιστωμένη αιθαλομίχλη και μεγάλη πυκνότητα πληθυσμού. (Εξαιρούνται η Κοζάνη – Πτολεμαίδα που έχουν τηλεθέρμανση)
Προφανώς υπάρχει ένα ανοιχτό ζήτημα με την έλλειψη μετρήσεων 137Cs στην ατμόσφαιρα όλης της χώρας (πλην Θεσσαλονίκης), αλλά το κύριο είναι τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν (αλλαγές στα συστήματα θέρμανσης των κτιρίων, εξοικονόμηση ενέργειας κλπ).
Ξαναλέμε τη γνωστή δέσμη των προτάσεων μας, μήπως και συγκινηθεί κανένας :
-Μετρήσεις των μικροσωματιδίων PM2.5 κι όχι μόνο των PM10. Στη Δυτ. Μακεδονία τα PM2.5 μετρά το ΤΕΙ και το ΚΕΠΕ (όχι η ΔΕΗ). Επίσης το ΤΕΙ μετρά και τα «αόρατα» PM1).
-Αυστηρές προδιαγραφές για καύσιμα/καυστήρες βιομάζας, δρακόντειες ποινές για παράνομη υλοτομία.
-Πιστή εφαρμογή και τήρηση έκτακτων μέτρων σε επεισόδια ατμοσφαιρικής ρύπανσης. (Βέβαια τα αναποτελεσματικά μέτρα της κυβέρνησης «περί ελέγχου των τζακιών και επιβολής προστίμων» το μόνο που κάνουν είναι να την εκθέτουν και να θυμίζουν την αναξιοπιστία της και την έλλειψη βούλησης, όπως π.χ. στο μέτρο της απαγόρευσης του καπνίσματος).
-Κίνητρα για μετατροπή των συμβατικών τζακιών σε ενεργειακά (70% μεγαλύτερη απόδοση).
-Κίνητρα αντικατάστασης κλιματιστικών με σύγχρονα [COP>5]
-Αποτελεσματική ενίσχυση των οικιακών συστημάτων ΑΠΕ που δίνουν απάντηση και στο πρόβλημα της θέρμανσης των κτιρίων (π.χ τα φωτοβολταϊκά στις στέγες εξασφαλίζουν δωρεάν «πράσινο» ρεύμα για θέρμανση).
-Μαζικό πρόγραμμα ενεργειακής αναβάθμισης κτιρίων με ευρωπαϊκούς πόρους, ΕΣΠΑ κλπ. Πρόσθετη ενίσχυση των ενεργειακά φτωχών νοικοκυριών. Το επίδομα θέρμανσης δεν είναι λύση και επιτείνει την εξάρτηση από το πετρέλαιο. Οι δικαιούχοι θα μπορούσαν να διαλέγουν – ως εναλλακτική λύση – ένα πολλαπλάσιο «ΕΠΙΔΟΜΑ ΜΟΝΩΣΗΣ». -Η μόνωση συμφέρει περισσότερο στη τσέπη μας, κάνει απόσβεση σε μια πενταετία, αναθερμαίνει τον παγωμένο οικοδομικό κλάδο και αποτελεί καλύτερη δημοσιονομικά λύση για το κράτος.
Η ενεργειακή εξοικονόμηση μπορεί να βοηθήσει γενικότερα στην επανεκκίνηση της οικονομίας (εγχώρια κατασκευή εξοπλισμού ΑΠΕ, βιομηχανία κουφωμάτων και μονώσεων, ενεργειακή ανεξαρτησία, θέσεις εργασίας, προστασία περιβάλλοντος και υγείας).

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΟΖΑΝΗΣ

30-1-2014

Πηγή: S. Stoulos, A. Ioannidou, E. Vagena, P. Koseoglou, M. Manolopoulou, Post-Chernobyl 137Cs in the atmosphere of Thessaloniki: a consequence of the financial crisis in Greece, Journal of Environmental Radioactivity 128 (2014) 68-74. http://www.uh.edu/ethicsinscience/Media/Post-Chernobyl.pdf

Διαβάστε περισσότερα...

Και τα άλση της Κοζάνης μετατρέπονται σε καυσόξυλα...

Το περιαστικό πράσινο, ζωτικό για τις πόλεις από κάθε άποψη, αλλά ακόμη πιο σημαντικό για τις ρυπασμένες περιοχές σαν την Κοζάνη, θα έπρεπε να φυλάγεται ως κόρη οφθαλμού. Κι όμως εδώ συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.
Τα τηλεφωνήματα διαμαρτυρίας και αγανάκτησης της περασμένης βδομάδας αφορούσαν δύο περιοχές:
Η μία ήταν το άλσος του Αργίλου. Πολύπαθο, για όσους ξέρουν τι ακρωτηριασμούς έχει υποστεί. Θυμίζουμε στα γρήγορα : α) τις 200 βελανιδιές που εκτελέστηκαν για να γίνει ο .. περιφερειακός του χωριού Κλείτου, β) την παράνομη κατασκευή ενός γηπέδου ΜΕΣΑ στο δάσος (τζάμπα λεφτά κι εδώ, αφού το γήπεδο ρήμαξε) γ) τα κομμένα δέντρα στο δρόμο προς Λευκόβρυση κλπ. Το νέο κρούσμα αφορούσε πάνω από 150 υγιή δέντρα στην περιοχή μεταξύ της Αγίας Ειρήνης και Κλείτου. Κόπηκαν από υλοτομικό συνεταιρισμό, ο οποίος είχε την άδεια του δασαρχείου για να καθαρίσει και να αραιώσει το δάσος. Ομως ο πέλεκυς έπεσε βαρύς. Το δασαρχείο παραδέχεται τη ζημιά («το παράκανε ο συν/σμός»), αλλά επικαλείται το συνηθισμένο «δεν έχουμε προσωπικό». Οκ, το ξέρουμε αυτό. Αλλά είναι δυνατόν να χρησιμοποιείται σαν δικαιολογία όταν το δασάκι απέχει μόνο πέντε λεπτά ; Δεν τους ζητήθηκε δα να πάνε και στο Γράμμο (όπου τα αλυσοπρίονα θερίζουν), αλλά στη γειτονιά τους ! Τόσο δύσκολο ήταν να πεταχτούν όταν τους τηλεφώνησαν ευαίσθητοι πολίτες; (δυστυχώς ελάχιστοι)
Η δεύτερη περίπτωση αφορά το εγκαταλειμμένο στρατόπεδο πίσω από το Κουρί. Μετρήσαμε τουλάχιστον 100 κομμένα δέντρα με μια μικρή βόλτα. Σίγουρα υπάρχουν κι άλλα. Μεγάλες ακακίες, αμυγδαλιές, λεύκες.
Μερικά πρέμνα είχαν μισό μέτρο διάμετρο ! Τις πταίει ;; Το δασαρχείο ; «Δεν ήξερε», αλλά όπως μάθαμε ήταν ενημερωμένο από κάποιον πολίτη εδώ και λίγες μέρες. Τότε ποιός; Ο στρατηγός ; Ο δήμαρχος ;v Σημειώνουμε ότι ο δημοτικός σύμβουλος Λ. Ιωαννιδης, που ήταν μαζί μας στην «περιπολία», φρόντισε να ενημερώσει αμέσως τον αντιδήμαρχο και την Υπηρεσία πρασίνου. Ελπίζουμε αυτή τη φορά ο Δήμος να ζητήσει ευθύνες και κυρώσεις.
Κλείνουμε με μια έκκληση: Ας μην αρχίσουμε πάλι τους λαϊκισμούς ότι όλα δικαιολογούνται όταν ο κόσμος κρυώνει. Είναι γνωστό το πρόβλημα της ενεργειακής φτώχειας, της έλλειψης μονώσεων, της χρόνιας εγκληματικής εξάρτησης από το πετρέλαιο. Μία από τις λύσεις, κυρίως για τα χωριά, είναι και τα καυσόξυλα. Δεκτό. Αλλά όχι ρημάζοντας τα δάση.
Είμαστε υπέρ της σχεδιασμένης και αυστηρά ελεγχόμενης καυσοξύλευσης με επικεφαλής μια στελεχωμένη δασική υπηρεσία. Υπάρχουν δάση παρατημένα που για να αναζωογονηθούν χρειάζονται αραίωση και μπορούν να δώσουν άφθονα καυσόξυλα. Οπως τεκμηριώνεται επιστημονικά, στα ελληνικά δάση μπορεί να επιτευχθεί μεγαλύτερη απόληψη ξυλείας και να διανεμηθεί με δίκαιο τρόπο σε περισσότερους πολίτες, εκμηδενίζοντας ταυτόχρονα το παραεμπόριο και την παραοικονομία, βοηθώντας στην απομάκρυνση της εύφλεκτης βιομάζας και ανορθώνοντας υποβαθμισμένα οικοσυστήματα που βρίσκονται εκτός διαχείρισης.
Δυστυχώς όμως η κυβέρνηση δεν υιοθετεί μια τέτοια λύση. Αποδιαρθρώνει τις αρμόδιες υπηρεσίες (παγιδευμένη σε μια λογική συνεχών περικοπών) και δεν επενδύει στο φυσικό κεφάλαιο του τόπου, που αποτελεί την πιο σίγουρη επένδυση με εγγυημένη απόδοση και πολλές θέσεις εργασίας.

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΟΖΑΝΗΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Αδιόρθωτοι και μόνοι σε όλη την Ευρώπη εξακολουθούμε να καίμε τις καλαμιές μαυρίζοντας τα πάντα...

Δεν φτάνει η μαυρίλα διαρκείας στις καρδιές μας τα τελευταία χρόνια, έχουμε και τη μαυρίλα από τις καλαμιές που καίμε κάθε φθινόπωρο, αδιόρθωτοι και μόνοι σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Υπενθυμίζουμε για άλλη μια φορά τις σοβαρές επιπτώσεις από την καύση τους:
1. Επιπτώσεις στους ανθρώπους και στο περιβάλλον
-Επιβαρύνεται η ήδη βεβαρημένη ατμόσφαιρα με ρύπους (καπνός, αιωρούμενα σωματίδια, καυσαέρια).
-Αυξάνεται ο κίνδυνος πυρκαγιάς σε διπλανές καλλιέργειες, δάση και περιουσίες.
-Κινδυνεύουν άνθρωποι. Υπήρξαν περιπτώσεις ηλικιωμένων αγροτών που έβαλαν φωτιά και μετά εγκλωβίστηκαν ή πνίγηκαν από τις αναθυμιάσεις.
-Τέλος υπάρχει πιθανότητα οδικών ατυχημάτων λόγω μικρής ορατότητας από τον καπνό.

2. Επιπτώσεις στο χωράφι
-Καταστρέφεται η επιφανειακή οργανική ουσία του εδάφους και η μικροβιακή χλωρίδα η οποία είναι απαραίτητη για πολλές διεργασίες.
-Καίγονται τα χλωρά φυτά που μπορούσαν να γίνουν βοσκή για τα ζώα.
-Εξοντώνεται η άγρια μικροπανίδα.
-Υποβαθμίζεται η ποιότητα ορισμένων γεωργικών προϊόντων λόγω της παραγόμενης στάχτης. Για παράδειγμα αν η τέφρα επικαθίσει πάνω σε φύλλα καπνού, η ποιοτική υποβάθμιση είναι μεγάλη.
-Διασπάται με τη φωτιά ο λήθαργος των σπόρων ορισμένων ζιζανίων και έτσι φυτρώνουν. (ΣΣ. Η φωτιά δεν καταστρέφει τους σπόρους των ζιζανίων).
-Διαβρώνεται το κονιορτοποιημένο επιφανειακό έδαφος με τους ανέμους και τις βροχές, γεγονός που συνεπάγεται την απώλεια χώματος και θρεπτικών στοιχείων (κυρίως μακροστοιχείων Ν, Ρ, Κ).
-Χάνεται η πολύτιμη υγρασία του επιφανειακού εδάφους λόγω των υψηλών θερμοκρασιών.

Οι καλαμιές πρέπει να ενσωματώνονται στον αγρό, γιατί τον εμπλουτίζουν με τα πολύτιμα συστατικά τους. Είναι φυσικό λίπασμα (1 κιλό καλαμιάς περιέχει 45 g αζώτου και 1 κιλό λίπασμα 100-200 g).
Το κόστος ενσωμάτωσης των υπολειμμάτων των καλλιεργειών είναι μικρό σε σχέση με τα οφέλη. Αρκεί ένα επιπλέον όργωμα. Πιο επαγγελματικό βέβαια είναι να χρησιμοποιήσουμε περιστροφικούς καλλιεργητές και καταστροφείς. Τα μηχανήματα αυτά επιδοτούνται 50 έως 60 % μέσα από τα Σχέδια Βελτίωσης.
Αν ούτε αυτό θέλουμε, τότε μια εναλλακτική λύση θα ήταν η χρησιμοποίηση της σε άλλες εφαρμογές ως βιομάζα, η οποία -ως γνωστό- μπορεί να αξιοποιηθεί με πολλούς τρόπους, μεταξύ των οποίων και η παραγωγή ενέργειας. Η τελευταία λύση βέβαια δεν είναι τόσο απλή και χρειάζεται μελέτη. Όμως αξίζει να προσπαθήσουμε. Για να πάψουμε να στέλνουμε αποκαΐδια και καπνό στην ατμόσφαιρα και στα πνευμόνια μας.

Οικολογική Κίνηση Κοζάνης

Διαβάστε περισσότερα...

Συνωμοσιολογία και φαρισαϊσμός απέναντι στα επιστημονικά στοιχεία της Greenpeace...

Η νέα μελέτη της Greenpeace με τίτλο «το ανθρώπινο κόστος της λιγνιτικής ρύπανσης» που έγινε σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Στουτγάρδης και αφορά ΟΛΟΥΣ τους μεγάλους ανθρακικούς σταθμούς της Ευρώπης έκανε αίσθηση διεθνώς. Οι τεκμηριωμένες αποκαλύψεις για τις πολλαπλές επιπτώσεις από τη χρήση των ρυπογόνων στερεών καυσίμων στην ηλεκτροπαραγωγή βασίστηκαν τόσο σε πραγματικές καταγραφές ασθενειών, όσο και σε αξιόπιστους μεθόδους υπολογισμού και πρόβλεψης. Στην Ευρώπη η μελέτη αυτή ήρθε να επιβεβαιώσει και να διευρύνει την περσινή έρευνα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος (ΕΟΠ) και φυσικά αντιμετωπίστηκε με τη δέουσα σοβαρότητα. Στην Κοζάνη καταδικάστηκε πριν καλά καλά δημοσιευτεί ! Οι γνωστοί. .. πανεπιστήμονες συνδικαλιστές του Σπάρτακου σε συνεργασία με τοπικούς δημοσιογράφους την απέρριψαν με μια μονοκοντυλιά, βάζοντας φυσικά και τη γνωστή σάλτσα περί διεθνών πρακτόρων που επιβουλεύονται τον τόπο μας, την άσπιλον και αμόλυντον 5η μονάδα της ΔΕΗ κλπ κλπ Δεν θα μπούμε στην ουσία της υπόθεσης – ας μην κουράζουμε άλλο με αυτονόητες αλήθειες. Θα θίξουμε μόνο δυο σημεία: 
* Το ένα είναι δεοντολογικό. Όταν ένας δημοσιογράφος κρίνει μία έρευνα καλά θα είναι να βάζει στο κείμενο του και το σχετικό σύνδεσμο -link. Έτσι ο αναγνώστης θα μπορεί πέραν των δημοσιογραφικών επικρίσεων να ενημερωθεί και για το περιεχόμενο της έρευνας από πρώτο χέρι, χωρίς «διαμεσολαβήσεις», και συνεπώς να κρίνει με ΠΛΗΡΗ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ποιος έχει το δίκιο. Δεοντολογική παρατιμονιά έκαναν και μερικά κανάλια. Μετέδωσαν την είδηση έχοντας στο τηλεοπτικό«παράθυρο» αντί για την ίδια τη Greenpeace τους .. συνδικαλιστές της ΔΕΗ, δηλ. τους ορκισμένους οχτρούς της ! Όμως η κύρια είδηση ήταν αυτή καθαυτή η ΕΡΕΥΝΑ και το δευτερεύον η απάντηση ενός εκάστου. Θα μπορούσε να ζητηθεί η τηλεφωνική παρέμβαση της οργάνωσης ή και η παρουσία ενός εκπροσώπου της Greenpeace ή ακόμη και να γίνει μια αντιπαράθεση των δύο αντιδίκων (όπως έγινε σε ένα κανάλι). Όχι όμως να μονοπωλεί την κουβέντα ο κάθε αυτόκλητος «εισαγγελέας» και να .. παίζει μπάλα χωρίς αντίπαλο.
* Το δεύτερο σημείο αφορά την υποκρισία πολλών τοπικών φορέων, δήμων, σωματείων, πληττόμενων περιοχών κλπ, που προτιμούν σε αυτές τις περιπτώσεις να στρίβουν δια του αρραβώνος. Δεν μπορεί όταν ζητούμε τη μετεγκατάσταση ενός χωριού ή ένα ανθυγιεινό επίδομα εργασίας ή την αύξησητου τοπικού πόρου ή άλλες αντιπαροχές από τη ΔΕΗ (προσλήψεις σε οκτάμηνα), να λέμε ότι «αυτός ο τόπος έχει δώσει τη ζωή και την υγειά του», ότι «κάθε σπίτι έχει έναν καρκίνο», ότι «αναπνέουμε τέφρα» και «πίνουμε χρώμιο», αλλά όταν λέει η Greenpeace τα ίδια- και πολύ ηπιότερα – να την αφήνουμε στο έλεος του λιγνιτικού μπλοκ της ΔΕΗ, συρόμενοι και στοιχιζόμενοι πίσω από τους συνδικαλιστές για προφανείς λόγους. Δεν γίνεται να αλληθωρίζουμε κάθε φορά εκεί που μας βολεύει. Αυτό κι αν είναι φαρισαϊσμός 

20-6-2013 
ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΟΖΑΝΗΣ 

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ: 
1) Η ελληνική Έκθεση της Greenpeace: http://www.greenpeace.org/greece/Global/greece/image/2012/reports/climate/Silent_Killers_GR.pdf 
2) Οι αντίστοιχες εκθέσεις της Greenpeace για τη Γερμανία, Πολωνία και όλη την Ευρώπη, που παρουσιάζουν τις επιπτώσεις στην υγεία κατά χώρα και συνολικά. http://www.greenpeace.de/fileadmin/gpd/user_upload/themen/klima/Kohle-Gesundheitsreport.pdfhttp://greenpeace.pl/wegiel_zabija/raportGP_wegiel_zabija.pdf
http://www.greenpeace.org/eu-unit/en/Publications/2013/Report-Silent-Killers / Τα links αυτά για Γερμανία, Πολωνία κλπ δείχνουν πόσο γελοία ήταν και πάλι η συνωμοσιολογία περί «στημένης» μελέτης της Greenpeace που επεδίωκε «να στοχοποιήσει μόνο την Ελλάδα», (ενώ αφορούσε όλη την Ευρώπη), «να σαμποτάρει τη ΔΕΗ, το λιγνίτη και τη νέα μονάδα της Πτολεμαίδας», «να ανακόψει την ανάπτυξη της Κοζάνης» ή ακόμη και «να πλήξει το ανάδελφον ελληνικόν έθνος» !

Διαβάστε περισσότερα...

«Ναι μεν, αλλά ..» – Απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Αναφορά έντεκα περιβαλλοντικών οργανώσεων εναντίον της ΔΕΗ...

Το 2010 με πρωτοβουλία της Οικολογικής Κίνησης Κοζάνης έντεκα περιβαλλοντικές οργανώσεις από περιοχές που φιλοξενούν λιγνιτικούς σταθμούς (Ν. Κοζάνης, Ν. Φλώρινας, Ν. Αρκαδίας) κατέθεσαν στο Ευρωκοινοβούλιο με τη βοήθεια του Ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων Μ. Τρεμόπουλου μια αναλυτική και τεκμηριωμένη Αναφορά, προκειμένου να αναδειχθούν για άλλη μια φορά σε ευρωπαϊκό επίπεδο οι πολυδιάστατες επιπτώσεις από την εξόρυξη και καύση του λιγνίτη. 
Στην Αναφορά περιγράφονται τα σημαντικότερα περιβαλλοντικά προβλήματα και οι αντίστοιχες παραβάσεις της νομοθεσίας που σημειώνονται στα δύο Λιγνιτικά Κέντρα της ΔΕΗ (Δυτ. Μακεδονίας και Μεγαλόπολης) και παραθέτονται τα βασικά αιτήματα για τα οποία ζητείται η συνδρομή του Ευρωκοινοβουλίου.
Το Ευρωκοινοβούλιο έκανε «παραδεκτή» καταρχάς την Αναφορά (12.11.2010) και την παρέπεμψε στην Κομισιόν. Η απάντηση της Κομισιόν[1], η οποία μας κοινοποιήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση, κινείται στα συνήθη γραφειοκρατικά πλαίσια, αλλά ορισμένες επισημάνσεις της έχουν ενδιαφέρον:
1. Σχετικά με την ατμοσφαιρική ρύπανση, σύμφωνα με την έκθεση της ελληνικής κυβέρνησης για το 2009, υπερβάσεις ορίων των αιωρουμένων σωματιδίων υπήρχαν μόνο στις περιοχές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης !! Είναι όμως έτσι ; Τα τοπικά δεδομένα για το 2009 είναι ελλιπή. Παρόλα αυτά μόνο οι υπερβάσεις που κατέγραψε το ΤΕΙ στην Κοζάνη ήταν 56 ! Για το 2010 (που υπάρχουν πληρέστερα στοιχεία) η μέση ετήσια συγκέντρωση σωματιδίων που υπολόγισε το Κέντρο Περιβάλλοντος Δυτ. Μακεδονίας[2] ήταν μεγαλύτερη του ορίου σε τέσσερις περιοχές του Ν. Κοζάνης και το ποσοστό υπερβάσεων του έτους ήταν υψηλότερο του ορίου σε οκτώ περιοχές του Ν. Κοζάνης. Επομένως η απάντηση της Κομισιόν στο θέμα αυτό είναι λάθος
2. Σχετικά με τις άδειες βιομηχανικών εγκαταστάσεων, (Οδηγία 2008/1 για την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης), η Ελλάδα δεν είχε εκδόσει άδειες για αρκετές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων και λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ. Ως αποτέλεσμα, το ?ικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την απόφασή του στις 2-12–2010 (C-534/09) κατέληξε στο συµπέρασµα ότι η Ελλάδα δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις της όπως ορίζονται στο άρθρο 5, & 1 της Οδηγίας. Σε συνέχεια της απόφασης, η Κομισιόν έστειλε προειδοποιητική επιστολή[3] στην Ελλάδα στις 16-06-2011 για μη συμμόρφωση με τη διαδικασία που έπρεπε να είχε τελειώσει ως τις 30-10-2007
3. Σχετικά με την προστασία των υδάτινων πόρων, επισημάνθηκε πως η Ελλάδα δεν είχε εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της για έκδοση και υποβολή Σχεδίων Διαχείρισης λεκανών απορροής που προκύπτουν από την Οδηγία Πλαίσιο για τα ύδατα (2000/60). Στις 06-04-2011 η Κομισιόν παρέπεμψε την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο[4] γιατί δεν είχε καν ξεκινήσει δημόσια διαβούλευση για τα Σχέδια Διαχείρισης. Τη συνεχιζόμενη παραβίαση της νομοθεσίας επιβεβαίωσε το Δεκέμβριο του 2012 ο επίτροπος Poto?nik απαντώντας σε σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων Ν. Χρυσόγελου[5] για τον Αλιάκμονα.
4. Σχετικά με τις εκπομπές CO2. Εδώ, όπως αναμένονταν, η Κομισιόν ήταν αθωωτική για τη ΔΕΗ και την ελληνική κυβέρνηση. Απέφυγε να σχολιάσει το ερώτημά μας κατά πόσον η κατασκευή νέων λιγνιτικών μονάδων υπονομεύει την επίτευξη των εθνικών στόχων για το κλίμα με ορίζοντα το 2020. Αρκέστηκε απλά να διαπιστώσει πως οι εκπομπές μας ήταν εντός του στόχου που είχε οριστεί για την Ελλάδα για την περίοδο 2008-2012 στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Κιότο. (σσ. Υπενθυμίζεται ότι η Ελλάδα είχε αποσπάσει το 1992 άλλη μια σκανδαλώδη εξαίρεση παίζοντας το γνωστό ρόλο του κακομαθημένου παιδιού. Συγκεκριμένα πήρε το δικαίωμα να αυξήσει τις εκπομπές CO2 κατά 25 % μέχρι το 2012, (τη στιγμή που η Ευρώπη υποχρεώνονταν να ΜΕΙΩΣΕΙ κατά 8% το μέσο όρο των εκπομπών CO2 στα πλαίσια του Κιότο). Η Κομισιόν λοιπόν θεώρησε σύννομη την αύξηση των εκπομπών μας κατά 18,6 % μέχρι το 2008. Κι εμείς μπορούμε να επαιρόμαστε ότι υπογράψαμε το Κιότο, αλλά το εφαρμόζουμε από την .. ανάποδη !

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΟΖΑΝΗΣ 19 – 4 – 2013

Παραπομπές στο συνημμένο
[1]http://www.europarl.europa.eu/RegData/commissions/peti/communication/2011/460714/PETI_CM(2011)460714_EL.pdf
[2] http://energeiakozani.blogspot.gr/2011/01/2010.html 
[3] http://europa.eu/rapid/press-release_IP-11-727_el.htm 
[4] http://europa.eu/rapid/press-release_IP-11-438_el.htm 
[5] http://www.ecogreens-gr.org/cms/index.php?option=com_content &view=article&id=3975:——————-potonik—–&catid=73:auroparlnews

Διαβάστε περισσότερα...

Τα ρέματα δεν είναι χαβούζες κανενός... Ανύπαρκτοι έλεγχοι και ευθύνες του Δήμου ...

Το Δήμο Κοζάνης και τη ΔΕΥΑΚ κατονομάζει ως υπευθύνους για την κατάσταση των ρεμάτων η Διεύθυνση Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού της Περιφέρειας. Το σχετικό έγγραφο με αρ. πρωτ. 90117/6189/ 21-12-2012 αναφέρεται στη χρόνια ρύπανση με λύματα-σκουπίδια του ρέματος που περνά από το αεροδρόμιο και τον «Πλάτανο Κακαμάντζα» για να καταλήξει στον Αλιάκμονα. Η Υπηρεσία προέβη σε αυτοψία (μετά από καταγγελία του μέλους μας κ. Λ. Ιωαννίδη, Δημοτικού Συμβούλου, και του κ. Κ. Μπηλιώνη) και διαπίστωσε παράνομη απόρριψη στερεών αποβλήτων και λυμάτων, αυθαίρετες επεμβάσεις & μπαζώματα στην κοίτη του ρέματος, απουσία των προβλεπόμενων ελέγχων κλπ. Η Διεύθυνση Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού με το έγγραφό της καλεί τη ΔΕΥΑΚ να αναλάβει τις ευθύνες της, ως «έχουσα την αρμοδιότητα της διαχείρισης των λυμάτων και της σύνδεσης των κατοικιών και δραστηριοτήτων με το δίκτυο», και να προχωρήσει στους απαιτούμενους ελέγχους, ώστε να εντοπιστούν όσοι βρωμίζουν το ρέμα και να υποστούν τις νόμιμες κυρώσεις. Στη συνέχεια η εν λόγω Υπηρεσία υπογραμμίζει ότι ο Δήμος Κοζάνης έχει την υποχρέωση να καθαρίσει το ρέμα, να απομακρύνει τα σκουπίδια και τα μπάζα, καθώς και να προβεί «στη λήψη προληπτικών και κατασταλτικών μέτρων για την προστασία των χώρων αυτών, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις (Ν. 4042/2012, Ν.3852/2010 και Ν. 3463/2006). Τονίζει μάλιστα ότι ένα μέρος των αποβλήτων αυτών δεν συγκαταλέγονται στα οικιακά, αλλά στα ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ. Συνεπώς η συλλογή τους θα έπρεπε να γίνεται χωριστά από αδειοδοτημένο φορέα, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία. Επίσης σημειώνει την υποχρέωση του Δήμου να διαπλατύνει την κοίτη του ρέματος, το οποίο έχει «στριμωχτεί» από αυθαίρετες παρεμβάσεις που έκαναν κάτοικοι ή επιχειρηματίες της περιοχής.

Σημειώνεται ότι προκειμένου να περιοριστούν οι καταπατήσεις και οι αυθαίρετες επιχώσεις στα ρέματα πρέπει αυτά να οριοθετηθούν με ευθύνη και μελέτες των δήμων σύμφωνα με τον Ν. 3010/2002. Όμως κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει στα περισσότερα ρέματα. Σε κάθε περίπτωση όμως η διενέργεια ελέγχων και η αστυνόμευση των χώρων είναι ευθύνη των δήμων. Με την ευκαιρία να ρωτήσουμε το Δήμο Κοζάνης αν ασκεί αυτή την αρμοδιότητά του. Κι αν ναι, ποιες παραβάσεις βεβαίωσε και παρέπεμψε για κυρώσεις και πρόστιμα. (Επιτέλους «όπου δεν πίπτει λόγος πρέπει να πίπτει ράβδος». Ως πότε θα χαϊδεύουμε ή θα συγκαλύπτουμε για ψηφοθηρικούς λόγους; τον κάθε Ελληνάρα που μαγαρίζει το δημόσιο χώρο και το περιβάλλον ; ). Πάντως η Διεύθυνση Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού της Περιφέρειας αναφέρει ότι δεν της έχουν γνωστοποιηθεί τέτοιες περιπτώσεις, γι’ αυτό και καλεί το Δήμο να την ενημερώνει για κάθε κρούσμα ώστε να επιβάλει κυρώσεις στους παραβάτες. Τέλος προειδοποιεί ότι «το Κλιμάκιο Ελέγχου Ποιότητας Περιβάλλοντος, μετά την παρέλευση ευλόγου χρονικού διαστήματος, θα προβεί εκ νέου σε έλεγχο» και υπενθυμίζει ότι «η παράβαση των ανωτέρω διατάξεων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Α του Ν. 4042/2012, συνιστούν παράνομη συμπεριφορά..» Σε περίπτωση που αγνοηθούν οι συστάσεις της «θα ακολουθήσει τη διαδικασία των νόμιμων κυρώσεων στους αρμόδιους» Τα σχόλια περιττεύουν. Εμείς θα καλέσουμε: το Δήμο Κοζάνης και τις Υπηρεσίες του να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα στη ρίζα του, ένα πρόβλημα που έχει απασχολήσει αρκετές φορές την τελευταία διετία τόσο την Οικολογική Κίνηση όσο και κάποιους ευαίσθητους πολίτες που .. περιπολούν κάθε τόσο στο ρέμα. τους ρυπαίνοντες να αλλάξουν συμπεριφορά και να καταλάβουν επιτέλους ότι τα ρέματα δεν είναι προσωπική τους χαβούζα. τους πολίτες να καταγγέλουν επώνυμα στις αρμόδιες υπηρεσίες κάθε παραβάτη. Η ατομική ανάληψη των ευθυνών δεν είναι «κάρφωμα», αλλά συμβολή στην προστασία του δημόσιου χώρου που ανήκει σε όλους μας. Τέλος να ευχαριστήσαμε τη Διεύθυνση Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού της Περιφέρειας που έκανε τη δουλειά της, καλώντας την παράλληλα να επεκτείνει τις αυτοψίες και σε άλλα ρέματα της περιοχής, όπου υπάρχουν ανάλογες εικόνες ντροπής. Επισυνάπτονται φωτογραφίες με σκουπίδια δίπλα στο ρέμα, το οποίο σε αρκετά σημεία είναι θολό και μυρίζει λόγω της ρύπανσης).  Οικολογική Κίνηση Κοζάνης

Διαβάστε περισσότερα...

Ευθυγραμμίζεται πλήρως με τους μεγαλο-συνδικαλιστές της ΔΕΗ ο Περιφερειάρχης κ. Δακής. και κλείνει τα μάτια του στα αδιέξοδα της λιγνιτικής παραγωγής....

Μέσα σε λίγα χρόνια o κ. Δακής «ξέχασε» τα όσα υποστήριζε ως Πρόεδρος των Φαρμακοποιών Κοζάνης για το ανθρώπινο κόστος του λιγνίτη, τις σοβαρές επιπτώσεις του στο περιβάλλον, την αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα που προκαλούν οι δραστηριότητες της ΔΕΗ. Η άκριτη υποστήριξη των νέων λιγνιτικών μονάδων, η πλήρης ταύτιση με το λιγνιτικό λόμπι της ΔΕΗ, η εθελοτυφλία στις διεθνείς εκθέσεις και στα στοιχεία των εγκυρότερων περιβαλλοντικών οργανώσεων του κόσμου, καθώς και οι αυθαίρετοι ισχυρισμοί του ότι η “καθολική πλειοψηφία” (νεολογισμός ;) των πολιτών είναι υπέρ του γκρίζου δρόμου του λιγνίτη (και άρα κατά μιας πράσινης μεταλιγνιικής περιόδου) τον αναγορεύουν ως το νέο .. «λιγνιτάρχη» της περιοχής, αλλά και τον εκθέτουν ανεπανόρθωτα. Σεβαστή η άποψη των τοπικών αρχόντων και πολλών φορέων υπέρ των νέων λιγνιτικών μονάδων, αλλά όχι και η τακτική τους να υποβαθμίζουν τις σοβαρές παρενέργειες του λιγνίτη ( εδικά στην ΥΓΕΙΑ) προκειμένου να επιτύχουν το στόχο τους. Η περιβαλλοντική ευαισθησία δεν μπορεί να είναι «αλά καρτ» ούτε να υπηρετεί σκοπιμότητες. Δεν μπορεί δηλαδή όταν θέλουμε «αντιπαροχές» από τη ΔΕΗ, αύξηση του τοπικού πόρου, άμεσες μετεγκαταστάσεις κλπ να κραυγάζουμε ότι «όλοι θα πάμε από καρκίνο», αλλά όταν οι οικολογικές οργανώσεις επισημαίνουν τις επιπτώσεις στην υγεία (και μάλιστα με πιο ήπιο και τεκμηριωμένο λόγο) να τις αρνούμαστε να τις συκοφαντούμε και να τις αποτάσσουμε. Προφανώς είναι δικαίωμα του κ. Δακή να στείλει επιστολή ως Περιφερειάρχης προς τον Διευθύνοντα Σύμβουλο Dr. Ulrich Schröder του Ομίλου Τραπεζών KfW που θα χρηματοδοτήσει τη νέα λιγνιτική μονάδα. και καθήκον των ΜΜΕ να δημοσιεύσουν αυτή την επιστολή υποστήριξης του λιγνιτικού μονόδρομου. Όμως για να είναι η ενημέρωση σφαιρική θα πρέπει να δημοσιευτεί και η άποψη της άλλης πλευράς και συγκεκριμένα η πρόσφατη κοινή ανακοίνωση δύο διεθνών περιβαλλοντικών οργανώσεων, της Greenpeace και του WWF, για το ίδιο θέμα. Προωθούμε λοιπόν προς τα ΜΜΕ και τους πολίτες την εν λόγω ανακοίνωση, η οποία αποτελεί ουσιαστικά και απάντηση στην επιστολή του κ Δακή προς τον Τραπεζικό Όμιλο KfW

Λ. Τσικριτζής

Διαβάστε περισσότερα...

Συντριπτικά στοιχεία για την οικολογική καταστροφή που έχει συμβεί στην περιοχή της Κοζάνης και Πτολεμαΐδας παρουσίασε ο Λάζαρος Τσικριτζής σε τηλεοπτικό σταθμό της «ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ»...

Την πέμπτη, κατά σειρά, ζωντανή τηλεοπτική εκπομπή παρουσίασε το Δίκτυο «ΠΕΡΡΑΙΒΙΑ» στο κανάλι «ΘΕΣΣΑΛΙΑ» με τον γενικό τίτλο: «Ελασσόνα 1912-2012:100 χρόνια Ελευθερίας-Το χθες ,το σήμερα και το αύριο ενός θαυμάσιου τόπου». Το θέμα ήταν :“ΛΙΓΝΙΤΗΣ: H μεγάλη απειλή για τον Όλυμπο και τη Θεσσαλία¨ και αφορμή της ζωντανής αυτής εκπομπής, που παρουσιάζει ο Κώστας Κυριλλίδης , ήταν οι τελευταίες ανακοινώσεις, σχετικά το ενδεχόμενο εξόρυξης των λιγνιτικών κοιτασμάτων του Δομένικου και τι αυτό θα σημαίνει για την περιοχή της Ελασσόνας ,της Λάρισας και της Θεσσαλίας. Προσκεκλημένοι στη ζωντανή αυτή εκπομπή ήταν οι κ.κ. : Δρ Θεοχάρης Ζάγκας-Καθηγητής Σχολής Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος ΑΠΘ και Δρ Λάζαρος Τσικριτζής -Αν .Καθηγητής ΤΕΙ Κοζάνης -Χημικός Μηχανικός -Εκπρ. Οικολογικής Κίνησης Κοζάνης Ο κ. Θ. Ζάγκας αναφέρθηκε διεξοδικά στις επικείμενες επιπτώσεις που θα έχει η εξόρυξη του λιγνίτη στην περιοχή ,όχι μόνο της Ελασσόνας ,αλλά και σε ολόκληρη τη Θεσσαλία ,αποδεικνύοντας ότι κάθε άλλο παρά συμφέρουσα μπορεί να αποδειχθεί μια τέτοια κίνηση ,η οποία θα είναι ολέθρια για τη χώρα, με την ολοκληρωτική καταστροφή του περιβάλλοντος και του Ολύμπου . Ο κ. Λ. Τσικριτζής, γνωστός για τους πολλούς αγώνες που δίνει για την οικολογική καταστροφή που έχει συμβεί στην περιοχή της Κοζάνης και Πτολεμαϊδας, παρουσίασε συντριπτικά στοιχεία ( οικονομικά ,επιδημιολογικά , περιβαλλοντικα κ.ά. ) και απέδειξε ότι μια τέτοια προοπτική ,θα μετατρέψει όλη την περιοχή σε έναν τόπο που κανέις δεν θα θέλει να ζήσει . Στην εκπομπή έγιναν παρεμβάσεις από τον Περιφερειάρχη Θεσσαλίας κ. Κ. Αγοραστό ,από τον Δήμαρχο Ελασσόνας κ. Γ. Πασχόπουλο και από τον Πρόεδρο του Δικτύου ‘ΠΕΡΡΑΙΒΙΑ» κ. Κ. Σκριάπα , οι οποίοι αναφανδόν τάχθηκαν κατά της εξόρυξης του λιγνίτη, μια προοπτική η οποία βρίσκει αντίθετες τις τοπικές κοινωνίες ,αλλά και τους φυσικούς εκπροσώπους τους . Το Δίκτυο ’ΠΕΡΡΑΙΒΙΑ¨ και ο πρόεδρός του κ. Κων. Σκριάπας ,που έχουν την πρωτοβουλία των ζωντανών εκπομπών ,δηλώνουν ότι “είναι αδιανόητο να μην λαμβάνεται υπόψη από την Πολιτεία , η δημόσια υγεία ,η καταστροφή του περιβάλλοντος ,η στέρηση της δυνατότητας μιας περιοχής να αναπτυχθεί κατά τρόπο ήπιο και κυρίως αειφορικό ,όταν είναι γνωστό σε όλους ,ότι η μόνη διέξοδος από την κρίση μπορεί να προκύψει μέσα από πολλή και σοβαρή εργασία πάνω στον πρωτογενή τομέα και την παραγωγή βιολογικών ποιοτικών προϊόντων. Είναι ,άλλωστε ,γνωστό ότι η περιοχή της Ελασσόνας ,όλος ο Νομός Λάρισας ,αλλά και ολόκληρη η Θεσσαλία ,που θα υποστεί τις καταστροφικές συνέπειες ,από την ενδεχόμενη εξόρυξη του λιγνίτη , τα τελευταία χρόνια δίνει έναν τεράστιο αγώνα για την ανάδειξη της ως αγαπημένου τόπου προορισμού ,γιατί φημίζεται για τα σπουδαία φυσικά της μνημεία και τα εξαιρετικά ποιοτικά της προϊόντα ,τα οποία και κατακτούν συνέχεια νέες αγορές . Δεν θα επιτρέψουν οι τοπικές κοινωνίες να καταστραφεί αυτή η τεράστια προοπτική αειφόρου ανάπτυξης της Θεσσαλίας και το μνημείο της παγκόσμιας κληρονομιάς της φύσης ,ο Όλυμπος,στο όνομα μιας εφήμερης ,αναχρονιστικής ,αντιεπιστημονικής και επικίνδυνης αντίληψης για τον τρόπο επίλυσης του ενεργειακού προβλήματος της χώρας».

Διαβάστε περισσότερα...

Στο κόκκινο και πάλι οι υπερβάσεις της αέριας ρύπανσης σε Κοζάνη και Πτολεμαΐδα το τελευταίο διήμερο…

Τι πρέπει να συμβεί για να αντιληφθεί ο καθένας το μέγεθος της ευθύνης που του αναλογεί; 2 μέρες τώρα κι ο πιο καλόπιστος πολίτης έχει αγανακτήσει με τη ΔΕΗ, αφού ο αέρας που αναπνέουμε είναι..ορατός. Δηλαδή όχι ο αέρας αλλά το κοκτέιλ από αιωρούμενα σωματίδια, ιπτάμενη τέφρα και άλλες χημικές ενώσεις, που έχουν πνίξει στην κυριολεξία με τη θολούρα τους το λεκανοπέδιο Δυτικής Μακεδονίας. Με τις μετρήσεις του ΚΕΠΕ- που αποδεικνύουν τις υπερβάσεις στις τιμές που ορίζει η νομοθεσία για τους αέριους ρύπους- λοιπόν ανά χείρας (http://kepe.air-quality.gr/xartis.html), μέλη της Οικολογικής Κίνησης Κοζάνης και Επιστήμονες του Εργαστηρίου τεχνολογίας περιβάλλοντος του Παν/μίου Δυτικής Μακεδονίας επισκέφτηκαν χτες και σήμερα τον Εισαγγελέα Υπηρεσίας Κοζάνης για να καταγγείλουν την κατάσταση και να του ζητήσουν να παρέμβει. Στο μεταξύ Πανελλήνιες διαστάσεις παίρνει το θέμα, με ηλεκτρονικά μέσα κύρους και μεγάλης αναγνωσιμότητας να ασχολούνται με αυτό (http://tvxs.gr/news/greenlife/kampanaki-gia-tin-molynsi-stin-kozani), εκθέτοντας έτσι τους τοπικούς παράγοντες που κανονικά θα έπρεπε από την πρώτη στιγμή να είναι στο πλευρό του πολίτη σε ότι αφορά το θέμα, καθώς ο καρκίνος, οι ασθένειες του αναπνευστικού το άσθμα και οι αλλεργίες δεν ξεχωρίζουν θέσεις και αξιώματα, συνεπώς όλοι είμαστε εξίσου εκτεθειμένοι στην ίδια μάστιγα: αυτή της καταστροφής του περιβάλλοντος και τελικά των εαυτών μας…

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΟΖΑΝΗΣ
08/08/2012

Διαβάστε περισσότερα...

Ξεκληρίζει τα δάση η ανεξέλεγκτη υλοτομία...

Εκρηκτικές διαστάσεις παίρνει η ανεξέλεγκτη υλοτομία σε όλη τη χώρα. Πέραν των πάγιων αιτιών, φέτος έρχεται να προστεθεί και η δυσβάσταχτη οικονομική κρίση, που αναγκάζει πολλούς να «ξεχάσουν» το πανάκριβο πετρέλαιο θέρμανσης και να στραφούν στα καυσόξυλα. Αποτέλεσμα ν’ ανεβεί ραγδαία και η τιμή των τελευταίων και να φτάνει σήμερα στα 130 €/τόνο, δηλαδή καπέλο 20% σε 4-5 μήνες !!
Άμεσο επακόλουθο είναι να αυξηθεί κατακόρυφα η ξύλευση είτε για ιδιωτική χρήση είτε για εμπορία. Οι πιέσεις που δέχονται τα δάση, αλλά και τα περιαστικά άλση, είναι μεγάλες. Οι επαγγελματίες υλοτόμοι, αλλά κυρίως τα λαθραία κυκλώματα υλοτομίας αποψιλώνουν ολόκληρες εκτάσεις, χωρίς ουσιαστικό έλεγχο από τα δασαρχεία, και οι καταγγελίες είναι πλέον καθημερινές.
Στο Γράμμο και στο Βίτσι οι ζημιές είναι μεγάλες. Τα αλυσοπρίονα επελαύνουν παντού και ειδικά στις δυσπρόσιτες πλαγιές, λεηλατώντας το δασικό μας πλούτο. (Κι αυτή τη φορά δεν μπορούμε να φορτώσουμε το έγκλημα στους Αλβανούς λαθρουλοτόμους που παραβιάζουν τα σύνορα, αλλά κυρίως στους ημεδαπούς που έχουν αναδειχτεί .. πρωταθλητές). Από τη Βλάστη επίσης είχαμε κατά καιρούς καταγγελίες είτε για λαθραία υλοτόμηση είτε για αυθαίρετες υπερβάσεις στις ποσότητες που καθορίζουν τα δασαρχεία.
Αλλά και στο Βόιο δε λείπουν τα κρούσματα. Ακόμη και οι νόμιμες υλοτομήσεις που ανατίθενται σε εργολάβους συχνά ξεπερνούν τα όρια και προκαλούν τοπικές αντιδράσεις. (Πριν λίγους μήνες είχαμε την κόντρα των κατοίκων Πενταλόφου – Βυθου με το Δασαρχείο Τσοτυλίου για την αποψιλωτική υλοτόμηση που ενέκρινε το τελευταίο κοντά στο μοναστήρι της Αγίας Τριάδας).
Η Οικολογική Κίνηση Κοζάνης έχει ασχοληθεί πολλές φορές στο παρελθόν με κρούσματα λαθραίας υλοτομίας ή αυθαίρετης κοπής δέντρων (παραποτάμιο δάσος Ζάβορδας, δασάκι Εξοχής, άλσος Αργίλου κλπ). Φέτος όμως οι παρανομίες έχουν σπάσει κάθε ρεκόρ. Το θέμα είναι γνωστό σε όλες τις Δασικές Υπηρεσίες της χώρας, οι οποίες όμως είτε είναι αποδεκατισμένες λόγω περικοπών και οργανικών κενών είτε ολιγωρούν και σπεύδουν βραδέως. Η Γενική Δ/νση Δασών Μακεδονίας – Θράκης με τη διαταγή 77062/8-11-2011 ζητά την εντατικοποίηση των ελέγχων για παράνομες υλοτομίες. Πλην όμως οι δασοφύλακες απαντούν (ΑΠ 24, 25 /11/ 2011) ότι έχουν ελλείψεις ή ότι δεν εγκρίνονται τα εκτός έδρας ή ότι έχουν περιοριστεί οι δαπάνες καυσίμων.
Κατανοητές οι ενστάσεις όπως επίσης και η αγανάκτηση για τις περικοπές που αφορούν τη φύλαξη του δασικού μας πλούτου. Όμως συχνά πυκνά οι κρατικές υπηρεσίες οχυρώνονται πίσω από τις ελλείψεις για να καλύψουν αδικαιολόγητες ολιγωρίες και αδράνειες. Δεν νομίζουμε, για παράδειγμα, ότι ο έλεγχος των υλοτόμων που κόβουν μεγάλο αριθμό δέντρων στην περιοχή του Αργίλου, δηλαδή μια ανάσα από το Δασαρχείο, σκοντάφτει «στα κενά του οργανογράμματος»…
Ολιγωρίες και περικοπές δεν χωρούν στη φύλαξη του φυσικού μας κεφαλαίου. Το όποιο δημοσιονομικό κέρδος που προσδοκούν οι κυβερνώντες και η Τρόικα είναι πολύ μικρό σε σχέση με την τεράστια οικονομική ζημιά (και όχι μόνο) που συντελείται στα δάση.
Μια ολοκληρωμένη λύση βέβαια προϋποθέτει διαφορετική αντιμετώπιση της κρίσης, υποστήριξη των ασθενέστερων στρωμάτων που φορτώνονται κατά κανόνα τα σπασμένα, μέτρα για τους παρα-δασόβιους πληθυσμούς (που φτάνουν στο σημείο να παρανομούν για να επιβιώσουν), κίνητρα στις πράσινες τεχνολογίες θέρμανσης, ολοκληρωμένη δασική διαχείριση και πολιτική (χάρτες – κτηματολόγια κ.α), στελέχωση των δασικών υπηρεσιών, συνδρομή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των εθελοντών στη δασοπροσατσία κλπ.
Από την άλλη όμως δεν μπορούμε να περιμένουμε πότε θα γίνουν όλα αυτά ή πότε θα απομακρυνθεί ο μπαμπούλας της χρεοκοπίας για να υπερασπιστούμε τα δάση μας. Υπάρχουν διάφοροι ρεαλιστικοί τρόποι για να μετριαστεί το κακό της ανεξέλεγκτης υλοτομίας. Ένας είναι η αξιοποίηση της Αγροφυλακής. Είναι ένα δυναμικό που λιμνάζει στα γραφεία ή προσπαθεί να εξασφαλίσει την παρουσία του στον κρατικό μηχανισμό με ευνοϊκές μετατάξεις. Δεν μπορούν οι αγροφύλακες να συνδράμουν τους δασοφύλακες στο έργο τους ;
Τέλος υπάρχει και το ενδεχόμενο της εθελοντικής βοήθειας. Αν μπορεί η εθελοντική φύλαξη (ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ και μετά από ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ) να βοηθήσει στην ιστορία, ας το ζητήσουν οι δασικές υπηρεσίες και – γιατί όχι- και οι αρμόδιοι Δήμοι. Και τότε πιστεύουμε ότι θα προστρέξουν αρκετοί εθελοντές.
«Αμ έπος, αμ έργον …»

Οικολογική Κίνηση Κοζάνης 9-12-2011

Διαβάστε περισσότερα...

Αγώνες enduro: Χρειάζεται σεβασμός στη φύση και τους νόμους...

Αφορμή για το σημερινό δημοσίευμα τα παράπονα περιπατητών και ποδηλατών που περιδιαβαίνουν την ύπαιθρο και τα βουνά και βρίσκουν παρατημένες σημάνσεις (κορδέλες, ταμπέλες κλπ), σκουπίδια ή ζημιές σε μονοπάτια από παλιούς αγώνες enduro που είχαν οργανωθεί εκεί. Τέτοια κρούσματα έχουν παρατηρηθεί στα Πιέρια, στο Μουρίκι , στην περιοχή από Aργιλο προς Μεταμόρφωση - Μπούρινο κλπ.
Οι αγώνες με μηχανές enduro υπάγονται στην ευρύτερη κατηγορία του «μηχανοκίνητου αθλητισμού». Αυτό το είδος διασκέδασης ή και άθλησης κερδίζει συνεχώς νέους οπαδούς είτε με την μορφή του απλού θεατή/τηλεθεατή (Formula 1, rally Ακρόπολις, κ.α.), είτε με την μορφή της ίδιας συμμετοχής σε αυτοσχέδιους ως επί το πλείστον αγώνες. Το χαμηλό κόστος συμμετοχής στους αγώνες enduro (σε αντίθεση με εκείνους των αυτοκινήτων) προσελκύει συνεχώς νέους «εντουράδες».
Όμως η χαλαρή και ασαφής νομοθεσία που διέπει την οργάνωση και επίβλεψη τέτοιων αγώνων δημιουργεί διάφορα προβλήματα. Τα βασικότερα παρατηρούνται όταν οι αγώνες οργανώνονται μέσα ή δίπλα σε περιοχές φυσικού κάλλους και οικολογικής σημασίας (δασικά /λιμναία οικοσυστήματα) και αφορούν κυρίως κρούσματα ηχορρύπανσης, ρύπανσης, αλλοίωσης του ανάγλυφου, διατάραξης της άγριας ζωής κλπ. Πιο συγκεκριμένα οι κυριότερες παρενέργειες είναι:

* Οχλήσεις στα οικοσυστήματα (ορνιθοπανίδα, μικρά και μεγάλα θηλαστικά), ως αποτέλεσμα του εκκωφαντικού θορύβου που προκαλούν οι συγκεκριμένες μηχανές. (Ειδικά στην αναπαραγωγική περίοδο οι ενοχλήσεις πρέπει να μηδενίζονται).

* Κίνδυνος ατυχημάτων με διαβάτες / ορειβάτες, ιδιαίτερα σε μονοπάτια που προορίζονται για περπάτημα.

* Καταστροφή μερικών τμημάτων ορειβατικών διαδρομών / μονοπατιών. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών η Οικολογική Κίνηση Κοζάνης συντηρώντας ή χαράζοντας μονοπάτια στο ¶σκιο και το Μουρίκι εντόπισε μερικές όμορφες
περιπατητικές διαδρομές, οι οποίες είχαν σκαφτεί πολύ από τις enduro, με συνέπεια να είναι ακατάλληλες για βάδισμα και να μείνουν τελικά εκτός προγράμματος.

* Ενόχληση γειτονικών οικισμών/κατοικημένων περιοχών. Δεν είναι λίγοι οι κάτοικοι χωριών και ορεινών οικισμών που διαμαρτύρονται για την ηχορύπανση του μηχανοκίνητου αθλητισμού.

* Σκουπίδια κ απορρίμματα διάσπαρτα μετά από τους αγώνες. Μερικές φορές βρίσκουμε στα μονοπάτια και τα βουνά παρατημένα σκουπίδια, κορδέλες, συσκευασίες κ.α μετά από οργανωμένους ή μη αγώνες enduro. Είναι τόσο δύσκολο άραγε να καθαριστεί ο χώρος μετά από κάθε μηχανοκίνητη εκδήλωση; Ή μήπως η οργάνωση ενός τέτοιου αγώνα τελειώνει όταν πέφτει η .σημαία λήξης;

* Τέλος, μηχανοκίνητοι αγώνες μπορεί να μη συνάδουν με σχέδια ήπιας οικοτουριστικής ανάπτυξης ορισμένων περιοχών που δίνουν έμφαση στα μονοπάτια, την πεζοπορία και την αρμονία που προσφέρει το φυσικό περιβάλλον.

Η επισήμανση των προβλημάτων δεν σημαίνει ότι ο στόχος μας είναι η κατάργηση των αγώνων enduro. Ανεξαρτήτως των απόψεων που έχει κανείς για τo μηχανοκίνητο αθλητισμό και των ιδεολογικών προτύπων που αυτός παράγει, η ύπαρξη του είναι μια πραγματικότητα. Η οποία όμως πρέπει να συνυπάρχει με τη νομιμότητα και το σεβασμό στο φυσικό περιβάλλον. Σε αυτό υποθέτουμε ότι συμφωνούμε όλοι: και οι φίλοι «εντουράδες», με τους οποίους δεν έχουμe τίποτα να χωρίσουμε. (Υπάρχουν και στην Οικολογική Κίνηση μερικοί λάτρεις του μηχανοκίνητου αθλητισμού). Τα μεράκια είναι προσωπικά, αλλά όταν εκδηλώνονται σε δημόσιο χώρο πρέπει να υπακούουν στο συλλογικό συμφέρον. Με αυτό το πνεύμα καταθέτουμε τις προτάσεις μας οι οποίες είναι οι εξής:

* Χωροθέτηση και οριοθέτηση περιοχών για την οργάνωση δραστηριοτήτων μηχανοκίνητου αθλητισμού, με βάση συγκεκριμένες προδιαγραφές : μακριά από οικισμούς, οικοσυστήματα, προστατευόμενες περιοχές κτλ. Πριν την κατασκευή μιας πίστας αγώνων πρέπει να έχουν εκδοθεί οι νόμιμες άδειες λειτουργίας και να εγκριθεί Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων ή Περιβαλλοντική Εκτίμηση.Ενημερωτικά, στην περιοχή Κοζάνης υπάρχει μια πίστα στα Πετρανά. Aγνωστο παραμένει όμως εάν έχει πάρει επίσημη άδεια λειτουργίας και πληροί τις περιβαλλοντικές προδιαγραφές. Η επιλογή βέβαια ενός χώρου, που από πρώτη ματιά ελαχιστοποιεί τις οχλήσεις, είναι βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.

* Υποχρεωτική αδειοδότηση από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Ανάλογα με το χαρακτηρισμό της έκτασης μπορεί να απαιτείται άδεια από το οικείο Δασαρχείο ή την Αρχαιολογική υπηρεσία κλπ. Με βάση τη μέχρι τώρα πρακτική θεωρείται αρκετή η άδεια της Γ.Γ. Αθλητισμού (χωρίς να ζητείται πάντα) και του Υπουργείου Δημόσιας τάξης μέσω τοπικής αστυνομικής διεύθυνσης και της ομοσπονδίας μοτοσικλετών. Είναι καιρός να υπάρξει ένα ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο (και κώδικας οδικής κυκλοφορίας) για την «εκτός δρόμου» οδήγηση, που θα συμπεριλάβει όλα τα παραπάνω

* Απόλυτη προστασία περιοχών υψηλής οικολογικής αξίας. Είναι αυτονόητο ότι πρέπει να υπάρξει πλήρης απαγόρευση τέτοιων δραστηριοτήτων εντός και περιμετρικά εθνικών δρυμών/πάρκων, και λοιπών προστατευόμενων περιοχών (Natura 2000 και άλλων οικοσυστημάτων ιδιαίτερης σημασίας). Ας αφήσουμε επιτέλους την άγρια φύση στην ησυχία της.

* Περιορισμός δραστηριοτήτων μηχανοκίνητου αθλητισμού σε περιοχές, που μπορεί να μην είναι προστατευόμενες, αλλά παρουσιάζουν έντονο περιπατητικό και φυσιολατρικό ενδιαφέρον. Εκεί η συνύπαρξη είναι δύσκολη. Αν όμως υιοθετηθεί μια συμβιβαστική λύση, τότε θα πρέπει να εφαρμοστούν αυστηρά η νομοθεσία και οι κανόνες ασφαλείας, καθώς και να οριοθετηθούν συγκεκριμένες περιοχές αγώνων.

Καλούμε τις νέες Καλλικρατικές Δημοτικές Αρχές να αντιληφθούν τη σοβαρότητα και αυτού του θέματος και να δείξουν έμπρακτα την ευαισθησία τους. Ειδικά όταν αυτές συμμετέχουν στη διοργάνωση αγώνων (όπως πχ η ΔΕΠΑΚ) να απαιτούν την πλήρη νομιμότητα, αλλά και την καθαριότητα του χώρου. Σε μια κοινωνία πολιτών η δραστηριότητα μιας ομάδας δεν μπορεί να υποσκελίζει τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα των υπολοίπων, ούτε να υποτιμά τη διαχρονική προτεραιότητα προστασίας της φύσης. Στόχος μας πρέπει να είναι η αρμονική συνύπαρξη και η μέγιστη συναίνεση. Και αν αυτό δεν είναι εφικτό, υπάρχει και η αρχαιοελληνική αρχή του «μέτρου».
Αναγνωρίζουμε ότι μέσα στις δραστηριότητες της μηχανοκίνητης άθλησης έχουν χώρο και οι αγώνες enduro. Μέσα όμως σε ένα πλαίσιο κανόνων, ορίων και σεβασμού του ευρύτερου περιβάλλοντος.

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΟΖΑΝΗΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Ν. Κοζάνης: ίδια γεύση από τα καλοκαιρινά κοκτέιλς νέφους και καύσωνα...

Το κλασσικό έργο «Νέφος πέρα από τα όρια» ανέβηκε και φέτος το καλοκαίρι στην αμφιθεατρική λεκάνη Κοζάνης Πτολεμαίδας που φιλοξένησε το γνωστό θίασο ΔΕΗ - Πολιτείας- Αυτοδιοίκησης. Βγήκαν Δελτία τύπου, ζητήθηκε μείωση παραγωγής στα ορυχεία, δόθηκαν υποσχέσεις, κατονομάστηκαν οι συνήθεις βολικοί ένοχοι (καύσωνες και αλλαγή του κλίματος, που κι ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΜΕ με το CO2 της ΔΕΗ) κι όλα μέλι – γάλα.
Οι πιο επεισοδιακές σκηνές του έργου παίχτηκαν και πάλι στα ίδια σημεία: Άγιοι Ανάργυροι και Προάστιο. Εκεί η ποιότητα αέρα ήταν πολύ κακή (10 στα 10) και κακή (8 στα 10) στις 12, 13,14 και 15 Αυγούστου. Επισημαίνουμε ότι ο οικισμός των Αναργύρων (βόρεια της Πτολεμαίδας) καταγράφει τις υψηλότερες συγκεντρώσεις αιωρουμένων σωματιδίων σε όλο το λεκανοπέδιο τα τελευταία χρόνια. Οι κάτοικοι του ζουν αγκαλιά με το νέφος και ο εναγκαλισμός το καλοκαίρι γίνεται ασφυκτικός.
Αποδεικνύεται λοιπόν και πάλι ότι το «εθνικό μας καύσιμο» θα μας ταλαιπωρεί πολλά χρόνια ακόμη. Οι νέες αντιρρυπαντικές τεχνολογίες καύσης και οι αντικαταστάσεις παλαιών μονάδων ελάχιστα μπορούν να βελτιώσουν την κατάσταση και να δικαιώσουν τους φανατικούς υποστηρικτές του λιγνίτη που διαφημίζουν ως λύτρωση τις νέες τεχνολογίες. Πράγματι αυτές αφορούν τους σταθμούς και όχι τα ορυχεία, όπου η σκόνη και η τέφρα ζουν και βασιλεύουν, παρά τις – οριακές – βελτιώσεις. Για το λόγο αυτό και τα μέτρα αντιρρύπανσης σε ορισμένους σταθμούς την τελευταία διετία δεν έφεραν το ποθούμενο. Έτσι ούτε οι υψηλές αποδόσεις (99,996 %) των καινούριων φίλτρων του ΑΗΣ ΔΕΗ Αγίου Δημητρίου, ούτε το πρόσφατο κλείσιμο της πιο ρυπογόνας μονάδας (ΑΗΣ Πτολεμαίδας Ι) έλυσαν το πρόβλημα. Δεν βελτίωσαν ριζικά τη συνολική ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα.
Είναι λοιπόν οξύμωρο η Νομαρχία και οι Δήμοι κάθε φορά που το νέφος θρονιάζεται να ζητούν περιορισμό της εξορυκτικής δραστηριότητας και από την άλλη να συμφωνούν στις διανοίξεις νέων ορυχείων (Ποντοκώμη), τα οποία θα οξύνουν το πρόβλημα και μάλιστα προς τα νότια όπου βρίσκεται και ο μεγαλύτερος οικισμός της Δυτικής Μακεδονίας, η Κοζάνη.
Αυτή είναι λοιπόν η κατάσταση και φέτος το καλοκαίρι : «βουτιές» μέσα στο νέφος !
Κατά τα άλλα ο τοπικός τύπος βρίθει από … πολεμικές ανακοινώσεις σωματείων, φορέων και κομμάτων που θέτουν κάθε τόσο «κόκκινες γραμμές» σε διάφορα θέματα της ΔΕΗ: από τα μισθολογικά – ασφαλιστικά έως τις απαιτήσεις για νέες παρατάσεις λειτουργίας των παλιών ρυπογόνων μονάδων που μας … οφείλει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ούτε ένας τους όμως δεν ζητά ένα χρονοδιάγραμμα για τη δραστική μείωση της λιγνιτικής ισχύος μέχρι το 2020, όπως επιβάλλουν οι διεθνείς μας δεσμεύσεις για την προστασία του κλίματος, η στροφή στις ΑΠΕ και την πράσινη οικονομία. Αντιθέτως ορισμένοι, μεταξύ των οποίων και κυβερνητικοί βουλευτές, αποδεικνύονται λιγνιτικότεροι όλων (και ασυνεπείς με τις κυβερνητικές εξαγγελίες), αφού ζητούν νέες λιγνιτικές μονάδες στη θέση των παλιών «ώστε να μη χαθεί ούτε ένα λιγνιτικό μεγαβάτ», δηλαδή προτείνουν ουσιαστικά να περάσουμε στη μεταλιγντική περίοδο με εφόδιο και πάλι το …λιγνίτη!
Και βέβαια οι άρχοντες του τόπου και εκ νέου υποψήφιοι διαχειριστές των Καλλικρατικών Δήμων και Περιφερειών κάνουν τη δουλειά τους. Χρησιμοποιούν δοκιμασμένες συνταγές για να τζιράρουν πολιτικά ποντάροντας στην αγωνία των νέων για δουλειά, ενώ παράλληλα μετέρχονται λαϊκιστικές και τοπικιστικές λογικές για να συντηρήσουν ένα βρώμικο ενεργειακό μοντέλο.
Το θέμα είναι εμείς τι θα κάνουμε.
Θα τους αφήσουμε και πάλι να προωθήσουν τις επιλογές τους και να συνεχίσουν τις πολιτικές που μας οδήγησαν στην σημερινή οικονομική περιβαλλοντική και κοινωνική κρίση ; Θα συνεχίζουμε το δρόμο της υποκρισίας, δηλαδή από τη μια να γκρινιάζουμε για τη ρύπανση και το περιβάλλον κι από την άλλη να στηρίζουμε πολιτικά όσους μας οδήγησαν εδώ και μας ετοιμάζουν τα χειρότερα ;
Θα συνεχίσουμε να …εμπνεόμαστε από εικόνες σαν αυτές ;

Ίδωμεν….

15 Αυγούστου 2010
ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΟΖΑΝΗΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Το επικίνδυνο ρήγμα στα ορυχεία προσθέτει νέα «ρήγματα» στην Περιβαλλοντική Μελέτη της ΔΕΗ...

Το νέο μεγάλο ρήγμα μήκους 300 μέτρων, που προέκυψε ξαφνικά στο ορυχείο Μαυροπηγής και αναστάτωσε τους κατοίκους του ομώνυμου χωριού, ήταν ένα ακόμη καμπανάκι που –ως συνήθως- ήχησε σε ώτα μη ακουόντων.
Οι ορατές παρενέργειες του ρήγματος, το οποίο ήδη δημιούργησε προβλήματα στον οικισμό, έχουν ήδη αναφερθεί στον τοπικό τύπο μαζί με τις δηλώσεις υπηρεσιών και φορέων:
· Αιτία του ρήγματος είναι οι εξορυκτικές δραστηριότητες της ΔΕΗ. Σύμφωνα με τις τεχνικές υπηρεσίες της Ν.Α Κοζάνης πρόκειται για «κατολισθητικό φαινόμενο πεταλοειδούς σχήματος που μου μπορεί να είναι επικίνδυνο και χρειάζεται συνεχή παρακολούθηση με κλισιόμετρα»
· Και για το χωριό ο κίνδυνος είναι υπαρκτός. Ήδη τα κοντινότερα προς το ρήγμα σπίτια εμφάνισαν ρωγμές. Ο ίδιος ο νομάρχης, (υποστηρικτής των νέων ορυχείων και μονάδων της ΔΕΗ), δήλωσε ότι «πρόκειται για θέμα ζωτικής σημασίας , καθώς και ασφάλειας της τοπικής κοινωνίας, και ενδεχομένως να επηρεάσει την ηλεκτροδότηση της χώρας», εφόσον βέβαια το φαινόμενο εξελιχτεί σε επικίνδυνη κατολίσθηση. Τίθεται λοιπόν επί τάπητος και πάλι το θέμα της μετεγκατάστασης του χωριού, που ήδη έχει καθυστερήσει σημαντικά. Σε περίπτωση βέβαια που το ρήγμα καταστεί απειλητικότερο δεν αποκλείεται και εκκένωση του χωριού. Ο Τάσος Εμμανουήλ, πρόεδρος του Συλλόγου πληττομένων Μαυροπηγής, και άλλοι εκπρόσωποι της τοπικής κοινωνίας απαίτησαν πλήρη ενημέρωση για να αποφευχθούν κινήσεις πανικού.
· Έχουν σταματήσει επίσης οι εργασίες κατασκευής του ηχοφράγματος, που γίνεται σε μικρή απόσταση από την επίμαχη περιοχή.

Διάχυτη είναι τέλος και η αγανάκτηση για τη ΔΕΗ, διότι α) δεν τηρεί πλήρως τους όρους ασφαλούς διάνοιξης του Ορυχείου και ειδικά των κλίσεων, γεγονός που μπορεί να εγκυμονεί κινδύνους και β) μετακαλεί κάθε φορά εδαφοτεχνικούς μηχανικούς από τα γραφεία των Αθηνών, ενώ θα έπρεπε να τους έχει εδώ όπου βρίσκεται το κέντρο της εξορυκτικής της δραστηριότητας

Πέραν όμως αυτών των επιπτώσεων υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος που συνήθως επιμένουμε να αγνοούμε: Είναι αυτό καθαυτό το μοντέλο ενεργειακής ανάπτυξης που ακολουθούμε με κεντρικό πρωταγωνιστή το λιγνίτη. Βασιζόμαστε σε ένα ρυπογόνο, προβληματικό και –εν τέλει - ακριβό ορυκτό καύσιμο, η εξόρυξη του οποίου δημιουργεί σοβαρότατες παρενέργειες σε δύο βασικούς φυσικούς πόρους, τα εδάφη και τα νερά, καθώς και στους οικισμούς που βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής. Όσο και αν διαφημίζονται ως πανάκεια οι νέες αντιρρυπαντικές λιγνιτικές τεχνολογίες, αυτές δεν μπορούν να λύσουν τα προβλήματα των ορυχείων, αφού αφορούν κυρίως τις εκπομπές των ατμοηλεκτρικών σταθμών. Στα ορυχεία εξακολουθούν να εφαρμόζονται «βαριές» και κάθε άλλο παρά αειφόρες τεχνικές που προκαλούν ανεπανόρθωτες καταστροφές στα υπόγεια νερά στα εδάφη και το ανάγλυφο, εγκυμονούν κινδύνους που συχνά δεν μπορούν να προβλεφτούν, όπως εκείνη η τεράστια κατολίσθηση των 50.000.000 κυβικών μέτρων ή το πρόσφατο ρήγμα, και αναγκάζουν τις τοπικές κοινωνίες να είναι μόνιμα με «το όπλο παρά πόδα».
Φυσικά η νέα Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) της επέκτασης των ορυχείων, που κατάθεσε η ΔΕΗ, δεν μιλάει καθόλου – και δεν της συμφέρει να μιλά- για απρόβλεπτα ρήγματα ή για πιθανές επικίνδυνες κατολισθήσεις. Αυτή η παράλειψη αναδεικνύει τα μεγάλα «ρήγματα» που υπάρχουν στο περιεχόμενο της ΜΠΕ και αποτελεί μια πρόσθετη απόδειξη ότι η μελέτη «μπάζει από παντού».
Και το θέμα βέβαια δεν είναι απλά να «διορθωθεί» η «ΜΠΕ», αλλά να καταλάβουμε ότι δεν μπορεί να συνεχίσουμε να οδηγούμε τον τόπο μας σε ένα δρόμο που θα βομβαρδίζεται συνέχεια από νέες μονάδες και ορυχεία. Ακόμη και μια ιδανική ΜΠΕ έχει συγκεκριμένα όρια προβλεψιμότητας και δεν μπορεί να εξασφαλίσει την έγκαιρη πρόληψη και παράκαμψη όλων των κινδύνων και των ατυχημάτων μεγάλης έκτασης. Η ευθύνη συνεπώς για οτιδήποτε συμβεί δεν βαραίνει μόνο τη ΔΕΗ, αλλά και όσους τοπικούς φορείς εξακολουθούν να θεοποιούν και να «τζιράρουν» πολιτικά στο λιγνίτη, λησμονώντας ότι τα παθήματα πρέπει κάποτε να γίνουν μαθήματα.

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΟΖΑΝΗΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Πράσινες πόλεις και πράσινα βραβεία...

To 2005, την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, δήμαρχοι από όλη τη γη συναντήθηκαν στο Σαν Φρανσίσκο και άνοιξαν ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία της παγκόσμιας συνεργασίας. Υπέγραψαν τη «Διακήρυξη των Πράσινων Πόλεων» αναγνωρίζοντας έμπρακτα το δικαίωμα των πολιτών τους για ένα καθαρό, υγιές και ασφαλές περιβάλλον.
Δεσμεύτηκαν για την υλοποίηση 21 Δράσεων, τις κυριότερες από τις οποίες παραθέτουμε περιληπτικά στη συνέχεια.
Οι δράσεις αυτές είναι απαραίτητες προκειμένου να θεωρηθεί μια πόλη ΠΡΑΣΙΝΗ

Ενέργεια
Δράση 1. Εφαρμογή μιας πολιτικής που εξασφαλίζει την κάλυψη των αναγκών της πόλης κατά 10 % τουλάχιστον από ανανεώσιμες πηγές.
∆ράση 2. Μείωση κατά 10% της κατανάλωσης ενέργειας μέσω προγραμμάτων εξοικονόμησης, ρύθμισης του χρόνου ζήτησης ενέργειας και µέτρων προστασίας - συντήρησης του δικτύου.
∆ράση 3. Εφαρμογή σχεδίου για τη μείωση των αερίων θερμοκηπίου της πόλης κατά 25% ως το 2030, και έλεγχος του χρονοδιαγράμματος με αξιόπιστο σύστηµα μέτρησης των εκπομπών.

Μείωση απορριµµάτων
∆ράση 5. Υιοθεσία ενός σχεδίου διαχείρισης απορριμμάτων που θα μειώσει τον όγκο τους κατά 50% μέχρι το 2012
∆ράση 6. Εφαρμογή προγραμμάτων ανακύκλωσης και κοµποστοποίησης µε στόχο τη μείωση 20% κατά κεφαλήν των υπολειμμάτων που καταλήγουν σε ΧΥΤΑ (μετά την ανακύκλωση –επαναχρησιμοποίηση)

Αστικός σχεδιασµός
∆ράση 7. Υιοθέτηση προδιαγραφών «πράσινων κτιρίων» και εφαρμογή του σε όλα τα δηµοτικά κτίρια.
∆ράση 8. Υιοθέτηση αρχών και πρακτικών σχεδιασµού που προωθούν την αειφορική διαχείριση του αστικού χώρου, που εξασφαλίζουν το άνετο περπάτημα, το ποδήλατο και την πρόσβαση στα άτοµα µε ειδικές ανάγκες και μειώνουν την κυκλοφορία του ΙΧ.

Πράσινο - Φύση
∆ράση 10. ∆ιασφάλιση ότι υπάρχει ένα δηµόσιο πάρκο ή ελεύθερος χώρος για ψυχαγωγία σε απόσταση 500 µέτρων από κάθε κάτοικο της πόλης.
∆ράση 11. Καταγραφή της υπάρχουσας φυτοκάλυψης και επέκταση της στο 50% των διαθέσιµων χώρων της πόλης.
∆ράση 12. Αυστηρή προστασία των περιαστικών οικοτόπων και των φυσικών διαδρόμων (καταφύγια για την άγρια ζωή, προφύλαξη και χρήση ιθαγενικών φυτών κλπ)

Περιβαλλοντική υγεία
∆ράση 16. Σταδιακή απαγόρευση χηµικών ή συνθετικών προϊόντος που χρησιμοποιούνται στην πόλη και αποτελούν κίνδυνο για τη δηµόσια. Ελάχιστος στόχος η απόσυρση ενός τέτοιου προϊόντος κάθε χρόνο από τη Δηµοτική Αρχή.
∆ράση 17. Προαγωγή της δηµόσιας υγείας και της ποιοτικής διατροφής µε την υποστήριξη τοπικά παραγόμενων βιολογικών προϊόντων. ∆ιασφάλιση ότι 20% όλων των υπηρεσιών της πόλης (συμπεριλαμβανομένων και των σχολείων) θα προσφέρουν τοπικά βιολογικά τρόφιμα.

(ΣΣ. Υπολείπονται άλλες 9 Δράσεις, οι οποίες είναι εξίσου σημαντικές αλλά αφορούν κυρίως μεγάλες πόλεις γι’ αυτό δεν τις αναφέρουμε)

Αυτά λοιπόν είναι τα κριτήρια των πράσινων πόλεων. Υπάρχει καμιά τέτοια πόλη στην Ελλάδα; Από όσο ξέρουμε όχι. Μήπως η δική μας ; Όχι και πάλι.
Θα αναρωτηθείτε βέβαια πώς η Κοζάνη πήρε βραβείο «περιβαλλοντικής ευαισθησίας» από την οργάνωση «ΟΙΚΟΠΟΛΙΣ» ; Η απάντηση είναι ότι το βραβείο δόθηκε για τις πρωτοβουλίες του Δήμου στον τομέα της ανακύκλωσης. Μπράβο, και ευχής έργο να επεκτείνουμε την ανακύκλωση εκεί που έχουμε μείνει πίσω (κομπόστ, τηγανόλαδα, κλπ). Όμως το βραβείο αυτό δεν σημαίνει ότι η Κοζάνη χαρακτηρίστηκε πράσινη πόλη όπως αφήνεται να εννοηθεί. Πώς ήταν δυνατόν να επιλεγεί μια πόλη που βρίσκεται μέσα στον κλοιό της ρύπανσης και της περιβαλλοντικής υποβάθμισης και επιδιώκει μάλιστα δια των φορέων της τη διαιώνιση της παντοκρατορίας του λιγνίτη ; Πώς ήταν δυνατόν να χαρακτηριστεί πράσινη μια πόλη που δεν ικανοποιεί τα περισσότερα από τα standards της «Διακήρυξης των πράσινων πόλεων» ;
Ας κρατήσουμε λοιπόν το μέτρο γι’ αυτή τη βράβευση, χωρίς υπερβολές και.. τανίσματα. Στο κάτω - κάτω πρόκειται για ένα απλό βραβείο από αυτά που μοιράζουν διάφορες Οργανώσεις οι οποίες είναι αετοί στις δημόσιες σχέσεις.
Δεν πήρε δα ο Δήμος Κοζάνης και το .. Οσκαρ Περιβάλλοντος !

16 - 6- 2010
ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΟΖΑΝΗΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Καθαρίστηκε το Κουρί...

Βοηθούμε, αλλά και απαιτούμε.
Σαράντα μεγάλες σακούλες με σκουπίδια μάζεψαν όσοι εθελοντές πήγαν την Κυριακή στο Κουρί μαζί με συνεργείο του Δήμου για να μαζέψουν τα σκουπίδια που άφησαν οι εκδρομείς της Πρωτομαγιάς.
Είναι απαράδεκτο το μεγαλύτερο πάρκο – άλσος της Κοζάνης να βρίσκεται σε αυτή την κατάντια. Το διαπίστωσαν και το κατήγγειλαν αγανακτισμένοι οι γέροντες εθελοντές του ΚΑΠΗ, τα μέλη των Οικολόγων και τα προσκοπάκια, που ανταποκρίθηκαν στην κοινή πρωτοβουλία του Δήμου Κοζάνης και της Οικολογικής Κίνησης και ήλθαν να καθαρίσουν το δασάκι.
Ασυντήρητες εγκαταστάσεις, αυτοσχέδιες ψησταριές, σπασμένες περιφράξεις, εγκαταλειμμένες αθλητικές υποδομές. σκουπίδια κάθε είδους, Αυτή η θλιβερή εικόνα αποτελεί αντανάκλαση της αγωγής και του πολιτισμού μας. Είναι ντροπή για τους πολίτες και τις Αρχές του τόπου. Αποδεικνύει ακόμη μια φορά πόσο χαμηλά είναι στις προτεραιότητες μας ο Δημόσιος χώρος σε αντίθεση με τον Ιδιωτικό, πόσο λίγο μετρά το Συλλογικό αγαθό σε αντίθεση με το ατομικό, πόσο επικίνδυνη είναι και αντιδραστική είναι η νοοτροπία του «Ελληνάρα» που κάνει «ότι του γουστάρει χωρίς να δίνει λογαριασμό».
Να σημειωθεί ότι εκτός των επισκεπτών της Πρωτομαγιάς, σκουπίδια άφησαν και άλλοι εκδρομείς, ακόμη και σχολεία, γεγονός που γεννά και ερωτηματικά για τις ευθύνες όσων δασκάλων δεν επέβλεψαν αποτελεσματικά τον καθαρισμό του χώρου μετά το τέλος της εκδρομής.
Αναπάντητο επίσης παραμένει το ερώτημα τι θα γίνει με το έργο συντήρησης και αναβάθμισης όλου του άλσους. Η μελέτη από το Δασαρχείο έχει κατατεθεί εδώ και καιρό και το έργο έχει ενταχτεί στον Πόρο Ανάπτυξης για χρηματοδότηση με σύμφωνη γνώμη και του Δήμου Κοζάνης. Είναι μια δουλειά που έπρεπε να γίνει εδώ και δέκα χρόνια ! Εξάλλου πρόκειται για ένα έργο που δένει γάντι με τους στόχους του Πόρου («βελτίωση περιβάλλοντος ποιότητας ζωής»). Γιατί ενώ έχει ενταχτεί στο ΕΑΠ 2007-2011 το έργο λιμνάζει στη Νομαρχία ; Πότε θα διατεθούν τα 300.000 που εγκρίθηκαν ; Του χρόνου το πενταετές πρόγραμμα του Πόρου τελειώνει (2011). Μήπως το κονδύλιο για το Κουρί πρόκειται «να βουλώσει άλλες τρύπες» ενόψει εκλογών το Νοέμβρη ;
Δεν θα συνεχίσουμε άλλο, γιατί δεν θέλουμε να επαναλάβουμε όσα είπαμε στην προηγούμενη ανακοίνωση μας για το θέμα.
Μπράβο στις γιαγιάδες και τους παππούδες του ΚΑΠΗ που ήλθαν να καθαρίσουν ότι πέταξαν τα … «εγγόνια» τους
Μπράβο στα προσκοπάκια που δούλεψαν με υπευθυνότητα επαγγελματία !
Μπράβο στον Ερυθρό Σταυρό που έστειλε τρεις εθελόντριες για κάθε ενδεχόμενο.
Μπράβο στους πολίτες που άφησαν την Κυριακάτικη «ζαχαρένια» τους και ήρθαν να βάλουν ένα χεράκι.
Μπράβο στους .. μόνιμους καθαριστές της Οικολογικής Κίνησης που δεν ξέρουν μόνο να διαμαρτύρονται, αλλά και να «βάζουν πλάτη» όποτε χρειαστεί.

31 -5-2010
ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΟΖΑΝΗΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Χειρότερη από ποτέ η εικόνα στο Κουρί δυο βδομάδες μετά την Πρωτομαγιά...

Κάτι περισσότερο από τραγική είναι η εικόνα στο μοναδικό φυσικό πάρκο που διαθέτει η Κοζάνη. Σκουπίδια παντού, «οργώματα» από τις ροδιές των αυτοκινήτων και αμέτρητοι λάκκοι - ψησταριές στο έτσι κι αλλιώς εγκατελειμένο πάρκο. Αυτός είναι ο απολογισμός της Πρωτομαγιάς και της εισβολής των βαρβάρων που έσπευσαν να τη γιορτάσουν αντιμετωπίζοντας και πάλι ένα Δημόσιο άλσος σαν ιδιωτικό αμπελοχώραφο. Αιτία η γνωστή νεοελληνική νοοτροπία για τα «πικ νικ» που συνοψίζεται στο εξής : Ψήσε – φάε – φύγε. Το «τρίπτυχο» αυτό συνοδεύεται από τις παρακάτω παρενέργειες: Περπάτημα μηδέν, (το αυτοκίνητο δίπλα, άρα απαγορεύσεις και περιφράξεις στα παλιά μας τα παπούτσια), άναμμα φωτιάς όπου βρούμε και με ό,τι βρούμε (άρα βομβαρδισμοί και λάκκοι κατά βούληση και δεκάδες μικρά δεντράκια κακοποιημένα) και, φυσικά, σκουπιδαριό ατελείωτο. Μέχρι και κουτιά από πίτσες βρίσκονται παντού πεταμένα, κάτι που δείχνει ότι το πάρκο βρωμίζεται μόνιμα από ασυνείδητους και ανάγωγους επισκέπτες, και όχι μόνο την Πρωτομαγιά.
Αυτή είναι η εικόνα που θέλουμε για τα πάρκα της πόλης μας; Κατά τα άλλα όλοι κόπτονται για την έλλειψη πρασίνου και την ατμοσφαιρική ρύπανση. Πέρασαν 15 ολόκληρες ημέρες και πολύ πιθανό να περάσουν ακόμη περισσότερες για να καθαριστεί ο χώρος από το Δήμο. Όλα αυτά μάλιστα σε μία περίοδο ανοιξιάτικη, που προσφέρεται όσο ποτέ για περίπατο. Τώρα λοιπόν που η επισκεψιμότητα στο πάρκο είναι μεγάλη θα έπρεπε το Κουρί να «φορά τα καλά του».
Δυστυχώς όμως το πάρκο κάθε άλλο παρά ευπρεπισμένο είναι. Οι τακτικοί φίλοι και περιπατητές του Κουρί είναι αδιάψευστοι μάρτυρες της κατάστασης αυτής που επαναλαμβάνεται κάθε άνοιξη και ιδίως μετά την Καθαρά Δευτέρα και την Πρωτομαγιά. Το φαινόμενο είναι πλέον μόνιμο και οι ευθύνες των αρμόδιων Αρχών διαχρονικές.
Στη διαχείριση - προστασία και συντήρηση του άλσους εμπλέκονται περισσότερες από μια Υπηρεσίες, για αυτό και οι ευθύνες διαχέονται. Είναι ο Δήμος Κοζάνης και το Δασαρχείο.
Γνωρίζουμε ότι έχει εκπονηθεί σχετική μελέτη από το Δασαρχείο και πρόκειται να χρηματοδοτηθεί από τον Τοπικό Πόρο Ανάπτυξης με σύμφωνη γνώμη και του Δήμου Κοζάνης. Γιατί όμως αργεί η διαδικασία προκήρυξης –ανάθεσης του έργου από τη Νομαρχία ; Κάθε μέρα που περνά εντείνεται η εικόνα εγκατάλειψης και ερήμωσης.
Υπάρχουν τρία γήπεδα μπάσκετ και όλες σχεδόν οι μπασκέτες είναι σπασμένες ή χωρίς στεφάνη, ενώ ο ασφαλτοτάπητας είναι διαβρωμένος και επικίνδυνος. Το γήπεδο βόλεϊ επίσης βρίσκεται σε κακή κατάσταση. Οι τουαλέτες ασυντήρητες και βρώμικες, οι κάδοι σκουπιδιών ανεπαρκείς και φθαρμένοι, οι περιφράξεις κατεστραμμένες και η παιδική χαρά αξιοθρήνητη. Μόνο το τένις διασώζεται χάρη στην εμμονή του Συλλόγου των τενιστών να πιέζει προς κάθε κατεύθυνση.
Μέχρι να γίνει αυτή η περιβόητη αναβάθμιση και η εφαρμογή της μελέτης δεν μπορούν να παρθούν κάποια στοιχειώδη μέτρα χαμηλού κόστους για να προλάβουμε καμιά φωτιά που θα κάνει το δασάκι παρανάλωμα ;
Μέτρα αντιπυρικής προστασίας και εγκατάσταση πυροσβεστικών σημείων
Μέτρα αποτροπής της εισόδου των αυτοκινήτων και
Στοιχειώδης περιποίηση και καθαρισμός του χώρου.
Είναι τόσο δύσκολο για το Δήμο Κοζάνης, να τοποθετήσει μια μόνιμη σιδερένια μπάρα στην αφετηρία του δρόμου πίσω από το αναψυκτήριο για να ανακοπεί η επέλαση των αυτοκινήτων μέσα στις δενδρώδεις περιοχές και στα ξέφωτα, να απαγορευτούν οι φωτιές εκτός των φορητών ψησταριών και να αστυνομευτεί ο χώρος τις μέρες αιχμής;
Το … καλό είναι, πως για την παρούσα ανακοίνωση δεν χρειάστηκε να αλλάξουμε παρά ελάχιστα από παλιότερα δελτία τύπου της Οικολογικής Κίνησης τα προηγούμενα χρόνια. Κάθε φορά τα ίδια και τα ίδια. Σε ποια πολιτισμένη χώρα του κόσμου κακοποιούνται τόσο βάναυσα τα πάρκα και τα άλση ;

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΟΖΑΝΗΣ

Διαβάστε περισσότερα...