Οι εκλογές στον Ελληνικό κινηματογράφο...

Διαβάστε περισσότερα...

Οι ταγοί που καθαίρεσαν την δημοκρατία...

Ο άνθρωπος δεν ζει για να τρώει, έλεγαν οι παλιοί, τρώει για να ζει. Και για να τρώει, δουλεύει. Κι επειδή, ουκ μόνον επ’ άρτω ζήσεται άνθρωπος, δουλεύει όχι μόνον για να τρώει, αλλά και για να ζει καλύτερα. Αυτό το «καλύτερα» ουδέποτε χαρίσθηκε, κατακτήθηκε μέσα από πολιτικούς αγώνες εις ό,τι αφορά τις τάξεις και προσωπική καλλιέργεια εις ό,τι αφορά του πολίτες. Σήμερα οι Ελληνες εργαζόμενοι έχουν καταδικασθεί να δουλεύουν για να τρώνε και να μη ζουν. Οι μισοί. Διότι υπάρχουν και οι υπόλοιποι μισοί που δεν έχουν καν δουλειά και πολλοί εξ αυτών δεν έχουν ούτε να φάνε. Τουλάχιστον φαγητό που να βγάζουν με τον ιδρώτα τους κι όχι να ’ναι από συσσίτιο ή «δανεικό». Πώς έγινε αυτό; Οι Έλληνες εργαζόμενοι πέρασαν από μια καφκική Δίκη! Κατηγορήθηκαν για τεμπελιά, διαφθορά και ανικανότητα. Κατηγορήθηκαν για ένα χρέος που δεν δημιούργησαν οι ίδιοι. Από ποιους κατηγορήθηκαν; Από τους ίδιους τους εκλεγμένους ταγούς τους. Απ’ αυτούς τους ουτιδανούς γραικύλους εσύρθησαν οι Ελληνες εργαζόμενοι στα Δικαστήρια της Εσπερίας και με Εισαγγελείς τους συνηγόρους των Τοκογλύφων ανακηρύχθηκαν ένοχοι. Και δικάστηκαν σε βαριές ποινές. Σε καταναγκαστική εργασία, για να ξεπληρώσουν ένα χρέος που δεν πρόκειται να ξεπληρωθεί ποτέ. Εγινε η Ελλάδα μια Ειδική Οικονομική Ζώνη στην οποίαν οι πολίτες θα δουλεύουν για ένα πιάτο φαΐ, θα τρώνε όσο χρειάζεται για να ζουν - να φυτοζωούν, ενώ θα τους τρώνε τον πλούτο που οι ίδιοι θα παράγουν, αυτοί που μας έπεισαν ότι μπορούν να είναι οι Δικαστές μας, οι Δεσμοφύλακές μας και οι Δήμιοι. Πώς; Και γιατί; Ελέω Θεού; Με ποιον νόμο και ποιο δικαίωμα καταδικάστηκε ένας ολόκληρος λαός να ζει σαν είλωτας και να πληρώνει στον αιώνα τον άπαντα, ή έστω για γενεές δεκατέσσερις, την κακοδαιμονία με την οποίαν τον φόρτωσαν οι άθλιοι που τον κυβέρνησαν τα τελευταία χρόνια, εξαπατώντας τον για όλα; Διότι, ποιο είναι το μέλλον που ανοίγεται μπροστά μας, μπροστά στους Ελληνες εργαζόμενους; Δουλειά σε συνθήκες δουλείας. Διακυβέρνηση συγκεκαλυμμένης (στην πραγματικότητα ανοιχτής) δικτατορίας Με την αναίρεση της ίδιας της πολιτικής να έχει ήδη επισυμβεί. Διότι οι Ελληνες πολιτικοί των Μνημονιακών κομμάτων δεν είναι τίποτε άλλο παρά τοποτηρητές της πολιτικής των επιτηρητών μας. Οι αποφάσεις πλέον λαμβάνονται στη «Ρώμη». Στην Κομαντατούρ. Οι «δικοί μας» -οι άθλιοι που μας έφεραν έως εδώ- απλώς διεκπεραιώνουν ούτε καν διαχειρίζονται τις Εντολές που λαμβάνουν απ’ την Τρόικα. Είναι πλέον ανδρείκελα. Και τα κόμματά τους «εντολοδόχα κόμματα». Κι όμως ! ζητούν πάλι την ψήφο μας;!! Όλοι οι πολιτικοί που καθαίρεσαν τη Δημοκρατία, που αφαίρεσαν από την πολιτική το αντικείμενό της, που περιόρισαν τον λαό στα γκέτο της καταναγκαστικής εργασίας ή της ανεργίας, αυτά τα τσιράκια της Διαπλοκής, οι δημιουργοί της παθολογίας του κράτους, ανερυθρίαστοι, αμετανόητοι, ξεδιάντροποι, ζητούν πάλι απ’ τους Ελληνες εργαζόμενους την ψήφο τους. Ας τους υπερψηφίσουν όσοι θέλουν να επικυρώσουν τη θέση του ραγιά στην οποίαν τους ξανάφεραν οι εκλεκτοί τους, ας τους ψηφίσουν όσοι αρκούνται στο να ζουν για να τρώνε. Οι υπόλοιποι ας υψώσουν τη γροθιά τους, δεν αρκούν οι μούντζες, κι ας κλείσουν μέσα στην ψήφο τους ένα βόλι. Απ’ αυτά με τα οποία (πρωτο)ψήφιζαν οι Επαναστάτες του 1821, ένα βόλι - μία ψήφος. Κι ύστερα βλέπουμε...

Πηγή: enikos.gr - Του Στάθη

Διαβάστε περισσότερα...

Ο Γεώργιος Σουρής και οι εκλογές...

Καθώς βαδίζουμε σε εκλογές και η προεκλογική ατμόσφαιρα είναι τεταμένη, ας θυμηθούμε ορισμένους σατιρικούς στίχους του νέου Αριστοφάνη, Γεωργίου Σουρή, που «ζωγραφίζει» με τον δικό του ποιητικό τρόπο το τοπίο της εποχής εκείνης,το οποίο μοιάζει τόσο πολύ με το δικό μας προεκλογικό σκηνικό!

**********

Με εκλογές εν όψει..

Βάρδα να δράσωμε κι εμείς για τα…συμφεροντάκια μας, Βάρδα να διορίσωμε και τα …. πατριωτάκια μας,

Βάρδα κι εμείς να κόψωμε, Βάρδα κι εμείς να ράψωμε,

Κι αυτούς που δεν χωνεύομε με μιας να τους προγράψωμε!

Και …κίτρινα υβριστικά «πανιά» να ξεδιπλώσωμε, Κι έπειτα τις αρίδες μας στον… ίσκιο τους ν απλώσωμε!

**********

Μ’αυτά δεν θα προκόψει …
Με χαιρετάς στον δρόμο, Και με χτυπάς στον ώμο, Μα εγώ θα σε μαυρίσω, Στο λέω μπρός και πίσω! Και αν άμαξα μου δώσεις Με ολόχρυσο λακέ, Κι αν όλον με χρυσώσεις,
Θα φάς τον … τενεκέ. Μαύρο λοιπόν κι ο μασκαράς, Ο … τάδε και ο ….δείνας!

**********

Παρά την πλάνη και τη ζάλη…
Τα πάντα πλάνη και ψευτιά και..…λόγια, λόγια, λόγια!Μα οι τρελλοί κι οι φρόνιμοι
τα δένουν …κομπολόγια! …Νομίζω πως ευρίσκομαι εις κόσμον … εξ’αγγέλων,
Και θ λ ί β ο μ α ι για το παρόν, μα ε λ π ί ζ ω για το μ έ λ λ ο ν!…

**********

Αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα δ ε ν κάνει ό,τι λέγει, δ ε ν λέγει ό,τι κάνει.

**********

Ένα μάγο βρίσκω και με σταματά και σαν εμπνευσμένος τέτοια μ’ ερωτά: Πες μου, θέλεις δόξες, πλούτη, θησαυρούς; Θέλεις μεγαλεία, τίτλους και σταυρούς;
Δεν ζηλεύω, μάγε, τίποτ’ απ’ αυτά, μήτε δόξες θέλω, τίτλους και λεφτά.
Μ’ όσες ευκολίες και να τ’ αποκτήσεις πρέπει να δουλεύεις για να τα κρατήσεις.
Εγώ θέλω μόνο, μάγε κουνενέ, να κοπροσκυλιάζω μες στον καφενέ, και το κράτος τούτο, που το λεν σακάτικο, να μου κόβει πάντα τακτικό μηνιάτικο.

***********

Ου! να χαθείς, κηφηναριό… στων μελισσών το σμήνος εσύ ζηλεύεις μοναχά την θέσιν του κηφήνος, και θέλεις πάντα χάρισμα να τρώγης στην κυψέλην, οπόταν είσαι μάλιστα γιγαντομάχος Έλλην.

“Ο ΦΑΣΟΥΛΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ” του Γ. Σουρή

Πηγή: http://www.sakketosaggelos.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Το "προοδευτικό" ανορθωτικό...

Διαβάστε περισσότερα...

Διατί δεν ψηφίζω...

Το ακόλουθο κείμενο-διαμαρτυρία, γράφτηκε το 1920, από τον βιοπαλαιστή και αναρχικό της εποχής, Σταύρο Κουχτσόγλου και δημοσιεύτηκε στην επαναστατική συνδικαλιστική εφημερίδα «Άμυνα» του Ηρ. Αποστολίδη, με αφορμή τις εκλογές εκείνου του έτους.
Παρ’ ότι έκτοτε παρήλθε σχεδόν ένας αιώνας, εάν κάποιος αλλάξει τα ονόματα των πολιτικών και των παρατάξεων, θα μπορούσε κάλλιστα αυτό κείμενο, με τον αυθεντικό και χειμαρρώδη λόγο, να εκφράσει σε μεγάλο βαθμό την γνώμη που έχουν οι Έλληνες πολίτες σήμερα για την πολιτική ζωή του τόπου και τα «αισθήματα» που τρέφουν για τους «υπηρέτες της εξουσίας» – ειδικά των τελευταίων δεκαετιών.

Κάποια πράγματα, όπως φαίνεται, στην Ελλάδα δεν αλλάζουν ποτέ…

"Παρήλθεν ήδη αιώνας αφ’ ότου οι αστοί εφεύρων το μέσον της ψήφου, δια να καταπνίγουν διʼ αυτού τους πόθους του λαού, και να τον κρατούν στην αθλιότητα, τούτου, επί τόσα έτη να κάμουν να πιστέψη ότι αυτός –ο πεινασμένος, ο κουρελιάρης, ο άθλιος– είνε ο Κυρίαρχος, αυτοί δε οι υπηρέται του. Και επί 120 έτη τώρα πίστευα κʼ εγώ ο εργάτης –βιομήχανος ή αγρότης– το ψεύδος των αυτό ως αλήθειαν την κοροϊδίαν τους αυτήν ως σοβαρότητα. Και ετυραννήθην παντοιοτρόπως, και εβασανίσθην επί γενεάς γενεών δια να φέρω «τους καλυτέρους» εις τα πράγματα, όπως με υπηρετήσουν, και οι εκλεκτοί μου αυτοί υπηρέται, ερχόμενοι στα πράγματα, πρώτον μέλημα είχαν πάντοτε πως να με βυθίσουν περισσότερον μέσα στο βούρκο της αθλιότητος, απολαμβάνοντες εκ της δυστυχίας μου και ζώντες εκ του θανάτου μου.
Αρκεί πλέον ως εδώ. Παύω πλέον του να έχω τον τίτλον του Κυριάρχου με υπηρέτας. Δεν θέλω κανενός την υπηρεσίαν, διότι απεφάσισα να υπηρετήσω ο ίδιος τον εαυτόν μου. Δι’ αυτό αποφασίζω και λέγω.
ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ
Διότι ενόησα πλέον ότι όλοι –Μοναρχικοί, Συνταγματικοί, Δημοκράται, Σοσιαλισταί κ.λπ.– είνε ψεύτες, και ότι όλοι αυτοί, θέλοντες να εργασθούν, προσφέρονται προθύμως να με υπηρετήσουν δήθεν, πράγματι δε να απολαύσουν αυτοί εκ των στερήσεών μου και να ζήσουν ευτυχείς αυτοί καθʼ όλην των την ζωήν εις βάρος μου, αναγκάζοντες εμένα να εργάζομαι διά να διατάσσουν αυτοί και να καρπούνται αυτοί.
ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ
Διότι δεν θέλω πλέον να εκλέγω με τα χέρια μου τους τυράννους μου, επικυρώνων ούτω κάθε τετραετίαν δια της εφευρέσεώς των –της ψήφου– το επαχθές αυτό κοινωνικόν Συμβόλαιον, το οποίον με συγκρατεί μέσα στην απόγνωσιν, στον μαρασμόν και στον θάνατον.
ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ
Διότι δεν θέλω πλέον να τρέχω κάθε 4ετίαν, σα σκύλος να εκλέξω δια της κάλπης, εγώ ο ίδιος τους τυράννους που θα λάβουν ενεργόν μέρος εις την λειτουργίαν του συστήματος αυτού, δια να κατασυντρίψουν τους αδυνάτους εάν ζητήσουν λίγο ψωμί στην πείνα τους, πληρώνων, εγώ, αυτούς διά το αποτρόπαιόν των έργον με χρήμα, με προνόμοια, με τιμάς.
ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ
Διότι έπαυσα να περιμένω πλέον την σωτηρίαν μου από το θαύμα της ψήφου μου. Πέρασε η εποχή των θαυμάτων, των μάγων, των αγίων, των πνευματιστών, της ψήφου. Σπάζω το κομβολόγιον αυτό των θαυμάτων και αναλαμβάνω την πρωτοβουλίαν μου, οργανούμενος οικονομικώς και μακράν από την πολιτικήν σαπίλαν των επιτηδείων, ως ενοήσας πλέον ότι η χειραφέτησίς μου θα συντελεσθή τότε μόνον και θα επιδοθώ ο ίδιος πλέον –δια της οργανώσεώς μου– εις την αποκατάστασιν της θέσεώς μου.
ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ
Διότι θέλω την εξαφάνισιν πλέον του αισχρού τούτου εμπορίου όπου, οι άνθρωποι αναγκάζονται να πουλούν τα χέρια τους, την ικανότητά τους, τας γνώσεις των, τα κρέατά τους, τας θυγατέρας των, τους υιούς των, τας οικογενείας των, τας φιλίας των, και να τους εκμεταλλεύωνται οι τραπεζίται, οι έμποροι, οι βιομήχανοι, οι μεσίται, η θρησκεία, η γραφειοκρατία, το κράτος, και να εκμεταλλεύεται ο ιατρός τον άρρωστο, ο παπάς τον πεθαμμένο και να τρέχουν όλοι σα στραβοί στον κατήφορο του εξευτελισμού των, προσέχοντες μόνον στο χρήμα, στην φιλοδοξία και στην απόλαυσι του κτηνώδους των εγωισμού.
ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ
Διότι θέλω την εξαφάνισιν πλέον αυτού του αγοράζοντος και πωλούντος την χαμοζωήν του, συρφετού που απαρτίζει την σημερινήν Κοινωνίαν, και την αναδημιουργίαν μίας νέας και ελευθέρας κοινωνίας δια των οργανώσεών μου, εντός των οποίων και μόνον το άτομον θα εύρη πλήρη την ελευθερία και την αξιοπρέπειάν του.
ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ
Διότι εκατάλαβα πλέον ότι αυτοί που παίρνουν μια ετικέττα Ελευθεροφρόνων, Φιλελευθέρων, Σοσιαλιστών κ.λπ. και κολλούν σαν ψείρες απάνου στην ψώρα μου με την υπόσχεσιν ότι θα την θεραπεύσουν, δεν κάμνουν τίποτε άλλο παρά να αυξάνουν την φαγούρα της, ανοίγοντες βαθύτερα τις πληγές της, να με κρατούν σε μια ελεεινοτάτη κατάστασι από την οποίαν δεν θα απαλλαχθώ παρά μόνον την ημέραν που θα τις πετάξω για πάντα από πάνω μου και θα περιορισθώ προς θαραπείαν μου εις το σανατόριον της οργανώσεώς μου.
ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ
Διότι είδα πλέον ότι διʼ αυτού του μέσου διέρχομαι όλην μου την ζωήν στον πισινό του βωδιού μου οργώνοντας την γη, με ένα τίτλο Κυριάρχου, ενώ αυτοί που με παρουσιάζονται ως Εθνικόφρονες, Φιλελεύθεροι, Σοσιαλισταί κ.λπ. Δια να με υπηρετήσουν δήθεν, απολαμβάνουν όλας τας φυσικάς καλλονάς, ακούουν μουσική αυτοί, την στιγμήν που εγώ ακούω… του βωδιού μου, λούζονται με μυρωδικά αυτοί, την στιγμήν που καθαρίζω εγώ κοπριές, κραιπαλούν αυτοί, την στιγμήν που εγώ μισοπεθαμμένος, βρέχω το ξεροκόμματό μου για να το φάγω.
ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ
Διότι ξύπνησα πλέον απʼ τον λήθαργον στον οποίον μʼ εβύθισαν όλοι αυτοί οι τσαρλατάνοι και είδα ότι η φύσις επροίκισε και εμένα όπως κιʼ αυτούς με μυαλό για να το αναπτύξω όσο μπορώ με μάτια δια να βλέπω ό,τι ωραίο μʼ αρέσει με αυτιά δια να ακούω όσους ήχους με ευχαριστούν με όσφρησιν δια να μυρίζω ό,τι ευωδιά προτιμώ με γεύσι δια να δοκιμάζω ό,τι ουσία με γουστάρει με δόντια, στόμαχον δια να μασώ και να στέλνω στον στόμαχόν μου όσην ανάγκην έχει τροφής με πόδια δια να τα διευθύνω και να περπατώ όσο θέλω και με χέρια δια να εργάζωμαι σύμφωνα με την ανάγκην που θα μου παρουσιάζεται προς ικανοποίησιν των ανωτέρω ορέξεών μου.
ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ
Διότι όλα αυτά τα όργανα με τα οποία με επροίκισε η φύσις, δια του μέσου αυτού της ψήφου, μου τα καθυπέταξαν οι κατεργαρέοι, και καμμιά κίνησις πλέον δεν μου μένει ελευθέρα. Όλαι μου οι ανάγκαι των ματιών μου, του μυαλού μου, των αυτιών μου, της μύτης μου, των δοντιών μου, του στομάχου μου, των ποδιών μου και των χεριών μου, εξαρτώνται από το «Αποφασίζομεν και διατάσσομεν» των Εθνικοφρόνων, των Φιλελευθέρων, των Σοσιαλιστών και λοιπών βαγαπόντηδων, οι οποίοι προσφέρονται ως υπηρέται δήθεν εμού του Κυριάρχου και με κοροϊδεύουν.
ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ
Διότι είνε επάναγκες πλέον να βάλω διά των οργανώσεών μου κάθε κατεργάρη στη θέσι του καταργώ το «Αποφασίζομεν και διατάσσομεν» είτε από τον Γούναρην προσφέρεται, είτε από τον Βενιζέλον, είτε από τον Μπριάν, είτε από τον Λένιν. Να «αποφασίζετε και να διατάσσετε» τα τομάρια σας μόνον του λοιπού, διότι ο φυσικός και αληθής νόμος αυτό λέγειΧ κάθε άτομον «να αποφασίζη και να διατάσση» τον εαυτόν του μόνον σύμφωνα με τας ανάγκας του, καθώς και κάθε οργάνωσις σύμφωνα με τας ανάγκας των μελών αυτής.
ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ
Διότι η ιστορία με εδίδαξε ότι η Πειθαρχία και η Υπακοή εις το «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» των άλλων, εμπερικλείουν μέσα των όλην την κακομοιριά μου, την στέρισιν και τον θάνατον όχι μόνον τον ειδικόν μου αλλά και της συζύγου μου και των τέκνων μου, κʼ εκείνων που γεννήθηκαν κʼ εκείνων που θα έχουν το ατύχημα να γεννηθούν, κατερημώνουσαι ούτω ολοκλήρους οικογενείας και ολόκληρα έθνη, προς απόλαυσιν μερικών φιλοδόξων ανοήτων, βαρβάρων αρχομανών, κτηνανθρώπων.
ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ
Διότι αντελήφθην καλώς πλέον ότι ένας φυσικός νόμος υπάρχει το Πειθαρχείν και Υπακούειν προς ικανοποίησιν των αναγκών του οργανισμού μου, αι οποίαι ανάγκαι θα γίνουν βεβαίως αισθηταί και από τα λοιπά μέλη της οργανώσεώς μου και θα εκπληρωθούν διʼ αυτής και μόνης.
ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ
Διότι θέλω να ζήσω ελεύθερος πλέον και την ελευθερία μου αυτήν είνε αδύνατον να μου την δώσουν οι οποιοιδήποτε επιτήδειοι καιροσκόποι δια του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» δι’ αυτό «αποφασίζω και διατάσσω» κι εγώ τον εαυτό μου, ίνα οργανούμενος μακράν από κάθε φαυλότητα, επιβάλω προς αυτούς την ελευθερίαν, διά των οργανώσεών μου. Έχω δε την πεποίθησιν, ότι, εάν, ούτω σκεπτόμενος, κάθε εργάτης λάβη την ιδίαν απόφασιν με μένα, εντός ολίγου χρονικού διαστήματος θα δοκιμάσουμε τα καλά αποτελέσματα των ελευθέρων και απηλλαγμένων από κάθε πολιτικήν σαπίλαν οργανώσεών μας."

Πηγή: http://www.pare-dose.net

Διαβάστε περισσότερα...

Χειραγωγούμενη δημοκρατία...

Ο Δημήτρης Τσάτσος (1933 - 2010) ήταν Έλληνας συνταγματολόγος και στο παρακάτω βίντεο μας εξηγεί γιατί δεν έχουμε αληθινή Δημοκρατία.
Σ’ αυτό το απόσπασμα, μιλά για την χειραγώγηση των πολιτών, για την νοθεία (είναι σημαντικό ότι το θεωρεί παράγοντα, έστω και παραβλέψιμο!) και την μη γνησιότητα άσκησης του εκλογικού δικαιώματος.

Διαβάστε περισσότερα...

Απέχω...

Δεν θα πάρω με την σειρά τα ψηφοδέλτια, ούτε θα περιμένω στην ουρά, ούτε θα παραδώσω την ταυτότητά μου να εγγραφούν σωστά τα στοιχεία μου για το εκλογικό μου «δικαίωμα». Αρνούμαι. Και ναι, αυτή την φορά δεν το κάνω με κανένα ίχνος ενοχής. Αυτή την φορά δεν θα μπω στο παραβάν, ούτε θα κλειστώ στο σπίτι εκείνη την Κυριακή. Αντιθέτως θα βάλω την πανοπλία της συνείδησης και θα βγω στα καφενεία που συναθροίζονται υποψήφιοι της κακιάς ώρας, που θεωρούν ότι η άθλια ύπαρξή τους πήρε βαρύτητα λόγω της ανάγκης του κάθε καημένου επικεφαλής να κλείσει ψηφοδέλτιο, και θα φτύσω. Όπλα δεν έχω για να τους πολεμήσω αλλά ούτε το δικαίωμα να τους απαγορεύσω την κάθοδο τους στην πολιτική, έχοντας όλοι τους κατά αυτόν τον τρόπο, υπογράψει συμβόλαιο με την κατοχική κυβέρνηση της χώρας. Μπορώ όμως να τους φτύσω στα μούτρα γιατί αυτή την φορά η συμμετοχή τους και μόνο σε εκλογές που έχουν αποφασιστεί από τους κουμαντοδόρους της Κρίσης συγκρίνεται μόνο με την συμμετοχή στην Κατοχική Κυβέρνηση των Ναζιστών.
Το παραμυθάκι των μικρών κομμάτων, του λευκού και του άκυρου, ας το πουλήσουν στον όχλο που θεωρεί ότι θα κάνει την επανάστασή του ρίχνοντας στην κάλπη την αρνητική του ψήφο. Η ιδέα και μόνο ότι τα καταστατικά ψηφοφορίας θα τα βρει η γενιά του 2045 και θα δει τις υπογραφές εκατομμυρίων Ελλήνων ψηφοφόρων να συνωμοτούν ψηφίζοντας ο,τιδήποτε εναντίον της ίδιας τους της χώρας, κάνει το αίμα να παγώνει.
Το δικαίωμα του εκλέγειν ανήκει σε μία χώρα ελεύθερη. Σε μία χώρα σκλαβωμένη είναι αποδοχή της κατάστασης και διαιώνιση της σκλαβιάς με τις ευχές του όχλου. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία από οποιονδήποτε θέλει να λέγεται ελεύθερος και ευσυνείδητος άνθρωπος. Οι διαχωριστικές γραμμές δεξιών-αριστερών, κεντρώων-οικολόγων, ακροδεξιών και απολιτίκ, έχουν σβηστεί παντελώς- και τυπικά- ένα χρόνο πριν. Όσοι συμμετέχουν σε αυτό το προδοτικό για την χώρα πισώπλατο χτύπημα που λέγεται «εκλογές του Νοεμβρίου» και για τις όποιες θα ακολουθήσουν σε υπό κατοχή συνθήκες, δηλώνουν τις ευχαριστίες τους για τα όσα δεινά έχει τραβήξει αυτός ο τόπος και για τα χειρότερα που θα έρθουν μετεκλογικά. Η ψήφος αυτή την φορά μοιάζει με την σφαίρα που θα ρίξει ο κάθε νομοταγής ψηφοφόρος στο ήδη νομίμως πληγωμένο κορμί της Ελλάδας.
Όσο για το ερώτημα: «Θα αλλάξει κάτι με την αποχή;», που λέγεται ελαφρά τη καρδία από ραγιάδες απαίδευτους, η απάντηση είναι: «Η αποχή είναι η ψήφος υπέρ της Ελλάδας». Και αυτή η χώρα δεν χώρεσε ποτέ σε παραβάν, ούτε σε κάλπη, ούτε στο όνομα του κάθε υποτακτικού που κορδώνεται για την υποψηφιότητά του. Δεν διεκδικείται με εξουσία σε όσα παζάρια της Δημοκρατίας κι αν την έχουν σύρει. Δεν μπαίνει, που να πάρει, σε ποσοστά κομμάτων. Ή την έχεις 100% στο αίμα σου ή δεν την έχεις καθόλου.

Πηγή:http://simplemangreek.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Το εγχειρίδιο του καλού πολιτευτή...

Εδώ και μερικές εβδομάδες έχουν ξεχυθεί σε πανηγύρια και ταβέρνες. Αλλά μην ξεγελιέστε: όσο αυθόρμητοι κι αν μοιάζουν, στην πραγματικότητα ακολουθούν όλοι τους ίδιους κανόνες.
Βλέπετε, ο άγραφος νόμος της επαρχίας προβλέπει για τους υποψηφίους των εκλογών συγκεκριμένο σαβουάρ βιβρ.
Οσο παράδοξο κι αν ακούγεται, το πρώτο θέμα με το οποίο οφείλει κάθε υποψήφιος να εξοικειωθεί είναι η υπόθεση «κέρασμα». Ο υποψήφιος δεν οφείλει βεβαίως να κερνά όποιον βλέπει μπροστά του, γιατί τότε κινδυνεύει να του κολλήσει η ετικέτα «ψώνιο που κάνει επίδειξη πλούτου», πράγμα που ποσώς εκτιμάται όταν φθάσει η ώρα της κάλπης. Αντιθέτως, ο υποψήφιος οφείλει διαρκώς να δείχνει πρόθυμος να κεράσει. Να αφήνει, δηλαδή, το περιθώριο στους μελλοντικούς του ψηφοφόρους να πουν τη λυτρωτική φράση «όχι! Αυτά είναι δικά μου». Βλέπετε, η χειρότερη φήμη που μπορεί να «κολλήσει» στον τοπικό πολιτευτή συνοψίζεται στην καταραμένη λέξη «τσιγκούνης». Και ίσως γι’ αυτό, σε κλειστό τοπικό κύκλο υπάρχουν και οι πολιτευτές που στήνουν ολόκληρη την καριέρα τους πάνω στο αλκοόλ. Είναι όλη μέρα στα τοπικά πανηγύρια, περιφέρονται τα μεσημέρια στις ταβέρνες αναζητώντας διψασμένους ψηφοφόρους και τα βράδια «ποτίζουν» τους πολιτικούς τους φίλους στα τοπικά μπαρ, για να «πάνε τα φαρμάκια κάτω» μαζί με την πιθανότητα να πάει η ψήφος σε ξένα χέρια. Πρόκειται για μια εξαιρετικά αποτελεσματική τακτική: οδηγεί τους ψηφοφόρους στην πολιτική μέθη και τον υποψήφιο στην πρωτιά και στον αλκοολισμό - διότι το ένα δεν αποκλείει το άλλο…
Βλέπετε, ακόμη και η πρόσκαιρη μέθη εν μέσω προεκλογικής εκστρατείας έχει τους κινδύνους της.
Και έτσι, φθάνουμε στον επόμενο κανόνα από το εγχειρίδιο του καλού υποψήφιου, που επιγράφεται «μάθε να φεύγεις». Ισχύει κυρίως στα πανηγύρια, στα οποία ο υποψήφιος οφείλει να εμφανιστεί ένα εικοσάλεπτο πριν σχολάσει η εκκλησία. Από εκεί και πέρα ο χρόνος παραμονής είναι αντιστρόφως ανάλογος με την ποσότητα αλκοόλ στο αίμα των πανηγυριωτών: όταν οι πρώτοι μεθυσμένοι έρχονται, ο υποψήφιος φεύγει. Η κοινή πείρα λέει πως αυτό συνήθως συμβαίνει λίγο μετά που ξεκινά ο χορός. Από εκεί και πέρα, η μέθη μπορεί να κάνει ακόμη και τους συμπαθέστερους των ψηφοφόρων να φέρουν τον αγαπημένο τους υποψήφιο σε δύσκολη θέση. Αυτός, άλλωστε, είναι και ο τελευταίος κανόνας του εγχειριδίου του καλού υποψηφίου: όποιος σε ξεμοναχιάζει για να συζητήσετε, όσο καλός και φιλικός κι αν φαίνεται, στο τέλος σου φυλάει μία ερώτηση «παγίδα «. Είτε για να δει αν θα καταλάβεις το αστείο του, είτε για να σε δοκιμάσει αν είσαι αρκετά πονηρός, είτε για να σε δεσμεύσει για κάποιο μελλοντικό ρουσφέτι.
Για τους υποψηφίους της επαρχίας, ως κακοτοπιά δεν λογίζονται οι επαρχιακοί δρόμοι, οι λακκούβες και τα λοιπά φυσικά εμπόδια, αλλά οι παγίδες που ύπουλα στήνονται σε πλατείες, καφενεία και ταβέρνες - οπουδήποτε δηλαδή μαίνεται η μάχη του ψηφοδελτίου. Βλέπετε, εκεί οι ψηφοφόροι έχουν συγκεκριμένες απαιτήσεις. Και πρώτη απ’ όλες, την απαίτηση να τους χαιρετήσουν εγκαρδίως! Ο υποψήφιος, λοιπόν, απ’ όπου κι αν περνά, οφείλει να καλημερίσει έναν έναν όλους τους παρισταμένους με τον ίδιο βαθμό εγκαρδιότητας, χωρίς να τον νοιάζει αν περπατάει πέρα - δώθε με ζιγκ - ζαγκ ή αν κάποιοι του σφίγγουν την παλάμη στα όρια της εξάρθρωσης. Αν διασχίζει μία πλατεία με τραπεζάκια, φερ’ ειπείν, στην οποία είναι μαζεμένοι εκατό ευτυχείς ψηφοφόροι και απολαμβάνουν τους εκατό καφέδες τους, ο υποψήφιος θα πρέπει να εκφωνήσει εκατό διαφορετικές καλημέρες. Αυτό ισχύει ακόμη και αν κάποιος από τους χωρικούς δεν τους έχει ξαναδεί ποτέ ή αν ξέρει από προηγούμενες -πικρές! - εμπειρίες πως είναι… αλλόθρησκοι και δεν πρόκειται να σταυρώσουν το δικό του ψηφοδέλτιο. Βλέπετε, ο άγραφος νόμος της επαρχίας λέει πως όποιος ψηφοφόρος δεν χαιρετιστεί ευλαβικά μετατρέπεται άμεσα σε… τοπικό μουτζαχεντίν: είναι θέμα χρόνου να ξεκινήσει τον ανταρτοπόλεμο στο χωριό διασπείροντας την ολέθρια φήμη πως ο υποψήφιος είναι «ακατάδεκτος», «γρουσούζης» και άλλα παρεμφερή, που καθόλου δεν βοηθούν στη μάχη του σταυρού…

Πηγή: www.kathimerini.gr-Της Μαριλης Μαργωμενου

Διαβάστε περισσότερα...

Διαλέγεις άρχοντα κι όχι παντόφλα για την παραλία...

Όταν επιλέγεις άρχοντες, μην συμβιβάζεσαι. Τίποτα λιγότερο από το άριστος δεν πρέπει να σε ικανοποιεί. Αν αντιληφθείς οποιαδήποτε αδυναμία σε κάποιον υποψήφιο άρχοντα, μην ελπίζεις ότι αυτή θα διορθωθεί όταν τα αυτός βρεθεί στην εξουσία. Αντίθετα, θα πολλαπλασιαστεί. Αν κάποιος είναι υποκριτής, κρυψίνους, μη συνεργάσιμος, εγωκεντρικός θα εξακολουθήσει να είναι τέτοιος και μετά και το πιθανότερο είναι να γίνει χειρότερος.Κανείς δεν μπορεί να κυβερνήσει από μόνος του. Δίπλα του και γύρω του θα έχει συνεργάτες. Μπορείς να βγάλεις ένα σωρό συμπεράσματα από τους συνεργάτες που κάποιος επέλεξε. Αν είναι άβουλοι και κόλακες, έχεις να κάνεις με κάποιον άρχοντα ο οποίος δεν ανέχεται την κριτική και κυβερνά αυταρχικά και δικτατορικά. Αν ο καθένας έχει ανεξάρτητη πορεία από τους άλλους, τότε ο υποψήφιος άρχοντας είναι αδύναμος και ανίκανος να κυβερνήσει. Αν ανάμεσά τους υπάρχουν απατεώνες τότε ή και ο υποψήφιος κυβερνήτης είναι απατεώνας ή δεν ξέρει να διαλέγει συνεργάτες. Ο σωστός άρχοντας επιλέγει άριστους συνεργάτες οι οποίοι διατηρούν την ανεξαρτησία τους άλλα ξέρουν να εργάζονται υπέρ του κοινού σκοπού. Είναι αφοσιωμένοι αλλά δεν είναι δουλοπρεπείς. Μιλούν ελεύθερα γιατί γνωρίζουν ότι ο υποψήφιος άρχοντας γνωρίζει να ακούει και αποζητά την κριτική.Ο σωστός άρχοντας ακούει. Ο σωστός άρχοντας θα ζητήσει να μάθει την άποψη όλων πριν αποφασίσει να κάνει αυτό που νομίζει καλύτερο.Ο σωστός άρχοντας σχεδιάζει σε βάθος χρόνου και σε εύρος επιδράσεων. Δεν λειτουργεί αποσπασματικά ή με κριτήριο την επικαιρότητα. Ο σωστός άρχοντας συμμετέχει σε μεγαλύτερες συμμαχίες αλλά δεν καθοδηγείτε από αυτές. Ο σωστός άρχοντας αγαπά την εργασία.Ο σωστός άρχοντας αγαπά την διαφάνεια. Ο σωστός άρχοντας επιδιώκει τον έλεγχο.Ο σωστός άρχοντας γνωρίζει ότι είναι παράδειγμα για τον λαό και ζει με την επίγνωση αυτή. Έτσι, είναι απαλλαγμένος από πάθη που μπορεί να τσαλακώσουν την εικόνα του.Ο σωστός άρχοντας είναι αφοσιωμένος στο σκοπό του και στον τόπο του. Ο σωστός άρχοντας είναι δίκαιος με τους εργαζόμενους στις υπηρεσίες του. Ο σωστός άρχοντας είναι επιεικής με την αδυναμία και αυστηρός με την παρανομία.Ο σωστός άρχοντας είναι φειδωλός όταν χρησιμοποιεί δημόσιο χρήμα
Μην συμβιβάζεστε με τίποτα λιγότερο από το άριστο! Κλείστε την πόρτα στον κάθε μέτριο που αναζητά την καταξίωση μέσα από την ψήφο σας. Ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας είναι καλός για μια παρτίδα τάβλι, ίσως καλύτερος για μια γύρα τσίπουρα, είναι όμως σε θέση να κυβερνήσει;Σκέψου το…

Πηγή: http://pantelismitsiou.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Για να θυμόμαστε τι έταξαν οι αρχηγοι των κομμάτων στη προεκλογική τους ομιλία στην Κοζάνη για τη Δυτική Μακεδονία: Γιώργος Παπανδρέου...

Για να θυμόμαστε τι έταξαν οι αρχηγοι των κομμάτων στη προεκλογική τους ομιλία στην Κοζάνη για τη Δυτική Μακεδονία: Γιώργος Παπανδρέου

Διαβάστε περισσότερα...

Εκλογές 2007...

"Υπάρχει και φιλότιμο" - Φίνος Φιλμ,1965

Σαν να μην πέρασε μια μέρα, είναι το στιγμιότυπο του Κωνσταντάρα...
Ιδίως το σημείο που λέει για το "ζωοκτόνο αέρα", αλλά και εκείνο το σημείο στο οποίο λέει θα σας "εξαφανίσουμε", εμείς οι κάτοικοι του Δήμου Δημητρίου Υψηλάντη αλλά και των τριγύρω περιοχών το νίωθουμε καθημερινά στο πετσί...
Η (Δ)ΕΗ Α.Ε, με την ανεξέλεγκτη δραστηριότητα της και τις "πλάτες" των πολιτικών και των φορέων που έχουν συμφέρον από αυτήν, μας το αποδεικνύουν περίτρανα...
Στην περίπτωση τους όμως δεν υπάρχει καθόλου φιλότιμο...

Διαβάστε περισσότερα...