Δεν είναι είδηση για τα Ελληνικά ΜΜΕ η μεγάλη καταστροφή από μεταλλείο χαλκού-χρυσού στον Καναδά…

Κατάσταση εκτάκτου ανάγκης κήρυξε την Τετάρτη 6 Αυγούστου η Περιφέρεια Καριμπού της Βρετανικής Κολομβίας στη περιοχή που επλήγη από την καταστροφική κατάρρευση του φράγματος αποβλήτων στο μεταλλείο χαλκού-χρυσού Mount Polley.
Η διάρρηξη του φράγματος τα ξημερώματα της Δευτέρας 4 Αυγούστου απελευθέρωσε 10 δισεκατομμύρια λίτρα νερού και 4,5 εκατομμύρια κυβικά μέτρα τελμάτων εμπλουτισμού, προκαλώντας ρύπανση σε αρκετά ρέματα, ποτάμια και λίμνες της περιοχής. Σε ισχύ παραμένει η απόλυτη απαγόρευση χρήσης νερου από τις λίμνες και τα ποτάμια. Η ανησυχία είναι μεγάλη για τις επιπτώσεις της ρύπανσης, όχι μόνο στην υγεία του (λιγοστού) πληθυσμού αλλά και στα υδατικά οικοσυστήματα της περιοχής που είναι σημαντικοί τόποι αναπαραγωγής του σολωμού. To Υπουργείο Περιβάλλοντος εξέδωσε εντολή προς την εταιρεία να αποκαταστήσει τη ρύπανση. Διαδοχικές αποκαλύψεις που έρχονται στο φως αποδεικνύουν ότι η επικινδυνότητα του φράγματος κάθε άλλο παρά άγνωστη ήταν στην εταιρεία, στην οποία είχε γίνει σειρά συστάσεων από τις αρμόδιες αρχές της Βρετανικής Κολομβίας.
Και οι «μετασεισμοί» από το ατύχημα συνεχίζονται, ενώ πολλοί προειδοποιούν ότι θα είναι πλήγμα για το σύνολο της μεταλλευτικής βιομηχανίας. Αξίζει να παρακολουθήσετε το hashtag #MountPolley στο Twitter όπου χιλιάδες άνθρωποι γράφουν εξοργισμένοι με αυτό που συνέβη στη χώρα που περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη στον κόσμο περηφανεύεται για τη μεταλλευτική της βιομηχανία. Αμέτρητα άρθρα σε ιστοχώρους και εφημερίδες που ζητούν «να πέσουν κεφάλια» αυτών που ευθύνονται. Άλλα άρθρα διερωτώνται αν η εταιρεία Imperial Metals έχει τα χρήματα να αποκαταστήσει τη ζημία ή αν το πανάκριβο μάρμαρο θα πληρώσουν για μια ακόμα φορά οι φορολοογύμενοι πολίτες. Ομοβροντία πυρών από το σύνολο του τύπου δέχεται η περιφερειακή κυβέρνηση για την ανεπάρκεια των κρατικών ελέγχων στο μεταλλείο και την αδυναμία της να επιβάλει στην εταιρεία να συμμορφωθεί. Επαναλαμβάνουμε ότι μιλάμε για τον Καναδά, όχι για την Ελλάδα!
Στον Καναδά, πέντε ολόκληρες μέρες μετά τη διάρρηξη του φράγματος, το θέμα εξακολουθεί να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της δημοσιότητας με τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά και έντυπα μέσα ενημέρωσης της χώρας να φιλοξενούν καθημερινά εκτενή σχετικά ρεπορτάζ. Μεγάλη έκταση έχει πάρει το θέμα και σε όλο τον κόσμο, προκαλώντας έντονη ανησυχία ιδιαίτερα στις χώρες που έχουν ή που προγραμματίζουν να έχουν τέτοιου είδους μεταλλεία, όπως οι Η.Π.Α. Μια αναζήτηση με τον όρο «Mount Polley» στο Google News δίνει 30.800 αποτελέσματα!
Και στην Ελλάδα, από όσο είδαμε, δεν έχει γράψει κανείς μία γραμμή… Κανείς, πέρα από τα ιστολόγια που αναπαρήγαγαν το δικό μας άρθρο: Περιβαλλοντικός εφιάλτης στον Καναδά από διαρροή αποβλήτων μεταλλείου παρόμοιου με τις Σκουριές. Το θέμα δεν πέρασε απλά «στα ψιλά», πέρασε στην απόλυτη ανυπαρξία. Κανένα από τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης δεν μετέφρασε έστω δυο γραμμές κάποιου από τα σχετικά άρθρα του πρακτορείου Reuters. Δεν τα είδαν; Βρήκαν ασήμαντο ένα περιβαλλοντικό ατύχημα που οι Καναδικές ειδησεογραφικές σελίδες λένε ότι είναι «ένα από τα χειρότερα στον κόσμο»; Θεώρησαν ότι δεν μας αφορά το θέμα γιατί δεν έχει σχέση με τίποτα που συμβαίνει ή πρόκειται να συμβεί στην Ελλάδα; H φράση «μεταλλείο χαλκού-χρυσού» δεν χτύπησε κάποιο καμπανάκι; Ή μήπως χτύπησε;
Είναι ολοφάνερη η σύνδεση της καταστροφής στον Καναδά με την καταστροφική «επένδυση» που ετοιμάζει η Καναδική εταιρεία μαζί με τον εθνικό εργολάβο – καναλάρχη – μεγαλοεκδότη στη Χαλκιδική. Δεν είναι τυχαία η εκκωφαντική σιωπή των διαπλεκόμενων ΜΜΕ. Ξέρουν ότι αυτή είναι μια είδηση που δεν πρέπει να φτάσει στα αυτιά του Ελληνικού κοινού, γιατί θα χαλάσει τη ρόδινη εικόνα που έχει δημιουργήσει η προπαγάνδα της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ / ELDORADO GOLD. Θα καταστρέψει το παραμύθι της «ανάπτυξης», με τους δήθεν αυστηρούς περιβαλλοντικούς όρους που δήθεν θα τηρούνται με θρησκευτική ευλάβεια από την εξαιρετική Καναδική εταιρεία ενώ οι κρατικές υπηρεσίες με άγρυπνο μάτι θα ελέγχουν… Και μετά ξυπνήσαμε, όπως ξυπνήσαν και οι Καναδοί. Αλήθεια πιστεύει κανείς ότι οι Ελληνικές κρατικές υπηρεσίες, που δεν «βλέπουν» τις παρανομίες της εταιρείας όταν τις βάζεις μπροστά στα μάτια τους, θα καταφέρουν εκεί που απέτυχαν οι αντίστοιχες Καναδικές υπηρεσίες;
Είναι γνωστό το αυτό το παραμύθι και πριν από εμάς το άκουσαν και οι Καναδοί. Η καταστροφή είναι κάτι μακρινό και αόριστο, κάτι «που δεν μπορεί να συμβεί». Μέχρι που συμβαίνει. Και συμβαίνει πάντα, με μαθηματική ακρίβεια.
Εμείς θα γράψουμε για όλες τις πτυχές αυτού του «ατυχήματος» – που μόνο απρόσμενο δεν ήταν – όπως ακριβώς τις μεταδίδουν τα Καναδικά και διεθνή μέσα. Ζητάμε τη βοήθεια των φίλων ιστολόγων και των μέσων ενημέρωσης που γνωρίζουμε ότι στηρίζουν τον αγώνα για τη σωτηρία της Χαλκιδικής, να βοηθήσουν να αναδειχθεί όσο γίνεται το θέμα.

Πηγή:http://antigoldgr.org/

Διαβάστε περισσότερα...

Κάλεσμα για συμβολική διαμαρτυρία στο εργοστάσιο της Ελληνικός χρυσός...

Μιλάει στο Κόκκινο η Μαίρη Χριστιανού, μια από τις 12 γυναίκες που παρίσταντο έξω από την είσοδο του παράνομου εργοστασίου της Ελληνικός χρυσός στις Σκουριές, διαμαρτυρόμενες για την φωτογραφική τροπολογία που νομιμοποιεί το περιβαλλοντικό έγκλημα που εξελίσσεται στην Χαλκιδική. Αποφασίσαμε 12 γυναίκες να προχωρήσουμε σε διαμαρτυρία για την φωτογραφική τροπολογία που ψηφίζεται αύριο στη βουλή με τη νομοθεσία για τα δάση που δίνει το ελευθέρας στην Ελληνικός χρυσός να συνεχίσει το εγκληματικό της έργο ανενόχλητη, σχολιάζει η κ. Χριστιανού.
Καλούμε τον κόσμο έξω από το παράνομο εργοστάσιο της Ελληνικός χρυσός να ενωθεί μαζί μας ώστε να διαμαρτυρηθούμε για την εξοργιστική φωτογραφική τροπολογία.

Φωτογραφίες: @LiziVellis, @BoycottGold

Διαβάστε περισσότερα...

Ευρωκαταδίκη της Ελλάδας για τα μεταλλεία χρυσού...

Κόλαφος είναι για την κυβέρνηση η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου το οποίο καταδικάζει τη χώρα μας για το γεγονός ότι παρέλειψε (;) να λάβει εντός συγκεκριμένων προθεσμιών τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να ανακτήσει και μάλιστα εντόκως από την Ελληνικός Χρυσός- συμφερόντων Μπόμπολα- τα 15,34 εκατ. ευρώ εκατομμύρια που παρανόμως χορήγησε το ελληνικό δημόσιο πωλώντας δημόσια περιουσία σε τιμή κατώτερη της αξίας της και με απαλλαγή από τους φόρους.
Έτσι τη στιγμή που βρίσκεται στην Ελλάδα σε εξέλιξη πογκρόμ διώξεων κατά των κατοίκων της Ιερισσού που είναι αντίθετοι με τη λειτουργία του μεταλλείου, η πρώτη απόφαση δικαστηρίου καταδικάζει την ελληνική κυβέρνηση αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι πρόκειται για σκάνδαλο με πολιτικές και οικονομικές διαστάσεις.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε την Πέμπτη 17 Οκτωβρίου 2013, βάσιμη την προσφυγή της Επιτροπής κατά της Ελλάδας αφού η πώληση περιουσιακών στοιχείων από το ελληνικό δημόσιο στην Ελληνικός Χρυσός κρίθηκε παράνομη και ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά με την απόφαση Ε(2011) 1006 τελικό της Επιτροπής, της 23ης Φεβρουαρίου 2011, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 48/2008 (πρώην NN 61/2008) που εφάρμοσε η Ελλάδα υπέρ της Ελληνικός Χρυσός ΑΕ, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2 και 3 της εν λόγω αποφάσεως.
Το ιστορικό της υπόθεσης που αποτελεί μέγα πολιτικό, οικονομικό και περιβαλλοντικό σκάνδαλο περιγράφεται ανάγλυφα στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και συγκεκριμένα:
από τις 23 Φεβρουαρίου 2011 η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση C(2011)1006 με την οποία έκρινε ότι η πώληση περιουσιακών στοιχείων και γης υπέρ της Ελληνικός Χρυσός ΑΕ σε τιμή κατώτερη της αξίας τους και με απαλλαγή από την υποχρέωση καταβολής των συνδεόμενων φόρων είναι ενίσχυση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά. Επέβαλε στην Ελλάδα την ανάκτηση των ποσών με τόκο εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία της κοινοποιήσεώς της, ήτοι μέχρι τις 23 Ιουνίου 2011.
εντός δύο μηνών η Ελλάδα έπρεπε να πληροφορήσει την Επιτροπή σχετικά με το συνολικό ποσό, τα ληφθέντα ή τα προς λήψη μέτρα και να υποβάλει έγγραφα που να αποδεικνύουν ότι ζητήθηκε από τον δικαιούχο η επιστροφή της ενίσχυσης. Η Ελλάδα έπρεπε επίσης να ενημερώνει την Επιτροπή σχετικά με την πρόοδο των εθνικών μέτρων που λαμβάνονται για την εκτέλεση της απόφασης μέχρι την ανάκτηση της ενίσχυσης.
Τον Απρίλιο του 2011 η Ελλάδα άσκησε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής (T-233/11, εκκρεμής).
Το 2012 η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή λόγω παραβάσεως κράτους μέλους, εκτιμώντας ότι η Ελλάδα δεν είχε λάβει εντός των προθεσμιών όλα τα απαραίτητα μέτρα για την εκτέλεση της αποφάσεώς της.
Με τη σημερινή του απόφαση το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι μέχρι τις 23/6/2011 η Ελλάδα δεν είχε λάβει κανένα μέτρο εκτέλεσης της αποφάσεως της Επιτροπής και ότι η επίμαχη ενίσχυση, στο σύνολό της, δεν είχε ανακτηθεί. Διαπιστώνει επίσης ότι η αίτηση παρατάσεως κοινοποιήσεως πληροφοριών που υπέβαλε η Ελλάδα δεν περιείχε καμία αιτιολογία βάσει της οποίας η Επιτροπή θα μπορούσε να αποφανθεί.

Πηγή: http://www.topontiki.gr- Της Βάλιας Μπαζού

Διαβάστε περισσότερα...

Απόφαση Πρυτανικού Συμβουλίου σχετικά με την επέκταση της μεταλλευτικής δραστηριότητας της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός» στη Βόρεια Χαλκιδική...

Το Πρυτανικό Συμβούλιο του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, αφού έλαβε υπόψη του την εισήγηση του Συμβουλίου Περιβάλλοντος για την επέκταση της μεταλλευτικής δραστηριότητας της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός» στη Βόρεια Χαλκιδική, καθώς και θέσεις για το αντίστοιχο θέμα του Κοσμήτορα της Σχολής Θετικών Επιστημών ΑΠΘ, Καθηγητή Γεωλογίας, Σπύρου Παυλίδη και του συντονιστή του Συμβουλίου Περιβάλλοντος του ΑΠΘ, Καθηγητή του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών, Κωνσταντίνου Κατσιφαράκη, καταλήγει στα εξής:
1. Σε μία εποχή μεγάλης οικονομικής κρίσης η οικονομική ανάπτυξη που στηρίζεται στην αξιοποίηση των φυσικών αποθεμάτων ασφαλώς και είναι, για ένα κράτος που βρίσκεται στα όρια της χρεοκοπίας, θέμα υψίστης προτεραιότητας. Με δεδομένη όμως τη διεθνή εμπειρία των τελευταίων δεκαετιών, όπου στο πλαίσιο της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας εφαρμόστηκε ένα επιθετικό μοντέλο ανάπτυξης, το οποίο και τα αποθέματα εξάντλησε και το περιβάλλον υποβάθμισε αλλά και οδήγησε την οικονομία σε αδιέξοδο, γίνεται σαφές ότι η ανάπτυξη πρέπει να πληροί συγκεκριμένους όρους και σαφείς προϋποθέσεις. Σήμερα, οι αρχές της αειφορικής ανάπτυξης, δηλαδή της ισόρροπης συνεισφοράς της οικονομίας, της κοινωνικής συνοχής και της προστασίας του περιβάλλοντος αποκτούν ιδιαίτερο νόημα. Με την έννοια αυτή το υπό εξέταση θέμα, της επέκτασης της μεταλλευτικής δραστηριότητας της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός» στη Βόρεια Χαλκιδική, πρέπει να λάβει υπόψη του τα εξής:
- τις υπόλοιπες αναπτυξιακές δραστηριότητες και τις ενδεχόμενες επιπτώσεις σε αυτές από τη συγκεκριμένη επένδυση, 
- τους περιβαλλοντικούς όρους που οι επιστήμονες έχουν επισημάνει και δεν έχουν ληφθεί πλήρως υπόψη και
- τη δικαιολογημένη ανησυχία αλλά και τις αντιδράσεις των κατοίκων των περιοχών στις οποίες εντοπίζονται τα κοιτάσματα και σχεδιάζονται μεταλλευτικές ή/και μεταλλουργικές επενδύσεις, αλλά και όλων των ευαισθητοποιημένων σε περιβαλλοντικά θέματα πολιτών, στοιχεία που θέτουν σε κίνδυνο την κοινωνική συνοχή.
2. Η Ελλάδα αποτελεί μια σημαντική Κοιτασματολογική Περιφέρεια της Ευρώπης και η ανάπτυξη της μεταλλευτικής δραστηριότητας στη χώρα μας είναι ευπρόσδεκτη, εφόσον όμως πληροί μια βασική προϋπόθεση: να αποβαίνει συνολικά προς το συμφέρον του τόπου. Για να συμβεί όμως αυτό και να αποκατασταθεί η κοινωνική συνοχή θα πρέπει να διασφαλιστούν 3 επιμέρους προϋποθέσεις:
α) Η σύμβαση μεταξύ κράτους και εταιρείας να διασφαλίζει απολύτως τα συμφέροντα του δημοσίου. β) Να υπάρχει μηχανισμός διαρκούς ελέγχου τήρησης των περιβαλλοντικών όρων και
γ) Να υπάρχει στάθμιση των περιβαλλοντικών και λοιπών επιπτώσεων ως προς τα αναμενόμενα οφέλη της επένδυσης.
3. Στη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων η επέκταση της μεταλλευτικής δραστηριότητας σε οποιοδήποτε σημείο της έκτασης των 264.000 στρεμμάτων που έχουν παραχωρηθεί στην εταιρεία χαρακτηρίζεται ως αειφορική εκμετάλλευση. Όμως, η μεταλλευτική δραστηριότητα μπορεί να χαρακτηριστεί ως αειφορική μόνο όταν δεν αλλάζει το χαρακτήρα της περιοχής, η οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση διαθέτει πλούσιο και μοναδικό φυσικό περιβάλλον, αξιόλογο ιστορικό και πολιτισμικό τοπίο. Για το λόγο αυτό προτείνεται η μεταλλευτική δραστηριότητα να περιοριστεί σε συγκεκριμένο τμήμα της έκτασης αυτής, ώστε να μην υπερβαίνει τη φέρουσα ικανότητά της περιοχής και να μην εκμηδενίζει τα περιθώρια ανάπτυξης του αγροτικού και του τουριστικού τομέα.
4. Σε ό,τι αφορά τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της επένδυσης κρίνεται ότι στη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων υποβαθμίζεται ο περιβαλλοντικός κίνδυνος από την προτεινόμενη δραστηριότητα στα επιμέρους φυσικά και ανθρωπογενή συστήματα. Προτείνεται λοιπόν στην παρούσα φάση να συμπληρωθεί και να επανεξεταστεί η ΜΠΕ στα σημεία που δεν παρέχονται εγγυήσεις για την ασφαλή εξόρυξη. Ενδεικτικά επισημαίνονται τα εξής σημεία τα οποία και χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης:
- Για τους υδατικούς πόρους:
* Η προβλεπόμενη ταπείνωση της στάθμης του υπόγειου νερού στην περιοχή των Σκουριών είναι σημαντική καθώς αναμένεται να ξεπεράσει τα 600m.
* Η πιθανότητα ενίσχυσης της έντασης και της επικινδυνότητας των πλημμυρικών φαινομένων είναι μεγάλη (σε περιοχή μάλιστα που χαρακτηρίζεται από ισχυρές βροχοπτώσεις, με ιστορικό πολύ σημαντικών πλημμυρών και σε εποχή ακραίων φαινομένων).
* Υπάρχει κίνδυνος ρύπανσης των νερών από τις πρόσθετες δραστηριότητες.
* Η περιγραφή της διαδικασίας εισπίεσης του πλεονάζοντος αντλούμενου νερού είναι ασαφής. Η βαθειά εξόρυξη στην Ολυμπιάδα αναμένεται να προκαλέσει υφαλμύριση του παράκτιου υδροφορέα. * Επιπτώσεις στους υδατικούς πόρους θα έχει επίσης και η σήραγγα Μαντέμ Λάκκου-Ολυμπιάδας. - -Για την ατμόσφαιρα:
Δυστυχώς, η ΜΠΕ έχει σημαντικές ελλείψεις όσον αφορά την εκτίμηση των επιπτώσεων των προγραμματιζόμενων δραστηριοτήτων, ενώ υπάρχει σημαντική υποτίμηση των επιπτώσεων του έργου στην ποιότητα του αέρα. Οι μεταλλευτικές δραστηριότητες επιβαρύνουν την ατμόσφαιρα, κυρίως λόγω των εκπομπών αιωρουμένων σωματιδίων και βαρέων μετάλλων. Οι εκπομπές αιωρουμένων σωματιδίων από την ανάπτυξη του νέου μεταλλείου στις Σκουριές θα είναι πολύ μεγάλες, συγκρίσιμες σε μέγεθος με τις αντίστοιχες εκπομπές από τις οδικές μεταφορές για όλες τις κατηγορίες οχημάτων στην Θεσσαλονίκη ή τις εκπομπές από την εξόρυξη λιγνίτη στα μεγάλα ορυχεία της ΔΕΗ στην κοιλάδα της Εορδαίας (π.χ. Πεδίο Καρδίας). Το μετάλλευμα που θα εξορύσσεται, αλλά και τα στείρα, παρουσιάζουν μια σημαντική περιεκτικότητα σε βαρέα μέταλλα, οπότε εκτιμάται ότι οι εκπομπές βαρέων μετάλλων, ιδιαίτερα αρσενικού, από την εξόρυξη, την κατεργασία αλλά και τα τέλματα, θα είναι πολύ υψηλές.
- Για τα στερεά απόβλητα:
Το Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων της ΜΠΕ προβλέπει τη δημιουργία χώρου απόθεσης επικινδύνων αποβλήτων, αλλά δεν λαμβάνεται υπόψη ότι το βασικό απόβλητο, η ιλύς σκοροδίτη-γύψου απαιτεί απόθεση σε χωριστές κυψέλες, καθώς η συναπόθεση με άλλα στερεά απόβλητα με αλκαλικό pH ή με μεγάλη περιεκτικότητα σε κυανιούχα θα δημιουργήσει συνθήκες ευνοϊκές για την επαναδιάλυση του As.
- Για τα λιμενικά έργα και το θαλάσσιο περιβάλλον:
Το συμπέρασμα της ΜΠΕ ότι «η χρήση του υφιστάμενου λιμένα και η κατασκευή του νέου εκτιμάται ότι θα έχουν αρνητική αλλά μη σημαντική επίπτωση στο σύστημα παράκτιων υδάτων της περιοχής Στρατωνίου (GR0010000100091)», εκτιμάται ότι δεν είναι επαρκώς τεκμηριωμένο και δεν ευσταθεί, αφού υπάρχουν παραλήψεις και αναπάντητα ερωτήματα, όπως πιθανά ναυτικά ατυχήματα και βλάβες μεταφόρτωσης κ.α. Όσον αφορά στα παράκτια ύδατα της περιοχής υπάρχουν παραλήψεις διερεύνησης σχετικά με τα θαλάσσια ιζήματα και τις επιπτώσεις των πλημμυρικών ή ατυχηματικών παροχών στο θαλάσσιο περιβάλλον.
- Οικολογικά ζητήματα: Ως προς τα οικολογικά ζητήματα οι αρνητικές επιπτώσεις διακρίνονται σε αντιστρεπτές και μη αντιστρεπτές. Με την επιχειρούμενη επένδυση στη θέση Σκουριές εκτιμάται ότι θα προκληθούν μόνιμες και μη αντιστρεπτές ζημιές στα δάση της περιοχής (πολλά εκ των οποίων έχουν χαρακτηριστικά αρχέγονων δασών), στη βιοποικιλότητα, στο τοπίο, στα εδάφη καθώς και στα επιφανειακά και υπόγεια νερά. Πρόκειται για δραστηριότητα πολύ μεγάλης κλίμακας μη συμβατής με τη φέρουσα ικανότητα της περιοχής.
5. Τέλος, προτείνεται η σύσταση ανεξάρτητου φορέα παρακολούθησης με συμμετοχή επιστημόνων, εκπροσώπων της τοπικής κοινωνίας και της εταιρείας, έτσι ώστε να υπάρχει διαρκής έλεγχος και να πιστοποιείται ότι υλοποιούνται συγκεκριμένες δεσμεύσεις για τήρηση των κανονισμών και των περιβαλλοντικών όρων. Το Πρυτανικό Συμβούλιο εκτιμά ότι ούτε η δαιμονοποίηση και η de facto απόρριψη κάθε αναπτυξιακής δραστηριότητας που κινείται στην κατεύθυνση της αξιοποίησης των φυσικών πόρων, ούτε όμως και η άκριτη αποδοχή μεγάλων επενδύσεων, στη λογική της υπέρβασης της οικονομικής κρίσης, χωρίς την ολοκληρωμένη εξέταση και διασφάλιση του συνολικού αναπτυξιακού οφέλους, της κοινωνικής συνοχής και της προστασίας του περιβάλλοντος, είναι πράξεις συμβατές με τον επιστημονικό ορθολογισμό. Για το λόγο αυτόν, το Πρυτανικό Συμβούλιο προτείνει τις συγκεκριμένες αλλαγές και τροποποιήσεις στην όλη διαδικασία.  

Το Πρυτανικό Συμβούλιο
Ιωάννης Α. Μυλόπουλος, Πρύτανης ΑΠΘ
Ιωάννης Δ. Παντής, Αντιπρύτανης Οικονομικού Προγραμματισμού και Ανάπτυξης
Δέσπω Αθ. Λιάλιου, Αντιπρύτανις Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Προσωπικού
Σοφία Α. Κουίδου-Ανδρέου, Αντιπρύτανις Έρευνας

Διαβάστε περισσότερα...

Δουλειές ή περιβάλλον; Επαρχιακή Σουηδική πόλη αντιμετωπίζει το δίλημμα της εξόρυξης...

Δεν μπορείς να λύσεις τα προβλήματα των επαρχιακών κοινοτήτων με βαριά, βρώμικη μεταλλευτική βιομηχανία. Η βόρεια Σουηδία έχει γίνει το δικό μας αντίστοιχο μιας αναπτυσσόμενης χώρας. Αυτοί είναι αναγκασμένοι να ζήσουν με τη ρύπανση ενώ εμείς παίρνουμε τους φυσικούς τους πόρους με την υπόσχεση θέσεων εργασίας. Είναι εκβιασμός. Αυτό είναι το τόσο παινεμένο στη χώρα μας “Σουηδικό μοντέλο”! Η Σουηδία, μια χώρα που εκμεταλλεύεται τους ορυκτούς της πόρους και όπου υποτίθεται ότι όλοι είναι ευχαριστημένοι με την ανάπτυξη που τους προσφέρουν τα μεταλλεία. Όπως φαίνεται, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως μας τα λένε τα εγχώρια παπαγαλάκια… Η δήλωση είναι του Σουηδού γεωλόγου Olle Holmstrand από το Jobs vs. environment? Rural Swedish town faces mining dilemma. | Alaska Dispatch.

Θέμα του άρθρου είναι η διαμάχη που έχει ξεσπάσει στην πόλη Oviken της βόρειας Σουηδίας (δείτε το χάρτη), για το είναι προς το συμφέρον του τόπου να γινει μια μεγάλη επιφανειακή εξόρυξη ουρανίου. Τα επιχειρήματα των δυο πλευρών γνωστά και στη χώρα μας – από τη μια οι δουλειές στα μεταλλεία κι από την άλλη το περιβάλλον που πλήττεται και που κι αυτό στηρίζει άλλες δουλειές. Είναι απολύτως θεμιτό για μια κοινωνία να διαλέξει το πρώτο, όμως ας το κάνει εν γνώσει του γεγονότος ότι πρόκειται για βάναυση προσβολή του φυσικού περιβάλλοντος και ότι δεν υπάρχει μεταλλείο που “δεν ρυπαίνει”. Στη Σουηδία, όλα τα ωραία και ρόδινα που διαδίδονται για τη μεταλλεία στη χώρα μας “δεν πιάνουν” γιατί οι άνθρωποι έχουν μάτια και βλέπουν… Είχαμε γράψει και παλιότερα ένα σχετικό θέμα εδώ.
Το πλέον ενδιαφέρον είναι ότι αυτό που περιγράφει για τη Σουηδία ο Σουηδός γεωλόγος (που προφανώς ανήκει κι αυτός “σε μια διαφορετική οικογένεια γεωλόγων”) είναι ΑΚΡΙΒΩΣ αυτό που κάποιοι θέλουν να κάνουν στην Ελλάδα. Η πλούσια σε μεταλλεύματα βόρεια Ελλάδα να γίνει ένα είδος “αναπτυσσόμενης χώρας”. Ο δικός μας Τρίτος Κόσμος. Να γεμίσει με ανοιχτά πηγάδια και τοξικές χαβούζες, προς αμφίβολο όφελος της εθνικής οικονομίας και σίγουρη καταστροφή της τοπικής οικονομίας και του περιβάλλοντος. Με τον εκβιασμό ή με το καρότο των θέσεων εργασίας, όπως γίνεται παντού στον κόσμο. Και ας υπάρχουν τόσα παραδείγματα που μας δείχνουν από πριν πού θα καταλήξουμε.

Πηγή: http://antigoldgreece.wordpress.com

Διαβάστε περισσότερα...

“Κοινωνικός κανιβαλισμός” στα μεταλλεία χρυσού...

Αυτό που συνέβη χθες στη Χαλκιδική, είναι ενδεικτικό του φαινομένου του “κοινωνικού κανιβαλισμού” που προωθείται τώρα στην Ελλάδα. Έβαλαν λοιπόν, τους εργαζόμενους-μεταλλωρύχους της “Ελληνικός Χρυσός” να κτυπήσουν τους κατοίκους της περιοχής που δεν θέλουν τα μεταλλεία επειδή καταστρέφεται, όπως επιμένουν, το Περιβάλλον. Δίκιο, άδικο, είναι απαράδεκτο οι εργαζόμενοι να παίζουν το ρόλο του τραμπούκου. Η δε, Αστυνομία, εξ όσων πληροφορούμαι, έπαιζε τον ρόλο του Πόντιου Πιλάτου και το μόνο που έκανε ήταν να εμποδίζει πολίτες της περιοχής να πλησιάσουν στο σημείο. Ωραία πράματα! Μπομπολιστάν.

Το ρεπορτάζ 
Επεισόδια, μεταξύ κατοίκων και εργαζομένων στην εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός» σημειώθηκαν στην περιοχή του Δήμου Σταγείρων – Ακάνθου Χαλκιδικής, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν ελαφρά τρία άτομα. Όπως έγινε γνωστό, η ατμόσφαιρα δυναμιτίστηκε όταν 15 περίπου εργαζόμενοι στην εταιρία, στην πλειοψηφία τους αρχαιολόγοι και τοπογράφοι, μετέβησαν στην τοποθεσία «Σκουριές», όπου σχεδιάζεται να γίνει εξόρυξη χρυσού, προκειμένου να ξεκινήσουν οι προκαταρκτικές εργασίες. Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της εταιρείας, Κώστα Γεωργαντζή, οι εργαζόμενοι δέχτηκαν ξαφνικά επίθεση με πέτρες και καδρόνια από κατοίκους της περιοχής, που αντιδρούν στη λειτουργία των μεταλλείων χρυσού. «Η εταιρεία είναι καθόλα νόμιμη. Τα επεισόδια προκλήθηκαν από ομάδα μεταφερόμενων ακτιβιστών και από μερίδα κατοίκων που αντιδρούν μόνιμα στην επένδυση. Εμείς δεν πρόκειται να φύγουμε. Θα προστατεύσουμε τα συμφέροντα της εταιρίας και το δικαίωμα στην εργασία των υπαλλήλων μας», δήλωσε ο κ. Γεωργαντζής. Διαφορετική ήταν ωστόσο η εκδοχή της εκπροσώπου της συντονιστικής επιτροπής αγώνα κατά της λειτουργίας των μεταλλείων, Κατερίνας Ιγγλέζη. Σύμφωνα με την ίδια, οι 30 περίπου κάτοικοι, στην πλειοψηφία τους γυναίκες προπηλακίστηκαν από 400 περίπου εργαζόμενους της επιχείρησης. «Με πρωτοβουλία των εκπροσώπων της εταιρίας «Ελληνικός Χρυσός», σήμανε συναγερμός και μεταφέρθηκαν με λεωφορεία όλοι εργαζόμενοι (γύρω στα 400) άτομα, στην περιοχή των μεταλλείων. Μας προπηλάκισαν, μας έβριζαν, και ήμασταν απροστάτευτοι, αφού στο σημείο υπήρχαν μόνο τρις αστυνομικοί. Εμείς θα συνεχίσουμε τον αγώνα για την προστασία του τόπου μας από την καταστροφή», δήλωσε η κ. Ιγγλέζη. Οι 400 εργαζόμενοι περιφρουρούν τα μεταλλεία, ενώ κάτοικοι των οικισμών Μεγάλη Παναγιά και Στρατονίκη, του Δήμου Σταγείρων – Ακάνθου, σε ένδειξη διαμαρτυρίας απέκλεισαν από το απόγευμα τον επαρχιακό δρόμο Αρναίας – Ουρανούπολης, σε ένδειξη διαμαρτυρίας.
ΑΚΟΥΣΤΕ την συγκλονιστή καταγγελία του εκπροσώπου των κατοίκων κ. Τόλη Παπαγεωργίου, ο οποίος μίλησε νωρίτερα στο “Marconi Radio 96,1 F.M.” του Βόλου και στην εκπομπή “Συμβαίνει Τώρα” του Αντώνη Κουμιώτη και από την οποία προκύπτει ότι εργαζόμενοι του Μπόμπολασάπισαν στο ξύλο και έστειλαν στο Νοσοκομείο κατοίκους του Δήμου Σταγείρων – Ακάνθου Χαλκιδικής, εκ των οποίων ένας 48χρονος οικογενειάρχης βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση, με την ΕΛ.ΑΣ. σε ρόλο Πόντιου Πιλάτου.

Πηγή: http://antigoldgreece.wordpress.com

Διαβάστε περισσότερα...

Το βρώμικο νερό δεν πλένεται...

Ζούμε σε μια περιοχή όπου το μεγαλύτερο μέρος του βόρειου τμήματός της είναι χαρακτηρισμένο, πλουτοπαραγωγικά, ως μεταλλευτική ζώνη και κοινωνικο-οικονομικά, ως υποβαθμισμένη και υπανάπτυκτη περιοχή. Το δε νότιο τμήμα της το χαρακτηρίζει η ύπαρξη τουλάχιστον 150.000 αυθαίρετων κατασκευών, χωρίς να συνυπολογίζονται τα 50.000 νεόχτιστα που παραμένουν στα αζήτητα. Μιλάμε για “έναν τόπο μοναδικό”, “έναν τόπο για να ζήσεις ένα γλυκό φθινόπωρο” σε έναν “πολυπόθητο και ιδανικό προορισμό” όπως λέει και κάποιος. Μιλάμε “οπωσδήποτε” για τη Χαλκιδική. Μιλάμε για μια περιοχή στην οποία έλαβε χώρα, μέρος της πραγμάτωσης του νεοελληνικού οράματος για “κοινωνική ευημερία και πρόοδο”, επενδύοντας κυρίως στο βαρύ χαρτί της ελληνικής βιομηχανίας, τον ξεσαλο-τουρισμό, για την “οικονομική μας ανάπτυξη”. Ανάπτυξη, λέξη παραπλανητική, αφού πρόκειται για καθαρά οικονομικίστικο όρο που δεν αναφέρεται σε καμιά περίπτωση στην πραγματική κοινωνική/λαϊκή ευημερία και πρόοδο και που περιγράφει γενικά και αόριστα την οικονομική μεγέθυνση δηλαδή την αύξηση του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος (ΑΕΠ) που με τη σειρά του και επί της ουσίας δε σημαίνει απολύτως τίποτα. Ας αναλογιστούμε τι σημαίνουν για τους κινέζους οι ρυθμοί ανάπτυξης της τάξης του 8-10% όταν τα μεροκάματά τους, στην καλύτερη περίπτωση, δεν ξεπερνούν τα 1,5 δολάρια τη μέρα ή το τι σημαίνει για τους κατοίκους της Γουατεμάλας το 5% ανάπτυξης της τελευταίας δεκαετίας όταν το 50% του πληθυσμού της χώρας τρέφεται στην κυριολεξία απ’ τα σκουπίδια. Κι ακόμη πιο κοντινά σε εμάς, το τι στην πραγματικότητα σήμαιναν για την Ελλάδα το υψηλό ΑΕΠ και οι υψηλοί, εκσυγχρονιστικοί, οικονομικοί δείκτες του 7 ή 8% της δεκαετίας του ’90 παρά το γεγονός ότι όλα γκρεμίζονταν γύρω μας. Στο όνομα αυτής της διεστραμμένης, άδικης και εντελώς αυθαίρετης λογικής, συρρικνώθηκε ο παγκόσμιος αγροτικός πληθυσμός και επιβλήθηκε η παραγωγή κονσερβοποιημένης, πλαστικής και βιομηχανοποιημένης τροφής. Έτσι μια χώρα αγροτοκτηνοτροφική σαν την Ελλάδα μεταμορφώθηκε σε κάτι το απροσδιόριστο και μπαχαλώδες που μέχρι πρότινος πουλούσε προϊόντα τεταρτογενούς οικονομικής υπόστασης, εικονικές υπηρεσίες και αέρα κοπανιστό. Αυτή η καταστροφή της παραγωγικής βάσης της χώρας και οι μανίες του δήθεν εκσυγχρονισμού μετέτρεψαν μια σχεδόν αυτάρκη αγροτική οικονομία σε τραπεζικό/μικροπολιτικό αλισβερίσι υπερτιμολογημένων επιδοτήσεων ενώ οδηγούσαν εντελώς ανερυθρίαστα , την αγροτική παραγωγή στις χωματερές. Στο όνομα της ανάπτυξης, θυσιάστηκαν εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δάσους και δασικών εκτάσεων καμένα ξανά και ξανά μέχρι να μετατραπούν σε εκατοντάδες χιλιάδες εντελώς αχρείαστες μεζονέτες, προς τέρψη της εργολαβικής απληστίας και της real estate παγκόσμιας φούσκας. Οι μέχρι τώρα απολαβές για την τοπική κοινωνία; Ελάχιστες έως και μηδενικές και επί το πλείστον ανασφάλιστες. Αλήθεια πόσα μεροκάματα επί του συνόλου, έγραψαν οι Χαλκιδικιώτες κατά τη διάρκεια του οικοδομικού οργασμού στη νότιο Χαλκιδική; Περίπου όσα θα γράψουν και κατά τις πολυαναμενόμενες και σωτήριες μεγαλοεπενδύσεις στη βόρειο… Στο όνομα της ανάπτυξης βιώσαμε και βιώνουμε την ανευθυνότητα, την αδιαφορία και την εγκατάλειψη των κυβερνώντων, των ειδικών και των ιθυνόντων, στο θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Άλλο ένα θέμα, με το οποίο ως γνωστόν και μέχρι πρότινος, ασχολούνταν και αγωνίζονταν τα “μόνιμα βολεμένα λαμόγια”, οι γνωστοί άγνωστοι και άξιοι χλευασμού, γραφικοί “οικολόγοι”. Για τους οραματιστές πολιτικούς και τους σοφούς τεχνοκράτες διαχειριστές του παγκοσμιοποιημένου εκσυγχρονισμού προείχαν άλλα θέματα, πρώτα τα “έργα πνοής” και οι “βασικές υποδομές” της χώρας, τα περιβόητα αλλά ακόμη ανολοκλήρωτα και χρωστούμενα “μεγάλα έργα”. Την ίδια ανικανότητα, την ίδια αυθαιρεσία λόγου και πράξης βιώνουμε και σήμερα. Οι ανάδοχοι της ανάπτυξης, οι ίδιοι πάντα, δεν καταφέρνουν να ξεβγάλουν από πάνω τους τη δυσωδία των ανοιχτών χωματερών όντας ανακατεμένοι, όλο και περισσότερο με τη μπόχα των ΧΥΤΑ και τη μαφιόζικη λέρα των εργοστασίων καύσης σκουπιδιών. Προσπαθούν ακόμη και σήμερα, το 2012, να μας πείσουν ότι η αυτονόητη, εργονομική και παραγωγός πραγματικής οικονομίας λύση, αυτή της ολοκληρωμένης και αποκεντρωμένης διαχείρισης των απορριμμάτων, από το διαχωρισμό μέχρι την κομποστοποίηση και από την ανακύκλωση μέχρι τη διαχείριση των υπολειμμάτων, πως ανήκει στο απώτερο μέλλον, πως πρόκειται για λύση οραματική και πως πρέπει να σχεδιαστεί σωστά και σταδιακά από ανθρώπους σοφούς και πραγματικά ευαίσθητους σαν τα μούτρα τους. Δεν αρκούν τα τριάντα και πλέον πρόστιμα εκατομμυρίων ευρώ από την ΕΕ για τις ανοιχτές χωματερές, δεν τους αγγίζουν τα επερχόμενα, για την από δεκαετίες ξεπερασμένη αντίληψη των ΧΥΤΑ. Συνεχίζουν να υποστηρίζουν, και να αυτοσυγχαίρονται, πως λύση του προβλήματος είναι η αιτία του προβλήματος, δηλαδή ότι ο καταναλωτισμός είναι αυτοσκοπός και μέτρο της ευημερίας. Μ’ αυτά και μ’ αυτά και μετά την εικοσαετία κατά την οποία πέρασαν από την Ελλάδα χρηματικά ποσά που δε θα ξαναφανούν ποτέ στην εναπομείνασα ιστορία της, η βόρεια Χαλκιδική παρέμεινε χωρίς βιολογικούς καθαρισμούς και γεμάτη σκατόλακκες ενώ η νότια, ζώντας το ιδιάζoν πανελλαδικό παράδειγμα, θα συνεχίσει να χαίρεται τους βόθρους και τα βοθρολύματα. Στο όνομα της ανάπτυξης αποκλείστηκε η ελεύθερη πρόσβαση και κατασκήνωση στις παραλίες, στο όνομά της καταπατήθηκαν χιλιάδες παραλίες για τη δημιουργία μπιτς μπαρ, καντινών και μικρο-μεγαλομεσαίων μονάδων ξαπλώστρων. Στο όνομά της ιδιωτικοποιήθηκαν εκατοντάδες όρμοι και γραφικές πτυχές αυτού του όντως όμορφου τόπου για την ικανοποίηση των προσωπικών ματαιοδοξιών και των κόμπλεξ των διαφόρων νεόπλουτων ημετέρων και των πολιτικών τους μεντόρων. Ακολουθώντας και επιβάλλοντας αυτό το τίποτα η παγκόσμια και τοπική, οικονομική και πολιτική ελίτ, έφερε την κοινωνία, στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα. Όσο για του λόγου το αληθές είναι αρκετή μια ματιά στην “αναπτυγμένη Ευρώπη”, βλέπε Ισλανδία, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία χωρίς ανάγκη αναδρομής στα αίσχη που επιτελέστηκαν στη λατινική Αμερική ή στην κεντρική Αφρική. Λυπούμαστε αλλά δεν πρόκειται για αφορισμούς ή για έναν απλό χαιρετισμό στην ανθρώπινη και δη στη νεοελληνική αυθαιρεσία. Το έχουμε εξάλλου ξαναπεί πως είναι πολλές οι βλαπτικότητες αυτού του παραπαίοντα «πολιτισμού» και του χρεοκοπημένου συστήματος που τον δημιουργεί αλλά και τρέφεται απ’ αυτόν. Είναι απλές, καθημερινές επισημάνσεις και ειλικρινείς προβληματισμοί. Μπορεί οι επισημάνσεις να είναι αυστηρές ή να φαίνονται απόλυτες και οι προβληματισμοί μονομερείς, είναι όμως οι μόνες δυνατές δεδομένης της κατάστασης στην οποία έχουμε περιέλθει ως χώρα και ως κοινωνία. Από τις 26/ 10/ 2011, ημέρα υπογραφής της φθινοπωρινής δανειακής σύμβασης, ζούμε και θα συνεχίσουμε να ζούμε για αρκετά χρόνια, μέσα στ’ αποκαΐδια που αφήνει πίσω της η παρανοϊκή αναπτυξιακή μανία και η εργολαβική αειφορία των νυν και πρώην εθνικών οραματιστών. Είναι μια παλιά ιστορία της οποίας όμως το επίκεντρο σήμερα εντοπίζεται στον παγκοσμιοποιημένο, μεταμοντέρνο κόσμο των δεικτών και των ρυθμών ανάπτυξης, της “ισχυρής Ελλάδας”, της “Ελλάδας που χτυπάει το χέρι της στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων”, της Ελλάδας των δικών τους παιδιών, των φραπεδίστας, της πλαστικής ευτυχίας, των εντελώς εκπορνευμένων εργασιακών σχέσεων, των καθημερινών σκανδάλων, του καναπέ και του σταρχιδισμού, της Ελλάδας των Σημίτη- Καραμανλή- Παπανδρέου που ανήγαγαν σε υπέρτατες αξίες τη διαπλοκή, τη ρεμούλα και το κουμπαριλίκι. Πρόκειται για το φόντο παρακαταθήκη σ’ εμάς και τους μελλούμενους, στις γενιές, τώρα πια, των ούτε 600 ευρώ. Κι όμως, παρά το όποιο χάλι, παρά την καταπάτηση, το ξεπούλημα, τον κοινωνικό και οικονομικό μαρασμό της περιοχής και της χώρας, το καλύτερο απομένει ακόμη να γίνει. Ο αναπτυξιακός προγραμματισμός τώρα πια επιτάσσει, τον επανασχεδιασμό, πάντα προς το καλύτερο και στο όνομα της προόδου, του ίδιου του εδαφολογικού και γεωμορφολογικού ανάγλυφου της χώρας. Το βαρύ χαρτί, ο άσσος, για τη σωτηρία της χώρας, είναι η ολοκληρωτική και στα γρήγορα απόληψη του ορυκτού της πλούτου. Αυτό απαιτούν οι ανάγκες σε ενέργεια και μέταλλα, κύρια και σπάνια, των ευρωπαίων και λοιπών υπερατλαντικών συμμάχων και φίλων, αυτό αναμένουν ν’ αρπάξουν οι ενδημούντες εργολάβοι εθνευεργέτες, αυτό διατείνονται στις σωτηριολογικές τους κορώνες διάφοροι “πραγματιστές” τραπεζίτες και τεχνοκράτες ακαδημαϊκοί, μ’ αυτό σιγοντάρουν την επανεκλογή τους πολλοί ακροδεξιοί, κεντρώοι και κεντροαριστεροί πολιτικοί αγύρτες. Όλα! Δώστε τα όλα! Με τις ευλογίες και κυρίως με τις οδηγίες/προσταγές κάποιων δήθεν εγκεφάλων τεχνοκρατών και διεθνών φωστήρων, στο όνομα της εθελοδουλείας και της αναξιοπρέπειας ή της ηλιθιότητας και της ανθρώπινης εκδοχής του χορού των lemmings*. Μ’ αυτούς τους όρους αποφασίστηκε “επιτέλους” το γενικό ξεχαρβάλωμα της Β. Χαλκιδικής και φυσικά με τη βούλα των πέντε συνυπεύθυνων υπουργών. Το λέμινγκ (λέμμος) είναιέναμικρότρωκτικό, τηςοικογένειαςτων “αρουραϊδών”. Σύμφωνα με ένα μύθο σε κάποια φάση της ζωής τους, τα λέμινγκ, υπακούοντας σε κάποια ακατανίκητη βιολογική παρόρμυση ή λόγω αγελαίας συμπεριφοράς, αυτοκτονούν μαζικά πηδώντας από γκρεμούς. Πολλές φορές αυτή η συμπεριφορά χρησιμοποιείται μεταφορικά όταν γίνεται αναφορά σε ανθρώπους ή ολόκληρους λαούς που ακολουθούν τυφλά τις επικρατούσες αντιλήψεις με ολέθριες συνέπειες. Το γενικό ξεχαρβάλωμα του Κιλκίς , της Ροδόπης, του Έβρου, της Εύβοιας και της Βοιωτίας, είναι ακόμη στη “διαβούλευση” και στη “διερεύνηση”, με τους διεθνείς, βεβαίως, διαγωνισμούς να έχουν ήδη στηθεί. Στις 26 / 7 / 2011 υπογράφηκε η Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΑΠ 201745 / 26.7.2011): Έγκριση Περιβαλλοντικών Όρων για τα έργα (α) Μεταλλευτικές-Μεταλλουργικές εγκαταστάσεις των Μεταλλείων Κασσάνδρας και β) Απομάκρυνση, Καθαρισμό και Αποκατάσταση χώρου Απόθεσης Παλαιών Τελμάτων Ολυμπιάδας. Στις 26 / 7 επιβεβαιώθηκαν όλες οι ανησυχίες, οι αγωνίες και οι φόβοι που εδώ και έξι χρόνια εκφράζει το πραγματικά μεγαλύτερο μέρος της τοπικής κοινωνίας. Στις 26 / 7 αποδείχθηκε η ορθότητα των στοιχείων και των εκτιμήσεων που έχουμε καταθέσει σε όλες τις δημόσιες εκδηλώσεις και παρεμβάσεις μας αναφορικά με το εθνοσωτήριο επενδυτικό σχέδιο της Ελληνικός Χρυσός. Οι πέντε συνυπεύθυνοι και φρεσκο-ανασχηματισμένοι υπουργοί ενέκριναν χωρίς καμία αντίρρηση και αμφιβολία, τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) όπως ακριβώς αυτή κατατέθηκε από την εν λόγω εταιρεία. Καθομολόγησαν μ’ αυτό τον τρόπο όλες τις αναπόφευκτες και σοβαρότατες επιπτώσεις στην ατμόσφαιρα, στο τοπίο, στα επιφανειακά και υπόγεια νερά, στη χλωρίδα, την πανίδα, όπως και στα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά της περιοχής, αφού ικανοποίησαν βέβαια τις πράσινες περιβαλλοντικές και κοινωνικές ευαισθησίες τους με τις επικοινωνιακές και προφορικές δεσμεύσεις της εταιρείας περί των “μετρίως σημαντικών”, “μερικώς αναστρέψιμων” και οπωσδήποτε “μη σοβαρών περιβαλλοντικών και άλλων συνεπειών”. Αυτοί οι κύριοι, με τη συγκεκριμένη απόφαση, προσπαθούν να εξωραΐσουν την επικείμενη ολοκληρωτική καταστροφή με ένα δήθεν αυστηρό ελεγκτικό μηχανισμό που στηρίζεται στην υποκριτική, “οικολογική” ευαισθησία των ευρωπαϊκών οδηγιών και στην ανεκδοτική και εξ ολοκλήρου ανεφάρμοστη ελληνική περιβαλλοντική νομοθεσία. Λίγη προσοχή στη διατύπωση και στις λεπτομέρειες της παραπάνω απόφασης, όπως μας προτείνουν να πράξουμε οι μισθωτοί και άμισθοι εντολοδόχοι των ιδιωτικών συμφερόντων, αρκεί, για να αντιληφθεί κανείς την αλήθεια όλων των αιτιάσεων της άρνησής μας και το βάσιμο των κατηγορηματικών ενστάσεών μας, όπως αυτές κατατέθηκαν στις ανοιχτές, λαϊκές συνελεύσεις σχετικά με: α) τον όγκο και το εύρος της δραστηριότητας β) τη φύση της ίδιας της δραστηριότητας γ) το χρόνο διάρκειας της αειφόρου μεταλλείας δ) τη διαδικασία της παραχώρησης ε) τη διαδικασία της αδειοδότησης στ) τα οφέλη για την τοπική κοινωνία και το ελληνικό δημόσιο Στις 26 / 7 / 2011 λοιπόν, αποφασίστηκε η “έγκριση των περιβαλλοντικών όρων και περιορισμών για την κατασκευή, λειτουργία, αποκατάσταση και παρακολούθηση των παραπάνω έργων”. Οι συνυπογράφοντες ξεκαθαρίζουν το περί τίνος πρόκειται όπως και τους όρους της δραστηριότητας ήδη από την πρώτη σελίδα της απόφασης. “Η απόφαση αφορά στο σύνολο των έργων που αποτελούν μία ενιαία και αδιαίρετη επένδυση. Το έργο που προτείνεται στο σχέδιο αυτό αφορά στο σύνολο των Μεταλλείων Κασσάνδρας, τα οποία εκτείνονται εντός συνολικής μεταλλευτικής παραχώρησης 264.000 στρεμμάτων”. Η απόφαση αυτή έρχεται λοιπόν να επικυρώσει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο το προικοσύμφωνο του χρυσού αρραβώνα, δηλαδή του νόμου 3220/2004 που παραχώρησε, χωρίς καμία καταγραφή των περιουσιακών στοιχείων των Μεταλλείων Κασσάνδρας, στην κυριολεξία γη και ύδωρ, σε μια ανύπαρκτη μέχρι τη στιγμή της μεταβίβασης εταιρεία. Ένα προικοσύμφωνο που δίνει το δικαίωμα στην εν λόγω εταιρεία, των 60.000 ευρώ αρχικού μετοχικού κεφαλαίου, μετά από σειρά “παρεκκλίσεων των κειμένων διατάξεων” και με εκ των υστέρων χειρόγραφες διορθώσεις με μπλάνκο, να ενεργεί χωρίς την ανάγκη περεταίρω μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων και να λειτουργεί μόνο με την κατάθεση απλών αιτήσεων προς τους εκάστοτε αρμόδιους φορείς (δασαρχείο, πολεοδομία, υπουργείο, αρχαιολογία κλπ). Φορείς που όπως απέδειξε και η πρόσφατη σχετική ιστορία (βλέπε τη στάση των παραπάνω υπηρεσιών απέναντι στις απαιτήσεις της TVX Gold που ουσιαστικά λειτουργούσε χωρίς άδειες, ή τις παρατάσεις λειτουργίας του μεταλλείου των Μαύρων Πετρών στη Στρατονίκη, από τον υφυπουργό Μανιάτη παρά το γεγονός ότι δεν τηρούνταν τα προσυμφωνημένα, χρήση μετροπόντικα αντί για φουρνέλα και πάει λέγοντας), είναι αδύνατο έως αδιανόητο να προβάλλουν οποιαδήποτε σοβαρή ένσταση ή άρνηση από την έναρξη των δραστηριοτήτων και μετά. Καθίστανται λοιπόν εντελώς γελοίες όλες οι μέχρι τώρα ιδιοτελείς αποστροφές των ας πούμε “υπέρμαχων του έργου” αναφορικά με το “ποιός σας το είπε”, “ποιός σας υποκινεί” ή “σας πληρώνει” για “να τρομοκρατείτε και να παραπληροφορείτε τον κόσμο ”. Μας το είπε και μας υποκίνησε το Επενδυτικό Σχέδιο Ανάπτυξης (ΕΣΑ) της εταιρείας, η Προκαταρκτική Περιβαλλοντική Εκτίμηση/Αξιολόγηση (ΠΠΕ/Α) με κατακλείδα τις αερολογίες της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ). Μας πλήρωσε με το παραπάνω η Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) της πιο πράσινης, πράσινης κυβέρνησης. Μια ολόκληρη κυβέρνηση, πέντε υπουργοί και τρείς υφυπουργοί της ελληνικής δημοκρατίας, δεν αξιώθηκαν έστω μιας εκ του πρωτοκόλλου ένστασης για το ποιος παίρνει τις αποφάσεις σ’ αυτόν τον τόπο. Χωρίς ντροπή, χωρίς ευθιξία ή αξιοπρέπεια έβαζαν την υπογραφή τους, ενώ το συνεργαζόμενο φιλανθρωπικό ίδρυμα Ελληνικός Χρυσός μέσω της μητέρας εταιρείας Ευρωπαϊκά Χρυσοχώραφα (European Goldfields) είχε ήδη ανακοινώσει από τον Απρίλη το προαποφασισμένο αποτέλεσμα. Οι ανακοινώσεις γινόντουσαν βέβαια στο εξωτερικό (Ζυρίχη) και οπωσδήποτε στην αγγλική γλώσσα αλλά για έναν κοσμοπολίτη σαν τον κ. Παπακων/ου ήταν άκρως επεξηγηματικές. Ο κ. Steve Sharp, υψηλόβαθμο στέλεχος της καθόλου ελληνικής εταιρείας European Goldfields (EG 95% της Ελληνικός Χρυσός), στις 13 / 4 / 2011 καυχιότανε σε διεθνές οικονομικό φόρουμ, ότι οι αδειοδοτήσεις αφορούν το σύνολο των μεταλλευτικών παραχωρήσεων (τα 264.000 στρ.) και πως γενικώς δεν ήταν “σώφρoν λόγω της ευαισθησίας του θέματος”, να ομολογούσανε από την αρχή τους σχεδιασμούς για τα 40 χιλιόμετρα γεωτρήσεων περιχαράκωσης καθώς από μόνη της μια τέτοια κίνηση, προσδιορίζει το εύρος και την πραγματική φύση της όλης δραστηριότητας. Έτσι και πριν αλέκτωρ λαλήσει, στις 15 / 7 / 11, 11 μέρες πριν από την έκδοση της ΚΥΑ, η κυρία EG άρχισε να ανοίγει τα χαρτιά της. Μάθαμε λοιπόν από τις εταιρικές αναρτήσεις ότι, δεδομένων και των αναθεωρημένων τιμών των μετάλλων, τα μεταλλευτικά αποθέματα των Σκουριών είναι κατά εκατό εκατομμύρια τόνους μεγαλύτερα και ότι πέριξ αυτών υπάρχουν και άλλοι 116 εκ. τόνοι. Δηλαδή η εξόρυξη δε θα είναι 146 εκ. τόνων όπως υπέγραψαν τα καλόπαιδα των συνυπεύθυνων υπουργείων σχετικά με τη ΜΠΕ, αλλά (146+100+116) 362 εκ. τόνοι. Ότι η ανοιχτή εξόρυξη στις Σκουριές θα κρατήσει άλλα εφτά χρόνια, δηλαδή 17 και φυσικά ότι ο κρατήρας θα είναι “λίγο μεγαλύτερος” από τα αρχικά 700 μέτρα. Και ακόμη ότι υπάρχει πραγματικά το τεράστιο μεταλλοφόρο σύμπλεγμα της Τσικάρας, ότι είναι αλήθεια τα όσα λέγονται για την Πιάβιτσα και τη Φισώκα και ότι και στην Ολυμπιάδα θα έχουμε σχετική επέκταση, και κατά 25% μεγαλύτερη διάρκεια. Δυστυχώς για τα παπαγαλο-πιθηκοειδή φερέφωνα του αχού των διαδρόμων της εταιρείας, οι παραπάνω ανακοινώσεις εμπεριέχουν σοβαρές και δραματικές, ήδη γνωστές, αλήθειες. Η διάρκεια της “αειφόρου μεταλλείας”, θα είναι αυτή των 27 χρόνων για τις Σκουριές, δηλαδή φουλ ανοιχτή εξόρυξη, και των 25 χρόνων για την Ολυμπιάδα. Οι προβλεπόμενες άμεσες θέσεις εργασίας, καθ’ ομολογίαν υπεργολαβικές, θα είναι 1000 (χίλιες) κατά την πλήρη ανάπτυξη του έργου, ενώ “ενδεχομένως” θα δημιουργηθούν και 300 έμμεσες θέσεις απασχόλησης. Ο δήμαρχος μάλλον θα πρέπει να συνέλθει και όσοι νομίζουν ότι βρήκαν ή θα βρουν “σίγουρη δουλειά” γι’ αυτούς τα παιδιά και τα εγγόνια τους, μάλλον θα πρέπει να κρατήσουν μικρότερο καλάθι. Η ΚΥΑ είναι ο πολιορκητικός κριός των επιδρομέων και δεν είναι καθόλου τέλεια κε. υπουργέ, κε. δήμαρχε και κκ. δημοτικοί σύμβουλοι, ενώ η πολυτραγουδισμένη ΜΠΕ των τεσσάρων χιλιάδων στίχων, μόνο ως επιστημονικό πόνημα δε μπορεί να χαρακτηριστεί. Παρά τις αδιάκοπες και ακόμη συνεχιζόμενες εταιρικές και μικροπολιτικές πιέσεις, οι καθ’ ύλην αρμόδιοι επιστημονικοί φορείς (Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος – Τμήμα Κ. Μακεδονίας, Συμβούλιο Περιβάλλοντος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και το ΤΕΕ Θράκης για τη δικιά τους αντίστοιχη υπόθεση), αποφάνθηκαν και θαρρετά και με σαφήνεια: Μια τέτοια επενδυτική προσέγγιση είναι απλά άκυρη και καταστροφική. Πέρα όμως απ’ αυτό, ο κάθε κριτικά σκεπτόμενος άνθρωπος μπορεί εύκολα να αντιληφθεί ότι είναι κοροϊδία και κατά συνέπεια πολύ “αντιεπιστημονική προσέγγιση”, να κρίνει ο ίδιος ο μελετητής το πόνημά του μπροστά σε ένα “ειδικά επιλεγμένο κοινό”, σε μια επινοημένη πρωτεύουσα των Μαδεμοχωρίων, το Στρατώνι, χωρίς κανένα πραγματικό αντίλογο και να υποκρίνεται ότι πρόκειται για διαδικασία “κοινωνικής διαβούλευσης” μέρος της “Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης”. Δε μοιάζει ιδιαίτερα επιστημονική, οικονομικά μιλώντας, η αυτοϊκανοποίηση από μπουρδολογίες και υπονοούμενες υποσχέσεις για τη δημιουργία 4.000 έμμεσων θέσεων εργασίας σε νέα σιδηρουργεία και μηχανουργεία. Δραστηριότητες που θα προκύψουν από τη συνεργασία Δήμου και Εταιρείας. Όλοι μαζί, μια παρέα, Εταιρεία, Μελετητές, Δήμαρχος και Δημοτικοί Σύμβουλοι, να “διαβεβαιώνουν”, να “ελπίζουν” και να “δεσμεύονται” για θέσεις εργασίας από την πώληση πρώτων υλών(;), προϊόντων(;), εξοπλισμού(;) και υπηρεσιών(;) στην εν λόγω εταιρεία, στην αρχή και μέχρι να στρώσει το μαγαζί. Δημοτικό Συμβούλιο Παρωδία, 12 / 09 / 2011 στη λέσχη της εταιρείας και όχι βέβαια στην έδρα του δήμου. Είναι για γέλια και δε μοιάζουν καθόλου επιστημονικές, οι παραπομπές για ενημέρωση στο σπίτι, κατ’ ιδίαν, με καφέ και περγαμόντο, αναφορικά με τις βιβλιογραφικές ελλείψεις της ΜΠΕ. Δεν είναι επιστημονικό, όπως και καθόλου έντιμο, να γεμίζει ένας μελετητής το στόμα του με όρους βαρύγδουπους σαν την “επανεισπίεση” εκατομ. κυβικών μέτρων νερών και την “απόλυτη διαφύλαξη του υδροφόρου ορίζοντα της περιοχής” ή να επαίρεται για τη γεωλογική του σοφία και να μην καταφέρνει να δώσει αυτός ή οι συνάδελφοί του, μια στοιχειωδώς πειστική απάντηση στους μεγαλοπαναγιώτες για το τι έχει συμβεί στη γεώτρηση του προφήτη Ηλία. Μια γεώτρηση που ελέγχεται, όπως και οι υπόλοιπες γεωτρήσεις της περιοχής , από ιδιωτική εταιρεία της οποίας είναι μέτοχος, με το καθόλου ευκαταφρόνητο 5% και η ΕΧ, και που έχει διανοιχτεί από παλιό ενεργό στέλεχος της εταιρείας. Μπορούμε επίσης να πούμε με βεβαιότητα, ότι δεν ήταν επιστημονική τεκμηρίωση τα μαθήματα γεωλογίας για πρωτοετείς φοιτητές στο Βελλίδειο πριν από περίπου ένα χρόνο, ούτε και οι επιστημονικοφανείς ισχυρισμοί των υψηλόβαθμων στελεχών του καταργηθέντος ΙΓΜΕ ή τα τραυλίσματα και οι εξυπνακισμοί των ειδικών γραμματέων του ΥΠΕΚΑ, κατά την ημερίδα ενημέρωσης που διοργάνωσε πριν από λίγο καιρό η περιφέρεια Κιλκίς. Η διαπίστωση και μόνο ότι η Ελλάδα και ιδιαίτερα η Β. Ελλάδα είναι πλούσια σε ορυκτό πλούτο δεν καθιστά και αυτονόητη την κερδοφορία του ελληνικού δημοσίου από την εκμετάλλευσή του. Δεν είναι επιστημονική απάντηση η ανύψωση των ώμων των κυρίων μεγαλόσχημων της Γεωλογικής σχολής του ΑΠΘ, στην ερώτηση τι απέφερε στην κοινωνία και στην πραγματική εθνική οικονομία η μέχρι τώρα εκμετάλλευση του ελληνικού ορυκτού πλούτου, από εθνικές ή πολυεθνικές εταιρείες. Τι απέδωσε ως φόρους, δηλαδή κέρδη για το δημόσιο, μέχρι τώρα η Ελληνικός Χρυσός; Τι απέφεραν οι πρωτιές σε εξαγωγές λευκόλιθων, βωξιτών, νικελίου κλπ; Τι θα αποφέρει στην τελική σε πραγματικές, ακόμη και οικoνομικές αξίες, το ολοκληρωτικό στην κυριολεξία ξεχαρβάλωμα αυτού του τόπου; Γιατί η πολύχρονη μεταλλευτική εκμετάλλευση και η τεράστια “πολιτιστική μας κληρονομιά”, από τη χρηματοδότηση των ορδών του Μ. Αλέξανδρου μέχρι το ψήσιμο στα καμίνια τουΣουλτάνου και από το κοντανάσεμα στις στοές της πνευμονοκονίασης του Μποδοσάκη μέχρι το τυχοδιωκτικό μπάχαλο των ανύπαρκτων “κολοσσών” όπως η TVX Gold, δεν απέφεραν παρά ένα “χαμηλό πνευματικό επίπεδο”, “το χαμηλότερο του νομού”, με συντάξεις “ρώσικη ρουλέτα” και εργασιακές συνθήκες, ακόμη και σήμερα βαριάς εκμετάλλευσης και υποταγής; Πώς οι πολιτικές αυθαιρεσίες των “νομικών παρεκκλίσεων”, των επινοημένων “αξιόπιστων επενδυτικών σχημάτων”, των οικονομικών αυτοσχεδιασμών της επιδοτούμενης συνταξιοδότησης και της δημιουργίας ad hoc (επί τούτου) τοπικών φορολογικών παραδείσων, θα συμβάλλουν στην οικονομική ανάπτυξη και στην κοινωνική ανάταξη του τόπου; Κανένας δεν πλήρωσε προηγούμενες εισφοροδιαφυγές, κανένας δεν πλήρωσε φόρους μεταβίβασης κατά τη σύνταξη του προικοσυμφώνου, κανένας δε θα πληρώσει φόρο ακίνητης περιουσίας αφού δεν υπάρχουν καταγεγραμμένα περιουσιακά στοιχεία. Ούτε ένα ευρώ σε φόρους δεν απέδωσε η ΕΧ στο ελληνικό δημόσιο από το 2004 μέχρι σήμερα. Πώς ερμηνεύεται από οικονομική, κοινωνιολογική και ανθρωπολογική άποψη το γεγονός ότι οι ιθαγενείς της ΒΑ Χαλκιδικής και η γη τους (τα 317.000 στρέμματα) αποτελούν την οικονομική εγγύηση για την παραχώρηση δανείων στους στρατηγικούς επενδυτές; Αν δηλαδή αστοχήσει το ΕΣΑ της Ελληνικός Χρυσός ποιο το μέλλον των ιθαγενών; Τι μπορούμε να περιμένουμε από τα μπαλαμούτια για τις παγκόσμιες επιστημονικές πρωτοτυπίες της μεταλλουργικής (Flash Smelting) μεγακαμίνου; Τι θα απογίνεται το παραγόμενο θειικό οξύ όταν θα πέφτει η ζήτησή του στην παγκόσμια αγορά, μια αγορά που πρέπει ακόμη να επινοηθεί; Πόσα εισαγόμενα τοξικά μπάζα θα δεχθούν οι “οικολογικές μας χαβούζες”; Τι ομολογούν ο ψευδόμενος μπροστά στο ελληνικό κοινοβούλιο υπουργός και ο ταγμένος εταιρικός χαλκιδικιώτης βουλευτής, όταν ισχυρίζονται πως δεν θα χρησιμοποιηθεί κυάνιο στη Χαλκιδική; Είναι γνωστό ότι τα μεταλλικά συμπυκνώματα παράγονται και θα συνεχίσουν να παράγονται με χιλιάδες τόνους κυανιούχου νατρίου, υδροθειούχου νατρίου, ξανθογονικών αλάτων, αφριστικών κλπ, κλπ, όπως μας διαβεβαιώνει και η ΜΠΕ σε όλο το πέμπτο κεφάλαιο της κύριας μελέτης και του σχετικού παραρτήματος. Γιατί δε γίνεται κουβέντα για το υδροθειούχο νάτριο το οποίο χαρακτηρίζεται από την ευρωπαϊκή ένωση έως και πιο επικίνδυνο από το κυάνιο; Ένοχες σιωπές και συνενοχές σ’ ένα όνειρο που μέλλει να γίνει εφιάλτης. Οικισμοί φαντάσματα κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια του έτους, στη νότιο Χαλκιδική, σεληνιακό, τοξικό τοπίο ες αεί, στη βόρειο! Αυτές είναι οι συνέπειες της ταύτισης της κοινωνικής προόδου και της κοινωνικής ευημερίας με την “οικονομική ανάπτυξη” γενικώς. Η ίδια ταύτιση συνεχίζει να αποτελεί την απόλυτη προσέγγιση στη μνημονιακή Ελλάδα. Ταύτιση που επί του συγκεκριμένου σημαίνει “ανάπτυξη” και απόλυτη οικονομική κυριαρχία των μεγαλοεταιρειών, εθνικών και πολυεθνικών, που μπορούν και πρέπει να συνεχίσουν ανενόχλητες πια τη λεηλασία του περιβάλλοντος και της κοινωνίας, ξεκοιλιάζοντας ολόκληρα βουνά και κεκτημένα με αίμα εργασιακά και ανθρώπινα δικαιώματα. Στο μικρό τοπικό της ΒΑ Χαλκιδικής, αυτό το ιδιότυπο καθεστώς της μονομανίας και της μονοκαλλιέργειας το βιώνουμε από τη δεκαετία του ’80 και κύριοι υπεύθυνοι για τη δημιουργία του κοινωνικού και οικονομικού μας αδιεξόδου είναι η συγκεκριμένη εταιρεία και οι προκάτοχοί της, συνεπικουρούμενοι βέβαια από τους πολιτικούς τους προστάτες. Από το 1985, μετά την πρώτη προσπάθεια ίδρυσης μεταλλουργίας χρυσού από τη ΜΕΤΒΑ (Μεταλλουργικές Βιομηχανίες Αιγαίου), κυριαρχεί η ίδια ιστορία. Ο ίδιος εκβιασμός, ο ίδιος εγκλωβισμός. Μεταλλεία ή φτώχεια καταραμένη. Το ίδιο, φύση υπόγειο και υστερόβουλο, ψιθύρισμα και συνεχές πιπίλισμα: “ανάπτυξη χωρίς την εταιρεία δε γίνεται, πρέπει να είστε ευγνώμονες που σας ανέλαβε ένας τέτοιος φερέγγυος επενδυτής, ποια κυάνια, μην ακούτε τίποτα, όλοι οι άνθρωποι από κάτι θα πεθάνουν, δε ζει αλλιώς ο κόσμος, η γη σας είναι άγονη και δε φυτρώνει τίποτα”. Απαξίωσαν με προεδρικά διατάγματα και μεταμεσονύκτιες ντροπολογίες, με το έτσι θέλω και ιδιοτελώς, όλα τα κλασικά επαγγέλματα (υλοτομία, κτηνοτροφία, καλλιέργειες, αλιεία κλπ) διαγράφοντας και πετώντας σ’ ένα χρονοντούλαπο ό,τι χαρακτήρισε και έδωσε υπόσταση στην πραγματική οικονομία της Ελλάδας, ό,τι έδωσε και δίνει ζωή και σχετική ευημερία στον άνθρωπο εν γένει και επί αιώνες. Άλλαξαν τους υδρογεωλογικούς χάρτες μιας ολόκληρης περιοχής, και θέλουν να αλλοιώσουν τη γεωμορφολογία της, τα αρχέγονα δάση και τα άφθονα νερά της, την ιδιαίτερη, λόγω μεγάλης βιοποικιλότητας, οικολογική της σημασία, τον πλούτο που βρίσκεται πάνω της και όχι στα έγκατά της. Συνδρομητές και συνυπεύθυνοι, όλοι οι βουλευτές των τελευταίων δεκαετιών που με την ισοπεδωτική και υποκριτική τους υποσχεσιολογία, διαμεσολάβησαν στην απαξίωση της οποιασδήποτε διαφορετικής, παραγωγικής και οικονομικής προοπτικής, χάριν της οικοπεδοφαγίας, των μεγαλο- ξενοδοχειακών μονάδων, των μεταλλείων και της κουτοπονηριάς. Απέκλεισαν με τον τρόπο τους την όποια ήπια δραστηριότητα στα βουνά (μονοπάτια, καταφύγια, ελεγχόμενη δασο-τροφοσυλλογή και μεταποίηση), τους μικρούς και πραγματικά παραγωγικούς οικο-αγροτουρισμούς. Εγκλώβισαν τους δασικούς συνεταιρισμούς και υπήρξαν αρωγοί στη διάλυση και στον εξευτελισμό των αγροτικών συνεταιρισμών και του συνεταιριστικού κινήματος. Καλλιέργησαν τη δημοσιο-υπαλληλική λογική, την καχυποψία και τη μνησικακία μεταξύ των πολιτών. Ιδιώτες οι ίδιοι, κατάφεραν ακόμη και στο επίπεδο της απορρόφησης κεφαλαίων από τις υπερ-εικοσαετείς ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, να καταστείλουν, με τον τρόπο τους πάντα, τις δυναμικές που πρόσφεραν οι ομαδικές αγροτικές δραστηριότητες πέραν των κομματικοποιημένων αγροτικών συνεταιρισμών. Η συντροφικότητα και ο συνεργατισμός αποτελούν λέξεις κενές νοήματος αν όχι άμεσες απειλές για τους επαγγελματίες αντιπροσώπους των ελπίδων μας. Μεταλλεία λοιπόν. Μεταλλεία ή θάνατος. Η αδειοδότηση έχει προχωρήσει. Αιρετοί και νταβατζήδες αποφάνθηκαν, θάνατος. Η αντικειμενική κοινωνική και οικονομική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, με το παρελθόν της και το μάλλον αβέβαιο μέλλον της, οφείλεται σε συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές που σημαίνει ότι υπάρχουν ευθύνες. Ευθύνες πρώτιστα πολιτικές που δεν απαλλάσσουν όμως κανέναν από τη συλλογική και την προσωπική ευθύνη. Την “αξιοποίηση” του ορυκτού όπως και κάθε άλλου πλούτου αυτής της χώρας τη διαχειρίστηκαν, με τη δικιά μας βέβαια αν και υφαρπαγμένη μέσω των εκλογών έγκριση, οι καλύτεροι πολιτικοί εκφραστές του σύγχρονου ελληνικού θαύματος. Οι προπροηγούμενοι, πατέρες της μεταπολιτευτικής και σύγχρονης ελληνικής δημοκρατίας, Καραμανλής-Παπανδρέου-Μητσοτάκης έβαλαν τις “στέρεες βάσεις” της ρουφιανιάς, του γλειψίματος και της υποταγής, προς πραγματοποίηση του ρηθέντος “μέρες απ’ το θεό και μισθό απ’ το κράτος”. Οι προηγούμενοι, Σημίτης-Πάχτας και Καραμανλής-Σουφλιάς, ως γνήσιοι εκσυγχρονιστές με νεοπλουτίστικα οράματα, προσπάθησαν μέσω του ακατάσχετου μιζαρίσματος και του τηλεοπτικού μπαλαμουτιού, να τις επεκτείνουν σε κάθε πτυχή της ελληνικής πραγματικότητας. Οι σημερινοί, Παπανδρέου-Παπαδήμος-Σαμαράς, Βενιζέλος και Παπακων/νου, Μανιάτης και Σία, ως άξιοι απόγονοι αλλά και αυτουργοί του προγενέστερου μεγαλείου, αναμένουν τα εύσημα των γνωστών ευαγών ιδρυμάτων ΔΝΤ, ΕΚΤ, Standard & Poors, Black Rock,Fidelity, εθνικό τραπεζικό σύστημα κλπ, για την επιτυχημένη εφαρμογή της νέας σωτηριολογικής-οικονομικής θεωρίας του “μπάτε σκύλοι αλέστε και αλεστικά μη δίνετε”. Σ’ αυτή τη νέα οικονομική και κοινωνική συγκυρία, της οποίας τη διαμόρφωση τα υψηλόβαθμα στελέχη της European Goldfields γνώριζαν εκ των προτέρων, η Ελληνικός Χρυσός λειτούργησε “στωικά” και ανέμενε την υπογραφή των νέων δανειακών συμβάσεων και την ψήφιση των σχετικών εφαρμοστικών νόμων. Με γνώμονα τη γνώση αλλά και την ισχύ της μεγαλομετόχου στη E.G., Black Rock ( πρόκειται για οίκο αξιολόγησης με καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των τελευταίων μνημονιακών διεργασιών), η Ελληνικός Χρυσός ξεκίνησε εδώ και λίγους μήνες την υλοποίηση των υποσχέσεών της. Αφού πλειοδότησε επί σειρά ετών για χίλιες πεντακόσιες άμεσες και αορίστου χρόνου θέσεις απασχόλησης, επαναθεώρησε το τελευταίο δίμηνο στις “πραγματικές” διακόσες πενήντα θέσεις, με εξάμηνες συμβάσεις μέχρι το 2015. Εντελώς μειοδοτικά τώρα πια προσλήφθηκαν άμεσα 30 περίπου εργαζόμενοι και αναμένονται άλλες 50 με 70 προσλήψεις μέχρι το καλοκαίρι. Η ανάπτυξη και κατά συνέπεια η σωτηρία μας για άλλη μια φορά θα περάσουν από τα υπεργολαβικά stage με υποτυπώδεις και προσωπικές εργασιακές συμβάσεις, επιδοτούμενες από το ίδιο το ελληνικό δημόσιο μέσω του αξιαγάπητου ΟΑΕΔ. Προφανώς ο Μπόμπολας ως “νέος επιχειρηματίας” θα επιδοτηθεί και από το ΕΣΠΑ! Όσο για τις εργασιακές σχέσεις των ήδη εργαζομένων δεν υπάρχει βιασύνη. Οι νέοι εργασιακοί νόμοι καταργούν ακόμη και τα άχρηστα εργοδοτικά τους σωματεία ενώ οι συμβάσεις τους, μετά από προσωπική αξιολόγηση, θα αναθεωρηθούν υποχρεωτικά. Τέλος λοιπόν στο μύθο του μεταλλωρύχου-δημοσίου υπαλλήλου. Η εταιρεία διατυμπάνισε στα γραπτά και ηλεκτρονικά ΜΜΕ τις προθέσεις της και οι υποταχτικοί Παπακωνσταντίνου, Μανιάτης, ανταποκρίθηκαν άμεσα. Στις 10/ 2/ 2012 το κατ’ ευφημισμόν υπουργείο περιβάλλοντος ενέκρινε την τεχνική μελέτη του υποέργου “Μεταλλευτικές Εγκαταστάσεις Σκουριών” με τα σχετικά προσαρτήματα για τη “Μελέτη κατασκευής της κύριας οδού πρόσβασης στο ( υποψήφιο )Μεταλλείο Σκουριών”, όπως και για τη “Μελέτη κατασκευής ελικοειδούς ράμπας και φρέατος στο (υποψήφιο) υπόγειο Μεταλλείο των Σκουριών”. Αναμενόμενο ήταν, καμιά συνέπεια στις υποσχέσεις και υποχρεώσεις των κυβερνητικών στελεχών για διεξοδική ενημέρωση και διαβούλευση με την τοπική κοινωνία. Ο κύκλος της κοροϊδίας και της υποκρισίας έκλεισε. Το ανοιχτό ενοποιημένο όρυγμα των Σκουριών έχει καθαγιαστεί με κάθε απαραίτητη υπουργική βούλα. Κανείς δεν έλαβε υπόψη την εναντίωση του 80% της τοπικής κοινωνίας ή τις σοβαρότατες μέχρι και σήμερα ενστάσεις του Δασαρχείου Αρναίας και της Διεύθυνσης Δασών της Περιφέρειας ή ακόμη τις παρατηρήσεις της Γενικής Διεύθυνσης Φυσικού Πλούτου του ίδιου του ΥΠΕΚΑ για τις τεχνικές και επιστημονικές ελλείψεις της ΜΠΕ. Η κωφότητα, η αδιαφορία και η υστεροβουλία αυτών των ανθρώπων είναι μοναδική. Αναλογιζόμενοι τις αντιδράσεις τους σχετικά με τα όσα διαδραματίζονται στο άλλο υποψήφιο μεταλλευτικό πεδίο της Β. Ελλάδας, και βλέποντας τον κυνισμό τους απέναντι στην απόλυτη εναντίωση των Κιλκισιωτών (πολίτες, αιρετοί, εκκλησία), δε μας μένει παρά να παραδεχτούμε ότι γι’ αυτούς που αντιδρούν στην καταστροφή του τόπου, οι ψευδαισθήσεις έχουν τελειώσει. Οι πολυπόθητες για αρκετούς συνανθρώπους μας προσλήψεις έχουν αρχίσει. Είτε το πιστεύουμε είτε όχι, είτε μας αρέσει ή βολεύει είτε όχι. Γνωρίζουμε ότι αυτό δεν είναι το ζητούμενο, αλλά μέρος του εκβιαστικού παιχνιδιού της εταιρείας που σίγουρα θα ενταθεί. Και η ΤVX είχε κάνει μέχρι και 450 προσλήψεις για άχρηστες και αχρείαστες θέσεις εργασίας που εξαφανίστηκαν με την ίδια ευκολία με την οποία είχαν προκύψει. Ας αναλογιστούν οι εργαζόμενοι της εταιρείας όπως και οι προσβλέποντες σ’ αυτήν, ότι η αδιαφορία για το περιβάλλον είναι αδιαφορία για την ίδια τη ζωή. Ότι η υποταγή και η ζητιανιά μπροστά στις μεγαλοεταιρείες δεν οδήγησαν ποτέ σε τίποτα καλό εμάς και τα παιδιά μας. Ότι “δε θα ξαναγελάσουν”, γιατί ο εργατικός τους αγώνας θα συνοδεύεται από τη ρετσινιά πως δεν ήταν αγώνας προς όφελος της κοινωνίας αλλά αγώνας για τη φυσική καταστροφή της και την οριστική υποδούλωσή της. Ότι δε θα προοδεύσει ο τόπος αν περπατήσει η επένδυση, γιατί τη γη για την οποία πολιτευτάδες και παραγοντίσκοι διατείνονται συνεχώς ότι αποτελεί “ τον πλούτο μας, την τύχη μας και το καμάρι μας”, οι ίδιοι την ξεπούλησαν σαν να μην άξιζε τίποτα. Ότι κανείς στη Μεγάλη Παναγία εδώ και τουλάχιστον εκατό χρόνια, δε μνημονεύει παρά μόνο ως κατάρα τους ανθρώπους και τα πεπραγμένα που οδήγησαν στην παραχώρηση του δάσους τους, του Κακάβου, αντί αντιτίμου στους χιλανταρινούς καλόγερους. Προς όλους λοιπόν, εμείς θα θέλαμε τους φίλους μεταλλωρύχους, εργαζόμενους και προσμένοντες: όσο κι αν πιέζονται και δεν είναι οι μόνοι, από τον εργασιακό εκβιασμό και την απειλή της ανεργίας, όσο κι αν παραπλανήθηκαν από τους εντεταλμένους των ψευτο-σωματείων τους, που άλλα έλεγε επίσημα η εταιρεία και υπέγραφε η κυβέρνηση και άλλα αυτοί μετέφεραν και υπονοούσαν, όσο κι αν αρνήθηκαν τον ανοιχτό και ειλικρινή διάλογο με τους αντιδρώντες συμπολίτες τους, όσο κι αν συνεχίσουν να πιστεύουν ότι το αφεντικό τους αγαπάει και θα σεβαστεί αυτούς και τα παιδιά τους, άλλο τόσο οι έντονες καιρικές καταστάσεις και ουχί θεομηνίες που έπληξαν το Στρατώνι κατά την τελευταία δεκαετία (Δεκέμβρης 2003, Φλεβάρης 2010 και Φλεβάρης 2012), θα συνεχίσουν να κραυγάζουν, στη μέση της “αποκαταστημένης και αναπλασμένης” παραλίας του Στρατωνίου, τις τοξικότατες παλιές και νέες αμαρτίες όπως και την ιδιοτέλεια των παρανοϊκών και αίολων διαβεβαιώσεων περί της “υψηλής περιβαλλοντικής προστασίας” των νέο-σωτήρων της ΕΧ. Τέλος, ας αναλογιστούν σε ποια τάρταρα βρίσκονται σήμερα οι 33 αξιοπρεπέστατοι χιλιανοί συνάδελφοί τους μετά το σβήσιμο των φώτων της δημοσιότητας. Μετά το ατύχημα, η εταιρεία δήλωσε χρεοκοπία και δεν αποζημίωσε κανέναν. η παραλία του Στρατωνίου, μέχρι πρότινος φέρουσα γαλάζια σημαία, μετά την τελευταία ανάπλαση-ανασκαφή από την έντονη θαλασσοταραχή του Φεβρουαρίου, το μπαζοειδές τοξικό υπόστρωμά της είναι κάτι παραπάνω από προφανές Δε μας εκπλήσσουν λοιπόν οι εκβιαστικές και απέλπιδες προσπάθειες, των διαφόρων φερέφωνων της εταιρείας, για τη δικαιολόγηση της παρουσίας της στην περιοχή. Φερέφωνα, όπως η κατ΄ ευφημισμόν Πρωτοβουλία Πολιτών δήμου Αριστοτέλη με την αντισταθμισμένη αισιοδοξία της. Αισιοδοξία για το χρυσορόδινο μέλλον μας υπό τη φροντίδα των μεγαλοευεργετών της χώρας. Ας κάνουν μία βόλτα στα μεγαλοέργα που παρέδωσε το αφεντικό τους στα Τέμπη , στην Εγνατία οδό, οπουδήποτε έχει βάλει το χέρι του, για να καταλάβουν τι σημαίνει “σύγχρονη κατασκευαστική εταιρεία” και “εταιρική κοινωνική ευθύνη”. Δε μας αποθαρρύνουν οι μπλόγκερς στο διαδίκτυο, οι δημοσιογράφοι και οι δημοσιογραφίσκοι που προσπαθούν να εξωραΐσουν αυτό που μας πλησιάζει. Παραπλανούν, περιγελούν και υπονομεύουν με τον τρόπο τους οτιδήποτε διαφορετικό θα μπορούσε να γίνει. Σε εντεταλμένη υπηρεσία είναι, άνθρωποι της εταιρείας είναι ή θέλουν να γίνουν. Έτσι είναι αυτά, έτσι είναι από τη μία η ζωή! Γιατί από την άλλη, όλοι θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι μια γόνιμη και με αφθονία νερών όπως η εν λόγω περιοχή, έχει φύσει πραγματικές δυνατότητες για προκοπή και ευημερία. Ότι η ΒΑ Χαλκιδική αποκλείστηκε εσκεμμένα από το χορό των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων που της αναλογούσαν ως ημιορεινή και μέχρι τότε παραμελημένη περιοχή, καθ’ όλη την περίοδο του “ελληνικού εκσυγχρονιστικού θαύματος”. Η ΒΑ Χαλκιδική έπρεπε και πρέπει να μείνει “καθυστερημένη” και αποκλεισμένη από όποια ενδεχομένως ανταγωνιστική της μεταλλείας δραστηριότητα, ώστε να μπορεί να επεκταθεί η ισχύς του Μεταλλευτικού Κώδικα από τα υφιστάμενα μεταλλεία, Ολυμπιάδας και Μαύρων Πετρών, σε όλη την έκταση των μεταλλευτικών παραχωρήσεων. Το πρόβλημα ή αν θέλετε το θέμα, δεν είναι το ποιος κατέχει την εταιρεία ΕΧ (νέα σύνθεση – Eldorado Gold Corporation 78% και European Goldfields 22%), αλλά το τι κατέχει η μεταλλευτική εταιρεία, όπως και το ειδικό καθεστώς στο οποίο θα υπόκειται ο μισός δήμος Αριστοτέλη (317.000 στρ.) μέχρι το 2078 λόγω των μεταλλευτικών παραχωρήσεων. Το ειδικό καθεστώς των διατάξεων του Μεταλλευτικού Κώδικα, που προβλέπει και πριμοδοτεί τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις γης ακόμη και με εκτοπίσεις ή “μετεγκαταστάσεις” πληθυσμών αν η εταιρεία το κρίνει σκόπιμο ή κερδοφόρο. Αυτό είναι που εδώ και αρκετά χρόνια προσπαθούν να αποκρύψουν μέσω των παπαγάλων, που αναμασούν την προπαγάνδα και παρουσιάζουν τις διαφημιστικές καμπάνιες της εταιρείας ως επιστημονική τεκμηρίωση. Γι’ αυτό και χλευάζουν ή προσπαθούν να γελοιοποιήσουν όλες τις προτάσεις που κατά καιρούς διατυπώθηκαν από την τοπική κοινωνία και σε αντιδιαστολή προς τη μονομανία της χαβουζοποίησης. Πραγματικές προτάσεις για ζωή με -χρήσιμες και αειφόρες θέσεις στην αποκατάσταση των υφιστάμενων μεταλλείων και ζημιών με χρηματοδότηση ύψους 450 εκ. ευρώ από τον ΟΑΕΔ, όση δηλαδή και η επιδότηση που θα λάβει η ΕΧ πάντα από τον ΟΑΕΔ, για τη δήθεν επένδυσή της συνολικού ύψους 1,2 δισεκ. ευρώ. -τη δημιουργία πανεπιστημιακού, δημόσιου και αυτοχρηματοδοτούμενου, μεταλλειολογικού ερευνητικού κέντρου. Η εταιρεία γνωρίζει καλύτερα απ’ όλους ότι στις λίμνες τελμάτων Ολυμπιάδας και Καρακολίου, περιέχονται περισσότερες από 2,5 εκ. ουγγιές χρυσού. Και ότι αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον “καθαρισμό” και τη μεταφορά τους στο Μαντέμ Λάκκο και όχι το οικολογικό και κοινωνικό ενδιαφέρον που διατείνονται υπουργείο και εταιρεία. -την αυτοδιαχείριση των υφιστάμενων μεταλλείων (Ολυμπιάδας και Μαύρων Πετρών) από τους ίδιους τους εργαζόμενους, πολλοί εκ των οποίων υποστηρίζουν ότι είναι όντως κάτοχοι της “μεταλλευτικής παιδείας” και ότι είναι ταγμένοι να την υπηρετούν με κάθε κόστος. Ή ακόμη, ότι υπάρχουν δυνατότητες απασχόλησης στην παραγωγή ανανεώσιμων ενεργειακών υλικών που θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν μεγάλο μέρος των αναγκών σε πετρέλαιο, της άμεσα ενδιαφερόμενης περιοχής και όχι μόνο. Ότι ο επαναπροσδιορισμός και η καθετοποίηση των βασικών τοπικών δραστηριοτήτων (υλοτομία, κτηνοτροφία και γεωργία) θα βοηθούσαν στον απεγκλωβισμό και στην αναζωογόνησή τους. Ότι η οικο-γεωργία και ο οικο-αγροτουρισμός αποτελούν δυνατότητες που προσφέρουν όχι μόνο οικονομικές ωφέλειες. Και ναι, ότι είναι αναγκαίος και αναπόφευκτος ο προβληματισμός πάνω στις δυνατότητες που μπορεί να προσφέρει η επιστροφή στη σοβαρότητα και στην εργασιακή αξιοπιστία του συμβατικού τουρισμού όπως και για το ποιο είναι ή θα έπρεπε να είναι το κοινωνικό του αντιστάθμισμα. Εμείς δηλώνουμε απλά πως δε θέλουμε το αφεντικό των μεταλλωρύχων γιατί δεν ψάχνουμε ένα αφεντικό για να λύσει, στο όνομα της αισχροκέρδειας, τα δικά μας προβλήματα. Πιστεύουμε ότι οι αξιοπρεπείς άνθρωποι λύνουν τα προβλήματά τους, αν είναι δυνατόν μόνοι τους ή διαφορετικά συλλογικά και συνεργατικά. συνέλευση στο δάσος των Σκουριών Δε θελήσαμε ποτέ να στοχοποιήσουμε ανθρώπους αλλά μόνο πολιτικές και λογικές. Δεν είμαστε και δε θέλουμε να γίνουμε δικαστές. Είμαστε όμως βέβαιοι πως πρέπει να γίνει μια άλλη αρχή. Είμαστε πεπεισμένοι πως είναι λάθος και ύβρις, για μερικά γραμμάρια σπάνιου ή πολύτιμου μετάλλου να καθιστάς όλη τη γη απόβλητο και πως ο κριτικός και ορθός λόγος δεν ήταν ποτέ το κύριο χαρακτηριστικό των υποταχτικών. Όπως η ελευθερία και η σωφροσύνη μπορούν να καλλιεργήσουν την κοινωνική και οικονομική ισότητα, την ισονομία, τη δικαιοσύνη και την αξιοπρέπεια, έτσι στην αντίπερα όχθη, η αυθαιρεσία και η αμετροέπεια καλλιεργούν τις κραυγαλέες ανισότητες, την κοινωνική αδικία, τη φτώχεια, τη συντεχνιακή και βουλευτική ασυλία, την ιδιώτευση και την αναξιοπρέπεια. Γνωρίζουμε ότι έρχονται μέρες δύσκολες. Το περιεχόμενο και ο τρόπος υπογραφής της τελευταίας δανειακής σύμβασης (12/2/2012) όπως και των συνοδευτικών ρυθμιστικών νόμων, δεν αφήνουν περιθώρια για αυταπάτες. Η υπογραφή με ‘’εντολή του υφυπουργού’’ των ‘’τεχνικών μελετών για τα υποέργα Σκουριές και Ολυμπιάδα’’ και οι τελευταίες αλλαγές στην ιδιοκτησιακή σύνθεση της ΕΧ, εξαγορά της EG από τη μονοκράτηρα τώρα πια των μεταλλείων της Β. Ελλάδος Eldorado Gold, καθιστούν σαφές σε όσους αντιδρούν στη λεηλασία της φύσης, στην καταστροφή του τόπου τους, στην υποδούλωση των απόλυτα εξαρτημένων εργασιακών και κοινωνικών σχέσεων, στην ψευτιά και την απληστία των τυχοδιωκτών και των αβανταδόρων, ότι η ώρα έχει σημάνει. Ήρθε η στιγμή οι άνθρωποι που ζουν σ’ αυτόν τον τόπο, να αποφασίσουν γι’ αυτόν. Η προσφυγή ή η προσκόλληση στην όποια πελατειακή λογική, είναι καιρός να μπουν διαπαντός στο ντουλάπι του θλιβερού νεοελληνικού παρελθόντος. Τα “τηλεφωνήματα στον υπουργό, οι δεσμεύσεις, οι υποσχέσεις, οι φίλοι και οι κουμπάροι” αδρανοποιούν την όποια ατομική και συλλογική πρωτοβουλία για κάτι καινούργιο, για κάτι διαφορετικό. Είναι μια λογική που αποκλείει το βίωμα πραγματικών σχέσεων εμπιστοσύνης σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο. Είναι κομμάτι της συνολικότερης νεοελληνικής προσέγγισης που έφερε τη χώρα στη σημερινή της κατάσταση. Ο μόνος τρόπος για ν’ αλλάξει η κατάσταση αυτή, είναι η ρητή απόφαση των άμεσα ενδιαφερόμενων, δηλαδή της κάθε τοπικής κοινωνίας, να αναλάβει δράση και να πάρει πίσω αυτό που της ανήκει. Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι ζούμε σε προνομιούχα περιοχή που όμως, μόνο ο αποχαρακτηρισμός και η αποκατάστασή της μπορούν να την αποδώσουν στις επόμενες γενιές ως πηγή φυσικού και κοινωνικού πλούτου. Στην τελική, η κατάρα των μεταλλείων θα μπορούσε να εκληφθεί και ως ευχή αφού προέτρεψε ή εξανάγκασε σε μοναδικές συναντήσεις ουσιαστικού διαλόγου, ανθρώπους και επαγγελματικές κατηγορίες που μέχρι την ανάδυση του προβλήματος ήταν αδιανόητες. Αποχαρακτηρισμός της ΒΑ Χαλκιδικής από μεταλλευτική περιοχή και αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος από τη μέχρι τώρα αρπαχτική αναπτυξιακή λεηλασία. Ο αγώνας για γη και ελευθερία είναι αγώνας για αξιοπρέπεια, αλληλεγγύη και αυτοδιάθεση. Το φυλάκιο αγώνα στις Σκουριές πρωτοβουλία ενάντια στις βλαπτικότητες proevla.blogspot.com Φεβρουάριος 2012

Διαβάστε περισσότερα...

Τo μεταλλείο του μέλλοντος δεν θα έχει εργάτες...

Ήδη μια από τις μεγαλύτερες μεταλλευτικές εταιρείες του κόσμου, η RIO TINTO, αντικαθιστά τους εργαζόμενους στο μεταλλείο σιδηρομεταλλεύματος Πιλμπάρα στην Αυστραλία με φορτηγά χωρίς οδηγό, τηλεχειριζόμενα από ένα Κέντρο Επιχειρήσεων πάνω από 1.500 χιλιόμετρα μακριά (πηγή: mining.com). Από το ίδιο Κέντρο Επιχειρήσεων θα γίνεται η διαχείριση και ο συντονισμός των logistics δεκατεσσάρων μεταλλείων, τριών λιμανιών και δυο σιδηροδρόμων, προφανώς περιορίζοντας και εκεί τους εργαζόμενους στον ελάχιστο δυνατό αριθμό.
Η “αυτόνομη” μεταφορά υλικού είναι ένα σημαντικό συστατικό του κατά την Rio Tinto “Μεταλλείου του Μέλλοντος”, αφού θα αυξήσει την ταχύτητα μεταφοράς, άρα και την παραγωγή και θα μειώσει σημαντικά το εργατικό κόστος. Άλλες μεγάλες εταιρείες του κλάδου, όπως η Fortescue Metals και η BHP Billiton, επίσης ενδιαφέρονται για την τεχνολογία των τηλεχειριζόμενων οχημάτων. Ποιος είπε ότι η ανθρώπινη εργασία είναι ταμπού;
Για να αντιληφθούμε την απόσταση των 1.500 χλμ, αν το μεταλλείο βρίσκεται π.χ. στις Σκουριές, το Κέντρο Ελέγχου μπορεί να βρίσκεται στο Βερολίνο ή το Παρίσι. Η μεγάλης κλίμακας εξόρυξη γίνεται ένα hi-tech video game. Έτσι αποκλείονται και οι πιθανές συναισθηματικές αντιδράσεις των εργαζομένων στην καταστροφή του δάσους των Σκουριών, αφού τις Σκουριές θα τις βλέπουν μόνο στην οθόνη, ως σκηνικό της πρώτης “πίστας”. Αφού καθαρίσει την πρώτη πίστα “Σκουριές”, η εταιρεία θα προχωρήσει στην επόμενη που θα λέγεται “Φισώκα” και μετά στην τρίτη, την “Τσικάρα”.
Για να πάρεις τη θέση θα είναι απαραίτητη η προϋπηρεσία στο Play Station και το Xbox. Oι ενδιαφερόμενοι καλό είναι να αρχίσουν εξάσκηση από τώρα.

Πηγή: http://antigoldgreece.wordpress.com

Διαβάστε περισσότερα...

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα…

Σας παρουσιάζουμε σήμερα άλλα δύο παραδείγματα από ένα εργοστάσιο χρυσού και ενός χαλκού, από τις ανεπτυγμένες χώρες της Αμερικής και της Αυστραλίας. Σε αυτές τις χώρες όπως γνωρίζετε, η τεχνολογία και οι περιβαλλοντολογικοί όροι, συνδυάζουν την μεταλλευτική ανάπτυξη με την προστασία του περιβάλλοντος κατά τα λεγόμενα πάντα των υπέρμαχων της εκμετάλλευσης του χρυσού στην περιοχή μας. Είναι όμως έτσι, όπως μας τα παρουσιάζουν; Δείτε το παρακάτω βίντεο και θα καταλάβετε τι εννοούμε. Τα συμπεράσματα όλα δικά σας… Πηγή: Ενεργοί Πολίτες Αρναίας

Διαβάστε περισσότερα...

Η απειλή της μεταλλείας​...

Εκείνο το μέρος που σκάβω, κάνε το γρήγορα να βλαστήσει ξανά,
Μόνο –μη μ’ αφήνεις να πληγώσω τα ζωτικά σου σημεία ή την καρδιά σου.
Atharva Veda, αρχαίο Ινδουϊστικό κείμενο.

Ο χρυσός των άλλων...

Αντιμέτωποι με τον αμείλικτο μεταλλευτικό νόμο, ο οποίος δίνει προτεραιότητα στο δικαίωμα εκμετάλλευσης των πόρων του υπεδάφους και όχι στο δικαίωμα της ιδιοκτησίας, πολλές οικογένειες και ηλικιωμένοι πρέπει να διαγράψουν την πατρογονική τους κληρονομιά και ένα μέρος του τρόπου ζωής τους για να δημιουργηθεί χώρος για το μεγαλύτερο επιφανειακό (open-pit) χρυσωρυχείο στον Καναδά. Το ντοκιμαντέρ “Ο χρυσός των άλλων” εξετάζει τις “παράπλευρες απώλειες” ενός επιφανειακού μεταλλείου σε μια αστική περιοχή και θέτει ερωτήματα για την κοινωνική αποδοχή ενός τέτοιου αμφιλεγόμενου σχεδίου εξόρυξης.

Δείτε και το trailer:

L'or des autres (The Gold of Others) Trailer from L'or des autres on Vimeo.

Πηγή: http://antigoldgreece.wordpress.com

Διαβάστε περισσότερα...

Ιστορική απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου για πλήρη απαγόρευση της μεταλλείας με τη χρήση κυανίου σε όλη την Ε.Ε.!...

Την πλήρη απαγόρευση της μεταλλείας με τη χρήση κυανιδίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση ζητά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από την Κομισιόν με μια ιστορική του απόφαση που έλαβε σήμερα, 5 Μαϊου 2010. Η απόφαση έχει τεράστια σημασία για τη χώρα μας όπου προωθούνται τρία προγράμματα μεταλλουργίας χρυσού με κυάνιο, σε Χαλκιδική, Ροδόπη και Έβρο, αλλά απειλείται και από αντίστοιχα προγράμματα στη γειτονική Βουλγαρία.
Η πρόταση ψηφίσματος που κατατέθηκε από κοινού από μέλη όλων των παρατάξεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου – μεταξύ των οποίων οι Έλληνες Κρίτων Αρσένης, Θεόδωρος Σκυλακάκης, Νίκος Χουντής και Μιχάλης Τρεμόπουλος – έγινε δεκτή από τη συντριπτική πλειοψηφία του σώματος με 488 ψήφους υπέρ, 48 κατά και 57 απουσίες. Η διατύπωση είναι σαφέστατη και δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες. Το Ευρωκοινοβούλιο διαπιστώνει την ανεπάρκεια της υπάρχουσας νομοθεσίας να προστατεύσει αποτελεσματικά το περιβάλλον και τη δημοσια υγεία και:

-ζητεί από την Επιτροπή να εισαγάγει πλήρη απαγόρευση της μεταλλείας με τη χρήση κυανιδίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση πριν από το τέλος του 2011, δεδομένου ότι αυτός είναι ο μόνος ασφαλής τρόπος για την προστασία των υδάτινων πόρων μας από τη ρύπανση με κυανίδια από μεταλλευτική δραστηριότητα.
-λαμβάνει υπόψη τις σχετικές πρωτοβουλίες στο πλαίσιο των συστημάτων της ΕΕ και των Ηνωμένων Εθνών, και παροτρύνει ένθερμα για την ανάπτυξη και την εφαρμογή ασφαλέστερων εναλλακτικών μεθόδων μεταλλείας -ιδίως χωρίς τη χρήση κυανιδίων.
-ζητεί από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να μην υποστηρίζουν, άμεσα ή έμμεσα, μεταλλευτικά σχέδια που περιλαμβάνουν μεθόδους με τη χρήση κυανιδίων στην ΕΕ, μέχρι να εφαρμοστεί η γενική απαγόρευση, ούτε να υποστηρίζουν τέτοια σχέδια σε τρίτες χώρες.
-ζητεί από την Επιτροπή να προτείνει τροποποίηση της ισχύουσας νομοθεσίας για τη διαχείριση αποβλήτων της εξορυκτικής βιομηχανίας, προκειμένου να επιβληθεί σε όλες τις επιχειρήσεις εκμετάλλευσης η υποχρέωση ασφάλισης για τις προκαλούμενες ζημίες και για την κάλυψη όλων των δαπανών αποκατάστασης της αρχικής γεωλογικής και χημικής κατάστασης του περιβάλλοντος σε περίπτωση ατυχήματος ή αστοχίας.

Σε μια τελευταία τροπολογία που ψηφίστηκε, το Ευρωκοινοβούλιο:

-ζητεί από την Επιτροπή να ενθαρρύνει τον αναπροσανατολισμό της οικονομίας στις περιοχές στις οποίες απαγορεύτηκε η μεταλλεία με τη χρήση κυανιδίων, με κατάλληλη οικονομική στήριξη στις εναλλακτικές οικολογικές βιομηχανίες, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τον τουρισμό.
Η απόφαση αυτή αποτελεί μια μεγάλη νίκη για τους πολίτες και τις οργανώσεις που εδώ και χρόνια προσπαθούσαν να αναδείξουν τους κινδύνους της χρήσης κυανίου στις μεταλλευτικές δραστηριότητες.

Ακολουθεί το κείμενο του ψηφίσματος:


Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τη γενική απαγόρευση της εφαρμογής τεχνικών εξόρυξης με χρήση κυανιδίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

– έχοντας υπόψη το άρθρο 191 της Συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ,

– έχοντας υπόψη την αρχή της πρόληψης, όπως ορίζεται στη Διακήρυξη του Ρίο για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη, καθώς και στη Σύμβαση για τη Βιοποικιλότητα που συνάφθηκε τον Ιούνιο του 1992 στο Ρίο Ιανέιρο,

– έχοντας υπόψη τους περιβαλλοντικούς στόχους της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2000 για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων («οδηγία πλαίσιο για τα ύδατα»),

– έχοντας υπόψη την οδηγία 2006/21/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006 , σχετικά με τη διαχείριση των αποβλήτων της εξορυκτικής βιομηχανίας, η οποία προβλέπει τη χρήση κυανιδίων στην εξορυκτική βιομηχανία και ταυτόχρονα ορίζει μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα κυανιδίων,

– έχοντας υπόψη την οδηγία 2003/105/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2003, για την τροποποίηση της οδηγίας 96/82/ΕΚ του Συμβουλίου (Σεβέζο ΙΙ) σχετικά με την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες, όπου αναφέρεται ότι […] ορισμένες δραστηριότητες αποθήκευσης και επεξεργασίας κατά την εξόρυξη […] ενδέχεται να έχουν σοβαρές επιπτώσεις,

– έχοντας υπόψη την οδηγία 2004/35/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με την περιβαλλοντική ευθύνη, με βάση την οποία τα κράτη μέλη μπορούν, εφόσον αποδεικνύεται ότι πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις, να μην καταλογίζουν στους φορείς εκμετάλλευσης το κόστος της βλάβης που προκαλείται στο περιβάλλον,

– έχοντας υπόψη το 18μηνο πρόγραμμα της Ισπανικής, της Βελγικής και της Ουγγρικής Προεδρίας και τις προτεραιότητές του σε σχέση με την πολιτική για τα ύδατα και τη βιοποικιλότητα,

– – έχοντας υπόψη τα μέτρα που έλαβε η Δημοκρατίας της Τσεχίας για τη γενική απαγόρευση των τεχνικών με χρήση κυανιδίων στο πλαίσιο της τροποποίησης του Νόμου περί Μεταλλείας, 44/1988, το 2000, καθώς και την τροποποίηση του ουγγρικού Νόμου περί Μεταλλείας, 48/1993, το 2009, στο πλαίσιο της οποίας θεσπίζεται γενική απαγόρευση των τεχνικών εξόρυξης με χρήση κυανιδίων στην ουγγρική επικράτεια, όπως επίσης το γερμανικό νομοθετικό διάταγμα του 2002 για την απαγόρευση της εξόρυξης με εκχύλιση κυανιδίων,

– έχοντας υπόψη το άρθρο 115, παρ. 5 του Κανονισμού του,

Α. λαμβάνοντας υπόψη ότι ο ΟΗΕ κήρυξε το 2010 Διεθνές Έτος Βιοποικιλότητας και κάλεσε για παγκόσμια δράση το 2010 με στόχο τη διαφύλαξη της ποικιλίας των ζωικών μορφών στη γη,

Β. λαμβάνοντας υπόψη ότι τα κυανίδια είναι χημικές ουσίες υψηλής τοξικότητας που χρησιμοποιούνται στην εξόρυξη χρυσού και κατατάσσονται στους κύριους ρυπαντές σύμφωνα με το Παράρτημα VIII της οδηγίας πλαισίου για τα ύδατα, μπορούν δε να έχουν καταστροφικές και αναντίστρεπτες επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον και, συνεπώς, στη βιοποικιλότητα·

Γ. λαμβάνοντας υπόψη ότι στην κοινή τους θέση σχετικά με τη βιώσιμη μεταλλεία, που εξέδωσαν κατά τη 14η συνάντησή τους στις 25 Μαΐου 2007 στην Πράγα (Τσεχική Δημοκρατία), οι Υπουργοί Περιβάλλοντος των κρατών της Ομάδας του Βίζεγκραντ (Τσεχική Δημοκρατία, Ουγγαρία, Πολωνία και Σλοβακία) εκφράζουν ανησυχία σχετικά με τις επικίνδυνες τεχνικές που εφαρμόζονται και σχεδιάζονται για τις μεταλλευτικές δραστηριότητες στα διάφορα ορυχεία στην περιοχή, οι οποίες ενέχουν σημαντικό κίνδυνο για το περιβάλλον, με πιθανές συνέπειες σε διασυνοριακό επίπεδο·

Δ. λαμβάνοντας υπόψη ότι στο πλαίσιο της Σύμβασης της Σόφιας σχετικά με το συντονισμό για την προστασία και την αειφορική εκμετάλλευση του ποταμού Δούναβη, τα συμβαλλόμενα μέρη συμφώνησαν ότι πέρα από τις επικίνδυνες ουσίες προτεραιότητας στο πλαίσιο της οδηγίας πλαισίου για τα ύδατα, τα κυανίδια θεωρούνται επίσης σχετικά επικίνδυνες ουσίες,

Ε. λαμβάνοντας υπόψη ότι την τελευταία εικοσιπενταετία έχουν συμβεί σε ολόκληρο τον κόσμο περισσότερα από 30 μεγάλα ατυχήματα με διαρροή κυανιδίων, το χειρότερο από τα οποία πριν από 10 χρόνια, όταν περισσότερα από 100 000 κυβικά μέτρα νερό μολυσμένο με κυανίδια διέρρευσαν από δεξαμενή χρυσωρυχείου της Μπάια Μάρε (Ρουμανία) στον ποτάμιο σύστημα Σόμες-Τίτζα-Δούναβη προκαλώντας τη μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή της κεντρικής Ευρώπης την εποχή εκείνη, καθώς επίσης πως δεν υπάρχει καμιά ουσιαστική εγγύηση ότι τέτοια ατυχήματα δεν θα ξανασυμβούν, λαμβανομένης ιδιαίτερα υπόψη της αυξανόμενης συχνότητας των ακραίων μετεωρολογικών φαινομένων, όπως οι ισχυρές και συχνές βροχοπτώσεις, σύμφωνα με τις προβλέψεις την Τέταρτης Έκθεσης Αξιολόγησης της Διακυβερνητικής Ομάδας για την Κλιματική Μεταβολή·

ΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι διάφορα κράτη μέλη της ΕΕ εξακολουθούν να εξετάζουν νέα σχέδια για μεγάλης κλίμακας επιφανειακές εκμεταλλεύσεις χρυσού με τη χρήση κυανιδίων, σε πυκνοκατοικημένες περιοχές, που θέτουν περαιτέρω σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον,

Ζ. λαμβάνοντας υπόψη ότι σύμφωνα με την οδηγία πλαίσιο για τα ύδατα, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να φέρνουν και να διατηρούν τους υδάτινους πόρους σε «καλή κατάσταση», καθώς και να προλαμβάνουν τη ρύπανσή τους με επικίνδυνες ουσίες· λαμβάνοντας υπόψη, ωστόσο, ότι η ποιότητα των υδάτων θα μπορούσε επίσης να εξαρτάται από την ποιότητα των υδάτων της αντίστοιχης υδρολογικής λεκάνης ποταμού γειτονικής χώρας όπου εφαρμόζονται τεχνικές εξόρυξης με χρήση κυανιδίων·

Η. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι διασυνοριακές επιπτώσεις από ατυχήματα με κυανίδια, ιδιαίτερα όσον αφορά τη μόλυνση μεγάλων υδρολογικών λεκανών και υπόγειων υδροφόρων στρωμάτων, υπογραμμίζουν την ανάγκη για μια προσέγγιση σε επίπεδο ΕΕ στη σοβαρή περιβαλλοντική απειλή που συνεπάγεται η εξόρυξη με χρήση κυανιδίων,

Θ. λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν έχουν θεσπιστεί ακόμα κανόνες πρόληψης και οικονομικές εγγυήσεις, η δε εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας για τη μεταλλεία με χρήση κυανιδίων εξαρτάται και από τις ικανότητες της εκτελεστικής εξουσίας σε κάθε κράτος μέλος, και ως εκ τούτου το να συμβεί ατύχημα είναι απλώς θέμα χρόνου και ανθρώπινης αμέλειας,

Ι. λαμβάνοντας υπόψη ότι η οδηγία για τα απόβλητα της εξορυκτικής βιομηχανίας δεν έχει εφαρμοστεί πλήρως σε ορισμένα κράτη μέλη,

ΙΑ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η μεταλλεία με τη χρήση κυανιδίων δημιουργεί λίγες θέσεις εργασίας και μάλιστα διάρκειας μόνο 8 έως 16 ετών, ενώ ενέχει κίνδυνο τεράστιων διασυνοριακών οικολογικών καταστροφών, το κόστος των οποίων δεν βαρύνει συνήθως τις υπεύθυνες επιχειρήσεις εκμετάλλευσης, που ως επί το πλείστον εξαφανίζονται ή κηρύσσουν πτώχευση, αλλά το κράτος, δηλαδή τους φορολογούμενους,

ΙΒ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι επιχειρήσεις εκμετάλλευσης δεν διαθέτουν μακροπρόθεσμη ασφάλιση για την κάλυψη του κόστους μελλοντικού ατυχήματος ή αστοχίας,

ΙΓ. λαμβάνοντας υπόψη ότι για να παραχθούν δύο γραμμάρια χρυσός χρειάζεται να εξορυχθεί ένας τόννος μετάλλευμα χαμηλής περιεκτικότητας και να δημιουργηθούν επιτόπου τεράστιες ποσότητες αποβλήτων, στα οποία παραμένει τελικά και το 25-50% του χρυσού· λαμβάνοντας, επιπλέον, υπόψη, ότι στα μεταλλευτικά έργα μεγάλης κλίμακας με χρήση κυανιδίων χρησιμοποιούνται εκατομμύρια κιλά κυανίδιο του νατρίου ετησίως, η μεταφορά και η αποθήκευση του οποίου ενέχει μεγάλο κίνδυνο καταστροφικών συνεπειών σε περίπτωση αστοχίας·

ΙΔ. λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχουν εναλλακτικές μέθοδοι στη μεταλλεία με χρήση κυανιδίων, που θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν τις τεχνικές με βάση τα κυανίδια,

ΙΕ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οργανώνονται έντονες δημόσιες αντιδράσεις στα συνεχιζόμενα σχέδια μεταλλείας με τη χρήση κυανιδίων, σε ολόκληρη την Ευρώπη, όχι μόνο από ιδιώτες, τοπικές κοινότητες και ΜΚΟ, αλλά και από κρατικούς φορείς, κυβερνήσεις και πολιτικούς,

1. θεωρεί ότι η συμμόρφωση προς τους στόχους της ΕΕ που περιλαμβάνονται στην οδηγία πλαίσιο για τα ύδατα, και συγκεκριμένα η καλή χημική κατάσταση και η προστασία των υδάτινων πόρων, όπως επίσης η προστασία της βιοποικιλότητας, είναι δυνατόν να επιτευχθούν μόνο με την απαγόρευση της μεταλλείας με τη χρήση κυανιδίων·

2. ζητεί από την Επιτροπή να εισαγάγει πλήρη απαγόρευση της μεταλλείας με τη χρήση κυανιδίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση πριν από το τέλος του 2011, δεδομένου ότι αυτός είναι ο μόνος ασφαλής τρόπος για την προστασία των υδάτινων πόρων μας από τη ρύπανση με κυανίδια από μεταλλευτική δραστηριότητα, παράλληλα δε να εκπονήσει και τη συνήθη εκτίμηση επιπτώσεων·

3. λαμβάνει υπόψη τις σχετικές πρωτοβουλίες στο πλαίσιο των συστημάτων της ΕΕ και των Ηνωμένων Εθνών, και παροτρύνει ένθερμα για την ανάπτυξη και την εφαρμογή ασφαλέστερων εναλλακτικών μεθόδων μεταλλείας -ιδίως χωρίς τη χρήση κυανιδίων·

4. ζητεί από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να μην υποστηρίζουν, άμεσα ή έμμεσα, μεταλλευτικά σχέδια που περιλαμβάνουν μεθόδους με τη χρήση κυανιδίων στην ΕΕ, μέχρι να εφαρμοστεί η γενική απαγόρευση, ούτε να υποστηρίζουν τέτοια σχέδια σε τρίτες χώρες·

5. ζητεί από την Επιτροπή να ενθαρρύνει τον αναπροσανατολισμό της οικονομίας στις περιοχές στις οποίες απαγορεύτηκε η μεταλλεία με τη χρήση κυανιδίων, με κατάλληλη οικονομική στήριξη στις εναλλακτικές οικολογικές βιομηχανίες, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τον τουρισμό.

6. ζητεί από την Επιτροπή να προτείνει τροποποίηση της ισχύουσας νομοθεσίας για τη διαχείριση αποβλήτων της εξορυκτικής βιομηχανίας, προκειμένου να επιβληθεί σε όλες τις επιχειρήσεις εκμετάλλευσης η υποχρέωση ασφάλισης για τις προκαλούμενες ζημίες και για την κάλυψη όλων των δαπανών αποκατάστασης της αρχικής γεωλογικής και χημικής κατάστασης του περιβάλλοντος σε περίπτωση ατυχήματος ή αστοχίας·

7. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, καθώς και στα Κοινοβούλια και τις Κυβερνήσεις των κρατών μελών.


Μαρία Καδόγλου
Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων
http://antigoldgreece.wordpress.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Mερικοί μύθοι και πραγματικότητες σχετικά με τη μεταλλευτική δραστηριότητα...

ME AΦΟΡΜΗ ΤΗΝ “ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΦΟΡΕΩΝ ΤΗΣ ΦΩΚΙΔΑΣ” ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΤΗΣ ΓΚΙΩΝΑΣ

Στο ιστολόγιο της «Κίνησης για την Προστασία της Γκιώνας» (http://gionaoros.wordpress.com)διαβάζουμε «ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ συλλογικών φορέων και πολιτών της Άμφισσας και της Φωκίδας» για τα μεταλλεία βωξίτη της Γκιώνας. Oφείλουμε κατ’αρχήν να συγχαρούμε τους φορείς που σε μια κρίσιμη στιγμή για τη Γκιώνα, πήραν ΚΑΘΑΡΗ θέση υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος και των ΑΥΤΟΝΟΗΤΩΝ δικαιωμάτων των πολιτών. Το κείμενο της ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ όμως περιέχει κάποιες παρανοήσεις σχετικά με την άσκηση της μεταλλείας και το τι επιτρέπει και δεν επιτρέπει η νομοθεσία, τις οποίες θα προσπαθήσουμε να ξεδιαλύνουμε.
Θα σταθούμε σε μια φράση της ανακοίνωσης: «το ζήτημα είναι βαθιά πολιτικό και δευτερευόντως νομικό». Πιστεύουμε ότι το ζήτημα είναι βαθιά ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ, λίγο νομικό και ψηφοθηρικά πολιτικό.
Η συνέχεια στο http://antigoldgreece.wordpress.com/2009/05/04/bauxite/...

Μαρία Καδόγλου

Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων
http://antigoldgreece.wordpress.com
www.antigold.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Η απάτη της μεταβίβασης των Μεταλλείων Κασσάνδρας στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ...

«ΕΡΕΥΝΑ ΣΕ ΒΑΘΟΣ» ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕ Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Τα 317.000 στρέμματα μεταλλευτικής ιδιοκτησίας της Χαλκιδικής (πορτοκαλί χρώμα) που μεταβιβάστηκαν στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ αντί 11 εκατ. ευρώ που το Δημόσιο ουδέποτε εισέπραξε!
Tους όρους πώλησης Μεταλλείων Κασσάνδρας Χαλκιδικής στην Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. αντί 11 εκατ. ευρώ προτίθεται να διερευνήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σύμφωνα με δελτίο τύπου που εξέδωσε στις 10 Δεκεμβρίου. Σύμφωνα με την αρμόδια για τον ανταγωνισμό Επίτροπο, Νέλι Κρος, στόχος της Επιτροπής είναι «να διασφαλίσει ότι δεν χορηγήθηκε κάποιο κρυφό πλεονέκτημα στην Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. σε βάρος των ελλήνων φορολογουμένων και ότι η Ελλάδα ενέργησε όπως θα ενεργούσε κάθε άλλος ιδιώτης πωλητής σε σχέση με την πώληση των υπόψη περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου».
Από το Δεκέμβριο του 2003 που έγινε η μεταβίβαση των Μεταλλείων Κασσάνδρας στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ, το «Παρατηρητήριο» καταγγέλλει αυτή την πώληση ως παράνομη και άκυρη. Τα Μεταλλεία Κασσάνδρας, πραγματικής αξίας πολλαπλάσιας των 408 εκατ. ευρώ που αναφέρει το δελτίο τύπου της Επιτροπής, πωλήθηκαν αντί του εξευτελιστικού ποσού των 11 εκατ. ευρώ τα οποία το Δημόσιο ουδέποτε εισέπραξε, χωρίς να τηρηθεί σε τίποτα η νόμιμη διαδικασία εκτίμησης της αξίας τους , πρόσκλησης ενδιαφερομένων, διεθνούς διαγωνισμού, υποβολής προσφορών κ.λ.π. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα κρίνει αν αυτό συνιστά παράβαση των όρων του ανταγωνισμού και αν οποιοσδήποτε ιδιώτης πωλητής θα χάριζε την περιουσία του όπως έπραξε το Ελληνικό Δημόσιο.
Όμως οι Έλληνες φορολογούμενοι πρέπει να γνωρίζουν κι άλλα στοιχεία σχετικά με το πόσο ακριβά τους κόστισε η ιστορία των Μεταλλείων Κασσάνδρας. Πρέπει να γνωρίζουν ότι πριν μεταβιβάσει τα μεταλλεία στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ, το Ελληνικό Δημόσιο χάρισε στην προηγούμενη εταιρεία TVX HELLAS βεβαιωμένα χρέη από φόρους και ασφαλιστικές εισφορές και ότι το τίμημα των 11 εκατ. ευρώ το εισέπραξε όχι το Δημόσιο, αλλά η TVX. Πρέπει να γνωρίζουν ότι το Δημόσιο υπέγραψε έναν επαίσχυντο «συμβιβασμό» με την TVX, με τον οποίο συμψήφισε διαπιστωμένες παραβάσεις των περιβαλλοντικών νόμων και διαπιστωμένες ζημίες του τόπου και των κατοίκων του, ύψους 400 εκατ. ευρώ, με τις οικονομικές απαιτήσεις της εταιρείας. Το Ελληνικό Δημόσιο δεν ενδιαφέρθηκε να προστατεύσει όχι μόνο τη δημόσια περιουσία και τα χρήματα των φορολογουμένων, αλλά ούτε το περιβάλλον και την υγεία των πολιτών.
ΑΠΟ ΤΗΝ TVX ΣΤΗΝ «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ»: ΕΤΣΙ ΘΑ ΠΩΛΟΥΣΕ ΕΝΑΣ ΙΔΙΩΤΗΣ ΠΩΛΗΤΗΣ;
Το ιστορικό αυτής της σκοτεινής υπόθεσης είναι εν συντομία το εξής:
Το 2003, μετά την ακύρωση από το Συμβούλιο Επικρατείας του προγράμματος μεταλλουργίας χρυσού Ολυμπιάδας και της εξόρυξης κάτω από τη Στρατονίκη, η TVX GOLD και η μητρική της εταιρεία KINROSS, αναζητούσαν τρόπο απεμπλοκής από την Ελλάδα που τους είχε κοστίσει ήδη σημαντικά. Η μέθοδος που επιλέχθηκε - και περιέργως έγινε δεκτή από το «δικονομικό εγγυητή», το Ελληνικό Δημόσιο - ήταν να κηρύξει πτώχευση η εν Ελλάδι εταιρεία TVX HELLAS, ωσάν να ήταν μια αυτόνομη εταιρεία και όχι θυγατρική μιας από τις μεγαλύτερες μεταλλευτικές εταιρείες του κόσμου.
Το Μάιο του 2003 η TVX HELLAS κατέθεσε την 1072/5.5.2003 ΔΗΛΩΣΗ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ, επικαλούμενη χρέη ύψους 216.156.000 ευρώ προς τη μητρική εταιρεία KINROSS, το ΙΚΑ, τα Δημόσια Ταμεία, τους εργαζόμενους και τους προμηθευτές της. Στις αρχές Νοεμβρίου 2003, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών εξέδωσε την ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ 1286/2003 της TVX HELLAS. Στη συνέχεια συνέβησαν τα εξής πρωτοφανή, παράδοξα και τουλάχιστον ύποπτα:
9-10 Δεκεμβρίου 2003
• Συστήνεται η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ Α.Ε. (ΦΕΚ 13117/11.12.2003 των Α.Ε.) με εταιρικό κεφάλαιο € 60.000.
• Οδηγούνται ομαδικά σε συμβολαιογράφο της Ιερισσού οι 472 απολυμένοι της TVX HELLAS και υπογράφουν παραίτηση από τις μηνύσεις τους και τις οικονομικές τους απαιτήσεις από την εταιρεία, ύψους €17,8.
• Το Ελληνικό Δημόσιο καταγγέλλει τη Σύμβαση Πώλησης των Μεταλλείων Κασσάνδρας στην TVX της 21ης Δεκεμβρίου 1995.
12 Δεκεμβρίου 2003
• Το Δημόσιο παραιτείται από βεβαιωμένες απαιτήσεις κατά της ΤVX για φόρους και ασφαλιστικές εισφορές ύψους € 2,2 εκατ.
• Η ΤVX GOLD παραιτείται από απαιτήσεις $218 εκατ. κατά της TVX HELLAS για ανεξόφλητα δάνεια.
• Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών ανακαλεί την Απόφαση Πτώχευσης της TVX HELLAS.
• Οι Υφυπουργοί Εθνικής Οικονομίας Χρήστος Πάχτας και Ανάπτυξης Αλέξανδρος Καλαφάτης, ως εκπρόσωποι του Ελληνικού Δημοσίου, υπογράφουν δυο διαδοχικά συμβόλαια: Εξωδικαστικό συμβιβασμό για τον συμψηφισμό των εκατέρωθεν απαιτήσεων: της TVX HELLAS κατά του Ελληνικού Δημοσίου για απωλεσθέντα επενδυτικά κεφάλαια και διαφυγόντα κέρδη, με τις απαιτήσεις του Δημοσίου από την TVX HELLAS για διαπιστωθείσες ή μη παραβιάσεις των περιβαλλοντικών όρων και τις περιβαλλοντικές ζημίες από αυτό το λόγο. Μετά το συμβιβασμό, το Δημόσιο αγοράζει από την μόλις προ μιας ώρας αποπτωχεύσασα TVX HELLAS το ενεργητικό των Μεταλλείων Κασσάνδρας αντί του «εύλογου τιμήματος των € 11εκατ.».
• Mε το αμέσως επόμενο συμβόλαιο της ιδίας συμβολαιογράφου, το Ελληνικό Δημόσιο «μεταβιβάζει» στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ Α.Ε. το σύνολο του ενεργητικού των Μεταλλείων Κασσάνδρας «αντί τιμήματος € 11 εκατ. που θα καταβληθεί απ’ευθείας στην TVX HELLAS».
Τα παραπάνω κυρώθηκαν από τη Βουλή με το Νόμο 3220/2004 (”Τροπολογία Πάχτα”) που δημοσιεύθηκε σε ΦΕΚ στις 28-01-2004. Από την εκμετάλλευση και την πώληση μέρους των περιουσιακών στοιχείων που χαριστικά της μεταβίβασε το Ελληνικό Δημόσιο, η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ έχει ήδη θησαυρίσει.
ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΚΑΙ ΑΚΥΡΗ Η ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ
Αρχικά η διαδικασία με την οποία τα Μεταλλεία Κασσάνδρας επανήλθαν από την TVX στην ιδιοκτησία του Ελληνικού Δημοσίου ήταν ολοφάνερα εκτός νομιμότητας. Στη Σύμβαση Πώλησης των Μεταλλείων Κασσάνδρας από την ΕΘΝΙΚΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ στην TVX HELLAS το 1995 που κυρώθηκε με το Ν. 2436/1996, εκ τρίτου συμβαλλόμενοι ήταν:
1. Η TVX GOLD ως οικονομικός εγγυητής της TVX HELLAS και
2. Το Ελληνικό Δημόσιο ως δικονομικός εγγυητής.
Τον Ιανουάριο 2003 η TVX GOLD εξαγοράσθηκε από την KINROSS GOLD CORP και η KINROSS-TVX έγινε η έβδομη μεγαλύτερη εταιρεία χρυσού στον κόσμο. Η KINROSS-ΤVX ουδέποτε πτώχευσε. Οι οποιεσδήποτε οικονομικές υποχρεώσεις της TVX HELLAS, μετά την πτώχευση της, έπρεπε να απαιτηθούν από τον εγγυητή, την KINROSS-TVX. Δηλαδή, το Ελληνικό Δημόσιο έπρεπε να απαιτήσει €2,2 εκατ., για βεβαιωμένες οφειλές από φόρους και ασφαλιστικές εισφορές, €17,8 εκατ. για αποζημιώσεις και οφειλόμενους μισθούς στους απολυμένους της TVX HELLAS και αποκατάσταση και αποζημιώσεις για τις βεβαιωμένες περιβαλλοντικές καταστροφές. Έπρεπε επίσης να επιστραφούν τα Μεταλλεία Κασσάνδρας στο Δημόσιο, έναντι των οφειλομένων, χωρίς την καταβολή τιμήματος. Αντί αυτού, το Ελληνικό Δημόσιο:
• Παραιτήθηκε από βεβαιωμένες οφειλές από φόρους και ασφαλιστικές εισφορές.
• Απαγόρευσε στα Ασφαλιστικά Ταμεία να λάβουν ασφαλιστικά μέτρα ή να ασκήσουν άλλα ένδικα μέσα κατά της TVX HELLAS για να εισπράξουν τα χρωστούμενα.
• Χάρισε δημόσια περιουσία υψηλής αξίας χωρίς καμία απολύτως διαδικασία.
• Στέρησε παρανόμως από τους λοιπούς πιστωτές της TVX HELLAS (προμηθευτές κ.λ.π.) τη δυνατότητα να διεκδικήσουν δικαστικά τα οφειλόμενα, μεταβιβάζοντας αμέσως όλα τα περιουσιακά της στοιχεία στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ.
• Συμψήφισε καταστροφές στο φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον και ζημίες που υπέστησαν οι πολίτες με τις οικονομικές απαιτήσεις της TVX
• Ήρε τις συνέπειες για την TVX HELLAS και για τα μέλη των Διοικητικών της Συμβουλίων από κάθε διοικητική ή ποινική ευθύνη τους για παραβάσεις της νομοθεσίας για την προστασία του περιβάλλοντος καθώς και της ασφαλιστικής και φορολογικής νομοθεσίας .
• Παρέγραψε όλα τα σχετικά αδικήματα.
Πρέπει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 1895/2004 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκιδικής (δικάζοντος κατ’ έφεση), η διάταξη της παραγραφής των αδικημάτων και της αμνήστευσης των υπευθύνων είναι ανίσχυρη και μη εφαρμοστέα ως αντισυνταγματική. Είναι άλλωστε ευθεία παράβαση της Οδηγίας 2004/35/ΕΚ για την περιβαλλοντική ευθύνη.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ήδη καταλήξει «στο προκαταρκτικό συμπέρασμα ότι η Ελλάδα πώλησε τα Μεταλλεία Κασσάνδρας χωρίς ανοικτή, διαφανή και άνευ όρων διαδικασία υποβολής προσφορών σε τιμή πολύ κατώτερη της αγοραίας». Εντός των επόμενων ημερών, το «Παρατηρητήριο» θα καταθέσει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του, για να βοηθήσει στην αποκάλυψη μιας από τις μεγαλύτερες απάτες σε βάρος των Ελλήνων φορολογουμένων και της δημόσιας περιουσίας.

Για περισσότερες πληροφορίες:
Τόλης Παπαγεωργίου, τηλ: 6973 317816
Μαρία Καδόγλου, τηλ: 6974371552

Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων
http://antigoldgreece.wordpress.com
www.antigold.gr

Διαβάστε περισσότερα...