Το Sieben Linden (Επτά Φλαμουριές), ένα χωριουδάκι στην πρώην Ανατολική Γερμανία, στη μέση της διαδρομής από το Αμβούργο στο Βερολίνο, φαινομενικά δεν διαφέρει από άλλα χωριά. Υπάρχει μια συστάδα κατοικιών, αγροί, λίγα αυτοκίνητα παρκαρισμένα στο πλάι του δρόμου, ένα μικρό κατάστημα και στο βάθος ένα επιβλητικό πευκοδάσος. Ωστόσο, αν κανείς κοιτάξει πιο προσεκτικά, θα αντιληφθεί ορισμένες ιδιομορφίες. Θα ανακαλύψει ότι κάποια από τα σπίτια με τη σύγχρονη εμφάνιση έχουν χτιστεί από ξύλα, άχυρο και λάσπη. Υπάρχουν τεράστιες ποσότητες καυσόξυλων, γιατί όλη η θέρμανση εξασφαλίζεται με ξυλόσομπες και λέβητες, καθώς και αρκετοί ηλιακοί συλλέκτες οι οποίοι παρέχουν τον περισσότερο ηλεκτρισμό. Θα δει περισσότερους νέους από όσους θα περίμενε να δει σε μια αγροτική περιοχή της Γερμανίας.
Οι κάτοικοι του Sieben Linden, προκειμένου να μείνουν πιστοί στις αξίες και τα θέλω τους, επιδιώκουν Οικολογική, Οικονομική και Κοινωνική Βιωσιμότητα,στόχους τους οποίους θεωρούν εξίσου σημαντικούς και αλληλένδετους.
Το Sieben Linden, που έχει αυτοανακηρυχθεί οικολογικό χωριό, αναπτύσσεται ταχύτατα - σε αντίθεση με τις γειτονικές πόλεις. Οι 120 κάτοικοί του είναι αποφασισμένοι να ζήσουν όσο γίνεται πιο οικολογικά. Προσπαθούν να απεξαρτηθούν από τα ορυκτά καύσιμα, να έχουν δικά τους τρόφιμα και ξυλεία, να κάνουν λιγότερες επιπόλαιες αγορές και να παράγουν λιγότερα σκουπίδια. Τα τρόφιμά τους προέρχονται είτε από τα δικά τους χωράφια, είτε από χονδρεμπόρους και δεν χρειάζονται ιδιαίτερη συσκευασία. Το αποφάγια γίνονται λίπασμα, τα ούρα από τις τουαλέτες διοχετεύονται σε έναν καλαμιώνα για φυσικό καθαρισμό και τα κόπρανα γίνονται λίπασμα για το γειτονικό δάσος.
Το νερό προέρχεται από πηγάδια, και αφού χρησιμοποιηθεί, καθαρίζεται με ένα απλό σύστημα βιολογικού καθαρισμού και επιστρέφει στο υπέδαφος. Προκειμένου να μην μολυνθεί το πολύτιμο αυτό αγαθό, χρησιμοποιούνται αποκλειστικά φυσικά, μη-τοξικά, απορρυπαντικά.
Οι περισσότεροι άνθρωποι μετακινούνται με ποδήλατο, ενώ τα λίγα αυτοκίνητα μένουν σε ειδικό χώρο, στα όρια της κοινότητας.
Στο Sieben Linden γίνεται συνειδητή προσπάθεια για να αυξηθεί η βιοποικιλότητα. Συνεπώς τα φυσικά χαρακτηριστικά της γης έχουν διατηρηθεί (πηγές, συστάδες αρχαίου δάσους) και καινούργια στοιχεία έχουν δημιουργηθεί (λιμνούλες, φύτευση ενδημικών φυτών).
Οι κάτοικοι μένουν σε ξεχωριστά σπίτια, αλλά μοιράζονται τα μεγάλα μηχανήματα –π.χ. πλυντήρια και αυτοκίνητα. Πριν αγοράσουν κάποιο καινούργιο εργαλείο, βάζουν αγγελία στο βιβλίο της κοινότητας μήπως ήδη υπάρχει ένα που θα μπορούσαν να δανειστούν. Αν όχι, το πιθανότερο είναι ότι θα αγοράσουν κάποιο μεταχειρισμένο.
Συχνά φορούν τα αποφόρια των άλλων. Ό,τι δεν χρειάζεται κάποιος, το αφήνει έξω για όποιον το χρειαστεί.
Στο Sieben Linden χρησιμοποιούνται χρήματα για να καλυφθούν κάποιες ανάγκες, αλλά αυτά αντιμετωπίζονται σαν μέσο, και όχι σαν σκοπός. Κατά συνέπεια, χρήματα κερδίζονται μόνο μέσα από δραστηριότητες που βρίσκονται σε αρμονία με τις αξίες των κατοίκων.
Και στον τομέα της οικονομίας λοιπόν, επιδιώκεται ποικιλότητα. Κάποιοι εργάζονται εκτός της κοινότητας ως υπάλληλοι στα γειτονικά χωριά, ενώ άλλοι εργάζονται για την κοινότητα και πληρώνονται από αυτή. Μερικοί δουλεύουν ως ελεύθεροι επαγγελματίες και για την κοινότητα αλλά και για τρίτους. Πολλοί χρησιμοποιούν τις εγκαταστάσεις της κοινότητας για να πραγματοποιήσουν τις επιχειρηματικές τους ιδέες. Έτσι, δημιουργήθηκε μια μικρή βιβλιοδετική μονάδα, ένα φυτώριο, μια ποικιλία εκπαιδευτικών προγραμμάτων κ.ά.
Αξίζει να αναφερθεί, ότι η κοινότητα δεν επιλέγει προϊόντα και συνεργάτες με μοναδικό κριτήριο το κόστος. Για κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς λόγους στηρίζει την τοπική οικονομία ακόμα και εάν δεν είναι πάντα ‘ανταγωνιστική’.
«Η αλόγιστη κατανάλωση δεν απαγορεύεται, αν και αποθαρρύνεται», λέει η Eva Stützel, η οποία βοήθησε στην ίδρυση του Sieben Linden πριν από μία δεκαετία. Ωστόσο, ο κυριότερος λόγος που οι κάτοικοι αγοράζουν λιγότερα και πετούν λιγότερα είναι η πλούσια κοινοτική ζωή που απολαμβάνουν, η οποία είναι αποδεσμευμένη από εξόδους σε μαγαζιά, εστιατόρια και κινηματογράφους. Στη γειτονική λιμνούλα κάνουν πατινάζ στον πάγο τον χειμώνα και κολύμπι το καλοκαίρι. Μαθαίνουν ο ένας στον άλλον ιππασία, γιόγκα, τάι-τσι. Οργανώνουν θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες και σεμινάρια.
Χωρίς αμφιβολία, από το μικροπαράδειγμα του χωριού Sieben Linden τα διδάγματα –πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά– τα οποία προκύπτουν είναι πολλά και πολύ εύγλωττα.
Η ευημερία, όπως τη γνωρίσαμε, για τον ανεπτυγμένο κόσμο, οδεύει προς το τέλος της. Απομένει λοιπόν να δούμε πώς θα διαμορφώνονται σταδιακά οι όροι για μιαν άλλη ανάπτυξη – άρα και για μια νέου τύπου ευμάρεια.
Μία ευμάρεια που θα είναι πλέον συνάρτηση, αφενός, των υψηλών δημόσιων χρεών στη Δύση και, αφετέρου, της εισόδου στον διεθνή καταμερισμό της εργασίας νέων και ισχυρών πληθυσμιακά χωρών, οι οποίες θέλουν και αυτές σοβαρό κομμάτι από την παγκόσμια πίτα παραγωγής πλούτου.
Στο μέτρο δε που η τελευταία θα εξαρτάται από τον δυναμισμό των νέων παικτών της διεθνούς οικονομίας, οι τριγμοί στις ανεπτυγμένες και καλοζωισμένες χώρες θα γίνονται όλο και πιο αισθητοί. Και αυτό κάθε άλλο παρά αμελητέο είναι.
Πηγή: http://www.euro2day.gr/ και http://vol.medsos.gr/
Πέμπτη 12 Μαρτίου 2015
Όταν κοινοί άνθρωποι κάνουν το όραμα τους πραγματικότητα...
Τετάρτη 13 Οκτωβρίου 2010
Καθυστερεί λόγω χαμηλής ζήτησης η πρώτη οικολογική πόλη...
Η πόλη, δίπλα στο Αμπού Ντάμπι, άρχισε να χτίζεται το 2008 και επρόκειτο να ολοκληρωθεί έως το 2016. Σύμφωνα με έναν εκ των στελεχών του ομίλου Masdar, τα επίσημα εγκαίνια θα καθυστερήσουν έως το 2020 με 2025. «Χτίζουμε ανάλογα με τη ζήτηση και λόγω όσων συνέβησαν στην αγορά, η απόκτηση (ακινήτων) από ενοίκους έχει επιβραδυνθεί λίγο», δήλωσε ο Άλαν Φροστ.
Η καθυστέρηση στα σχέδια ωστόσο έχει και τα καλά της, αφού σύμφωνα με το Φροστ, θα επιτρέψει να δοκιμαστούν και να εφαρμοστούν νέες τεχνολογίες. Μεταξύ άλλων δοκιμάζονται οχήματα χωρίς οδηγό, που θα μεταφέρουν τον κόσμο από ένα χώρο στάθμευσης στο Ίδρυμα Επιστήμης και Τεχνολογίας Masdar. Αργότερα αναμένεται να ενσωματωθούν ηλεκτροκίνητα λεωφορεία ή ακόμη και ταξί.
Όπως ανακοίνωσε ο όμιλος Masdar, η πόλη δεν θα τροφοδοτείται αποκλειστικά από πηγές καθαρής ενέργειας που θα παράγονται εκεί. Καθώς με την πάροδο των ετών θα αυξάνεται η ζήτηση σε ηλεκτρική ενέργεια, ίσως στραφεί στην αγορά ανανεώσιμης ενέργειας που θα παράγεται εκτός πόλης.
Κατά το Φροστ, εκτιμάται πλέον ότι το κόστος για τη δημιουργία του Μάσνταρ –«πηγή» στα αραβικά- θα είναι κατά 10-15% χαμηλότερο απʼ όσο είχε αρχικά υπολογιστεί.
Μετακόμισαν στην πόλη οι πρώτοι ένοικοι
Την περασμένη εβδομάδα, οι πρώτοι ένοικοι εγκαταστάθηκαν στην υπό κατασκευή πόλη. Πρόκειται για περίπου 100 από τους 175 φοιτητές του Ιδρύματος Επιστήμης και Τεχνολογίας Masdar. Υπολογίζεται ότι όταν ολοκληρωθεί η πόλη θα μπορεί να στεγάσει έως και 40.000 κατοίκους, όμως μέχρι στιγμής το σύμπλεγμα κτηρίων του Ιδρύματος είναι το μοναδικό που έχει ανεγερθεί.
Τις εντυπώσεις κλέβει το κτήριο της βιβλιοθήκης, με τη γυάλινη πρόσοψη –η οποία σε κάποιους θυμίζει γιγαντιαία μάσκα καταδύσεων- και τη θολωτή στέγη, στην οποία υπάρχουν ηλιακοί συλλέκτες. Τα κεντρικά κτήρια περιβάλλουν μικρότερα κτίσματα στο χρώμα της τερακότα, όπου θα κατοικούν οι φοιτητές, και τα οποία επίσης τροφοδοτούνται με ενέργεια χάρη σε ηλιακούς συλλέκτες.
Το φουτουριστικό σύμπλεγμα συμπληρώνει ένα ορθογώνιο κτήριο, από αλουμίνιο και γυαλί, το οποίο στεγάζει τα εργαστήρια. Η κατασκευή του «διώχνει» το άμεσο ηλιακό φως, επιτρέποντας παράλληλα στο κτήριο να διατηρείται δροσερό στο εσωτερικό του.
Στο Ίδρυμα Επιστήμης και Τεχνολογίας Masdar, τη διεύθυνση του οποίου έχει αναλάβει ο επί 39 χρόνια διευθυντής του Προγράμματος Τεχνολογίας και Ανάπτυξης του ΜΙΤ Φρεντ Μοαβεζαντέχ, θα πραγματοποιούνται έρευνες γύρω από ζητήματα που σχετίζονται με το περιβάλλον, την κλιματική αλλαγή, τις καθαρές και βιώσιμες τεχνολογίες.
Πηγή: http://www.naftemporiki.gr Διαβάστε περισσότερα...
Δευτέρα 30 Αυγούστου 2010
Το πρώτο οικολογικό χωριό κτίζεται σε πλαγιά του Κίσσαβου...
Οσοι δεν αντέχουν το σύγχρονο τρόπο ζωής στις μεγαλουπόλεις που μαστίζονται από περιβαλλοντική υποβάθμιση και φρενήρεις ρυθμούς μπορούν να ελπίζουν ότι σύντομα θα βρουν έναν τόπο της επαγγελίας για να καταφύγουν, αυτή τη φορά κοντά στο φυσικό περιβάλλον και σε απόλυτη αρμονία με αυτό.
Στις ανατολικές πλαγιές του Κισσάβου σχεδιάζεται ένα οικολογικό χωριό που φιλοδοξεί να γίνει η πρώτη οικιστική εγκατάσταση στην Ελλάδα με μηδενικό οικολογικό αποτύπωμα.
Η οικολογικά και οικονομικά αυτόνομη κοινότητα που οραματίστηκε μια παρέα Λαρισαίων έχει σχεδιαστεί να διαθέτει ενεργειακή αυτονομία, να παράγει μηδαμινά ή ακόμη και μηδενικά απορρίμματα, να διατηρεί το θετικό ισοζύγιο των υδάτων και να στεγαστεί σε «πράσινα» κτίσματα, κατασκευασμένα με τη μέθοδο φυσικής δόμησης «κομπ» (από την αγγλική λέξη cob που σημείνει «σβώλος»). Πρόκειται για μια πανάρχαιη τεχνική κτισίματος με πηλό, άμμο και άχυρα, με την οποία προκύπτουν μονολιθικές κατασκευές μεγάλης σταθερότητας, χωρίς ιδιαίτερες ανάγκες θέρμανσης ή ψύξης.
Αφορμή για την ιδέα της οικοκοινότητας, όπως αποκαλείται, υπήρξε το ίδιο το «κομπ». «Προσέγγισα τη φυσική δόμηση από προσωπικό ενδιαφέρον, όταν ασχολήθηκα με τη βιολογική καλλιέργεια και, διερευνώντας θέματα για το χώμα, ανακάλυψα τη μέθοδο», είπε στην «Κ» ο εκ των πρωτεργατών του εγχειρήματος, κ. Κώστας Κοντομάνος. Το αποτέλεσμα ήταν ένα σπιτάκι, φωτογραφίες του οποίου ανήρτησε στο Διαδίκτυο, προκαλώντας ανταπόκριση πολύ μεγαλύτερη από την αναμενόμενη, αλλά και την ανάπτυξη μιας ομάδας έξι ατόμων από τη Λάρισα που άρχισε να διαδίδει τη μέθοδο σε όλη την Ελλάδα.
Σήμερα το «κομπ» έχει προσελκύσει μηχανικούς, οικονομολόγους, νομικούς, ειδικούς επί ενεργειακών συστημάτων και άλλες ειδικότητες που προσφέρουν εθελοντικά την τεχνογνωσία τους για την ανέγερση οικημάτων με φυσική δόμηση, σημειώνει ο σαρανταοκτάχρονος οικονομολόγος. Και κάπως έτσι γεννήθηκε η ιδέα της οικοκοινότητας... Οι ενδιαφερόμενοι να κατοικήσουν στο χωριό είναι περισσότεροι από πεντακόσιοι, και οι εθελοντές που προσφέρονται να εργαστούν για την ανέγερσή του είναι εκατοντάδες, ενώ οι ειδικοί επιστήμονες έχουν καταρτίσει μελέτη σκοπιμότητας όπως και μελέτες ενεργειακές, διαχείρισης υδάτων και απορριμμάτων, χωροταξικές και οικονομικές, ανέφερε ο κ. Κοντομάνος.
Σε ορίζοντα 12ετίας
Σύμφωνα με τη μελέτη σκοπιμότητας, σε ορίζοντα δωδεκαετίας το οικολογικό χωριό θα φιλοξενεί εκατόν πενήντα άτομα που θα απασχολούνται εντός της κοινότητας στην περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση, τη βιολογική καλλιέργεια και τον οικοτουρισμό.
Οικοκοινότητες υπάρχουν και αλλού στον κόσμο, ωστόσο κατά τον ίδιον, καμία δεν έχει τόσο ολιστική προσέγγιση. «Το χωριό σχεδιάζεται να ενταχθεί στον κοινωνικό ιστό, δεν θα είναι αποκομμένο, αλλά θα συνεργάζεται με τοπικούς φορείς και θα προωθεί τοπικά προϊόντα, όπως τα κάστανα του Κισσάβου», παρατήρησε.
Προς το παρόν, πάντως, η ομάδα αναζητεί χώρο για την ανάπτυξη του οικολογικού χωριού. Ο Δήμος Μελιβοίας Λάρισας -με τον οποίο ήρθαν σε επαφή στο πλαίσιο της διάδοσης της μεθόδου «κομπ», δημιουργώντας ένα οικολογικό τουριστικό περίπτερο στην Κουτσουπιά- αγκάλιασε το εγχείρημα, ως φιλική στο περιβάλλον οικιστική λύση, αλλά και πόλο οικοτουριστικής έλξης και το ενέταξε σε Σχέδιο Οικιστικής Οργάνωσης, υποδεικνύοντας και δημοτική έκταση εκατόν πενήντα στρεμμάτων προς παραχώρηση.
Ωστόσο, οι χρονοβόρες γραφειοκρατικές και διοικητικές διαδικασίες (η έγκριση του Σχεδίου εξαρτάται από το υπουργείο Υποδομών) έχουν καθυστερήσει το εγχείρημα. Παρ' όλα αυτά, η ομάδα δεν αποθαρρύνεται και αποφασισμένη να ζήσει στο οικοχωριό που οραματίστηκε, προσανατολίζεται στην εύρεση ιδιωτικής έκτασης, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει πως ο χώρος θα είναι πιο περιορισμένος.
Πηγή: Εφημερίδα Καθημερινή-Της Ζωγιας Kουταλιανου
.gif)
