Γαλλία: Καταδίκη του κράτους για αποζημίωση θυμάτων της ατμοσφαιρικής ρύπανσης...

Το γαλλικό κράτος καταδικάσθηκε για πρώτη φορά να αποζημιώσει θύματα της ρύπανσης της ατμόσφαιρας, καθώς το δικαστήριο αποφάνθηκε πως δύο παιδιά ασθένησαν εξαιτίας, μεταξύ άλλων, της υπέρβασης των ορίων ρύπανσης στην περιφέρεια του Παρισιού.
"Αυτές οι δύο αποφάσεις είναι πρωτοφανείς και σημαντικές", δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Φρανσουά Λαφόργκ, δικηγόρος των οικογενειών, επιβεβαιώνοντας πληροφορία της εφημερίδας Le Monde. "Για πρώτη φορά στη Γαλλία αποζημιώνονται θύματα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης".
Το δικαστήριο αυξάνει την πίεση επί του κράτους, το οποίο έχει ήδη κριθεί ένοχο για την κακή ποιότητα του αέρα από το Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο το καταδίκασε τον Οκτώβριο 2022 στο ποσό ρεκόρ των 20 εκατ. ευρώ, έπειτα από μια πρώτη απόφαση για μια ρήτρα 10 εκατ. ευρώ τον Αύγουστο 2021.
Σύμφωνα με τη γαλλική υπηρεσία δημόσιας υγείας Santé publique France, 40.000 θάνατοι κάθε χρόνο αποδίδονται σε μικροσωματίδια.
Οι αποφάσεις του διοικητικού δικαστηρίου του Παρισιού αφορούν δύο παιδιά που είχαν εμφανίσει επανειλημμένα βρογχιολίτιδες και ωτίτιδες στη διάρκεια των δύο πρώτων ετών της ζωής τους, ενώ κατοικούσαν στην περιφέρεια του Παρισιού, σε απόσταση 500 ως 700 μέτρων από τον περιφερειακό αυτοκινητόδρομο που περιβάλλει την πρωτεύουσα. Το κράτος καταδικάσθηκε να καταβάλει στους γονείς 3.000 και 2.000 ευρώ.
"Ένα μέρος των συμπτώματων" από τα οποία υπέφεραν τα δύο κορίτσια "προκλήθηκε από την υπέρβαση των ορίων ρύπανσης, η οποία ήταν αποτέλεσμα σφάλματος του κράτους", αποφάνθηκε η διοικητική δικαστής.
Σε δύο παρόμοιες αποφάσεις, που είχαν ανακοινωθεί την Παρασκευή 16 Ιουνίου, ο δικαστής επικαλέσθηκε επιστημονικές απόψεις που αποδίδουν στη ρύπανση το 30% των κρουσμάτων ωτίτιδας του μέσου ωτός και από το 30% ως το 50% των σοβαρών κρουσμάτων βρογχιολίτιδας.
"Επανειλημμένα" τα συμπτώματα των δύο μικρών κοριτσιών "συνέπεσαν με επεισόδια αύξησης της ρύπανσης", ανέφερε το δικαστήριο.
Η δικαιοσύνη επισήμανε επίσης μια "σαφή βελτίωση της κατάστασης της υγείας" που παρατηρήθηκε μετά τη μετακόμιση των οικογενειών μακριά από το Παρίσι.
"Τα στοιχεία αυτά μας επέτρεψαν να καταδείξουμε την αιτιακή σχέση ανάμεσα στο σφάλμα του κράτους και τα προβλήματα που παρουσίασαν τα παιδιά", σχολίασε ο συνήγορος Λαφόργκ.
"Το δικαστήριο δεν άνοιξε ένα κουτί της Πανδώρας", εξήγησε πάντως ο δικηγόρος, καθώς η απόφαση "πλαισιώνει την αποζημίωση" με πολλαπλές προϋποθέσεις. "Πρέπει η έκθεση να είναι σοβαρή, τα συμπτώματα να είναι σοβαρά και να σχετίζονται με αυτού του τύπου τη ρύπανση".
Οι αποζημιώσεις που επιδικάσθηκαν είναι εξάλλου μικρές, σε σύγκριση με τα 219.000 ευρώ και τα 222.000 ευρώ που ζητούνταν.

Πηγή: capital.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Ευρωκαταδίκη της Ελλάδας για τα μεταλλεία χρυσού...

Κόλαφος είναι για την κυβέρνηση η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου το οποίο καταδικάζει τη χώρα μας για το γεγονός ότι παρέλειψε (;) να λάβει εντός συγκεκριμένων προθεσμιών τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να ανακτήσει και μάλιστα εντόκως από την Ελληνικός Χρυσός- συμφερόντων Μπόμπολα- τα 15,34 εκατ. ευρώ εκατομμύρια που παρανόμως χορήγησε το ελληνικό δημόσιο πωλώντας δημόσια περιουσία σε τιμή κατώτερη της αξίας της και με απαλλαγή από τους φόρους.
Έτσι τη στιγμή που βρίσκεται στην Ελλάδα σε εξέλιξη πογκρόμ διώξεων κατά των κατοίκων της Ιερισσού που είναι αντίθετοι με τη λειτουργία του μεταλλείου, η πρώτη απόφαση δικαστηρίου καταδικάζει την ελληνική κυβέρνηση αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι πρόκειται για σκάνδαλο με πολιτικές και οικονομικές διαστάσεις.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε την Πέμπτη 17 Οκτωβρίου 2013, βάσιμη την προσφυγή της Επιτροπής κατά της Ελλάδας αφού η πώληση περιουσιακών στοιχείων από το ελληνικό δημόσιο στην Ελληνικός Χρυσός κρίθηκε παράνομη και ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά με την απόφαση Ε(2011) 1006 τελικό της Επιτροπής, της 23ης Φεβρουαρίου 2011, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 48/2008 (πρώην NN 61/2008) που εφάρμοσε η Ελλάδα υπέρ της Ελληνικός Χρυσός ΑΕ, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2 και 3 της εν λόγω αποφάσεως.
Το ιστορικό της υπόθεσης που αποτελεί μέγα πολιτικό, οικονομικό και περιβαλλοντικό σκάνδαλο περιγράφεται ανάγλυφα στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και συγκεκριμένα:
από τις 23 Φεβρουαρίου 2011 η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση C(2011)1006 με την οποία έκρινε ότι η πώληση περιουσιακών στοιχείων και γης υπέρ της Ελληνικός Χρυσός ΑΕ σε τιμή κατώτερη της αξίας τους και με απαλλαγή από την υποχρέωση καταβολής των συνδεόμενων φόρων είναι ενίσχυση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά. Επέβαλε στην Ελλάδα την ανάκτηση των ποσών με τόκο εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία της κοινοποιήσεώς της, ήτοι μέχρι τις 23 Ιουνίου 2011.
εντός δύο μηνών η Ελλάδα έπρεπε να πληροφορήσει την Επιτροπή σχετικά με το συνολικό ποσό, τα ληφθέντα ή τα προς λήψη μέτρα και να υποβάλει έγγραφα που να αποδεικνύουν ότι ζητήθηκε από τον δικαιούχο η επιστροφή της ενίσχυσης. Η Ελλάδα έπρεπε επίσης να ενημερώνει την Επιτροπή σχετικά με την πρόοδο των εθνικών μέτρων που λαμβάνονται για την εκτέλεση της απόφασης μέχρι την ανάκτηση της ενίσχυσης.
Τον Απρίλιο του 2011 η Ελλάδα άσκησε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής (T-233/11, εκκρεμής).
Το 2012 η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή λόγω παραβάσεως κράτους μέλους, εκτιμώντας ότι η Ελλάδα δεν είχε λάβει εντός των προθεσμιών όλα τα απαραίτητα μέτρα για την εκτέλεση της αποφάσεώς της.
Με τη σημερινή του απόφαση το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι μέχρι τις 23/6/2011 η Ελλάδα δεν είχε λάβει κανένα μέτρο εκτέλεσης της αποφάσεως της Επιτροπής και ότι η επίμαχη ενίσχυση, στο σύνολό της, δεν είχε ανακτηθεί. Διαπιστώνει επίσης ότι η αίτηση παρατάσεως κοινοποιήσεως πληροφοριών που υπέβαλε η Ελλάδα δεν περιείχε καμία αιτιολογία βάσει της οποίας η Επιτροπή θα μπορούσε να αποφανθεί.

Πηγή: http://www.topontiki.gr- Της Βάλιας Μπαζού

Διαβάστε περισσότερα...

Ευρωκαταδίκη της Ελλάδας με φόντο τα υδροηλεκτρικά...

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο μετά από προσφυγή της Ε.Ε, με την από 19 Απριλίου 2012 απόφασή του, καταδικάζει για δεύτερη φορά τη χώρα μας, γιατί δεν έχει καταρτίσει ακόμα Σχέδια Διαχείρισης λεκανών απορροής ποταμών, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Οδηγία 200/60/ΕΚ, για τα Ύδατα και τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα πολιτικής των Υδάτων. Η χώρα μας έπρεπε μέχρι τις 22 Δεκεμβρίου του 2009 να έχει καταρτίσει Σχέδια Διαχείρισης απορροής ποταμών και να έχει κοινοποιήσει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή έως τις 22 Μάρτη του 2010 αντίγραφα αυτών. Η Ε.Ε. χωρίς να έχει λάβει από την Ελληνική Δημοκρατία καμία πληροφόρηση για την κατάρτιση των Σχεδίων Διαχείρισης ως την καταληκτική ημερομηνία (22-3-2010) ούτε φυσικά αντίγραφο αυτών, ζήτησε εγγράφως εξηγήσεις από το Ελληνικό κράτος. Η Ελληνική Δημοκρατία έστειλε έγραφο στην Ε.Ε. στις 6 Απριλίου 2010, αναφέροντας ότι τα Σχέδια Διαχείρισης των Υδάτων δεν θα μπορούσαν να υλοποιηθούν πριν το Μάρτιο του 2012, αφού η δημόσια διαβούλευση θα ξεκινούσε τον Οκτώβριο του 2011. Η Δημόσια διαβούλευση για τα σχέδια Διαχείρισης των Υδάτων πράγματι ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2011, αλλά ο Μάρτης του 2012 έχει περάσει και έχει ολοκληρωθεί μόνο το πρώτο στάδιο της Διαβούλευσης, χωρίς δηλαδή να έχουν καταρτιστεί ακόμα τα Σχέδια Διαχείρισης. Όλα αυτά σημαίνουν απλά ότι η χώρα μας ήταν υποχρεωμένη, όπως καθορίζεται στην Ευρωπαϊκή Οδηγία για τα Ύδατα, να έχει εφαρμόσει μετά τις 22 Δεκέμβρη 2009 σε όλα τα έργα και σχέδια που ενδεχομένως να έχουν επιπτώσεις στα ύδατα, μεταξύ αυτών και τα μικρά και μεγάλα υδροηλεκτρικά, τους περιβαλλοντικούς στόχους της Οδηγίας μέσω των Σχεδίων Διαχείρισης και προγραμμάτων μέτρων που προβλέπονται σε αυτή. Βάσει της υποχρέωσης αυτής το άρθρο 27 του ν. 3468/2006 αναφέρει ρητά ότι: "απαιτείται εγκεκριμένο Σχέδιο Διαχείρισης Υδάτων για τη χορήγηση άδειας εγκατάστασης υδροηλεκτρικών έργων μετά τη συγκεκριμένη ημερομηνία ( 22-12-2009)". Άρα είναι ξεκάθαρρο, μετά και από την παραπάνω απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, ότι κάθε άδεια εγκατάστασης μικρού ή μεγάλου υδροηλεκτρικού, που έχει δοθεί μετά τις 22 Δεκέμβρη του 2009 είναι ΠΑΡΑΝΟΜΗ. Επίσης τίθεται το ερώτημα κατά πόσο είναι σύννομες με τα παραπάνω οι δεκάδες Άδειες Παραγωγής για μικρά και μεγάλα υδροηλεκτρικά, που έχει χορηγήσει η Ρ.Α.Ε. μετά τις 22 Δεκέμβρη του 2009, αφού η χώρα μας είχε υποχρέωση να αναστείλει κάθε αδειοδότηση για υδροηλεκτρικά έργα μέχρι την κατάρτιση των Σχεδίων Διαχείρισης. Με τα παραπάνω φαίνεται καθαρά, ότι το Ελληνικό κράτος μέσω του αρμόδιου Υπουργείου Π.Ε.Κ.Α. αγνοεί προκλητικά την Ευρωπαϊκή Νομοθεσία και τις περιβαλλοντικές υποχρεώσεις της χώρας μας που πηγάζουν από αυτή, ακολουθώντας τη δική του πολιτική, στοχοποιώντας όλα τα ρέματα και ποτάμια της ορεινής κυρίως Ελλάδας με την κατασκευή εκατοντάδων μικρών και μεγάλων υδροηλεκτρικών έργων και φραγμάτων σε αυτά, χωρίς να λαμβάνει υπόψη του την ερωπαϊκή πολιτική για τα Ύδατα, που έιναι η θέσπιση αυστηρών περιβαλλοντικών κανόνων και αδιάβλητων διαδικασιών αδειοδότησης, μέσα από έναν ουσιαστικό διάλογο με τις τοπικές κοινωνίες . Μια καταστροφική για την ελληνική φύση και ύπαιθρο πολιτική, που για να περάσει στο λαό βαφτίστηκε "πράσινη" ανάπτυξη.
Για να δείτε την δικαστική απόφαση πατήστε εδώ.

Πηγή: http://www.theodoriana.com

Διαβάστε περισσότερα...

Καταδίκη της Ελλάδας για την προστασία ποιότητας των υδάτων...

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καταδίκασε χθες την Ελλάδα για παραβίαση της κοινοτικής οδηγίας 2000/60/ΕΚ και ειδικότερα επειδή δεν έχει ακόμη καταρτίσει σχέδια διαχείρισης που να διασφαλίζουν την προστασία της ποιότητας των υδάτων των ποταμών της. Όπως τονίζει στη σχετική ανακοίνωσή του το Δικαστήριο, η οδηγία 2000/60/ΕΚ για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων αποτελεί καίριας σημασίας μέσο της Ευρώπης για την προστασία της ποιότητας των υδάτων της. Η οδηγία προβλέπει ότι «τα κράτη-μέλη εξασφαλίζουν ότι καταρτίζεται ένα σχέδιο διαχείρισης λεκάνης απορροής ποταμού για κάθε περιοχή λεκάνης απορροής ποταμού που ευρίσκεται εξ ολοκλήρου στο έδαφός τους». Στο έδαφος της Ελλάδας υπάρχουν 14 Περιοχές Λεκάνης Απορροής Ποταμών, πέντε εκ των οποίων είναι διεθνείς (στα βόρεια με FYROM, Αλβανία, Βουλγαρία και στα ανατολικά με Τουρκία). To Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μην έχοντας καταρτίσει το ανωτέρω σχέδιο (είτε για τις Περιοχές Λεκάνης Απορροής Ποταμού που ευρίσκονται εξ ολοκλήρου στο έδαφός της, είτε για τις διεθνείς Περιοχές Λεκάνης Απορροής Ποταμού), έως τις 22 Δεκεμβρίου 2009, και μην έχοντας αποστείλει αντίγραφο του σχεδίου έως τις 22 Μαρτίου 2010 στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας. Επιπροσθέτως, μην έχοντας ξεκινήσει τη διαδικασία πληροφόρησης του κοινού και τις σχετικές διαβουλεύσεις σε σχέση με τα Προσχέδια Διαχείρισης Λεκανών Απορροής Ποταμών, έως και τις 22 Δεκεμβρίου 2008, η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της ίδιας οδηγίας. Υπενθυμίζεται ότι στις 31/1/2008 το Δικαστήριο της Ε.Ε. καταδίκασε την Ελλάδα για παραβίαση της ίδιας οδηγίας. Συγκεκριμένα, είχε αποφασίσει ότι η Ελλάδα, μην εκπονώντας για κάθε περιοχή λεκάνης απορροής ποταμού, η οποία ευρίσκεται στο έδαφός της, ανάλυση των χαρακτηριστικών της, επισκόπηση των επιπτώσεων των ανθρώπινων δραστηριοτήτων στην κατάσταση των επιφανειακών και των υπόγειων υδάτων και οικονομική ανάλυση της χρήσης ύδατος, σύμφωνα με τις τεχνικές προδιαγραφές των παραρτημάτων II και III της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, ενώ μην υποβάλλοντας συνοπτικές εκθέσεις σχετικά με τις αναλύσεις που απαιτούνται από τη διάταξη αυτή, παρέβη και τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 15, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας. Πηγή: http://www.zougla.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Η ρίψη δακρυγόνων παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα...

Παραβίαση ανθρωπίνου δικαιώματος συνιστά η ρίψη δακρυγόνων εναντίον ειρηνικών διαδηλωτών, σύμφωνα με απόφαση του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η ρίψη δακρυγόνων εναντίον ειρηνικών διαδηλωτών και ιδιαίτερα εναντίον μεμονωμένων προσώπων συνιστά παραβίαση του άρθρου 3 της Σύμβασης Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με το οποίο απαγορεύεται η πάσης φύσεως κακομεταχείριση, αποφάσισε το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, εκδικάζοντας την προσφυγή του εκπαιδευτικού Αλί Γκιουνές κατά της Τουρκίας. Ο 44χρονος σήμερα εκπαιδευτικός Αλί Γκιουνές είχε δεχθεί κατά πρόσωπο δακρυγόνο από την Αστυνομία, κατά τη διάρκεια της συμμετοχής του σε ειρηνική διαδήλωση κατά της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, τον Ιούνιο του 2004 στην Κωνσταντινούπολη. Φωτογραφία του όπου βαστάζεται από δύο αστυνομικούς κι ένας τρίτος τον “ψεκάζει” με το χημικό στο πρόσωπο, δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Σαμπάχ”, διαψεύδοντας τους ισχυρισμούς της τουρκικής αστυνομίας ότι ο Γκιουνές και άλλοι διαδηλωτές είχαν επιτεθεί με ξύλα και πέτρες κατά των αστυνομικών. Παρά τις επανειλημμένες προσφυγές του στην τουρκική δικαιοσύνη, ουδεμία έρευνα για τον εντοπισμό του αστυνομικού που τον είχε ψεκάσει με χημικό έγινε και ο ίδιος δεν βρήκε το δίκιο του. Το Δικαστήριο, σήμερα, ωστόσο, καταδίκασε την Τουρκία, για παραβίαση των άρθρων της Σύμβασης που απαγορεύουν την κακομεταχείριση ανθρώπων και τα βασανιστήρια και την υποχρέωσε να καταβάλλει 10.000 ευρώ στον παθόντα και να πληρώσει και 1.500 ευρώ για δικαστικές δαπάνες. Στο σκεπτικό της απόφασης του το Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι η χρήση δακρυγόνων εναντίον ανθρώπων προκαλεί δυσκολίες στην αναπνοή, ναυτία, εμετούς, σπασμούς στο στήθος και σε ισχυρές δόσεις μπορεί να προκαλέσει, βλάβη στους πνεύμονες και εσωτερική αιμορραγία και ως εκ τούτου συνιστά διακριτή πράξη κακομεταχείρισης και βασανισμού. Το Δικαστήριο επισημαίνει ακόμη ότι, παρόλο που τα δακρυγόνα δεν συμπεριελήφθησαν στον κατάλογο των χημικών όπλων, για τα οποία απαγορεύθηκε η παραγωγή, αποθήκευση και χρήση τους, με την Διεθνή Σύμβαση του 1993, εντούτοις η Επιτροπή κατά των Βασανιστηρίων του Συμβουλίου της Ευρώπης, έχει ιδιαίτερα τονίσει ότι, η χρήση δακρυγόνων σε κλειστούς χώρους αποτελεί μια δυνητικά επικίνδυνη ενέργεια. Με την απόφαση του το Δικαστήριο συμπεραίνει ότι, ο αδικαιολόγητος ψεκασμός διαδηλωτή (εν προκειμένω του Αλί Γκιουνές), έχει σκοπό να προκαλέσει έντονο σωματικό και ψυχικό πόνο. Πηγή: Εφημερίδα Πρώτο Θέμα

Διαβάστε περισσότερα...

Απόφαση καταπέλτης για υπεράντληση του υδροφόρου ορίζοντα...

Πρώτη φορά στα χρονικά δικάστηκε η ΔΕΗ και δίνεται η ευκαιρία στο Δήμο Μεγαλόπολης να βάλει στα ταμεία του 1,5 εκατομμύριο ευρώ το χρόνο και ανοίγει πλέον ο δρόμος και για αστικές αποζημιώσεις κατοίκων που έμειναν χωρίς νερό όλο αυτό το διάστημα''
Πριν από λίγες ημέρες, στα δικαστήρια της Τρίπολης, δικάστηκε η διοίκηση της ΔΕΗ, καθώς και ο πρώην διευθυντής του ΑΗΣ Μεγαλόπολης, ύστερα από μηνυτήρια αναφορά, εναντίον της διοίκησης της Επιχείρησης και του πρώην διευθυντή του Λιγνιτικού Κέντρου Μεγαλόπολης, όπου είχε καταθέσει το 2003 ο τότε Δήμος Γόρτυνος και ο τότε δήμαρχος Κώστας Μιχόπουλος, για παράνομη υπεράντληση του υδροφόρου ορίζοντα από τη ΔΕΗ, με αποτέλεσμα την λειψυδρία χωριών στο λεκανοπέδιο της Μεγαλόπολης.
Όπως ενημέρωσε με δηλώσεις του, ο πρώην δήμαρχος Κώστας Μιχόπουλος, `'η απόφαση του δικαστηρίου ήταν καταπέλτης για τη ΔΕΗ, καταλογίζοντάς της ζημιά από πρόθεση και χωρίς να της αναγνωρίζει ούτε ένα ελαφρυντικό''.
Προσθέτοντας πως, `'πρώτη φορά στα χρονικά δικάστηκε η ΔΕΗ και δίνεται η ευκαιρία στο Δήμο Μεγαλόπολης να βάλει στα ταμεία του 1,5 εκατομμύριο ευρώ το χρόνο και ανοίγει πλέον ο δρόμος και για αστικές αποζημιώσεις κατοίκων που έμειναν χωρίς νερό όλο αυτό το διάστημα''.
Ο κ. Μιχόπουλος άφησε αιχμές για την παρούσα δημοτική αρχή του Δήμου Μεγαλόπολης, όπου έχει συγχωνευτεί ο πρώην Δήμος Γόρτυνος, λέγοντας ότι, `'βλέπω ότι ο νυν Δήμος δεν έχει την πολιτική βούληση να διεκδικήσει τα χρήματα που δικαιούται και αυτό είναι το λυπηρό'', συμπληρώνοντας ότι, `'εκλεγμένος σημερινός δημοτικός σύμβουλος, υπάλληλος της ΔΕΗ, χρησιμοποίησε ψευδή στοιχεία στην ακροαματική διαδικασία, υπερασπιζόμενος τα συμφέροντα της ΔΕΗ κι όχι του Δήμου''.

Πηγή: Εφημερίδα Ημερησία

Διαβάστε περισσότερα...

Η βιομηχανική ρύπανση βλάπτει σοβαρά τα ανθρώπινα δικαιώματα...

Η βιομηχανική ρύπανση βλάπτει σοβαρά το δικαίωμα της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής, αποφάνθηκε χθες το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε απόφασή του με την οποία καταδικάστηκε η Ρουμανία, με το σκεπτικό ότι «παρέλειψε να προστατεύσει τα θύματα της βιομηχανικής ρύπανσης» στην περίπτωση της, ρουμανικής ιθαγένειας, Μαρία Μπατσίλα.
Τόσο το σκεπτικό της απόφασης όσο και αυτή καθεαυτή η νομολογία που με την εν λόγω απόφαση δημιούργησε το ΕΔΑΔ ανοίγουν το δρόμο για την υποβολή ανάλογων προσφυγών από τα εκατοντάδες εκατομμύρια των Ευρωπαίων πολιτών που ζουν εντός ή κοντά σε βιομηχανικές περιοχές, αρκεί να μπορούν να θεμελιώσουν ότι η δραστηριότητα ρυπογόνων βιομηχανιών έχει προκαλέσει βλάβες στην υγεία τους και στο οικογενειακό περιβάλλον τους. Η περίπτωση της Μπατσίλα είναι χαρακτηριστική. Γεννήθηκε το 1946 και ζει στην πόλη Κόπσα της Ρουμανίας που γειτνιάζει με εργοστάσιο της εταιρείας Σομέτρα, έναν από τους μεγαλύτερους παραγωγούς μόλυβδου και ψευδάργυρου στην Ευρώπη και τον κύριο εργοδότη της περιοχής. Από τη «δραστηριότητα» όμως του βιομηχανικού αυτού κολοσσού και με βάση μετρήσεις ιδιωτικών και δημοσίων φορέων αποκαλύφθηκε ότι οι ποσότητες διοξειδίου του θείου και της σκόνης από μόλυβδο και κάδμιο είχαν επικαθήσει στις οδούς της πόλης, το έδαφος, τη λάσπη και ήταν 30 φορές πάνω από τα ανώτατα επιτρεπτά επίπεδα. Η εταιρεία είχε λάβει την αρχική περιβαλλοντική άδεια από τον Περιφερειακό Περιβαλλοντικό Οργανισμό Προστασίας της Ρουμανίας το 1998 και ενώ αυτή έληξε το 2003, της δόθηκε νέα άδεια με ισχύ μέχρι το 2012 κι ένας κατάλογος με 51 (sic) μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος, στα οποία έπρεπε να συμμορφωθεί. Τον Ιανουάριο του 2009 το εργοστάσιο αναγκάστηκε να κλείσει προσωρινά λόγω της κρίσης στις διεθνείς αγορές πρώτων υλών αλλά από το 2005 είχε διαγνωστεί ότι στο αίμα τής Μπατσίλα, η παρουσία μόλυβδου είχε υπερβεί κατά πολύ το επιτρεπτό όριο και εξαιτίας αυτού του γεγονότος είχε εισαχθεί στο νοσοκομείο με ερεθιστικό βήχα, αλλοίωση της φωνής, κούραση και διαταραχές της πέψης. Προσφεύγοντας στο ΕΔΑΔ η Μπατσίλα υποστήριξε ότι η ρύπανση του εργοστασίου είχε σοβαρότατες αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία και το περιβάλλον, ενώ κατήγγειλε την αδράνεια των τοπικών αρχών, που δεν έλαβαν μέτρα για να προστατέψουν το περιβάλλον και την υγεία των κατοίκων της περιοχής. Χθες το δικαστήριο τη δικαίωσε καταδικάζοντας τη Ρουμανία και σημειώνοντας ότι η λειτουργία τού εν λόγω εργοστασίου, παρ' όλο που ήταν ο μεγαλύτερος εργοδότης μιας πόλης η οποία είχε ήδη πληγεί από το κλείσιμο και άλλων εργοστασίων, δεν μπορούσε να συνεχιστεί σε βάρος του περιβάλλοντος και της υγείας των κατοίκων της περιοχής.

Πηγή:Εφημερίδα Ελευθεροτυπία-Του ΝΙΚΟΥ ΡΟΥΣΣΗ

Για να δείτε περισσότερα πατήστε εδω

Διαβάστε περισσότερα...

Οι καταδίκες της Ελλάδας από την Ε.Ε συνεχίζονται...

Η χώρα μας καταδικάστηκε από την Ε.Ε για ελλιπή μέτρα διαχείρισης ζωικών υποπροϊόντων
Ας πληρώσουν αυτοί που κέρδισαν και εκείνοι που τους κάλυψαν.
Πανελλαδική διαμαρτυρία και ομαδική μήνυση κατά των υπευθύνων από πρωτοβουλία πολιτών στην Ημαθία και την Πιερία

Η χώρα μας καταδικάστηκε από την Ε.Ε και καλείται να πληρώσει για:

Ελλιπή μέτρα που αφορούν στην ταφή αποβλήτων χωρίς προηγούμενη μεταποίηση
την απουσία επίσημων ελέγχων, καθώς και τις πλημμέλειες στη διαδικασία εγκρίσεως των εγκαταστάσεων διαχειρίσεως των ζωικών υποπροϊόντων και στη διαδικασία αποτεφρώσεως του υλικού ειδικού κινδύνου.

Φίλες και φίλοι,

Στις 17.12.2009 στο Λουξεμβούργο, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέδωσε μια ακόμη καταδικαστική απόφαση: C-248/08, Επιτροπή κατά Ελλάδας.
Η νέα καταδίκη της χώρας μας αφορά την απόρριψη και την ταφή των ζωικών υποπροϊόντων, σύμφωνα με την οποία, η απόρριψη και η ταφή γίνεται, χωρίς προηγούμενη μεταποίηση, σε χώρους υγειονομικής ταφής, κατά παράβαση του κανονισμού και μάλιστα χωρίς επίσημο έλεγχο. Οι επιθεωρητές της Ε.Ε. που πραγματοποίησαν τους ελέγχους διαπίστωσαν, ότι η χώρα μας δεν μπόρεσε να αποδείξει με απτά στοιχεία, ότι είναι σε θέση να διασφαλίσει, στην πράξη, την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τον κανονισμό.

Σήμερα, λάβαμε την επιστολή που ακολουθεί από την Οικολογική Ομάδα Βέροιας (ΟΟΒ), τα μέλη της οποίας διεξάγουν εδώ και 20 χρόνια έναν υποδειγματικό αγώνα για την προστασία του Περιβάλλοντος στην ευρύτερη περιοχή της Ημαθίας και όχι μόνο. Πέρυσι, μέσα από μια κοινή προσπάθεια με την Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας (ΕΟΔνΠ), αναδείχθηκαν μια σειρά από προβλήματα που αφορούν την τοπική κοινωνία των δύο Νομών αλλά και το θέμα της σημερινής καταδίκης της χώρας μας. Παρόμοιες εικόνες αντικρίσαμε και καταγγείλαμε κι εμείς εδώ στην Κατερίνη και είμαστε σίγουροι, πως ανάλογη κατάσταση επικρατεί σε πολλές περιοχές της χώρας μας.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες της ΟΟΒ, η Νομαρχία Ημαθίας με τις υπηρεσίες της, φρόντισε τα μέγιστα και σίγουρα, και όπως αναφέρουν «δεν θα πληρώσει βέβαια την αναλογούσα καταδίκη». Οι επισυναπτόμενες φωτογραφίες δεν χρειάζεται να σχολιαστούν. Τα μέλη της ομάδας από την Ημαθία επισημαίνουν: «Αν και οι καταγγελίες της Οικολογικής Ομάδας Βέροιας στις υπηρεσίες ήταν συνεχείς, αν και οι δημοσιοποίηση της κατάστασης έγινε πολλές φορές, κανείς δεν υπελήφθη. Ούτε οι υπηρεσίες περιβάλλοντος, ούτε ο εισαγγελέας. Τώρα, μετά την καταδίκη, η πολιτεία θα ζητήσει ευθύνες από κάποιους; Θα παραπεμθεί κάποιος για παράβαση καθήκοντος; Θα τιμωρηθεί κάποιος επιτέλους, που με την συνειδητή ανοχή αυτής της κατάστασης, έβαλε σε ακόμη μια περιπέτεια μια ολόκληρη χώρα;¨»
Μετά από συνεννόηση των δύο ομάδων από την Πιερία και την Ημαθία, καλούνται οι πολίτες από όλα τα μέρη της Ελλάδος και του εξωτερικού, να συνυπογράψουν τη μηνυτήρια αναφορά, η οποία θα κατατεθεί τις επόμενες ημέρες στις αρμόδιες δικαστικές αρχές με στόχο την παραδειγματική τιμωρία των διευθυντών των αρμόδιων υπηρεσιών.
Το κείμενο της μήνυσης και ο μηχανισμός κατάθεσης ψηφιακών υπογραφών θα αναρτηθεί τις επόμενες ημέρες στον ιστότοπο www.otoposmou.gr
Οι φωτογραφίες είναι από την περίοδο που έγιναν οι έλεγχοι από τα κοινοτικά όργανα.
Πηγές:

Οικολογική Ομάδα Βέροιας,
Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας (http://www.otoposmou.gr) και
Agroschannel «Το κανάλι των αγροτών» (http://www.agroschannel.com, Δικαστική απόφαση)

Για να δείτε την δικαστική απόφαση πατήστε στο διαβάστε περισσότερα που ακολουθεί...


Λουξεμβούργο, 17/12/2009

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέδωσε σήμερα την απόφαση:

C-248/08, Επιτροπή κατά Ελλάδας

«Αποτέφρωση του υλικού ειδικού κινδύνου»

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τον κανονισμό (ΕΚ) 1774/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για τον καθορισμό υγειονομικών κανόνων σχετικά με τα ζωικά υποπροϊόντα που δεν προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο (κανονισμός ΖΥΠ).
Σκοπός του κανονισμού ΖΥΠ είναι να διασφαλιστεί ότι τα κράτη μέλη εφαρμόζουν συστήματα τα οποία προβλέπουν την κυκλοφορία των διαφόρων κατηγοριών ζωικών υποπροϊόντων (ΖΥΠ) μόνον εντός ορισμένων εγκεκριμένων αλυσίδων μέχρι την ασφαλή διάθεση ή χρησιμοποίησή τους και, κυρίως, ότι μόνον τα ΖΥΠ που δεν εγκυμονούν κινδύνους για την υγεία των ζώων και για τη δημόσια υγεία εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα.
Από το 2004 και εντεύθεν, η Επιτροπή έχει κινήσει δύο διαδικασίες λόγω παραβάσεως κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας όσον αφορά το σύστημα που εφαρμόζει το εν λόγω κράτος μέλος για την ασφαλή διάθεση και καταστροφή των ΖΥΠ σύμφωνα με τις απαιτήσεις του οικείου κανονισμού.
Το Γραφείο Τροφίμων και Κτηνιατρικών Θεμάτων (ΓΤΚΘ) της Γενικής Διευθύνσεως «Υγεία και Προστασία των Καταναλωτών» της Επιτροπής πραγματοποίησε από το 2004 έως το 2007 πέντε ειδικές αποστολές στην Ελλάδα κατά τις οποίες επισημάνθηκαν σημαντικές ελλείψεις που αφορούσαν το σύστημα το οποίο εφαρμοζόταν για την ασφαλή διαχείριση των ΖΥΠ, τους επίσημους ελέγχους, τη λειτουργία της πλειονότητας των μονάδων χωρίς έγκριση που να έχει δοθεί σύμφωνα με τον κανονισμό ΖΥΠ, καθώς και την αποτέφρωση του υλικού ειδικού κινδύνου (ΥΕΚ).
Η προσφυγή έχει ως αντικείμενο να διαπιστωθεί η ύπαρξη παραβάσεως όχι μόνο λόγω των ελλείψεων που επισημάνθηκαν στις συγκεκριμένες καταστάσεις στις οποίες αναφέρονται οι εκθέσεις του ΓΤΚΘ, αλλά επίσης και πρωτίστως λόγω των πλημμελειών οι οποίες παρατηρούνται κατά τρόπο γενικό και διαρκή όσον αφορά την εφαρμογή στην πράξη του κανονισμού ΖΥΠ στην Ελλάδα και των οποίων οι συγκεκριμένες καταστάσεις αποτελούν μάλλον ενδεικτικές περιπτώσεις.
Η Επιτροπή εκτίμησε, πρώτον, ότι η διάθεση των ΖΥΠ πραγματοποιείται με αντίθετες προς τον κανονισμό ΖΥΠ μεθόδους, δεδομένου ότι η απόρριψη και η ταφή τους γίνεται, χωρίς προηγούμενη μεταποίηση, σε χώρους υγειονομικής ταφής κατά παράβαση του κανονισμού ΖΥΠ, ενίοτε μάλιστα χωρίς επίσημο έλεγχο, και, δεύτερον, ότι δεν υφίσταται καμία εγγύηση ότι οι εφαρμοζόμενες πρακτικές για την ασφαλή διαχείριση και διάθεση των ΖΥΠ παρέχουν το επίπεδο προστασίας που προβλέπει ο κανονισμός ΖΥΠ.

Η ταφή και η αποτέφρωση

Το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι αυτή η δυνατότητα παρεκκλίσεων αφορά τα ΖΥΠ που προέρχονται από «απόμερες περιοχές», ήτοι περιοχές όπου ο ζωικός πληθυσμός είναι τόσο μικρός και οι εγκαταστάσεις τόσο απομακρυσμένες, ώστε τυχόν κίνδυνοι από τη συλλογή και τη μεταφορά θα ήσαν απαράδεκτα υψηλοί σε σχέση με την επιτόπου ταφή.
Δεν αμφισβητείται ούτε ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεσμεύτηκε να χαρακτηρίσει ως απόμερες περιοχές μόνον το 10 % του συνολικού εδάφους της κάθε νομαρχίας ούτε ότι οι διαπιστώσεις του ΓΤΚΘ δεν στηρίζονται σε πορίσματα αποστολών αλλά στα στοιχεία που διαβίβασε η Ελληνική Δημοκρατία σχετικά με τις ποσότητες που θάβονταν χωρίς προηγούμενη μεταποίηση όχι μόνο στις περιοχές τις οποίες η Ελληνική Δημοκρατία δήλωσε ως απόμερες, αλλά και σε περιοχές που το εν λόγω κράτος μέλος δεν θεωρεί ως τέτοιες.
Δεύτερον, οι προσπάθειες που καταβλήθηκαν, σε διάφορους τομείς, για την προστασία της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως δικαιολογητικός λόγος για τη μη τήρηση των διατάξεων του κανονισμού ΖΥΠ.
Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι κατά πάγια νομολογία σε θέματα καταρτίσεως σχεδίων διαχειρίσεως αποβλήτων, η υποχρέωση των κρατών μελών να διαθέτουν τις κατάλληλες υποδομές και να λαμβάνουν πρόσφορα νομοθετικά και/ή διοικητικά μέτρα προς διασφάλιση της συμμορφώσεως με τον κανονισμό ΖΥΠ συνιστά υποχρέωση επιτεύξεως ορισμένου αποτελέσματος. Το αποτέλεσμα αυτό δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί με προπαρασκευαστικά μέτρα που αφορούν απλώς και μόνον την εκπόνηση ενός γενικού ρυθμιστικού πλαισίου, αλλά με μέτρα που διασφαλίζουν την ουσιαστική και οριστική υλοποίησή του.
Κατά τις εκθέσεις του ΓΤΚΘ; εξακολουθούσε να εφαρμόζεται η αντίθετη προς τις επιταγές του κανονισμού ΖΥΠ πρακτική της ταφής και της διαθέσεως των ΖΥΠ σε χώρους υγειονομικής ταφής και μάλιστα, ενίοτε, χωρίς επίσημο έλεγχο.

Οι επίσημοι έλεγχοι

Η Επιτροπή προσάπτει στην Ελληνική Δημοκρατία ότι παρέβη την υποχρέωση ότι η αρμόδια αρχή πραγματοποιεί ανά τακτά διαστήματα επιθεωρήσεις και ασκεί εποπτεία, βάσει διαφόρων κριτηρίων που θέτει ο κανονισμός ΖΥΠ, ενώ λαμβάνει και τα αναγκαία μέτρα σε περίπτωση μη τηρήσεως του κανονισμού αυτού. Από τις εκθέσεις των αποστολών του ΓΤΚΘ προκύπτει ότι το σύστημα ελέγχων παραμένει αναποτελεσματικό.
Εντούτοις, κατόπιν σαφών και τεκμηριωμένων καταγγελιών, όπως αυτές στις οποίες αναφέρονται οι εκθέσεις των αποστολών του ΓΤΚΘ, οι επιθεωρητές συνέχισαν να κάνουν λόγο για ανεπάρκεια του οικείου συστήματος, όσον αφορά, μεταξύ άλλων, πλημμέλειες στη διενέργεια των ελέγχων, στον συντονισμό της κεντρικής αρχής με τις νομαρχιακές αυτοδιοικήσεις και στην επιβολή κυρώσεων.
Η Ελλάδα δεν μπόρεσε να αποδείξει με απτά στοιχεία ότι είναι σε θέση να διασφαλίσει, στην πράξη, την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τον κανονισμό ΖΥΠ.

Η έγκριση των μονάδων μεταποιήσεως αποβλήτων

Ο κανονισμός ΖΥΠ καθορίζει τις προϋποθέσεις εγκρίσεως των εγκαταστάσεων και των μονάδων αποθηκεύσεως, αποτεφρώσεως και συναποτεφρώσεως, μεταποιήσεως των υλικών των διαφόρων κατηγοριών και παραγωγής τροφών για κατοικίδια ζώα, καθώς και τεχνικών προϊόντων.
Στην Ελλάδα εξακολουθούσαν να λειτουργούν βάσει εγκρίσεων που είχαν χορηγηθεί σύμφωνα με την οδηγία 90/667 (η οποία αντικαταστάθηκε το 2002 με τον κανονισμό ΖΥΠ), της οποίας οι διατάξεις περί των προϋποθέσεων εγκρίσεως των μονάδων αυτών δεν είναι αντίστοιχες προς εκείνες του κανονισμού ΖΥΠ.
Η Ελληνική Δημοκρατία, αναγνωρίζοντας ότι δεν έχει ακόμη συμμορφωθεί προς τις διατάξεις του προεδρικού διατάγματος 211/2006, το οποίο είχε ως σκοπό να διασφαλίσει την ορθή εφαρμογή του κανονισμού ΖΥΠ και το οποίο θέσπισε μια νέα διαδικασία εγκρίσεως, ισχυρίζεται ότι η κατάσταση αυτή έχει ανακύψει λόγω της εφαρμογής αυστηρών περιβαλλοντικών κριτηρίων, ήτοι αναμονής της εκδόσεως από τις ελληνικές περιβαλλοντικές αρχές των αδειών που απαιτούνται κατά τις διατάξεις του εν λόγω προεδρικού διατάγματος.
Όσον αφορά, στη συνέχεια, το μεταβατικό σύστημα που εφαρμόστηκε, επισημαίνεται ότι, όπως προκύπτει από τις εκθέσεις των αποστολών του ΓΤΚΘ, οι επιθεωρητές διαπίστωσαν ότι το σύστημα αυτό δεν λειτουργούσε ορθώς, ιδίως διότι οι ελληνικές αρχές δεν υποχρέωσαν όλες τις εγκαταστάσεις να υποβληθούν στη νέα αυτή διαδικασία εγκρίσεως.
Το επιχείρημα ότι η λήψη προσωρινών μέτρων ήταν αναγκαία προκειμένου να προληφθεί τυχόν κρίση στον τομέα της διαχειρίσεως των ΖΥΠ στην Ελλάδα δεν μπορεί να δικαιολογήσει την επ’ αόριστον ανοχή μιας καταστάσεως που απορρέει από πάγια και γενικευμένη πρακτική της αρμόδιας αρχής, συνιστάμενη σε παράλειψη εφαρμογής τόσο της κοινοτικής όσο και της εθνικής νομοθεσίας.

Η αποτέφρωση του ΥΕΚ

Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η πλέον πρόσφατη έκθεση διευκρινίζει ότι οι ελλείψεις ακόμη υπερισχύουν, καθόσον, αφενός, οι Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις ακολουθούν αποκλίνουσες προσεγγίσεις και, αφετέρου, οι έλεγχοι που διενεργούνται δεν είναι πάντοτε έγκυροι.
Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι τα υλικά της κατηγορίας 1, ήτοι της πιο επικίνδυνης κατηγορίας ΖΥΠ, συλλέγονται, μεταφέρονται και καθίστανται αναγνωρίσιμα χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση και διατίθενται αμέσως ως απόβλητα σε μονάδα αποτεφρώσεως εγκεκριμένη σύμφωνα με τον κανονισμό ΖΥΠ, το οποίο καθορίζει τις συγκεκριμένες προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν οι μονάδες αποτεφρώσεως και συναποτεφρώσεως.
Αντιμέτωπη με τα πορίσματα των εκθέσεων των οικείων αποστολών, τα οποία αποδεικνύουν με σαφήνεια και πέρα πάσης αμφιβολίας τα κενά και τις πλημμέλειες στη διαχείριση των ΖΥΠ, η Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει προσκομίσει πειστικά αποδεικτικά στοιχεία.

Το ΔΕΕ αποφάνθηκε:
Η Ελληνική Δημοκρατία, μη εφαρμόζοντας ορθώς τον κανονισμό (ΕΚ) 1774/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 2002, για τον καθορισμό υγειονομικών κανόνων σχετικά με τα ζωικά υποπροϊόντα που δεν προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο, και μη επιβάλλοντας τις δέουσες κυρώσεις όσον αφορά την ταφή των αποβλήτων χωρίς προηγούμενη μεταποίηση, την απουσία επίσημων ελέγχων, καθώς και τις πλημμέλειες στη διαδικασία εγκρίσεως των εγκαταστάσεων διαχειρίσεως των ζωικών υποπροϊόντων και στη διαδικασία αποτεφρώσεως του υλικού ειδικού κινδύνου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 4, παράγραφος 2, στοιχεία α΄ και γ΄, 5, παράγραφος 2, στοιχείο γ΄, 6, παράγραφος 2, στοιχείο β΄, 10 έως 15, 17, 18 και 26 του κανονισμού αυτού.
Υπενθυμίζεται ότι στην απόφαση της 23ης Απριλίου 2009, C-331/07, Επιτροπή κατά Ελλάδας), η Ελληνική Δημοκρατία καταδικάστηκε για παραβίαση της κτηνιατρικής νομοθεσίας, κατ’ ουσία λόγω ανεπαρκών προσλήψεων από τις ελεγκτικές αρχές.

Διαβάστε περισσότερα...

Ερχεται νέα καταδίκη για τους ρύπους...

Το… αυτί της Ελλάδας ετοιμάζεται να τραβήξει η ΕΕ για την καθυστέρηση ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο της οδηγίας 35/2004 ΕΚ «σχετικά με την περιβαλλοντική ευθύνη κατά την αρχή ο «ρυπαίνων πληρώνει» καθορίζοντας διαδικασίες και μέτρα τόσο για την ενίσχυση της πρόληψης όσο και για την αποκατάσταση των περιβαλλοντικών ζημιών.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε στις 8 Οκτωβρίου 2009 τη συνέχιση της διαδικασίας παράβασης του κοινοτικού δικαίου εναντίον της Ελλάδας, καθώς η προθεσμία ενσωμάτωσης έχει εκπνεύσει ήδη από τις 30 Απριλίου του 2007.
Πρόκειται για τη δεύτερη αιτιολογημένη γνώμη που αποστέλλει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθώς, σύμφωνα με απάντηση του αρμόδιου Επιτρόπου Περιβάλλοντος κ. Σταύρου Δήμα στο Ευρωκοινοβούλιο, η Επιτροπή «απηύθυνε στην Ελλάδα επίσημη προειδοποίηση, την 1η Ιουνίου 2007, και αιτιολογημένη γνώμη την 1η Φεβρουαρίου 2008».
Λόγω μη απάντησης των ελληνικών αρχών, η υπόθεση πλέον εκκρεμεί στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με την υπ’ αριθμ. C-368/08 προσφυγή της Επιτροπής κατά της Ελλάδος, αναφέρουν σε σχετική ερώτησή τους στην υπουργός Περιβάλοντος κ. Τίνα Μπιρμπίλη, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξης Τσίπρας και ο βουλευτής κ. Δημήτρης Παπαδημούλης.
Υπενθυμίζεται ότι την ενσωμάτωση, στην ελληνική νομοθεσία, της κοινοτικής οδηγίας 2004/35/ΕΚ για την περιβαλλοντική ευθύνη, προέβλεπε σχέδιο προεδρικού διατάγματος, που έχει υπογράψει η απελθούσα ηγεσία του ΥΠΕΧΩΔΕ.

Πηγή: Εφημερίδα Πρώτο Θέμα

Διαβάστε περισσότερα...

Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για ρυπογόνες βιομηχανίες...

Πάνω από 1.500 βιομηχανίες που λειτουργούν στο έδαφος στης Ελλάδας, της Δανίας, της Ολλανδίας, της Πορτογαλίας, της Σλοβενίας και της Ισπανίας, δεν έχουν ανανεώσει τις άδειες λειτουργίας τους, με αποτέλεσμα να μην ελέγχονται οι ρύποι που εκβάλλουν. Βάσει αυτού του γεγονότος, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να παραπέμψει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο τις κυβερνήσεις αυτών των χωρών.
Σχολιάζοντας την απόφαση της Επιτροπής, ο αρμόδιος για θέματα περιβάλλοντος επίτροπος Σταύρος Δήμας, δήλωσε: «Έχουν περάσει δύο χρόνια από την εκπνοή της προθεσμίας για την αδειοδότηση των υφιστάμενων εγκαταστάσεων, που θα εξασφάλιζε την ελαχιστοποίηση των ρυπογόνων εκπομπών, αλλά σε έξι κράτη μέλη, πάνω από 1.500 εγκαταστάσεις συνεχίζουν να λειτουργούν χωρίς την προβλεπόμενη άδεια. Αυτό είναι απαράδεκτο και η Επιτροπή θα κινήσει τις διαδικασίες για να εξασφαλίσει ότι τα κράτη μέλη συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις τους βάσει της νομοθεσίας για τις βιομηχανικές εκπομπές».
Ειδικότερα, οι παραβάσεις αφορούν οδηγία της ΕΕ, στόχος της οποίας είναι η πρόληψη και ο έλεγχος των βιομηχανικών εκπομπών στον ατμοσφαιρικό αέρα, το νερό και το έδαφος.
Η οδηγία υποχρέωνε τα κράτη μέλη να εκδώσουν μέχρι τις 30 Οκτωβρίου 2007 νέες άδειες ή να επανεξετάσουν, και όπου απαιτείται να αναπροσαρμόσουν τις υφιστάμενες άδειες για όλες τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις που λειτουργούσαν πριν από τις 30 Οκτωβρίου 1999.

Πηγή:Zougla.gr

Διαβάστε περισσότερα...

15 «πράσινες» και 20 «γαλάζιες» καταδίκες...

Τριάντα πέντε καταδίκες έχει στο ενεργητικό της η Ελλάδα από το ευρωπαϊκό δικαστήριο για θέματα που αφορούν την προστασία του περιβάλλοντος και τη διαχείριση των σκουπιδιών, από τις οποίες οι 20 εκδόθηκαν μετά το 2004.
Καμία από αυτές πάντως δεν έχει εκδικαστεί για δεύτερη φορά, οπότε σε περίπτωση νέας καταδίκης θα συνοδευόταν από πρόστιμα, όπως έγινε με τον Κουρουπητό. Ο σκουπιδότοπος κοντά στα Χανιά ήταν αφορμή να διασυρθεί η χώρα μας. Η πρώτη εκδίκαση έγινε το 1991 και χρειάστηκαν δέκα ολόκληρα χρόνια για να κλείσει η υπόθεση.
Επίκειται η εκδίκαση άλλων δύο προσφυγών που αφορούν παραλείψεις στον τομέα της ενέργειας και της προστασίας της δημόσιας υγείας από επικίνδυνα απόβλητα, ενώ με εισήγηση της Κομισιόν έχει ξεκινήσει η διαδικασία παραπομπής της Ελλάδας στο ευρωπαϊκό δικαστήριο για άλλες 28 περιπτώσεις. Μέσα στο 2009 η ελληνική κυβέρνηση έχει δεχθεί έξι προειδοποιητικές επιστολές, ενώ για άλλες πέντε περιπτώσεις έχει αποσταλεί αιτιολογημένη γνώμη, που σημαίνει ότι είμαστε ένα βήμα πριν από την παραπομπή.
Η πιο σημαντική υπόθεση αφορά τη λήψη μέτρων για τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας στον κτιριακό τομέα. Ιδιαίτερα σπάταλα τα ελληνικά νοικοκυριά απορροφούν το 40% της συνολικής ενέργειας και μετέχουν κατά 30% στις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, του πιο σημαντικού από τα αέρια του θερμοκηπίου. Η χώρα μας έχει καταδικαστεί τον Ιανουάριο του 2008. Πέντε μήνες αργότερα ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νόμος που ενσωματώνει, έστω και εκπρόθεσμα, την κοινοτική Οδηγία. Η κίνηση δεν κρίθηκε ικανοποιητική και η Κομισιόν έστειλε στη χώρα μας προειδοποιητική επιστολή. Τον Φεβρουάριο απέστειλε και αιτιολογημένη γνώμη. Η υπόθεση θα κλείσει όταν αρχίσει η υλοποίηση συγκεκριμένων μέτρων, που είχε υποσχεθεί για τον Οκτώβριο ο τέως υπουργός Κωστής Χατζηδάκης. Είναι ένα από τα πρώτα μέτρα που πρέπει να πάρει το νεοσύστατο υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής.
Ανοιχτή πληγή παραμένει ο Αχελώος, ένα έργο που έχει πάψει να χρηματοδοτείται από κοινοτικά προγράμματα εδώ και πολλά χρόνια. Τον Μάρτιο του 2008 η Κομισιόν απέστειλε επιστολή όχλησης, ζητώντας από την ελληνική κυβέρνηση να εκθέσει τις απόψεις της για τη σκοπιμότητα του έργου, ενώ εξέφραζε ερωτήματα για τη συμβατότητα της επένδυσης με την κοινοτική οδηγία για τη διαχείριση των υδατικών πόρων.
Η ρύπανση και υποβάθμιση του οικοσυστήματος στην περιοχή της Κορώνειας έχει μείνει μόνον στις διακηρύξεις καλών προθέσεων. Τον Ιούνιο η Κομισιόν έστειλε προειδοποιητική επιστολή για τη μη εφαρμογή των μέτρων προστασίας, ενώ το πιο σημαντικό είναι ότι μένουν αναξιοποίητοι σημαντικοί κοινοτικοί πόροι.
Η Ελλάδα δεν έχει επίσης ενσωματώσει στο εθνικό της δίκτυο 10 κοινοτικές Οδηγίες, παρά το γεγονός ότι έχει λήξει από το 2007 η προθεσμία, ενώ για άλλους δύο τομείς το περιθώριο συμμόρφωσης λήγει στο τέλος του χρόνου. Πρόκειται για άλλες δέκα αφορμές που θα οδηγήσουν και πάλι την Ελλάδα στο «σκαμνί» του ευρωπαϊκού δικαστηρίου.
Τα ανοικτά μέτωπα της Ελλάδας με το ευρωπαϊκό δικαστήριο δεν αμφισβητούνται ούτε από τον τέως υπουργό ΠΕΧΩΔΕ. Κατά την τελετή παράδοσης-παραλαβής, ο κ. Σουφλιάς εκθείασε την περιβαλλοντική πολιτική του και τόνισε χαρακτηριστικά πως τα τελευταία 5,5 χρόνια «δεν είχαμε καταδίκη με πρόστιμο», λέγοντας τη μισή αλήθεια.
Ενα βήμα πριν από την παραπομπή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο βρίσκεται η Ελλάδα για τα πτυχία κτηνιάτρου άλλων κρατών-μελών.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε χθες να στείλει στις ελληνικές αρχές αιτιολογημένη γνώμη (δεύτερο και τελευταίο προδικαστικό στάδιο) για την άρνηση της χώρας να εξετάσει αιτήσεις αναγνώρισης των πτυχίων κτηνιάτρου που αποκτώνται σε άλλη χώρα της Ε.Ε.
Εάν δεν δοθεί ικανοποιητική απάντηση εντός δύο μηνών, η επιτροπή μπορεί να παραπέμψει την υπόθεση στο Ευρωδικαστήριο.

Πηγή:Εφημερίδα Ελευθεροτυπία-ΧΑΡΑ ΤΖΑΝΑΒΑΡΑ

Διαβάστε περισσότερα...

Νέα καταδίκη για τα απόβλητα...

Στο μέγα κεφάλαιο της ανύπαρκτης διαχείρισης των πάσης φύσεως αποβλήτων εν Ελλάδι, εκκρεμότητα δεκαετιών, η οποία εξαντλείται μόνον στην τελική διάθεσή τους, και αυτή όπως-όπως (βλέπε ΧΥΤΑ), μια νέα καταδίκη βρίσκεται καθ' οδόν.
Στις 10 Σεπτεμβρίου αναμένεται η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, διότι η Ελλάδα κρύβει τα τοξικά και επικίνδυνα απόβλητά της στην κυριολεξία "κάτω από το χαλί", με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον.
Η διαδικασία επί παραβάσει ξεκίνησε από τον Δεκέμβριο του 2006 με προειδοποιητική επιστολή, καθώς, παρά τις υποσχέσεις του ΥΠΕΧΩΔΕ, ουδέποτε εκδόθηκε Κοινή Υπουργική Απόφαση η οποία θα περιείχε το εθνικό σχέδιο διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων. Εντέλει, με την ΚΥΑ 8666/2007 εγκρίθηκε ο πρώτος εθνικός σχεδιασμός, ο οποίος περιλαμβάνει και ένα σχέδιο διαχείρισης. Η επιτροπή εξέτασε το νομοθέτημα και έκρινε ότι τα προτεινόμενα μέτρα για τη διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων και ειδικότερα ο σχεδιασμός δεν ανταποκρίνεται στις βασικές απαιτήσεις των διατάξεων του κοινοτικού Δικαίου.
Δηλαδή το σχέδιο είναι υπερβολικά γενικόλογο, δεν προβλέπει ορθολογικά συγκροτημένη στρατηγική, δεν προσδιορίζει επακριβώς τους κατάλληλους χώρους διάθεσης των επικίνδυνων αποβλήτων, αλλά ούτε διαθέτει λεπτομερή κατάλογο για όλες τις κατηγορίες επικίνδυνων αποβλήτων. Για τον λόγο αυτόν κατέθεσε προσφυγή τον περασμένο Ιούνιο ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.

Το who is who των αποβλήτων

Το μεγαλύτερο μέρος των επικίνδυνων αποβλήτων που παράγονται στην Ελλάδα σχετίζονται με έλαια και υγρά καύσιμα, παράγωγα της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα, μπαταρίες, συσσωρευτές και χημικά. Στα επικίνδυνα κατατάσσονται και τα νοσοκομειακά απόβλητα. Κατά τον "Εθνικό Σχεδιασμό Διαχείρισης Επικίνδυνων Αποβλήτων", οι παραγόμενες ποσότητες υπολογίζονται σε 330.000 τόνους ετησίως. Εξ αυτών μόνον οι 127.000 αξιοποιούνται ή υπόκεινται σε κάποιου είδους επεξεργασία, ενώ ελάχιστες ποσότητες, περί τους 1.550 τόνους, οδηγούνται σε ειδικές εγκαταστάσεις του εξωτερικού προς ειδική επεξεργασία.
Από τα μεγαλύτερα προβλήματα είναι ό,τι πολλές φορές εντοπίζεται στα αστικά απορρίμματα αλλά και η "προσωρινή" αποθήκευσή τους. Περί τους 600.000 τόνους υπολογίζονται τα "αποθηκευμένα". Οι ποσότητες λογαριάζονται με τα στοιχεία που δίνουν οι ίδιες οι βιομηχανίες, οι οποίες έχουν και την ευθύνη της επεξεργασίας, της δημιουργίας χώρων εναπόθεσης με τον καθορισμό ειδικών προδιαγραφών Χώροι Υγειονομικής Ταφής Επικίνδυνων Αποβλήτων (ΧΥΤΕΑ), αλλά και για την απορρύπανση των εκτάσεων που έχουν χρησιμοποιήσει ως "αποθήκες".

Φωνή βοώντος

Οι προειδοποιήσεις και οι πιέσεις από την Κομισιόν προς το ΥΠΕΧΩΔΕ δεν έφεραν αποτέλεσμα. Το ιστορικό και οι ελλείψεις καταγράφονται στο δικόγραφο της Ε.Ε. με ημερομηνία 30 Ιουνίου 2008, με το οποίο ζητείται από το δικαστήριο να διερευνήσει την υπόθεση και να κρίνει.
Αναλυτικότερα, η Ε.Ε. αιτείται "να διαπιστώσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μην έχοντας συντάξει και υιοθετήσει εντός εύλογης προθεσμίας σχέδιο διαχείρισης των επικινδύνων αποβλήτων, το οποίο να είναι σύμφωνο με τις απαιτήσεις της σχετικής κοινοτικής νομοθεσίας, καθώς και μην έχοντας δημιουργήσει ολοκληρωμένο και κατάλληλο δίκτυο εγκαταστάσεων διάθεσης των επικινδύνων αποβλήτων που να επιτρέπει τη διάθεσή τους με χρησιμοποίηση των καταλληλότερων μεθόδων για την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 1, παράγραφος 2, και 6 της Οδηγίας 91/689/ΕΟΚ για τα επικίνδυνα απόβλητα, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 5, παράγραφοι 1 και 2, και 7, παράγραφος 1, της Οδηγίας 2006/12/ΕΚ (πρώην Οδηγία 75/442/ΕΟΚ περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε από την Οδηγία 91/156/ΕΟΚ).
Να διαπιστώσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσει, σε ό,τι αφορά τη διαχείριση των επικινδύνων αποβλήτων, την τήρηση των άρθρων 4 και 8 της Οδηγίας 2006/12/ΕΚ (πρώην Οδηγία 75/442/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την Οδηγία 91/156/ΕΟΚ), καθώς και των άρθρων 3, παράγραφος 1, 6, 7, 8, 9, 13 και 14 της Οδηγίας 99/31/ΕΚ περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 1, παράγραφος 2, της Οδηγίας 91/689/ΕΟΚ για τα επικίνδυνα απόβλητα, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 4 και 8 της Οδηγίας 2006/12/ΕΚ (πρώην οδηγία 75/442/ΕΟΚ περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε από την Οδηγία 91/156/ΕΟΚ), καθώς και τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 3, παράγραφος 1, 6, 7, 8, 9, 13 και 14 της Οδηγίας 99/31/ΕΚ περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων".

Συνήθης... διαχείριση η αποθήκευση

Ζητεί λοιπόν την καταδίκη της Ελλάδας, καθώς διαπίστωσε ότι "αυτά δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των διατάξεων του κοινοτικού Δικαίου σχετικά με τη διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων". Και εξηγεί ότι "ο Εθνικός Σχεδιασμός Διαχείρισης παρουσιάζει ελλείψεις εφόσον περιορίζεται σε κατευθυντήριες γραμμές που χρειάζονται περαιτέρω επεξεργασία και δεν πληρούν την απαίτηση της 'επαρκούς ακριβείας', κατά παράβαση των άρθρων 1 παρ. 2 και 6 παρ. 1 της Οδηγίας 91/689/ΕΟΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 7 παρ. 1 της Οδηγίας 2006/12/ΕΚ (πρώην 75/442/ΕΟΚ).
Επίσης, ο Εθνικός Σχεδιασμός Διαχείρισης δεν προβλέπει ένα ολοκληρωμένο κατάλληλο δίκτυο εγκαταστάσεων διάθεσης, εφόσον δεν υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές, δεν υπάρχουν εκτιμήσεις σχετικά με το απαιτούμενο επίπεδο δυναμικότητας επεξεργασίας και υπάρχουν ελλείψεις σχετικά με τη δημιουργία και το γεωγραφικό εντοπισμό των κατάλληλων χώρων, κατά παράβαση του άρθρου 1 παρ. 2 της Οδηγίας 91/689/ΕΟΚ σε συνδυασμό και με το άρθρο 5 της Οδηγίας 2006/12/ΕΚ (πρώην Οδηγία 75/442/ΕΟΚ).
Επιπλέον, διαπιστώνεται πως η συνήθης πρακτική διάθεση των επικίνδυνων αποβλήτων στην Ελλάδα είναι η 'προσωρινή εναποθήκευση', η οποία, όμως, λόγω της ανανέωσης των σχετικών αδειών, ελλείψει κατάλληλων χώρων ταφής, έχει διαμορφωθεί σε μόνιμη. Συνεπάγεται ότι δεν έχουν ληφθεί τα κατάλληλα μέτρα για την ασφαλή τελική διάθεση των επικίνδυνων αποβλήτων ώστε να μην τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του ανθρώπου και χωρίς να βλάπτεται το περιβάλλον, κατά παράβαση του άρθρου 1 παρ. 2, της Οδηγίας 91/689/ΕΟΚ σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 4 και 8 της Οδηγίας 2006/12/ΕΚ (πρώην Οδηγία 75/442/ΕΟΚ), καθώς και των άρθρων 3, παρ. 1, 6, 7, 8, 9, 13 και 14 της Οδηγίας 99/31/ΕΚ περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων".

Πηγή: Εφημερίδα Αυγή

Στην περιοχή μας "αποκαλύφθηκε" από τους επιθεωρητές περιβάλλοντος πως 1.000 τόνοι λιπαντικών, από τους 1.500 τόνους που χρησιμοποιήθηκαν από τη (Δ)ΕΗ Α.Ε, κατέληξαν στο έδαφος.
Είναι "κοινό μυστικό" όμως πως ουδέποτε έγινε σωστή διαχείριση απόβλήτων...
Είναι "κοινό μυστικό" επίσης πως τα Πιστοποιητικά εφαρμογής Συστήματος Περιβαλλοντικής Διαχείρισης, σύμφωνα με το ISO 14001:2004 (TUV CERT), που "διαφημίζει" η (Δ)ΕΗ Α.Ε στην πρώτη της σελίδα έχουν βγεί μόνο και μόνο για να μπορεί να χτυπά δουλειές και στο εξωτερικό...
Είναι "κοινό μυστικό" επίσης πως τα Πιστοποιητικά εφαρμογής Συστήματος Περιβαλλοντικής Διαχείρισης αφορούν την τυποποίηση των κανόνων που πρέπει να ακολουθούνται για να γίνεται σωστή διαχείριση και δεν πιστοποιούν πως η διαχείριση γίνεται σωστά...
Ακόμα είναι "κοινό μυστικό" πως τα Πιστοποιητικά εφαρμογής Συστήματος Περιβαλλοντικής Διαχείρισης αν κάποιος πληρώσει αδρά τα παίρνει χωρίς ιδιαίτερες διαδικασίες...Μόλις τον Απρίλιο του 2009 δόθηκε στη (Δ)ΕΗ Α.Ε η έγκριση μετά από επιθεώρηση των ήδη λειτουργούντων εσωτερικών Συστημάτων Περιβαλλοντικής Διαχείρισης στους προαναφερθέντες Σταθμούς, τα οποία προσαρμόστηκαν στο πρότυπο ISO 14001:2004...Η επιθεώρηση αυτή λοιπόν δεν είχε δείξει τότε κάτι;;;
Στις τελετές απονομής που πραγματοποιήθηκαν τον Απρίλιο εκπροσωπόντας τη Διοίκηση της (Δ)ΕΗ Α.Ε ο κ. Δημήτριος Λάππας, Γενικός Διευθυντής Δυτικής Μακεδονίας και ασκών καθήκοντα Γενικού Διευθυντή Παραγωγής, "υπογράμμισε τις συστηματικές προσπάθειες που καταβάλλει η Επιχείρηση για τη συνεχή βελτίωση της περιβαλλοντικής συμπεριφοράς των Σταθμών Παραγωγής" καθώς επίσης πως "Για την επίτευξη αυτού του στόχου πραγματοποιούνται σημαντικές επενδύσεις και εφαρμόζονται οι βέλτιστες πρακτικές προκειμένου να βελτιωθούν σημαντικά οι επιδόσεις των σταθμών και παρότρυνε τα στελέχη και όλους τους εργαζόμενους να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να εξασφαλισθεί η πλήρης προστασία του Περιβάλλοντος ολόκληρης της περιοχής Δυτικής Μακεδονίας"...
Μόνο με συστηματική προσπάθεια θα μπορούσαν τόσοι τόνοι να καταλήξουν στο έδαφος...
Που έχει κρυφτεί μετά την αποκάλυψη λοιπόν του "κοινού μυστικού";;;Γιατί δεν μιλά κανείς τους;;;
Δεν είναι μόνο αυτοί που κρύβονται όμως...Κανείς από τους πολιτικούς της περιοχής μας, και μή, δεν καυτηρίασε το γεγονός ενώ όλοι τους για ψίλου πήδημα κατά καιρούς βγάζουν δελτία τύπου για να δείξουν την προσφορά τους στη περιοχή...

Διαβάστε περισσότερα...

Άλλη μια καταδίκη για την Ελλάδα...

Άλλη μια καμπάνα αναμένεται να “ακουστεί” την Τρίτη 19 Μαΐου από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο διότι το ΥΠΕΧΩΔΕ, ως συνήθως, έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του την υποχρέωση να ενσωματώσει στο εθνικό Δίκαιο μέχρι τον Απρίλιο του 2007 τη σημαντική Οδηγία γιά την περιβαλλοντική ευθύνη.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με προσφυγή της τον περασμένο Αύγουστο “ζήτησε από το ΔΕΚ να διαπιστώσει ότι η Ελλάδα, μη θεσπίζοντας τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, προς συμμόρφωση με την Οδηγία 2004/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με την περιβαλλοντική ευθύνη όσον αφορά την πρόληψη και την αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημιάς ή, εν πάση περιπτώσει, μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της Οδηγίας αυτής. Η προθεσμία για τη μεταφορά της Οδηγίας 2004/35/ΕΚ στο εσωτερικό Δίκαιο έληξε στις 30 Απριλίου 2007”.

Παρά ταύτα, το ΥΠΕΧΩΔΕ στις 15 Σεπτεμβρίου 2008 έδωσε στη δημοσιότητα σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος, πριν ακόμη κατατεθεί προς έλεγχο στο Συμβούλιο της Επικρατείας και πριν λάβει τις υπογραφές των συναρμοδίων υπουργών, συνοδεία πανηγυρικής δήλωσης του υπουργού Γ. Σουφλιά, απόλυτα παραπλανητικής όμως. Αντιγράφουμε: “Με την ενσωμάτωση στο εθνικό μας Δίκαιο της κοινοτικής Οδηγίας 2004/35 για την περιβαλλοντική ευθύνη κάνουμε ένα ακόμα σημαντικό βήμα για την προστασία του περιβάλλοντος. Η οδηγία αυτή είναι η 35η Οδηγία για το περιβάλλον που ενσωματώνουμε στο εθνικό μας Δίκαιο τα τελευταία τεσσεράμισι χρόνια. Πρόκειται για ένα τεράστιο και επίπονο νομοθετικό έργο που έγινε από το ΥΠΕΧΩΔΕ ώστε να εκσυγχρονιστεί πλήρως και να γίνει αυστηρότερη η περιβαλλοντική νομοθεσία μας και να εναρμονιστεί απόλυτα με το κοινοτικό Δίκαιο”.

Διαβάστε περισσότερα...