Μετά την παγκοσμιοποίηση, η αγορά ελέγχει την κοινωνία και όχι το αντίθετο. Η νεοφιλελεύθερη αντίληψη της άκρατης κερδοσκοπίας έχει οδηγήσει ολόκληρο τον πλανήτη στα όριά του. Τα πάντα είναι αντικείμενο κερδοσκοπίας.
Το μέλλον μας σε εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο είναι αβέβαιο. Ο πλανήτης είναι καμίνι. Πρόσφατη έκθεση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών προβλέπει αύξηση της θερμοκρασίας σε όλο τον κόσμο, ταχύτατες κλιματολογικές αλλαγές, ακραία καιρικά φαινόμενα, αύξηση της στάθμης των θαλασσών, μείωση της στάθμης των λιμνών και διαταραχή της χλωρίδας και πανίδας. Καθώς επιταχύνεται το λιώσιμο των πάγων και αυξάνεται η θερμική διαστολή τους, αυξάνεται η στάθμη των ωκεανών με συνέπεια τη ριζική αλλαγή στις παραθαλάσσιες ακτές, ακόμη και εξαφάνιση ολόκληρων νησιών. Μέχρι το 2050 ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι θα αναγκαστούν να μεταναστεύσουν λόγω κλιματικών αλλαγών.
Βάσει του Πρωτοκόλλου του Κιότο οι χώρες της ΕΕ έπρεπε να μειώσουν τους ρύπους του θερμοκηπίου κατά 8% μέχρι το 2012 σε σχέση με το 1990. Το Πρωτόκολλο αυτό, με το πρόσχημα ότι θα κλείσουν επιχειρήσεις, δεν υπέγραψαν οι ΗΠΑ, οι οποίες αποτελούν τη πιο ρυπογόνο χώρα του πλανήτη. Ακόμη μέχρι το 2016 αναμένεται η Κίνα και η Ινδία να υπερβούν το ποσοστό ρύπανσης των ΗΠΑ (πλέον του 20%).
Επίσης σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το μέλλον της Ευρώπης διαγράφεται ζοφερό. Τα επόμενα 60 χρόνια θα έχουμε ραγδαία αύξηση της θερμοκρασίας κατά 2,2 βαθμούς Κελσίου στην Ευρώπη. Περισσότερο δυσοίωνες προβλέψεις αναμένουν αύξηση μέχρι και 3 βαθμούς Κελσίου. Η διαφορά αυτή των 0,8 βαθμών είναι σημαντική αν συνυπολογίσουμε τις τεράστιες καταστροφικές συνέπειες που είχε σε ολόκληρο τον πλανήτη η κατά 0,7 βαθμό Κελσίου αύξηση της θερμοκρασίας τον 20ό αιώνα. Η στάθμη της θάλασσας θα ανέβει μέχρι 1 μέτρο και θα σημειωθούν ξηρασίες και πλημμύρες, οι οποίες θα επιφέρουν σημαντικές απώλειες σε ανθρώπινες ζωές. Στη Βόρεια Ευρώπη η αύξηση της θερμοκρασίας θα ευνοήσει τη γεωργία, ενώ στη Νότια Ευρώπη θα επιφέρει ξηρασίες και ερημοποίηση του εδάφους. Γενικά επικρατεί μεγάλη ανησυχία για ριζική ανατροπή των φυσικών και οικονομικών συνθηκών της σημερινής Ευρώπης.
Εκτός από το Πρωτόκολλο του Κιότο ελπιδοφόρο μήνυμα αποτελούν τα νέα ευρωπαϊκά προγράμματα LIFE+ για την προστασία του περιβάλλοντος, τα οποία προέκυψαν μετά από διαπραγμάτευση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με το Συμβούλιο Υπουργών Περιβάλλοντος.
Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, τη στιγμή που η ευαισθητοποίηση για το περιβάλλον σε ολόκληρη τη χώρα αυξάνεται, κυβέρνηση αλλά και πολίτες αδιαφορούν. Ο ανταγωνισμός για την εξουσία των δύο μεγάλων κομμάτων αυξάνεται. Το πολιτικό κόστος επιφέρει παραλυσία στην εκάστοτε κυβέρνηση. Οι πολίτες αδιαφορούν ή μάλλον η κρατική και η ιδιωτική τηλεόραση έχουν δημιουργήσει τον τηλεβλάκα, οποίος βυθισμένος στον καναπέ του, δεν ανησυχεί για το περιβάλλον ή και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής του, αλλά συνεχίζει να τρώει τηλεοπτικά σκουπίδια με ευχαρίστηση.
Οι περιοχές προστασίας (δάση, ακτές και λοιπά φυσικά οικοσυστήματα) κινδυνεύουν να αφανιστούν από την ανεξέλεγκτη, ελλείψει χωροταξικού σχεδιασμού, οικιστική εξάπλωση. Οι πόλεις συνεχώς διογκώνονται και υποβαθμίζονται. Η αυθαίρετη δόμηση αυξάνεται με συνέπεια τη νομιμοποίηση της παρανομίας και τη γελοιοποίηση της νομιμότητας. Ανεξέλεγκτες χωματερές, ποτάμια, λίμνες και υδροβιότοποι μολύνονται συνεχώς με την απόρριψη χημικών και βαρέων μετάλλων από τις βιομηχανίες. Η κακοποίηση του ελληνικού χώρου και η αθλιότητα της περιβαλλοντικής κατάστασης συνεχίζονται και θα συνεχίζονται στο μέλλον.
Είμαστε άξιοι της μοίρας μας και έχουμε τις κυβερνήσεις που μας αξίζουν. Ο κόσμος καίγεται και εμείς «χτενιζόμαστε». Η μόνη μας ελπίδα είναι να αφυπνιστεί η νεολαία, την οποία προσπαθούν πάση θυσία να κρατούν σε μια παθητικότητα.
Μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα του Περιβάλλοντος για την κυβέρνηση, τα κόμματα και τους πολίτες: Να ξυπνήσουμε γιατί χανόμαστε.
Του Δημ. Γ. Χριστοφιλόπουλου*
Ο Δημήτρης Χριστοφιλόπουλος είναι Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών
Παρασκευή 5 Ιουνίου 2015
Παγκόσμια Ημέρα γιορτής ή ντροπής για το Περιβάλλον;;;
Πέμπτη 5 Ιουνίου 2014
Περιβάλλον και Ανάπτυξη...
Αποτελεί ημέρα αφιερωμένη στην υπενθύμιση της βασικής υποχρέωσης των κατοίκων του πλανήτη, ότι η ανάπτυξη δεν μπορεί να έρχεται σε αντιδιαστολή με την αναγκαιότητα προστασίας του περιβάλλοντος και διαφύλαξης των φυσικών πόρων.
Είναι πια γνωστό ότι η παγκοσμιοποιημένη θεώρηση των πραγμάτων πρέπει να οδηγεί σε εξειδικευμένες τοπικές δράσεις (think globally, act locally).
Χρειάσθηκαν πολλές δεκαετίες άναρχης και ανεξέλεγκτης βιομηχανικής ανάπτυξης, που υποβάθμισε δραματικά την ποιότητα ζωής στον πλανήτη, για να αναγνωρίσει η παγκόσμια κοινότητα με τον πιο επίσημο τρόπο στη Διάσκεψη του ΟΗΕ στο Ρίο ντε Τζανέιρο (1992), το αυτονόητο. «Οικονομική ανάπτυξη και προστασία περιβάλλοντος μπορούν να συνυπάρξουν».
Η πολιτική ανάπτυξης που βασίσθηκε στο ψευτοδίλημμα «περιβάλλον ή ανάπτυξη», δυστυχώς όμως δεν έχει ξεπερασθεί ακόμα στην πράξη.
Η αντίληψη του περιβάλλοντος ως ενός απλού συντελεστή της παραγωγικής διαδικασίας (αρνητικού μάλιστα, διότι επιβαρύνει το κόστος της), οδήγησε και οδηγεί σε αγνόησή του.
Αυτό έχει σαν συνέπεια τη σώρευση αρνητικών περιβαλλοντικών ζητημάτων, ζημιών ή και καταστροφών. Το κόστος αποκατάστασής τους ως οικονομικό μέγεθος είναι συχνά δυσθεώρητο, ενώ ως ποιοτικό αποτέλεσμα είναι συνήθως ανυπολόγιστο.
Δημιουργήσαμε και συνεχίζουμε να δημιουργούμε ένα «έλλειμμα ζωής», δανεισμένο από το μέλλον μας και το μέλλον των επόμενων γενεών! Δεν τις ρωτήσαμε και σίγουρα δεν μας έχει εκχωρηθεί απ’ αυτές.
Η ανάπτυξη είναι ζητούμενο αλλά όχι αυτοσκοπός. Την θέλουμε για να βελτιώσουμε τη ζωή μας. Η βελτίωση όμως της ζωής δεν μπορεί να μετριέται μόνο με την αύξηση του κατά κεφαλή εισοδήματος, αλλά κυρίως από την ποιότητά της.
Μπορεί να αυξήθηκε το εισόδημα των κατοίκων του Πεκίνου, αλλά σήμερα αγοράζουν καθαρό αέρα σε κουτάκια αλουμινίου όπως εμείς αγοράζουμε τα αναψυκτικά!
Πηγή : http://www.rodiaki.gr-Γιώργος Υψηλάντης
Τετάρτη 5 Ιουνίου 2013
Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος...
Η 5η Ιουνίου καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος το 1972. Βέβαια μία μόνο μέρα δεν αρκεί για τη διατήρηση της πανίδας και της χλωρίδας της Γης, ούτε για τη διάσωση των πηγών ενέργειας και της βιοποικιλότητας του πλανήτη μας.
Ωστόσο κάθε χρόνο, η 5η Ιουνίου, πρέπει να θεωρείται γιορτή και παγκόσμια ευγνωμοσύνη προς το Δημιουργό της Γης, καθώς και προς τους συνειδητοποιημένους ανθρώπους σ’ όλα τα πλάτη και μήκη του πλανήτη μας, για τα όσα επιτελούν, για τα οικολογικά προβλήματα της εποχής μας.
Παρά τις προσπάθειες ακτιβιστών για την προστασία της φύσης και τη διατήρηση της βιοποικιλότητας, η διεθνής κοινότητα εμφανίζεται απρόθυμη να προχωρήσει στη λήψη ουσιαστικών μέτρων και στην υιοθέτηση μιας αναπτυξιακής πολιτικής που δεν θα είναι εις βάρος του περιβάλλοντος. Το φαινόμενο του θερμοκηπίου και το λιώσιμο των πάγων στους πόλους είναι ορισμένα μόνο από τα προβλήματα που απαιτούν άμεση επίλυση.
Η παγκόσμια κινητοποίηση για τη φροντίδα και διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος είναι υποχρέωση και καθήκον όλων μας. Ο καθένας χωριστά και όλοι μαζί μπορούμε να συμβάλλουμε με οποιονδήποτε τρόπο σ’ αυτή την προσπάθεια.
Το περιβάλλον είναι ο ζωτικός μας χώρος και αποτελεί βασικό στοιχείο αγωγής η ευαισθητοποίηση για την ανάγκη διατήρησης και διαμόρφωσης της βιολογικής αλυσίδας, με την αλλαγή της στάσης και συμπεριφοράς απέναντι σε αυτό.
Η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών πρέπει να αρχίζει από το σχολείο. Μια οικολογικά προσανατολισμένη παιδεία θα δώσει πιθανόν λύσεις στα περιβαλλοντικά ζητήματα με την ανάπτυξη οικολογικής σκέψης και τη δημιουργία οικολογικής συνείδησης μέσα από ενεργητικές μεθοδεύσεις της σχολικής διαδικασίας.
Πηγή:http://www.madata.gr/Τρίτη 5 Ιουνίου 2012
Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος...
Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ το 1972, για να θυμίζει σε όλους την προστιθέμενη αξία για την ανθρωπότητα και το μέλλον του πλανήτη της Διάσκεψης της Στοκχόλμης για το Ανθρώπινο Περιβάλλον.
Έκτοτε γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 5 Ιουνίου.
Το 2012 αποτελεί χρονιά ορόσημο καθώς γιορτάζεται η 40ή επέτειος από την καθιέρωση της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος και κυρίως γιατί οι ηγέτες του κόσμου θα συναντηθούν για άλλη μια φορά στο Ρίο ντε Τζανέιρο, στη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Αειφόρο Ανάπτυξη (Ρίο 20+), μια εικοσαετία μετά την ιστορική Σύνοδο Κορυφής της Γης το 1992, μια εικοσαετία διεθνούς δράσης για την προώθηση των τριών πυλώνων της βιώσιμης ανάπτυξης (κοινωνία, οικονομία, περιβάλλον).
Το θέμα της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος του 2012 είναι «Πράσινη Οικονομία: Μήπως σε περιλαμβάνει;»
Σύμφωνα με τον ορισμό του ΟΗΕ, Πράσινη Οικονομία είναι η αειφόρος διαχείριση των κοινών πόρων που οδηγεί στη σταθερή βελτίωση της ανθρώπινης ευημερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης και που μειώνει σημαντικά τους περιβαλλοντικούς κινδύνους και τις οικολογικές ελλείψεις.
Η Πράσινη Οικονομία δεν αποτελεί ένα νεολογισμό που προωθείται από τη διεθνή κοινότητα. Αντιθέτως, αποτελεί έναν τρόπο ζωής που στηρίζεται στο χρέος μας να παραδώσουμε στην επόμενη γενεά τουλάχιστον τους κοινούς πόρους που μας κληροδότησε η προηγούμενη.
Η έννοια της Πράσινης Οικονομίας θεωρείται από πολλούς περίπλοκη και η εφαρμογή της πολυτέλεια. Στην πραγματικότητα η Πράσινη Οικονομία έχει εφαρμογή παντού γύρω μας και μπορούμε όλοι να βοηθήσουμε στην προώθησή της.
Το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής προωθεί μια ολοκληρωμένη περιβαλλοντική πολιτική για την επίτευξη της πράσινης οικονομίας, μέσα από ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων και τομέων που αφορούν μεταξύ άλλων την κλιματική αλλαγή, το φυσικό περιβάλλον, τα δάση και τη βιοποικιλότητα, τους υδάτινους πόρους, τα απόβλητα, την ενέργεια, τη βιομηχανική επικινδυνότητα, το αστικό περιβάλλον και τα κτίρια.
Στην προσπάθεια αυτή, η πολιτεία χρειάζεται όλους να εργαστούμε συλλογικά για την προστασία του περιβάλλοντος και την εξοικονόμηση των πόρων, ώστε να καταφέρουμε να παραδώσουμε στην επόμενη γενιά μια καλύτερη ποιότητα περιβάλλοντος και τουλάχιστον τους πόρους που κληρονομήσαμε από την προηγούμενη.
Όταν βλέπουμε ή βιώνουμε τις αρνητικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και της υποβάθμισης του περιβάλλοντος, είναι εύκολο να κατηγορούμε τους άλλους:- τις κυβερνήσεις που δεν έχουν ως πρώτη προτεραιότητα την περιβαλλοντική πολιτική
- τις βιομηχανίες για την αύξηση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου
- τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις για τη μη αποτελεσματική άσκηση πίεσης για το περιβάλλον
- το διπλανό πολίτη για τη μη ανάληψη δράσης.
Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος είναι η ημέρα για βάλουμε στην άκρη τις διαφορές μας και να γιορτάσουμε τα επιτεύγματα που έχουμε όλοι μαζί πετύχει για την προστασία του περιβάλλοντος.
ΠΗΓΗ: econews.gr
Σάββατο 5 Ιουνίου 2010
Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος...
Η μέρα αυτή δεν είναι για εορτασμό αλλά για αφύπνιση της συνείδησης των σημερινών ανθρώπων που χαρακτηρίζονται από ευφυΐα όχι όμως κι από σοφία.
Η κρίση του περιβάλλοντος μας λέει ότι υπάρχει κάποιο σοβαρό λάθος στον τρόπο που οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τη γη. Απειλείται η επιβίωση των επερχόμενων γενεών, αφού η υγεία του περιβάλλοντος δεν καθορίζει μόνο τη δική μας υγεία και την ασφαλή διαβίωση αλλά και των παιδιών μας και των παιδιών των παιδιών μας. Απαιτείται ένας κάτω από οικολογική σκέψη τρόπος ζωής, αφού τα προβλήματα του περιβάλλοντος έπαψαν να είναι μακρινά ζητήματα. Στο σημείο που φτάσαμε ο κόσμος δε σώζεται με λόγια.
Ας αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε και την κλίμακα ιεράρχησης των στόχων μας.
Ας πάψει να μας χαρακτηρίζει ‘’ το σύνδρομο του Μίδα’’ αποκτώντας ό,τι αγγίζει η βούλησή μας.
Τότε μόνο θ΄ αλλάξουμε καθημερινές συνήθειες που είναι επιβαρυντικές για το περιβάλλον.Αμφιβάλλουμε αν η σημερινή «Ημέρα του Περιβάλλοντος» μπορεί να χαρακτηρισθεί σαν μέρα γιορτής για το περιβάλλον. Σε μια εποχή που το περιβάλλον είναι βαθιά πληγωμένο μάλλον σαν ημέρα θρήνου θα μπορούσαμε να την χαρακτηρίζαμε. Μου θυμίζει τις εκδηλώσεις για τη ‘’Γενοκτονία’’ της φυλής μου.
Δυστυχώς όμως αυτή η μέρα έχει μετατραπεί σε μια μέρα εθιμοτυπίας, όπου όλοι μαζεύονται με τις σακούλες τους (συνήθως μικρές!!!) για να μαζέψουν τα σκουπίδια που όλες τις υπόλοιπες 364 ημέρες αφήνουν στις παραλίες, στα πάρκιγκ και τέλος πάντων παντού, εκπληρώνοντας έτσι το χρέος τους προς το περιβάλλον. Σήμερα το περιβάλλον έχει ανάγκη πολιτικής ευαισθητοποίησης απέναντι στην ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία, απέναντι στα καταναλωτικά μοντέλα που μας επιβάλλονται, απέναντι στη διεθνή μαφία που πουλά και αγοράζει ρύπους για να εκπληρωθούν (!!!!) οι δεσμεύσεις των ανεπτυγμένων χωρών στο πρωτόκολλο του Κιότο.
Μοιάζει ατελείωτος και συνεχώς επαναλαμβανόμενος ο κατάλογος των εγκλημάτων κατά του περιβάλλοντος σε όλα τα επίπεδα καθώς και υποκριτική η στάση όλων μας απέναντι στο περιβάλλον.
Η μόλυνση από τα εργοστάσια της ΔΕΗ στον τόπο μας κάνει απαγορευτικό το δικαίωμα στη ζωή για τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής που βλέπουν, όπως κάποτε οι αγρότες, τα ΜΑΤ να ‘’ξεφουσκώνουν’’ τα λάστιχα των οραμάτων τους και τις αποθέσεις να θάβουν τους ήδη νεκρούς ξανά, στη διπλανή Χάρμπινα!
Και ήρθαν μετέπειτα οι δικές μας κινητοποιήσεις, όπου για άλλη μια φορά τα ΜΑΤ ‘’ξυλοφόρτωσαν’’ τα όνειρα μας για ζωή, τα καθήλωσαν σε ομηρία και τα κατέστησαν δέσμια δικαστικών αποφάσεων.
Δυστυχώς όμως και η φετινή ημέρα θα είναι το ίδιο θλιβερή με την περυσινή και ίσως ακόμη περισσότερο γιατί διαπιστώνουμε ότι σε παγκόσμιο, εθνικό και τοπικό επίπεδο, οι διοικούντες, είναι διατεθειμένοι να θυσιάσουν το περιβάλλον στο όνομα της κερδοφορίας και της ψευτο-ανάπτυξης.
Πως μου ξέφυγε;;; Τώρα που το περιβάλλον έγινε μόδα ο πλανήτης θα σωθεί; Τώρα που οικολογία σημαίνει φτιάχνω έναν σέρβερ που καίει 10% λιγότερο ρεύμα και πλένω τα ρούχα μου στους 30ο και άλλα ωραία κόλπα του μάρκετινγκ για να ξεπλένουμε τις τύψεις μας από πράσινους λεκέδες θα είναι όλα καλύτερα;
Αναστάσιος Μεντεσίδης (εκπαιδευτικός Φυσικής Αγωγής στα Δ.Δ Αγίου Δημητρίου και Ακρινής, κάτοικος Δ.Δ Κοιλάδας)
Σε συνεργασία με το Τοπικό Συμβούλιο Νέων Ελλησπόντου
ΤΟΠΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΝΕΩΝ ΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΣΠΟΝΤΟΥ
Τρίτη 9 Ιουνίου 2009
Κραυγή αγωνίας από μαθητές δημοτικού προς τους «μεγάλους της γης»...
«Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα όμορφο χωριό χτισμένο σε ένα λόφο. Το όνομά του ήταν Ομορφοκώμη, και ήταν γνωστό παντού για την ομορφιά του. Μια μέρα όμως όλα άλλαξαν. Ένας δράκος άρχισε να τρώει τα χωράφια, να σκίζει τα δέντρα και να τα καταπίνει. Ο αντιπρόσωπος του τέρατος εμφανίστηκε κουστουμαρισμένος και υποσχέθηκε δουλειά και χρήματα. Όλοι φώναξαν τότε "ζήτω το τέρας", "ζήτω τα λεφτά". Το χωριό μετά από πολύ καιρό απέκτησε ένα γκρίζο χρώμα. Οι άνθρωποι έπαψαν να χαμογελούν. Το χωριό άλλαξε όνομα. Το λένε Γκριζοκώμη τώρα. Ώσπου μια μέρα μια αχτίδα του ηλίου έπεσε πάνω στη ζωγραφιά ενός παιδιού. Τα παιδιά δείξαν τη ζωγραφιά στους μεγάλους και σαν κάτι να έσπασε μέσα τους. Ξύπνησε η νοσταλγία για λίγο αληθινό πράσινο, για λίγο καθαρό γαλάζιο ουρανό. Έτσι, αποφάσισαν να καλέσουν τον αντιπρόσωπο του τέρατος να του πουν τα παράπονά τους».
Φαίνεται για παραμύθι, δεν είναι όμως ακριβώς παραμύθι. Τα παραπάνω είναι αποσπάσματα από το θεατρικό έργο που δημιούργησαν τα παιδιά της πέμπτης τάξης του Δημοτικού Σχολείου Ποντοκώμης Κοζάνης, για το βιβλίο με τίτλο «Ήταν κάποτε ένα όμορφο χωριό». Πρόκειται για την κραυγή αγωνίας των παιδιών της περιοχής, τα οποία στερούνται το καθαρό και όμορφο περιβάλλον και ζητούν η φωνή τους να ακουστεί από τη ΔΕΗ.
Με αφορμή την Ημέρα περιβάλλοντος, οι μαθητές του σχολείου έφτιαξαν το βιβλίο, που περιλαμβάνει ακόμη ποιήματα, ιστορίες, ζωγραφιές, αλλά και προσωπικές ερωτήσεις και προβληματισμούς τους και το έστειλαν στον πρόεδρο της ΔΕΗ, Τάκη Αθανασόπουλο.
«Από τη στιγμή που γεννιούνται τα παιδιά βλέπουν γύρω τους τα τέσσερα φουγάρα του ΑΗΣ Καρδιάς και το πρώτο πράγμα που μυρίζουν είναι η μυρωδιά της τέφρας από τα ορυχεία της ΔΕΗ. Έχουν ταυτίσει τη φύση με τα εργοστάσια επεξεργασίας του λιγνίτη, που κυριαρχούν πάντα στις ζωγραφιές τους», αναφέρει ο δάσκαλος του σχολείου, Ανδρέας Αθανασιάδης.
Φέτος, έπειτα από επιθυμία των παιδιών και με τη συνεργασία γονέων και δασκάλων, έγινε μια προσπάθεια πιο δυναμική για να γίνει γνωστή και η πλευρά των παιδιών από τους «μεγάλους της γης».
Οι μαθητές επισκέφθηκαν το διευθυντή του ΑΗΣ Καρδιάς, ενώ έστειλαν το βιβλίο στον πρόεδρο της ΔΕΗ, το νομάρχη Κοζάνης και το Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, ζητώντας τους να τους ακούσουν.
«Τα παιδιά θέλουν να μείνουν στο χωριό τους. Δεν θέλουν να φύγουν. Ζητούν να φύγει η ΔΕΗ. Η άποψή τους δεν συμπίπτει απαραίτητα με τη γνώμη των μεγάλων, που ζητούν να προχωρήσει η μετεγκατάσταση της Ποντοκώμης», λέει ο κ. Αθανασιάδης.
Για να προβάλλουν, μάλιστα, ακόμη περισσότερο την κινητοποίησή τους δημιούργησαν ένα μεγάλο κολάζ από ζωγραφιές, μήκους 15 μέτρων, που είδαν από κοντά όλοι όσοι βρέθηκαν την περασμένη Κυριακή στην Ποντοκώμη για τις ευρωεκλογές.
Τα παιδιά είδαν με ικανοποίηση τα τοπικά μέσα ενημέρωσης να κάνουν γνωστή την κίνησή τους, ενώ το energeiakozani.blogspot.com δημοσίευσε ολόκληρο το βιβλίο τους. Το μόνο που περιμένουν πλέον είναι μια απάντηση που δεν έχει έρθει ακόμη. Μια απάντηση από τη ΔΕΗ, μια αντίδραση που θα δείχνει, αν τελικά αξίζει να ακούγεται η φωνή των παιδιών, η επιθυμία τους για καθαρό περιβάλλον και πιο όμορφη ζωή.
Πηγή: Nooz.gr-Αθηναϊκο Πρακτορείο Ειδήσεων
"Κατηγορώ" για τον δράκο που κατάπιε το χωριό τους...
Ενα βιβλίο γεμάτο ζωγραφιές με εργοστάσια, φουγάρα και μαύρο καπνό έστειλαν ως... δώρο στον πρόεδρο της ΔΕΗ οι μικροί μαθητές, με αφορμή την Ημέρα Περιβάλλοντος «E» Κλήθηκαν να ζωγραφίσουν για το περιβάλλον, τα παιδιά του δημοτικού σχολείου Ποντοκώμης Κοζάνης, και δεν χρειάστηκε να χρησιμοποιήσουν πολλά χρώματα για να το κάνουν.
Με τη μαύρη ξυλομπογιά αποτύπωσαν στο χαρτί τη γη που τους περιβάλλει, με το γκρίζο του μολυβιού σχεδίασαν τον καπνό που αναπνέουν και το χρώμα του ουρανού που αντικρίζουν από τα παράθυρά τους.
Αντί για δέντρα, λουλούδια, εύφορες πεδιάδες και ποτάμια, τα παιδιά ζωγράφισαν εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής, καμινάδες, ατελείωτα ορυχεία λιγνίτη και μαύρο καπνό. Τύπωσαν την εργασία τους, την εμπλούτισαν με παραμύθια, ποιήματα, θεατρικό σενάριο και προσωπικές επιστολές, και το «Βιβλίο της Ποντοκώμης» που προέκυψε στάλθηκε ως δώρο πριν από λίγες μέρες στον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της ΔΕΗ ΑΕ, Π. Αθανασόπουλο, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα του Περιβάλλοντος.
Κατηγορώ για τον δράκο που κατάπιε το χωριό τους...
«Μας περιβάλλουν ορυχεία»
«Περιβάλλον είναι καθετί που μας περιβάλλει, αυτό που υπάρχει δίπλα μας. Και εδώ στην Ποντοκώμη μας περιβάλλουν ορυχεία, ΑΗΣ, Κέντρα Υπερυψηλής Τάσης κ.λπ., μια δραστηριότητα τέτοια της ΔΕΗ ΑΕ που δημιουργεί ρύπανση, που στενοχωρεί τους κατοίκους του χωριού, μα κυρίως πληγώνει το πιο ευαίσθητο τμήμα του οικισμού μας, που είναι τα παιδιά», γράφει στον πρόλογο ο διευθυντής του σχολείου Αθ. Νούσιας.
Το βιβλίο ξεκινά με ένα θεατρικό έργο της Ε Δημοτικού που φέρει τον τίτλο «Ηταν κάποτε ένα όμορφο χωριό». Μιλά για ένα χωριό που το έλεγαν «Ομορφοκώμη», γεμάτο με χαρούμενους ανθρώπους και παιδικές φωνές, σπίτια όμορφα βαμμένα, δέντρα, περιβόλια και λαχανόκηπους.
Ξάφνου εμφανίζεται ο καπνός, που παίρνει τη μορφή σιδερένιου δράκου και αρχίζει να καταπίνει ένα ένα τα χωράφια.
Ο δράκος υπόσχεται δουλειά και χρήματα σε όσους γίνουν υπάλληλοί του και είναι συνεπής σε αυτό, αλλά γρήγορα το χωριό αλλάζει χρώμα και γίνεται Γκριζοκώμη.
Τα παιδιά ήταν κλεισμένα στα σπίτια, ο αέρας μύριζε, τα δέντρα έγιναν γκρίζα, όπως και ο ουρανός, ενώ οι άνθρωποι σπάνια χαμογελούσαν.
Αρρώσταιναν συχνά, έβηχαν, πονούσε το στήθος τους, ένιωθαν δυσφορία.
Οι κάτοικοι έκαναν συνέλευση και κάλεσαν το τέρας για εξηγήσεις. Εκείνος απόρησε και τους κατηγόρησε ότι ζητούν τα ρέστα αντί να τον ευγνωμονούν, αυτόν που τους χάρισε δουλειά και προκοπή.
Με τα πολλά, τους υπόσχεται πως θα βρέχει τους δρόμους για να φύγει η σκόνη και ότι θα φέρει γιατρούς για να γιατρέψουν τους αρρώστους, αλλά δεν πείθει κανέναν. Το θεατρικό κλείνει με το σύνολο του χωριού να φωνάζει εν χορώ ότι δεν θέλει πλέον το τέρας, θέλουν τη ζωή τους πίσω.
Ποιότητα ζωής
Στις επόμενες σελίδες του βιβλίου ο αναγνώστης μπορεί να διαβάσει παραμύθια, ποιήματα και αγωνιώδη ερωτήματα των μαθητών για το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής τους.
«Γιατί δεν προσέχετε και μας φέρνετε σκόνη και βρωμίζονται τα ρούχα και αναγκαζόμαστε να τα ξαναπλένουμε;», «Γιατί μολύνετε την Ποντοκώμη;», «Γιατί δεν μας αφήνετε να έχουμε καθαρό αέρα για να αναπνεύσουμε;», και άλλα πολλά.ΤΟ 2008
«Πράσινο» από τη ΔΕΗ για τη μετεγκατάσταση του χωριού
Τον Σεπτέμβριο του 2008, η ΔΕΗ έδωσε το «πράσινο φως» για τη μετεγκατάσταση της Ποντοκώμης, ικανοποιώντας το πολύχρονο αίτημα των κατοίκων.
Αυτό έδωσε μια αχτίδα αισιοδοξίας στα παιδιά, που αρχίζει να αχνοφαίνεται μέσα σε κάποιες από τις σελίδες του βιβλίου.
Σε ορισμένες από τις ζωγραφιές τους, οι μαθητές χρησιμοποίησαν χρώματα για να αποτυπώσουν το νέο τους χωριό, όπως το ονειρεύονται: πράσινο για τη γη, μπλε για τον ουρανό, κόκκινο για τις στέγες των σπιτιών, κίτρινο για τον λαμπερό ήλιο, ενώ απουσιάζουν απ αυτές τα εργοστάσια, τα φουγάρα και τα ορυχεία.
Πηγή: Εφημερίδα Έθνος-ΒΑΣΙΛΗΣ ΙΓΝΑΤΙΑΔΗΣ
Τετάρτη 3 Ιουνίου 2009
Δελτίο Τύπου του Δημοτικού Σχολείου Ποντοκώμης Κοζάνης για τη Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος...
Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος
Δελτίο Τύπου
Τα παιδιά λένε πως Περιβάλλον είναι κάθε τι που μας περιβάλλει, αυτό που υπάρχει δίπλα μας .
Και δίπλα , εδώ στην Ποντοκώμη, μας περιβάλλουν Ορυχεία , ΑΗΣ, Κέντρα Υπερυψηλής Τάσης κλπ, δραστηριότητες με τις οποίες η (Δ)ΕΗ ΑΕ, δημιουργεί κάθε «είδους» ρύπανση, φαινόμενα που φέρνουν σε δύσκολη θέση τους κατοίκους του χωριού, μα κυρίως πληγώνουν το πιο ευαίσθητο τμήμα του οικισμού μας που είναι τα παιδιά.
Στην «κοινωνία των μεγάλων» τις περισσότερες φορές – αν όχι όλες – δεν δίνουμε το λόγο στα παιδιά προκειμένου να μας πουν τι βλέπουν, τι αισθάνονται, τι ακουν, γι’ αυτό που ζουν, γι’ αυτό που ονειρεύονται… Ακούγοντας τα, έχουμε την δυνατότητα να έρθουμε ξανά σε επαφή με το θαύμα που κρύβεται μέσα μας και το έχουμε ξεχάσει προκειμένου να διορθώσουμε το δικό τους αύριο… Τα παιδιά πάντα έχουν να μας διδάξουν κάτι.
Έτσι , αφήσαμε τα παιδιά να εκφραστούν , να γράψουν , να ζωγραφίσουν, να εκθέσουν… -στην πραγματικότητα- μια ψυχική ένταση και ένα περιβαλλοντικό στρες που βιώνουν ζώντας σε ένα τόσο υποβαθμισμένο περιβάλλον.
Και οι δάσκαλοι , κάτοικοι και αυτοί της περιοχής , βοήθησαν και αυτοί, καταθέτοντες τη δική τους οπτική στο μέγα πρόβλημα της ρύπανσης στο λεκανοπέδιο.
Μαζέψαμε λοιπόν όλο το υλικό , «χτίσαμε» το δικό μας βιβλίο για το Περιβάλλον της περιοχής και παραδώσαμε αντίγραφό του στο Διευθυντή ΑΗΣ Καρδιάς και στο Δήμαρχο Δημητρίου Υψηλάντη .
Τα παιδιά απαίτησαν να αποσταλεί το «βιβλίο» τους και στους μεγάλους, στους κυρίους της (Δ)ΕΗ, θέλοντας να ακουστούν , να προβληθούν οι δικές τους …μικρές σκέψεις, οι …μικροί προβληματισμοί τους.
Βοηθώντας τα παιδιά να ακουστούν , αποστέλλουμε τις εργασίες τους στον Πρόεδρο της (Δ)ΕΗ ΑΕ κ Αθανασόπουλο, στον Περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας και στο Νομάρχη Κοζάνης, με σκοπό να παραλάβουν το «βιβλίο» μας την Ημέρα του Περιβάλλοντος , στις 5 Ιουνίου 2009.
Εμείς , στην Ποντοκώμη , στις 4 Ιουνίου, στις 10.30 πμ , θα παρουσιάσουμε το «βιβλίο» και θα ζωγραφίσουμε όλοι μαζί , σε μια μεγάλη ζωγραφιά , το περιβάλλον που αντικρίζουμε και απορρίπτουμε και αυτό στο οποίο θα θέλαμε να ζούμε .
Για το Δημοτικό Σχολείο Ποντοκώμης Κοζάνης
Ο Διευθυντής
Νούσιας Αθανάσιος
Τηλ 24610 96244
Πέμπτη 7 Ιουνίου 2007
Ψήφισμα του Συλλόγου για την Παγκόσμια Μέρα του Περιβάλλοντος στον Διευθυντή του ΑΗΣ Καρδιάς κ. Αποστολίδη...
Προκειμένου να δείξουμε ότι οι υπομονή μας στην αδιαλλαξία της (Δ)ΕΗ έχει εξαντληθεί κλείσαμε προειδοποιητικά την βόρεια πύλη του ΑΗΣ Καρδιάς απαιτώντας:
1. Να είναι κλειστοί οι ταινιόδρομοι τέφρας και περιορισμός της ταχύτητας των ταινιόδρομων
2. Άμεση αύξηση της απόδοσης φίλτρων της 1ης και 2ης μονάδας
Όσο αφορά το ορυχείο απαιτείται άμεσα να παρθούν μέτρα:
1. Διαβροχής των δρόμων
2. Μείωση ταχύτητας φορτηγών και επικάλυψη της καρότσας τους
3. Επίστρωση των δρόμων με υλικό που δεν σηκώνει σκόνη
4. Άμεση αποκατάσταση των εδαφών των εξαντλημένων πεδίων και απόδοση τους στην τοπική κοινωνία
Εάν η (Δ)ΕΗ λοιπόν μας αγνοήσει για άλλη μια φορά η στάση μας θα είναι πλέον πιο σκληρή απέναντι της.
.gif)
