Ο 95χρονος Ευάγγελος Τσαχουριδης μαχητής του ΔΣΕ που ζει μόνιμα στην Πολωνία με καταγωγή από την Ποντοκώμη Κοζάνης, γράφει για το αγαπημένο του χωριό...

Ο 95χρονος Ευάγγελος Τσαχουριδης, μαχητής του ΔΣΕ, που ζει μόνιμα στην Πολωνία με καταγωγή από την Ποντοκώμη Κοζάνης, γράφει για το χωριό του:
Η ηρωική Ποντοκώμη μέσα από τις αναμνήσεις του μεγάλου Έλληνα επαναστάτη μουσικού Μίκη:
Η αναμνήσεις του Μίκη είναι καθαρές (εκτός ότι η απόσταση ... του κάτω μέρους του χωριού με το πάνω δεν είναι πολύ μεγάλη ...μικρή είναι και ήπια κλίση , άλλα μετά από μια δύσκολη μέρα του ΄60 με "συντροφιά" τους χαφιέδες και τους παρακρατικούς όλη την μέρα , δικαιολογείτε να του φαίνεται του Μίκη και μακρινή και μεγάλη η ανηφόρα ....Μετά τον ερχομό του Μίκη στο χωριό ,την ομιλία του ...τα τραγούδια , που τραγούδησαν εκατοντάδες άνθρωποι ,τα δίκοχα του ΕΛΑΣ , τα ποντιακά πισία, πιροσκι κλπ ....ήρθε η τρομοκρατία και η βία ... για εβδομάδες είχαμε βίαιες προσαγωγές , κρατητήρια .....μέχρι και δια παντός αποβολή , από όλα τα γυμνάσια του νομού Κοζανης ,στην μικρή όμορφη κοπελίτσα , που "εγκλημάτησε" δίνοντας ένα τριαντάφυλλο στον Μίκη ..... οι κάτοικοι πράγματι ονόμασαν το υπαίθριο μεγάλο αμφιθέατρο "Μίκης Θεοδωράκης" όπου γίνονται κορυφαίες πολιτιστικές εκδηλώσεις ...
Η Ποντοκώμη είναι το μεγαλύτερο προσφυγικό ,ποντιακό χωριό στον νομό Κοζανης και μάλλον σε όλη την Δυτική Μακεδονία (το 85% Καρσλήδες πόντιοι και οι υπόλοιποι από άλλα μέρη του Πόντου , 100% εγγράμματοι εδώ και δυο αιώνες με δάσκαλους από το Φροντιστήριο Τραπεζούντας (ιδρύθηκε το 1682 ), μιλούσαν ποντιακά μητρική ,τουρκικά και ρώσικα . Πολλοί δάσκαλοι ,μηχανικοί από την πρώτη γενιά ...μέχρι σήμερα το χωριό βγάζει μηχανικούς -τεχνικούς -τεχνίτες . Δεν είναι ανταλλάξιμοι της Λωζάννης , άλλα ήρθαν "αυτοβούλως" στην Ελλάδα κατόπιν ....παρέμβασης -προτροπής του Νίκου Καζαντζάκη.
Το χωριό σχεδιάστηκε από τους κατοίκους του ( από τους μηχανικούς Πατσίδη και Σουμελίδη σπουδαγμένους στην Μόσχα επί Τσάρου) με το ιπποδάμειο σύστημα (παράλληλοι και κάθετοι δρόμοι ... αντί πλατείας στο κέντρο ένα μεγάλο βουλεβαρτο (αστικο δασιλειο ) χωρίς εκκλησία (την μετέφεραν εκεί μετά το 1950 και την ήττα του ΔΣΕ ) είχε βιβλιοθήκη (κάηκε ) , θεατρική ομάδα , πολλές βεγγέρες το'30 ,κινηματογράφο , κορυφαία ποδοσφαιρική ομάδα (4η Εθνικη).
Επηρεασμένοι οι Καρσλήδες από την ρωσική Επανάσταση του 1905 ενταθήκαν στην ρωσική αριστερά και ερχόμενοι στην Ελλάδα οργανωθήκαν μαζικά στις γραμμές του ΚΚΕ . Ήτανε η πρώτη κομματική οργάνωση του ΚΚΕ στην Δυτική Μακεδονία το 1927, εκλογικά 85% ΚΚΕ το '30 , μαζικές δίκες ,εξορίες με το "Ιδιώνυμο" το 1934 με αφορμή την θεατρική παράσταση "ο Λαζάραγας" ( θεατρικό γραμμένο στον Πόντο μετά την Επανάσταση του 1905 ) που ανέβασαν οι νεολαίοι της τότε ΟΚΝΕ .... , την κατάστρεψαν δυο φορές ... μια το καλοκαίρι του 1943 ( όπου σκότωσαν 60 νέους ανθρώπους και έκαψαν το 90% των σπιτιών ... αλλά οι γερμανοι-ελληνες παοτζίδες μας εφησαν εργαλεία -ζώα -οικοσυσκευή ) και μια το 1949 , όπου λεηλάτησαν τα πάντα : πέτρες γωνιακες ,κεραμίδια ,γρεντιες ξύλινες , εργαλεία ,ζώα ,οικοσυσκευη κλπ ( ενώ το 85% ήτανε εξορίες ή στην Σαλονίκη στην βίαιη μεταφορά στο Καραβάν -σαράι ). Στο πρώτο αντάρτικο 1941-1945 οι κάτοικοι της Ποντοκώμης έδωσαν 115 αντάρτες στον Ε.Λ.Α,Σ. , ενώ στο δεύτερο αντάρτικο 1946-1949 έδωσαν 210 αγόρια και κορίτσια στον Δ.Σ.Ε.
Ακoλούθησε το γνωστό μεταεμφυλιακό καθεστώς 1950-1975 ,που ή άλλαζες ή σε τσάκιζε σε όλα τα επίπεδα ενός ανθρώπου ....κι όμως ενώ τα περισσότερα χωρία "άλλαξαν" , η Ποντοκώμη άντεξε και το 1958 η ΕΔΑ βγήκε πρώτο κόμμα ξανααγγίζοντας το προπολεμικό 85 % ...σήμερα για 5η φορά οι κάτοικοι θα αφήσουν τα σπίτια τους ( μιας που από κάτω η γης έχει κάρβουνο.... και θα μετατραπεί σε επιφανειακού βάθους ορυχείο ) ... θα μεταφερθεί σε άλλη θέση ( ήδη τα πρώτα 6 σπίτια στην νέα Ποντοκώμη έχουν ήδη κτιστεί )
Ευάγγελος Τσαχουριδης

Πηγή: https://kozani.tv/

Διαβάστε περισσότερα...

«Ξεκινά η διαδικασία για την υπογειοποίηση των πυλώνων στην Ποντοκώμη. Δεν υπάρχει λόγος να γκρεμιστούν τα σπίτια στον παλιό οικισμό» – Τι ζήτησε ο Περιφερειάρχης»...

Σημαντικές διευκρινίσεις για την Ποντοκώμη, το θέμα των πυλώνων και την τύχη του παλιού οικισμού έδωσε ο Περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας Γιώργος Αμανατίδης.
Όπως ανέφερε στο kozan.gr, μετά την υπογειοποίηση των πυλώνων δημιουργείται η δυνατότητα να τεθεί ξανά το ζήτημα της αποχώρησης των κατοίκων από τον παλιό οικισμό.
«Θεωρητικά ναι, ακόμα και τώρα μπορεί να το πει», απάντησε σε σχετική ερώτηση για το αν η ΔΕΗ θα μπορούσε να ζητήσει από τους κατοίκους να αποχωρήσουν.
Ταυτόχρονα, όμως, σημείωσε ότι εξετάζεται το ενδεχόμενο να μην κατεδαφιστούν τελικά τα σπίτια του παλιού οικισμού. «Μιλάω με τον υπουργό με το σκεπτικό μήπως να μην γκρεμίζονταν πλέον τα σπίτια. Δεν υπάρχει λόγος», είπε χαρακτηριστικά.
Μάλιστα έθεσε και μια ακόμη διάσταση, λέγοντας ότι αν γίνουν μεγάλες επενδύσεις στην περιοχή, τα σπίτια θα μπορούσαν ενδεχομένως να αξιοποιηθούν μελλοντικά για άλλες ανάγκες.

Πηγή: https://kozan.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Ένας ωκεανός από φωτοβολταϊκά...

Δεν ειναι μια ψεύτικη εικόνα της ΑΙ, δεν είναι μια επεξεργασμένη φωτογραφία, ειναι φωτογραφημένη πραγματικότητα. Ένας ωκεανός από φωτοβολταϊκά. Για να καταλάβετε την κλίμακα των μεγεθών παρατηρήστε πώς φαίνονται τα αυτοκίνητα στο τοπίο. Αυτό συμβαίνει στην περιοχή της παλιάς Ποντοκώμης και λίγο πολύ σε ένα μεγάλο μέρος του νομού Κοζάνης. Να τους χαιρόμασστε όλους αυτούς που αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμας... Πηγή φωτογραφίας https://www.facebook.com/vrettakosalexandros

Διαβάστε περισσότερα...

Αυτά έλεγε τον Ιούνιο του 2025 ο δήμαρχος Κοζάνης Γιάννης Κοκκαλιάρης στον Π. Τσαρτσιανίδη & στο kozani.tv, για τη μετεγκατάσταση Ποντοκώμης και τη μεταφορά των πυλώνων υψηλής τάσης από τον νέο οικισμό...

Διαβάστε περισσότερα...

Το ελληνικό χωριό με τα 13 σπίτια και τους ελάχιστους κατοίκους που έμεινε στη... μέση

Λίγα χιλιόμετρα έξω από την Κοζάνη, η Νέα Ποντοκώμη εξακολουθεί να αποτελεί ένα ιδιαίτερο παράδειγμα οικισμού που δημιουργήθηκε στα χαρτιά για να στεγάσει μια ολόκληρη κοινότητα, αλλά στην πράξη αναπτύσσεται με αργούς ρυθμούς.
Αν και σε παλαιότερα δημοσιεύματα είχε χαρακτηριστεί «το μικρότερο χωριό της Ελλάδας», καθώς υπήρχε μόνο μία κατοικία, σήμερα η εικόνα έχει διαφοροποιηθεί. Σύμφωνα με πρόσφατο ρεπορτάζ του ΣΚΑΪ, έχουν ανεγερθεί 13 σπίτια, στα οποία διαμένουν τέσσερις οικογένειες. Ο αριθμός παραμένει εξαιρετικά μικρός σε σχέση με τον αρχικό σχεδιασμό, ωστόσο ο οικισμός δεν είναι πλέον το «χωριό του ενός σπιτιού».
Η Νέα Ποντοκώμη σχεδιάστηκε για τη μετεγκατάσταση της παλιάς Ποντοκώμης, η οποία απαλλοτριώθηκε λόγω των λιγνιτικών δραστηριοτήτων της Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ). Ο νέος οικισμός διαθέτει εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο και έχουν παραχωρηθεί οικόπεδα στους δικαιούχους, με πρόβλεψη για πλήρη ανάπτυξη κατοικιών και υποδομών.
Ωστόσο, παρά τη σταδιακή ανέγερση κατοικιών, η συνολική εικόνα παραμένει ημιτελής. Προβλήματα που έχουν αναφερθεί κατά καιρούς – όπως καθυστερήσεις σε βασικές υποδομές, ζητήματα με δίκτυα και τεχνικές εκκρεμότητες – εξακολουθούν να επηρεάζουν την πλήρη λειτουργία του οικισμού. Η περιορισμένη εγκατάσταση κατοίκων αποτυπώνει και την αργή μετάβαση από τον σχεδιασμό στην πραγματική οικιστική ζωή.
Τυπικά, η Νέα Ποντοκώμη είναι ένας οργανωμένος νέος οικισμός. Πρακτικά, όμως, πρόκειται για μια κοινότητα που βρίσκεται ακόμη σε φάση διαμόρφωσης, με ελάχιστο πληθυσμό και με υποδομές που δεν έχουν ολοκληρωθεί στο σύνολό τους.

Πηγή: https://www.protothema.gr/greece/article/1775426/nea-podokomi-kozanis-enas-imitelis-oikismos-me-13-spitia-kai-elahistous-katoikous/

Διαβάστε περισσότερα...

Η υπόθεση της μετατόπισης των πυλώνων στη Νέα Ποντοκώμη συνιστά θεσμική και πολιτική προσβολή προς την τοπική κοινωνία...

Ο τρόπος με τον οποίο εξελίχθηκε και επιχειρήθηκε να ολοκληρωθεί η υπόθεση της μετατόπισης των πυλώνων υπέρ υψηλής τάσης στη Νέα Ποντοκώμη συνιστά θεσμική και πολιτική προσβολή προς την τοπική κοινωνία. Αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αδιαφάνειας, διοικητικής αυθαιρεσίας και περιφρόνησης απέναντι στους πολίτες.
Από το 2024 (εν κρυπτώ?) αποφασίστηκε η αλλαγή στην όδευσης των πυλώνων από υπόγεια σε υπέργεια, με την δρομολόγηση της αναθεώρησης της ΑΕΠΟ, και την κήρυξη αναγκαστικής απαλλοτρίωσης.
Σε ό,τι αφορά τον Δήμο Κοζάνης, τα ερωτήματα είναι αμείλικτα:
Ή γνώριζαν και σιώπησαν, αφήνοντας τους πολίτες στο σκοτάδι,
ή δεν γνώριζαν, γεγονός που αποδεικνύει πλήρη απουσία ελέγχου και πολιτικής επάρκειας.
Και στις δύο περιπτώσεις, η ευθύνη είναι βαριά.
Το ότι ο Περιφερειάρχης και οι κυβερνητικοί βουλευτές αναγκάστηκαν, υπό την πίεση των κοινωνικών αντιδράσεων, να παρέμβουν για να επανέλθει η λύση της υπόγειας διέλευσης, δεν αποτελεί επιτυχία. Αποτελεί ομολογία ότι το σύστημα λειτούργησε λανθασμένα και ότι χωρίς την πίεση της κοινωνίας η υπέργεια λύση θα είχε προχωρήσει.
Στο Δημοτικό Συμβούλιο της 09-02-2026, ο βουλευτής κ. Κωνσταντινίδης εξέφρασε αγανάκτηση για την έλλειψη ενημέρωσης και διαβούλευσης. Όμως το ερώτημα παραμένει: πώς είναι δυνατόν να εκπλήσσεται κανείς από διαδικασίες που, δυστυχώς, έχουν καταντήσει κανόνας στη διαχείριση κρίσιμων ζητημάτων για την περιοχή;
Τέλος, προκαλεί τουλάχιστον απορία το γεγονός ότι στην ανακοίνωση της Περιφέρειας στις 12/02/2026 εκφράζονται ευχαριστίες προς τον κ. Παπαθανάση για την «επίλυση» του θέματος. Δεν χρειάζονται ευχαριστίες για τη διόρθωση ενός προβλήματος που δημιουργήθηκε μέσα από πολιτικές και διοικητικές αστοχίες. Χρειάζεται ανάληψη ευθύνης. Διότι αυτό που εκτυλίχθηκε δεν ήταν μια επιτυχής παρέμβαση, αλλά μια ντροπιαστική για την περιοχή διαχείριση.
Πρέπει να γίνει κατανοητό πως, στραβά αρμενίζουμε, δεν είναι στραβός ο γιαλός…!

Λευτέρης Ιωαννίδης

Διαβάστε περισσότερα...

Δεν φεύγουμε από την παλιά Ποντοκώμη, αν δεν γίνουν έργα υποδομής στο νέο οικισμό...

Διαβάστε περισσότερα...

Και το δούλεμα συνεχίζεται...

Τόσα χρόνια δούλεμα... Τόσα χρόνια υποκρισία... Και τώρα κατόπιν "ενεργειών τους" δώθηκε λύση στο ζήτημα...
Ντροπή μηδέν. Αλλά καλά μας κάνουν αφού τελικά τέτοιους ανθρώπους θέλουμε...
Αφού τόσα χρόνια μιλάγαμε για υπογειοποίηση, γιατί δεν υπήρξε η πολιτική βούληση να εξασφαλιστεί χρηματοδότηση, γιατί δεν έγινε αυτό νωρίτερα;
Γιατί έπρεπε να προηγηθούν χρόνια διαμαρτυριών, απαξίωσης, αναστάτωσης και αγωνίας; Γιατί οι πολίτες να ζουν πάντα με την αβεβαιότητα ότι οι περιουσίες τους θα υποβαθμιστούν;
Γιατί η διοίκηση να εμφανίζεται αποτελεσματική μόνο όταν η πίεση γίνεται έντονη και το ζήτημα λαμβάνει δημοσιότητα;
Μέσα από την υπόθεση αυτή αναδεικνύεται για άλλη μια φορά, μια διαχρονική παθογένεια: η ολιγωρία, η έλλειψη έγκαιρου σχεδιασμού αλλά η απουσία ουσιαστικής διαβούλευσης με τις τοπικές κοινωνίες. Δεν είναι καθόλου επιτυχία να λύνεται ένα πρόβλημα σε μία συνάντηση κύριοι. Είναι αποτυχία το ότι δεν λύθηκε νωρίτερα και δεν είναι ώρα για δελτία τύπου που δείχνουν το δούλεμα σε όλο του το μεγαλείο.
Κύριοι, σαν τοπική κοινωνία, δεν ζητάμε «χάρες» ούτε ευχαριστίες. Ζητάμε σοβαρότητα, πρόβλεψη και σεβασμό. Ζητάμε τα έργα να σχεδιάζονται με κοινωνική ευαισθησία από την αρχή και όχι να διορθώνονται εκ των υστέρων υπό την πίεση αντιδράσεων. Αν η λύση ήταν τελικά εφικτή, τότε κάποιοι οφείλουν να εξηγήσουν γιατί δεν επελέγη εξαρχής.
Αν δεν ήταν, τότε τι άλλαξε μέσα σε λίγες ώρες; Οι πολίτες της Ποντοκώμης δικαιούνται εδώ και πολλά χρόνια απαντήσεις σε κρίσιμα ζητήματα που έχουν οδηγήσει σε αδιέξοδα. Και κυρίως, δικαιούνται να μη χρειάζεται κάθε φορά «μία κρίσιμη συνάντηση» για να επιλυθούν ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν αντιμετωπιστεί εγκαίρως, με σχέδιο και υπευθυνότητα.

Διαβάστε περισσότερα...

Ποντοκώμη fast track και ευθύνες...

Η υπόθεση της αλλαγής όδευσης των πυλώνων στην Ποντοκώμη αποκαλύπτει ένα γνώριμο διοικητικό μοτίβο. Σχέδια που ωριμάζουν σε φακέλους και μητρώα επί μήνες, διαδικασίες που κινούνται σε κεντρικό επίπεδο και τοπικές αρχές που εμφανίζονται εκ των υστέρων αιφνιδιασμένες. Όταν όμως υπάρχουν καταχωρίσεις, διαβιβάσεις και γνωμοδοτήσεις από το 2024, το ερώτημα δεν είναι αν υπήρξε πληροφόρηση, αλλά ποιος την έλαβε, πότε και τι έκανε με αυτήν.
Η επιτάχυνση λόγω χρηματοδοτήσεων και σχεδίων αξιοποίησης δεν μπορεί να λειτουργεί ως άλλοθι για θολές γραμμές ευθύνης. Η Ποντοκώμη δεν είναι τεχνικό διάγραμμα, είναι πραγματική κοινότητα που ακόμη δεν έχει ριζώσει στον νέο της χώρο. Αν τώρα προστεθούν δικαστικές εμπλοκές και κοινωνικές αντιδράσεις, το κόστος της βιασύνης θα αποδειχθεί μεγαλύτερο από το κόστος της έγκαιρης διαφάνειας.

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται η διαδικασία τροποποίησης της περιβαλλοντικής αδειοδότησης για την αλλαγή όδευσης τμημάτων των γραμμών μεταφοράς 400kV στην περιοχή της νέας Ποντοκώμης, με τον διοικητικό φάκελο να δείχνει συνεχή αλληλογραφία του ΑΔΜΗΕ με αρμόδιες υπηρεσίες ήδη από το φθινόπωρο του 2024. Τα στοιχεία του Ειδικού Περιβαλλοντικού Μητρώου που αναζήτησε ο «Χ» και οι επίσημες γνωμοδοτήσεις επιβεβαιώνουν ότι η διαδικασία δεν είναι πρόσφατη, αλλά εξελίσσεται εδώ και μήνες, ενώ εντείνονται τα ερωτήματα για το αν και πότε είχαν ενημερωθεί ο Δήμος Κοζάνης και η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, φορείς που δηλώνουν πως ενημερώθηκαν «πρόσφατα».
Η υπόθεση αφορά την τροποποίηση της ΑΕΠΟ του 2011 για τις υφιστάμενες γραμμές μεταφοράς υπερυψηλής τάσης Αχαρναί- Πτολεμαΐδα και Καρδιά – Τρίκαλα. Η τροποποίηση συνδέεται άμεσα με τη μετεγκατάσταση της Ποντοκώμης και το εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο της νέας θέσης. Με βάση τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου, προβλέπεται «παραλλαγή της όδευσης σε μήκος περίπου 2,4 χιλιομέτρων ανά γραμμή, αποξήλωση υφιστάμενων πυλώνων και εγκατάσταση νέων ώστε να αποφευχθεί η εμπλοκή με την περιοχή του νέου οικισμού». Σύμφωνα με πληροφορίες του «Χ», ο αρχικός προγραμματισμός του ΑΔΜΗΕ προέβλεπε ολοκλήρωση του έργου το 2028. Ωστόσο το καλοκαίρι του 2024, με παρέμβαση της ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΑΕ, ζητήθηκε σε αυστηρό χρονοδιάγραμμα να αναζητηθεί εναλλακτική λύση ώστε το έργο να ολοκληρωθεί έως το 2026, προκειμένου να διασφαλιστούν χρηματοδοτήσεις από το Ταμείο Ανάκαμψης. Στο ίδιο πλαίσιο, κατά τις ίδιες πληροφορίες, η επιτάχυνση συνδέεται και με τον σχεδιασμό για την πλήρη ισοπέδωση της παλιάς Ποντοκώμης έως το 2026, ώστε να προχωρήσουν νέες παρεμβάσεις στην έκταση.
Μετά την κατεύθυνση αυτή, ο ΑΔΜΗΕ προχώρησε σε αλλαγή όδευσης και κατάθεση φακέλου τροποποίησης περιβαλλοντικών όρων. Από τα έγγραφα προκύπτει ότι από το φθινόπωρο του 2024 ξεκίνησε ο έλεγχος πληρότητας και η διαβίβαση του φακέλου προς γνωμοδότηση σε συναρμόδιες αρχές. Έκτοτε καταγράφεται συνεχής ανταλλαγή εγγράφων με υπηρεσίες περιβαλλοντικής αδειοδότησης, δασικές αρχές, αρχαιολογικές υπηρεσίες και άλλες διευθύνσεις του Δημοσίου.
Γνωμοδοτήσεις δασικών υπηρεσιών αναφέρονται ρητά στην παραλλαγή των γραμμών λόγω της μετεγκατάστασης της Ποντοκώμης και εξετάζουν τις θέσεις νέων πυλώνων σε σχέση με τους δασικούς χάρτες και τις κατηγορίες εκτάσεων. Επιβεβαιώνεται ότι πρόκειται για επίσημη διαδικασία τροποποίησης ΑΕΠΟ με συγκεκριμένη περιβαλλοντική ταυτότητα έργου και εν εξελίξει γνωμοδοτικό κύκλο. Αντίστοιχα, από τις υπηρεσίες πολιτιστικής κληρονομιάς δεν προκύπτει μέχρι στιγμής ζήτημα προστατευόμενων μνημείων στην άμεση περιοχή, με πρόβλεψη τήρησης των νόμιμων διαδικασιών αν εντοπιστούν ευρήματα.
Την ίδια ώρα, σύμφωνα με πληροφορίες του «Χ», μετά τις αντιρρήσεις που έχουν ήδη κατατεθεί για τη νέα όδευση από επιχειρήσεις και ιδιοκτήτες οικοπέδων της περιοχής, δρομολογείται κατάθεση ασφαλιστικών μέτρων. Εφόσον προχωρήσουν οι συγκεκριμένες νομικές ενέργειες, εκτιμάται ότι θα επιφέρουν σημαντική καθυστέρηση στη συνολική διαδικασία αδειοδότησης και υλοποίησης.

Περιφέρεια: Δίνουμε λύση στο πρόβλημα
Στο μεταξύ, σε σύσκεψη την Πέμπτη στο γραφείο του Αναπληρωτή Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Νίκου Παπαθανάση, με τη συμμετοχή του Περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας Γιώργου Αμανατίδη και των βουλευτών Κοζάνης Στάθη Κωνσταντινίδη και Μιχάλη Παπαδόπουλου, εξετάστηκε το ζήτημα της μετατόπισης των πυλώνων και των γραμμών υψηλής τάσης του ΑΔΜΗΕ στη Νέα Ποντοκώμη. Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση της Περιφέρειας, με τη σύμφωνη γνώμη του Προέδρου του ΑΔΜΗΕ Μανούσου Μανουσάκη αποφασίστηκε να προωθηθεί λύση υπογειοποίησης των γραμμών και όχι η εναλλακτική υπέργεια όδευση που επηρεάζει κατοικίες και ιδιοκτησίες. Όπως αναφέρεται, τα πρόσθετα κόστη θα καλυφθούν σε συνεργασία Υπουργείου Οικονομικών και ΑΔΜΗΕ, ο οποίος θα αναλάβει και την υλοποίηση. Σε διαφορετική περίπτωση, το έργο θα εκτελεστεί από την Περιφέρεια. Προηγήθηκε τεχνική σύσκεψη Περιφέρειας και στελεχών του ΑΔΜΗΕ, ενώ τις επόμενες ημέρες αναμένεται οριστικοποίηση της διαδικασίας και των τεχνικών λεπτομερειών.
Με δεδομένο όμως ότι η διαδικασία στο Ειδικό Περιβαλλοντικό Μητρώο και η διαβίβαση φακέλων προς γνωμοδότηση καταγράφονται από το 2024, το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι πότε είχαν γνώση του σχεδιασμού οι τοπικές αρχές και γιατί δεν αναδείχθηκε νωρίτερα το ζήτημα σε πολιτικό και θεσμικό επίπεδο.
Το θέμα αποκτά και ευρύτερη πολιτική διάσταση, καθώς η Ποντοκώμη, αν και τυπικά θεωρείται μετεγκατεστημένος οικισμός, παρουσιάζει περιορισμένη πραγματική εγκατάσταση στον νέο χώρο, με λίγους κατοίκους να έχουν μέχρι σήμερα προχωρήσει σε οικοδόμηση και μόνιμη μετεγκατάσταση. Το συνδυασμένο βάρος τεχνικών αποφάσεων, επιταχύνσεων, πιθανών δικαστικών εμπλοκών και διοικητικών χειρισμών διαμορφώνει ένα σύνθετο τοπίο ευθυνών που αναμένεται να απασχολήσει έντονα το επόμενο διάστημα.

Πηγή: Σωκράτης Μουτίδης – www.xronos-kozanis.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Νέα όδευση πυλώνων ΑΔΜΗΕ στο νέο οικισμό Ποντοκώμης – Οι θιγόμενοι «ξεδιπλώνουν» το χρονικό και ζητούν άμεση αντίδραση...

Στο πλαίσιο της συζήτησης που διεξήχθη το βράδυ της Δευτέρας 9 Φεβρουαρίου στο Δημοτικό Συμβούλιο Κοζάνης για τη μετατόπιση και τη νέα όδευση των πυλώνων του ΑΔΜΗΕ στην περιοχή του νέου οικισμού της Ποντοκώμης στην ΖΕΠ (δείτε εδώ σχετικά), τοποθετήθηκαν αναλυτικά πολίτες, επαγγελματίες και φορείς που δηλώνουν άμεσα θιγόμενοι από τη συγκεκριμένη εξέλιξη, καταθέτοντας στοιχεία για το πώς – όπως υποστήριξαν – οδηγήθηκε η υπόθεση στο σημερινό σημείο.
Το λόγο, μεταξύ άλλων, έλαβε ο δικηγόρος Κοζάνης Δημήτρης Φεσατίδης, ένας εκ των ιδιοκτητών που επηρεάζονται από τη νέα χάραξη. Ο κ. Φεσατίδης ευχαρίστησε τη Δημοτική Αρχή και το Δημοτικό Συμβούλιο για το γεγονός ότι αναγνώρισαν τη σοβαρότητα του ζητήματος, τονίζοντας ότι «υπάρχει μεγάλος αγώνας μπροστά» και πως το θέμα δεν μπορεί να αφεθεί έτσι. Όπως εξήγησε, ο ΑΔΜΗΕ κατέθεσε δύο αιτήσεις στο πλαίσιο της διαδικασίας απαλλοτρίωσης, αξιοποιώντας το άρθρο 7α του Κώδικα Απαλλοτριώσεων, το οποίο – όπως ανέφερε χαρακτηριστικά – επιτρέπει την έναρξη εργασιών πριν από την ολοκλήρωση της απαλλοτρίωσης και πριν από οποιαδήποτε αποζημίωση. Οι αιτήσεις αυτές συζητήθηκαν στο δικαστήριο στις 7 Ιανουαρίου 2026, με την απόφαση να αναμένεται, ενώ – σύμφωνα με τον ίδιο – το θεσμικό πλαίσιο προβλέπει περιορισμένες υποχρεώσεις δημοσιότητας, όπως μια μια σύντομη περίληψη στον τοπικό Τύπο και ανάρτηση της αίτησης στο δημοτικό κατάστημα, με προθεσμία μόλις 15 ημερών πριν από τη δικάσιμο. Ο κ. Φεσατίδης υποστήριξε ότι όλοι οι θιγόμενοι είχαν την πεποίθηση πως το έργο αφορούσε υπογειοποίηση των καλωδίων, κάτι που – όπως είπε- δεν προέκυψε τυχαία, αλλά βασιζόταν σε δηλώσεις επίσημων φορέων και σχετική αλληλογραφία. Όταν, μετά τη συζήτηση της υπόθεσης στο δικαστήριο, έγινε αντιληπτό ότι πρόκειται για υπέργεια όδευση, διαπιστώθηκε – όπως ανέφερε – η πραγματική σοβαρότητα του ζητήματος. Σύμφωνα με τον ίδιο, η κρίσιμη περίοδος μέχρι την έκδοση της απόφασης αξιοποιείται χρονικά, ενώ αν εκδοθεί θετική απόφαση βάσει του άρθρου 7α, ο ΑΔΜΗΕ θα μπορεί εντός ενός μήνα να προχωρήσει σε εργασίες, με την απόφαση αυτή να μην προσβάλλεται με ένδικα μέσα. Ο κ. Φεσατίδης σημείωσε ότι, εξετάζοντας τις μελέτες στις οποίες στηρίζεται η απαλλοτρίωση – μεταξύ αυτών και τροποποιητική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων του 2025, όπου εμφανίζεται για πρώτη φορά ο όρος «εναέρια όδευση» – εντοπίστηκαν, κατά την άποψή του, σοβαρές πλημμέλειες. Όπως είπε, οι θιγόμενοι εξετάζουν το ενδεχόμενο αίτησης ακύρωσης και αίτησης αναστολής, με στόχο να προσβληθεί συνολικά το κύρος της απαλλοτρίωσης. «Αφού δεν μπορώ να σταματήσω την μπουλντόζα, πρέπει να προσπαθήσω να τραβήξω τη γη κάτω από τα πόδια της», ανέφερε χαρακτηριστικά, υποστηρίζοντας ότι μόνο με συλλογική αντίδραση Δήμου, φορέων και πολιτών μπορεί να επανεξεταστεί η υπόθεση.
Στη συζήτηση τοποθετήθηκε κι ο κ. Κουκουτάρης, Διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας ALFA – Αθανάσιος Δ. Κουκουτάρης ΑΕΒΕ, επισημαίνοντας ότι η νέα όδευση των γραμμών υπερυψηλής τάσης περνά σχεδόν πάνω από τις εγκαταστάσεις της επιχείρησης, η οποία απασχολεί – όπως ανέφερε – περίπου 600 εργαζόμενους σε 24ωρη λειτουργία. Ο ίδιος εξέφρασε την ανησυχία του ότι πρόκειται για τετελεσμένο γεγονός, σημειώνοντας πως η γραμμή 800 kV, όπως ειπώθηκε– δημιουργεί σοβαρά ζητήματα ασφάλειας και λειτουργίας για την επιχείρηση.
Ακολούθησε η τοποθέτηση του πρώην αυτοδιοικητικού Φώτη Κεχαγιά, ο οποίος ζήτησε να παρουσιαστεί ο χάρτης της νέας όδευσης, υποστηρίζοντας ότι μεταφέρεται ένα πρόβλημα από τη Νέα Ποντοκώμη σε περίπου 150 ιδιοκτησίες και σε μία από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις της Δυτικής Μακεδονίας (ALFA). Ο κ. Κεχαγιάς αναφέρθηκε σε ζητήματα ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας από τις παράλληλες γραμμές υπερυψηλής τάσης, επικαλούμενος εκθέσεις της Ε.Ε. και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, ενώ σημείωσε ότι η νέα όδευση περνά σε μικρή απόσταση από κατοικίες, γήπεδα της ΕΠΣ, το Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής και άλλες δραστηριότητες. Κατά τον ίδιο, η αλλαγή όδευσης συνδέεται με την ανάγκη μετακίνησης του οικισμού της Νέας Ποντοκώμης και την απελευθέρωση εκτάσεων για επενδύσεις, με αποτέλεσμα –όπως υποστήριξε– το πρόβλημα να «ξεφορτώνεται» από το ννέο οικισμό και να μεταφέρεται σε άλλους κατοίκους και επαγγελματίες. Ο κ. Κεχαγιάς κάλεσε τον Δήμο να προχωρήσει άμεσα σε νομικές ενέργειες, επισημαίνοντας ότι δικαστική απόφαση της 7ης Ιανουαρίου εκδόθηκε χωρίς να έχουν γνώση οι θιγόμενοι.
Τέλος, το λόγο πήρε ο πρόεδρος των Αστικών ΚΤΕΛ Κοζάνης Θεόδωρος Μιχαηλίδης, ο οποίος ανέφερε ότι η νέα χάραξη τέμνει ιδιοκτησία των Αστικών ΚΤΕΛ στην οποία έχουν ήδη αδειοδοτηθεί εγκαταστάσεις για πρατήριο καυσίμων, συνεργεία και αμαξοστάσιο, στο πλαίσιο των απαιτήσεων της απελευθέρωσης των αστικών συγκοινωνιών. Όπως είπε, η τοποθέτηση γραμμών υψηλής τάσης καθιστά αδύνατη τη συμμετοχή του ΚΤΕΛ σε διαγωνισμούς και δημιουργεί –σύμφωνα με τον ίδιο– ζημιά δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ σε βάθος δεκαετίας, με κίνδυνο να τεθεί σε αμφισβήτηση η ίδια η λειτουργία της αστικής συγκοινωνίας στην Κοζάνη. Ο κ. Μιχαηλίδης τόνισε ότι δεν υπήρξε καμία επίσημη ενημέρωση, παρά το γεγονός ότι υπήρχαν σε ισχύ άδειες και εγκεκριμένες επενδύσεις, υποστηρίζοντας ότι οι αποφάσεις ελήφθησαν χωρίς να εξεταστεί τι υπάρχει στο έδαφος. Όπως ανέφερε, το σχέδιο της παράκαμψης του ΑΔΜΗΕ χρονολογείται από τον Σεπτέμβριο του 2024, χωρίς ωστόσο να έχει γνωστοποιηθεί στους άμεσα ενδιαφερόμενους.
Οι παρεμβάσεις των θιγόμενων κατέληξαν σε κοινή διαπίστωση ότι απαιτείται άμεση, συντονισμένη και τεκμηριωμένη αντίδραση, τόσο νομική όσο και θεσμική, ώστε –όπως ειπώθηκε– να μην προχωρήσει η υλοποίηση μιας λύσης που μεταφέρει το πρόβλημα από τη Νέα Ποντοκώμη σε άλλες περιοχές, ιδιοκτησίες και παραγωγικές δραστηριότητες του Δήμου Κοζάνης.

Πηγή: kozan.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Νέα Ποντοκώμη: Στο Δημοτικό Συμβούλιο Κοζάνης το θέμα της νέας όδευσης πυλώνων του ΑΔΜΗΕ ...

Διαβάστε περισσότερα...

Ο Αλέκος Αθανασιάδης μιλά για την Ποντοκώμη...

Διαβάστε περισσότερα...

Καταργήθηκαν και τυπικά το Νηπιαγωγείο και το Δημοτικό Σχολείο Ποντοκώμης...

Tι αποφάσισε, κατά πλειοψηφία, το Δ.Σ. Κοζάνης, στη συνεδρίαση το βράδυ της Τετάρτης 19/11, σε σχέση με τη διατύπωση γνώμης για μεταβολές Σχολικών Μονάδων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Δήμου Κοζάνης για το Σχολικό Έτος 2026 -2027: Την κατάργηση του Νηπιαγωγείου Ποντοκώμης του Δήμου Κοζάνης διότι το συγκεκριμένο σχολείο του Δήμου Κοζάνης λόγω μείωσης του μαθητικού δυναμικού κατά τα σχολικά έτη 2023-24, 2024-2025 και 2025-2026 βρίσκεται σε αναστολή καθώς και την κατάργηση του Δημοτικού Σχολείου Ποντοκώμης του Δήμου Κοζάνης διότι το συγκεκριμένο σχολείο του Δήμου Κοζάνης λόγω μείωσης του μαθητικού δυναμικού κατά τα σχολικά έτη 2023-24, 2024-2025 και 2025-2026 βρίσκεται σε αναστολή.

Διαβάστε περισσότερα...

Ποντοκώμη Κοζάνης: Από την απαλλοτρίωση στην εγκατάλειψη- μια ιστορία χωρίς τέλος...

Η ιστορία της Ποντοκώμης είναι μία από τις πλέον χαρακτηριστικές περιπτώσεις όπου η ανάπτυξη θυσίασε έναν ολόκληρο τόπο στο όνομα της ενέργειας και όμως δεκαετίες μετά η «μετεγκατάσταση» παραμένει ανολοκλήρωτη, αφήνοντας πίσω της έναν πληθυσμό εγκλωβισμένο ανάμεσα σε υποσχέσεις, σκόνη λιγνίτη και διοικητική αβεβαιότητα.
Η Ποντοκώμη Κοζάνης, χωριό με βαθιές ρίζες και ενεργή κοινότητα βρέθηκε στο επίκεντρο των εξορυκτικών δραστηριοτήτων της ΔΕΗ ήδη από τη δεκαετία του ’90. Οι κάτοικοι γνώριζαν ότι αργά ή γρήγορα ο οικισμός θα «περνούσε στην ιστορία» καθώς τα λιγνιτωρυχεία θα επεκτείνονταν κάτω από τα σπίτια τους. Το 2006 με κοινή υπουργική απόφαση αποφασίστηκε επίσημα η απαλλοτρίωση της για τις ανάγκες του Ορυχείου Καρδιάς. Η αποζημίωση των κατοίκων και ο σχεδιασμός ενός νέου οικισμού δίπλα στην Κοζάνη θεωρήθηκαν τότε δεδομένα. Στην πράξη όμως η διαδικασία εξελίχθηκε σε έναν ατέρμονο λαβύρινθο.

Παρότι η ΔΕΗ είχε δεσμευτεί να καλύψει το κόστος των αποζημιώσεων και των έργων υποδομής, οι διαδικασίες προχώρησαν με βήμα χελώνας. Οι απαλλοτριώσεις καθυστέρησαν οι αποτιμήσεις αμφισβητήθηκαν και η χωροθέτηση του νέου οικισμού στο βόρειο τμήμα της Κοζάνης προκάλεσε αντιδράσεις. Στα χρόνια που ακολούθησαν ορισμένοι κάτοικοι μετακόμισαν μόνοι τους, άλλοι παρέμειναν στα ερείπια ενός χωριού που σταδιακά εγκαταλείφθηκε από τις δημόσιες υπηρεσίες. Το 2016 η ΔΕΗ παρέδωσε επίσημα στην Πολιτεία τα σχέδια του νέου οικισμού ωστόσο οι υποδομές δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ. Η νέα Ποντοκώμη υπάρχει στα χαρτιά χωρίς υποδομές ολοκληρωμένες με 5 μόνο σπίτια χωρίς ρεύμα, κεντρική ύδρευση και αποχέτευση και χωρίς οδούς.
Η υπόθεση της Ποντοκώμης δεν είναι μόνο τεχνικό ή διοικητικό ζήτημα. Είναι πρωτίστως ανθρώπινη τραγωδία. Οι κάτοικοι, που κάποτε ζούσαν από τη γη τους και τη γειτονιά τους, βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια αργή αποσύνθεση: Τα σχολεία έκλεισαν, τα μαγαζιά ερήμωσαν και η συλλογική ταυτότητα διαλύθηκε κάτω από το βάρος των υποσχέσεων που δεν τηρήθηκαν.
Σήμερα, δεκαετίες μετά την αρχική απόφαση, ο παλιός οικισμός έχει σχεδόν σβηστεί από τον χάρτη, ενώ ο νέος παραμένει σε ημιτελή κατάσταση. Πολλοί κάτοικοι νιώθουν ότι έχουν χάσει όχι μόνο την περιουσία τους, αλλά και την αξιοπρέπειά τους. Η ευθύνη διαχέεται σε πολλούς: Η ΔΕΗ, που δεν πίεσε έγκαιρα για ολοκληρωμένες λύσεις. Το κράτος, που άφησε τις αποφάσεις να χαθούν σε γραφειοκρατικά συρτάρια και η τοπική αυτοδιοίκηση που συχνά σιώπησε για να μην έρθει σε ρήξη με τα μεγάλα ενεργειακά συμφέροντα.
Η υπόθεση της Ποντοκώμης αναδεικνύει το βαθύτερο πρόβλημα της μεταλιγνιτικής μετάβασης στη Δυτική Μακεδονία: ‘Ενα πέρασμα που έγινε χωρίς σχέδιο, χωρίς συνέπεια και χωρίς σεβασμό προς τις τοπικές κοινωνίες. Η μετεγκατάσταση της Ποντοκώμης παραμένει ανολοκλήρωτο έργο, σύμβολο της αναποτελεσματικότητας και της εγκατάλειψης. Κάθε φορά που οι κάτοικοι ρωτούν πότε θα μπορέσουν να στεγαστούν οριστικά στον νέο οικισμό, η απάντηση είναι η ίδια «υπομονή». Μόνο που η υπομονή εξαντλείται και η αδικία όσο μένει ατιμώρητη μετατρέπεται σε μόνιμη πληγή.
Η ιστορία της Ποντοκώμης δεν είναι ένα απομονωμένο περιστατικό, αλλά ένα παράδειγμα που μας υπενθυμίζει ότι κάθε κοινωνία έχει δικαιώματα τα οποία πρέπει να προστατεύονται. Οι κάτοικοι της Ποντοκώμης, όπως και όλοι οι πολίτες αυτού του τόπου, δικαιούνται σεβασμό, αξιοπρέπεια και καθαρές, δίκαιες διαδικασίες που δεν θα αφήνουν κανέναν έρμαιο υποσχέσεων και εκκρεμοτήτων. Ως πολίτες της Ελληνικής Δημοκρατίας δεν είμαστε απλοί παρατηρητές αποφάσεων που λαμβάνονται στο όνομά μας. Έχουμε τη δύναμη και το δικαίωμα να απαιτούμε διαφάνεια, λογοδοσία και πραγματική υλοποίηση όσων μας αφορούν. Η υπόθεση της Ποντοκώμης μας καλεί να σταθούμε συλλογικά, να διεκδικήσουμε ό,τι μας ανήκει και να υπενθυμίσουμε ότι η Δημοκρατία δεν λειτουργεί χωρίς ενεργούς πολίτες. Γιατί μόνο όταν η φωνή της κοινωνίας ακούγεται, οι πληγές μπορούν να επουλωθούν και το μέλλον να χτιστεί σε θεμέλια δικαιοσύνης και σεβασμού.

Πηγή: https://tokourdistiri.gr - Αλέξανδρος Γεωργιάδης Ypoloipo

Διαβάστε περισσότερα...

Σε καθεστώς διπλής ομηρίας οι κάτοικοι στην Ποντοκώμη Κοζάνης – Αβέβαιο το μέλλον, καμία προοπτική -To ρεπορτάζ της εκπομπής “Όπου Υπάρχει Ελλάδα” του ΣΚΑΙ...

Διαβάστε περισσότερα...

Ανδρέας Αθανασιάδης: Ένας Καρσιώτης ψυχή τε και σώματι...

Ο Ανδρέας Αθανασιάδης είναι ένας Καρσιώτης (όπως αυτοχαρακτηρίζεται) δάσκαλος και μαθηματικός που διδάσκει σε δημοτικά σχολεία του νομού Κοζάνης, όμως θα μπορούσε να διδάσκει σε φοιτητές στα μεγαλύτερα πανεπιστήμια της χώρας μας.
Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα στην Ιστορία τον οδήγησαν στη συγγραφή μονογραφιών πολύ πριν ξεκινήσει και ολοκληρώσει τις μεταπτυχιακές σπουδές του στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης Φλώρινας. Πλέον επικεντρώνεται στις πολιτικές ταυτότητες και επιλογές των εθνοτικών ομάδων, στην περιοχή της Μακεδονίας κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου, της Κατοχής και του Εμφυλίου.
Άοκνος ερευνητής καταφέρνει να αναδεικνύει άγνωστες πτυχές της ιστορίας των προγόνων μας.
Με επιτόπια έρευνα σε Ελλάδα και Τουρκία, καθημερινή εντρύφηση σε αρχειακό υλικό από τη συλλογή των Γενικών Αρχείων του Κράτους αλλά και από άλλους φορείς, επικοινωνία με Τούρκους διανοούμενους και ακαδημαϊκούς μελετητές, έχει εμπλουτίσει την ελληνική βιβλιογραφία με πολύ σημαντικά έργα.

Το βιβλίο «Πρόσφυγες από τον Αντικαύκασο» του Ανδρέα Αθανασιάδη πάνω σε τραπεζούντιο ταραπουλούζ (φωτ.: Αλεξία Ιωαννίδου)
Αφορμή για να τον συναντήσουμε και να μας παραχωρήσει αυτήν την συνέντευξη ήταν το τελευταίο βιβλίο του το οποίο τιτλοφορείται Πρόσφυγες από τον Αντικαύκασο: Όψεις της πολιτικής και κοινωνικής ιστορίας της ελληνικής κοινότητας του Καρς (1878- 1921)* που κυκλοφόρησε από τις έγκριτες εκδόσεις Ινφογνώμων. Ας πάμε όμως να τον γνωρίσουμε καλύτερα!

Ο σιδηροδρομικός σταθμός του Καρς τον Ιούλιο του 2024 και ο συγγραφέας που εξιστορεί στους συνταξιδιώτες του τις περιπέτειες της εξόδου των προγόνων μας (φωτ.: Ανδρέας Αθανασιάδης)
Από πού έλκετε την καταγωγή σας;
Οι πρόγονοί μου και από τους δύο γονείς μου ήταν πρόσφυγες από την επαρχία Καρς, που είχε καταληφθεί από τη ρωσική αυτοκρατορία μετά τον οθωμανικο-ρωσικό πόλεμο του 1878. Από την πλευρά του πατέρα μου, ο παππούς καταγόταν από το χωριό Γιαλαγουζτσιάμ της επαρχίας Καγισμάν του Καρς και η γιαγιά από το χωριό Γέιτσα της επαρχίας Σελίμ του Καρς. Και οι δύο γονείς της μητέρας μου ήταν από το χωριό Κάτω Τσαπίκ, που απείχε μόλις τρία χιλιόμετρα από το Γιαλαγουζτσιάμ.

Η ελληνική εκκλησία του χωριού Γέιτσα (της γιαγιάς του συγγραφέα Ελισάβετ), σήμερα είναι τζαμί. Οι κάτοικοι του χωριού μας οδήγησαν στο πίσω μέρος του τζαμιού (όπου ήταν η είσοδος της χριστιανικής εκκλησίας). Διακρίναμε τον σταυρό πάνω και την ημερομηνία κατασκευής (1895) (φωτ.: Ανδρέας Αθανασιάδης)
Με την είσοδο των οθωμανικών στρατευμάτων στην περιοχή του Καρς και οι δύο οικογένειες μετακινήθηκαν (μετά τα γεγονότα του Καράκιλισε, του Μαρτίου 1918, που περιγράφονται στο βιβλίο) στην περιοχή της Γεωργίας. Οι οικογένειες από το Γιαλαγουζτσιάμ επέστρεψαν στα χωριά τους την άνοιξη του 1919 (περίοδος «αρμενοκρατίας») και την περίοδο καλοκαίρι-αρχές φθινοπώρου 1920 πήραν το δρόμο της τελικής εξόδου, με πορεία από το Καρς, μέσω τραίνου, σε Τιφλίδα και Βατούμ. Από εκεί με καράβι έφτασαν στην Καλαμαριά.
Λίγο αργότερα μετακινήθηκαν στην Ανατολική Θράκη, στην περιοχή Σαράντα Εκκλησιές, όπου και εγκαταστάθηκαν για περίπου ενάμιση χρόνο. Το φθινόπωρο του 1922 ξεκίνησαν νέα έξοδο, με κάρα αυτή τη φορά, κάποιες οικογένειες παρέμειναν στην περιοχή του Κιλκίς και οι υπόλοιπες συνέχισαν προς τη Φλώρινα. Η οικογένεια των δικών μου προγόνων, μαζί με άλλους πρόσφυγες, μετακινήθηκε τότε προς την περιοχή Εορδαίας και εγκαταστάθηκε (το 1924) στο πρώην οθωμανικό χωριό Ερτομούς που μετονομάστηκε σε Ποντοκώμη.
Η οικογένεια των γονέων την μητέρας μου μετά την έξοδό τους από το Καρς, κατά το έτος 1918, μετακινήθηκε βορειότερα από την Τιφλίδα προς Πότι και από εκεί στην Κριμαία και εγκαταστάθηκε στη Συμφερόπολη. Παρά την προσπάθεια των εκεί προσφύγων από το Καρς να βρουν καράβια να μεταναστεύσουν στην Ελλάδα (κατά τα έτη 1920-1922), αυτό δεν επιτεύχθηκε και έτσι εγκλωβίστηκαν στην Κριμαία (μαζί με άλλους πρόσφυγες από την περιοχή του Μικρασιατικού Πόντου) και μετακινηθήκαν προς την Ελλάδα μόλις το 1930. Κατέληξαν στο χωριό Κάτω Κλέστινα της Φλώρινας, όπου βρίσκονταν (ήδη από το 1923-1924) πολλοί συγγενείς τους που είχαν ακολουθήσει άλλες διαδρομές εξόδου.

Ο σιδηροδρομικός σταθμός του Καρς και ένα από τα τρένα των εξόδων των προγόνων μας (από ρωσική φωτογραφία εποχής) (φωτ.: Αρχείο Ανδρέα Αθανασιάδη) Κατάγεστε από τη μεριά του πατέρα σας από το χωριό Ποντοκώμη Κοζάνης, ένα προσφυγικό χωριό που έχει σχεδόν ερημώσει λόγω της ανακοινωθείσας πριν από μερικά χρόνια επέκτασης των ορυχείων της ΔΕΗ. Το βιβλίο που συνυπογράφετε με τον Χρήστο Μιχαηλίδη Γεννηθείς εις Καύκασον Ρωσίας αφηγείται ουσιαστικά την ιστορία της Ποντοκώμης και τα τραύματα που άφησε η Γερμανική Κατοχή και ο Εμφύλιος στην ιδιαίτερη πατρίδα σας. Πώς επιλέξατε τον τίτλο και πού κυρίως βασιστήκατε για τη συγγραφή; «Γεννηθείς εις Καύκασον Ρωσίας» είναι η ακριβής φράση στην αστυνομική ταυτότητα κάθε πρόσφυγα από το Καρς και ευρύτερα από τον Καύκασο και τον Αντικαύκασο, που υποδήλωνε τον τόπο καταγωγής του. Η γραφή του βιβλίου στηρίχθηκε σε ευρύτατη γενικότερη βιβλιογραφία για την περίοδο, σε βιβλιογραφία για την τοπική ιστορία, σε τοπικούς ιστοριογράφους και τα πονήματά τους, σε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές αρχειακές συλλογές και –κυρίως– σε πάμπολλες συνεντεύξεις με κατοίκους του χωριού που βίωσαν τα γεγονότα της περιόδου.
Συμμετείχατε σε αρκετά συνέδρια ιστορίας ως εισηγητής και έχετε ένα βαρυσήμαντο έργο στην ιστοριογραφία. Πώς οργανώσατε την έρευνά σας, σε ποιες πηγές ανατρέξατε; Χρειάστηκε να κάνετε επιτόπια έρευνα ή έλεγχο αρχείων; Μιλήστε μας για την «περιπέτεια» της ιστορικής συγγραφής… Για τη συγγραφή ενός πονήματος ανατρέχεις αρχικά και αναζητάς κάθε τι που έχει ήδη γραφεί σχετικά με το θέμα που σε απασχολεί. Η αρχειακή έρευνα αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για να διευρύνεις και να επανατοποθετήσεις δεδομένα ενώ και η επιτόπια έρευνα είναι ιδιαίτερα σημαντική και μάλλον αποτελεί κι αυτή αναπόσπαστο κομμάτι μια συγγραφικής «περιπέτειας». Μαρτυρίες και προφορικές καταθέσεις, τέλος, θα έρθουν για να προσθέσουν υλικό και επιχειρήματα, επεκτείνοντας την τεκμηρίωση ή την πλαισίωση της όλης προσπάθειας.
Ως αναγνώστρια του τελευταίου βιβλίου σας Πρόσφυγες από τον Αντικαύκασο διαπίστωσα ότι αποκαλύπτει άγνωστες-αγνοημένες πτυχές της παρουσίας των Ελλήνων στο Κυβερνείο Καρς του Αντικαυκάσου. Πώς καταφέρατε να συγκεντρώσετε στοιχεία και μαρτυρίες που ανασυνθέτουν τη θολή μέχρι τώρα εικόνα της παρουσίας αυτής. Όπως και οι προηγούμενες ερευνητικές μου προσπάθειες, έτσι και οι Πρόσφυγες από τον Αντικαύκασο είναι αποτέλεσμα μιας πολυετούς ενασχόλησης. Προγενέστερες εστιασμένες εργασίες, όπως του Γρηγόριου Τηλικίδη, του Στυλιανού Μαυρογένη, του Χρήστου Σαμουηλίδη, του Candan Badem, του Ιωάννη Καζταρίδη, ή ευρύτερα πονήματα όπως του Richard Hovannisian, του Κώστα Φωτιάδη, του Βλάση Αγτζίδη, της Όλγας Κολιαδήμου και άλλων αποτέλεσαν μια πρώτη βάση.
Χρησιμοποιήθηκαν επίσης δημοσιευμένες και αδημοσίευτες αναμνήσεις ή συνεντεύξεις. Κύριο αρχειακό υλικό βρέθηκε στις συλλογές των Γενικών Αρχείων του Κράτους, του Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού αρχείου, του Ιστορικού Αρχείου του υπουργείου των Εξωτερικών, της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών, του Αρχείου Ελευθερίου Βενιζέλου και εντός διαφόρων ιδιωτικών αρχείων. Τεράστια ήταν και η βοήθεια που είχα μέσω επαφών (επί δεκαπενταετίας τουλάχιστον) με Τούρκους ακαδημαϊκούς, μελετητές της περιοχής και της περιόδου, όπως ο Candan Badem (μελετητής των οθωμανικών, ρωσικών και αρμενικών αρχείων), με διδάκτορες όπως ο Alexander Balistreri (που εστιαζόταν στην περιοχή του Καρς κατά την περίοδο που και εγώ προχωρούσα τη μελέτη μου) ή διανοούμενους τοπικούς ερευνητές, όπως ο νομικός Erkan Karagöz (με πάμπολλα πονήματα για το Καρς κατά την περίοδο της ρωσικής κατοχής του).
Ενώ βρισκόμουν προς την ολοκλήρωση του πονήματος, προέκυψε μια επίσκεψη στο Καρς (αρχές Ιουλίου 2024), που έγινε με προτροπή και συμμετοχή του πρεσβύτερου της οικογένειάς μου Ιάκωβου Αθανασιάδη (μαθηματικού, 92 ετών), η οποία οργανώθηκε από τον Erkan Karagöz, που φρόντισε, στις λίγες μέρες της παραμονής μας, να έρθουμε σε επαφή και με τοπικούς ιστορικούς ή ιστοριοδίφες, να δούμε από κοντά τα μέρη των προγόνων μας και κυρίως να εξερευνήσουμε σπιθαμή προς σπιθαμή την πόλη του Καρς, επισκεπτόμενοι όλα σχεδόν τα μέρη που παρουσιάζω στο πόνημά μου και να δούμε έναν μεγάλο όγκο από τα κτήρια που αποτελούν σημεία αναφοράς της αφήγησής μου.
Η πόλη του Καρς διατηρεί και σήμερα πάμπολλα από τα ρωσικά κτήρια της περιόδου, μέγιστος αριθμός των οποίων κατασκευάστηκε από Έλληνες εργολάβους ή υπεργολάβους κατά την περίοδο μετά το 1878.

Ο καθεδρικός ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα όπως δέσποζε στην πόλη του Καρς κατά την περίοδο της ρωσικής κυριαρχίας (φωτ.: Αρχείο Ανδρέα Αθανασιάδη)

Ο καθεδρικός ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα κατά τη ρωσική περίοδο και μπροστά το ρωσικό γυμνάσιο θηλέων στο οποίο φοίτησε η γιαγιά του συγγραφέα (Ελισάβετ) κατά τα έτη 1913-1914 με προτροπή του αδελφού της, δασκάλου στο Καρς Ηλία Ηλιάδη (φωτ.: Αρχείο Ανδρέα Αθανασιάδη) Δυστυχώς, τα μόνα μνημεία που δεν υπάρχουν πια είναι οι δύο ελληνικοί ναοί της πόλης του Καρς, ο καθεδρικός ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα (που κατεδαφίστηκε ή μετατράπηκε –υπάρχει διχογνωμία σ’ αυτό– σε τζαμί το 1957) και ο Άγιος Γεώργιος (που ήταν παλιός ναός και καταστράφηκε λίγα χρόνια μετά την έξοδο των Ελλήνων από το Καρς).

Ο καθεδρικός ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα όπως δέσποζε στον πλέον κεντρικό δρόμο της πόλης του Καρς λίγο πριν από την κατεδάφισή του (φωτ.: Αρχείο Ανδρέα Αθανασιάδη) Ο αντίστοιχος ρωσικός και αρμενικός καθεδρικός ναός μετατράπηκαν σε τζαμί ή μουσείο αντίστοιχα.

Ο καθεδρικός ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα κατά τα έτη της κατεδάφισής του ή της μετατροπής του σε τζαμί (1956-1957) (φωτ.: Αρχείο Ανδρέα Αθανασιάδη) Η επιτόπια λοιπόν επίσκεψη στο Καρς ήταν κι αυτή σημαντικός σταθμός στην γραφή του πονήματος.

Πιθανόν ο ναός του Αγίου Γεωργίου (από ρωσική φωτογραφία εποχής). Η περιοχή ταυτοποιήθηκε από τον συγγραφέα (είναι κάτω από το κάστρο του Καρς, αλλά σήμερα δεν υπάρχουν ούτε ερείπια του ναού) σύμφωνα με τις περιγραφές της γιαγιάς του Ελισάβετ που έμενε σε παραπλήσια οικία. Τοπικοί ιστοριοδίφες υπέδειξαν άλλη περιοχή και ερείπια άλλης εκκλησίας που προσομοιάζει περισσότερο όμως με αρμενική (φωτ.: Αρχείο Ανδρέα Αθανασιάδη) Θυμάμαι από την παιδική μου ηλικία τον πατέρα μου να μας λέει «εμείς είμαστε Καυκάσιοι». Με αυτόν τον τρόπο αφενός μας συνέδεε με τις ρίζες μας και αφετέρου μας καλλιεργούσε την συνείδηση της «ταυτότητας μέσα στην ταυτότητα» με όλα τα ιδιαίτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά μας και την ιστορία μας. Σύντομα ο χαρακτηρισμός αυτός εξέπεσε και αντικαταστάθηκε από την ονομασία Καρσλήδες. Θεωρείτε ότι υπάρχει σημειολογική διαφοροποίηση στους δύο όρους; Ο ελληνικός πληθυσμός της ανατολικής Ανατολίας που μετοίκησε στις ρωσοκρατούμενες νότιες εκτάσεις του Αντικαυκάσου το 1878 (και έζησε εκεί έως και τα έτη 1920-1921) αυτοκαλούνταν «Έλληνες του Καρς» και από τις ρωσικές Αρχές «ελληνική μειονότητα του Κυβερνείου του Καρς». Οι ελλαδικοί υπηρεσιακοί, διπλωματικοί και λοιποί παράγοντες, καθώς και η ελίτ των προσφύγων Ποντίων του Αντικαυκάσου τους παρουσίαζαν –σπανιότατα– ως Κάρσιους, κυρίως όμως ως Καρσιώτες.
Την περίοδο της αναμονής τους στα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας συστήνονταν οι ίδιοι, στα έγγραφα και τις επιστολές τους, ως «Καρσιώτες πρόσφυγες». Στην Ελλάδα εισήλθαν (το 1919) ως Καρσιώτες και αυτή ήταν και η (πρώτη) ονομασία του συλλόγου τους. Το 1920-1921 όμως, καθ’ όλη τη διάρκεια των μετακινήσεών τους, οι ελλαδικές εφημερίδες τους ανέφεραν και τους σύστησαν στην ελλαδική κοινωνία ως Καυκάσιους. Η αλλαγή ονομασίας του συλλόγου τους ήταν πλέον επιβεβλημένη. Όχι μόνο γιατί όλοι στην Ελλάδα τους γνώρισαν ως Καυκάσιους, αλλά και διότι στην ομάδα τους συμπεριλήφθηκαν και Έλληνες από άλλες περιοχές του Αντικαυκάσου.

Εθνολογικό μουσείο Καρς, εκθέματα από ελληνικές εκκλησίες (πιθανόν της πόλης του Καρς) (φωτ.: Ανδρέας Αθανασιάδης) Εντός της χώρας και εντός των νέων κοινοτήτων τους οι ίδιοι αυτοπροσδιορίζονταν με βάση το χωριό καταγωγής τους (Γιαλαουζτσαμλήδες, Τσαπικλήδες κλπ.) ή της περιοχής τους (Κιολαλήδες κλπ.). Το όνομα Καυκάσιοι το υιοθέτησαν με περηφάνια, καθώς ήταν και δηλωτικό της αστυνομικής τους ταυτότητάς τους, όπου σημειωνόταν: «Γεννηθείς εις Καύκασον Ρωσίας».
Κλείνοντας θα ήθελα να ρωτήσω αν θεωρείτε ότι μέσω του βιβλίου σας γράφηκε μια ολοκληρωμένη ιστορία των Ελλήνων του Καρς; Η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Το βιβλίο μου είναι δεν είναι παρά μία ακόμη (πολιτική) ιστορία των ανθρώπων εκείνων και της εποχής τους γραμμένη με όλους τους περιορισμούς του συγγραφέα (ελλιπές αρχειακό υλικό, δυνατότητες συγγραφέα κλπ.).

Εθνολογικό μουσείο Καρς, έκθεση φωτογραφιών κτηρίων ή περιοχών της πόλης του Καρς κατά τη ρωσική περίοδο. Σχεδόν όλα τα κτήρια υπάρχουν ακόμη και σήμερα, το μέγιστο εξ αυτών κτίστηκε με τη συνδρομή Ελλήνων εργολάβων, υπεργολάβων και εργατών (φωτ.: Ανδρέας Αθανασιάδης) Είναι λοιπόν απλά ένα επιπρόσθετο πόνημα, ένα ακόμη βιβλίο μεταξύ άλλων, πάνω στο οποίο θα μπορούσε να ενσκήψει ένας μελλοντικός ερευνητής, και έχοντας νέα αρχειακά τεκμήρια ή επανεκτιμώντας τα υπάρχοντα, ενδεχομένως να προσφέρει μια ποιοτικότερη ή εγκυρότερη ή πιο διευρυμένη αφήγηση, εμπλουτίζοντας έτσι τις γνώσεις μας για την ιστορία των προγόνων μας…

Πηγή: https://www.pontosnews.gr/814687/pontos/andreas-athanasiadis-enas-karsiotis-psychi-te-kai-somati - Αλεξία Ιωαννίδου

* Ο Ανδρέας Απ. Αθανασιάδης εκτός από το βιβλίο Πρόσφυγες από τον Αντικαύκασο: Όψεις της πολιτικής και κοινωνικής ιστορίας της ελληνικής κοινότητας του Καρς (1878-1921), (Ινφογνώμων, Αθήνα 2025) υπογράφει ή συνυπογράφει τα βιβλία:
• Γεννηθείς εις Καύκασον Ρωσίας, Ινφογνώμων, Αθήνα 2010. Το βιβλίο συνυπογράφει ο Χρήστος Μιχαηλίδης.
• «Μήπως εκλονίσθη το εθνικόν του υπόστρωμα;»: Η εποπτεία και ο έλεγχος της «νομιμοφροσύνης» του διδασκάλου στη μετεμφυλιακή Ελλάδα (1950-1974), χ.ε., Κοζάνη 2016
• Στη σκιά του «βουλγαρισμού». Αποτυπώσεις «πολιτικών και εθνικών φρονημάτων» των πολιτών της περιφέρειας Φλώρινας κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου, Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη 2017
• Καυκάσιοι πρόσφυγες και Αριστερά στην ελληνική Μακεδονία. Από την εγκατάσταση έως τα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια, Λ.Ι. Αριστείδου, Φλώρινα 2020
• Ζαχαριάδης και «Μακεδονικό εθνικό ζήτημα» 1949-1956. Η περίπτωση της οργάνωσης «Ήλιντεν», Λ.Ι. Αριστείδου, Φλώρινα 2020. Το βιβλίο συνυπογράφει ο Ηλίας Γρούιος.

Διαβάστε περισσότερα...

Σημαντική εξέλιξη για τις γραμμές υψηλής τάσης στo νέο οικισμό της Ποντοκώμης – Προχωρά η αναγκαστική απαλλοτρίωση εκτάσεων και η θεσμοθέτηση ζωνών διέλευσης...

Σύμφωνα με πληροφορίες του kozan.gr, που παρουσιάζει ένα ακόμη σημαντικό θέμα, με απόφαση του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας προχωρά η αναγκαστική απαλλοτρίωση εκτάσεων και η θεσμοθέτηση ζωνών διέλευσης για την παραλλαγή δύο γραμμών υπερ-υψηλής τάσης 400kV στην Κοζάνη.
Η απόφαση αφορά τα τμήματα:
Γ.Μ. 400kV Καρδιά – Τρίκαλα (ΚΤ41Ν – ΚΤ47Α)
Γ.Μ. 400kV Αχαρναί – Πτολεμαΐδα (ΑΠ1000Α – ΑΠ1006Ν)
Η συγκεκριμένη παραλλαγή αφορά άμεσα τον νέο οικισμό της Ποντοκώμης. Οι δύο γραμμές περνούσαν μέσα και δίπλα από την περιοχή, δημιουργώντας σοβαρό πρόβλημα στη μετεγκατάσταση και την ολοκλήρωση των υποδομών. Η υλοποίηση του έργου θα άρει τα εμπόδια που κρατούσαν «παγωμένες» πολλές παρεμβάσεις στον νέο οικισμό, δίνοντας λύση σε ένα χρόνιο αίτημα των κατοίκων.
Συνολικά, θα απομακρυνθούν και θα ανακατευθυνθούν καλώδια μήκους περίπου 5 χιλιομέτρων, με νέες θέσεις για τους μεταλλικούς πυλώνες και ζώνες διέλευσης μήκους 1,8–1,9 χιλιομέτρων για κάθε γραμμή.

Πηγή: kozan.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Ο Χάρης Κουζιάκης επικεφαλής της παράταξης «Κοζάνη-Τόπος να Ζεις» για την Ποντοκώμη και την Ακρινή στο www.kozani.tv...

Διαβάστε περισσότερα...

Απάντηση στην ερώτηση της Ελληνικής Λύσης στη Βουλή για τη μετεγκατάσταση της Ποντοκώμης Κοζάνης...

Σχετικά με το υπ' αριθ. πρωτ. 19846/19.06.2025 έγγραφο, με την ιδιότητα του επιβλέποντα μηχανικού του έργου "ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΝΕΟΥ ΟΙΚΙΣΜΟΥ ΠΟΝΤΟΚΩΜΗΣ ΔΗΜΟΥ ΚΟΖΑΝΗΣ (Β΄ΦΑΣΗ ΟΔΟΠΟΙΪΑΣ-ΔΙΚΤΥΑ ΥΠΟΔΟΜΗΣ)", επισημαίνονται τα εξής:
1) Η σύμβαση του έργου υπογράφηκε στις 24.03.2020, με χρονικό ορίζοντα ολοκλήρωσης τα δύο χρόνια (24 μήνες).
2) Αντικείμενο της σύμβασης είναι η κατασκευή της Β' Φάσης της οδοποιίας του Νέου οικισμού Ποντοκώμης, καθώς και όλων των δικτύων υποδομής του (δίκτυα ύδρευσης, άρδευσης, ακαθάρτων και ομβρίων). Επίσης, προβλέπονται και η κατασκευή υποδομής για την υπογειοποίηση των καλωδίων Υψηλής τάσης, που διέρχονται από το ανατολικό τμήμα του οικισμού, καθώς και εξωτερικού αγωγού ομβρίων.
3) Ο αρχικός προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται στα 24.000.000 ευρώ (συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α.), ενώ το ποσό της σύμβασης είναι 10.220.651,35 ευρώ (συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α.). Η μέση έκπτωση είναι E*mu = 57, 41%
4) Από την πρώτη στιγμή, το έργο είχε δύο βασικά εμπόδια στην εκτέλεσή του:
α) οι απαλλοτριώσεις για την κατασκευή του εξωτερικού δικτύου ομβρίων (μέχρι και σήμερα δεν έχει εκκινήσει ακόμη η διαδικασία)
β) η κατασκευή των υποδομών υπογειοποίησης δε μπορούσε να γίνει, χωρίς την προσωρινή μετατόπιση των καλωδίων υψηλής τάσης, μιας και η όδευση της υπογειοποίησης είναι στο μεγαλύτερο μέρος της, κάτω από τους πυλώνες και δε μπορούν να πλησιάσουν τα μηχανήματα εκσκαφών
5) Η πανδημία και η πολεμική σύρραξη στην Ουκρανία, προκάλεσαν τεράστιες καθυστερήσεις στις παραλαβές υλικών, επηρεάζοντας αρνητικά το χρονοδιάγραμμα εργασιών
6) Έχουν δοθεί ήδη 4 παρατάσεις περαίωσης εργασιών (η τελευταία είναι μέχρι τις 24.07.2025) και επίκειται μία τελευταία με πιθανό ορίζοντα το τέλος του 2026, οπότε και προβλέπεται η ολοκλήρωση των εργασιών.
7) Αυτή τη στιγμή έχει ολοκληρωθεί το 88-90% των δικτύων κοινής ωφελείας και πρόκειται να εκκινήσουν οι εργασίες κατασκευής πεζοδρομίων και οδοστρωσίας (με προβλεπόμενο χρόνο περαίωσης εργασιών 12-15 μήνες). Δεν έχουν κατασκευαστεί τα δίκτυα κάτω από το δρόμο που διασχίζει το νέο οικισμό (επαρχιακή οδός Κοζάνης-Αργίλου) και κάτω από τους πυλώνες υψηλής τάσης. Με την έναρξη κατασκευής των πεζοδρομίων και της οδοστρωσίας, θα κατασκευαστούν τα τμήματα των δικτύων κάτω από την επαρχιακή οδό, ενώ για το τμήμα κάτω από τους πυλώνες, απαιτείται η απομάκρυνση αυτών.
8) Έχει απορροφηθεί το 47,5% του ποσού της σύμβασης (περίπου 4.975.000,00 ευρώ συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α.), ποσοστό σύμφωνο με την αναμενόμενη απορρόφηση (βάσει προϋπολογισμού) που αναλογούσε στις εργασίες που έχουν εκτελεστεί.
9) Με την ολοκλήρωση του έργου "ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΝΕΟΥ ΟΙΚΙΣΜΟΥ ΠΟΝΤΟΚΩΜΗΣ ΔΗΜΟΥ ΚΟΖΑΝΗΣ (Β΄ΦΑΣΗ ΟΔΟΠΟΙΪΑΣ-ΔΙΚΤΥΑ ΥΠΟΔΟΜΗΣ)", το οποίο βρίσκεται σε εξέλιξη και προκειμένου ο νέος οικισμός να καταστεί ποιοτικά και λειτουργικά έτοιμος για εγκατάσταση, θα υπολείπονται:
-Η κατασκευή του εξωτερικού αγωγού ομβρίων που θα εξασφαλίζει την απορροή των ομβρίων υδάτων του οικισμού σε ασφαλές σημείο
-Η κατασκευή της ασφαλτόστρωσης στον οικισμό
-Η τοποθέτηση πλακών πεζοδρομίου σε όλο τον οικισμό
-Η εκπόνηση μελέτης και η κατασκευή δικτύου ηλεκτροδότησης του οικισμού
-Η κατασκευή δικτύων υποδομής για περίπου 70 οικόπεδα που βρίσκονται κάτω από τους πυλώνες υψηλής τάσης
-Η κατασκευή κτιριακών και λοιπών υποδομών ανάπτυξης (Κοινοτικό κατάστημα, αθλητικές εγκαταστάσεις, πάρκα αναψυχής κτλ)
Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΟΖΑΝΗΣ

ΚΟΚΚΑΛΙΑΡΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Ο δήμαρχος Κοζάνης για την Νέα Ποντοκώμη...

Διαβάστε περισσότερα...