4div class="separator" style="clear: both;">
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μυαλό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μυαλό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο 16 Μαΐου 2026
Ατμοσφαιρική ρύπανση: Απειλεί μυαλό, μνήμη και σκέψη – Ακόμα και σε χαμηλά επίπεδα...
Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο Stroke, έδειξε ότι οι άνθρωποι που ζουν σε περιοχές με υψηλότερα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης είχαν χαμηλότερες επιδόσεις σε τεστ μνήμης, κατανόησης και νοητικής ταχύτητας. Το αξιοσημείωτο είναι ότι η συσχέτιση αυτή παρατηρήθηκε ακόμη και σε περιοχές όπου τα επίπεδα ρύπανσης θεωρούνται χαμηλά με βάση τα διεθνή πρότυπα.
Ορατές οι αλλοιώσεις στον εγκέφαλο στις μαγνητικές τομογραφίες
Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα αυξημένα επίπεδα ρύπανσης που σχετίζεται με την κυκλοφορία των αυτοκινήτων συνδέθηκαν επίσης με μικρά, αλλά ορατά σημάδια βλάβης στον εγκέφαλο στις μαγνητικές τομογραφίες, ιδιαίτερα στις γυναίκες. Η συσχέτιση παρέμεινε ακόμη και όταν ελήφθησαν υπόψη γνωστοί καρδιαγγειακοί παράγοντες κινδύνου, όπως η υπέρταση, ο διαβήτης και η σωματική λιπώδης μάζα. Αυτό, όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, ενισχύει την υπόθεση ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί να επιδρά άμεσα στον εγκέφαλο.
«Η άνοια δεν εμφανίζεται από τη μια μέρα στην άλλη», αναφέρει ο Russell de Souza, αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Μεθόδων Έρευνας Υγείας, Τεκμηρίωσης και Επίδρασης του McMaster και αντίστοιχος συγγραφέας της μελέτης. «Αναπτύσσεται μέσα σε δεκαετίες. Ο εντοπισμός παραγόντων που μπορεί να βλάπτουν τον εγκέφαλο σε πρώιμο στάδιο και οι οποίοι είναι δυνητικά προλήψιμοι είναι κρίσιμος για την προστασία της εγκεφαλικής υγείας αργότερα στη ζωή».
Αν και η μελέτη δεν αποδεικνύει ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση προκαλεί άνοια, προστίθεται στα ολοένα αυξανόμενα επιστημονικά δεδομένα που δείχνουν ότι η ποιότητα του αέρα μπορεί να επηρεάζει τις αλλαγές στη μνήμη και τη σκέψη που σχετίζονται με την ηλικία.
Οι αλλαγές μπορεί να συμβαίνουν αθόρυβα
Σε αντίθεση με πολλές προηγούμενες μελέτες που έγιναν σε περιοχές με έντονη ρύπανση, η συγκεκριμένη έρευνα πραγματοποιήθηκε στον Καναδά, μια χώρα με από τα χαμηλότερα μέσα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης παγκοσμίως. Οι επιστήμονες μελέτησαν σχεδόν 7.000 μεσήλικες ενήλικες σε πέντε καναδικές επαρχίες, εξετάζοντας αν η μακροχρόνια έκθεση σε κοινούς ατμοσφαιρικούς ρύπους σχετίζεται με την ικανότητα σκέψης και μνήμης.
Οι ερευνητές συνέκριναν την έκθεση των συμμετεχόντων σε βάθος αρκετών ετών με τις επιδόσεις τους σε γνωστικά τεστ. Εστίασαν σε δύο βασικούς ρύπους: τα λεπτά αιωρούμενα σωματίδια PM2.5 και το διοξείδιο του αζώτου. Και οι δύο ρύποι αποτελούν συχνά παραπροϊόντα των καυσαερίων των οχημάτων, ενώ τα PM2.5 εντοπίζονται επίσης στον καπνό από δασικές πυρκαγιές και στις βιομηχανικές εκπομπές.
«Ο αέρας του Καναδά συχνά περιγράφεται ως καθαρός, όμως τα ευρήματά μας δείχνουν ότι ακόμη και χαμηλά επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης συνδέονται με χειρότερη εγκεφαλική υγεία», σημειώνει η επικεφαλής συγγραφέας Sandi Azab, επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Ιατρικής του McMaster. «Πρόκειται για αλλαγές που μπορούν να συμβούν αθόρυβα, χρόνια πριν εμφανιστούν οποιαδήποτε αισθητά συμπτώματα».
Οι συγγραφείς της μελέτης υπογραμμίζουν ότι απαιτούνται μακροχρόνιες μελέτες παρακολούθησης, ώστε να αποσαφηνιστεί πώς η συνεχής έκθεση στην ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί να επηρεάζει τη γνωστική έκπτωση με την πάροδο του χρόνου. Παράλληλα, μένει να διερευνηθεί αν η βελτίωση της ποιότητας του αέρα θα μπορούσε να συμβάλει ουσιαστικά στην προστασία της εγκεφαλικής υγείας.
Πηγή: https://www.ygeiamou.gr/fitness-wellbeing/evexia/561781/atmosferiki-ripansi-apili-mialo-mnimi-ke-skepsi-akoma-ke-se-chamila-epipeda/ Διαβάστε περισσότερα...
Πέμπτη 16 Μαΐου 2013
Αχ, αυτά τα σκλαβωμένα μυαλά...
Και είναι κάτι μυαλά που τα ζηλεύεις. Κάτι μυαλά που πετάνε ελεύθερα με τα αόρατα φτερά τους. Τρέχεις να τα φτάσεις, αλλά εκεί που πας εσύ αυτά έχουν ήδη περάσει και έχουν αφήσει και το στίγμα τους. Είναι κάτι μυαλά που τρέχουν με 100, περνάνε όλα τα κόκκινα και τα στοπ. Ξεχωρίζουν μέσα στο πλήθος. Θές να τους μοιάσεις αλλά δεν μπορείς. Διστάζεις. Τέτοια μυαλά δεν αντέχουν σε κανόνες. Δεν λογαριάζουν πολλά πράγματα. Δεν φοβούνται. Δεν υπεραναλύουν. Τολμούν και πετυχαίνουν. Τρώνε και τα μούτρα τους πού και πού. Αλλά κανείς δεν έμαθε χωρίς να κάνει λάθη και να ρισκάρει. Μη σας πω πως ούτε αυτό τα νοιάζει. Προχωρούν παρακάτω. Η μιζέρια δεν έχει θέση στη ζωή τους. Κοιτάνε το μέλλον, την επόμενη πρόκληση. Επιθυμούν, όπως όλοι. Η διαφορά είναι πως έχουν το θάρρος να προσπαθήσουν να πραγματοποιήσουν την επιθυμία τους. Το άγνωστο δεν τους τρομάζει. Τους συναρπάζει. Η αβεβαιότητα και η αγωνία δεν τους επιβαρύνουν, τους θρέφουν. Οι άνθρωποι δεν τους ενοχλούν, τους θέλουν στη ζωή τους. Έτσι τελικά, γίνονται γεμάτοι. Ζηλευτά μυαλά. Το ομολογώ ξανά.
Και είναι και κάτι άλλα μυαλά φορτωμένα με ανησυχίες και κόμπλεξ. Κάτι μυαλά σκλαβωμένα, που λέει ένας φίλος. Παραδομένα στις εμμονές τους. Καταδικασμένα θα έλεγα. Έτοιμα να γίνουν βορά σε κάθε προκατάληψη, σε κάθε έκφανση της ανασφάλειας τους. Έτοιμα να καταστρέψουν κάθε τι όμορφο μόνο και μόνο για να ικανοποιήσουν και να επιβεβαιώσουν τους κανόνες που τους δεσμεύουν. Αλίμονο και αν μια φορά γίνουν η εξαίρεση! Δεν θέλουν να προβάλλονται. Γι’ αυτό ακολουθούν τα άλλα μυαλά και αρκούνται στο να τρώνε τη σκόνη τους. Τα χάνουν μπροστά στην καινοτομία. Αποφεύγουν να υπερβαίνουν τον εαυτό τους. Ψηφίζουν σταθερότητα. Προτιμούν να κοιτούν. Να κρατούν σημειώσεις. Σαν να θέλουν να κάνουν αντεπίθεση. Σαν κάτι να ετοιμάζουν. Μην ανησυχείτε. Απλά πρέπει και αυτά να συντηρούν τις ψευδαισθήσεις τους. Θέλουν και αυτές να γλείψουν το κοκαλάκι τους. Δεν είναι εύκολο καλέ να δέχεσαι την ήττα έτσι απλά. Θέλει τεχνική, μπας και πείσεις τον εαυτό σου πως είδες τη νίκη, τη βίωσες, δεν σου άρεσε και την απέρριψες.
Άμυαλα μυαλά! Πού ακούστηκε ξανά αυτό; Αχ αυτά τα μυαλά... Αχ και να ήξεραν τι χάνουν που δεν τολμάνε να ξεκολλήσουν το κοντέρ από το μηδέν. Αχ και να ξεραν πως κανείς δεν πιάνει τα 100 με την πρώτη. Αχ και να ξεραν πως περιμένοντας να φύγει η σκόνη και να καθαρίσει το τοπίο, θα δουν πως δεν είναι οι άλλοι που πάνε γρήγορα, αλλά είναι αυτοί που μένουν στο ίδιο μέρος. Αχ...Πηγή: http://www.protagon.gr
Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2012
Παιχνίδια του μυαλού...
Να θυμώνω και μετά να σκέφτομαι, να γελώ και μετά ν' ακούω το αστείο, να σκουπίζω το αίμα και μετά ν' ανοίγω την πληγή,να μεθώ και αργότερα να πίνω,να τρώω και ακολούθως να περιμένω να με πιάσει η πείνα και στο τέλος θα ήθελα ν' αργώ και κατόπιν ν΄ αποφασίζω για τον προορισμό..
Είναι μια μορφή σχιζοφρένειας μου είπανε και "σιγά το νέο" είπα μέσα μου, αλλά θέλω να δώσω στο μυαλό μου το έναυσμα να σταματήσει να προσαρμόζεται σε αυτό που συμβαίνει.Δεν αξίζει τον κόπο γιατί το κατεστημένο δεν θέλει σκεπτόμενους οργανισμούς.Θα ποτίσω τη σκέψη μου με πιότερη παράνοια από αυτή που λαμβάνει όταν παίρνει στα σοβαρά αυτό που συμβαίνει εκεί έξω.Σώμα και μυαλό θα συμπράξουν ίσως και για πρώτη φορά με απόλυτη αρμονία για την δική μου, (για φαντάσου),αλλοπρόσαλλη διαμαρτυρία.Και δεν θα σταματήσω εδώ.Θα γίνω πιο επικίνδυνος όταν θα ρωτώ τους συν-ανθρώπους μου πως γίνεται, ενώ έχω σταματήσει να κοιμάμαι να βλέπω σαδιστικά το ίδιο πάντα όνειρο;Πως ενώ οι άρχοντες του τόπου μου λένε πως δεν μ΄ έχουν εξαπατήσει, εγώ μόνο όταν βιώνω την παράνοιά μου αισθάνομαι ότι μου λένε την αλήθεια.
Κάπου διάβασα ότι οι τράπεζες καταναλώνοντας τεράστια ποσά κατάφεραν επιτέλους να μπουν στο μυαλό μας κι έτσι στο εγγύς μέλλον μ΄ ένα επεξεργαστή που θ΄ αναλύει τον εγκέφαλό μας θα μπορούν να έχουν ασφαλή εικόνα για το αν θα είμαστε συνεπείς για το δάνειο που έχουμε αιτηθεί, έτσι ώστε να προχωρήσει η τελική έγκρισή του!! Δανεικά λεφτά, δανεικές σκέψεις, ι-δανική ζωή για να ζούμε.
Από εχτές κάνω απεργία πείνας, αλλά δεν έχω σταματήσει να τρώω!Θα το κάνω εν καιρώ και μόνο όταν δικαιωθώ στα ταπεινά αιτήματά μου, τα οποία βέβαια και δεν έχω βάλει σε μία σειρά για ευνόητους λόγους.Βρήκα μάλιστα και μια ψυχοθεραπεύτρια, αλλά και αυτή μου είπε πως την διαδικασία ανάποδα την ξεκίνησα, γιατί πρώτα έπρεπε να ξεκινήσω τις συνεδρίες και μετά να της πω τον μισθό μου που κάποιοι τον ονομάζουν ΒΑΣΙΚΟ!Της είπα να με κάνει καλά κι 'γω θα της δώσω και τα 500 ευρώ που παίρνω, αλλά μάταια.Έτσι πήρα την απόφαση να πάω τις φορές που αντέχω και μετά να τρελαθώ, που θα μου έρθει και ασορτί με το Δ.Ν.Τ της ζωής μου.
Λησμόνησα ν΄ αναφέρω ότι κάνω και ασκήσεις ηρεμίας με αναπνοές και διαλογισμό.Γιόγκα δηλαδή κάνω, αλλά δεν το λέω γιατί η δασκάλα μου είπε να είμαι ταπεινός.Εχτές μάλιστα πρόθυμα μου ζήτησε να με πάει σπίτι μου και ήταν πολύ ζεστά στα θερμαινόμενα δερμάτινα καθίσματα της mercedes που οδηγούσε κι εγώ την ρώτησα εάν πρώτα γίνεσαι ταπεινός και μετά πλουτίζεις, ή αντιθέτως άμα έχεις τα φράγκα σου μπορείς βολικά και ήσυχα να διεκδικήσεις την ταπεινότητα που σου αξίζει;
Έβαλα τα γυαλιά μου και καρτερώ τον ήλιο να φανεί.
Αυτός δεν θα με ξεγελάσει.Θα του πω αλήθειες και αυτός για να σβήσει την υποχρέωση θα ρίξει λίγο φως σε ότι μέσα μου παραμένει σκοτεινό και ανάποδα κινείται.Παράλληλα θα κατεβάσω τα χειμερινά γιατί καλοκαίρι έρχεται και σκέφτομαι τι ωραία που είναι να κλαίω χωρίς ακόμα να έχω ανταμώσει ότι μας περιμένει.
Θα σκοτώσω τέλος όποιον κόπτεται για το μέλλον μου και στον αντίποδα θα ανοίξω την πιο ζεστή αγκαλιά σ' εκείνον που παραβλέποντας τα μελλούμενα, θα μου αναλύσει το "σχέδιο" που συντελείται ερήμην μου, ενώ η δική μου μέγιστη διαμαρτυρία εξαντλείται στα διόδια που δεν πληρώνω και στην δίωρη "ειρηνική" πορεία μια φορά τον χρόνο για την μνήμη του αδικοχαμένου Αλέξη που οι κρατούντες έχουν διασφαλίσει για να σταματά μέχρι εκεί η εκτόνωσή μας.
Ερχονται απόκριες.Εμείς ας βγάλουμε τις μάσκες να δουν πόσο καθαρό παρέμεινε το χρώμα που έχουνε τα μάτια μας...
Πηγή: http://jo-kok.blogspot.com/ Διαβάστε περισσότερα...
Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2011
Kάτα βάθος αισιόδοξοι εμπιστευθείτε το μυαλό σας...
Η διαδικασία αυτή ισχύει ακόμη και σε εκείνους που δεν πιστεύουν ότι είναι αισιόδοξοι σα χαρακτήρες. Με έκπληξη τους οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ένα 80% του δείγματος των ατόμων που συμμετείχαν στη μελέτη αποδείχθηκαν αισιόδοξοι και μόνο το 20% βρέθηκε να είναι οι πραγματικοί πεσιμιστές.
Σύμφωνα με τη δομή του τέλειου βιολογικού υπολογιστή που λέγεται εγκέφαλος το σημείο πίσω από το μέτωπο , ο μετωπιαίος λοβός, συνδέεται με την συγκέντρωση και αξιολόγηση της πληροφορίας κινδύνου.
Στους πεσιμιστές – απαισιόδοξους η κινητικότητα στην εγκεφαλική αυτή περιοχή αυξάνεται σε μέγιστο βαθμό όταν λαμβάνουν αρνητική πληροφορία. Για παράδειγμα, κατά την διάρκεια του πειράματος οι συμμετέχοντες ενημερώθηκαν για το ενδεχόμενο να νοσήσουν από καρκίνο, να χάσουν την δουλειά τους κ.α θλιβερά σενάρια, ενώ καταγραφόταν η λειτουργία του εγκεφάλου τους.
Αντίθετα, στις θετικές-αισιόδοξες προσωπικότητες η περιοχή του μετωπιαίου λοβού έδειξε να παρουσιάζει πολύ μικρότερη κινητικότητα στην ανακοίνωση των δυσάρεστων ειδήσεων.Μ’ άλλα λόγια ο εγκέφαλος αυτενεργεί και διαλέγει μόνος του αυτό που θέλει να ακούσει. Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι πολύ συχνά οι άνθρωποι αξιολογούν τον κίνδυνο πολύ χαμηλότερα απ’ ότι τους παρουσιάζεται λόγω θετικής προδιάθεσης στο βασικό προγραμματρισμό του ανθρώπινο εγκεφάλου. που προτιμά να στέλνει την κινδυνολογία και την υπερβολή στο recycling bin.
Τα αντικαπνιστικά μηνύματα, για παράδειγμα, αποδεικνύεται με τα συμπεράσματα της πρωτοποριακής μελέτης γιατί τελικά δεν αποδίδουν σημειώνουν οι επιστήμονες… Στη πλειονότητα τους οι άνθρωποι έτσι κι αλλιώς μετριάζουν τον κίνδυνο μέσα τους, όσο ανατριχιαστικά κι αν είναι τα στοιχεία που απεικονίζονται στα πακέτα των τσιγάρων, όσο τεράστια κι αν είναι τα γράμματα που χρησιμοποιουνται στα μηνύματα με στόχο να σβήσει κανείς το τσιγάρο πριν το ανάψει καν .
Είναι αποδεδειγμένο ότι οι αισιόδοξοι χαρακτήρες είναι το είδος του σύγχρονου ανθρώπου που επιβιώνουν στις δυσκολίες και τα απρόοπτα στην εξέλιξη της ζωής.
Κατ αρχήν σώζουν την υγεία τους, αρα και την επιβίωσή τους. Αμέτρητες πλέον ερευνες αποδεικνύουν τη σχέση αισιόδοξου χαρακτήρα και θετικής στάσης ζωής με τα βιολογικά οφέλη: περισσότερα χρόνια και πιο χαρούμενα ,με σώμα πιο ανθεκτικό. Xαμηλότερη θνητότητα,μεγαλύτερα ποσοστά ίασης από καρκίνο και δύσκολες ασθένειες, λιγότερη καρδιόπαθειας, ισχυρότερο ανοσοποιητικό, λιγότερες ρυτίδες και κάθε bonus χαράς τύχης και μακροβιότητας.
Πηγή: www.lifo.gr Διαβάστε περισσότερα...
Τετάρτη 25 Μαΐου 2011
Με τη δύναµη του µυαλού...
λως εµποδίζειτο πάθος τουγια µάθηση. Αυτό το πάθος άλλωστε, οδήγησε στη βράβευσή του πριν από λίγες µέρες από την Ελληνική Μαθηµατική Εταιρεία για τις επιδόσεις του.
Ο Αργύρης δεν είναι ιδιαίτερα µελετηρός. Του αρκούν το πολύ δυο ώρες διαβάσµατος την ηµέρα. Δεν χρειάζεται, θεωρεί, να διαβάζει περισσότερο, αφού έχει το προσόν ακούγοντας να τα «πιάνει» µε την πρώτη. «Η προσοχή µου δεν αποσπάται την ώρα του µαθήµατος. Και δεν αποστηθίζω, αλλά προσπαθώ πρώτα να κατανοώ σε βάθος και µετά να θυµάµαι ό,τι χρειάζεται...», περιγράφει. Ενα πράγµα, πάντως, τον θυµώνει. Να υπονοήσει κανείς ότι του χαρίζονται. «Τη σηµαία δεν µου την έδωσαν επειδή είµαι τυφλός, αλλά γιατί µου άξιζε, βάσει των επιδόσεών µου στην τάξη…», σχολιάζει το γεγονός ότι παρήλασε ως σηµαιοφόρος της ΣΤ’ Δηµοτικού το 2007.
Σήµερα, πηγαίνει στη Γ’ τάξη του 1ου Γυµνασίου Πεύκων Θεσσαλονίκης.
Δεκαεννέα και 11/13 (!) ήταν ο µέσος όρος της βαθµολογίας του στο πρώτο τρίµηνο της τρέχουσας σχολικής χρονιάς. Σε ορισµένα από τα µαθήµατά του, ωστόσο, δυσκολεύεται: οι καθηγητέςγράφουν στον πίνακα – οι συµµαθητές του είναι βλέποντες – οπότε ο ίδιος δεν µπορεί να τους παρακολουθήσει απόλυτα. Τουλάχιστον στα πειράµατα της Φυσικής, η καθηγήτρια του δίνει να ψηλαφίσει τα όργανα που χρησιµοποιεί στη διδασκαλία. Αλλοτε, πάλι, ο Αργύρης βλέπει µε τα µάτια δεύτερου εκπαιδευτικού, µε παράλληλη στήριξη. Είναι δίπλα του την ώρα που ο βασικός καθηγητής δείχνει στα υπόλοιπα παιδιά τις ασκήσεις.
Του µεταφέρει στη δική του γραφή, τη Μπρέιγ, ό,τι έχει γράψει η κιµωλία. Και το αντίστροφο: περνά σε χαρτί όσα αυτός γράφει µε τον τρόπο του, ώστε να τα ελέγξει κατόπιν ο διδάσκων.
«Κανονικά θα έπρεπε να βρίσκεται στην αίθουσα δέκα ώρες τη βδοµάδα στα Φιλολογικά. Ισάριθµες ώρες χρειαζόµαστε βοήθεια και στα Μαθηµατικά, τόσο εγώ, όσο και ο αδερφός µου, που έχει τηνίδια αναπηρία. Τους καθηγητές αυτούς, όµως, τους έχουµε διαθέσιµους µόνο για πέντε και τρεις ώρες, αντίστοιχα, ο καθένας µας. Ευτυχώς, είναιπολύ συνεργάσιµοι και πρόθυµοι, άρα σε γενικές γραµµές τα βολεύουµε…», σηµειώνει.
Η ΚΛΙΣΗ τού. Πολύ µικρόπαιδί ήταν όταν ρωτούσε τον πατέρα του: «Είναι δύσκολη η Νοµική, µπαµπά;». «Το µόνο που θέλει είναι διάβασµα!», τουαπαντούσε εκείνος. Μεγαλώνοντας, ωστόσο,έστρεψε αλλού το ενδιαφέρον του. Οι πάντες γύρω του διέκριναν την κλίση του στις θετικές επιστήµες.Παλαιότερα, τιµήθηκε από την Ενωση Ελλήνων Φυσικών για τις επιδόσεις του στο µάθηµα, προς τα εκεί σκέφτεται µελλοντικά να κατευθυνθεί. Και στα Μαθηµατικά, όµως, έχει το απαραίτητο µυαλό «ξυράφι». Μετά και την προ τετραετίας πρωτιά του σε διαγωνισµό Μαθηµατικών στη Δυτική Θεσσαλονίκη, τη σεζόναυτή προόδευσε. Πήρε µέρος στον πανελλήνιο διαγωνισµό, όπου έδινε προφορικά απαντήσεις στους εξεταστές του. Ενα από τα ασηµένια µετάλλια, που αντιπροσωπεύει µια θέση ανάµεσα στην τέταρτη και στη δωδέκατη στη χώρα, κρεµάστηκε στο στήθος του πρόσφατα, στη Μεγάλη Αίθουσα Τελετών του Πανεπιστηµίου Αθηνών. «Αρχικά ξαφνιάστηκα, αλλά και χάρηκα πολύ µ’ αυτή την επιτυχία µου! Στη συνέχεια ένιωσα και υπερήφανος,αφού είχε δικαιωθεί η απόφασή µου να συµµετάσχω στον διαγωνισµό. Από την Ε’ Δηµοτικού έχω αυτή την έφεση. Τότε που ο παππούς µου µού διάβαζε από την αρχή όλο το βιβλίο και προσπαθούσε να µου εξηγήσει ό,τι µπορούσε. Και στην ΣΤ’, θυµάµαι, είχα έναν πολύ καλό δάσκαλο. Ουσιαστικά αυτός µού µετέδωσε την αγάπη για τα Μαθηµατικά...», ανατρέχει.
Σε κάθε περίπτωση, το µέλλον του δεν το έχεισκεφτεί και πολύ. Αυτό που σίγουραξέρει, πάντως, είναι πως θέλεινα σπουδάσει, κάτι σχετικό µε τη Φυσική.Από κει και πέρα, δεν τον απασχολείγια την ώρα το επάγγελµα που αργότερα θα ακολουθήσει.«Αρχή µου είναι να αντιµετωπίζω ένα-ένα τα ζητήµατα όταν παρουσιάζονται.Να µη στενοχωριέµαι γιαπράγµατα που δεν έχουν βρεθεί ακόµη µπροστά µου…», ξεκαθαρίζει.
Μεγάλη λατρεία του τυφλού αριστούχου είναι και το σκάκι. Κάθε Σάββατο, 12 µε 2, θα βρεθεί οπωσδήποτε στον σκακιστικό σύλλογο της περιοχής του ή θα κάνει µαθήµατα και µε δάσκαλο στο σπίτι. Ηταν πέντε χρονών όταν πήρε τα πρώτα βασικά µαθήµατα απότον πατέρα του, που δυο χρόνια αργότερα τον είχε πια του… χεριούτου! Και σήµερα, το βρίσκει ήσυχο άθληµα, άρα και ιδανικό για τον ίδιο, που εκ των πραγµάτων είναι αργός. Στην ειδική, τρυπηµένη σκακιέρα του έχει µάθει να ψηλαφίζει ανάλογα τα πιόνια του. Οι σκακιστικές διακρίσεις του αναρίθµητες, µε κυριότερες τις τρεις παρουσίες του, ως εκπρόσωπος της Ελλάδας, σε σπουδαία διεθνή τουρνουά όπου κι αντιµετώπισε επιτυχώς ενήλικες.
Να κάθεται και να τεµπελιάζει, ο Αργύρης δεν το θέλει µε τίποτα. Προτιµά να αφιερώνει τον ελεύθερο χρόνο του και στο εξωσχολικό διάβασµα, η Λογοτεχνία τον ευχαριστεί. Μόνο που τότε τα πράγµατα δεν είναι καθόλου εύκολα για τους γονείς του : είναι υποχρεωµένοι ακόµα και να ξενυχτούν για να του σκανάρουν σελίδα σελίδα τα βιβλία του. Κι αυτός ακούει από τα ηχεία του υπολογιστή του ένα ειδικό φωνητικό σύστηµα – µια φωνή που του διαβάζει το εκάστοτε κείµενο. Ενάµιση χρόνο τώρα, µαθαίνει και να γρατζουνά – σε κατ’ οίκον διδασκαλία – την κιθάρα του. Συνήθως την έχει αγκαλιά για να τον ξεκουράζει,να τον ηρεµεί. Η µουσικήείναι γι’ αυτόν µία επιπλέον γλώσσα. Στο σπίτι του κάνει και ιδιαίτερα, σε Φιλολογικά και Μαθηµατικά. Βελτιώνει και τα Αγγλικά του σε φροντιστήριο. Μέχρι πρότινος, προλάβαινε και τις προπονήσεις του «Αλµπατρος», κολυµβητικής οµάδας για αρτιµελείς. Σήµερα, του αρέσει να κάνει κι ορθοπεταλιές, µε ειδικό διπλό ποδήλατο, µε βλέποντα συνοδό για οδηγό του. Με αυξηµένη ικανότητα αντίληψης του κλειστού χώρου, καταφέρνει να ισορροπεί όποτε πατινάρει στην άσφαλτο ή και σε παγοδρόµιο! Τον χειµώνα πια, εκδράµει ακόµα και για σκι. Σε χιονοδροµικά, όπου εκπαιδευτής τον µαθαίνει να στέκεται όρθιος µε τα µπατόν του.
Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. Συνταξιούχοι της Εθνικής Τράπεζας και οι δυο γονείς του, ο τυφλός Σωτήρης και ηµερικώς βλέπουσα Διονυσία Κουµτζή, µοχθούν νυχθηµερόν να µη λείψει τίποτα από τον Αργύρη, τον 13χρονο Σεβαστό και τον 7χρονο Χρήστο, τον µοναδικό πλήρως βλέποντα της οικογένειας. Ολοι µαζί τα καταφέρνουν όλα µόνοι τους. Από µαγείρεµα, σκούπισµα, µέχρι τα λοιπά απαραίτητα οικιακά. Η πρακτική δυσκολία τους είναι κάθε φορά που πρέπει να µετακινηθούν έξω οµαδικά. Κατά τ’ άλλα, και ο Αργύρης και οι δικοί του ξέρουν να ζουν, όπως λένε, απόλυτα φυσιολογικά…
ΕΙΠΕ
Οι δυσκολίες που αντιµετωπίζω είναι πολλές, αλλά αυτό µε κάνει να πεισµώνω, να προσπαθώ ακόµη σκληρότερα
ΕΙΠΑΝ ΓΙ’ ΑΥΤΟΝ
Είχα καταλάβει από πολύ νωρίς πως πρόκειται για παιδί µε ιδιαίτερες ικανότητες. Αναρωτιέµαι, όµως, τι µέλλον µπορεί να έχει ένα τέτοιο µυαλό στην Ελλάδα;
ΣΩτΗρΗΣ ΚουΜτΖΗΣ, ο ΕΠίΣΗΣ τυΦΛοΣ ΠατΕραΣ του ΑρΓυρΗ
Πηγή: Εφημερίδα Τα Νέα Διαβάστε περισσότερα...
Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2010
Ένας πόλεμος για το μυαλό σου...
Έχει περάσει τόσο καιρός και ίσως δε μπόρεσες να αναρωτηθείς γιατί η σχολική σου εμπειρία ήταν τόσο επιθετική στα όνειρά σου. Ίσως δε σκέφτηκες ποτέ την ποιότητα την γνώσης που αναγκάστηκες να πάρεις. Δε σκέφτηκες τι αντίκτυπο είχε σε σένα η φριχτή διαδικασία του τρόπου που εξετάστηκες και το φτηνό τρόπο που σε σφράγισαν ως επιστήμονα, σε ιδρύματα που η δυσωδία σε έκανε να αισθάνεσαι τόσο μόνος για τα συναισθήματα που σου βιάσανε με σκληρότητα και επίγνωση του τι διαπράττουν. Σε πετάξαν βιαστηκά στην κοινωνία χωρίς να ξέρεις να κρίνεις, να ερωτεύεσαι, να αμφισβητείς, να πιστεύεις στον εαυτό σου, να ξέρεις να διεκδικείς, να ξέρεις να απαιτείς, να ξέρεις τον τρόπο να παίρνεις. Δε σε δίδαξαν ποτέ τα ανθρώπινα δικαιώματα που δήθεν έχεις και δέχτηκες ότι η θεωρία και η πράξη είναι δυο χώρες που έχουν άλλο κλίμα και δε συνορεύουν μεταξύ τους.
Έκανες το σταυρό σου κάθε πρωί, ενώ σκεφτόσουν ότι αυτοί που σε έμαθαν αυτή την κίνηση κάτι περισσότερο θα ήξεραν παραπάνω, κάτι περισσότερο από τη φτωχή σου γνώση που σου έδινε πρόσβαση σε ένα όνειρο χτισμένο στο ψέμα, από ανθρώπους που σε θέλουν να ζεις μέσα στην άγνοια, χαμένος στο λαβύρινθο της ανασφάλειας. Προβληματική η μετάδοση της γνώσης, από εκπαιδευτικούς με σβησμένη τη φλόγα του οράματος και ανίκανους να σπάσουν τις δυνάμεις της συμβατικότητας.
Δε σου δίδαξαν ποτέ πως να αντιστέκεσαι στη διαφήμιση, δε σου είπαν ποτέ ότι η τηλεόραση δεν έχει χώρο για αξίες και ηθική, δε σου είπαν ποτέ ότι η αγάπη είναι μαγκιά, μαγκιά ήταν η επίδειξη διαφορετικότητας. Έπασχες από επίδειξη μιας νοσηρής διαφορετικότητας. Δε σου είπε ποτέ κανείς ότι διαφορετικός γίνεσαι όταν ξέρεις να ψάχνεις, όταν ξέρεις να δίνεις και όταν ξέρεις να δέχεσαι κάτι καινούργιο. Σου άδειασαν τόσο πολύ τη ψυχή που μόνο τα ρούχα σου σε έκαναν να δίνεις φως στο κορμί σου. Σε μπέρδεψαν τόσο πολύ που γρήγορα πιάστηκες από σάπια χερούλια, ήξερες ότι είναι σάπια όμως κοίταγες ψηλά ενώ η δύναμη ήταν στα πόδια σου.
Ταυτίστηκες με ιδέες που δεν είχες καμία σχέση. Φώναξες συνθήματα για μια ομάδα, τσακώθηκες γιατί εσύ ήσουν κόκκινος και ο άλλος πράσινος και κάποιος κίτρινος, και εκείνος ο κίτρινος ψήφιζε πράσινο και ο κόκκινος ψήφιζε μπλε και κάποιος ακόμα ψήφιζε κόκκινο και φώναζε για κάτι μπλε. Δε πίστεψες ποτέ στον εαυτό σου, μα σε παραμύθιασε η ομορφιά ενός ουράνιου τόξου, ήταν ψεύτικο όμως και χάθηκε λίγο μετά. Ακόμα όμως δεν λες να εγκαταλείψεις την εμμονή σου σε κενότητες. Μήπως η κενότητά σου δεν αντέχει την αλήθεια της γνώσης και τη διαδικασία της σκέψης; Η κενότητά σου δεν έχει χώρο...
Σε κούρασα. Είναι αυτό το εύπεπτο που θα σε κάνει να ξεχαστείς και πάλι. Φοβάσαι να γίνεις στόχος, γιατί φοβάσαι να αγγίξεις ουρανό, έμαθες να έχεις τα πόδια σου σφιχτά στη γη. Είσαι γυμνός σε ένα δρόμο που έχουν χαράξει άλλοι για σένα, αν συνεχίσει να σε απασχολεί η γύμνια σου θα τρέχεις γύρω από τα ίδια μονοπάτια να κρυφτείς από τα μάτια τα δικά σου. Αυτά είναι οι μεγαλύτεροι κριτές σου. Όλοι έχουμε κρυμμένο έναν παρατηρητή αγνό του εαυτού μας. Βρες το ένδυμα της γνώσης, είναι κρυμμένο μέσα σου σε παλιές σκέψεις, πριν σε αλλοιώσει η ζωή. Τότε πάτα ξανά με νέα δύναμη στο έδαφος και μη κοιτάς ψηλά, ο εχθρός σου είναι μπροστά και τρέχει γρήγορα να σου ξεφύγει.
Τρέξε και άλλαξε αυτό το δρόμο, φτιάξε το μονοπάτι έτσι όπως θέλεις να το περπατήσεις εσύ.
Πηγή: http://dinatomirmigi.blogspot.com/ Διαβάστε περισσότερα...
Σάββατο 30 Οκτωβρίου 2010
Ελευθέρωσε το μυαλό σου...
(Για ελληνικούς υπότιτλους στο μενού captions (CC) επιλέξτε translate captions => greek κι ύστερα επιλέξτε translate!)
Πηγή: http://thehereticmind.wordpress.com
Παρασκευή 27 Αυγούστου 2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
.gif)
