Επισημάνσεις...

Εκεί όπου όλα ήταν σχετικά ήρεμα και οι φιλόδοξοι μνηστήρες προσπαθούσαν μέσα από κομματικά παιχνίδια και παιχνίδια συμφερόντων, να πάρουν το πολυπόθητο δακτυλίδι, που αυτό θα έχριζε τον εκλεκτό, νέο ορυχειάρχη Δυτικής Μακεδονίας, ξαφνικά άστραψε και βρόντηξε και το δαχτυλίδι βρέθηκε στα χέρια μια γυναίκας.
Χλόμιασαν κι άσπρισαν οι μνηστήρες. Μια γυναίκα ανέτρεψε τόσα όνειρα καριέρας και όχι μόνο! Κι ύστερα άρχισαν οι σοβαροί προβληματισμοί και οι ανησυχίες. Θα τα καταφέρει; Και τι θα γίνει τώρα; Και πως θα τροφοδοτηθούν οι σταθμοί και πολλά άλλα ερωτήματα που ποτέ μέχρι τώρα δεν τους είχαν απασχολήσει σοβαρά!
Τι δηλαδή δεν θα καταφέρει η νέα ορυχειάρχης; Μέχρι τώρα «χώμα» στέλνανε τα ορυχεία αντί για κάρβουνο, κατολισθήσεις και αστοχίες συχνές, ατυχήματα και μάλιστα θανατηφόρα. Τι θα κάνει χειρότερα; Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα πάει καλύτερα γιατί χειρότερα δεν γίνεται! Άντε να ψηλώσει λίγο παραπάνω τους λόφους της περιοχής που φύτρωσαν παντού κι έζωσαν την περιοχή. Άλλωστε οι γυναίκες έχουν μια αδυναμία στο ύψος. Τις αρέσουν και τα ψηλά μπόγια και τα ψηλά πατώματα!
Όσα για τα κεράσματα στους συντρόφους της, ένα κονιακάκι (όπως γίνονταν παλιά στα μνημόσυνα – καλός και ο καφές της παρηγοριάς) ή λίγο ξυδάκι. Άλλωστε δεν διαφέρον στο χρώμα αυτά τα δύο! Είναι μόνο θέμα γεύσης. Άλωστε του συστήματος είναι και δεν θα μπορέσουν ποτέ να πουν την φράση του Χριστού. Απελθέτω απʼ εμου το ποτήριον τούτο. Θα το καταπιούν!

Πηγή: Kozan.gr-Του Πασχάλη Τσολάκη

Διαβάστε περισσότερα...

Επισημάνσεις...

Persona non grata. Εκ του μη όντος δημιουργήθηκε μείζον θέμα, τόσο σε επικοινωνιακό –δημοσιογραφικό επίπεδο , αλλά και σε ουσιαστικό επίπεδο για κάποιες κοινωνίες. Αφορμή η δημοσιοποίηση απόψεων συνδικαλιστικών προσώπων της περιοχής σχετικά με την εντοπιότητα.
Το γιατί τα συγκεκριμένα πρόσωπα προέβησαν στις δηλώσεις αυτές είναι πράγματι ένα ερώτημα που χρίζει ουσιαστικής απάντησης. Ποιος δηλαδή ήταν ο σκοπός και ο στόχος των δηλώσεων αυτών; Συντρέχουν κάποιοι λόγοι αυτό το χρονικό διάστημα; Ευνοούνται παρανόμως κάποιοι και αδικούνται κάποιοι άλλοι; Υπάρχει σκανδαλώδης μεταχείριση θετική για κάποιους και αρνητική για κάποιους άλλους; Υπάρχουν κάποια μη σύννομα ή παράλογα αντισταθμίσματα σε κάποιες κοινωνίες;
Γνώριζαν πως μια τέτοια τοποθέτηση θα προκαλούσε την οργή κάποιων κοινωνιών, αλλά προφανώς το κέρδος από αυτές τις δηλώσεις – προτάσεις είναι μεγαλύτερο από την οργή. Οι άνθρωποι όμως αυτών των περιοχών είπαν για αυτούς. Persona non grata, όπερ σημαίνει πρόσωπα ανεπιθύμητα στην περιοχή.
Άπειρο μελάνι έχει χυθεί και χιλιάδες λέξεις έχουν ειπωθεί, για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις και τα προβλήματα υγείας που δημιουργεί η δραστηριότητα της ΔΕΗ σε κοινωνίες που όχι απλά γειτνιάζουν με τις δραστηριότητες αυτές, αλλά βρίσκονται μέσα στην καρδιά των δραστηριοτήτων αυτών!
Πέραν των απόψεων - θέσεων και επιχειρημάτων, θετικών για την μία πλευρά και αρνητικών από την άλλη, υπάρχει και το σύνταγμα όπου ο νομοθέτης είναι σαφής και απόλυτος. Ορίζει λοιπόν ο νομοθέτης. Σε περιπτώσεις αναγκαστικών απαλλοτριώσεων η πολιτεία οφείλει να αποζημιώσει εκτάσεις και κτίσματα και οφείλει επίσης να αποκαταστήσει εργασιακά, τους ανθρώπους των κοινωνιών που η εργασία τους διεκόπη και διερρήχθη ένεκα των απαλλοτριώσεων.
Συνεπώς οι προσλήψεις ανθρώπων, που υπέστησαν τις απαλλοτριώσεις, στην ΔΕΗ δεν οφείλετε ούτε στην μεγαλοψυχία των κυβερνήσεων, ούτε στην μεγαλοψυχία της ΔΕΗ, ούτε στην μεγαλοψυχία πολιτικών παραγόντων και άλλων. Απλά εφαρμόστηκε το γράμμα του Συντάγματος. Αν στην πορεία ή σε κάποιες φάσεις δεν εφαρμόζεται το Σύνταγμα, είναι απόλυτη ευθύνη των τριακοσίων της βουλής, κάθε φορά. Γιατί αυτοί έχουν την απόλυτη ευθύνη της τήρησης ή μη της συνταγματικής διακυβέρνησης.
Είναι γεγονός ότι οι περιοχές αυτές ήταν γεωργοκτηνοτροφικές με κύριο και αποκλειστικό εισόδημα το γεωργικό και κτηνοτροφικό προϊόν. Με την μείωση των χωραφιών ένεκα απαλλοτριώσεων, και όλες τις παρελκόμενες επιπτώσεις, είναι σαφές ότι οι άνθρωποι των κοινωνιών δεν μπορούσαν να στηριχτούν πλέον οικονομικά σε αυτές τις δραστηριότητες. Πρέπει να υπογραμμιστεί πως η αποζημίωση ήταν εφάπαξ, ( το ρευστό εξανεμίζεται ενώ το ακίνητο παραμένει: οικονομικός όρος και αξίωμα) ενώ το εισόδημα από την παραγωγή των γεωργικών καλλιεργειών ήταν ανελλιπώς ετήσιο.
Επιπρόσθετα η συνεχής δραστηριότητα της ΔΕΗ έχει υποβαθμίσει πλήρως τις περιοχές αυτές και έχει μηδενίσει τις αξίες των ακινήτων. Όσο για την υγεία και την ποιότητα ζωής, δεν χρειάζεται να ειπωθεί τίποτε. Την απάντηση την δίνει η επιστήμη και η αναλογία των θανάτων από συγκεκριμένες αιτίες, σε συγκεκριμένες περιοχές.
Η παραβολή που ακολουθεί είναι ενδεικτική: Στην δεκαετία του 60 και 70 τα χωριατόπαιδα που συνέχιζαν τις σπουδές, ήταν υποχρεωμένα να νοικιάσουν στην πόλη της Κοζάνης. Ένας μαθητής νοίκιασε σε ένα χαμόσπιτο της πόλης. Συνηθισμένος καθώς ήταν στο χωριό να βγαίνει το βράδυ και να κοιτάει τον ουρανό με τα αστέρια, το έπραξε και στην πόλη. Δεν έβλεπε όμως ολάκερο τον ουρανό, παρά μονάχα ένα κομμάτι. Τον υπόλοιπο ουρανό τον έκρυβαν οι πολυκατοικίες που ορθώνονταν γύρω από το χαμόσπιτο. Αυθόρμητα τότε σκέφτηκε. Αυτό το σπίτι για να δει ολάκερο τον ουρανό πρέπει να ψηλώσει ίσαμε τα άλλα. Από τότε καρφώθηκε στο μυαλό του η φράση. Πρέπει να ψηλώσω….πρέπει να ψηλώσω….
Δυστυχώς όμως για κάποιες κοινωνίες, που μοιάζουν με χαμόσπιτα ανάμεσα σε πολυκατοικίες, κάποιοι αντί να βοηθήσουν και να συμβάλουν να ψηλώσουν κι αυτές, τις κονταίνουν ακόμα περισσότερο!!!!
Όσες κοινωνίες ζουν μέσα σε περιοχές που δραστηριοποιείται η ΔΕΗ πλήττονται 24 ώρες το 24ωρο επί χρόνια. Πληττόμενοι από το παρελθόν, πληττόμενοι στο παρών και πληττόμενοι και στο μέλλον. Ποια θα πρέπει συνεπώς να είναι η συμπεριφορά και η στάση της πολιτείας αλλά και ολάκερης της υπόλοιπης κοινωνίας της χώρας, προς αυτές τις κοινωνίες!!
Υ.Γ Κυρία Μπιρπίλη, ωραία τα πάνινα παπούτσια, ωραίο και το σακίδιο στην πλάτη. Όλα μαζί συγκροτούν ένα όμορφο προσωπικό image και prestige. Επί του θέματος όμως, ως ειδική και κυρίως ως αρμόδια έχετε να απαντήσετε κάτι; Χρέος σας να πάρετε θέση και να δημοσιοποιήσετε τις απόψεις σας.

Του Πασχάλη Τσολάκη

Διαβάστε περισσότερα...

Επισημάνσεις...

Η αναφορά ενός θέματος κατʼ επανάληψη, πολλές φορές μπορεί να είναι ίσως κουραστική για τον αναγνώστη, αλλά όταν είναι ζωτικής σημασίας για κάποιους ανθρώπους τότε δεν μπαίνει το ίσως είναι χρήσιμη η επανάληψη. Τότε επιβάλλεται η επανάληψη. Τότε είναι ηθική υποχρέωση, όσων έχουν την δυνατότητα, να το επαναλαμβάνουν και να το δημοσιοποιούν διαρκώς, όχι ως επίκαιρη είδηση για τι κοινό, αλλά ως χρέος έναντι εκείνων που βιώνουν το γεγονός.
Το τοπικό διαμέρισμα Ακρινής που χρόνια βιώνει τις συνέπειες των περιβαλλοντικών προβλημάτων που επιφέρουν οι δραστηριότητες της ΔΕΗ στην περιοχή, όπως και άλλα βέβαια διαμερίσματα, σήμερα βρίσκεται στην δυσάρεστη θέση του απολογητή και του κατηγορούμενου! Κάποια στελέχη της ΔΕΗ που ποτέ δεν έμαθαν να σχεδιάζουν και να προβλέπουν, παρά μόνο έμαθαν και το έμαθαν καλά πως θα ανέβουν οι ίδιοι στην ιεραρχία, έκλεισαν τον επαρχιακό δρόμο του διαμερίσματος ρίχνοντας στον δρόμο μερικά φορτηγά από στείρα υλικά των αποθέσεων, αναγκάζοντας έτσι όσους κινούνται από και προς την Ακρινή να διασχίζουν τον δρόμο που κατασκεύασαν μέσα από παλιότερες αποθέσεις τέφρας!
Πως το επιτρέπουν αυτό οι θεσμικοί φορείς του νομού αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα που χρήζει ιδιαίτερης ανάλυσης και το προσπερνάμε, για να μην μεγιστοποιηθεί τι κείμενο και κουράσει. Άλλωστε κι αυτός ο δρόμος δεν φτάνει στην Ακρινή αφού περί τα 500 μέτρα είναι ιδιοκτησία του διαμερίσματος, δηλαδή του δήμου Ελλησπόντου, και ο οποίος δεν το παραχωρεί στην ΔΕΗ με απόφαση του Δ.Σ του Δήμου. Στην ουσία δηλαδή δεν υπάρχει δρόμος. Το ερώτημα είναι από πού θα γίνεται πλέον η οδική εξυπηρέτηση! ΚΤΕΛ, ασθενοφόρα, ταξί, σχολικά και όλοι οι πολίτες θα είναι αναγκασμένοι να περνάνε υποχρεωτικά από Τον Άγιο Δημήτριο και να φτάνουν στην Ακρινή και να ξαναγυρνάνε πίσω στον Άγιο Δημήτριο και να κατευθυνθεί ο καθένας στον προορισμό του!
Κι όλα αυτά την ώρα που ολάκερη περιοχή είναι ένα απέραντο ορυχείο, άναρχα δομημένο που όποιος το διασχίσει θα νομίσει ότι ζει σε άλλη χώρα. Δεν υπάρχει πουθενά, κότα, πρόβατο, πουλί πετάμενο, καρποφόρο δέντρο, πράσινο, παρά κάρβουνο, τέφρα, μπάζα, ταινιόδρομοι και ταινίες διάσπαρτες παντού πεταμένες και ότι μπορεί να φανταστεί ο καθένας. Αν επισκεφτεί κάποιος όμως το Θεαγένειο της Θεσσαλονίκης και ρωτήσει τους καρκινοπαθείς τον τόπο διαμονής τότε θα πάρει και την απάντηση για το περιβάλλον της περιοχής χωρίς να χρειάζεται τους ειδικούς αναλυτές της σκοπιμότητας και του κέρδους! Παρά ταύτα τα θύματα κατηγορούνται διαρκώς ως οι θύτες! Οι βιασμένοι κατά συρροή και κατʼ εξακολούθηση κατηγορούνται ως οι βιαστές!
Τέτοια έβλεπε σε αυτήν την χώρα ο ποιητής και έγραψε: Η χώρα μου δεν είναι ποια η χώρα των ποιητών, αλλά μια χώρα βουτηγμένη στο σκοτάδι και στην απουσία. Η χώρα μου δεν είναι η χώρα των ποιητών αλλά η χώρα του τάδε και του δείνα. Η χώρα μου δεν είναι ποια η χώρα των ποιητών αλλά η σκευωρία του εγώ και η συνωμοσία του «ποιος είσαι εσύ;»
Η χώρα μου έγινε η χώρα όπου διαιρούν τους άχρηστους και τους ανύπαρκτους σε δυο αντίπαλες φατρίες, εξίσου υπεύθυνες για το όνειδος.
Τα μαγαζιά τα υποχρεώνουν με νόμο να έχουν έξοδο κινδύνου και την Ακρινή της κόβουν τις εξόδους! Έσχισαν την περιοχή για να βγάλουν κάρβουνο, σχίζοντας ταυτόχρονα και τα όνειρα και τις ζωές των ανθρώπων της. Όλα αυτά τα βλέπουν, τα ξέρουν, όπως ξέρουν πως κρανίου τόπος θα είναι η περιοχή, αφού ο λιγνίτης σιγά – σιγά θα πάψει αν είναι η κύρια πηγή παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και αντί να φροντίζουν τα στελέχη της να διαμορφώσουν αυτό το χάος, ειρωνεύονται τους κατοίκους, υπό την προστασία της αστυνομίας. Και δυστυχώς κάποιοι από αυτούς κατάγονται και διαμένουν στον νομό και κυκλοφορούν χωρίς να ντρέπονται!
Όμως την απάντηση και για τις ευθύνες της κοινωνίας την έδωσε κάποιος κάτοικος, εκεί κάτω στις ταινίες απευθυνόμενους προς αυτούς και όχι μόνο, εκφράζοντας το παρελθόν το χωριού. «κάποτε για ακουμπήσει κάποιος την Ακρινή, που και να την βλάψει, έπρεπε να το σκεφτεί πολύ καλά όχι να το αποφασίσει. Τώρα όμως μάθατε ότι ψιλογίναμε γκέι και έρχεστε άφοβα να μας ………!

Υ.Γ Η απόφαση του Νομάρχη να αποφασίσει να «ξεθάψει» τον παλαιότερο επαρχιακό δρόμο ήταν η πιο εύστοχη, η πιο σύννομη, η πιο θεσμική και η πιο έξυπνη κίνηση. Απλά κάνει ΜΑΤ στη ΔΕΗ καταδεικνύοντας πως όχι μόνο θεσμικά αλλά και ουσιαστικά και πρακτικά πως αυτός είναι αφεντικό στο νομό και όχι η ΔΕΗ!

Του Πασχάλη Τσολάκη

Διαβάστε περισσότερα...

Επισημάνσεις....

Σε μείζον θέμα εξελίσσεται το πρόβλημα του δημοτικού διαμερίσματος Ακρινής του δήμου Ελλησπόντου. Μείζον θέμα για τους κατοίκους αφού έχουν περικυκλωθεί από τις αποθέσεις, μείζον το περιβαλλοντικό πρόβλημα, μείζον πρόβλημα η υποβάθμιση της περιοχής και κυρίως μείζον το πρόβλημα του ψυχοφθόρου στρες με την αβεβαιότητα για το μέλλον τους. Μείζον θέμα και για την ΔΕΗ, η οποία έχει προφανή πρόβλημα με τις αποθέσεις και χρειάζεται άμεσα, χώρους αποθέσεις.
Λίγο πολύ όλα αυτά είναι γνωστά και έχουν γραφεί ουκ ολίγες γραμμές για το θέμα αυτό. Η στήλη επανέρχεται για να επισημάνει βασικές διαφοροποιήσεις και βασικά λάθη των εμπλεκομένων φορέων.
Ο Σύλλογος Ακρινής έχει στα χέρια του έναν πλήρη φάκελο, σε ότι έχει σχέση με την ΔΕΗ και το τοπικό διαμέρισμα. Δεν στηρίζεται απλά στην αντίδραση για όσα προβλήματα δημιουργεί η ΔΕΗ στην περιοχή, αλλά στηρίζεται σε έγγραφα, αποφάσεις, σε εγκυκλίους και πράξεις που συντελέστηκαν.
Υπάρχουν κρατικά έγγραφα που αναφέρουν τα όρια αποθέσεων από σταυλικές ή άλλες εγκαταστάσεις του εν λόγω διαμερίσματος και υπάρχουν παραστατικά που έχουν υποβληθεί πρόστιμα στην ΔΕΗ γιατί δεν τήρησε προδιαγραφές τέτοιων περιπτώσεων. Υπάρχει το πρόβλημα του αποχαρακτηρισμού και κατάργησης του επαρχιακού δρόμου του διαμερίσματος χωρίς να έχει κατασκευαστεί κάποιος άλλος. Αυτόν που η ΔΕΗ κατασκεύασε και υποδεικνύει να χρησιμοποιούν οι κάτοικοι διέρχεται μέσα από απαλλοτριωμένες εκτάσεις συνεπώς είναι ιδιόκτητος χώρος της ΔΕΗ, όπερ σημαίνει ιδιωτικός δρόμος και όχι επαρχιακός και όσοι κινούνται σε αυτόν κινούνται με δική τους ευθύνη. Στο ζήτημα αυτό ο Σύλλογος έχει αποφάσεις της νομαρχίας και του δήμου που συμπλέουν με τις αποφάσεις του Συλλόγου. Με απλά λόγια δηλαδή ο Σύλλογος δεν ζητάει τίποτε περισσότερο από το εφαρμοστούν οι νόμοι του κράτους σε πρώτη φάση.
Από την άλλη μεριά η ΔΕΗ δείχνει να ακολουθεί την γνωστή και πεπατημένη τακτική, η οποία πάντα την βόλευε γιατί ακριβώς κάτοικοι, φορείς και σύλλογοι, χρησιμοποιούσαν ως μέσο πίεσης μόνο την διεκδίκηση μέσω κινητοποιήσεων και εύκολα μέσα από τις νομικές διαδικασίες η ΔΕΗ επιτύγχανε τους στόχους της.
Αυτή τη φορά όμως βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Όσο και να προσπαθούν τα στελέχη της, εφαρμόζοντας την πάγια τακτική, να περάσουν τις θέσεις τους με την βοήθεια κάποιων ανθρώπων θεσμικών φορέων ή με κάποιες παρασκηνιακές πιθανόν διαβουλεύσεις με πρόσωπα που επηρεάζουν μερίδα κατοίκων ή και απευθείας με πρόσωπα που εμπλέκονται στην όλη διαδικασία, με όποιες συμφωνίες και ανταλλάγματα, δεν έχουν αποτέλεσμα γιατί έχει χαθεί η αξιοπιστία τους.
Κι εδώ είναι το μεγάλο λάθος των στελεχών της ΔΕΗ, που στην συντριπτική τους πλειοψηφία κατάγονται και διαμένουν στην ευρύτερη περιοχή. Αντί να κάνουν προτάσεις προς την κεντρική διοίκηση, πως θα λυθούν τα προβλήματα αυτά, τα οποία τα γνωρίζουν πολύ καλύτερα από αυτούς που διοικούν από την Αθήνα και μέσα από γραφεία, γίνονται εντολοδόχοι εντολών που γνωρίζουν πως τα μέτρα δεν είναι ούτε σωστά αλλά αδικούν συγκεκριμένες περιοχές και συγκεκριμένες κοινωνίες. Το ποιο σημαντικό όμως είναι ότι ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκαν προς την πολιτική και τους πολιτικούς γενικότερα, ότι οι ίδιοι είναι υπεύθυνοι για τις τριβές που δημιουργούνται με τις δημόσιες εξαγγελίες τους περί μετεγκαταστάσεων και άλλων υποσχέσεων και τις αθετήσεις των υποσχέσεων, που δημιουργούν τριβές, εντάσεις και κινητοποιήσεις, καλούνται να αντιμετωπίσουν και να λύσουν, χωρίς να έχουν αρμοδιότητες, τα τοπικά στελέχη. Με λίγα λόγια τα τοπικά στελέχη της επιχείρησης όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα στην ρίζα του, αλλά βγαίνουν με δημόσιες δηλώσεις να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα και γίνονται και οι ίδιοι μέρος του προβλήματος και αύριο, όπως έγινε και σε άλλες περιπτώσεις θα αναγκάσουν και αστυνομικούς και εισαγγελείς να επέμβουν και να συνδράμουν για να υπερασπίσουν τι και ποιον!! Οι κοινωνίες δεν ζητούν τίποτα περισσότερο από το να εφαρμοστεί, επαναλαμβάνουμε ο νόμος και επικουρικά να εφαρμοστούν και οι εξαγγελίες πρωθυπουργών, υπουργών και βουλευτών. Τελικά ποιος είναι ο παράνομος που πρέπει να συνετίσουν ή να μηνύσουν και να συλλάβουν. Αυτός που ζητά να εφαρμοστεί ο νόμος και οι δημόσιες υποσχέσεις και δεσμεύσεις πολιτικών φορέων ή αυτός που δεν εφαρμόζει το νόμο και προσπαθεί με μηχανισμούς να επιβάλει τις θέσεις και τα συμφέροντά του.
Δυστυχώς για την Ακρινή άρχισε εδώ και καιρό η αντίστροφη πορεία. Το γνωρίζουν οι άνθρωποί της και για το μόνο που παλεύουν είναι το σάβανό της να είναι άσπρο, όπως αρμόζει και όχι μαύρο όπως το επιβάλλουν κάποιοι!

Πηγή:www.kozan.gr-Πασχάλης Τσολάκης

Διαβάστε περισσότερα...

Επισημάνσεις...

Οι ομιλίες των δύο αρχηγών των μεγάλων κομμάτων, στις επαρχιακές πόλεις, ήταν μετρημένες στα δάχτυλα σε αυτήν την εκλογική αναμέτρηση. Όμως και οι δύο επέλεξαν την Κοζάνη. Αυτό καταδεικνύει την μεγάλη σημασία που αποδίδουν πολιτικά στην περιοχή και τα δύο κόμματα. Το μεγαλύτερο ενεργειακό κέντρο της χώρας με μεγάλο αριθμό εργαζομένων έπαιξε το ρόλο του για την επιλογή, αλλά ο σημαντικότερος λόγος αυτής της επιλογής ήταν η ενεργειακή πολιτική που παίζει πολύ σε αυτήν την εκλογική αναμέτρηση.
Ήταν συνεπώς μια τακτική στρατηγικής για να αναφερθούν και οι δύο, από την καρδιά της ενέργειας, για την πολιτική τους και κυρίως να αναφερθούν για το μέλλον της περιοχής και των κατοίκων της.
Ο Παπανδρέου αναφέρθηκε από την πλατεία της Κοζάνης στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας χωρίς να αναφερθεί στον λιγνίτη και στις νέες μονάδες. Ασαφείς και αδιευκρίνιστες οι προθέσεις του.
Ο Καραμανλής από την ίδια πλατεία, αναφέρθηκε και στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αλλά αναφέρθηκε ρητά στην στήριξη του λιγνίτη και προχώρησε ένα βήμα παρά πέρα δηλώνοντας την παραχώρηση σε νέους αγρότες των αποκαταστημένων εδαφών.
Δυστυχώς όμως, μόνον οι πολιτικές δηλώσεις και οι προθέσεις δεν λύνουν και δεν μπορούν να λύσουν τέτοια μεγάλα και σοβαρά προβλήματα, όπως είναι αυτό ευρύτερου λεκανοπεδίου.
Οι πολιτικές στην Ελλάδα , τουλάχιστον στην περιοχή μας, δεν έχουν μακρόπνοο σχεδιασμό, δεν έχουν εναλλακτικές λύσεις και κυρίως δεν έχουν εκπονήσει την χρυσή τομή της αρμονίας και της ισορροπίας μεταξύ εκμετάλλευσης και περιβάλλοντος και μεταξύ εξουσίας – πολιτείας και τοπικών κοινωνιών και φορέων.
Οι πρακτικές πολιτικές πάντα ευκαιριακές ανάλογα με τις υπάρχουσες συνθήκες και ανάλογα των συγκυριών.
Αποτέλεσμα όλων αυτών των χρόνιων επιλογών, είναι η σημερινή εικόνα του Λεκανοπεδίου.
Δεν υπήρξε ποτέ μακρόπνοος σχεδιασμός και στρατηγική αποκατάστασης εδαφών, δεν υπήρξε σχεδιασμός και χρονοδιάγραμμα απαλλοτριώσεων εκτάσεων και μετεγκαταστάσεων οικισμών με αποτέλεσμα σε τακτά χρονικά διαστήματα να υπάρχουν μεγάλες εντάσεις και συγκρούσεις.
Τα περιβαλλοντικά προβλήματα της περιοχής δεν αντιμετωπίζονται με αφορισμούς και δεν φταίνε οι δημοσιογράφοι αν αναφέρονται σε καρκίνο και θανάτους. Γνωστό είναι το παιχνίδι των δημοσιογράφων εδώ και χρόνια. Άλλωστε ο ίδιος ο μεγάλος πολιτικός Βενιζέλος τους αποκάλεσε από το βήμα της βουλής αργυρώνητους.
Όμως ποιος τους δίνει το δικαίωμα να παίζουν το παιχνίδι τους και αυτοί και οι πολιτικοί και η ΔΕΗ και οι επιχειρηματίες των ανανεώσιμων πηγών αύριο; Οι τοπικοί άρχοντες της περιοχής όλα αυτά τα χρόνια δεν φταίνε καθόλου; Οι πολίτες αυτού του τόπου δεν φταίνε καθόλου! Η παραδοχή των λαθών όμως σημαίνει και αποδοχή των ευθυνών για το ότι κληροδοτείται σήμερα στις νέες γενιές. Για αυτό και πάντα επιλέγεται η πιο εύκολη λύση. Φταίνε οι πολιτικοί και η πολιτική. Η στήλη διαφωνούσε πάντα με αυτή την τακτική. Οι κοινωνίες παίρνουν πάντα αυτό που αξίζουν. Και αυτό που αξίζουν είναι πάντα ανάλογο των αποφάσεων, των δράσεων και των συμπεριφορών της κοινωνίας και των αρχόντων της, έναντι των προβλημάτων.
Αυτοί που καθορίζουν τα πολιτικά παιχνίδια σε κάθε περιοχή είναι γνωστοί πάντα στην κοινωνία. Κι όμως πάντα οι κοινωνία αποδέχεται τον πρωταγωνιστικό τους ρόλο και κυρίως το μοιραίο κάθε φορά λάθος της είναι ότι αποδέχεται τις πραχτικές τους, που είναι όλα τα άλλα εκτός από το συμφέρον αυτού του τόπου.
Τοπικοί άρχοντες παραχώρησαν εκτάσεις για να πνίγονται σήμερα τοπικά διαμερίσματα, τοπικοί άρχοντες επέτρεψαν να δημιουργηθεί αυτό το σημερινό τοπίο κι αυτό το βεβαρημένο περιβάλλον, τοπικοί άρχοντες επιτρέπουν να μολύνεται η περιοχή, τοπικοί παράγοντες απέτρεψαν την έλευση φυσικού αερίου από την περιοχή στην Δεκαετία του 90 και δεν κλείνει ο κατάλογος τέτοιων αναφορών.
Όλοι αυτοί θα έπρεπε να καθορίζουν το μέλλον αυτού του τόπου και όχι ερήμην αυτών ο κάθε Καραμανλής και ο κάθε Παπανδρέου. Οι αποφάσεις όταν δεν είναι συναινετικές είναι βίαιες, όπως βίαιη ήταν η φυγή της πλειοψηφίας των ανθρώπων που κατοικούν σε αυτήν την περιοχή, από την αρχέγονη πατρίδα τους.
Δυστυχώς όμως οι άνθρωποι ενδίδουν πάντα ένεκα των αναγκών και των προβλημάτων, που δημιουργεί το σύστημα, και το σύστημα το ξαναγράψαμε πως δεν είναι τίποτα άλλο παρά μία ομάδα ανθρώπων που διαμορφώνει το κοινωνικό – πολιτικό γίγνεσθαι. Οι επιλογές και οι αποφάσεις ευκαιριακές, εύκολες και κυρίως κατά προτίμηση άκοπες. Δύσκολος ο ανηφορικός δρόμος, γιατί απαιτεί προσπάθεια, κόπο και ιδρώτα, αλλά ανεβάζει προς τα επάνω. Οι άνθρωποι διαλέγουν τον κατήφορο ως εύκολο δρόμο. Ο κατήφορος όμως, είπε ο Λένιν, δεν έχει πάτο!

Του Πασχάλη Τσολάκη

Διαβάστε περισσότερα...

Επισημάνσεις...

Τις δύο τελευταίες εβδομάδες οι επισημάνσεις, αναφέρθηκαν σε ένα γεγονός και μια πρακτική, που χρόνια τώρα απασχολεί και προβληματίζει την κοινωνία, που το συζητά διαρκώς, του φορτώνει όλα τα δεινά της και με το δίκιο της, το αφορίζει. Κι αυτό δεν είναι άλλο από το λεγόμενο αλληγορικά, εννοιολογικά και ουσιαστικά, ΣΥΣΤΗΜΑ. Παρόλα αυτά όμως, δεν κάνει τίποτε, όχι για να το ανατρέψει ή να το εξαφανίσει, αυτό θα ήταν ουτοπιστικό, αλλά τουλάχιστον να το ελαχιστοποιήσει και κυρίως να περιορίσει τη δράση του.
Οι λόγοι προφανείς και ευκολονόητοι. Το σύστημα, μέσα από τις έρευνες, ξέρει πως οι κοινωνίες εξουσιάζονται πολύ ποιο εύκολα με το συναίσθημα του φόβου, παρά με οποιοδήποτε άλλο συναίσθημα. Αυτό το αποδεικνύουν οι άνθρωποι των κοινωνιών με όσα λένε σε κάθε επιτυχία η αποτυχία. «Ήμουν έξω από το σύστημα». Με πολεμάει το σύστημα». « αυτός ανέβηκε γιατί τον στήριξε το σύστημα» Και πολλά άλλα τέτοια.
Διαχρονική αυτή η τακτική. Το παράδειγμα του Αισώπου είναι χαρακτηριστικό: Κάποτε ένας άνθρωπος έπιασε έναν αετό, του έκοψε τα φτερά και τον έβαλε στο κοτέτσι μαζί με τις κότες. Ο γείτονας βλέποντας καθημερινά αυτή την σκηνή, έναν περήφανο αετό ταπεινωμένο, δεν άντεξε άλλο και προσφέροντας μια καλή τιμή στον γείτονα, αγόρασε τον αετό. Τον περιποιήθηκε, γιάτρεψε τις πληγές του και όταν μεγάλωσαν τα φτερά του, πήγε στην φύση και τον άφησε ελεύθερο να πετάξει.
Κάποτε ο αετός, έπιασε έναν λαγό και σκέφτηκε να τον πάει στον ευεργέτη του ως ένδειξη ευγνωμοσύνης και ευχαριστίας. Στον δρόμο όμως εμφανίστηκε η Αλεπού, ο πειρασμός δηλαδή και η έμμεση υπενθύμιση του φόβου! Μην τον πας στον ευεργέτη σου. Αυτός έτσι κι αλλιώς σε ανάλογη περίπτωση το ίδιο θα κάνει. Πήγαινε τον σε αυτόν που σου έκοψε τα φτερά, μπας και τον καλοπιάσεις, για να μην στο ξανακάνει! Η συνέχεια είναι των επισημάνσεων. Ο αετός, ως άρχοντας των αιθέρων και με το γνώρισμα του περήφανου, δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει με χαμηλής ποιότητας κίνητρα και πήγε τον λαγό στον ευεργέτη του. Λειτούργησε όπως θα έπρεπε να λειτουργεί κάθε άνθρωπος που διέπεται από τους ανθρωπιστικούς κώδικες.
Δυστυχώς όμως οι άνθρωποι, έχουν αδρανοποιήσει αυτούς τους κώδικες γιατί είναι αρνητικά κίνητρα στην αξιολόγηση τους από το σύστημα. Ενεργούν και συμπεριφέρονται με βάση το κίνητρο, την σκοπιμότητα, το κέρδος χωρίς να συνυπολογίζουν πως όλα αυτά είναι ευκαιριακά και εξαρτώμενα πάντα από τις προθέσεις του συστήματος.
Το σύστημα κατά καιρούς εμφανίζει μεταπτώσεις. Άλλοτε γίνεται σκληρό και αυταρχικό και άλλοτε πιο ήπιο ή πιο διπλωματικό. Εξαρτάται πάντα από την ποιότητα της κοινωνίας και το ποσοστό εξάρτησης ή αποδοχής του συστήματος.
Όταν υπερτερούν οι ανθρωπιστικοί κώδικες που αναφέρθηκαν είναι δεδομένο ότι η δυναμική του συστήματος θα ατονήσει. Σήμερα το σύστημα εμφανίζεται πανίσχυρο για έναν και μόνο λόγο. Το λέει πολύ χαρακτηριστικά ένα λαϊκό άσμα. : Ξεφτίσανε οι άνθρωποι αδερφέ μου…..!

Καλό καλοκαίρι, καλές διακοπές

Πηγή: Kozan.gr-Του Πασχάλη Τσολάκη

Διαβάστε περισσότερα...