Η εταιρική αποτίμηση της ανθρώπινης ζωής...

Στις 24 του Νοέμβρη που μάς πέρασε, το εργοστάσιο ρούχων Tazreen, στα περίχωρα της Ντάκα, πρωτεύουσας του Μπαγκλαντές τυλίχτηκε στις φλόγες, με αποτέλεσμα 112 εργάτες ν’ απανθρακωθούν. Συνηθισμένα πράγματα… Το Μπαγκλαντές, τις τελευταίες δεκαετίες έχει εξελιχθεί στον δεύτερο, μετά την Κίνα, κατασκευαστή ρούχων για λογαριασμό γνωστών, αμερικάνικων κυρίως εταιριών, με περίπου 4,000 εργοστάσια, και τις εξαγωγές ν’ αγγίζουν τα $18 δις ετησίως. Το Tazreen έραβε ρούχα κυρίως για το Walmart, το μεγαλύτερο εμπορικό κατάστημα στον κόσμο, γνωστό για τις φτηνές τιμές, τα φτηνά μεροκάματα (αυτά πάνε συνήθως μαζί), και τις άθλιες συνθήκες εργασίας των υπαλλήλων του και όχι μόνο. Σύμφωνα με ντοκουμέντα, που έφερε στο φως το Bloomberg, το Walmart μαζί με άλλες εταιρίες που χρησιμοποιούσαν το εργοστάσιο για τον ίδιο σκοπό, όπως η GAP και η Target, είχαν ειδοποιηθεί ήδη από τον Απρίλιο του 2011 για τα προβλήματα ασφάλειας που παρουσίαζε και για το σκοπό αυτό τούς είχε ζητηθεί να δώσουν κάτι τις περισσότερο, ώστε το εργοστάσιο να επισκευασθεί και να γίνει ασφαλές. Η απάντηση των εκπροσώπων του Walmart ήταν ότι, ναι, ξέρετε, ξέρουμε ότι υπάρχουν προβλήματα στα ηλεκτρικά και στα συστήματα πυρόσβεσης, αλλά έχουμε να κουμαντάρουμε άλλα 4,500 εργοστάσια, οπότε δεν θα είναι οικονομικά εφικτό να προβούμε σε τέτοιας έκτασης επενδύσεις. Όπερ μεθερμηνευόμενο, σήμαινε ότι αναλαμβάνουμε το όποιο ρίσκο, διότι εκτιμούμε ότι θα μας έρθει φτηνότερα. Κυνισμός; Μπα! Επιχειρηματικός ορθολογισμός, βάση των συνήθων αναλύσεων οφέλους-κόστους. Το Walmart, φυσικά δεν αποτελεί εξαίρεση. Υπάρχουν αρκετά παραδείγματα από τον κόσμο των επιχειρήσεων, όπου η ανθρώπινη ζωή μπαίνει στο ίδιο exel με τα αναλώσιμα, και αποτιμάται αντιστοίχως, αναλόγως πάντοτε του γεωγραφικού πλάτους και μήκους. Άλλη η αποτίμηση στο Μπαγκλαντές, άλλη στη Βραζιλία, άλλη στην Αμερική. Ανάμεσα λοιπόν, στα 1973 και 2009, είχε παρατηρηθεί ότι όταν ένα φορτηγό συγκεκριμένης μάρκας (General Motors) συγκρουόταν με ένα άλλο, υπήρχε μεγάλη πιθανότητα το ρεζερβουάρ του πρώτου να εκραγεί. Εξ αιτίας αυτού του κατασκευαστικού λάθους, 2,000 περίπου άνθρωποι στις ΗΠΑ είχαν αφήσει τα κοκαλάκια τους στην άσφαλτο Από έρευνες αποδείχτηκε ότι το πρόβλημα οφειλόταν στη θέση που είχε το ρεζερβουάρ, στα πλαϊνά του φορτηγού, για λόγους εξοικονόμησης ενέργειας. Αντί να ανακαλέσει η εταιρία τα προβληματικά μοντέλα, έβαλε τους μηχανικούς και τους λογιστές της να υπολογίσουν πόσο θα κόστιζε ο επανασχεδιασμός και η ανακατασκευή, και πόσο η αποζημίωση των υποψήφιων θυμάτων. Οι αριθμοί έδειξαν αυτό που υποπτευόμαστε: η αντικατάσταση θα κόστιζε 8.6 δολάρια το όχημα, ενώ η αποζημίωση, για ένα υποθετικό αριθμό 500 θυμάτων το χρόνο, θα κόστιζε 2.4 δολάρια ανά φορτηγό. Σκεπτόμενη, λοιπόν, ορθολογικά, η εταιρία εγκατέλειψε κάθε σχέδιο για απόσυρση και ανακατασκευή. Όχι όμως για πολύ. Ο τρόπος σκέψης της δεν εκτιμήθηκε από ένα δικαστήριο του Λος Άντζελες, το οποίο τής εκδίκασε πρόστιμο περί τα 5 δις δολάρια για αποζημιώσεις των θυμάτων. Παρά τον ορθολογισμό της, όμως, η GM, είχε και άλλες ατυχίες. Με το που ξέσπασε η κρίση, ήταν από τις πρώτες που παρασύρθηκε, κηρύσσοντας αναγκαστατικά πτώχευση. Αν δεν ήταν τα 25 και πλέον δις του αμερικανικού κράτους να τη συγκρατήσουν, σήμερα η GM θα βρισκόταν στα θυμαράκια. Ας δούμε και μια άλλη περίπτωση. Το 2005 σε κάποιο διυλιστήριο της BP στο Τέξας σημειώθηκε έκρηξη σκοτώνοντας 15 εργάτες, που εκείνη την ώρα βρίσκονταν σε παρακείμενα τροχόσπιτα. Θα μπορούσε να περάσει σαν μια άτυχη στιγμή, για κάποιους άτυχους εργάτες. Στη δίκη, όμως που ακολούθησε ήρθαν στο φως έγγραφα που αποδείκνυαν ότι τρια χρόνια πριν, η BP είχα κάνει μια ανάλυση κόστους-οφέλους για το είδος του υλικού που θα χρησιμοποιούσε στις γύρω εγκαταστάσεις, και από τα οποία προέκυπτε ότι η χρήση ενός φτηνού αλλά ακατάλληλου υλικού, αντί ενός ακριβού, αλλά ανθεκτικού στις εκρήξεις, θα μπορούσε να εξισορροπήσει το κόστος από πιθανές αποζημιώσεις σε περίπτωση ατυχήματος. Για τους υπολογισμούς αυτούς, η BP καταδικάστηκε τελικά να πληρώσει από 10 εκ. Δολάρια για κάθε σκοτωμένο εργάτη . Δυστυχώς, στα περισσότερα από τα ατυχήματα, η απόδειξη ύπαρξης δόλου πίσω από τη λήψη ελλιπών μέτρων ασφαλείας είναι δύσκολο να προσκομιστεί, με αποτέλεσμα οι εταιρίες να ξεφεύγουν με κάτι ψιλά και να συνεχίζουν να εκθέτουν σε κίνδυνο τις ζωές των εργαζομένων. 

Υ.Γ. Το παρόν κείμενο βασίστηκε στο άρθρο “Death and Number-Crunching in Corporate America” των Thom Hartmann και Sam Sacks, το οποίο δημοσιεύτηκε στις 13/12 στην ιστοσελίδα http://truth-out.org.

Διαβάστε περισσότερα...

Όταν ένας κόσμος τρώει τα παιδιά του, τότε δεν είναι αυτός ο κόσμος που τους ανήκει...

Με τρομάζω όταν από τη μία δείχνω ευαισθησία σε εικόνες που σου φέρνουν ανατριχίλα, εικόνες όπου παιδιά τρώνε αποφάγια στα σκουπίδια, στρατιώτες σημαδεύουν νήπια, ανθρώπινοι σκελετοί στέκουν κουρνιασμένοι αναμένοντας το θάνατο, πουλιά περιμένουν ως λεία τους ένα μικρό εξαντλημένο παιδί και αμέσως μετά θα βγω σε ένα κλαμπ να τα σπάσω με την παρέα μου.
Με τρομάζω όταν συγκινούμαι με ανατριχιαστικά βίντεο και εικόνες που δείχνουν την αθλιότητα του κόσμου και παρολαυτά θα γυρίσω την πλάτη στον άστεγο, τον άπορο, τον αδύναμο ζητιάνο.
Με τρομάζω όταν λυπούμαι με την ασχήμια στον κόσμο και έπειτα κάθομαι μπροστά από έναν καθρέφτη για δύο ώρες προσπαθώντας να σουλουπώσω λίγο τις ατέλειες μου με μπογιές προσώπου.
Με τρομάζω όταν αφήνω αυτές τις εικόνες να μου μιλούν χωρίς λόγια ενώ εγώ προσπαθώ να μιλήσω στους άλλους με χίλιες λέξεις για να καταλάβουν ποια είμαι.
Καταφέραμε να φτιάξουμε μέσα με τα οποία παρατηρούμε τον κόσμο, με αποτέλεσμα να πάψουμε να κοιτάμε τον κόσμο κατάματα.
Η εικόνα από έναν μακρινό κόσμο μας εθίζει σε μια δικλείδα ασφαλείας.
Μας δημιουργεί προφίλ ανθρώπων και καταστάσεων, χωρίς να επιτρέπεται να τα αγγίζουμε.
Έτσι όταν γυρίσεις τη ματιά σου στον διπλανό σου και δεις πως πράγματι υπάρχουν τέτοιες εικόνες γύρω σου, απλώς τις προσπερνάς σαν να κοιτάς αναμνηστικό άλμπουμ.
"Ξέρεις τι έχουν δει εμένα τα μάτια μου;" Χαρακτηριστική ατάκα που υποδηλώνει την ‘εξτρεμιστική’ εμπειρία κάποιου.
Σπάνια όμως θα ακούσεις: "ξέρεις σε πόσους ανθρώπους έχω τολμήσει να πω κατάματα ότι αρνούμαι να τους βοηθήσω;"
Αυτή είναι η αλήθεια...Δεν τους ανήκουμε λοιπόν...Δεν βρισκόμαστε στον ίδιο κόσμο.
Δεν μας ανήκουν. Δεν έχουμε το δικαίωμα να επιδεικνύουμε εικόνες αθλιότητας και να λυπούμαστε με αυτές. Πολύ απλά γιατί οι ίδιοι αν βρίσκονταν στη θέση μας θα βοηθούσαν τον διπλανό τους άστεγο, γιατί θα ήξεραν πως είναι να μην έχεις κρεβάτι να κοιμηθείς, φαγητό για να ζήσεις. Εμείς δεν ξέρουμε.
Ας λυπηθούμε τον εαυτό μας. Συνθήματα πολλά, σλόγκαν πολλά, διαφημίσεις μη κυβερνητικών οργανώσεων, σποτάκια έξυπνα με επίκληση στο συναίσθημα, πώς μου φαίνονται όλα αυτά; Ανώφελα; Γιατί; Επειδή αυτή η αν-ωφέλεια κυριαρχεί μέσα μου.
Είμαστε αυτό που βλέπουμε στα πράγματα.Είμαστε η κριτική που αποδίδουμε!
Αν θεωρείς κάτι άσχημο, αυτό συμβαίνει επειδή εσύ είσαι άσχημος. Ά-σχημος. Για τον άλλο αυτή η ασχήμια είναι η ζωή του! Αυτή η μιζέρια και η δυστυχία είναι η καθημερινότητα του! Αυτά τα αποφάγια στα σκουπίδια, το χαρτόκουτο που βρήκε για να βγάλει τη νύχτα, τα σκαλιά όπου κάθισε για να ζητιανέψει είναι το παυσίπονο του.
Δεν έχεις το δικαίωμα να τα αποκαλείς ανατριχιαστικά. Αυτά τα μικρά τους δίνουν ελπίδα. Αυτοί οι άνθρωποι είναι ήρωες σε ιστορίες που για μας φαντάζουν θλιβερά παραμύθια! Αυτοί οι άνθρωποι είναι γεμάτοι από προσπάθειες να επιβιώσουν.
Και εσύ λυπάσαι για αυτούς. Όμορφα. Ή αλλιώς ‘εύ- σχημα’!

Πηγή: http://www.ramnousia.com - By Mary Poppins

Διαβάστε περισσότερα...

Και άλλες δεσμεύσεις που θα μείνουν στα λόγια (Μέρος 2ο)...

Στα προηγούμενα πέντε χρόνια, δρομολογήσαμε μια Νέα Ενεργειακή Πολιτική, με έμφαση στην προστασία του περιβάλλοντος. Από εδώ, από την ενεργειακή καρδιά της Ελλάδας, δίνουμε την πιο έμπρακτη απόδειξη.
-Ξεκίνησε από τη ΔΕΗ το μεγαλύτερο πρόγραμμα ενεργειακών επενδύσεων, που έγιναν ποτέ στην ιστορία της Χώρας. Προσεγγίζουν, ήδη, τα 900 εκατ. ευρώ και ακολουθεί δυναμική συνέχεια. Αφορούν έργα αναβάθμισης στο σύστημα παραγωγής, στα ορυχεία και τα δίκτυα μεταφοράς, με βασικό γνώμονα την προστασία του περιβάλλοντος.
-Σχεδιάστηκαν επενδύσεις που ξεπερνούν τα 3,5 δις ευρώ. Από αυτές, πάνω από 2,3 δις αφορούν στην αντικατάσταση παλαιών μονάδων παραγωγής στην Πτολεμαΐδα και στη Μελίτη με νέες πιο φιλικές στο περιβάλλον.
-Προγραμματίζεται η πλήρης αξιοποίηση του λιγνίτη.
-Σχεδιάζεται το ενεργειακό μέλλον της Δυτικής Μακεδονίας και το δυναμικό πέρασμά της στην πράσινη οικονομία, με την ανάπτυξη νέας τεχνογνωσίας. Και αυτό θα έχει πολλαπλά οφέλη, τόσο για το Περιβάλλον, όσο και για την τοπική οικονομία.
-Δρομολογήθηκαν από τη ΔΕΗ επενδύσεις στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας που φτάνουν τα 500 εκατ. ευρώ και θα φέρουν νέα εισοδήματα και θέσεις εργασίας.
-Προχωρά, με προϋπολογισμό που ξεπερνά τα 200 εκ., η κατασκευή του μεγάλου
Υδροηλεκτρικού Έργου Ιλαρίωνα. Έγιναν ήδη επενδύσεις 170 εκατ. ευρώ.
-Μελετάται η καύση βιομάζας από τις μονάδες της επιχείρησης που στοχεύει στη δημιουργία νέων πηγών εισοδήματος για τους αγρότες της περιοχής.
-Ξεκινήσαμε, από το 2007, πρόγραμμα παραχώρησης χιλιάδων στρεμμάτων, από τις περιοχές που αποκαταστάθηκαν στα παλαιά ορυχεία, σε αγρότες της περιοχής. Περίπου 6.500 στρέμματα παραχωρούνται σε νεοεισερχόμενους αγρότες. Κυρίως στο Νομό Κοζάνης, αλλά και στη Φλώρινα.
Σημειώνω, ακόμη, ότι:
- Αποκαθίστανται οι χώροι των μεταλλείων αμιάντου στο Ζιδάνι.
- Προχωρά η τηλεθέρμανση σε Πτολεμαΐδα, Φλώρινα, Μελίτη, Αμύνταιο.
- Γίνονται έργα βιολογικού καθαρισμού στους οικισμούς άνω των 2.000 κατοίκων.
- Αποκαθίστανται ανεξέλεγκτες χωματερές. Προστατεύουμε στην πράξη το περιβάλλον. Μιλούμε με το έργο μας. Το χειροπιαστό έργο μας.

Διαβάστε περισσότερα...

Κοινωνική Υποκρισία...

Από τα θρανία στα ναρκωτικά και από εκεί στο θάνατο, για 14χρονη μαθήτρια Γυμνασίου που βρέθηκε νεκρή έπειτα από χρήση κοκαΐνης, κατά τις διωκτικές αρχές, στην Πτολεμαΐδα.
Η κοινωνία είναι άρρωστη και η χρήση ναρκωτικών ουσιών από παιδιά αποτελεί την κλινική της εικόνα. Η κοινωνία δεν έχει δώσει ούτε πρότυπα ούτε στόχους, ούτε εμείς οι γονείς βλέπουμε τα παιδιά ως ζωντανά πλάσματα, αλλά τα βλέπουμε με χρηματοοικονομικό μάτι. Δηλαδή τούς παρέχουμε υλικά αγαθά πιστεύοντας ότι έτσι κερδίζουμε την αγάπη τους. Το δε εκπαιδευτικό σύστημα έχει ξεχάσει τη λέξη Παιδεία και ασχολείται μόνο με το "μάθε φυσική, μαθηματικά και ξένες γλώσσες"», δήλωσε για το τραγικό περιστατικό ο ιατροδικαστής Ματθαίος Τσούγκας...
Για άλλη μια φορά το θέμα θα απασχολήσει για λίγες μέρες την τοπική μας κοινωνία και τα ΜΜΕ και μετά το θέμα θα σβήσει, όπως έσβησαν τόσα άλλα. Μαζί με το θέμα όμως θα σβήσουν και κάποιες παιδικές ψυχές και όχι μόνο...
Ως πότε θα κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου;
Το πρόβλημα μας αφορά όλους. Σήμερα το παρακολουθούμε αμήχανα από τα μέσα ενημέρωσης. Αύριο θα το δούμε να απασχολεί με τραγικό τρόπο τους συναδέλφους, τους γείτονες και τους φίλους μας. Ίσως μεθαύριο να χτυπήσει και τη δική μας πόρτα.
Με το να εθελοτυφλούμε, να αποκρύπτουμε ή να δαιμονοποιούμε το πρόβλημα, το μόνο που καταφέρνουμε είναι ο στιγματισμός και η περιθωριοποίηση παιδιών που πρέπει να βρίσκονται στο επίκεντρο της μέριμνας και της φροντίδας μας...

Καλό ταξίδι μικρό αγγελούδι και μακάρι να μην υπάρξουν άλλα θύματα σε αυτόν τον ακύρηχτο πόλεμο...

Διαβάστε περισσότερα...