Η υδατική πρόκληση και οι αποδόσεις...

Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα ο πληθυσμός της Γης υπερδιπλασιάστηκε, ξεπερνώντας τα 6 δισεκατομμύρια, αλλά το ίδιο διάστημα η κατανάλωση ύδατος εξαπλασιάστηκε. Ετσι, το νερό αναμένεται να αποτελέσει μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις του 21ου αιώνα και σύμφωνα με τα Ηνωμένα Εθνη θα είναι εξίσου πολύτιμο με το πετρέλαιο. Υπάρχει όμως και μία διαφορά: αντίθετα με το πετρέλαιο, το νερό δεν έχει υποκατάστατο. Οπως και πριν από 10.000 χρόνια, η ποσότητα του νερού στον πλανήτη είναι ίδια, περίπου 1.386 εκατ. κυβικά χιλιόμετρα νερού, αλλά το 97,5% βρίσκεται στους ωκεανούς, ενώ από το 2,5%, που αποτελεί το γλυκό νερό, λιγότερο από το 1/3 βρίσκεται στον υδροφόρο ορίζοντα, στις λίμνες και στους ποταμούς, με το 69,5% να μην μπορεί ουσιαστικά να αξιοποιηθεί ευρισκόμενο παγιδευμένο σε παγετώνες και παγόβουνα. Καθώς η παγκόσμια κατανάλωση νερού διπλασιάζεται κάθε 20 χρόνια, η Goldman Sachs εκτιμά ότι ο ρυθμός αυτός δεν αφήνει περιθώρια βιωσιμότητας του μοντέλου διαθεσιμότητας καθαρών υδάτινων πόρων. Οι ελλείψεις στον κόσμο είναι αναπόφευκτες, απόρροια ενός συνδυασμού πληθυσμιακής αύξησης, αστικοποίησης και αλλαγής του κλίματος, σημείωνε σχετική μελέτη της UBS, θεωρώντας τα αποθέματα, τη διαχείριση και την ποιότητα του ύδατος ένα από τα κορυφαία ζητήματα πολιτικής για τις κυβερνήσεις τον νέο αιώνα. Οι ελλείψεις ύδατος αναμένεται να έχουν όλο και περισσότερες επιπτώσεις τόσο στις αναπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες οικονομίες. Σήμερα περίπου 1,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι στερούνται την πρόσβαση σε καθαρό νερό. Αν και το νερό αποτελεί μια ανανεώσιμη πηγή, εντούτοις υπάρχουν δύο προβλήματα: Ο ανεφοδιασμός είναι πεπερασμένος και συχνά το νερό δεν διανέμεται σύμφωνα με τις ανάγκες Δεδομένου ότι τα επόμενα 20 χρόνια ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αυξηθεί κατά 30% και τα πραγματικά εισοδήματα στις αναπτυσσόμενες οικονομίες θα κινηθούν ανοδικά, η ζήτηση για νερό θα αυξηθεί επιβαρύνοντας σημαντικά το ισοζύγιο προσφοράς - ζήτησης, αναφέρει μελέτη της Credit Suisse, προβλέποντας πως η αύξηση των επενδύσεων στον τομέα θα πρέπει να κινείται με μέσο ετήσιο ρυθμό 6,7% ώστε να μετριαστεί μερικώς το πρόβλημα. Σύμφωνα δε με στοιχεία του ΟΟΣΑ και του ΔΝΤ και με εκτιμήσεις της Credit Suisse, οι ετήσιες επενδύσεις στον τομέα του νερού από τα 355,6 δισ. δολάρια το 2006 θα ανέλθουν σε 1,2 τρισ. δολάρια το 2025. Καθώς λοιπόν η έλλειψη νερού αναμένεται να έχει ως αναπόφευκτη συνέπεια την άνοδο της τιμής του, ενώ θα αυξηθεί ενδεχομένως και η ιδιωτική παροχή του αγαθού αυτού, είναι σίγουρο ότι πολλές χώρες αλλά και κάτοικοι αυτού του πλανήτη «θα πουν το νερό νεράκι», αλλά οι επενδύσεις στον εν λόγω τομέα μάλλον θα υπεραποδώσουν.

Πηγή: http://radar-gr.blogspot.gr-Του ΤΑΣΟΥ ΜΑΝΤΙΚΙΔΗ

Διαβάστε περισσότερα...

Είναι δημόσιο ποτάμι ο Αλιάκμονας ή ιδιωτικό ;;;

Αυξάνει κατά 30 % τις ποσότητες του νερού που αντλεί από τον Αλιάκμονα η ΔΕΗ για τις ανάγκες της, σύμφωνα με τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) η οποία υποβάλλεται για γνωμοδότηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο και αφορά την κατασκευή των αγωγών μεταφοράς του νερού. «Με το νέο αγωγό οι ανάγκες σε βιομηχανικό νερό των ΑΗΣ Αμυνταίου και Πτολεμαΐδας θα καλύπτονται εξ ολοκλήρου από τη λίμνη Πολυφύτου. Οι δεσμευόμενες ποσότητες νερού από τον ταμιευτήρα Πολυφύτου θα αυξηθούν κατά 17.000.000 κυβ. μέτρα /έτος σε σχέση με την υφιστάμενη σήμερα κατάσταση». Αυτά αναφέρει η ΜΠΕ, στην οποία σημειώνεται επίσης ότι ο ΑΗΣ Αμυνταίου έχει πρόβλημα νερού. (Είναι γνωστά τα σοβαρά προβλήματα που δημιούργησαν στον υπόγειο υδροφορέα της λεκάνης Αμυνταίου οι εξορύξεις, οι αντλήσεις της ΔΕΗ από την πολύπαθη λίμνη Βεγορίτιδα, σε συνδυασμό με τις ανεξέλεγκτες αρδευτικές γεωτρήσεις). Σήμερα ο ΑΗΣ Αμυνταίου καλύπτει το 70 – 75% των αναγκών του από τη λίμνη Πολυφύτου, και το υπόλοιπο 25 – 30% από γειτονικές γεωτρήσεις. Το νερό λοιπόν δεν επαρκεί. Είναι είδος πολυτελείας για την εν λόγω περιοχή (και όχι μόνο). Και η ΔΕΗ – βασικός υπαίτιος για την κατάσταση αυτή - αναζητεί τη λύση στον υδάτινο σχηματισμό που αντέχει ακόμη, στον Αλιάκμονα, από τον οποίο θα καλύψει αυτή τη φορά 100 % τις ανάγκες του ΑΗΣ Αμυνταίου. Πριν είκοσι χρόνια όποιος έλεγε ότι ο ΑΗΣ Αμυνταίου έπρεπε να πάρει νερό από την Αλιάκμονα κι όχι από τους κοντινούς υδροφορείς, επιφανειακούς ή υπόγειους, θεωρούνταν ..τρελός από όλους τους τεχνικούς (και της ΔΕΗ). Η αντίδραση αυτή ήταν απόλυτα δικαιολογημένη, δεδομένου ότι ο Αλιάκμονας είναι περίπου 60 χλμ μακριά και με πολύ χαμηλότερο υψόμετρο (αρνητική διαφορά 400 μέτρα), πράγμα που καθιστούσε απαγορευτική τη μεταφορά νερού από πλευράς κόστους. (Τεράστιοι αγωγοί πολλών χιλιομέτρων, μεγάλα λειτουργικά κόστη αντλιοστασίων που έπρεπε να κουβαλούν το νερό «στην .. ανηφόρα»). Κι όμως το 1997 το παράδοξο αυτό έγινε πραγματικότητα ! Ο ΑΗΣ Αμυνταίου άρχισε να υδροδοτείται κατά ένα μέρος από τον Αλιάκμονα (περίπου 10.000.000 κυβ. μέτρα /έτος) Αφού λοιπόν η ΔΕΗ αφαίμαξε (μαζί με τους αγρότες) τη λίμνη Βεγορίτιδα κατεβάζοντας τη στάθμη της πάνω από 30 μέτρα, αφού ξετίναξε κι ένα σημαντικό μέρος της υπόγειας υδροφορίας στη λεκάνη Αμυνταίου, στράφηκε στο επόμενο θύμα, τον Αλιάκμονα, από τον οποίο ήδη έπαιρνε νερό για τους κοντινότερους Σταθμούς της (κι αυτό με υψηλό κόστος). Σε λίγα χρόνια η ποσότητα αυτή διπλασιάστηκε. Σήμερα επειδή εξάντλησαν όλη σχεδόν την υπόγεια υδροφορία το «έργο» επαναλαμβάνεται. Και η απάντηση που εισπράττεις από τους αρμοδίους είναι κάθε φορά η ίδια : «Έχεις δίκιο. Τι να κάνουμε. Εκεί που έφτασαν τα πράγματα δεν έχουμε άλλη λύση». Υποθέτουμε ότι τα ίδια θα μας πουν αν στο μέλλον η ΔΕΗ ζητήσει να πάρει νερό και από τον … Πηνειό ! Αυτά είναι τα αποτελέσματα της ανύπαρκτης εθνικής υδατικής πολιτικής, την οποία ευλόγησε ή ανέχτηκε στο σύνολο του το πολιτικό σύστημα της χώρας. Εν τω μεταξύ δεν είδαμε να εφαρμόζουν κανένα σοβαρό πρόγραμμα εξοικονόμησης νερού και ατμού στα εργοστάσια της ΔΕΗ, ώστε να μειωθούν οι αντλούμενες ποσότητες από το ποτάμι. Αντιθέτως μάλιστα αυτές αυξάνονται, χωρίς να έχουν προστεθεί νέες λιγνιτικές μονάδες στην περιοχή εδώ και 15 χρόνια. (Η τελευταία μονάδα που τέθηκε σε λειτουργία ήταν η 5η του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου το 1997). Πού θα πάει αυτή η κατάσταση και το χάλι με τα νερά και το μεγαλύτερο ποτάμι της χώρας ; Όποιος θέλει, όποια ώρα θέλει, παίρνει όσο νερό θέλει από τον Αλιάκμονα ! Και ακόμη ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΥΔΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΛΕΚΑΝΗΣ ΤΟΥ ΑΛΙΑΚΜΟΝΑ. Είναι ντροπή. Προχτές, στο Συνέδριο «Κοζάνη, 600 χρόνια» το θέμα αυτό τέθηκε δημόσια στο Δήμαρχο Κοζάνης από τον εκπρόσωπο της Οικολογικής Κίνησης και εισηγητή κ. Τσικριτζή. Χαρακτηριστικά ειπώθηκε ότι ενώ το θέμα της βιωσιμότητας της ΔΕΗ ήρθε άπειρες φορές στο Δημοτικό Συμβούλιο Κοζάνης, το ζήτημα της «βιωσιμότητας» του Αλιάκμονα και της απουσίας διαχειριστικού σχεδίου δεν συζητήθηκε ποτέ. Δεν είναι δυνατόν οι αιρετοί να έχουν ψηφίσει δεκάδες ψηφίσματα υπέρ της ΔΕΗ κι ούτε ένα υπέρ του Αλιάκμονα ! Κοντά σε αυτά αν προσθέσουμε το γεγονός ότι α) ο μισός Αλιάκμονας από ποτάμι μετατρέπεται σταδιακά σε λίμνη λόγω των αλλεπάλληλων φραγμάτων και ΥΗΣ της ΔΕΗ (βλ. ανακοινώσεις για μελλοντικά φράγματα Ελαφίου και Νεστορίου) και β) ότι η τεχνητή λίμνη Πολυφύτου είναι ιδιοκτησία της ΔΕΗ η οποία συχνά στραγγαλίζει την ελάχιστη (οικολογική) παροχή προς τον κάμπο της Βέροιας, τότε εύλογα αναρωτιέται κανείς : είναι δημόσιο ποτάμι ο Αλιάκμονας ή ιδιωτικό;

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ Ν. ΚΟΖΑΝΗΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Η διαχείριση του νερού είναι το παν...

Συνηθίζουμε να λέμε ότι δεν γνωρίζουμε τι έχουμε, τι εκμεταλλευόμαστε, τι χάνουμε σε σχέση με το νερό, ότι σπαταλάμε το διπλάσιο από το αναγκαίο στη γεωργία (από τα 8.500 τετ. χλμ. ζήτησης, περίπου τα 7.000 τετ. χλμ. χρησιμοποιούνται στην άρδευση), ότι δεν έχουν γίνει βήματα για τον περιορισμό των απωλειών, την ανακύκλωση του νερού, τη χρήση νέων τεχνολογιών άρδευσης, τη διαχείριση του νερού σε επίπεδο υδρολογικής λεκάνης, όπως θα έπρεπε βάσει της Οδηγίας-πλαισίου, ότι επικρατεί μια βαβέλ μεταξύ των υπηρεσιών - Κεντρική Υπηρεσία Υδάτων του ΥΠΕΚΑ, Διευθύνσεις Υδάτων των 13 Περιφερειών, υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΙΓΜΕ, ΕΜΥ... Οτι η Ελλάδα είναι ένα «σουρωτήρι» από τις γεωτρήσεις -πάνω από 290.000 συνολικά- από τις οποίες ούτε οι μισές νόμιμες. Οτι δαπανώνται κονδύλια σε έργα, αφαλατώσεις, φράγματα, λιμνοδεξαμενές, που ούτε καν λειτουργούν... Στην Ιταλία -αναφέρθηκε προ ημερών σε διεθνές συνέδριο στην Κοζάνη, στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος Sharp- ελέγχουν το νερό που χρησιμοποιείται για άρδευση μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή, στη Σκωτία τα αποθέματα καταγράφονται με τρισδιάστατα γεωλογικά μοντέλα, στη Γερμανία έχει δημιουργηθεί ψηφιακό βιβλίο νερού όπου αποτυπώνεται κάθε επίπτωση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων στα υδρολογικά δεδομένα της κάθε περιοχής... Στην Ελλάδα; Και όμως και στη χώρα μας εφαρμόζονται αντίστοιχες καλές πρακτικές, ανέφερε στο ίδιο συνέδριο, αλλά και στην «Κ», ο γεωλόγος μηχανικός της Διεύθυνσης Υδάτων Δυτικής Μακεδονίας Ιωσήφ Παπαδόπουλος, παρουσιάζοντας το «ποτήρι» του σοβαρού ζητήματος μισογεμάτο. Μπορεί τα περιβόητα «σχέδια διαχείρισης των υδάτων» να είναι ακόμη «στο δρόμο», όμως πολλοί αγρότες εφαρμόζουν ήδη σύγχρονα συστήματα άρδευσης, υδρόμετρα «παρακολουθούν» την κατανάλωση του νερού που αδειοδοτείται, ενώ σε όλα τα έργα, άρδευσης και ύδρευσης, καταγράφεται λεπτομερώς τι λαμβάνεται και τι διατίθεται... Στη λίμνη Χειμαδίτιδα της Φλώρινας έχουν κατασκευαστεί ειδικά αναχώματα για τη συγκράτηση του νερού που αρδεύει τα χωράφια το καλοκαίρι. Στη Σκύδρα της Εδεσσας το νερό της πηγής των Σεβαστιανών, που πλημμυρίζει τον χειμώνα τις γύρω εκτάσεις, διοχετεύεται μέσω ειδικών γεωτρήσεων πίσω στον υδροφόρο ορίζοντα. Στη Χίο φράγματα, έλεγχος των γεωτρήσεων, μείωση της κατανάλωσης έσωσαν το νησί από τη λειψυδρία. Το παν είναι η διαχείριση του νερού. Η αποκατάσταση της ισορροπίας ανάμεσα στις ποσότητες που προσφέρει η φύση και σε εκείνες που αντλούνται - αποκαρδιωτικά περισσότερες. Οχι, δεν έχει ακόμη οργανωθεί στην Ελλάδα η συνολική παρακολούθηση των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων. Ομως ας μην αφήσουμε τα στερεότυπα της «ελληνικής πραγματικότητας» να κατεδαφίσουν την προσπάθεια της ενεργού «βάσης» (φορείς και κοινωνικό σύνολο) να συμπαρασύρει προς τα εμπρός την αμφιρρέπουσα βραχυκυκλωμένη αναβλητική και περί άλλα τυρβαζομένη «κεφαλή»...

Πηγή: Εφημερίδα Καθημερινή - Της Tασουλας Καραϊσκακη

Διαβάστε περισσότερα...

Μέτρα για μια πιο βιώσιμη διαχείριση των υδάτων προτείνει η Επιτροπή των Περιφερειών της ΕΕ...

Η Επιτροπή των Περιφερειών της ΕΕ ζητά να εφαρμοστεί πολιτική βιώσιμης διαχείρισης των υδάτινων πόρων μέσω στόχων με χρονικό ορίζοντα το 2020, ανάλογων με εκείνους της ενεργειακής κατανάλωσης, δηλαδή: περαιτέρω εξοικονόμηση κατά 20 % του όγκου των υδάτων που καταναλώνεται σε όλους τους τομείς, αύξηση κατά 20% των πλωτών οδών που αποτελούν αντικείμενο φυσικής αποκατάστασης για τη βελτίωση της αντιπλημμυρικής προστασίας και αύξηση κατά 20% του όγκου των υδάτων που επαναχρησιμοποιούνται ή ανακυκλώνονται σε γεωργικές και βιομηχανικές δραστηριότητες.
«Η Ευρώπη πρέπει να καταβάλει περισσότερες προσπάθειες για τη διασφάλιση της βιώσιμης διαχείρισης των υδάτων, αν δεν θέλει να χάσει όχι μόνο τη μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής, αλλά και αυτή για τον περιορισμό των ολοένα και οξύτερων φαινομένων της ξηρασίας και των πλημμύρων». Αυτό ήταν το μήνυμα που απηύθυνε η Επιτροπή των Περιφερειών, κατόπιν της υιοθέτησης σχετικής γνωμοδότησης που εκπόνησε ο κ. Nichi Vendola (IT/PES), περιφερειάρχης Απουλίας.
Ο κ. Nichi Vendola έκανε επίσης έκκληση για πολυεπίπεδη και διακρατική προσέγγιση της διαχείρισης των υδρολογικών λεκανών και πρότεινε την επέκταση του Συμφώνου των Δημάρχων, έτσι ώστε να καλύπτει και τη βιώσιμη χρήση των υδάτινων πόρων.
«Το νερό πρέπει να εκλαμβάνεται ως ανθρώπινο δικαίωμα και έχουμε καθήκον να μεριμνήσουμε για τη διατήρησή του προς όφελος των σημερινών και των μελλοντικών γενεών», δήλωσε ο κ. Vendola, συμπληρώνοντας: «Τούτο σημαίνει ότι πρέπει να ληφθούν τολμηρά μέτρα –όπως, για παράδειγμα, ο καθορισμός στόχων για την αποδοτικότητα των υδάτων– και να υιοθετηθεί μια πραγματικά πολυεπίπεδη προσέγγιση με τη συμμετοχή των ευρωπαϊκών, των εθνικών, των περιφερειακών και των τοπικών αρχών στη διαχείριση κάθε υδρολογικής λεκάνης. Στο πλαίσιο αυτό, είναι σημαντική η εύρυθμη λειτουργία των δημόσιων εταιρειών/υπηρεσιών υδροδότησης. Η διατήρηση των επιπέδων των υδάτων θα πρέπει επίσης να αποτελέσει αναπόσπαστο και ζωτικό μέρος των προσπαθειών της Ευρώπης για την καταπολέμηση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, κάτι το οποίο δεν συνέβαινε στην πράξη μέχρι τώρα».
Τα αιτήματα της Επιτροπής των Περιφερειών αναμένεται να ληφθούν υπόψη στις προτάσεις που θα καταθέσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εντός του 2012 σχετικά με ένα σχέδιο για την προστασία των υδάτων της Ευρώπης.
Μία από τις πολυάριθμες προτάσεις της γνωμοδότησης είναι το αίτημα να θεσπιστούν νέες διατάξεις της ΕΕ, που να υποχρεώνουν όλα τα κράτη μέλη να θέσουν σαφείς και συγκεκριμένους στόχους ως προς την αποδοτικότητα των υδρολογικών λεκανών σε κάθε τομέα που αφορά στη χρήση των υδάτων (εγχώριος τομέας, βιομηχανία, γεωργία, τουρισμός, υδροηλεκτρική ενέργεια κ.τ.λ.). Η γνωμοδότηση προτείνει επίσης τη σύζευξη των στόχων της ΕΕ για την ενεργειακή και υδροδοτική αποδοτικότητα των κτηρίων. Παράλληλα, διατυπώνεται το αίτημα οι στόχοι αποδοτικότητας να προσαρμοστούν στις ανάγκες της κάθε περιοχής.
Προτείνεται επίσης ο συσχετισμός της δράσης για την κλιματική αλλαγή με την πολιτική βιώσιμης διαχείρισης των υδάτινων πόρων μέσω στόχων με χρονικό ορίζοντα το 2020, ανάλογων με εκείνους της ενεργειακής κατανάλωσης, δηλαδή: περαιτέρω εξοικονόμηση κατά 20 % του όγκου των υδάτων που καταναλώνεται σε όλους τους τομείς, αύξηση κατά 20% των πλωτών οδών που αποτελούν αντικείμενο φυσικής αποκατάστασης για τη βελτίωση της αντιπλημμυρικής προστασίας και αύξηση κατά 20% του όγκου των υδάτων που επαναχρησιμοποιούνται ή ανακυκλώνονται σε γεωργικές και βιομηχανικές δραστηριότητες. Για τον σκοπό αυτό, στη γνωμοδότηση του κ. Vendola προτείνεται επέκταση του Συμφώνου των Δημάρχων – βάσει του οποίου πάνω από 2000 τοπικές και περιφερειακές αρχές έχουν δεσμευτεί να επιτύχουν πιο αισιόδοξους ενεργειακούς στόχους από αυτούς του 2020 – έτσι ώστε να συμπεριλαμβάνει το ζήτημα των υδάτινων πόρων.
Την άποψη αυτή συμμερίζεται και η κ. Daiva Matonienė (LT/EA), μέλος της Επιτροπής των Περιφερειών και δημοτική σύμβουλος της λιθουανικής πόλης Σιαουλάι, στο σχέδιο γνωμοδότησής της με θέμα: «Tο πρόγραμμα LIFE της ΕΕ: περαιτέρω πορεία», προτείνει επέκταση του Συμφώνου των Δημάρχων μέσω της χρηματοδότησης στο πλαίσιο του μελλοντικού προγράμματος LIFE – το οποίο χρησιμοποιείται συνήθως για την υποστήριξη προγραμμάτων προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος – για την κάλυψη ενεργειακά αποδοτικών πόλεων και πόλεων που χρησιμοποιούν αποτελεσματικά τους πόρους και είναι φιλικές προς το περιβάλλον

H Επιτροπή των Περιφερειών
Η Επιτροπή των Περιφερειών (ΕτΠ) είναι η συνέλευση των εκπροσώπων των τοπικών και των περιφερειακών αρχών της ΕΕ. Αποστολή των 344 μελών της από τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ είναι η εξασφάλιση της συμμετοχής των τοπικών και των περιφερειακών αρχών, καθώς και των κοινοτήτων τις οποίες εκπροσωπούν, στη διαδικασία λήψης αποφάσεων της ΕΕ και η ενημέρωσή τους για τις πολιτικές της ΕΕ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο υποχρεούνται να ζητούν τη γνώμη της ΕτΠ στους τομείς πολιτικής που αφορούν τους δήμους και τις περιφέρειες. Η ΕτΠ μπορεί να προσφεύγει στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εάν θίγονται τα δικαιώματά της και όταν κρίνει ότι μια νομοθετική πράξη της ΕΕ παραβαίνει την αρχή της επικουρικότητας ή δεν σέβεται τις αρμοδιότητες των τοπικών και των περιφερειακών αρχών.

Πηγή: http://www.agrotypos.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Απόφαση καταπέλτης για υπεράντληση του υδροφόρου ορίζοντα...

Πρώτη φορά στα χρονικά δικάστηκε η ΔΕΗ και δίνεται η ευκαιρία στο Δήμο Μεγαλόπολης να βάλει στα ταμεία του 1,5 εκατομμύριο ευρώ το χρόνο και ανοίγει πλέον ο δρόμος και για αστικές αποζημιώσεις κατοίκων που έμειναν χωρίς νερό όλο αυτό το διάστημα''
Πριν από λίγες ημέρες, στα δικαστήρια της Τρίπολης, δικάστηκε η διοίκηση της ΔΕΗ, καθώς και ο πρώην διευθυντής του ΑΗΣ Μεγαλόπολης, ύστερα από μηνυτήρια αναφορά, εναντίον της διοίκησης της Επιχείρησης και του πρώην διευθυντή του Λιγνιτικού Κέντρου Μεγαλόπολης, όπου είχε καταθέσει το 2003 ο τότε Δήμος Γόρτυνος και ο τότε δήμαρχος Κώστας Μιχόπουλος, για παράνομη υπεράντληση του υδροφόρου ορίζοντα από τη ΔΕΗ, με αποτέλεσμα την λειψυδρία χωριών στο λεκανοπέδιο της Μεγαλόπολης.
Όπως ενημέρωσε με δηλώσεις του, ο πρώην δήμαρχος Κώστας Μιχόπουλος, `'η απόφαση του δικαστηρίου ήταν καταπέλτης για τη ΔΕΗ, καταλογίζοντάς της ζημιά από πρόθεση και χωρίς να της αναγνωρίζει ούτε ένα ελαφρυντικό''.
Προσθέτοντας πως, `'πρώτη φορά στα χρονικά δικάστηκε η ΔΕΗ και δίνεται η ευκαιρία στο Δήμο Μεγαλόπολης να βάλει στα ταμεία του 1,5 εκατομμύριο ευρώ το χρόνο και ανοίγει πλέον ο δρόμος και για αστικές αποζημιώσεις κατοίκων που έμειναν χωρίς νερό όλο αυτό το διάστημα''.
Ο κ. Μιχόπουλος άφησε αιχμές για την παρούσα δημοτική αρχή του Δήμου Μεγαλόπολης, όπου έχει συγχωνευτεί ο πρώην Δήμος Γόρτυνος, λέγοντας ότι, `'βλέπω ότι ο νυν Δήμος δεν έχει την πολιτική βούληση να διεκδικήσει τα χρήματα που δικαιούται και αυτό είναι το λυπηρό'', συμπληρώνοντας ότι, `'εκλεγμένος σημερινός δημοτικός σύμβουλος, υπάλληλος της ΔΕΗ, χρησιμοποίησε ψευδή στοιχεία στην ακροαματική διαδικασία, υπερασπιζόμενος τα συμφέροντα της ΔΕΗ κι όχι του Δήμου''.

Πηγή: Εφημερίδα Ημερησία

Διαβάστε περισσότερα...

Εξυπνότερη διαχείριση υδάτων με τη βοήθεια της τεχνολογίας...

Η τεχνολογία στην υπηρεσία της οικολογίας: ένα νέο, πρωτοποριακό κέντρο για τη διαχείριση των υδάτων λειτουργεί τον τελευταίο χρόνο στη Γαλλία, στη Λανγκεντόκ-Ρουσιγιόν, μια περιοχή με άφθονη ηλιοφάνεια που πλήττεται όμως και από εποχιακές καταρρακτώδεις βροχές.
Το κέντρο, που έχει αντικείμενο τη μελέτη των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής και των δυσμενών καιρικών συνθηκών στους υδάτινους πόρους, δημιούργησε η IBM με στόχο την εξυπνότερη διαχείριση των υδάτων σε μια ευαίσθητη περιοχή όπου οι βροχές «κοστίζουν» εκατομμύρια δολάρια σε ζημιές κάθε χρόνο ενώ πάνω από 640 χλμ. αντιπλημμυρικού αναχώματος έχουν δημιουργηθεί για την προστασία των 600.000 ανθρώπων που ζουν σε μέρη όπου οι πιθανότητες να πλημμυρίσουν είναι μεγάλες.
Η εταιρεία έχει δημιουργήσει και άλλα κέντρα διαχείρισης υδάτων στο Άμστερνταμ (όπου το κύριο ενδιαφέρον ήταν η διαχείριση πλημμυρών και τα συστήματα αντιπλημμυρικού αναχώματος) και στο Δουβλίνο (όπου το κύριο ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στην παρακολούθηση, διαχείριση και πρόβλεψη των περιβαλλοντικών προκλήσεων, όπως η μετακίνηση αποβλήτων στο πόσιμο νερό και στο θαλάσσιο περιβάλλον).

Πηγή: Εφημερίδα Απογευματινή

Διαβάστε περισσότερα...