Αυτά είναι τα μεγαλύτερα περιβαλλοντικά προβλήματα της Γης...

Η επιβάρυνση της υγείας μας από τις κλιματικές αλλαγές που οφείλονται στην παρέμβαση του ανθρώπου ισοδυναμεί με τις παρενέργειες της ελονοσίας και της φυματίωσης.
Ισοδύναμη της ελονοσίας και της φυματίωσης είναι η επιβάρυνση της ανθρώπινης υγείας από την περιβαλλοντική ρύπανση που οφείλεται σε μια σειρά βιομηχανικές δραστηριότητες, όπως: Εξόρυξη ορυκτών και ιδιαίτερα του χρυσού, ρευστοποίηση μετάλλων, απόρριψη τοξικών αποβλήτων, ανακύκλωση μπαταριών μολύβδου οξέος, παραγωγή και χρήση φυτοφαρμάκων, αλλά και χημικών βαφών κ.λπ.
Το ανθρώπινο κόστος, με τη μορφή απώλειας της παραγωγικότητας, ασφαλιστικής κάλυψης, μείωσης του προσδόκιμου ζωής, καθώς και η γενικότερη κοινωνική επίπτωση, είναι πολύ υψηλό. Ο πολλαπλασιασμός, παγκοσμίως, των τοποθεσιών με υψηλά επίπεδα τοξικότητας στην οφείλεται στην εξάπλωση των εξορυκτικών δραστηριοτήτων και την ένταση της εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων.
Με αφορμή την Ημέρα της Γης, που γιορτάστηκε στις 22 Απριλίου, το «Inhabitat» παρουσίασε συνοπτικά τα έξι πιεστικότερα οικολογικά προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει ο άνθρωπος.

α) Ρύπανση
Η ατμοσφαιρική ρύπανση και η κλιματική αλλαγή είναι αλληλένδετες, καθώς τα ίδια αέρια που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου είναι τα ίδια που δημιουργούν αποπνικτική κατάσταση στις μεγάλες πόλεις και απειλούν τη δημόσια υγεία. Το Πεκίνο, το Παρίσι, αλλά και η Αθήνα είναι παραδείγματα μεγαλουπόλεων όπου το βιοτικό επίπεδο υποβαθμίζεται σημαντικά λόγω της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.
Η ρύπανση των υδάτινων πόρων, αλλά και των εδαφών μπορεί να μην είναι τόσο ορατές, αλλά δεν είναι λιγότερο σημαντικές. Σύμφωνα με το Εθνικό Συμβούλιο Φυσικών Πόρων των ΗΠΑ, η ρύπανση του νερού αποτελεί τον μεγαλύτερο υγειονομικό κίνδυνο στη χώρα, ενώ στην Κίνα το 20% της καλλιεργήσιμης γης έχει μολυνθεί από τοξικά βαρέα μέταλλα με ανυπολόγιστες συνέπειες για το περιβάλλον, την ασφάλεια των τροφίμων και την υγεία των τοπικών κοινοτήτων.Τη ρύπανση των εδαφών εντείνει επίσης η χρήση παρασιτοκτόνων και λιπασμάτων.

β) Κλιματική Αλλαγή
Παρότι το 97% των κλιματικών επιστημόνων συμφωνοούν ότι η Κλιματική Αλλαγή είναι πραγματικότητα με κύριο αίτιο τα ανθρωπογενή αέρια του θερμοκηπίου, η πολιτική βούληση για μετάβαση προς μια οικονομία μηδενικών εκπομπών ρύπων δεν είναι αρκετά ισχυρή. Ίσως ακόμα πιο ακραία μετεωρολογικά φαινόμενα, όπως τυφώνες, πλημμύρες, ξηρασίες και καύσωνες πείσουν την κοινή γνώμη, τους πολιτικούς, αλλά κυρίως τους βιομηχάνους ότι πρέπει να αλλάξουν μυαλά διότι σε λίγες δεκαετίες δεν θα υπάρχουν αγορές να διαθέσουν τα προϊόντα τους.

γ) Έλλειψη νερού
Καθώς ο παγκόσμιος πληθυσμός αυξάνεται και η κλιματική αλλαγή προκαλεί ανομβρίες και ξηρασίες, η έλλειψη υδάτινων πόρων αναδεικνύεται σε μείζον περιβαλλοντικό και κοινωνικό πρόβλημα. Μόλις το 3% των υδάτινων πόρων παγκοσμίως είναι πόσιμοι, ενώ 1,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό και ασφαλές νερό.

δ) Αποδάσωση
Τα δάση είναι σημαντικά στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής καθώς λειτουργούν ως «φρεάτια άνθρακα», που σημαίνει ότι απορροφούν διοξείδιο του άνθρακα που ειδάλλως θα κατέληγε στην ατμόσφαιρα. Εκτιμάται ότι το 15% των παγκόσμιων εκπομπών ρύπων προέρχονται από την αποδάσωση. Η αποψίλωση των δασών απειλεί επίσης τα ζώα και τους ανθρώπους που βασίζονται σε αυτά για την επιβίωσή τους. Ιδιαίτερα πολύτιμα είναι τα τροπικά δάση όπου ενδημεί το 80% των παγκόσμιων ειδών. Παρόλα αυτά, το 17% του δάσους του Αμαζονίου έχει αποψιλωθεί για τη δημιουργία βοσκότοπων. Σε αυτή την περίπτωση όχι μόνο δεν απορροφάται διοξείδιο του άνθρακα λόγω της υλοτόμησης, αλλά εκμπέμπονται τεράστιες ποσότητες μεθανίου από την εκτροφή βοοειδών.

ε) Απώλεια της βιοποικιλότητας
Οι παρεμβάσεις του ανθρώπου στους βιότοπους της άγριας ζωής, αλλά και η κλιματική αλλαγή προκαλούν ταχεία μείωση της βιοποικιλότητας. Σύμφωνα με το σχετικό δείκτη του WWF, η βιοποικιλότητα έχει μειωθεί κατά 27% τα τελευταία 35 χρόνια.

στ) Διάβρωση και υποβάθμιση των εδαφών
Η μη βιώσιμες γεωργικές πρακτικές έχουν προκαλέσει διάβρωση των εδαφών με συνέπεια τη μείωση της καλλιεργήσιμης γης, τη ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα, την αύξηση των πλημμυρικών φαινομένων και την ερημοποίηση. Σύμφωνα με το WWF έχει χαθεί το 50% της φυτικής γης του πλανήτη τα τελευταία 150 χρόνια.

Διαβάστε περισσότερα...

“Διασώστε τους σπόρους, αυτός είναι ο πραγματικός πλούτος”- Μύνημα της Vandana Shiva για την Ελλάδα...

Μαζί με το μήνυμα της Vandana Shiva προς την Ελλάδα για την ελευθερία των σπόρων, διαβάστε και ένα πραγματικά δυσοίωνο άρθρο για τη νομοθεσία της Ε.Ε. σχετικά με τους σπόρους.Ξεκάθαρα η Ευρωπαϊκή ένωση στηρίζει τις μεγάλες εταιρείες παραγωγής και εμπορίας σπόρων, εις βάρος των παραδοσιακών ποικιλιών, εις βάρος της βιοποικιλότητας, εις βάρος της διατροφικής ελευθερίας των πολιτών. Διαβάστε το.
Αρνητική η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για την ελεύθερη διακίνηση των παλιών ποικιλιών (σπόρων) 

Το Κοκοπελί (γαλλική μη κερδοσκοπική οργάνωση που προστατεύει και πουλά παραδοσιακούς σπόρους), είχε μηνυθεί to 2005 από την σποροεταιρία Graines Baumaux, ως αθέμιτος ανταγωνιστής επειδή πουλά παραδοσιακούς σπόρους που δεν είναι γραμμένοι στον επίσημο κατάλογο. Το Κοκοπελί καταδικάστηκε το 2008 από γαλλικό δικαστήριο. Πριν την εκδίκαση της έφεσης που άσκησε, αποφάσισε να προσφύγει στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσβάλλοντας την ισχύ των ευρωπαϊκών οδηγιών για τους σπόρους ως μη συμβατές με αρχές της Ευρ. Ένωσης. Δυστυχώς υπάρχουν ευρωπαϊκές οδηγίες που περιορίζουν την εμπορία παραδοσιακών ποικιλιών με τους ακόλουθους τρόπους
1. Ο σπόρος για να πουληθεί πρέπει υποχρεωτικά να περιλαμβάνεται σε επίσημο κατάλογο στον οποίον εγγράφεται μετά από αίτηση του ενδιαφερόμενου η οποία έχει και κόστος. Για τις παλιές ποικιλίες που αποτελούν Κοινό Αγαθό είναι πολύ δύσκολο για έναν αγρότη να αναλάβει το κόστος και τη γραφειοκρατία της αίτησης. Αντίθετα, οι πολυεθνικές που κατοχυρώνουν πνευματικά δικαιώματα για τα υβρίδια τους, έχουν ιδιαίτερο κίνητρο να τα εγγράψουν στον κατάλογο.
2. Επιπλέον οι σπόροι για να συμπεριληφθούν στον κατάλογο πρέπει να παρουσιάζουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά στα οποία ανταποκρίνονται κυρίως τα βιομηχανικά υβρίδια αλλά όχι απαραίτητα και οι παλιές ποικιλίες. Τα χαρακτηριστικά αυτά είναι η Διακριτότητα, η Σταθερότητα και η Ομοιομορφία. 3. Πέρα από το θέμα του καταλόγου, η εμπορεία των παλιών ποικιλιών δεν είναι ελεύθερη, καθώς υπόκειται σε στενούς γεωγραφικούς και ποσοτικούς περιορισμούς. Η υπόθεση εκδικάσθηκε τον Γενάρη 2012 και η εισήγηση της Γενικής Εισαγγελέως ήταν συγκλονιστική. Υιοθετεί όλα τα βασικά επιχειρήματα του Κοκοπελί προωθεί την έννοια της γεωργικής βιοποικιλότητας και θεωρεί ότι οι ευρωπαϊκές οδηγίες για τους σπόρους είναι αντίθετες προς τις αρχές της ΕΕ, όπως πχ η ελεύθερη κυκλοφορία των αγαθών, και η αρχή της αναλογικότητας. Η εισαγγελέας αναφέρει, ότι η υποχρεωτική αναγραφή των προς εμπορεία σπόρων σε επίσημο κατάλογο είναι δυσανάλογη προς τους στόχους του νομοθέτη. Στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι εισηγήσεις του εισαγγελέα υιοθετούνται στις 80% των περιπτώσεων.
Δυστυχώς, στην περίπτωση των παλιών ποικιλιών έγινε το αντίθετο: Τον Ιούλιο 2012, βγήκε η απόφαση που “δικαιώνει” την υφιστάμενη ευρωπαϊκή νομοθεσία με κύριο επιχείρημα ότι στόχος είναι η υψηλή παραγωγικότητα. Την μηνύτρια εταιρία υποστήριξαν με δικά τους επιχειρήματα και οι κυβερνήσεις της Γαλλίας και Ισπανίας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο. Αμέσως μετά την έκδοση της απόφασης, άρχισε να κυκλοφορεί στα ευρωπαϊκά ΜΜΕ, ότι δήθεν “δικαιώθηκε η διατήρηση της βιοποικιλότητας” και διάφορα τέτοια φαιδρά που προφανώς προωθούνται από τα λόμπυ των πολυεθνικών προκειμένου να προλάβουν τις αντιδράσεις του κόσμου όταν γίνει κατανοητό ότι έγινε ακριβώς το αντίθετο. Λόγω δε της πολυπλοκότητας του θέματος όλοι ξέρουμε ότι δεν είναι εύκολη η σε βάθος κατανόηση. Μετά από αυτή την εξέλιξη, η δίκη του Κοκοπελί για αθέμιτο ανταγωνισμό, θα διεξαχθεί σε Γαλλικό δικαστήριο (περιοχή Nancy) και αναμένεται η οργάνωση θα καταδικασθεί και πάλι. Η Graines Baumaux, ζητά 100.000 ευρώ αποζημίωση και παύση των δραστηριοτήτων του Κοκοπελί. Σημειωτέον ότι η εταιρία αυτή, είχε ετήσιο τζίρο 14 εκ. ευρώ το 2011, από τα οποία τα 2 εκατομμύρια είναι κέρδος. Το Κοκοπελί σε δελτίο τύπου αναφέρει ότι «θυσιάζεται η βιοποικιλότητα στο βωμό της παραγωγικότητας». Σύμφωνα με τον ΟΗΕ (FAO), έχουμε ήδη χάσει το 75% της αγροτικής της βιοποικιλότητας. Ήλθε λοιπόν η ώρα για την Κοινωνία των Πολιτών να συσπειρωθεί για να απελευθερώσει τις πολύτιμες παλιές ποικιλίες από τις απαγορεύσεις. Είναι οι μόνες που εγγυώνται στην ανθρωπότητα ότι θα συνεχίσει να απολαμβάνει τα δώρα της γεωργικής βιοποικιλότητας μέσα στα οποία μακροπρόθεσμα περιλαμβάνεται και η υψηλή παραγωγικότητα.

Σημειώσεις
Η ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ, ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2012 (http://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=118143&pa…

Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ, ΙΟΥΛΙΟΣ 2012
http://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=125002&pa… 

Πηγή: http://www.defencenet.gr/ και http://antigoldgreece.wordpress.com

Διαβάστε περισσότερα...

Με μαρασμό απειλούνται οι περιοχές Natura 2000 στην Ελλάδα...

Με μαρασμό απειλούνται οι περιοχές Natura 2000 οι οποίες πλήττονται και αυτές από την οικονομική κρίση. Αδύνατη υπό τις παρούσες συνθήκες είναι η χρηματοδότησή τους, επεσήμαναν οι ειδικοί σε επιστημονική ημερίδα που διοργάνωσε τη Δευτέρα η Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης με τίτλο «Τα 20 χρόνια της Οδηγίας 92 /43 /ΕΟΚ και το Δίκτυο "Natura 2000" στην Ελλάδα». Οπως ανέφερε χαρακτηριστικά η βιολόγος κυρία Ελένη Τρύφων από το Τμήμα Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος του ΥΠΕΚΑ, για το Δίκτυο Natura 2000 στην Ελλάδα θα απαιτούνταν 270,5 εκατ. ευρώ ανά έτος για μισθούς, υποδομές, έργα διατήρησης και διαχείρισης, παρακολούθηση, φύλαξη, ενημέρωση κτλ. «Είναι απίθανο να διατεθεί ένα τέτοιο κονδύλι, αυτή τη στιγμή από τη χώρα μας για τον συγκεκριμένο σκοπό», επεσήμανε. Το Δίκτυο αποτελεί ένα συνεκτικό ευρωπαϊκό οικολογικό δίκτυο ειδικών ζωνών. Εως το 2010, σύμφωνα με την ίδια, συμπληρώθηκε το δίκτυο των Τόπων Κοινοτικής Σημασίας (ΤΚΣ) καθώς και των Ζωνών Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ). «Οι εκκρεμότητες για τη συμπλήρωση του Δικτύου των χερσαίων ΤΚΣ είναι μικρές και αφορούν κατά κύριο λόγο "επιστημονικές επιφυλάξεις" για συγκεκριμένα είδη και τύπους οικοτόπων. Ωστόσο, οι εκκρεμότητες για τη συμπλήρωση του Δικτύου των θαλασσίων ΤΚΣ είναι σημαντικές», σημείωσε η κυρία Τρύφων. Η έκταση του Δικτύου Natura 2000 στην Ελλάδα θεωρείται αρκετά ικανοποιητική (27,1% της επικράτειας) εντούτοις οι ελλείψεις στην προστασία και διαχείριση των περιοχών αυτών είναι πολλές. Η κυρία Τρύφων «κωδικοποίησε» τα προβλήματα στις περιοχές Natura. Ειδικότερα τόνισε προβλήματα που αφορούν: -Νομική μορφή των κειμένων χαρακτηρισμού των περιοχών. -Αποσαφήνιση και ρύθμιση αρμοδιοτήτων. -Αποσαφήνιση και ρύθμιση νομικών θεμάτων για την εύρυθμη λειτουργία των Φορέων Διαχείρισης (στελέχωση, οικονομικές δοσοληψίες, φύλαξη κτλ.). -Ελλειψη ουσιαστικής επόπτευσης, συντονισμού και υποστήριξης των Φορέων Διαχείρισης. -Ελλειψη επικοινωνίας και συνεργασίας μεταξύ των συναρμόδιων υπηρεσιών. -Καθυστερήσεις στην προώθηση συγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων. -Απουσία ενός θεσμοθετημένου σταθερού και μόνιμου μηχανισμού χρηματοδότησης. -Ελλιπής υποστήριξη των υπηρεσιών με αρμοδιότητα για τη φύση. -Ελλειψη δεδομένων για την διαμόρφωση μέτρων διατήρησης και διαχείρισης ή ανεπίκαιρα στοιχεία τεκμηρίωσης. -Τριβές με την τοπική κοινωνία. Από την πλευρά του, ο νέος υπουργός Περιβάλλοντος κ. Γρηγόρης Τσάλτας αναφέρθηκε στην επίδραση της Οδηγίας για την προστασία του περιβάλλοντος, καθώς όπως δήλωσε χαρακτηριστικά «η Οδηγία αλλά και το πλαίσιο για τη βιώσιμη ανάπτυξη, όπως διαμορφώθηκε στην Παγκόσμια Συνδιάσκεψη του Ρίο, το 1992, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων και στη χώρα μας». Copy paste οι Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων Για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας δεν αποκλείεται να απαιτείται ακόμη και ενθάρρυνση ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Εργα τουριστικά, αναψυχής κτλ., μπορούν να προχωρήσουν σε περιοχές Natura αρκεί να αποφεύγεται η υποβάθμιση των οικοτόπων και οι ενοχλήσεις σε χλωρίδα και πανίδα. Ωστόσο, ο πρόεδρος του Ε΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) κ. Κωνσταντίνος Μενουδάκος, μιλώντας στην ημερίδα, είπε ότι οι Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) έχουν μεγάλες αδυναμίες. Οπως ανέφερε χαρακτηριστικά, από την πολύχρονη πείρα του ως δικαστής στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο έχει πειστεί ότι οι ΜΠΕ, στην πλειονότητά τους δεν είναι αξιόπιστες. Σύμφωνα με τον κ. Μενουδάκο, δεν είναι φυσιολογικό να συνοδεύει η ίδια ΜΠΕ ένα αιολικό πάρκο στον Ταΰγετο και ένα στα Κυκλαδονήσια. Οι απόψεις του κ. Μενουδάκου βρήκαν σύμφωνο και τον αναπληρωτή καθηγητή Ζωικής Ποικιλότητας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κ. Αναστάσιο Λεγάκι, ο οποίος συμπλήρωσε ότι «η βιοποικιλότητα είναι ανύπαρκτη σε όλες τις μελέτες». Μάλιστα όπως είπε χαρακτηριστικά «αμφιβάλλω αν οι επιπτώσεις στη βιοποικιλότητα έχουν μελετηθεί». Στο θέμα αναφέρθηκε και το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας της Φύσης, δικηγόρος κ. Γιώργος Πολίτης. Οπως υποστήριζε «υπάρχει βιομηχανία που φτιάχνει Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Εχουν υποβιβάσει τις ΜΠΕ σε γραφειοκρατικού τύπου απαίτηση -προσθέτουμε… χαρτιά στον φάκελο ενός έργου». Οι Natura σε αριθμούς Η πορεία ολοκλήρωσης του Δικτύου Natura στη χώρα μας είναι αργή. «Σημαντική εξέλιξη (όχι χωρίς κενά) αποτέλεσε η ψήφιση του ν. 3937/2011 για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας», σημείωσε ο κ. Πολίτης. Το Δίκτυο προστατεύει πάνω από 1.000 είδη και περίπου 230 πολύτιμους τύπους οικοτόπων (αμμοθίνες, υγροτόπους, δάση…) ευρωπαϊκής σημασίας. Στο ελληνικό Δίκτυο περιλαμβάνονται 419 περιοχές Natura 2000 (ΤΚΣ + ΖΕΠ) οι οποίες καταλαμβάνουν 42.955 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το εμβαδόν των χερσαίων περιοχών είναι 35.804 (27,1% της επικράτειας με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στο 17,5%). Το εμβαδόν των θαλάσσιων περιοχών Natura στη χώρα μας είναι 7.151 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Από το σύνολο των ελληνικών Natura το 14% είναι αγροτικές περιοχές, το 10% βοσκότοποι, το 23% δάση, το 24% θαμνότοποι, το 16% θαλάσσιες περιοχές, το 4% βάλτοι, το 3% εσωτερικά ύδατα και το 6% άλλες περιοχές. Συνολικά στην Ευρώπη των 27, το μέγιστο ποσοστό Natura καταγράφεται στη Σλοβενία (35,5 % της επικράτειας) και το ελάχιστο στο Ηνωμένο Βασίλειο (7,2 %) Πηγή: Εφημερίδα Το Βήμα

Διαβάστε περισσότερα...

Η αδράνεια σκοτώνει και κοστίζει...

Την ίδια ώρα που συστηµατικά επιχειρείται στο όνοµα µιας αµφιλεγόµενης επιλογής ανάπτυξης και αντιµετώπισης της κρίσης η αποσύνδεση του οικονοµικού τοµέα από τα θέµατα περιβάλλοντος, µια ακόµα έρευνα, αυτήν τη φορά διά χειρός του Οργανισµού Οικονοµικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Όπως επισηµαίνεται στην έκθεση «Περιβαλλοντικές προοπτικές του ΟΟΣΑ έως το 2050: Οι συνέπειες της αδράνειας», που δόθηκε πρόσφατα στη δηµοσιότητα, εάν δεν χαραχθούν νέες πολιτικές ως απάντηση στα µεγάλα περιβαλλοντικά προβλήµατα που αντιµετωπίζει ο πλανήτης και οι κάτοικοί του, οι επιπτώσεις θα είναι δραµατικές σε όλα τα επίπεδα. Σύµφωνα µε τις εφιαλτικές προβλέψεις του ΟΟΣΑ, ο αριθµός των πρόωρων θανάτων λόγω των ατµοσφαιρικών ρύπων που οδηγούν σε αναπνευστική ανεπάρκεια σε παγκόσµιο επίπεδο θα διπλασιαστεί σε σχέση µε τα σηµερινά επίπεδα, για να φτάσει τα 3,6 εκατοµµύρια κάθε χρόνο! Και ακόµα, «εάν δεν ληφθούν µέτρα για την αντιµετώπιση της κλιµατικής αλλαγής, το κόστος µπορεί να εξισωθεί µε τη µόνιµη απώλεια ποσοστού άνω του 14% της παγκόσµιας συνολικής κατανάλωσης κατά κεφαλήν»!

Ζοφερό µέλλον
Στην έκθεση ο ΟΟΣΑ επισηµαίνει ότι οι χώρες που αγωνίζονται µε τις άµεσες προκλήσεις των τεταµένων δηµόσιων οικονοµικών και της υψηλής ανεργίας, δεν πρέπει να παραµελούν τα µακροπρόθεσµα σχέδια και χαρακτηρίζει επιτακτικότατη την ανάγκη να ληφθούν µέτρα άµεσα µε στόχο την αποτροπή µη αναστρέψιµων βλαβών στο περιβάλλον. Σύµφωνα µε τις προβλέψεις των ερευνητών, παρά την πρόσφατη ύφεση, το µέγεθος της παγκόσµιας οικονοµίας αναµένεται σχεδόν να τετραπλασιαστεί έως το 2050 µε αποτέλεσµα σηµαντικές περιβαλλοντικές πιέσεις, συστηµατική εξάντληση των φυσικών πόρων και περισσότερη ρύπανση. Στην έκθεση παρουσιάζονται ενδελεχώς οι προβλέψεις για τον τοµέα της ενέργειας, της ατµοσφαιρικής ρύπανσης, της βιοποικιλότητας και του νερού ενώ προτείνονται συγκεκριµένα µέτρα για την ανατροπή της κατάστασης, µέτρα που κινούνται από την εξάλειψη των επιβλαβών για το περιβάλλον επιδοτήσεων στα ορυκτά καύσιµα ή στα αλόγιστα συστήµατα άρδευσης έως την υιοθέτηση περιβαλλοντικών φόρων.
Ειδικότερα, οι επιστήµονες του ΟΟΣΑ προβλέπουν ανά τοµέα:
♦ Ενέργεια
 Η παγκόσµια ενεργειακή ζήτηση το 2050 θα είναι 80% υψηλότερη, µε το µεγαλύτερο µέρος της αύξησης να προέρχεται από τις αναδυόµενες οικονοµίες (15% για τη Βόρεια Αµερική, 28% για τις ευρωπαϊκές χώρες του ΟΟΣΑ, 2,5% για την Ιαπωνία, 112% για το Μεξικό) και µε ποσοστό 85% να εξαρτάται από τα ορυκτά καύσιµα µε βάση την ενέργεια. Αυτό θα µπορούσε να οδηγήσει σε µία αύξηση κατά 50% των εκποµπών αερίων θερµοκηπίου σε παγκόσµιο επίπεδο και την επιδείνωση της ατµοσφαιρικής ρύπανσης. Κατ’ επέκταση, η µέση παγκόσµια θερµοκρασία θα αυξηθεί από 3° C έως 6° C µέχρι το τέλος της δεκαετίας. Ακόµα και αν οι δεσµεύσεις για µείωση των εκποµπών τηρηθούν, δεν θα είναι επαρκείς για την αύξηση της θερµοκρασίας σε επίπεδα µέχρι 2° C εκτός και εάν συντελεστούν πολύ γρήγορες αλλά πολυδάπανες ενέργειες µείωσης των εκποµπών µετά το 2020. Tο κόστος της αδράνειας για την αντιµετώπιση της κλιµατικής αλλαγής µπορεί να εξισωθεί µε τη µόνιµη απώλεια ποσοστού άνω του 14% της παγκόσµιας συνολικής κατανάλωσης κατά κεφαλήν!
♦ Ατµοσφαιρική ρύπανση - θάνατοι
Η αστική ατµοσφαιρική ρύπανση αναµένεται να γίνει η µεγαλύτερη περιβαλλοντική αιτία θνησιµότητας σε παγκόσµιο επίπεδο µέχρι το 2050, µεγαλύτερη και από το βρόµικο νερό και την έλλειψη αποχέτευσης. Ο αριθµός των πρόωρων θανάτων λόγω των ατµοσφαιρικών ρύπων που οδηγούν σε αναπνευστική ανεπάρκεια σε παγκόσµιο επίπεδο, δείχνει πως θα διπλασιαστεί σε σχέση µε τα σηµερινά επίπεδα, για να φτάσει τα 3,6 εκατοµµύρια κάθε χρόνο, µε τους περισσότερους στην Κίνα και την Ινδία. Εξίσου σηµαντικό είναι το ποσοστό θνησιµότητας από τις ασθένειες που προκαλούν τα επικίνδυνα χημικά απόβλητα.
♦ Βιοποικιλότητα Η χερσαία βιοποικιλότητα αναμένεται να μειωθεί σε παγκόσμια κλίμακα κατά 10%, με σημαντικές απώλειες σε Ασία, Ευρώπη και Νότια Αφρική. Τα πρωτογενή δάση προβλέπεται ότι θα συρρικνωθούν κατά 13%. Περίπου το 1/3 της βιοποικιλότητας σε ποταμούς και λίμνες σε όλο τον κόσμο έχει ήδη χαθεί, ενώ επιπλέον απώλειες προβλέπονται έως το 2050. Κύρια αιτία για την απώλεια της βιοποικιλότητας μέχρι το 2050 είναι η κλιματική αλλαγή και ακολουθούν η εμπορική δασοκομία και οι καλλιέργειες βιοκαυσίμων.
♦ Νερό Η παγκόσμια ζήτηση νερού θα αυξηθεί κατά περίπου 55%. Συγκεκριμένα, για βιομηχανική χρήση θα αυξηθεί κατά 400%, για παραγωγή θερμικής ενέργειας κατά 140% και για οικιακή χρήση κατά 130%. Πάνω από το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού προβλέπεται ότι το 2050 θα πρέπει να ζει σε «λεκάνες απορροής ποταμών», σε περιοχές ελλειμματικές σε καθαρό πόσιμο νερό, κυρίως στη Βόρεια και Νότια Αφρική και στη Βόρεια και Κεντρική Ασία. Επείγοντα μέτρα Ο ΟΟΣΑ υπογραμμίζει την ανάγκη λήψης άμεσων μέτρων που θα είναι αποτέλεσμα ενός νέου τρόπου σκέψης για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που δεδομένης της πολυπλοκότητάς τους απαιτούν την ενσωμάτωση των περιβαλλοντικών «ανησυχιών» στις αποφάσεις άσκησης της οικονομικής πολιτικής των χωρών.
Συγκεκριμένα, ο ΟΟΣΑ προτείνει ένα μείγμα εργαλείων άσκησης πολιτικής το οποίο, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει:
• Την επιβολή περιβαλλοντικών φόρων.
• Την εξάλειψη των υπαρχουσών επιβλαβών για το περιβάλλον επιδοτήσεων στα ορυκτά καύσιμα ή στα αλόγιστα συστήματα άρδευσης.
• Την αξιολόγηση και τιμολόγηση των φυσικών πόρων και τις «υπηρεσίες» των οικοσυστημάτων, όπως ο καθαρός αέρας, το καθαρό νερό και η βιοποικιλότητα.
• Την επινόηση προνοητικών και αποτελεσματικών κανόνων και προτύπων – για παράδειγμα οι δυνατότητες ενεργειακής απόδοσης δεν μπορούν να αξιοποιηθούν πλήρως μέσω της τιμολόγησης του άνθρακα και μόνο.

Πηγή: Εφημερίδα Το Ποντίκι - Της Βάλιας Μπαζού, vbazou@gmail.com

Διαβάστε περισσότερα...

Ακριβά θα στοιχίσει η διάσωση της βιοποικιλότητας...

Θα κοστίσει ακριβά η διάσωση της βιοποικιλότητας, της αχανούς ποικιλίας της ζωικής και φυτικής ζωής στον πλανήτη, δηλαδή, περίπου 300 δισεκατομμύρια δολάρια, το χρόνο, για τα επόμενα οκτώ χρόνια, σύμφωνα με τον νέο επικεφαλής της Σύμβασης για τη Βιολογική Ποικιλότητα του ΟΗΕ. Θα κοστίσει, όμως, απείρως ακριβότερα, η αδράνεια. Διεθνής μελέτη, που υποστηρίχθηκε από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, αποτιμά το κόστος της μη ανάληψης δράσης σε 2 έως 4,5 τρισεκατομμύρια δολάρια, κατ’ έτος. «Η βιοποικιλότητα είναι η βάση των όσων κάνουμε στη γεωργία, των όσων κάνουμε στην υγεία» τόνισε στο Reuters ο Βραζιλιάνος Μπραούλιο Φερέιρα ντε Σούζα Ντίας και προειδοποίησε: «Κατά συνέπεια, τα καινούργια εμβόλια, η ανάπτυξη των νέων καλλιεργήσιμων φυτικών ποικιλιών βασίζεται στη βιολογική ποικιλότητα, στους γενετικούς πόρους. Αν χάσουμε τη βιολογική ποικιλότητα, χάνουμε τις επιλογές για μελλοντική ανάπτυξη σ’ αυτούς τους τομείς». Ο Ντίας επιλέχθηκε γι αυτή τη θέση τον Ιανουάριο και προηγουμένως ήταν επικεφαλής του τομέα ευθύνης για τη βιολογική ποικιλότητα στο υπουργείο της χώρας του, χώρας που, λόγω των αλλαγών στο κλίμα και της αποδάσωσης στον Αμαζόνιο, αντιμετωπίζει μεγάλες προκλήσεις. Η θητεία του ξεκινά, ωστόσο, από θέση ισχύος, έστω σχετικής, καθώς 192 χώρες έχουν ήδη συμφωνήσει στο τι χρειάζεται να γίνει μέχρι το 2020, για να διασωθεί η βιοποικιλότητα του πλανήτη. Καθήκον του είναι να βοηθήσει αυτές τις χώρες στο πώς θα το κάνουν και η ευκαιρία του δίνεται όταν, τον Ιούνιο, θα συγκεντρωθούν στο Ρίο ντε Τζανέιρο, οι εκπρόσωποι των χωρών για να μορφοποιήσουν σχέδιο περιβαλλοντικής προστασίας, σε παγκόσμιο επίπεδο. Για κάθε ένα ζήτημα περιβάλλοντος ο Ντίας παραπέμπει σε διάσταση βιοποικιλότητας. Για το φάσμα της πείνας, που απειλεί τον πληθυσμό της Γης- αριθμεί, σήμερα, 7 δισεκατομμύρια- ο Ντίας επισημαίνει ότι «αν θέλουμε να είμαστε πιο αποτελεσματικοί στον αγώνα κατά της πείνας, πρέπει να εντείνουμε τη χρήση της τοπικής βιοποικιλότητας. Δεν θα λύσουμε αυτό το πρόβλημα, μόνον με τη μεταφορά τεράστιων φορτίων από πλεονάζοντα αποθέματα σιτηρών, από μια περιοχή του πλανήτη σε μιαν άλλη». Για τη φτώχεια λέει ότι «αν καταφέρουν να επιβιώσουν οι φτωχές κοινότητες, αυτό θα οφείλεται στο ότι έχουν πρόσβαση στη βιοποικιλότητα. Μπορούν να πιάσουν ένα ψάρι, να μαζέψουν φρούτα από το δάσος. Δεν έχουν χρήματα, δεν έχουν μισθό για ν’ αγοράσουν αγαθά στις αγορές, γι΄αυτό είναι χάρη στην πρόσβαση που έχουν στη βιοποικιλότητα που επιβιώνουν». Είναι ζωτικής σημασίας η βιοποικιλότητα για την αντίσταση στην αλλαγή του κλίματος, υποστηρίζει ο Ντίας και η απώλειά της θα στερήσει τους αγρότες από τους γενετικούς πόρους που χρειάζονται για να προσαρμοστούν στις μελλοντικές κλιματικές συνθήκες. Η κλιματική αλλαγή έχει δώσει ώθηση στη διάδοση «φονέων», όπως η ελονοσία και η χολέρα, που και οι δύο σχετίζονται με το διαταραγμένο περιβάλλον. Η εκτίμησή του για το κόστος της διάσωσης της βιολογικής ποικιλότητας, τα 300 δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο, είναι δέκα φορές πάνω από το ποσό που δαπανούν, σήμερα, κυβερνήσεις, ιδιωτικές επιχειρήσεις και μη κυβερνητικές οργανώσεις για την προστασία της βιολογικής ποικιλότητας. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι κυβερνήσεις θα επιφορτιστούν το κόστος, τονίζει. Τα Ηνωμένα Έθνη ενθαρρύνουν την ιδιωτική πρωτοβουλία. Άλλα κόστη μπορούν να απορροφηθούν από συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Ο νέος επικεφαλής της Σύμβασης για τη Βιολογική Ποικιλότητα του ΟΗΕ δηλώνει εντυπωσιασμένος από ορισμένα πιλοτικά προγράμματα βιοπικοιλότητας που έχουν ξεκινήσει επιχειρήσεις και κυβερνήσεις. Πιστεύει, ωστόσο, ότι πρέπει, με γοργό ρυθμό, να επεκταθούν αυτές οι προσπάθειες. Ελπίζει ότι η επενδυτές θα δουν τη βιοποικιλότητα σαν μια έξυπνη τοποθέτηση. «Χρειαζόμαστε μεγαλύτερη εμπλοκή από τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, από τον χρηματοοικονομικό τομέα, από τα συνταξιοδοτικά ταμεία» λέει και αισιοδοξεί ότι όλες οι πλευρές θα συνειδητοποιήσουν ότι τα περιθώρια στενεύουν. Πηγή: http://www.ezy.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Έξι συνέπειες από τη συρρίκνωση της βιοποικιλότητας...

Οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των ειδών χλωρίδας και πανίδας που είτε έχουν αφανιστεί τα τελευταία χρόνια είτε φλερτάρουν σοβαρά με την προοπτική της εξαφάνισης προκαλούν δέος.
Το 2007 ακόμα, ο τότε υπουργός Περιβάλλοντος της Γερμανίας Σίγκμαρ Γκάμπριελ, είχε αναφερθεί σε προβλέψεις που έκαναν λόγο για εξαφάνιση του ενός τρίτου όλων των ειδών ως το 2050.
Στις 10 Νοεμβρίου δε, η Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN) ενέταξε στον Ερυθρό Κατάλογο (Red List) περισσότερα από 62.000 είδη πανίδας και χλωρίδας που κινδυνεύουν με εξαφάνιση (διαβάστε σχετικά εδώ).
Ωστόσο, οι εξαφανίσεις ειδών, ακόμα και οι μαζικές, δεν αποτελούν πρωτοφανές φαινόμενο. Παρότι αυτές στις μέρες μας οφείλονται στην ανθρώπινη δραστηριότητα -λαθροθηρία, καταστροφή βιοτόπων, ρύπανση και κλιματική αλλαγή- έχουν καταγραφεί μαζικές απομειώσεις της βιοποικιλότητας χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση.
Το ερώτημα που τίθεται είναι, τι έχει να χάσει ο άνθρωπος αν “φτωχύνει” η βιοποικιλότητα: η απάντηση είναι “πολλά”.

1. Υψηλό οικονομικό κόστος
Το κόστος τεχνητής ανασύστασης φυσικών λειτουργιών όπως η επικονίαση, η άρδευση, η ανασύσταση των εδαφών θα ανερχόταν σε τρισεκατομμύρια. Μόνο η αποψίλωση των δασών σε όλο τον κόσμο υπολογίζεται ότι κοστίζει από 2 έως 5 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.

2. Μειωμένη ασφάλεια τροφίμων
Η εισαγωγή νέων ειδών αυξάνει τον ανταγωνισμό με τα ενδημικά και συχνά οδηγεί στην εξαφάνιση τοπικών πληθυσμών. Αυτό συμβαίνει ακόμα και σε κτηνοτροφικές μονάδες όπου ξενικά είδη κτηνοτροφίας “διώχνουν” τα ντόπια. Αυτό συνεπάγεται περιορισμό του κτηνοτροφικού πληθυσμού γεγονός που τον καθιστά ποιο ευάλωτο σε ασθένειες, ξηρασία και αλλαγές κλιματικών συνθηκών.

3. Αυξημένη προσβολή από ασθένειες
Η μείωση της βιοποικιλότητας έχει δύο σημαντικές συνέπειες στην ανθρώπινη υγεία και την εξάπλωση ασθενειών. Πρώτον, αυξάνει τον αριθμό των άρρωστων ζώων στους τοπικούς πληθυσμούς. Η έρευνα δείχνει πως τα είδη που είναι καλύτερα προσαρμοσμένα να επιβιώνουν σε “περιχαρακωμένους” βιότοπους είναι οι αποτελεσματικότεροι κομιστές παθογενών ιών. Όταν οι βιότοποι διασπώνται και μειώνονται σε μέγεθος, τα είδη αυτά αναμειγνύονται και προσβάλλουν τα υγιή που δεν φέρουν ασθένειες, ενώ οι άνθρωποι έρχονται σε συχνότερη επαφή μαζί τους.

4. Απρόβλεπτες καιρικές συνθήκες
Το ζήτημα του καιρού δεν έχει να κάνει με το αν θα πάρουμε ομπρέλλα ή όχι, αλλά είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για ολόκληρες αγροτικές -και όχι μόνο- κοινωνίες σε όλο τον κόσμο. Η αλλαγή των κλιματικών συνθηκών συνεπάγεται ξηρασίες, καταστροφές και ξεριζωμό για δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπων.

5. Κόστος σε ανθρώπινες ζωές
Από τη διατήρηση της βιοποικιλότητας εξαρτάται η ζωή αλιέων, αγροτών κλπ. Η επιβίωση του ανθρώπου είναι αδιάρρηκτα συνδεδεμένη με τα οικοσυστήματα που τον περιβάλλουν.

6. Απώλεια της εικόνας της Φύσης
Η φύση δεν είναι κάτι μη χειροπιαστό για το οποίο διαβάζουμε στα βιβλία και τις εγκυκλοπαίδειες. Όταν θα έχουμε καταστρέψει το φυσικό περιβάλλον και στρέψουμε το βλέμμα από την οθόνη του υπολογιστή, τι θα έχει απομείνει;

Πηγή: www.econews.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Αποτιμώντας την βιοποικιλότητα στην Ευρώπη το 2010...

«Η Ευρώπη απέχει πολύ ακόμα από την επίτευξη του στόχου διατήρησης της βιοποικιλότητας για το 2010 και εξακολουθεί να διατρέχει τον κίνδυνο της μη επίτευξης των μελλοντικών στόχων εκτός και αν αλλάξει τον τρόπο διαχείρισης του περιβάλλοντός μας», αναφέρεται στην έκθεση για τη βιοποικιλότητα, που έδωσε στη δημοσιότητα η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία για το Περιβάλλον. Η έκθεση θα παρουσιαστεί στη 10η συνάντηση των χωρών, που μετέχουν στη Σύμβαση για τη Βιοποικιλότητα στη Ναγκόγια της Ιαπωνίας (18 με 29 Οκτωβρίου).
«Για να υπάρξει αλλαγή, χρειαζόμαστε, κατά πρώτον, ευρύτερη κατανόηση και εκτίμηση από το κοινό της βιοποικιλότητας και του ρόλου της στη στήριξη των κοινωνιών και οικονομιών μας. Δεύτερον, οι υπεύθυνοι για τη χάραξη της πολιτικής πρέπει να κατανοήσουν τους παράγοντες που οδηγούν στην απώλεια της βιοποικιλότητας και το πώς μπορούμε να την σταματήσουμε», επισημαίνει η εκτελεστική διευθύντρια της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Περιβάλλοντος, καθηγήτρια Ζακλίν Μακγκλέιντ και προσθέτει: «Αυτό δεν μπορεί να γίνει χωρίς την εμπέδωση της βιοποικιλότητας στην οικονομία». Στην έκθεση διαπιστώνεται ότι η ευρωπαϊκή βιοποικιλότητα έχει εξασθενίσει δραματικά τους τελευταίους δύο αιώνες. Ως μείζονες κίνδυνοι αναγνωρίζονται η καταστροφή και ο κατακερματισμός των οικοσυστημάτων, η επιβολή και επέκταση των αλλόχθονων ειδών, η μόλυνση από ύδατα από αγροτικές καλλιέργειες, η άντληση νερού, η υπερεκμετάλλευση και ο αυξανόμενος αντίκτυπος από την κλιματική αλλαγή.
Αναγνωρίζεται, ωστόσο, ότι οι πολιτικές που υιοθετήθηκαν και υλοποιήθηκαν σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο είχαν θετικό αντίκτυπο σε ορισμένες πλευρές της βιοποικιλότητας, όπως η αύξηση της δασικής κάλυψης τις τελευταίες δύο δεκαετίες στη βόρεια Ευρώπη ή η βελτίωση της κατάστασης σε πολλές πλωτές οδούς, συνεπεία της μείωσης της ρύπανσης από βιομηχανικές και αγροτικές δραστηριότητες.

Οι σημαντικότερες συστάσεις, που κάνουν οι συντάκτες της έκθεσης «Αποτιμώντας την βιοποικιλότητα στην Ευρώπη-2010» είναι:

1. Τα μέτρα διαφύλαξης, όπου υλοποιήθηκαν επιτυχώς, είχαν θετικό αντίκτυπο. Ωστόσο, αρνητική παραμένει η κατάσταση διατήρησης ενός μεγάλου αριθμού οικοσυστημάτων και ειδών, παρέχοντας ένδειξη για ανάγκη εντατικοποίησης των προσπαθειών διατήρησης.

2. Οι δραστηριότητες διατήρησης δεν επαρκούν από μόνες τους για την αντιμετώπιση της απώλειας βιοποικιλότητας, καθώς πολλές από τις αιτίες προέρχονται από τομείς πέραν του ελέγχου των παρεμβάσεων διατήρησης. Άλλοι τομείς που επιδρούν στη βιοποικιλότητα, όπως το εμπόριο, η γεωργία, η αλιεία, οι μεταφορές, η υγεία, ο τουρισμός και ο χρηματοοικονομικός τομέας πρέπει να λάβουν υπόψη τους την οικονομική αξία της βιοποικιλότητας και να αναδιαμορφωθούν ώστε να υποστηρίζουν τη διατήρησή της.

3. Οι πολιτικές και τα μέτρα για την αντιμετώπιση της βιοποικιλότητας πρέπει να διαμορφώνονται κατά τρόπο που να απαντούν σε όλες τις πιέσεις και απειλές σε ένα οικοσύστημα, μη λαμβάνοντας υπόψη τα διοικητικά σύνορα σε ξηρά και θάλασσα και εξασφαλίζοντας, ταυτόχρονα, συνεργασία μεταξύ όλων των τομέων.

4. Η κάλυψη των κενών στη γνώση μέσω περαιτέρω παρακολούθησης, έρευνας και αποτίμησης θα δώσει τη δυνατότητα για καλύτερη λήψη αποφάσεων και καλύτερες πολιτικές στον τομέα της ευρωπαϊκής βιοποικιλότητας.

5. Το πλαίσιο πολιτικής πρέπει να συνοδευτεί και να συμπληρωθεί από προσπάθειες για την ευαισθητοποίηση του κοινού, με στόχο την ενθάρρυνση της δράσης σε ατομικό επίπεδο και την ενίσχυση της απαίτησης των πολιτών για αλλαγές στις σημερινές πολιτικές.

Πηγή: http://www.agrotypos.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Με εξαφάνιση απειλείται το ένα τέταρτο της ελληνικής χλωρίδας...

Το ένα στα τέσσερα είδη των ενδημικών φυτών της ελληνικής γης απειλείται με εξαφάνιση. Συγκεκριμένα 364 είδη φυτών, που φύονται στην Ελλάδα, κατατάσσονται στα πλέον απειλούμενα, δηλαδή ανήκουν στις κατηγορίες εξαφανισθέντα, κινδυνεύοντα και τρωτά. Αυτό προκύπτει από τα στοιχεία που περιέχονται στον κατάλογο που έδωσε στη δημοσιότητα η εταιρεία «Υλη - Προστασία και διαχείριση περιβάλλοντος».
Το μεγάλο μέρος -218- των απειλούμενων φυτών είναι ενδημικά τοπικά είδη (δηλαδή είδη που βρίσκονται μόνο σε μια περιοχή, σε ένα βουνό ή ένα νησί), ενώ άλλα 66 είναι ενδημικά στενότοπα (βρίσκονται σε 2-3 βουνά ή νησιά) και άλλα 28 είναι ελληνικά ενδημικά. Δηλαδή μεγάλο ποσοστό των 1.275 ενδημικών ειδών της χώρας μας ζουν απειλούμενα. Τα υπόλοιπα απειλούμενα είδη φυτών είναι εισαγόμενα.
Τα απειλούμενα είδη φυτών φαίνεται να «έχουν βρει καταφύγιο» σε μεγαλύτερα υψόμετρα, καθώς το 40% περίπου συγκεντρώνονται σε ύψος άνω των 1.000 μέτρων (ενώ οι συγκεκριμένες εκτάσεις αποτελούν μόλις το 11% του συνολικού εμβαδού της Ελλάδας). Τα 327 από τα 364 είδη γονιμοποιούνται από έντομα (εντομόφιλα), αποκαλύπτοντας τη σημασία των εντόμων για την οικολογική ισορροπία. Το 20% των απειλούμενων φυτών στην Ελλάδα αναπτύσσονται εκτός των Ειδικών Ζωνών Διατήρησης NATURA και άρα δεν προστατεύονται.
«Θέλουμε να συμβάλλουμε στη δημιουργία μιας ανοιχτής και προσβάσιμης σε όλους βάσης δεδομένων με τα πλέον απειλούμενα είδη φυτών, που να μπορεί, όχι μόνο να ευαισθητοποιήσει τους πολίτες, αλλά και να τους ενημερώσει για το πού βρίσκονται τα είδη αυτά, από τι κινδυνεύουν, τι πρέπει να γίνει για τη προστασία τους», λέει στην εφημερίδα Καθημερινή ο Ηλίας Αποστολίδης, εκ μέρους της εταιρείας. «Για παράδειγμα, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι πέντε ενδημικά φυτά που απειλούνται βρίσκονται στην περιοχή της Σκύρου όπου σχεδιάζεται μεγάλη εγκατάσταση ανεμογεννητριών», συμπληρώνει.
«Το περιβάλλον είναι μια αλυσίδα. Η απώλεια ειδών από το οικοσύστημα είναι σαν να χάνει η γη κάποια από τα παιδιά της. Δεν γνωρίζουμε τη σημασία όλων των φυτών. Αύριο ίσως ανακαλύψουμε ότι κάποιο απ' αυτά έχει μια φαρμακευτική αξία. Δεν μπορούμε να σπαταλούμε τον βιολογικό πλούτο που κληρονομήσαμε», λέει ο κ. Αποστολίδης.
Οι απειλές για τα φυτά πολλές και δύσκολα αντιμετωπίσιμες. Κυρίως η κατασκευή δασικών δρόμων χωρίς σχέδιο ακόμα και σε περιοχές που αυτοί δεν είναι αναγκαίοι, ο παράκτιος τουρισμός, η γεωργική πρακτική (οργώματα, λιπάνσεις, φυτοφάρμακα), η κατασκευή μεγάλων έργων (φράγματα, αυτοκινητόδρομοι) και εγκαταστάσεων, η επέκταση λατομείων - μεταλλείων, η εκχέρσωση για οικοπεδοποίηση (περιφράξεις δόμηση) ή για καλλιέργεια (όργωμα - φρεζάρισμα - ζιζανιοκτόνα), οι δασικές πυρκαγιές, η κλιματική αλλαγή, η υπερβόσκηση και η υλοτομία.
Το έργο αυτό αποτελεί τη συμβολή της εταιρείας στο Διεθνές Ετος Βιοποικιλότητας του ΟΗΕ, όπως έχει ονομαστεί το 2010, με αξιοποίηση ερευνητικής εργασίας και της βιβλιογραφίας και κύριο υπεύθυνο τον δασολόγο - περιβαλλοντολόγο κ. Θεμιστοκλή Αδαμόπουλο (βλ. και www. biodivercity. gr).

Πηγή: Καθημερινή

Διαβάστε περισσότερα...