Ελληνικός λιγνίτης με ευρωπαϊκές προδιαγραφές...

Ενα όριο εκπομπών για όλες τις νέες λιγνιτικές μονάδες αντίστοιχο με εκείνο που ήδη ισχύει στις Ηνωμένες Πολιτείες ζητούν να θεσπιστεί νομοθετικά οι Οικολόγοι Πράσινοι και να εφαρμόζεται από οποιονδήποτε κατασκευάζει σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής από στερεά καύσιμα.
Οι Πράσινοι θέτουν επίσης και το ζήτημα της χρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για ενεργειακά έργα, στα οποία αποδίδεται επιπλέον έμφαση στο ζήτημα της ενεργειακής απόδοσης. Και επισημαίνουν: «Στα επενδυτικά της προγράμματα η ΔΕΗ Α.Ε. για τη νέα μονάδα στην Πτολεμαΐδα, που παρουσιάστηκε στη Βουλή, είχε κάνει την πρόβλεψη ότι το κόστος της επένδυσης ύψους 1,4 δισ. θα χρηματοδοτούνταν κατά 250 εκατομμύρια από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ), 620 εκατομμύρια από τον οργανισμό ενίσχυσης γερμανικών εξαγωγών KFW-Hermes για δάνειο ύψους 739 εκατομμυρίων. Οι ανάγκες λοιπόν της επένδυσης για τα ίδια κεφάλαια της Επιχείρησης Ηλεκτρισμού ανέρχονται πλέον σε 660 εκατομμύρια, 130 περισσότερα από όσα είχαν αρχικά εκτιμηθεί».
Στο θέμα της εμπλοκής της ΕΤΕπ, η ΔΕΗ Α.Ε. ανεπισήμως διέψευσε ότι έχει ζητηθεί από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων να χρηματοδοτήσει την «Πτολεμαΐδα 5».
Σε ό,τι αφορά, πάντως, δημοσίευμα της «Ε» από τον υπογράφοντα για το ζήτημα αυτό, γινόταν λόγος για προσδοκία από την επιχείρηση χρηματοδότησης από την ΕΤΕπ. Συγκεκριμένα στο περίπου σαραντάλεπτο βίντεο, που περιέχει την τοποθέτηση στη Βουλή του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου της ΔΕΗ Α.Ε. Αρθούρου Ζερβού, ακούγεται να λέγεται το εξής από τον ίδιο:
«Για να κλείσουμε με το κομμάτι το δανειοδοτικό, μια πρώτη ανάλυση του έργου μάς δείχνει πώς θα είναι η χρηματοδότηση - είναι περίπου να πάμε σε 44% μέσω της διαδικασίας που έλεγα (προηγουμένως) με την KFW και τη Hermes, να έχουμε περίπου 38% ίδια κεφάλαια και επίσης ένα σημπληρωματικό δάνειο της τάξης του 18% από την ΕΤΕπ».
Το αναφέρουμε διότι πηγές της ΔΕΗ Α.Ε. ισχυρίζονται ότι έγινε «παρερμηνεία και πως ποτέ δεν εννοήθηκε ότι θα μπει η ΕΤΕπ στο έργο της "Πτολεμαΐδας 5"». Κάποιοι μίλησαν και για «παραπληροφόρηση».

Η ρύπανση
Η νέα μονάδα «Πτολεμαΐδα 5», αν και είναι σαφώς καθαρότερη σε επίπεδο εκπομπών CO2 (1.050 gr ανά Κιλοβατώρα) σε σχέση με τις υπάρχουσες (έως και 1.500 gr ανά Κιλοβατώρα) απέχει πολύ από τα 550 gr/kwh που ισχύει ως όριο στις ΗΠΑ.
Ειδήμονες εξηγούν ότι η ρύπανση από κάρβουνο μπορεί να αντιμετωπιστεί και με ηλεκτροστατικά, μηχανικά φίλτρα και αποθειωτές.
Το βέβαιο είναι ότι δεν χρειάζονται υπερβολές ένθεν κακείθεν. Εφόσον εξακολουθούν να ισχύουν οι οδηγίες της Ε.Ε. και στη χώρα μας, που αναλαμβάνει την προεδρία, πρέπει να λαμβάνονται υπ' όψιν και οι παράμετροι της ρύπανσης.

Πηγή: Εφημερίδα Ελευθεροτυπία - ΦΙΛΗΣ ΚΑΪΤΑΤΖΗ

Διαβάστε περισσότερα...

Να ανεβει στην Κοζάνη ο Ειδικός Γραμματέας του Υπ. Περιβάλλοντος...

Επιστολή των Οικολόγων Πράσινων

Προς τον Ειδικό Γραμματέα Επιθεώρησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΕΓΕΠΕ), του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ), κ. Αθ. Κουρουζίδη

«Κύρε Ειδικέ Γραμματέα, Με την επιστολή αυτή επιθυμούμε να υπενθυμίσουμε για άλλη μια φορά στο ΥΠΕΚΑ τα σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η περιοχή μας, λόγω των δραστηριοτήτων του Λιγνιτικού Κέντρου Δυτικής Μακεδονίας της ΔΕΗ. Για το λόγο αυτό καταθέτουμε την υπ’ αριθμ. 0760/2010 Αναφορά, που υπέβαλαν στο Ευρωκοινοβούλιο 11 οικολογικές οργανώσεις των Λιγνιτικών Κέντρων Δυτικής Μακεδονίας & Μεγαλόπολης. Η Αναφορά που τεκμηριώθηκε νομοτεχνικά με την βοήθεια των Οικολόγων Πράσινων και προωθήθηκε από τον ευρωβουλευτή κ. Μιχ. Τρεμόπουλο περιγράφει τα περιβαλλοντικά προβλήματα και τις παραβιάσεις της νομοθεσίας από τη ΔΕΗ και την Πολιτεία. Αξίζει να σημειωθεί ότι η απάντηση των Βρυξελλών ήταν θετική και διεξάγεται προκαταρκτική έρευνα για τα ζητήματα που θίγονται στην Αναφορά.
Υπενθυμίζουμε επίσης ότι η εν λόγω Αναφορά υποβλήθηκε στο Υπουργείο σας και δια ζώσης τον Ιούλιο του 2012. Τότε μία αντιπροσωπεία των Οικολόγων Πράσινων επισκέφτηκε την προκάτοχο σας στην ΕΓΕΠΕ (σσ. την κ. Μ. Καραβασίλη) και της παρέδωσε στοιχεία για τα συνεχιζόμενα επεισόδια ρύπανσης (Υπόμνημα α.π. 902/11.7.2012), ζητώντας την προσωπική της παρέμβαση.
Η ΕΓΕΠΕ ανταποκρίθηκε άμεσα. Με το έγγραφο 1539/ 7-8-2012 αναγνώρισε τη βασιμότητα των καταγγελιών μας και υποσχέθηκε να οργανώσει μέσα στο Σεπτέμβριο του 2012 μεγάλη σύσκεψη εργασίας στην Κοζάνη, παρουσία όλων των εμπλεκομένων μερών (ΔΕΗ, αρμόδιων υπηρεσιών, Δήμων, οικολογικών οργανώσεων κλπ)…»
Σημείωση. Θυμίζουμε τους αναγνώστες ότι μετά από λίγες μέρες η κ. Καραβασίλη παύτηκε και η νέα Κυβέρνηση διόρισε στη θέση της τον κ. Κουρουζίδη)
Και καταλήγει η επιστολή των Οικολόγων Πράσινων: «Πιστεύουμε, κ. Κουρουζίδη, ότι στους έξι μήνες που μεσολάβησαν από την ανάληψη των καθηκόντων σας έχετε ενημερωθεί και για τα περιβαλλοντικά προβλήματα της περιοχής μας. Αντιλαμβανόμαστε τον όγκο της δουλειάς και την πολυπλοκότητα των προβλημάτων που αντιμετωπίζετε σε μια εποχή δύσκολη για τον τόπο. Αφού σας ευχηθούμε καλή επιτυχία, να υπογραμμίσουμε πως είμαστε κι εμείς εδώ. Περιμένουμε να δείξετε την ανάλογη ευαισθησία και να προβείτε στις δέουσες ενέργειες. Σας καλούμε στην Κοζάνη να υλοποιήσουμε την «ανοιχτή δημόσια διαβούλευση» που εξάγγειλε το Υπουργείο σας τον περασμένο Σεπτέμβρη, αλλά δυστυχώς ναυάγησε πριν αρχίσει.

ΠΚ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ Π.Ε ΚΟΖΑΝΗΣ
Επισυνάπτονται :

1. Αναφορά 0760/2010 οικολογικών οργανώσεων προς το Ευρωκοινοβούλιο 
2. Απάντηση 1539 / 7-8-2012 της ΕΓΕΠΕ στους Οικολόγους Πράσινους

Διαβάστε περισσότερα...

Έχει δικαίωμα η ΔΕΗ να αποφασίζει για τον Αλιάκμονα χωρίς Σχέδιο Διαχείρισης της Λεκάνης Απορροής του;;;

Απάντηση του Επιτρόπου Potočnik στην ερώτηση του Ν. Χρυσόγελου «Οι ελληνικές αρχές οφείλουν να καθορίσουν τα ενδεδειγμένα μέτρα στο σχέδιο διαχείρισης της λεκάνης απορροής του ποταμού Αλιάκμονα, όπως απαιτεί η Οδηγία-Πλαίσιο για τα Νερά (ΟΠΥ, 2000/60/ΕΚ), ώστε να διασφαλισθεί η καλή κατάσταση όλων των υδάτων μέχρι το 2015.» Αυτό δήλωσε ο Επίτροπος Potočnik απαντώντας στην ερώτηση του Νίκου Χρυσόγελου, ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων / Ομάδα των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο, για την ανορθολογική χρήση των νερών του ποταμού Αλιάκμονα για την τροφοδοσία των λιγνιτικών σταθμών της ΔΕΗ. Παράλληλα, ο Επίτροπος επιβεβαιώνει κάτι που είναι ήδη γνωστό, ότι: “Ως τώρα η Ελλάδα δεν έχει υποβάλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Σχέδια Διαχείρισης Λεκανών Απορροής Ποταμών (ΣΔΛΑΠ), όπως όφειλε. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή τον Απρίλιο του 2012 κίνησε διαδικασία επί παραβάσει κατά της Ελλάδας επειδή η χώρα δεν είχε θεσπίσει ούτε είχε υποβάλει τα σχέδια αυτά”. Εξηγεί, επίσης, ότι “η επίτευξη του δεσμευτικού για την Ελλάδα στόχου για «καλή κατάσταση» των υδάτων ως το 2015 προϋποθέτει τη θέσπιση προγραμμάτων παρακολούθησης και τη λήψη οικονομικά αποδοτικών μέτρων για την αντιμετώπιση των σοβαρών πιέσεων που επηρεάζουν την κατάσταση των υδάτων”. Τίποτε από όλα αυτά δεν έχει συμβεί στην περίπτωση του Αλιάκμονα. Όπως τονίζεται στην ερώτηση, προσφάτως, η ΔΕΗ αποφάσισε να καλύψει εξ ολοκλήρου τις ανάγκες σε νερό των ΑΗΣ Αμυνταίου και Πτολεμαΐδας από τη λίμνη Πολυφύτου που τροφοδοτείται από τον ποταμό Αλιάκμονα. Αυτό σημαίνει αύξηση της ποσότητας που η ΔΕΗ αντλεί από τον Αλιάκμονα από τα 55.000.000 στα 72.000.000 κυβικά μέτρα νερού το χρόνο. Επίσης, ο Αλιάκμονας επιβαρύνεται επιπλέον από τα υπάρχοντα 4 μεγάλα υδροηλεκτρικά φράγματα της ΔΕΗ συνολικής ισχύος 922 ΜW, η οποία προσεγγίζει περίπου το 1/3 της συνολικά εγκατεστημένης υδροηλεκτρικής ισχύος της χώρας. Μάλιστα η χρήση αυτή του Αλιάκμονα ξεκινά πολλά χρόνια πίσω. Η ΔΕΗ στράφηκε στον Αλιάκμονα για τις ανάγκες υδροδότησης των λιγνιτικών σταθμών αρχικά το 1997 αφού εξαντλήθηκαν τα υδατικά αποθέματα της λίμνης Βεγορίτιδας, η στάθμη της οποίας κατέβηκε κατά 32,5 μέτρα από το 1955 έως το 2002 ως αποτέλεσμα της χρήσης και από τη ΔΕΗ. Όμως, η επιλογή αυτή συνοδεύτηκε και από σημαντικό επιπλέον κόστος καθώς ο Αλιάκμονας είναι περίπου 60 χλμ μακριά από τον ΑΗΣ Αμυνταίου με τον οποίο έχει αρνητική υψομετρική διαφορά 390 μέτρων, πράγμα που επιβαρύνει οικονομικά τη μεταφορά νερού λόγω του κόστους των αγωγών αλλά και των λειτουργικών δαπανών των αντλιοστασίων. Ο Νίκος Χρυσόγελος, ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων / Ομάδα των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο δήλωσε σχετικά: «Η αξιοπιστία της χώρας δεν είναι μόνο ζήτημα τήρησης στυγνά δημοσιονομικών στόχων αλλά και συμμόρφωσης με την κοινά συμφωνημένη ευρωπαϊκή περιβαλλοντική νομοθεσία. Πρέπει να γίνει σαφές ότι η αυθαιρεσία σε βάρος του περιβάλλοντος είναι αυθαιρεσία σε βάρος όλων μας και ιδιαίτερα των μελλοντικών γενεών. Τα Σχέδια Διαχείρισης Λεκανών Απορροής δεν αποτελούν απλά μια συμβατική υποχρέωση της χώρας αλλά ένα πολύτιμο εργαλείο βιώσιμης διαχείρισης των φυσικών μας πόρων σε καιρούς οξείας δημοσιονομικής χρήσης, όπου η περαιτέρω υποβάθμιση του περιβάλλοντος μας κάνει 2 φορές φτωχούς. Οι καθυστερήσεις που παρουσιάζει η Ελλάδα στην κατάθεση αυτών των σχεδίων είναι ανεπίτρεπτη όχι μόνο για τα πρόστιμα που μπορεί να επιφέρει αλλά κυρίως γιατί δίνει χώρο και χρόνο σε κάθε μορφής αυθαίρετες αποφάσεις που θέτουν σε κίνδυνο την επίτευξη του στόχου της «καλής κατάστασης των υδάτων ως το 2015» και υποθηκεύουν την αειφορία γενικότερα». (Ακολουθεί η ερώτηση και η απάντηση) Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-009430/2012 προς την Επιτροπή Άρθρο 117 του Κανονισμού Nikos Chrysogelos (Verts/ALE) Θέμα: «Ανορθολογική χρήση των νερών του Αλιάκμονα για την τροφοδοσία των λιγνιτικών σταθμών της ΔΕΗ» Ως το 1997, ο λιγνιτικός ΑΗΣ Αμυνταίου, στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας τροφοδοτούνταν με 20 hm3 νερού/έτος από τη λίμνη Βεγορίτιδα, πράγμα που συνετέλεσε σημαντικά στην ταπείνωση της στάθμης της λίμνης κατά 32,5 μέτρα από το 1955 έως το 2002. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος αλλά και της εξάντλησης του υπόγειου υδροφορέα της περιοχής, το 1997 ο ΑΗΣ Αμυνταίου άρχισε να υδροδοτείται από τον Αλιάκμονα (ταμιευτήρας Πολυφύτου) με περίπου 10 hm3/έτος. Σημειώνεται ότι ο Αλιάκμονας είναι περίπου 60 χλμ. μακριά από τον ΑΗΣ Αμυνταίου, με τον οποίο έχει αρνητική υψομετρική διαφορά 390 μέτρων, πράγμα που επιβαρύνει οικονομικά τη μεταφορά νερού λόγω του κόστους των αγωγών αλλά και των λειτουργικών δαπανών των αντλιοστασίων. Προσφάτως, η ΔΕΗ αποφάσισε να καλύψει εξ ολοκλήρου τις ανάγκες σε νερό των ΑΗΣ Αμυνταίου και Πτολεμαΐδας από τη λίμνη Πολυφύτου που τροφοδοτείται από τον ποταμό Αλιάκμονα. Σύμφωνα με τη ΜΠΕ που αφορά την κατασκευή των αγωγών μεταφοράς του νερού, «οι δεσμευόμενες ποσότητες νερού από τον ταμιευτήρα Πολυφύτου θα αυξηθούν κατά 17 hm3/έτος σε σχέση με την υφιστάμενη σήμερα κατάσταση». Αυτή η ποσότητα νερού θα προστεθεί στα 55 hm3 που εκτιμάται ότι ως τώρα η ΔΕΗ αντλεί κάθε χρόνο από τον Αλιάκμονα για την υδροδότηση όλων των ΑΗΣ της στο λεκανοπέδιο Δυτικής Μακεδονίας. Επίσης, ο Αλιάκμονας επιβαρύνεται επιπλέον από τα υπάρχοντα 4 μεγάλα υδροηλεκτρικά φράγματα της ΔΕΗ συνολικής ισχύος 922 ΜW, ενώ σχεδιάζονται και 2 νέα στο Ελάφιο (135 MW) και το Νεστόριο (7 MW), τη στιγμή που δεν έχει ακόμα εκπονηθεί σχέδιο διαχείρισης για το υδατικό διαμέρισμα (ΥΔ) 09 (Δυτ. Μακεδονία). Ερωτάται η Επιτροπή: 1. Τι μέτρα προτίθεται να λάβει για την προστασία του Αλιάκμονα έως ότου εκπονηθούν τα σχέδια διαχείρισης για το υδατικό διαμέρισμα Δ. Μακεδονίας σύμφωνα με την Οδηγία 2000/60/ΕΚ; 2. Έχει στη διάθεσή της ή σκοπεύει να ζητήσει στοιχεία από τις ελληνικές αρχές σχετικά με το κόστος υδροδότησης των λιγνιτικών σταθμών της ΔΕΗ; 3. Σκοπεύει να προτείνει στις ελληνικές αρχές να συμπεριληφθεί η αποκατάσταση της λίμνης Βεγορίτιδας στα προς εκπόνηση σχέδια διαχείρισης του ΥΔ 09, με συγχρηματοδότηση της ΔΕΗ; 4. Σκοπεύει να ζητήσει από το κράτος μέλος και τη ΔΕΗ την εκπόνηση προγράμματος εξοικονόμησης νερού-ατμού στις λιγνιτικές της μονάδες; E-009430/2012- Απάντηση του κ. Potočnik εξ ονόματος της Επιτροπής (14.12.2012) Οι ελληνικές αρχές οφείλουν να καθορίσουν τα ενδεδειγμένα μέτρα στο σχέδιο διαχείρισης της λεκάνης απορροής του ποταμού Αλιάκμονα, όπως απαιτεί η οδηγία-πλαίσιο για τα ύδατα (ΟΠΥ, 2000/60/ΕΚ), ώστε να διασφαλισθεί η καλή κατάσταση όλων των υδάτων μέχρι το 2015. Εν προκειμένω ως καλή κατάσταση νοείται η καλή ποιότητα, προκειμένου για τα επιφανειακά ύδατα, και η καλή ποιότητα και ικανοποιητική ποσότητα, προκειμένου για τα υπόγεια ύδατα. Η επίτευξη του εν λόγω στόχου προϋποθέτει τη θέσπιση προγραμμάτων παρακολούθησης και τη λήψη οικονομικά αποδοτικών μέτρων για την αντιμετώπιση των σοβαρών πιέσεων που επηρεάζουν την κατάσταση των υδάτων. Η Ελλάδα δεν έχει υποβάλει στην Επιτροπή σχέδια διαχείρισης λεκανών απορροής ποταμών (ΣΔΛΑΠ). Ως εκ τούτου, η Επιτροπή κίνησε διαδικασία επί παραβάσει κατά της Ελλάδας (υπόθεση C‑297/11, απόφαση της 19.4.2012.), επειδή η χώρα δεν είχε θεσπίσει ούτε είχε υποβάλει ΣΔΛΑΠ. Η Ελλάδα έχει ανεπίσημα ενημερώσει την Επιτροπή ότι τα ΣΔΛΑΠ θα υποβληθούν τους προσεχείς μήνες. Μετά τη διαβίβαση των ΣΔΛΑΠ, η Επιτροπή θα τα αξιολογήσει και θα τα αναλύσει ώστε να διαπιστωθεί κατά πόσον τηρήθηκαν οι απαιτήσεις της ΟΠΥ. Εν ανάγκη, η Επιτροπή θα λάβει περαιτέρω μέτρα με βάση την ως άνω αξιολόγηση.

Διαβάστε περισσότερα...

Είναι δημόσιο ποτάμι ο Αλιάκμονας ή ιδιωτικό ;;;

Αυξάνει κατά 30 % τις ποσότητες του νερού που αντλεί από τον Αλιάκμονα η ΔΕΗ για τις ανάγκες της, σύμφωνα με τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) η οποία υποβάλλεται για γνωμοδότηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο και αφορά την κατασκευή των αγωγών μεταφοράς του νερού. «Με το νέο αγωγό οι ανάγκες σε βιομηχανικό νερό των ΑΗΣ Αμυνταίου και Πτολεμαΐδας θα καλύπτονται εξ ολοκλήρου από τη λίμνη Πολυφύτου. Οι δεσμευόμενες ποσότητες νερού από τον ταμιευτήρα Πολυφύτου θα αυξηθούν κατά 17.000.000 κυβ. μέτρα /έτος σε σχέση με την υφιστάμενη σήμερα κατάσταση». Αυτά αναφέρει η ΜΠΕ, στην οποία σημειώνεται επίσης ότι ο ΑΗΣ Αμυνταίου έχει πρόβλημα νερού. (Είναι γνωστά τα σοβαρά προβλήματα που δημιούργησαν στον υπόγειο υδροφορέα της λεκάνης Αμυνταίου οι εξορύξεις, οι αντλήσεις της ΔΕΗ από την πολύπαθη λίμνη Βεγορίτιδα, σε συνδυασμό με τις ανεξέλεγκτες αρδευτικές γεωτρήσεις). Σήμερα ο ΑΗΣ Αμυνταίου καλύπτει το 70 – 75% των αναγκών του από τη λίμνη Πολυφύτου, και το υπόλοιπο 25 – 30% από γειτονικές γεωτρήσεις. Το νερό λοιπόν δεν επαρκεί. Είναι είδος πολυτελείας για την εν λόγω περιοχή (και όχι μόνο). Και η ΔΕΗ – βασικός υπαίτιος για την κατάσταση αυτή - αναζητεί τη λύση στον υδάτινο σχηματισμό που αντέχει ακόμη, στον Αλιάκμονα, από τον οποίο θα καλύψει αυτή τη φορά 100 % τις ανάγκες του ΑΗΣ Αμυνταίου. Πριν είκοσι χρόνια όποιος έλεγε ότι ο ΑΗΣ Αμυνταίου έπρεπε να πάρει νερό από την Αλιάκμονα κι όχι από τους κοντινούς υδροφορείς, επιφανειακούς ή υπόγειους, θεωρούνταν ..τρελός από όλους τους τεχνικούς (και της ΔΕΗ). Η αντίδραση αυτή ήταν απόλυτα δικαιολογημένη, δεδομένου ότι ο Αλιάκμονας είναι περίπου 60 χλμ μακριά και με πολύ χαμηλότερο υψόμετρο (αρνητική διαφορά 400 μέτρα), πράγμα που καθιστούσε απαγορευτική τη μεταφορά νερού από πλευράς κόστους. (Τεράστιοι αγωγοί πολλών χιλιομέτρων, μεγάλα λειτουργικά κόστη αντλιοστασίων που έπρεπε να κουβαλούν το νερό «στην .. ανηφόρα»). Κι όμως το 1997 το παράδοξο αυτό έγινε πραγματικότητα ! Ο ΑΗΣ Αμυνταίου άρχισε να υδροδοτείται κατά ένα μέρος από τον Αλιάκμονα (περίπου 10.000.000 κυβ. μέτρα /έτος) Αφού λοιπόν η ΔΕΗ αφαίμαξε (μαζί με τους αγρότες) τη λίμνη Βεγορίτιδα κατεβάζοντας τη στάθμη της πάνω από 30 μέτρα, αφού ξετίναξε κι ένα σημαντικό μέρος της υπόγειας υδροφορίας στη λεκάνη Αμυνταίου, στράφηκε στο επόμενο θύμα, τον Αλιάκμονα, από τον οποίο ήδη έπαιρνε νερό για τους κοντινότερους Σταθμούς της (κι αυτό με υψηλό κόστος). Σε λίγα χρόνια η ποσότητα αυτή διπλασιάστηκε. Σήμερα επειδή εξάντλησαν όλη σχεδόν την υπόγεια υδροφορία το «έργο» επαναλαμβάνεται. Και η απάντηση που εισπράττεις από τους αρμοδίους είναι κάθε φορά η ίδια : «Έχεις δίκιο. Τι να κάνουμε. Εκεί που έφτασαν τα πράγματα δεν έχουμε άλλη λύση». Υποθέτουμε ότι τα ίδια θα μας πουν αν στο μέλλον η ΔΕΗ ζητήσει να πάρει νερό και από τον … Πηνειό ! Αυτά είναι τα αποτελέσματα της ανύπαρκτης εθνικής υδατικής πολιτικής, την οποία ευλόγησε ή ανέχτηκε στο σύνολο του το πολιτικό σύστημα της χώρας. Εν τω μεταξύ δεν είδαμε να εφαρμόζουν κανένα σοβαρό πρόγραμμα εξοικονόμησης νερού και ατμού στα εργοστάσια της ΔΕΗ, ώστε να μειωθούν οι αντλούμενες ποσότητες από το ποτάμι. Αντιθέτως μάλιστα αυτές αυξάνονται, χωρίς να έχουν προστεθεί νέες λιγνιτικές μονάδες στην περιοχή εδώ και 15 χρόνια. (Η τελευταία μονάδα που τέθηκε σε λειτουργία ήταν η 5η του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου το 1997). Πού θα πάει αυτή η κατάσταση και το χάλι με τα νερά και το μεγαλύτερο ποτάμι της χώρας ; Όποιος θέλει, όποια ώρα θέλει, παίρνει όσο νερό θέλει από τον Αλιάκμονα ! Και ακόμη ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΥΔΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΛΕΚΑΝΗΣ ΤΟΥ ΑΛΙΑΚΜΟΝΑ. Είναι ντροπή. Προχτές, στο Συνέδριο «Κοζάνη, 600 χρόνια» το θέμα αυτό τέθηκε δημόσια στο Δήμαρχο Κοζάνης από τον εκπρόσωπο της Οικολογικής Κίνησης και εισηγητή κ. Τσικριτζή. Χαρακτηριστικά ειπώθηκε ότι ενώ το θέμα της βιωσιμότητας της ΔΕΗ ήρθε άπειρες φορές στο Δημοτικό Συμβούλιο Κοζάνης, το ζήτημα της «βιωσιμότητας» του Αλιάκμονα και της απουσίας διαχειριστικού σχεδίου δεν συζητήθηκε ποτέ. Δεν είναι δυνατόν οι αιρετοί να έχουν ψηφίσει δεκάδες ψηφίσματα υπέρ της ΔΕΗ κι ούτε ένα υπέρ του Αλιάκμονα ! Κοντά σε αυτά αν προσθέσουμε το γεγονός ότι α) ο μισός Αλιάκμονας από ποτάμι μετατρέπεται σταδιακά σε λίμνη λόγω των αλλεπάλληλων φραγμάτων και ΥΗΣ της ΔΕΗ (βλ. ανακοινώσεις για μελλοντικά φράγματα Ελαφίου και Νεστορίου) και β) ότι η τεχνητή λίμνη Πολυφύτου είναι ιδιοκτησία της ΔΕΗ η οποία συχνά στραγγαλίζει την ελάχιστη (οικολογική) παροχή προς τον κάμπο της Βέροιας, τότε εύλογα αναρωτιέται κανείς : είναι δημόσιο ποτάμι ο Αλιάκμονας ή ιδιωτικό;

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ Ν. ΚΟΖΑΝΗΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Μονοδιάστατη η μελέτη του ΤΕΕ για την εκτίμηση των κόστους μετάβασης σε καθεστώς μειωμένης λιγνιτικής ισχύος...

Είχαμε την ευκαιρία να ενημερωθούμε, αλλά και να διαβάσουμε τη μελέτη που εκπόνησε ερευνητική ομάδα με ευθύνη του Τ.Ε.Ε. τμ. Δυτικής Μακεδονίας με θέμα «Εκτίμηση του κόστους μετάβασης της Δυτικής Μακεδονίας σε καθεστώς μειωμένης λιγνιτικής ισχύος». Στην παρούσα φάση δεν μπορούμε να προβούμε σε ολοκληρωμένη αποτίμηση της μελέτης. Αλλά είναι εύλογο και εύκολο να γίνει μια πρώτη κριτική και να κατατεθούν οι πρώτες πολιτικές επισημάνσεις επί της μελέτης. Κανείς δεν μπορεί να παραγνωρίσει τις συνέπειες μια ταχείας και απρογραμμάτιστης μείωσης της λιγνιτικής ισχύος στην περιοχή. Αντίθετα, η διερεύνηση πρέπει και να τις αποτιμήσει για να διεκδικηθεί πολιτικά η αποζημίωση αλλά και να αναδείξει τον τρόπο και το δρόμο ώστε η απεξάρτηση από το λιγνίτη να γίνει με το μικρότερο κόστος και την καλύτερη προοπτική. Δυστυχώς όμως, από πρώτη ανάγνωση, η μελέτη του ΤΕΕ φαίνεται να στοχεύει περισσότερο στην παγίωση της υπάρχουσας κατάστασης και λιγότερο στην αναζήτηση διεξόδων για την βιώσιμη ανάπτυξη, θεωρώντας πώς πρέπει η παγκόσμια πραγματικότητα να προσαρμοστεί στις δικές μας «ανάγκες» και όχι εμείς στην παγκόσμια πραγματικότητα. Γνώμη μας είναι πώς σε μια μελέτη για τις συνέπειες θα πρέπει να συνυπολογίζονται οι παραγωγικές δραστηριότητες και οι θέσεις εργασίες που χάνονται ως συνέπεια της υπέρμετρης ανάπτυξης και της όχλησης της συγκεκριμένης δραστηριότητας. Δηλαδή πόσες θέσεις εργασίας χάθηκαν στην περιοχή ακριβώς λόγω της εκμετάλλευσης του λιγνίτη. Αν και αναφέρεται ακροθιγώς η μονοκαλλιέργεια ως συνέπεια, παρόλα αυτά αυτό δεν αποτιμάται. Δεν μπορεί να είναι τυχαίο πώς η περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας είναι σταθερά, εδώ και πολλά χρόνια, πρωταθλήτρια στην ανεργία με ποσοστό πλέον 28.5% στον γενικό πληθυσμό και διπλάσιο αυτού στους νέους. Η μονοκαλλιέργεια του λιγνίτη, για κάθε θέση εργασίας που δημιουργεί καταστρέφει πολύ περισσότερες! Για να είμαστε επίσης δίκαιοι, θα πρέπει να γίνει κάποια στιγμή αποτίμηση των συνεπειών, τόσο των περιβαλλοντικών όσο και των οικονομικών. Δηλαδή θα πρέπει να αποτιμηθεί και το λεγόμενο εξωτερικό κόστος, όπου -λαμβάνοντας υπόψη το πιο αισιόδοξο σενάριο του Ε.Μ.Π που το υπολογίζει σε περίπου 5 ευρωσεντ ανά kw - και αφαιρώντας το κόστος των κλιματικών αλλαγών τότε οι λιγνιτικές περιοχές της χώρας έχουν λαμβάνειν ένα ποσό της τάξης των 6 δις € μόνο για την τελευταία εικοσαετία ! ( > 5 δις για ΛΚΔΜ) . Και όλα αυτά ως αποτέλεσμα ενός καθεστώτος κρυφών επιδοτήσεων, όταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε ανακοίνωσή της (χθες) για την ανάπτυξη των ΑΠΕ απευθύνει σαφές μήνυμα στα κράτη-μέλη να «καταργήσουν σταδιακά τις επιδοτήσεις προς τα ορυκτά καύσιμα», σημειώνοντας επιπλέον ότι η ανάπτυξη των ΑΠΕ μπορεί να δημιουργήσει περισσότερες από 3 εκατομμύρια θέσεις εργασίας μέσα στα επόμενα 20 χρόνια.Ακόμα πρέπει να αποτιμηθεί η μη αναστρέψιμη απώλεια του τοπικού φυσικού κεφαλαίου, οι περιβαλλοντικές συνέπειες. Μελέτη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος υπολογίζει το κόστος από την ατμοσφαιρική ρύπανση για την χώρα μεταξύ 3,3 και 5,2 δις ετησίως. Οι οικονομικές συνέπειες από την μη λήψη μέτρων για την πρόληψη της κλιματικής αλλαγής, σύμφωνα με μελέτη της Τράπεζας της Ελλάδος, υπολογίζονται –σε κόστος για την ελληνική οικονομία- σωρευτικά μέχρι το 2100 σε 700 δις ευρώ. Αναγνωρίζουμε την σημασία που διαδραμάτισε ιστορικά στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας η χρήση των λιγνιτών της Δυτ. Μακεδονίας. Επίσης αναγνωρίζουμε πώς αυτή η εξέλιξη άλλαξε και τον χαρακτήρα στης περιοχής. Ήδη όμως το Οικολογικό Κίνημα από την δεκαετία του 1990 χτυπούσε καμπανάκι για τις εξελίξεις που έρχονταν και το αδιέξοδο στο οποίο έμπαινε η περιοχή. Είτε το θέλουν κάποιοι είτε όχι, το παλιό μοντέλο εδώ και πολλά χρόνια δεν είναι βιώσιμο. Όσο επιδιώκουμε την συντήρηση του, τόσο θα εγκλωβίζουμε την περιοχή σε αδιέξοδο. Δυστυχώς δεν γίνεται κατανοητό πως το μέλλον της περιοχής πρέπει να είναι πράσινο. Υπενθυμίζουμε την πρόταση μας, την οποία έχουμε καταθέσει επίσημα στον πρόεδρο της ΔΕΗ κ. Ζερβό, να γίνει η περιοχή χώρος υποδοχής για πράσινο ενεργειακό εξοπλισμό όπου μπορούν να δημιουργηθούν, μέχρι το 2020, 3000 θέσεις εργασίας . Πιστεύουμε πώς η περιοχή πρέπει να κατευθυνθεί προς ένα μοντέλο που θα σέβεται την οικονομική, περιβαλλοντική και κοινωνική βιωσιμότητα. Όποιος δε συνεχίζει να εξαγγέλλει σαν όραμα του για την περιοχή τη βιώσιμη ανάπτυξη, αλλά από την άλλη επιμένει στον να συντηρεί το ίδιο μοντέλο, είτε δεν καταλαβαίνει τι σημαίνει βιώσιμη ανάπτυξη είτε προσπαθεί να μας κοροϊδέψει όλους μαζί.

Οικολόγοι Πράσινοι Δυτικής Μακεδονίας
Περισσότερες πληροφορίες: Λευτέρης Ιωαννίδης τηλ. 6947823734

1. http://www.eea.europa.eu/data-and-maps/indicators/en35-external-costs-of-electricity-production-1
   http://www.sourcewatch.org/index.php?title=External_costs_of_coal
   http://www.cedelft.eu/?go=home.downloadPub&id=878&file=08_7766_63.pdf&PHPSESSID=57ee2a7efd331f2c3dc7f9c0b483310b
2. http://ec.europa.eu/energy/renewables/communication_2012_en.htm
3. http://www.eea.europa.eu/pressroom/publications/cost-of-air-pollution
4. http://www.bankofgreece.gr/Pages/el/Bank/News/PressReleases/DispItem.aspx?Item_ID=3645&List_ID=1af869f3-57fb-4de6-b9ae-bdfd83c66c95&Filter_by=DT

Διαβάστε περισσότερα...

Επιστολή των Οικολόγων πράσινων για την ατμοσφαιρική ρύπανση στο Νομό Κοζάνης...

Προς: τον Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Ευάγγελο Λιβιεράτο και την Ειδική Γραμματέα Επιθεώρησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας κα Μαργαρίτα Καραβασίλη

Εδώ και πολλές μέρες παρατηρείται, το σύνηθες βέβαια φαινόμενο για την περιοχή της Εορδαίας, της Κοζάνης και του Αμυνταίου, των πολύ υψηλών συγκεντρώσεων ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Αυτό δείχνουν και οι μετρήσεις ατμοσφαιρικής ρύπανσης που πραγματοποιεί το κέντρο περιβάλλοντος της Περιφέρειας Δυτ. Μακεδονίας και παρουσιάζονται καθημερινά στην ιστοσελίδα www.kepekozanis.gr. Θεωρούμε ότι το φαινόμενο αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στη λειτουργία των μονάδων παραγωγής ρεύματος από λιγνίτη που βρίσκονται και λειτουργούν στην περιοχή, αλλά και από την λειτουργία των ορυχείων που εξορύσσουν λιγνίτη στην περιοχή, ενώ και ο καιρός παίζει καθοριστικό ρόλο. Με βάση τις μετρήσεις που καταγράφει το Κέντρο Περιβάλλοντος της Περιφέρειας, έχουμε καθημερινές υπερβάσεις των ορίων που έχουν τεθεί από τη νομοθεσία και προβλέπεται ότι και τις επόμενες μέρες θα έχουμε πάρα πολύ υψηλές θερμοκρασίες και δυστυχώς διαφαίνεται να διαμορφώνονται πολύ άσχημες συνθήκες για τους πολίτες της περιοχής. Σας επισημαίνουμε ακόμα πώς, με βάση μια σειρά από μελέτες και πορίσματα αρμόδιων φορέων (επιθεωρητές περιβάλλοντος, Νομαρχία Κοζάνης, Συνήγορος του πολίτη) παρουσιάζονται καθημερινά φαινόμενα παραβίασης περιβαλλοντικών όρων λειτουργίας των μονάδων της ΔΕΗ . Στοιχεία με τα περιβαλλοντικά προβλήματα των περιοχών Κοζάνης και Αρκαδίας και τις παραβιάσεις της νομοθεσίας έχουν κατατεθεί με αναφορά 10 περιβαλλοντικών οργανώσεων των περιοχών αυτών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αξίζει να σημειωθεί η γενικότερη αδιαφορία της ΔΕΗ για την προστασία του περιβάλλοντος, χαρακτηριστικά αναφέρουμε πως το 2010 και κατά τη συζήτηση στο Ευρωκοινοβούλιο για την αναθεώρηση της Οδηγίας για την ατμοσφαιρική ρύπανση από βιομηχανικές εγκαταστάσεις, η ΔΕΗ διεκδίκησε εξαιρέσεις και παρατάσεις σχετικά με τη συμμόρφωση των παλιών μονάδων της με τις νέες προδιαγραφές. Αλλά και στα ζητήματα της περιβαλλοντικής πληροφορίας τα προβλήματα είναι σημαντικά, στο αναλυτικό Ετήσιο Δελτίο για το 2011 που κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες, για την ατμοσφαιρική ρύπανση η ΔΕΗ αναφέρεται αναλυτικά στις παρεμβάσεις που έκανε το ...2007 (σελ 170) ενώ για τις υποχρεώσεις της σε συνέχεια της Οδηγίας 2010/75 λέει το εξής λακωνικό αλλά χαρακτηριστικότατο: «Πρόσθετες επενδύσεις, που ενδεχομένως απαιτούνται στις υφιστάμενες μονάδες, αξιολογούνται με βάση και τον υπολειπόμενο χρόνο ζωής των μονάδων αυτών» Κατά το παρελθόν, οικολογικοί φορείς της περιοχής όσο και το κόμμα μας, είχαν επισημάνει την ανάγκη λήψης προληπτικών μέτρων ώστε να περιορίζονται τα φαινόμενα ρύπανσης στην περιοχή. Δυστυχώς τίποτα από αυτά δεν υιοθετήθηκε, έτσι πολύ συχνά πλέον οι πολίτες της περιοχής ζουν τον εφιάλτη της συνύπαρξης με την ρύπανση. Είναι προφανές πώς στην περιοχή έχει ξεπεραστεί η φέρουσα ικανότητα ως προς τις δραστηριότητες της ΔΕΗ. Οι ενδείξεις και όποιες μελέτες έχουν γίνει στην περιοχή καταδεικνύουν την αυξημένη νοσηρότητα των κατοίκων της περιοχής απόρροια της υψηλής και μακροχρόνιας έκθεσής τους στην ρύπανση, επίσης είναι προφανές πώς οι αρμόδιες για τον έλεγχο αρχές θα πρέπει να επιδείξουν επιπλέον δραστηριότητα ως προς τον έλεγχο της εφαρμογής της τήρησης της περιβαλλοντικής νομοθεσίας. Δεδομένου πώς και οι επόμενες μέρες προβλέπονται με ιδιαίτερα υψηλές θερμοκρασίες, θα πρέπει να ληφθούν άμεσα όλα τα προληπτικά και κατασταλτικά μέτρα προκειμένου να προστατευθεί η υγεία των κατοίκων και το δικαίωμα τους σε αξιοπρεπείς συνθήκες ζωής. Πρέπει να γίνει κατανοητό το προφανές, πώς αυτή η κατάσταση είναι το αποτέλεσμα ενός κοντόφθαλμου, βρώμικου μοντέλου ανάπτυξης για την περιοχή, είναι επιτακτική η ανάγκη για την στροφή της περιοχής σε ένα πράσινο μοντέλο, που θα διαμορφώσει καλύτερες συνθήκες ζωής για τους κατοίκους και θα δημιουργήσει πράσινες και βιώσιμες θέσεις εργασίας. Οι Ο.Π. έχουμε καταθέσει στην ΔΕΗ και στην πολιτεία τις συγκεκριμένες προτάσεις μας για το μέλλον της περιοχής με σκοπό να βγάλουμε τον τόπο από το οικονομικό, κοινωνικό και περιβαλλοντικό αδιέξοδο. Ελπίζουμε σε άμεση παρέμβαση σας. Είμαστε στη διάθεση σας για οποιοδήποτε πρόσθετο στοιχείο.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ
Ο ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΕΚΟΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Οι έρευνες ανατρέπονται με επιστημονικά στοιχεία κι όχι με κραυγές...

Τα στοιχεία που αποκάλυψε η έρευνα της Greenpeace για τη θνησιμότητα και νοσηρότητα των λιγνιτικών περιοχών καθώς και τα παράπλευρα κρυφά κόστη του λιγνίτη στην οικονομία και την κοινωνία (3.9 δις/ έτος) είναι πλήρως τεκμηριωμένα και βασίζονται στην ΕΥΠ (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Περιβάλλοντος, European Environment Agency) και στο «Revealing the costs of air pollution from industrial facilities in Europe» http://www.eea.europa.eu/publications/cost-of-air-pollution Τα στοιχεία της ΕΥΠ με τη σειρά τους εδράζονται σε δεδομένα εκπομπών ρύπων που έδωσε το Υπουργείο Περιβάλλοντος και ο ίδιος ο ρυπαίνων, δηλαδή η ΔΕΗ !
• Γιατί λοιπόν μας κακοφαίνεται που μας βγάζουν και πάλι στη σέντρα ;
• Γιατί αρχίζουμε ξανά το γνωστό πόλεμο λάσπης για δήθεν «μυστικά κέντρα» και «επιχειρηματικά συμφέροντα» που κρύβονται πίσω από κάθε έρευνα που λέει πικρές αλήθειες ; (Εντάξει.. Συμφωνούμε ότι κάποιοι ιδιώτες κερδίζουν όταν γίνονται έργα ΑΠΕ. Μήπως όμως κι από την κατασκευή των λιγνιτικών μονάδων δεν κερδίζουν οι ιδιώτες κατασκευαστές ; η Hitachi, η Alstom, η METKA, η ΤΕΡΝΑ κ.α. Είπαμε εμείς ποτέ, ως περιβαλλοντικές οργανώσεις, ότι όσοι προωθούν τις λιγνιτικές μονάδες (δηλαδή όλη η τοπική και συνδικαλιστική εξουσία) είναι πράκτορες των εταιρειών ; Η ΤΕΡΝΑ κάνει και αιολικές και λιγνιτικές μονάδες. Γιατί να .. λαδώνει μόνο τους υποστηρικτές των αιολικών κι όχι και των λιγνιτικών; Τι μεροληψία και παραλογισμός είναι αυτός ; Στο τέλος κι αυτός που αγοράζει μια ηλεκτρική σκούπα για να έχει καθαρό σπίτι θα είναι πράκτορας της Hoover ή της Miele, επειδή οι εταιρείες θα κερδίσουν από την αγορά αυτή !).
• Γιατί όταν είναι να διεκδικήσουμε αύξηση του Τοπικού Πόρου, νέα φίλτρα κλπ το παίζουμε σχεδόν .. ετοιμοθάνατοι, αλλά όταν μιλάνε οι διεθνείς οργανισμοί ή οι ΜΚΟ για επιπτώσεις στην υγεία, με πιο ήπιο μάλιστα τρόπο και ΕΓΚΥΡΟ, τότε τους βγάζουμε πράκτορες, λαμόγια κλπ ;
• Γιατί αμφισβητούμε τους 530 θανάτους λόγω ρύπανσης (σύμφωνα με τη Greenpeace) και ζητούμε ονοματεπώνυμα, όταν ξέρουμε ότι οι μελέτες αυτού του είδους (και οι επιδημιολογικές) βασίζονται σε στατιστικές και συγκρίσεις με πληθυσμούς καθαρών περιοχών χωρίς να έχουν ονόματα ; Γιατί δεν ζητήσαμε ονοματεπώνυμα νεκρών από άλλους μελετητές που ασχολήθηκαν με τη θνησιμότητα της περιοχής, (Μακρής ΑΠΘ, Κουτσογιαννόπουλος (ΑΠΘ) , Λινού (Πανεπ. Αθηνών) ; Προφανώς γιατί ξέραμε ότι δεν υπάρχουν (και δεν μπορεί να υπάρξουν) ονόματα. Από τη Greenpeace όμως έχουμε την απαίτηση να μας πει μέχρι και .. πού είναι θαμμένοι οι πεθαμένοι στον .. Αη Γιώρ΄!
• Γιατί δεν αναγνωρίζουμε επιτέλους ότι ο «φτηνός λιγνίτης» είναι παραμύθι και ότι οι σοβαρές παρενέργειες των εξορύξεων σε υπόγεια νερά – εδάφη – τουρισμό κλπ, αλλά και το κόστος της νοσηρότητας ΔΙΠΛΑΣΙΑΖΟΥΝ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ ΛΙΓΝΙΤΗ ; (Υπενθυμίζουμε ότι το κόστος της αιολικής κιλοβατώρας είναι περίπου 7,5 λεπτά, ενώ της λιγνιτικής 5 , αλλά μαζί με το περιβαλλοντικό κόστος ο λιγνίτης ξεπερνά τα 10 λεπτά. Δηλαδή το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ κόστος του λιγνίτη είναι διπλάσιο από ό,τι πλασματικά εμφανίζεται, γεγονός που τον κάνει πολύ ακριβότερο από τις ανεμογεννήτριες. Ποιος το λέει αυτό ; Το Μετσόβιο Πολυτεχνείο, το Charles University of Prague, το Externe, EE & USA 2001 και πολλοί άλλοι έγκυροι ερευνητικοί φορείς. Ποιος το αμφισβητεί ; Κάποιοι «κύκλοι της ΔΕΗ» ή μερικοί ημιμαθείς συνδικαλιστές που όλα τα σφάζουν κι όλα τα μαχαιρώνουν. Ας μας πει επιτέλους κάποιος από αυτούς πόσο υπολογίζει η ΔΕΗ το περιβαλλοντικό κόστος του λιγνίτη, μιας και δεν τους αρέσει αυτά που λένε οι «συνωμότες» των πανεπιστημίων ; Ένα νούμερο θέλουμε).
• Γιατί ενοχλούμαστε από τις απόψεις που λένε ότι η ΔΕΗ χρωστά πολλά «αναδρομικά» στην περιοχή ; Γιατί ρίχνουμε νερό στο μύλο των ιδιωτών που θέλουν να αγοράσουν τους λιγνίτες ΤΖΑΜΠΑ, χωρίς να πληρώνουν για τα μεταλλευτικά δικαιώματα και χωρίς να αποζημιώνουν κανέναν για την καταστροφή των φυσικών πόρων ; Γιατί τους κληρονομούμε το καθεστώς των κρυφών επιδοτήσεων και φοροαπαλλαγών που απόλαυσε επί 60 έτη η ημι-ιδιωτική πλέον ΔΕΗ, λόγω της δικής μας αδράνειας και συνενοχής ; Ο λιγνίτης έχει υπέρ και κατά, όπως και οι ΑΠΕ. Ας πέσουν λοιπόν οι τόνοι για να συνεννοηθούμε. Οι πρακτορολογίες και το κυνήγι μαγισσών δε βοηθούν. Επί είκοσι χρόνια βρίζαμε τις ΑΠΕ (και τους υποστηρικτές τους) και εξωραΐζαμε το μονόδρομο στο λιγνίτη, χωρίς να ετοιμάσουμε μια εναλλακτική λύση. Ας μη χασουμε άλλη μια εικοσαετία στο ίδιο μοτίβο. Και εν πάση περιπτώσει οι μελέτες και τα στοιχεία ανατρέπονται με ΜΕΛΕΤΕΣ. Όχι με κραυγές και ψίθυρους και λάσπη. Ιδού λοιπόν η Ρόδος για το Σπάρτακο, τη ΓΕΝΟΠ, τη ΔΕΗ και τον κάθε φανατικό οπαδό του λιγνίτη. Αν έχετε στοιχεία για το ποιό είναι το περιβαλλοντικό κόστος του λιγνίτη ανά κιλοβατώρα δώστε τα. Με βιβλιογραφικές αναφορές και τεκμηριωμένα νούμερα όπως απαιτεί η επιστήμη και η δεοντολογία.

ΠΚ Οικολόγων Πράσινων Δυτικής Μακεδονίας
Πληροφ. Λ. Τσικριτζής
22-02-2012

Διαβάστε περισσότερα...

Στήριξη των Οικολόγων Πράσινων στους κατοίκους της Αχλάδας και της Μελίτης, που αντιδρούν στη διάνοιξη νέων ορυχείων

Πρόσφατα το Περιφερειακό Συμβούλιο (Π.Σ) Δυτ. Μακεδονίας γνωμοδότησε αρνητικά στη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) που αφορούσε τη διάνοιξη νέου ορυχείου στην περιοχή Αχλάδας του Ν. Φλώρινας.
Στη σχετική συνεδρίαση ήταν καταλυτική η παρουσία κατοίκων από την Μελίτη και την Αχλάδα, γεγονός που επηρέασε και τη στάση των Περιφερειακών Συμβούλων. Σημαντική ήταν και η τοποθέτηση του κ. Μιχάλη Πετράκου, Συντονιστή των Οικολόγων Πράσινων στην Δυτική Μακεδονία, ο οποίος τόνισε :
• την οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική απαξίωση που βιώνει η περιοχή (και θα επιτείνει η διάνοιξη του νέου ορυχείου),
• την υποχρέωση της Περιφέρειας όχι απλά να στηρίξει τους κατοίκους, αλλά να μπει μπροστά, λαμβάνοντας τις απαραίτητες νομικές και πολιτικές πρωτοβουλίες και δίνοντας έτσι περισσότερο κύρος στον αγώνα των κατοίκων
Το Σάββατο 29/10/2011, ο κ. Μιχάλης Πετράκος μαζί με δύο αιρετούς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τον κ. Αντώνη Κύρινα, Περιφερειακό Σύμβουλο, και τον κ. Λευτέρη Ιωαννίδη, Δημοτικό Σύμβουλο Κοζάνης, επισκέφτηκαν την περιοχή και ενημερώθηκαν από πολίτες και εκπροσώπους περιβαλλοντικών οργανώσεων της Αχλάδας και της Μελίτης. Επίσης περιηγήθηκαν τα ορυχεία και διαπίστωσαν για άλλη μια φορά την έντονη περιβαλλοντική υποβάθμιση της περιοχής.
Σημειώνεται ότι πολύ κοντά στον οικισμό της Αχλάδας λειτουργούν ήδη δύο ορυχεία, τα οποία δημιουργούν έναν κλοιό γύρω από το χωριό και διαιωνίζουν τις άσχημες συνθήκες διαβίωσης των κατοίκων. Το κυριότερα προβλήματα είναι ότι τα ορυχεία σχεδόν ακουμπούν στο χωριό και το επιβαρύνουν πολλαπλά, καθώς και το γεγονός ότι οι περιβαλλοντικοί όροι παραβιάζονται συχνά, ενώ οι έλεγχοι είναι υποτυπώδεις. Κανείς σκεπτόμενος άνθρωπος, πολύ περισσότερο εάν διαμένει στην περιοχή, δεν μπορεί να πει το ναι σε νέα ορυχεία και άλλες επεκτάσεις, χωρίς να συνυπολογίζει το πρόβλημα βιωσιμότητας των πληττόμενων οικισμών.
Δυστυχώς το μοντέλο ηλεκτροπαραγωγής που ακολουθεί η χώρα τις τελευταίες δεκαετίες και η εμμονή στην εντατική χρήση ορυκτών καυσίμων έχει διαμορφώσει δύσκολες συνθήκες διαβίωσης στους γειτνιάζοντες με τα ορυχεία οικισμούς της Δυτ. Μακεδονίας. Η Μαυροπηγή, η Ποντοκώμη, οι Ανάργυροι, η Ακρινή, ο Αγ. Δημήτριος, η Ποντοκώμη, το Μαυροδέντρι είναι ουσιαστικά τα θύματα της μονοκαλλιέργειας του λιγνίτη και ενός ανεπαρκούς θεσμικού πλαισίου, η εφαρμογή του οποίου επαφίεται στον .. πατριωτισμό των κατοίκων.

Η λύση είναι η σταδιακή απεξάρτηση από το λιγνίτη με παράλληλη γενναία οικονομική στήριξη των τοπικών κοινωνιών σε άλλες διεξόδους (κατασκευή εξοπλισμού πράσινης ενέργειας, βιολογική γεωργία, δίκτυα μικροπαραγωγών ΑΠΕ, αξιοποίηση βιομάζας με παράλληλες δράσεις καθετοποίησης και αναπροσανατολισμού των καλλιεργειών κλπ ).
Η κρίση που βιώνει όλο το ενεργειακό λεκανοπέδιο Δυτικής Μακεδονίας είναι τριπλή: οικονομική, περιβαλλοντική και κοινωνική. Για αυτό θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ενιαία με ένα εικοσαετές πράσινο σχέδιο μετάβασης στη μεταλιγνιτική περίοδο. Κάθε άλλη αποσπασματική αντιμετώπιση απλά θα μεταφέρει το πρόβλημα στις επόμενες γενιές, οι οποίες ήδη είναι φορτωμένες με τα πολλά περιβαλλοντικά και οικονομικά χρέη των προηγούμενων.

Π.Κ Οικολόγων Πράσινων Δυτικής Μακεδονίας

Διαβάστε περισσότερα...

Το πραγματικό κόστος του κάρβουνου (Νέα στοιχεία από τις ΗΠΑ)...

Μια βαρυσήμαντη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της Ακαδημίας Επιστημών της Νέας Υόρκης, καταγράφει αναλυτικά και κοστολογεί τις επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, την οικονομία και τοπεριβάλλον των ΗΠΑ από κάθε στάδιο του κύκλου ζωής του κάρβουνου: εξόρυξη,μεταφορά, επεξεργασία και καύση. Η μελέτη του P.Epstein, διευθυντή του Κέντρου για την Υγεία και το Παγκόσμιο Περιβάλλον τηςΙατρικής Σχολής του Harvard, και άλλων 10 ειδικών επιστημόνων, εκτιμά τοσυνολικό ετήσιο κόστος που επιβαρύνει την κοινωνία των ΗΠΑ στα 345 δις δολάρια,με άνω όριο της εκτίμησης τα 523 δις. Η μελέτη αναφέρει πως αν τα κόστη αυτά ενσωματώνονταν στην τιμή τηςηλεκτρικής ενέργειας, αυτό θα ισοδυναμούσε με αύξηση αντίστοιχα κατά 17,8 και26,9 σεντς για κάθε κιλοβατώρα που παράγεται από κάρβουνο, τη στιγμή που η τιμή της κιλοβατώρας για τουςοικιακούς καταναλωτές είναι σήμερα περίπου 12 σεντς. Οι ερευνητέςτονίζουν πως τα νούμερα αυτά αποτελούν μια βέβαιη υποεκτίμηση του συνολικούκόστους του κάρβουνου καθώς δεν έχουν συνυπολογιστεί οι επιπτώσεις σταοικοσυστήματα από τοξικές ενώσεις και βαρέα μέταλλα καθώς και ο ευτροφισμόςυδάτινων πόρων, ενώ μεγάλη αβεβαιότητα παραμένει γύρω από τις πραγματικέςεπιπτώσεις ενός ασταθούς παγκόσμιου κλίματος. Σύμφωνα με τον P.Epstein, «όλα αυτά τα κόστη που πληρώνεισήμερα η Αμερικάνικη κοινωνία αντιστοιχούν σε υπερδιπλάσια τιμή του ηλεκτρισμούπου παράγεται από κάρβουνο, γεγονός που καθιστά την ενέργεια από ΑΠΕ σημαντικά φθηνότερη. Ηχάραξη ενεργειακής πολιτικής θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις επιπτώσεις αυτές.Η εξάρτησή μας από το κάρβουνο και τα άλλα ορυκτά καύσιμα αποδεικνύεται μια ακριβή επιλογή για την κοινωνία, επηρεάζοντας αρνητικά την τσέπη και την ποιότητα ζωής μας.» Η μελέτη συνεχίζει με προτάσεις που περιλαμβάνουν τη δραστική μείωση του κάρβουνου στην παραγωγή ηλεκτρισμού, το σταδιακό κλείσιμο των ορυχείων ανοιχτού ορύγματος κ.α., προτάσεις δηλαδή που υποστηρίζει το οικολογικό κίνημα, τοπικό και μη, εδώ και είκοσι χρόνια. Δεν θα επαναλάβουμε τα ίδια, για να μην κουράζουμε. Θα κρατήσουμε μόνο το νούμερο που είναι πολύ κοντά στη δική μας πραγματικότητα. Η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματοςαπό κάρβουνο είναι διπλάσια της πραγματικής. Οι καταναλωτές πληρώνουν το ρεύμα μισοτιμής, ενώ τη διαφορά πληρώνουν οι τοπικές κοινωνίες μέσω της καταστροφής των νερών, της υποβάθμισης της αξίας και της αειφορίας της γης, της απώλειας των φυσικών πόρων, των επιπτώσεων στην υγεία κλπ. Κι ένα δεύτερο: Ενώ σε όλο τον κόσμο μελετούν και υπολογίζουν το πραγματικό κόστος του άνθρακα(προσθέτοντας και το λεγόμενο «εξωτερικό κόστος»), στην Ελλάδα η ΔΕΗ (και ηΠολιτεία) δεν διαθέτει ούτε μια σοβαρή μελέτη υπολογισμού του. Και καλά η ΔΕΗ παθαίνει αλλεργία όταν ακούει για εξωτερικό κόστος, επειδή θα πρέπει να το πληρώσει στις τοπικές κοινωνίες ή σε «επανορθωτικά μέτρα». Οι δικοί μας όμως εντόπιοι άρχοντες, βουλευτές, δήμαρχοι, περιφερειάρχες, σύμβουλοι και μεγαλοσυνδικαλιστές γιατί δεν βάζουν ποτέ το θέμα επί τάπητος ; «Μούγκα» διαρκείας…. ΠΚ Οικολογων Πράσινων Δυτικής Μακεδονίας Πληροφ. Τ. Κρομμύδας, Λ. Τσικριτζής

Διαβάστε περισσότερα...

Ουαί υμίν ..

«Δεν εκχωρούμε το φυσικό πλούτο στους ιδιώτες», αλλά .. ήδη το κάνουμε στην ημι-ιδιωτική ΔΕΗ !
Πλειοδότησαν και πάλι σε τοπικιστικές κορώνες και σε δηλώσεις αγωνιστικότητας οι τοπικοί άρχοντες, βουλευτές, φορείς και συνδικαλιστές με αφορμή την πώληση ή την ενοικίαση μονάδων και ορυχείων της ΔΕΗ σε ιδιώτες, καθ’ υπόδειξη της τρόικας, η οποία ζητά απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας εδώ και τώρα.
Συμφωνούμε φυσικά ότι η πώληση / ενοικίαση εγκαταστάσεων δεν είναι «απελευθέρωση» αλλά υποδούλωση. Πλην όμως «των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν», πράγμα άγνωστο στον τόπο μας. Από το 1996 λοιπόν που εκδόθηκε η σχετική οδηγία 96/92 για την αγορά ηλεκτρικής ενέργειας η Ελλάδα και η τοπική κοινωνία ξόρκιζαν την απελευθέρωση ή βούλωναν πεισματικά τα αυτιά τους σε κάθε σχετικό καμπανάκι. [Πριν κατηγορηθούμε ως πράκτορες των ιδιωτών, να δηλώσουμε ότι δεν είμαστε υπέρ της απελευθέρωσης, με τους όρους που αυτή επιχειρήθηκε στην Ελλάδα. Διότι είχε ως κατάληξη να δυσφημιστεί ο υγιής ανταγωνισμός, να συνεχιστεί το καθεστώς των κρυφών επιδοτήσεων στο λιγνίτη και στη ΔΕΗ και να ενισχυθούν σκανδαλωδώς συγκεκριμένοι ιδιώτες, όπως το «Αλουμίνιο της Ελλάδας» (Μυτιληναίος) κ.α].
Όμως, όταν είσαι μέλος μιας υπερεθνικής ένωσης, όπως η Ευρωπαϊκή, δεν απολαμβάνεις μόνο τα θετικά, αλλά προετοιμάζεσαι να αντιμετωπίσεις και τα αρνητικά (κατά την εθνική εκδοχή) ή να ελαχιστοποιήσεις ΕΓΚΑΙΡΑ τις συνέπειες τους. Αν δεν το κάνεις μόνος σου σχεδιασμένα ή αν το πας από παράταση σε παράταση, τότε οι ευρωπαϊκές οδηγίες θα σου επιβληθούν απότομα και άνευ όρων, ειδικά όταν είσαι με τρύπιες τσέπες, όπως καλή ώρα. Τα ίδια είχαμε με την απελευθέρωση των επαγγελμάτων, με τους φορτηγατζήδες και όσους άλλους ακολουθούν, τα ίδια παντού.
Επί 14 χρόνια λοιπόν πουλούσαμε τσαμπουκά ή σφυρίζαμε αδιάφορα και στο θέμα αυτό. Και τώρα, όπως πάντα μας φταίνε οι άλλοι («Έθνος ανάδελφον» γαρ). Αυτά για την ιστορία.
Ας έλθουμε τώρα στα «απαράγραπτα δίκαια της περιοχής» και τις κραυγές ότι θα «στήσουμε νέες Θερμοπύλες», ότι «δε θα περάσουν», ότι «θα υπερασπιστούμε το φυσικό μας πλούτο» κλπ.
Ποιον φυσικό πλούτο ; Αυτόν που ήδη εκχωρήσαμε και εκχωρούμε έναντι πινακίου φακής επί 60 συναπτά έτη στη ΔΕΗ ;
Ας το κάνουμε λιανά με συγκεκριμένα νούμερα για να το καταλάβουμε
· Τι εισπράξαμε από την παραχώρηση των λιγνιτικών αποθεμάτων μέχρι τώρα ; Τίποτα. Τι έπρεπε να εισπράξει ως αντίτιμο το ελληνικό κράτος ; Τουλάχιστον το φόρο στερεών καυσίμων, ήτοι 100 - 120 εκατομμύρια € ετησίως και να τα επενδύσει κατά μεγάλο μέρος στις λιγνιτο-παραγωγές περιοχές. Τι χάσαμε λοπον από αυτή τη δουλική υποταγή της τοπικής μας ηγεσίας -και τη συνενοχή των περισσότερων κομμάτων- την τελευταία δεκαετία? Πάνω από 1 δις ! (Κι αν μετρήσουμε τη χασούρα από το 1955, τότε μαζεύονται πολύ περισσότερα …)· Τι εισπράξαμε από την παραχώρηση (ή καλύτερα καταστροφή) των άλλων φυσικών πόρων, νερών - εδαφών κλπ ? Τίποτα. Τι έπρεπε να πάρουμε ως αντίτιμο, αν ζητούσαμε να ενσωματωθεί στο λιγνίτη το «εξωτερικό κόστος» δηλαδή το κόστος των περιβαλλοντικών και λοιπών παρενεργειών της εξόρυξης – καύσης του λιγνίτη ; Γύρω στο 1 δις με συντηρητικούς υπολογισμούς. Το χαρίσαμε κι αυτό για να βγει φτηνός ο λιγνίτης, σε βάρος όμως των επόμενων γενιών που θα πληρώνουν πολύ ακριβούς λογαριασμούς ανάπτυξης και εκμετάλλευσης των εξουθενωμένων φυσικών πόρων.
Να μην ξεχάσουμε βέβαια και τα 11 δις € που έφυγαν παλιότερα από τον κρατικό κορβανά (δηλαδή από τους φορολογούμενους πολίτες) για να καλυφτούν οι ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων που παρακρατούσε η ΔΕΗ επί σειρά ετών και τα χρησιμοποιούσε η επιχείρηση (ως «τζάμπα» χρήμα) για τα σχέδια της ή και τις παροχές στο προσωπικό. Τα είπαμε κι άλλες φορές ως Οικολόγοι Πράσινοι, τα είπε χθες κι ο νομαρχιακός σύμβουλος Γιάννης Αποστολίδης, διαχωρίζοντας πολύ σωστά τα συμφέροντα του τόπου από τα προνόμια μιας μερίδας εργαζομένων της ΔΕΗ.
Το φυσικό μας πλούτο λοιπόν τον χαρίσαμε στη ΔΕΗ. Δώσαμε κυριολεκτικά «γη και ύδωρ». Σε απλή ελληνική -και ευρωπαϊκή- γλώσσα αυτό σημαίνει ότι συμφωνήσαμε στην κρυφή επιδότηση της ΔΕΗ κατά 2 δις τουλάχιστον, μέσω της ΔΩΡΕΑΝ παραχώρησης των φυσικών μας πόρων. Και μάλιστα το μισό του ποσού αυτού, δηλ. 1 δις πήγε δωράκι στους ιδιώτες, διότι η ΔΕΗ από το 2001 είναι ιδιωτική κατά 50% .
Για ποιους ιδιώτες λοιπόν μιλάμε ότι «δεν θα περάσουν»; Για αυτούς που χρόνια τώρα είτε τους ταΐζαμε ως μετόχους της ΔΕΗ είτε τους στρώναμε το χαλί για να μπουν σήμερα στη λιγνιτοπαραγωγή με το ίδιο σκανδαλώδες καθεστώς φορο-απαλλαγών και λοιπών «διευκολύνσεων» που απολαμβάνει η ΔΕΗ ;
Και εν πάση περιπτώσει, να μην εκχωρήσουμε το φυσικό μας πλούτο στους ιδιώτες. Γιατί όμως προτείνετε, κύριοι βουλευτές συνδικαλιστές κλπ, να εκχωρήσουν το δικό τους πλούτο, τους δικούς τους λιγνίτες, άλλες τοπικές κοινωνίες (Ελασσόνα, Δράμα κλπ) για να ικανοποιηθεί η τρόικα; «Μακριά από την αυλή μας και ό,τι θέλει ας γίνει ; ». Είναι αυτό «πολιτική αρχών» ή φτηνός τοπικισμός και έσχατος τυχοδιωκτισμός ;;
Λοιπόν για να τελειώνουμε: Ναι, να αγωνιστούμε για τον τόπο, για το φυσικό μας πλούτο, για αυτά που μας χρωστούν. Ναι «με μια φωνή». Αλλά όχι με την ίδια αποτυχημένη φωνή που ακούμε τόσα χρόνια από τις ίδιες αποτυχημένες ηγεσίες.
Φτάνει πια η υποκρισία και ο φαρισαϊσμός. Ουαί !

ΠΚ Οικολόγων Πράσινων
Δυτικής Μακεδονίας

Πληροφ. Λ. Τσικριτζής

Διαβάστε περισσότερα...

Σοβαρές επιφυλάξεις για το φωτοβολταικό πάρκο των 300 MW στο Ν. Κοζάνης...

Δικαιολογημένες απορίες και επιφυλάξεις προκαλεί η είδηση για την κατασκευή ενός τεράστιου φωτοβολταικού πάρκου (ΦΒ) ισχύος 200 - 300 MW στο Ν. Κοζάνης.
Μέχρι στιγμής δεν υπήρξε μια στοιχειώδης τεκμηρίωση από τη ΔΕΗ ή την Κυβέρνηση, η οποία φαίνεται ότι επιδιώκει να εντυπωσιάσει με διάφορες «πράσινες φωτοβολίδες» ενόψει της εμφάνισης του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ και φυσικά των επερχόμενων αυτοδιοικητικών εκλογών.
Η εξαγγελία για το εν λόγω φωτοβολταικό πάρκο προκαταλαμβάνει παράλληλες διαδικασίες προγραμματισμού, τοπικού και ενεργειακού, και δείχνει να αγνοεί πολλά πρακτικά δεδομένα:

1. Πώς ανακοινώνεται ένα ΦΒ πάρκο μαμούθ (το μεγαλύτερο στον κόσμο) τη στιγμή που η ΔΕΗ δεν έχει συντάξει το αναθεωρημένο business plan της εταιρείας, από το οποίο να προκύπτει ποιες λιγνιτικες μονάδες θα αποσύρει και πόσα φωτοβολταικά ή αιολικά θα αναπτύξει ; Η ΔΕΗ περιμένει την Κυβέρνηση να λύσει το γόρδιο δεσμό με την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής κι ύστερα να προσαρμόσει το πρόγραμμα της, αλλά η Kυβέρνηση περί άλλα τυρβάζει και ξεκινάει ανάποδα εξαγγέλλοντας επί μέρους επενδύσεις χωρίς να υπάρχει το μακροχρόνιο ενεργειακό σχέδιο.

2. Πώς αποφασίζεται η δέσμευση τέτοιων μεγάλων εκτάσεων (300 ΜW Χ 25 στρμ/MW = 7500 στρέμματα) στα παλιά ορυχεία τη στιγμή που το ιδιοκτησιακό καθεστώς των απαλλοτριωμένων εκτάσεων της ΔΕΗ είναι “στον αέρα” και το αίτημα της επαναπόδοσης των εδαφών ώριμο όσο ποτέ άλλοτε;

3. Πώς προκαταλαμβάνεται ο –υπό διαβούλευση - τοπικός σχεδιασμός για τη μεταλιγνιτική περίοδο (που βέβαια έχει καθυστερήσει σημαντικά) και εξαγγέλλονται τέτοιες δραστηριότητες μεγάλης κλίμακας χωρίς να υπάρχει master plan, χωροταξικό σχέδιο, καθορισμός χρήσεων γης κλπ ; [σσ. Tο ίδιο ισχύει και για όλους όσους ορέγονται τα νέα αποκαταστημένα εδάφη, όπως η ΤΕΔΚ, η οποία σχεδιάζει μεγαλεπήβολη πίστα μηχανοκίνητου αθλητισμού σε μια τεράστια έκταση 3500 στρεμμάτων].

4. Μήπως το έντονο ενδιαφέρον της Αμερικάνικης AES να συμμετάσχει στην επένδυση του ΦΒ πάρκου κατά 50 % πηγάζει και από υποσχέσεις για διάθεση των 7500 στρεμμάτων δωρεάν ή έναντι ευτελούς τιμήματος ;

5. Η ΔΕΗ μόλις πριν λίγους μήνες είχε ανακοινώσει την εγκατάσταση ενός ΦΒ πάρκου 50 ΜW στο Ν. Κοζάνης. Πώς από την κλίμακα αυτή μεταπηδάμε ξαφνικά σε πενταπλάσια και εξαπλάσια μεγέθη ; Είναι δυνατόν να παίζουμε τόσο εύκολα με τα νούμερα; Στην Ελλάδα της πολιτικής αβελτηρίας η δυσπιστία είναι δικαιολογημένη, ειδικά στην προεκλογική περίοδο.

6. Σημαντικό είναι και το ερώτημα εάν η ισχύς των 300 MW θα περικοπεί από το πρόγραμμα ανάπτυξης φωτοβολταικών μεσαίας και μικρής (οικιακής) κλίμακας. Οι Οικολόγοι Πράσινοι είμαστε αντίθετοι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Προτιμούμε διασπορά μικρών ΑΠΕ σε όλη τη χώρα, παρά μεγάλες μονάδες που έχουν υψηλό κόστος μεταφοράς ρεύματος και προωθούν τη λογική της ενεργειακής «μονοκαλλιέργειας» κατά περιοχή. Η αποκέντρωση της ηλεκτροπαραγωγής αυξάνει την ευστάθεια του συστήματος, αξιοποιεί τους διαθέσιμους ενεργειακούς πόρους κάθε περιφέρειας και ευνοεί συλλογικά σχήματα διαχείρισης

7. Τι προβλέπεται για την καθετοποίηση της επένδυσης ; Αν γίνει με τα σημερινά δεδομένα, τότε η προστιθέμενη αξία είναι πολύ μικρή, περίπου 25%, ενώ το 75% φεύγει στο εξωτερικό για αγορά εξοπλισμού. Αν όμως υλοποιηθεί η παλιά πρόταση των Οικολόγων Πράσινων για εγχώρια κατασκευή του απαιτούμενου εξοπλισμού στην περιοχή Ν. Κοζάνης, τότε τα ποσοστά αλλάζουν θεαματικά υπέρ της τοπικής & εθνικής οικονομίας και της τοπικής απασχόλησης. Οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ (αντί της Διοίκησης !) δηλώνουν ότι αυτό θα γίνει. Όμως οι ρυθμοί είναι απελπιστικά αργοί και δεν επιτρέπουν τόση αισιοδοξία. Η σχετική πρόταση των Οικολόγων Πράσινων είναι στα συρτάρια της ΔΕΗ εδώ και επτά μήνες και πέραν των αρχικών επαίνων δεν έχει ανακοινωθεί καμιά εξέλιξη, γεγονός που μειώνει πολύ τις προσδοκίες για την υλοποίηση της πρότασης μας. Σημειώνεται ότι η αύξηση της εγχώριας συμμετοχής εκεί όπου εγκαθίστανται μονάδες ΑΠΕ εφαρμόζεται σε αρκετές χώρες και δεν αποτελεί ευσεβή πόθο των Οικολόγων Πράσινων. Στην Πορτογαλία η εταιρεία Acciona που εγκατέστησε φωτοβολταικό πάρκο ισχύος 46MW δημιούργησε και μονάδα κατασκευής πάνελς στην περιοχή. Αυτή την πολιτική ακολούθησε η Ισπανία (και σήμερα η Κίνα) στα αιολικά, με αποτέλεσμα να έχει αναπτυχθεί εκεί μια δυναμική βιομηχανία παραγωγής ανεμογεννητριών. Στην Ελλάδα χάσαμε αυτή την ευκαιρία στα αιολικά λόγω καθυστερήσεων και παλινωδιών. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα επαναληφθεί η ίδια αρνητική ιστορία και στα φωτοβολταικά.
Με αυτά τα δεδομένα παραμένουμε επιφυλακτικοί και αναμένουμε τις απαντήσεις της ΔΕΗ και της Κυβέρνησης πριν τοποθετηθούμε πλήρως. Μέχρι τότε και «επειδή ακούμε πολλά κεράσια» προτιμούμε να «κρατούμε μικρό καλάθι»

ΤΠΚ Οικολόγων Πράσινων Κοζάνης
Πληροφ. Λ. Τσικριτζής

Διαβάστε περισσότερα...

Ετεροχρονισμένες οι ενστάσεις του Νομάρχη για τον τρόπο διαχείρισης της τέφρας από τη ΔΕΗ...

Δόθηκε πρόσφατα στη δημοσιότητα επιστολή του Νομάρχη Κοζάνης κ. Δακή προς την υπουργό ΥΠΕΚΑ κ. Μπιρμπίλη σχετικά με την τέφρα που παράγεται από τους ατμοηλεκτρικούς σταθμούς της ΔΕΗ και μεταφέρεται – αποτίθεται στα παλιά ορυχεία ανάμεσα στα στείρα υλικά. Κύριο ζήτημα του εγγράφου η ελλιπής διαχείριση της τέφρας, χωρίς τις απαιτούμενες αδειοδοτήσεις καθώς και η υποτίμηση της επικινδυνότητας της ως αποβλήτου.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι Δυτικής Μακεδονίας σχολιάζοντας την επιστολή υπογραμμίζουν τα εξής :
Το θέμα του χαρακτηρισμού της τέφρας ως στερεού αποβλήτου και της διαχείρισης της είναι τόσο παλιό όσο η ίδια η ΔΕΗ. Για πρώτη φορά τίθεται επίσημα το 1992 από την Οικολογική Κίνηση Κοζάνης με την πρώτη τεκμηριωμένη Αναφορά τοπικού φορέα προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εκεί υπογραμμίζεται ότι η διαχείριση της τέφρας από τη ΔΕΗ γίνεται με ένα θολό καθεστώς. Η Επιχείρηση αρνείται να χαρακτηρίσει την τέφρα ως τοξικό στερεό απόβλητο, ενώ συχνά χρησιμοποιεί τον όρο «παραπροϊόν». Αυτή η συγκεχυμένη κατάσταση συγκαλύπτεται σιωπηρά από την Πολιτεία και τις τοπικές Αρχές και Φορείς για να μην προκληθεί σοβαρό πρόβλημα στην παραγωγική διαδικασία της ΔΕΗ (σσ. Οι παραγόμενες ποσότητες τέφρας είναι μεγάλες, περίπου 7 εκατομμύρια τόνοι ετησίως).
Στη συνέχεια και με κάθε ευκαιρία οι οικολογικές οργανώσεις επανέρχονται στο θέμα, χωρίς ΠΟΤΕ κανένας φορέας και κανένα κόμμα να υιοθετήσει το αίτημα χαρακτηρισμού της τέφρας ως επικίνδυνου στερεού αποβλήτου και να απαιτήσει έναν ριζικά διαφορετικό τρόπο διαχείρισης.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι ενστερνιστήκαμε εξαρχής την άποψη της Οικολογικής Κίνησης Κοζάνης. Την τελευταία φορά που φέραμε το θέμα στο Ευρωπαϊκό προσκήνιο ήταν τον Απρίλιο του 2010, όταν προωθήσαμε στο Ευρωκοινοβούλιο την Αναφορά έντεκα (11) περιβαλλοντικών οργανώσεων με τη βοήθεια του Ευρωβουλευτή Μ. Τρεμόπουλου.
Επίσης στις παρατηρήσεις μας για τη ΜΠΕ των Ορυχείων της ΔΕΗ τονίζαμε επί λέξει ότι «…Η ΜΠΕ της ΔΕΗ δεν προσδιορίζει τι είδους απόβλητο είναι η τέφρα, αδρανές ή τοξικό. Οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντες σε σχετικό πόρισμα τους το 2009, διαπιστώνοντας προφανώς το κενό, είχαν επισημάνει ότι η ΔΕΗ δεν έχει άδεια διάθεσης της τέφρας εντός των ορυχείων, όπως απαιτεί η ΚΥΑ 50910/0). Η ΔΕΗ αδιαφορώντας για τα νέα standards εξακολουθεί να αντιμετωπίζει «μουλωχτά» την τέφρα ως αδρανές απόβλητο και να τη διαχειρίζεται με το γνωστό τρόπο. Σύμφωνα με τα επιστημονικά δεδομένα όμως η τέφρα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αδρανές απόβλητο, καθόσον δεν πληροί τους όρους της οδηγίας 2003/33/ΕΚ στον τομέα της εκπλυσιμότητας ορισμένων συστατικών της. Πράγματι, με βάση ένα πρόσφατο Ερευνητικό Πρόγραμμα του Μετσόβιου Πολυτεχνείου (Εργαστήριο μεταλλευτικής τεχνολογίας & περιβαλλοντικής μεταλλευτικής) διαπιστώνεται ότι το χρώμιο, μολυβδαίνιο και τα θειικά υπερβαίνουν τα νόμιμα όρια, ενώ και το στρόντιο, βανάδιο «ξεπλένονται» σε πολλαπλάσιο βαθμό από ότι σε δείγματα εδάφους. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι τόσο οι εσωτερικές αποθέσεις καθαρής τέφρας όσο και οι εξωτερικές αποθέσεις μίγματος στείρων –τέφρας μπορούν (δυνητικά) μέσω των βρόχινων απορροών να δημιουργήσουν στραγγίσματα επικίνδυνα για τον περιβάλλοντα χώρο και ειδικώς για τα νερά. Η διαπίστωση αυτή έγινε σε κοινή μας συνάντηση με το Σύλλογο Ακρινής….. .
Αν λοιπόν η ΔΕΗ χαρακτήριζε την τέφρα ως τοξικό (ή μη αδρανές) απόβλητο, θα έπρεπε να τη διαχειριστεί με πιο αυστηρές και ακριβές τεχνικές και να τη θάβει σε ειδικούς ΧΥΤΑ, κάτι που προφανώς δεν τη συμφέρει».
Βέβαια, η αργοπορημένη διατύπωση ορθών κατά τα άλλα αιτημάτων από μέρους του Νομάρχη υποδηλώνει είτε καθυστερημένη κατανόηση του θεμελιώδους προβλήματος της τέφρας είτε πρόθεση να ανέβουν οι αντιπολιτευτικοί τόνοι και η «μαχητικότητα» των προβεβλημένων τοπικών στελεχών της ΝΔ. Είναι φανερό ότι όσο πλησιάζουμε στις αυτοδιοικητικές εκλογές θα οξύνονται οι αντιπαραθέσεις όσων διεκδικούν περιφερειακούς και δημαρχιακούς θώκους. Ελπίζουμε βέβαια να οξύνεται το ίδιο και η μνήμη των πολιτών ως προς τα πεπραγμένα ενός εκάστου.

ΠΚ Οικολόγων Πράσινων Δυτικής Μακεδονίας

Πληροφ. Λ. Τσικριτζής

ΥΓ. Στην επιστολή του Νομάρχη αναφέρεται ότι ετησίως παράγονται 61,8 εκατομμύρια τόνοι τέφρας, ενώ το πραγματικό νούμερο είναι δέκα φορές μικρότερο. Προφανώς πρόκειται για απροσεξία. Είπαμε να παρουσιάζουμε τα προβλήματα στις πραγματικές τους διαστάσεις, όχι να τα .. δεκαπλασιάζουμε !

Διαβάστε περισσότερα...

Τα τραίνα που φύγαν …

Έκλεισε η μοναδική γραμμή του τραίνου στη Δυτική Μακεδονία. Έτσι απλά και αιφνιδιαστικά. Χωρίς καμιά ουσιαστική κοινωνική αντίδραση. Κάποιες χλιαρές δηλώσεις των τοπικών αρχόντων απλά επιβεβαίωσαν την αδιαφορία και τη χρόνια πολιτική αφασία απέναντι στο διαφαινόμενο αργό θάνατο του ΟΣΕ και του σιδηροδρόμου.
Επίσημη αιτία ήταν οι μεγάλες ζημιές αρκετών επαρχιακών γραμμών, πρόβλημα που φυσικά αντιμετωπίζεται με τη γνωστή «ιατρική μέθοδο» του ΔΝΤ: «Πονάει πόδι, κόβει πόδι».
Στην εποχή λοιπόν της «πράσινης ανάπτυξης», καταργείται το πιο πράσινο μέσο μεταφοράς, ο σιδηρόδρομος, από μια «πράσινη» Κυβέρνηση που επικαλείται ως δικαιολογία τις επιταγές του περιβόητου μνημονίου. Το τραίνο που σε όλο τον κόσμο είναι το πιο ασφαλές, άνετο, φτηνό και φιλικό στο περιβάλλον μέσο μεταφοράς, το τραίνο που σε κάθε προηγμένο κράτος αποτελεί βασική αναπτυξιακή υποδομή, θεωρείται στη χώρα μας δημοσιονομικό βαρίδι και αντιαναπτυξιακό εμπόδιο. Άλλη μια πρωτοτυπία στη θλιβερή Ελλάδα του 21ου αιώνα.

Ποιος λογικός άνθρωπος μπορεί να αμφισβητήσει τα πλεονεκτήματα του τραίνου ;
· Είναι η πιο γρήγορη και ασφαλής λύση για τις αποστάσεις κάτω των 500 χιλιομέτρων. (Ένα υπερσύγχρονο τραίνο καλύπτει μια τέτοια διαδρομή σε δύο ώρες).
· Έχει τη μικρότερη συμμετοχή στην ατμοσφαιρική ρύπανση σε σχέση με τα άλλα μεταφορικά μέσα (ανά επιβάτη). Οι εκπομπές CO2 στα τρένα υψηλών ταχυτήτων είναι το 1/3 των εκπομπών των αυτοκινήτων ΙΧ και μόνο το 1/5 των εκπομπών του αεροπλάνου. (Είναι άξιον απορίας πως τελικά θα μειωθούν οι εκπομπές CO2 στον τομέα των μεταφορών ..)
· Ο επιβάτης αισθάνεται άνεση και ευχαρίστηση, αποφεύγει το μποτιλιάρισμα, το θόρυβο, τα συχνά δυστυχήματα, την ταλαιπωρία των ελέγχων στα αεροδρόμια.
Ειδικά σήμερα που οι Έλληνες περνούν δύσκολες στιγμές και η βενζίνη έχει φτάσει στα ύψη το τραίνο θα μπορούσε να αποτελέσει μια οικονομική λύση μεταφοράς, ιδιαίτερα για τα χαμηλά εισοδήματα.
Ενώ λοιπόν στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες ο σιδηρόδρομος καλύπτει σημαντικό (διψήφιο) ποσοστό των μεταφορών, στην Ελλάδα είναι ο φτωχός συγγενής. Είμαστε τελευταίοι, αφού τα τραίνα μας μετά βίας καλύπτουν το 1,9 % !
Όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις ακολούθησαν πολιτική συρρίκνωσης του σιδηροδρόμου και οδήγησαν τον ΟΣΕ στο σημερινό του αδιέξοδο. Η ΝΔ μάλιστα «κατάφερε» να κατεβάσει από 3% σε 2% το φτωχό μερίδιο του ΟΣΕ στις μεταφορές. Παρόλα αυτά χύνει σήμερα κροκοδείλια δάκρυα για το κλείσιμο της γραμμής (βλ. ανακοίνωση της ΝΟΔΕ Κοζάνης), χωρίς φυσικά να πείθει κανέναν.
Συνένοχοι σε αυτή την κατάντια είναι και τα περισσότερα πολιτικά κόμματα, αλλά και οι κοινωνικοί φορείς. Για να έλθουμε στα καθ’ ημάς υπενθυμίζουμε ότι ουδέποτε διεκδικήθηκε σθεναρά η σιδηροδρομική Εγνατία, η σιδηροδρομική σύνδεση με Λάρισα κλπ. Αντίθετα περίσσεψαν οι φωνές για τους οδικούς άξονες ή για μη βιώσιμα αεροδρόμια. Όταν σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο αποστάσεις σαν της Κοζάνης – Αθήνας καλύπτονται με τραίνο, εμείς ονειρευόμαστε βαριές και ασύμφορες αεροπορικές υποδομές ή και .. διεθνή αεροδρόμια, ώστε να φιλοξενούμε διοργανώσεις .. Φόρμουλα 1 ή οτιδήποτε άλλο μεγαλεπήβολο κατεβαίνει στα κεφάλια των τοπικών αρχόντων μας.
Σε μια τέτοια κοινωνία με «μηδενική σιδηροδρομική κουλτούρα» οποιοδήποτε σχέδιο συρρίκνωσης του ΟΣΕ θα περνούσε άνετα. Κανείς βέβαια δεν ισχυρίζεται ότι ο ΟΣΕ δεν ασθενεί βαρέως. Και η παραγωγικότητα είναι χαμηλή και ρουσφετολογικές προσλήψεις έγιναν και τα ελλείμματα μαζί με τα σπατάλες είναι μεγάλα. Αλλά πολλά από τα ελλείμματα οφείλονται σε μια συνειδητή πολιτική συρρίκνωσης του τραίνου και σκανδαλώδους ενίσχυσης των οδικών και αεροπορικών μεταφορών. Π.χ το 40% του σωρευτικού ελλείμματος του ΟΣΕ οφείλεται σε τόκους δανείων που χρησιμοποιήθηκαν για να βελτιώσουν τις υποδομές του τραίνου. Δηλαδή ο όποιος εκσυγχρονισμός του δικτύου επιβάρυνε οικονομικά τον ίδιο τον ΟΣΕ, ενώ η αντίστοιχη χρηματοδότηση των οδικών και αεροπορικών υποδομών δεν επιβάρυνε τις αεροπορικές εταιρείες, τα ΚΤΕΛ, κλπ, αλλά έγινε με κρατικά ή ευρωπαϊκά κονδύλια.
Το οξύμωρο με την Ευρωπαϊκή Ένωση, που δεν αντιδρά στον ακρωτηριασμό του ΟΣΕ, είναι ότι πριν λίγα χρόνια χρηματοδότησε τη βελτίωση των σιδηροδρομικών γραμμών που σήμερα κλείνουν (!) και δέχτηκε το επιχείρημα της ελληνικής κυβέρνησης ότι «έτσι μόνο οι γραμμές αυτές θα επιβιώσουν» (και όχι φυσικά θα .. αποβιώσουν). Σχετικές ερωτήσεις για το θέμα αυτό έχει καταθέσει ο Ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μ. Τρεμόπουλος τόσο για τη γραμμή Φλώρινας – Κοζάνης όσο και για γραμμές της Πελοποννήσου.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι προτάσσουμε το σιδηρόδρομο στις βασικές μας πολιτικές προτεραιότητες (εκδηλώσεις, διαμαρτυρίες, παραστάσεις στο Υπουργείο Μεταφορών, Ευρωβουλή). Οι προτάσεις μας έχουν κατατεθεί αρμοδίως και δημοσίως Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται :
· Η αναδιοργάνωση του ΟΣΕ σε συνεργασία με δημόσιο σιδηρόδρομο άλλης ευρωπαϊκής χώρας, που θα επιλεγεί με διαφανείς διαδικασίες.
· Η ανάδειξη του σιδηροδρόμου σε κορμό των χερσαίων μεταφορών για μεσαίες και μεγάλες αποστάσεις, με αύξηση του μεταφορικού του έργου ώστε να αυξηθούν τα έσοδα και να μειωθεί το κόστος ανά «χιλιομετρικό επιβάτη».
· Η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του ΟΣΕ σε πλαίσια βιωσιμότητας
· Η επιδότηση των «άγονων δρομολογίων» με κριτήριο τον ορθολογικό σχεδιασμό των μεταφορών και την αλληλοσυμπλήρωση με τα άλλα μεταφορικά μέσα.
Τα αιτήματα των Οικολόγων Πράσινων για τη Δυτική Μακεδονία είναι επίσης γνωστά:
· Επαναλειτουργία της γραμμής Κοζάνη – Φλώρινα – Πλατύ
· Κατασκευή της γραμμής Κοζάνης – Καλαμπάκας (113 χλμ) μέσω της ολοκλήρωσης του δυτικού σιδηροδρομικού άξονα που θα ενώσει τη Δυτική Μακεδονία με τη δυτική & κεντρική Ελλάδα. Η σύνδεση αυτή θα επιτρέπει να καλύπτεται η απόσταση Κοζάνη – Αθήνα σε 3 ώρες και 45 λεπτά. Η γραμμή αυτή είναι ενταγμένη στα έργα προτεραιότητας των διευρωπαϊκών δικτύων και μπορεί να τύχει ευρωπαϊκής χρηματοδότησης.
· Διερεύνηση επαναλειτουργίας των σιδηροδρομικών συνδέσεων βορείως της Φλώρινας (Μοναστήρι και Πόγραδετς)
Οι Οικολόγοι Πράσινοι της Δυτικής Μακεδονίας έχουμε εκφράσει επανειλημμένα την ανησυχία μας για την απαξίωση του σιδηροδρόμου και τη μείωση των δρομολογίων στην Περιφέρεια μας. Σήμερα εκφράζουμε την αγανάκτηση μας για το κλείσιμο της γραμμής αλλά κυρίως για την εγκατάλειψη κάθε ιδέας ανάπτυξης και επέκτασης του τραίνου. Πιστεύουμε πως η κοινωνία και οι φορείς της περιοχής πρέπει να διεκδικήσουν το αυτονόητο. Το δικαίωμα σε βιώσιμες, οικονομικές, φιλικές προς το περιβάλλον, μεταφορές. Ο σιδηρόδρομος θα πρέπει να ενταχθεί σε κάθε αναπτυξιακό σχεδιασμό του τόπου μας

Π.Κ. Οικολόγων Πράσινων
Δυτικής Μακεδονίας

Κοζάνη 3-7-2010

Διαβάστε περισσότερα...

Στον απόηχο της επίσκεψης Μπιρμπίλη στη Δυτική Μακεδονία...

Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΟΥΝΕΛ ΤΗΣ ΒΡΩΜΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΑΠΑΙΤΕΙ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΚΙ ΟΧΙ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ

Μετά από δύο αναβολές πραγματοποιήθηκε επιτέλους η επίσκεψη της Υπουργού Π.Ε.Κ.Α. κ. Μπιρμπίλη στους λιγνιτοφόρους νομούς Κοζάνης και Φλώρινας. Η Υπουργός «κατάφερε» να δυσαρεστήσει όλους σχεδόν τους εκπροσώπους των περιβαλλοντικών οργανώσεων, αλλά και όσους φίλους του ΠΑΣΟΚ πίστεψαν στις προεκλογικές εξαγγελίες περί «πράσινης στροφής». Το κυβερνητικό κλιμάκιο γι άλλη μια φορά δεν έδωσε σαφείς απαντήσεις σε φλέγοντα θέματα και κυρίως στο ποιό θα είναι το μίγμα καυσίμου την επόμενη δεκαετία και πόσο θα μειωθεί ο λιγνίτης στην ηλεκτροπαραγωγή. Βέβαια η σύγχυση αυτή στον τομέα της ενέργειας δεν μπορεί να φορτωθεί αποκλειστικά στην κ. Μπιρμπίλη. Η Κυβέρνηση εξακολουθεί να ακροβατεί ανάμεσα στο λιγνιτικό λόμπυ που πιέζει για νέα ορυχεία & μονάδες της ΔΕΗ και στα προεκλογικά της συνθήματα περί «πράσινης ανάπτυξης», δραστικής μείωσης του λιγνίτη και γενναίας υποστήριξης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ).
Η πρώτη ένσταση μας, για να επανέλθουμε στο θέμα μας, αφορά το οργανωτικό –διαδικαστικό κομμάτι της επίσκεψης. Εξελίχτηκε σε έναν διάλογο για τους λίγους και επώνυμους, (βουλευτές, δημάρχους, συνδικαλιστές), οι οποίοι στο κάτω κάτω έχουν συνευρεθεί με την ηγεσία του Υπουργείου αρκετές φορές. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις και οι σύλλογοι πληττομένων του Ν. Κοζάνης έμειναν θεατές. Κατανοούμε ότι δεν είναι δυνατόν η υπουργός να μιλήσει με όλους και για όλα και ότι αυτή η «επαφή με τις τοπικές κοινωνίες» είναι κυρίως επικοινωνιακή. Όμως θα μπορούσε να έχει και μια παραγωγική διάσταση, αν η οργάνωση ήταν διαφορετική. Για παράδειγμα, αν στον ίδιο χρόνο λειτουργούσαν τρία παράλληλα τραπέζια διαλόγου με την παρουσία βασικών συνεργατών της υπουργού, η όλη διαδικασία θα αποκεντρώνονταν και θα ήταν πιο ουσιαστική. Τα τρία θεματικά τραπέζια μπορούσαν να είναι:

1) Περιβαλλοντικές επιπτώσεις – μετεγκαταστάσεις,
2) Το μέλλον της ηλεκτροπαραγωγής – λιγνίτες,
3) Μεταλιγνιτική περίοδος και τοπική απασχόληση.

Δυστυχώς όμως, αντί αυτού, προτιμήθηκε να δοθεί άλλη μία παράσταση με τους ίδιους πρωταγωνιστές. Κάτω από αυτές τις ασφυκτικές συνθήκες χρόνου το μόνο που κατάφερε ο εκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων κ. Λευτέρης Ιωαννίδης (και στέλεχος των οικολογικών οργανώσεων Κοζάνης και Μαυροδενδρίου) ήταν να παραδώσει στην Υπουργό α) την Αναφορά που κατέθεσαν έντεκα (11) περιβαλλοντικές οργανώσεις στο Ευρωκοινοβούλιο και β) μια πρόταση που έχει κατατεθεί εδώ και έξι μήνες στη ΔΕΗ και αφορά τη δημιουργία 3000 πράσινων θέσεων εργασίας στον τομέα κατασκευής πράσινου ενεργειακού εξοπλισμού.
Σημειώνεται εν παρόδω ότι η Αναφορά συντάχτηκε από την Οικολογική Κίνηση Κοζάνης με τη νομοτεχνική υποστήριξη των Οικολόγων Πράσινων και περιλαμβάνει τις κυριότερες περιβαλλοντικές παραβάσεις της ΔΕΗ, οι οποίες αποδεικνύονται με στοιχεία του ΤΕΙ & του ΥΠΕΧΩΔΕ, με πορίσματα των Επιθεωρητών περιβάλλοντας, του Συνηγόρου του Πολίτη κλπ. Η δε πρόταση για τις 3000 θέσεις εδράζεται σε έγκυρα διεθνή δεδομένα για την πράσινη απασχόληση και βασίζεται σε παραδείγματα άλλων χωρών που επένδυσαν στον ήλιο και στον αέρα, χωροθετώντας τις εγκαταστάσεις κατασκευής πράσινου εξοπλισμού στις περιοχές που θα έκλειναν ορυχεία.(Γερμανία). Παρότι η επεξεργασία αυτής της πρότασης από τη ΔΕΗ καθυστερεί απελπιστικά, το παρήγορο είναι ότι αρχίζει και «αντιγράφεται» και από πολιτευτές, βουλευτές, τοπικούς παράγοντες αλλά και την ίδια την κ. Μπιρμπίλη. Βέβαια, η οικειοποίηση του “copy right” είναι το μικρότερο κακό. Το μεγαλύτερο είναι να καθυστερήσουμε και στο θέμα αυτό καμιά εικοσαριά χρόνια, όπως συνέβη και με τις υπόλοιπες νεωτεριστικές ιδέες του διεθνούς οικολογικού κινήματος, οι οποίες «ανακαλύπτονται» από τα ελληνικά κόμματα κατόπιν εορτής (ενεργειακοί κανονισμοί κτιρίων, βιολογική γεωργία, πράσινες θέσεις εργασίας κλπ).
Μία άλλη βασική ένσταση αφορά το πέπλο μυστηρίου που καλύπτει το μέλλον του Λιγνιτικού Κέντρου Δυτικής Μακεδονίας. Ας ξεκαθαρίσει επιτέλους η κυβέρνηση τι θέλει :
§ τη συνέχιση του σημερινού ενεργειακού μοντέλου (λιγνιτοκεντρικού και ρυπογόνου) με τα κακά της υπερσυγκεντρωτικής ηλεκτροπαραγωγής (μεγάλες – και ακριβές - απώλειες μεταφοράς), της καταστροφή των φυσικών πόρων και των υψηλών προστίμων λόγω CO2 (~ 1 δις/έτος μετά το 2013)
§ ή τη δραστική απεξάρτηση από το λιγνίτη και τη στήριξη στις ΑΠΕ, με παράλληλα προγράμματα ενίσχυσης των τοπικών κοινωνιών και δημιουργίας θέσεων πράσινης απασχόλησης

Η κ. Μιρμπίλη έβαλε μεν τέλος στη λειτουργία της πιο παλιάς μονάδα της ΔΕΗ, (Πτολεμαίδα Ι, ισχύος 70 MW), η οποία είχε ξεκινήσει το 1950, αλλά δεν απέδειξε ότι η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει ξεκολλήσει από την παρωχημένη φιλοσοφία της εποχής του ‘50. Η απόφαση για δημοπράτηση νέων λιγνιτικών μονάδων συνολικής ισχύος 1000 ΜW (Πτολεμαίδα V και Μελίτη ΙΙ) δείχνει την πρόθεση της να συνεχίσει το βρώμικο δρόμο του λιγνίτη, να αυξήσει - έστω και προσωρινά - τη λιγνιτική ισχύ και να μη δεσμευτεί για αποσύρσεις των περισσότερων παλιών μονάδων καθώς και για τη μείωση της λιγνιτοπαραγωγής. Ήδη η λιγνιτική πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ σήκωσε κεφάλι και ζητά δια των τοπικών βουλευτών λιγνιτικές μονάδες παντού (αρχής γενομενης από τον Aγιο Δημήτριο VI), ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που βαφτίζουν τη λιγνιτική ενέργεια ως .. «πράσινη», ακολουθώντας τα πατήματα του πρώην υπουργού κ Σουφλιά που έχρισε «πράσινη» την πυρηνική ενέργεια !
Οι Οικολόγοι Πράσινοι καλούν την Κυβέρνηση να εγκαταλείψει τη διγλωσσία στον τομέα της ενέργειας. Να αναγνωρίσει ότι η «χρυσή εποχή» του λιγνίτη τέλειωσε κι ότι ήδη έχουμε μπει στη μεταλιγνιτικη περίοδο. Να αντιληφθεί ότι οι «νέες αντιρρυπαντικές τεχνολογίες» δεν μπορούν να λύσουν τα σοβαρά μειονεκτήματα του λιγνίτη και πέραν των οριακών βελτιώσεων στους σταθμούς δεν αντιμετωπίζουν τις σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις στα ορυχεία (καταστροφή νερών –εδαφών, μετεγκαταστάσεις οικισμών, υψηλές εκπομπές σκόνης). Να ομολογήσει επιτέλους ότι ο λιγνίτης δεν είναι φτηνός και ότι τα αφανή κόστη του και οι κρυφές επιδοτήσεις πληρώνονται από τις επόμενες γενιές και τις τοπικές κοινωνίες. Να συνειδητοποιήσει ότι αν εμείς δεν σχεδιάσουμε το μεγάλο άλμα από τη βρώμικη στην πράσινη ενέργεια, θα μας υποχρεώσουν να το κάνουμε τα βαρύτατα πρόστιμα και οι νέες αυστηρές ευρωπαϊκές οδηγίες. Και τότε θα παρακαλούμε πάλι για νέες εξαιρέσεις και παρατάσεις, αγοράζοντας χρόνο, διογκώνοντας τα «περιβαλλοντικά spreads» και μεταθέτοντας τα χρέη – όπως και στην οικονομία- στους επόμενους. Η ευθύνη για μια τέτοια εξέλιξη δεν αφορά μόνο την κυβέρνηση, αλλά και το σύνολο σχεδόν του πολιτικού κόσμου, καθώς και τους τοπικούς άρχοντες και φορείς που πιέζουν για τη συνέχιση του ίδιου, αδιέξοδου και ρυπογόνου ενεργειακού μοντέλου.
Όσον αφορά στις τοπικές κοινωνίες που θέλοντας ή όχι εισέρχονται στη μεταλιγνιτική εποχή, χρειάζονται ένα ρεαλιστικό πλαίσιο διεκδίκησης που να περιλαμβάνει :
· Στρατηγικό σχεδιασμό 20ετίας στα πλαίσια ενός πράσινου συμβολαίου, που θα ορίζει τον νέο αναπτυξιακό προσανατολισμό της περιοχής και τον καθορισμό χρήσεων γης (και το ιδιοκτησιακό) στα 250.000 απαλλοτριωμένα στρέμματα της ΔΕΗ.
· 3000 πράσινες θέσεις εργασίας την επόμενη δεκαετία στον τομέα κατασκευής πράσινου ενεργειακού εξοπλισμού (ισοδυναμούν με τις θέσεις που δίνουν έξι μονάδες της ΔΕΗ, μαζί με τα ορυχεία τους).
· Γενναία χρηματοδότηση από τις εξής τρεις πηγές α) τον φόρο στερεών καυσίμων (περίπου 80.000.000 /έτος για ΛΚΔΜ) ο οποίος πρέπει επιτέλους να θεσπιστεί με νόμο β) τον Πόρο ανάπτυξης λιγνιτικών περιοχών, ο οποίος επιβάλλεται να τριπλασιαστεί (Στις ΑΠΕ υπάρχει ένα 2,5 % για τοπικές κοινωνίες, ενώ εδώ το ποσοστό είναι μόνο 0,4%) και γ) το εξωτερικό ή περιβαλλοντικό κόστος του λιγνίτη, το οποίο είναι τεράστιο (περίπου 1 δις/ έτος για το ΛΚΔΜ). Πρέπει ένα μέρος του κόστος αυτού να επιστραφεί αναδρομικά και να επενδυθεί τοπικά ως «τέλος μείωσης λιγνιτικής ισχύος» για κάθε λιγνιτική μονάδα που θα κλείνει.
Οι στόχοι, τα εργαλεία και οι διεθνείς εμπειρίες για μια πράσινη ενεργειακή επανάσταση υπάρχουν. Εκείνο που χρειάζεται είναι πολιτική βούληση και τοπική χειραφέτηση.

ΠΚ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Διαβάστε περισσότερα...