Ξεχάσαμε...

Ξεχάσαμε να μιλάμε με τους φίλους μας...
Ξεχάσαμε να μιλάμε με τα παιδιά μας...
Ξεχάσαμε να σωπαίνουμε...
Ξεχάσαμε να αφηγούμαστε...
Ξεχάσαμε τι θα πει ελεύθερος χρόνος...
Ξεχάσαμε την αξία της κάθε στιγμής...
Ξεχάσαμε την μαγεία της κάθε ρωγμής...
Ξεχάσαμε να διαβάζουμε...
Ξεχάσαμε να γράφουμε...
Ξεχάσαμε να ακούμε...
Ξεχάσαμε να τραγουδάμε...
Ξεχάσαμε να αγαπάμε...
Ξεχάσαμε να συνεργαζόμαστε...
Ξεχάσαμε να δημιουργούμε...
Ξεχάσαμε να σταματάμε...
Ξεχάσαμε να ξαναρχίζουμε...
Ξεχάσαμε να κοιτάζουμε και να ΒΛΕΠΟΥΜΕ...
Ξεχάσαμε οτι δύο και δύο κάνουν τέσσερα...
Ξεχάσαμε οτι ένα κι ένα μπορεί να κάνει ΠΟΛΥ...
Ξεχάσαμε να θαυμάζουμε...
Ξεχάσαμε να σεβόμαστε...
Ξεχάσαμε να χαμογελάμε...
Ξεχάσαμε να γευόμαστε...
Ξεχάσαμε να ξεχωρίζουμε τα χρώματα...
Ξεχάσαμε να ξεχωρίζουμε τις νότες...
Ξεχάσαμε να χαρίζουμε...
Ξεχάσαμε να λέμε πικρές αλήθειες...
Ξεχάσαμε να λέμε γλυκά ψέματα...
Ξεχάσαμε να φεύγουμε...
Ξεχάσαμε να ερχόμαστε...
Ξεχάσαμε να ονειρευόμαστε...
Ξεχάσαμε πως είναι να ανασαίνεις καθαρό αέρα...
Ξεχάσαμε πως είναι να ανασαίνεις ελεύθερα...
Ξεχάσαμε να ζούμε...
Ομως, περισσότερο με πειράζει που ξεχάσαμε να περπατάμε ΟΡΘΙΟΙ και με ψηλά το κεφάλι! Σαν άνθρωποι δηλαδή!...

Πηγή: http://naftilos.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Κάτι ξεχάσαμε...

Οι καρακάξες είναι κάτι πουλιά τζαναμπέτικα, μ΄ ένα μάτι τρελό, που κράζουν παράφωνα κι έχουν και ένα αφόρητο ελάττωμα !!! Είναι μόνιμα και ασταμάτητα ... ευκοίλια !!!
Όπου φωλιάσουν σε λίγο γεμίζουν το δέντρο με κουτσουλιές. Κάποτε λοιπόν ένας κόρακας εκεί που έκοβε τις βόλτες του, βλέπει ξαφνικά μια ολόκληρη οικογένεια καρακάξες να κατεβαίνει από ένα τέτοιο ... ΔΕΝΤΡΟ ...- Πού πάτε ρε ??? Τις ρώτησε ...- Σε κάνα άλλο ... ΔΕΝΤΡΟ απάντησαν. Αυτό εδώ βρωμάει και ζέχνει !!! - Τον κώλο σας τον πήρατε μαζί ??? Τις ξαναρώτησε ο ... κόρακας !!!

Όταν φεύγουμε από κάπου να παίρνουμε μαζί όλους τους ανέμους που σπείραμε λοιπόν και τα αποτυπώματα του κακοφορμίζοντος έργου μας…

Πηγή: http://ore-ti-me-les.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα...