leonardospresentation-160621085705 by tzeferisp
Ο κ. Μάριος Λεονάρδος, Διευθυντής Ορυχείων της ΔΕΗ,μίλησε για τα κοιτάσματα της ΔΕΗ και είπε πως εξαντλούνται. Όπως ανέφερε, υπάρχει συνεχής μείωση της συμβολής του λιγνίτη στο διασυνδεδεμένο σύστημα της χώρας, ενώ ο λιγνίτης έχει μείνει απροστάτευτος στην αγορά, λόγω και φτηνών εισαγωγών από Βουλγαρία, όπου είναι χαμηλότερο το κόστος παραγωγής. "Πηγαίνουμε σε μία κατηφόρα προβληματική για τον λιγνίτη. Δεν υπάρχει περίπτωση να βρεθεί φτηνή ηλεκτροπαραγωγή στην Ελλάδα. Θα υπάρξει μεγάλο πρόβλημα στην περιοχή της Πτολεμαΐδας αν εκεί κλείσει η ΔΕΗ τα ορυχεία της, πρόβλημα που οι αρμόδιοι φορείς ακόμα δεν το έχουν καταλάβει”, τόνισε στην ομιλία του. Διαβάστε περισσότερα...Δευτέρα 27 Ιουνίου 2016
Παρασκευή 6 Μαρτίου 2015
Το λόμπι των ορυκτών καυσίμων ορίζει τι εστί ρύπανση στην Ε.Ε.
Το ευρωπαϊκό λόμπι των ορυκτών καυσίμων έχει εισχωρήσει, με την ευλογία των κυβερνήσεων, στα γραφεία όπου συνεδριάζουν τα ευρωπαϊκά όργανα, αυτά που αποφασίζουν για τα όρια των εκπομπών ρύπων των μεγάλων βιομηχανιών και των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής, οι οποίες προκαλούν την ατμοσφαιρική ρύπανση.
Οπως αποκαλύπτει έρευνα του διεθνούς γραφείου της Greenpeace, με τίτλο «Smoke & Mirrors» που παρουσιάζει αποκλειστικά η «Εφ.Συν.», η εισχώρηση των στελεχών της βιομηχανίας ορυκτών καυσίμων γίνεται μέσω της συμμετοχής τους στις εθνικές αντιπροσωπείες που λαμβάνουν μέρος στις σχετικές τεχνικές συζητήσεις, προκειμένου να αποφασίσουν για την επικαιροποιημένη ευρωπαϊκή Οδηγία (το πρώτο κείμενο της οποίας θα κατατεθεί στις 15 Μαρτίου) που ορίζει τον σχετικό Κανονισμό για τους βιομηχανικούς ρύπους.
Το αποτέλεσμα αυτής της διείσδυσης στα όργανα που διαμορφώνουν την περιβαλλοντική πολιτική της Ε.Ε. είναι ότι οι προτεινόμενες ευρωπαϊκές προδιαγραφές για τους ρύπους ως προς τις ανώτερες τιμές τους είναι χειρότερες από τις προδιαγραφές που ισχύουν ακόμη και στην Κίνα, που κατά τα λοιπά θεωρείται η πλέον ρυπογόνος χώρα.
Ετσι, με ευθύνη των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, το λόμπι των ορυκτών καυσίμων, προκειμένου να διαφυλάξει τα συμφέροντά του, παίζει με την υγεία των Ευρωπαίων πολιτών, καθώς μόνο οι μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα στην Ε.Ε. θεωρούνταν υπεύθυνες το 2010 για 22.300 πρόωρους θανάτους.
Ουραγός
Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, η έκθεση της Greenpeace την αξιολογεί ως ένα από τα χειρότερα παραδείγματα εθνικών αντιπροσωπειών που συμμετέχουν στον σχετικό διάλογο, καθώς η κυβέρνηση έχει αφήσει εν λευκώ την εκπροσώπηση της χώρας στις ευρωπαϊκές συζητήσεις, που διεξάγονται στη Σεβίλη για την εφαρμογή των βέλτιστων αντιρρυπαντικών τεχνολογιών, αποκλειστικά σε στελέχη επιχειρήσεων και εν προκειμένω των ΕΛ.ΠΕ. και της ΔΕΗ. Οπως αναφέρεται, η ελληνική αντιπροσωπεία επιχειρεί συνεχώς να εμποδίσει την εφαρμογή των βέλτιστων τεχνικών στις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής, καθώς και να διεκδικήσει εξαιρέσεις που θα επιτρέψουν την παράταση λειτουργίας των υφιστάμενων μονάδων πετρελαίου και λιγνίτη, αλλά και την κατασκευή νέων.
Η Οδηγία για τις βιομηχανικές εκπομπές συνιστά μια νομοθεσία της Ε.Ε. που αποσκοπεί στη μείωση της ρύπανσης της ατμόσφαιρας από τις διάφορες βιομηχανικές πηγές, συμπεριλαμβανομένων των σταθμών ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα, σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ενωση. Οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις πρέπει να διαθέτουν περιβαλλοντική άδεια, στην οποία περιλαμβάνονται δεσμευτικά όρια για τις εκπομπές τους (π.χ. για το διοξείδιο του θείου, οξείδια του αζώτου), με βάση τις υπάρχουσες «Βέλτιστες Διαθέσιμες Τεχνικές» περιορισμού της ρύπανσης.
Στο πλαίσιο της Κοινοτικής Οδηγίας 96/61/ΕΚ για την «Ολοκληρωμένη Πρόληψη και Ελεγχο της Ρύπανσης» πραγματοποιούνται συναντήσεις στη Σεβίλη, με σκοπό την επικαιροποίηση του Κανονισμού για τους Βιομηχανικούς Ρύπους. Ο σημερινός Κανονισμός περιλαμβάνει τις βέλτιστες τεχνικές, όπως είχαν αναγνωριστεί με σχετικό κείμενο αναφοράς (BREF) το 2006. Η επικαιροποίηση του νέου BREF πραγματοποιείται από ομάδες εργασίας, στις οποίες έχουν δικαίωμα συμμετοχής εκπρόσωποι της βιομηχανίας, ΜΚΟ, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των κρατών-μελών. Η επικαιροποίηση του BREF με τις νέες διαθέσιμες τεχνικές ολοκληρώνεται σύντομα και θα δημοσιευθεί μέσα στον Μάρτιο.
Η προετοιμασία για την υιοθέτηση του νέου Κανονισμού για τους Βιομηχανικούς Ρύπους συντονίζεται από το Ευρωπαϊκό Γραφείο Ολοκληρωμένης Πρόληψης και Ελέγχου της Ρύπανσης. Η Τεχνική Ομάδα Εργασίας είναι ένα από τα πιο κρίσιμα όργανα στην όλη διαδικασία, καθώς οι προτάσεις που απορρίπτονται από αυτήν είναι απίθανο να επανέλθουν στην τελική απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
«Καπνός και καθρέφτες - Πως οι μεγαλύτεροι ρυπαντές της Ευρώπης έγιναν οι ρυθμιστές του εαυτού τους», ο τίτλος της έκθεσης της Greenpeace |
Η Greenpeace διαπίστωσε ότι η Τεχνική Ομάδα Εργασίας κυριαρχείται από μέλη της ενεργειακής βιομηχανίας, κάτι που σημαίνει ότι οι ρυπαντές καλούνται να αποφασίσουν για τα μέτρα μείωσης της ρύπανσης που οι ίδιοι προκαλούν και ότι καταρτίζουν κανονισμούς που θα διέπουν τη δική τους βιομηχανία.
Αν και οι αντιπροσωπείες των κρατών-μελών στις τεχνικές συναντήσεις της Σεβίλης θα έπρεπε να αποτελούνται από ευρύτερο φάσμα της κοινωνίας (πολιτικοί, οικονομικοί και κοινωνικοί φορείς), οι περισσότερες αντιπροσωπείες απαρτίζονται κυρίως από έμμισθους υπαλλήλους της άμεσα ενδιαφερόμενης βιομηχανίας. Σε πολλές περιπτώσεις, δε, οι ίδιοι οι «ανεξάρτητοι» εκπρόσωποι των υπουργείων υιοθετούν τις απόψεις της βιομηχανίας, χρησιμοποιώντας συχνά δηλώσεις που αντιγράφουν απευθείας από τους εκπροσώπους της.
Την πιο αλγεινή εντύπωση προκαλεί η ελληνική αντιπροσωπεία, καθώς και τα επτά μέλη της προέρχονται από το λόμπι της βιομηχανίας ορυκτών καυσίμων, και συγκεκριμένα από τη Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (6 μέλη) που λειτουργεί μερικούς από τους πιο ρυπογόνους λιγνιτικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής σε ολόκληρη την Ε.Ε., και από την εταιρεία Ελληνικά Πετρέλαια (ΕΛ.ΠΕ.). Ετσι, το υπουργείο Περιβάλλοντος έχει αναθέσει εν λευκώ στη ΔΕΗ και στα Ελληνικά Πετρέλαια να εκπροσωπούν τη χώρα σε ένα κρίσιμης σημασίας ζήτημα για τη δημόσια υγεία, το περιβάλλον και την εθνική οικονομία.
Στην 9μελή επιτροπή του Ηνωμένου Βασιλείου, τα 5 μέλη είναι εκπρόσωποι μεγάλων ρυπαντών, όπως είναι οι ανθρακικές RWE, EDF και E.ON και τα διυλιστήρια Stanlow. Στη 12μελή επιτροπή της Ισπανίας τα 8 μέλη είναι εκπρόσωποι των ανθρακικών Endesa και Iberdrola, καθώς και της Ενωσης Ηλεκτροπαραγωγών UNESA. Οι τρεις αυτές χώρες, μαζί με την Πολωνία, την Τσεχία, τη Γαλλία και τη Γερμανία, έχουν αναγνωριστεί από την Greenpeace ως οι 7 χειρότερες και πιο δραστήριες αντιπροσωπείες με μόνιμο στόχο την υπονόμευση των διαδικασιών, ενώ η διείσδυση μελών του λόμπι της βιομηχανίας καταγράφεται στις αντιπροσωπείες της Κροατίας, της Εσθονίας και της Σλοβακίας.
Στοιχεία-σοκ
Οι παρασκηνιακές δράσεις της βιομηχανίας ορυκτών καυσίμων στη Σεβίλη έχουν φέρει τα θεμιτά γι’ αυτήν αποτελέσματα που -αν μη τι άλλο- είναι σοκαριστικά, καθώς το σχέδιο που θα υποβληθεί σύντομα θα προτείνει την κατασκευή εργοστασίων άνθρακα και λιγνίτη το 2019 που ρυπαίνουν έως και 5 φορές περισσότερο σε σχέση με τη σημερινή βέλτιστη τεχνολογία και έως 80% περισσότερο σε σχέση με τα ανώτατα όρια στην Κίνα!
Εάν εγκριθεί η δρομολογούμενη ευρωπαϊκή πρόταση, οι εταιρείες θα έχουν τη δυνατότητα να κατασκευάσουν από το 2019 νέα εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής που θα εκπέμπουν 5 φορές περισσότερο διοξείδιο του θείου, 2,5 φορές περισσότερα οξείδια του αζώτου, 2 φορές περισσότερα μικροσωματίδια και 5 φορές περισσότερο υδράργυρο, συγκριτικά με τα εργοστάσια ανά τον κόσμο που ήδη εφαρμόζουν τις βέλτιστες τεχνολογίες περιορισμού της ρύπανσης. Τα προτεινόμενα ανώτερα όρια των ρύπων είναι τόσο ελαστικά που τα νέα εργοστάσια θα μπορούν να εκπέμπουν 30% περισσότερο διοξείδιο του θείου και 80% περισσότερα οξείδια του αζώτου απ’ ό,τι επιτρέπουν τα ανώτατα όρια ρύπων στην Κίνα!
Κι όλα αυτά συμβαίνουν, όταν τα εργοστάσια άνθρακα αποτελούν τη μεγαλύτερη πηγή του διοξειδίου του θείου και των εκπομπών υδραργύρου στην Ευρώπη και μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές πηγές εκπομπών οξειδίων του αζώτου, αρσενικού, μόλυβδου και καδμίου. Οταν η ατμοσφαιρική ρύπανση από σταθμούς παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα της Ε.Ε. εκτιμάται ότι προκάλεσε 22.300 πρόωρους θανάτους το 2010 -εκ των οποίων 1.200 στη χώρα μας- από τη λειτουργία των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ, καθώς και την επιδείνωση του άσθματος και έχει συμβάλει στην καταγραφή επικίνδυνων επίπεδων υδραργύρου που βρίσκονται στο αίμα 200.000 μωρών που γεννιούνται κάθε χρόνο στην Ευρώπη που βλάπτουν την ψυχική και νευρολογική ανάπτυξή τους.
Κι όταν η έκθεση σε αιωρούμενα σωματίδια αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για την υγεία του περιβάλλοντος στην Ευρώπη, αυξάνοντας τον κίνδυνο θανάτου από καρδιακές νόσους, αναπνευστικές παθήσεις και καρκίνων του πνεύμονα, και μείωση του προσδόκιμου ζωής κατά 6-12 μήνες στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.
Σταθερή υπονόμευση από την... ελληνική αντιπροσωπεία
Σε ό,τι αφορά τη χώρα μας, η ελληνική αντιπροσωπεία έχει αντιταχθεί σθεναρά στη μείωση των ορίων για εκπομπές διοξειδίου του θείου σε όλο το φάσμα των εφαρμογών, ενώ διεκδικεί ακόμα πιο ελαστικά όρια εκπομπών διοξειδίου του θείου για τα πιο «βρόμικα» καύσιμα, όπως ο λιγνίτης και το υψηλής περιεκτικότητας σε θείο πετρέλαιο (μαζούτ). Εχει πρωτοστατήσει ενάντια στην εφαρμογή πιο αυστηρών ορίων για τα οξείδια του αζώτου στον λιγνίτη και μάλιστα έχει αιτηθεί εξαιρέσεων για την εγκατάσταση καταλυτών απονίτρωσης από λιγνιτικούς και πετρελαϊκούς σταθμούς.
Εξάλλου, όχι μόνο αντιτίθεται στη βελτίωση των ορίων για τις εκπομπές υδραργύρου, αλλά διεκδικεί και περαιτέρω χαλάρωσή τους για τις υπάρχουσες και τις νέες λιγνιτικές μονάδες. Κι ακόμη, αντιτίθεται στην υποχρέωση διαρκών ελέγχων (monitoring) για τις εκπομπές υδραργύρου, καθώς και σε πιο αυστηρές προδιαγραφές για την ενεργειακή απόδοση στους λιγνιτικούς σταθμούς. Με άλλα λόγια, ο μοναδικός στόχος της ελληνικής αντιπροσωπείας είναι όχι η βελτίωση, αλλά η υπονόμευση της διαδικασίας, ώστε να παραταθεί η λειτουργία των πεπαλαιωμένων και ρυπογόνων λιγνιτικών και πετρελαϊκών μονάδων στην πράξη, εις βάρος της υγείας εκατομμυρίων Ελλήνων πολιτών.
Τι κι αν τον περασμένο Σεπτέμβριο το ελληνικό γραφείο της Greenpeace είχε ενημερώσει δημόσια για τη σύνθεση των μελών της ελληνικής αντιπροσωπείας, που με τις δράσεις της υπονόμευε την αξιοπιστία της χώρας και των θεσμών, απευθύνοντας παράλληλα σχετική έκκληση στον τότε υπουργό Περιβάλλοντος Γιάννη Μανιάτη, ο οποίος δήλωνε άγνοια για το ζήτημα και πως ήταν σοκαρισμένος;
Αυτό που παραμένει εντυπωσιακό είναι ότι, ακόμα και αν αποφασιστούν τα υπό συζήτηση αδύναμα όρια εκπομπών, πιθανόν να μην μπορέσει να προχωρήσει η κατασκευή της «Μονάδας 5» του Ατμοηλεκτρικού Σταθμού (ΑΗΣ) Πτολεμαΐδας, καθ’ ότι θα τα υπερβαίνει. Εκτός κι αν αυτό επιτευχθεί με κάποια φωτογραφική διάταξη/εξαίρεση, προοπτική για την οποία εργάζεται πυρετωδώς η ελληνική αντιπροσωπεία...
Παρασκευή 16 Μαΐου 2014
Τα ορυκτά καύσιμα και οι σημερινές διατροφικές συνήθειες είναι οι πιο επιβαρυντικοί παράγοντες στο περιβάλλον...
Τα καύσιμα τα οποία χρησιμοποιεί ο πληθυσμός του πλανήτη και οι σημερινές διατροφικές συνήθειες θα ορίσουν, σε μεγάλο βαθμό, το κατά πόσον ο 21ος αιώνας θα είναι όλο και πιο βιώσιμος ή θα αποδειχθεί αδιέξοδο για δισεκατομμύρια ανθρώπους, σύμφωνα με έκθεση που έδωσε στη δημοσιότητα η Διεθνής Επιτροπή για τη Βιώσιμη Διαχείριση Πόρων.
Στην 149 σελίδων έκθεση, με τίτλο «Περιβαλλοντικός αντίκτυπος της Κατανάλωσης και Παραγωγής: προτεραιότητας σε προϊόντα και υλικά», υποστηρίζεται ότι η επίτευξη των στόχων βιωσιμότητας μπορεί να ξεκινήσει με δραματικές βελτιώσεις στις συνήθειες των νοικοκυριών στη χρήση ενέργειας και κατανάλωση τροφής, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων θέρμανσης και ψύξης, των οικιακών συσκευών και του τρόπου μετακίνησης.
Απευθύνεται, παράλληλα έκκληση για σημαντική αλλαγή του διαιτολογίου, με απομάκρυνση από τις ζωικές πρωτεΐνες προς τρόφιμα τα οποία βασίζονται περισσότερο σε λαχανικά, για να περιοριστούν οι πιέσεις που ασκούνται στο περιβάλλον.
«Η Επιτροπή κατέληξε ότι η ενέργεια, με τη μορφή των ορυκτών καυσίμων και η γεωργία, ειδικά η εκτροφή ζώων για κρέας και γαλακτοκομικά έχουν δυσανάλογα μεγάλο αντίκτυπο στους ανθρώπους και στα συστήματα υποστήριξης ζωής στον πλανήτη», τόνισε ο διαχειριστικός διευθυντής του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον (UNEP) Άχιμ Στάινερ.
Από την πλευρά του, ο ένας εκ των δύο προέδρων της Επιτροπής Ερνστ φον Βαϊτσέκερ υπογράμμισε ότι «στην περίπτωση του διοξειδίου του άνθρακα, ένας διπλασιασμός του πλούτου οδηγεί, τυπικά, σε αύξηση κατά 60% με 80% των περιβαλλοντικών πιέσεων και στην περίπτωση των αναδυόμενων οικονομιών το ποσοστό αυτό είναι πολλές φορές μεγαλύτερο. Στην περίπτωση της τροφής, ο αυξανόμενος πλούτος πυροδοτεί μετατόπιση του διαιτολογίου προς το κρέας και τα ζώα που εκτρέφονται για γαλακτοκομικά καταναλώνουν σήμερα μεγάλο μέρος των καλλιεργειών».
Στην έκθεση δίνονται προτεραιότητες για τις παγκόσμιες περιβαλλοντικές προσπάθειες και αυτές είναι:
- τα αγροτικά προϊόντα, ιδιαίτερα τα κτηνοτροφικά. Σημειώνεται ότι στην αγροτική παραγωγή αναλογεί το 70% της παγκόσμιας κατανάλωσης νερού και το 38% της συνολικής χρήσης γης. Επίσης, στην παραγωγή τροφίμων αντιστοιχεί το 19% των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και το 60% της συνολικής ρύπανσης με φώσφορο και άζωτο καθώς και το 30% της τοξικής μόλυνσης στην Ευρώπη.
- οι χρήστες ορυκτών καυσίμων, ειδικά οι επιχειρήσεις ηλεκτρισμού και οι λοιπές βιομηχανίες έντασης ενέργειας, η οικιακή θέρμανση και οι μεταφορές. Η εκμετάλλευση εναλλακτικών ορυκτών καυσίμων, όπως οι πετρελαιώδεις άμμοι, συνιστά, δυνητικά, μεγαλύτερη πηγή περιβαλλοντικής επιβάρυνσης.
- τα υλικά, ιδιαίτερα τα πλαστικά, ο σίδηρος, το ατσάλι και το αλουμίνιο, των οποίων η χρήση αυξάνει.
Η Επιτροπή εκτιμά ότι μια αύξηση 50% του παγκόσμιου πληθυσμού το 2050 θα αντισταθμίσει τα όποια κέρδη σε αποδοτικότητα επιτευχθούν μέσω της μείωσης των επιπτώσεων από τη γεωργία.
Κατά συνέπεια, «μια ουσιαστική μείωση των επιπτώσεων μπορεί να επιτευχθεί μόνον με μια ουσιαστική παγκόσμια αλλαγή των διατροφικών συνηθειών, απομακρυνόμενοι από το κρέας και τα γαλακτοκομικά», καταλήγει η έκθεση.
«Η έκθεση αυτή δίνει το μήνυμα ότι δεν υπάρχει πιο κατάλληλη συγκυρία από τη σημερινή για μια αλλαγή προς μια οικονομία αποδοτικών πόρων», τόνισε ο Ευρωπαίος επίτροπος για το περιβάλλον Γιάνες Ποτότσνικ.
Σάββατο 9 Μαρτίου 2013
Ηλεκτροπαραγωγή με άνθρακα σκοτώνει χιλιάδες ανθρώπους κοστίζει δισεκατομμύρια Ευρώ...
Πηγή: www.econews.gr
Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2011
Ορυκτά καύσιμα: Τέλος στις επιδοτήσεις για να σωθεί ο πλανήτης...
«Σήμερα οι επιδοτήσεις στα ορυκτά καύσιμα φτάνουν τα 409 εκατομμύρια δολάρια, γεγονός που ενθαρρύνει τις αναπτυσσόμενες χώρες –οι οποίες παρουσιάζουν υψηλή ενεργειακή ζήτηση και ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για τις εκπομπές ρύπων- στην σπατάλη ενέργειας» δήλωσε ο κ. Fatih Birol σε αποκλειστική συνέντευξη στο EurActiv.
Σύμφωνα με τον επικεφαλής οικονομολόγο της IEA, η κατάργηση των επιδοτήσεων σε μεγάλες χώρες εκτός Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) είναι η μοναδική πολιτική που θα μπορούσε να μας αναπροσανατολίσει σε μια τροχιά ανόδου της θερμοκρασίας κατά 2 βαθμούς Κελσίου.
Κάτι τέτοιο θα βοηθούσε επίσης στη μείωση εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και στην αύξηση του μεριδίου των ΑΠΕ στην αγορά.
«Η ανάλυση της μελέτης της ΙΕΑ, με τίτλο ''World Energy Outlook 2011'', μας δείχνει ότι η πόρτα για την αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας κατά 2 βαθμούς Κελσίου θα κλείσει, αν δεν αναλάβουμε δράση άμεσα και δυναμικά» τόνισε ο κ. Birol.
Πηγή: econews Διαβάστε περισσότερα...
Τετάρτη 10 Αυγούστου 2011
Επιστροφή του κάρβουνου...
Το κάρβουνο επέστρεψε. Η πηγή της μαυρίλας που κάλυπτε τους ουρανούς στη διάρκεια της βιομηχανικής επανάστασης, και που περιγράφτηκε σε ρεαλιστικά μυθιστορήματα του Emil Zola, επέστρεψε από την εξορία. Η τραγωδία της Fukushima το επανέφερε στο προσκήνιο, ενώ μόλις πέρσι υπήρχαν σκέψεις για την οριστική του απαγόρευση στην ΕΕ έως το 2050.
Τα κράτη αναθεωρούν τις δαπάνες τους, αλλά και ενδίδουν στις πιέσεις της κοινής γνώμης για τον περιορισμό της πυρηνικής ενέργειας, και μέχρι οι ΑΠΕ να φθηνύνουν και να γίνουν πιο προσβάσιμες, η λύση είναι η επιστροφή στον αρχικό «μαύρο χρυσό», τον άνθρακα.
Όπως ανέφερε πρόσφατα ο Nobuo Tanaka της International Energy Agency (IEA), η ιαπωνική τραγωδία οδήγησε στη πτώση κατά 14% στη παγκόσμια παραγωγή ενέργειας. Υπολογίζεται πως το 1/3 της ζήτησης θα κατευθυνθεί αλλού, και μάλλον θα καλυφτεί από το κάρβουνο. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα δυο αρνητικές συνέπειες: Την αύξηση της τιμής αγοράς του, και τις εκπομπές αερίων.
Η παγκόσμια ζήτηση για λιγνίτη και άλλου είδους άνθρακα έχει αυξηθεί σημαντικά, ωθούμενη από την Κίνα και την Ινδία. Οι αναλυτές προβλέπουν μια αύξηση στη παραγωγή πάνω από 50% έως το 2035. Το 2010, η παγκόσμια παραγωγή έφτασε τα 6.5 δισεκατομμύρια τόνους, μια άνοδο 8% στη τριετία. Γενικά, το κάρβουνο παράγει το 41% της παγκόσμιας ηλεκτρικής ενέργειας, και το 26% της ευρωπαϊκής.
Αυτά τα ποσοστά προβλέπεται να αλλάξουν σύντομα. Το κλείσιμο των 28 από τα 143 πυρηνικά εργοστάσια της Ευρώπης, θα αυξήσει τις ανάγκες της για κάρβουνο κατά 8-10%.
Η Γερμανία, που αποτελεί τον μεγαλύτερο καταναλωτή ανθρακίτη έχει κάνει το πρώτο βήμα, και ακολουθεί η Πολωνία που μπορεί α καλύψει το 90% των αναγκών της σε ενέργεια από τον άνθρακα. Οι Βρετανοί ακολουθούν μια πιο ισορροπημένη στάση, συνδυάζοντας τη πυρηνική ενέργεια, το κάρβουνο, και το φυσικό αέριο, χρησιμοποιώντας την «πράσινη λύση» για να αντικαταστήσουν τα απαρχαιωμένα εργοστάσιά τους. Για όλους τους υπόλοιπους, το σενάριο είναι το ίδιο: Η Ευρώπη δεν έχει περιθώρια για καινούργια εργοστάσια που να καίνε κάρβουνο.
Οι υποστηρικτές του ισχυρίζονται ότι πρόκειται για μια δημοκρατική πηγή ενέργειας, αφού είναι φτηνό, και δημιουργεί θέσεις απασχόλησης. Αυτό πράγματι ισχύει. Υπάρχει όμως ακόμη μια κοινωνική παγίδα σε σχέση με την εξόρυξή του, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ερευνά καταγγελίες που θέλουν τη Κίνα και τη Λατινική Αμερική να εκμεταλλεύονται ανήλικα παιδάκια στα ορυχεία, όπως γίνονταν παλιά και στην Αγγλία του Κάρολου Ντίκενς.
Για να σεβαστούν το περιβάλλον, οι χώρες παραγωγοί θα χρεωθούν και έναν φόρο εκπομπής CO2, που θα ισχύει από το 2013 και που θα επιβαρύνει όλες τις μονάδες παραγωγής ρεύματος της Ευρώπης.
Σίγουρα θα πρέπει να μειωθεί η μόλυνση του περιβάλλοντος. Και μπορεί το κάρβουνο να μην έχει αλλάξει, άλλαξαν όμως οι μέθοδοι εξόρυξής του. Για παράδειγμα, ο λιγνίτης που έχει μεγάλη υγρασία, απελευθερώνει θεϊκό οξύ, για αυτό και σήμερα στεγνώνεται και ξεραίνεται στη φάση της επεξεργασίας του.
Η Fukushima ανάγκασε την ΕΕ να αλλάξει στρατηγική. Αν αυτό θα πετύχει, απομένει να το δούμε.
S.A.-La Stampa http://www3.lastampa.it/economia/sezioni/articolo/lstp/411587/
Πηγή: http://friendshipiseverything.blogspot.com Διαβάστε περισσότερα...
Παρασκευή 4 Ιουνίου 2010
Επιβαρυντικά για το περιβάλλον τα ορυκτά καύσιμα και οι διατροφικές συνήθειες
Διεθνής Επιτροπή για τη Βιώσιμη Διαχείριση Πόρων:Τα ορυκτά καύσιμα και οι σημερινές διατροφικές συνήθειες είναι οι πιο επιβαρυντικοί παράγοντες στο περιβάλλον.
Τα καύσιμα τα οποία χρησιμοποιεί ο πληθυσμός του πλανήτη και οι σημερινές διατροφικές συνήθειες θα ορίσουν, σε μεγάλο βαθμό, το κατά πόσον ο 21ος αιώνας θα είναι όλο και πιο βιώσιμος ή θα αποδειχθεί αδιέξοδο για δισεκατομμύρια ανθρώπους, σύμφωνα με έκθεση που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα η Διεθνής Επιτροπή για τη Βιώσιμη Διαχείριση Πόρων, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, το Σάββατο 5 Ιουνίου.
Στην 149 σελίδων έκθεση, με τίτλο «Περιβαλλοντικός αντίκτυπος της Κατανάλωσης και Παραγωγής: προτεραιότητας σε προϊόντα και υλικά», υποστηρίζεται ότι η επίτευξη των στόχων βιωσιμότητας μπορεί να ξεκινήσει με δραματικές βελτιώσεις στις συνήθειες των νοικοκυριών στη χρήση ενέργειας και κατανάλωση τροφής, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων θέρμανσης και ψύξης, των οικιακών συσκευών και του τρόπου μετακίνησης. Απευθύνεται, παράλληλα έκκληση για σημαντική αλλαγή του διαιτολογίου, με απομάκρυνση από τις ζωικές πρωτεΐνες προς τρόφιμα τα οποία βασίζονται περισσότερο σε λαχανικά, για να περιοριστούν οι πιέσεις που ασκούνται στο περιβάλλον.
«Η Επιτροπή κατέληξε ότι η ενέργεια, με τη μορφή των ορυκτών καυσίμων και η γεωργία, ειδικά η εκτροφή ζώων για κρέας και γαλακτοκομικά έχουν δυσανάλογα μεγάλο αντίκτυπο στους ανθρώπους και στα συστήματα υποστήριξης ζωής στον πλανήτη», τόνισε ο διαχειριστικός διευθυντής του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον (UNEP) Άχιμ Στάινερ.
Από την πλευρά του, ο ένας εκ των δύο προέδρων της Επιτροπής Ερνστ φον Βαϊτσέκερ υπογράμμισε ότι «στην περίπτωση του διοξειδίου του άνθρακα, ένας διπλασιασμός του πλούτου οδηγεί, τυπικά, σε αύξηση κατά 60% με 80% των περιβαλλοντικών πιέσεων και στην περίπτωση των αναδυόμενων οικονομιών το ποσοστό αυτό είναι πολλές φορές μεγαλύτερο. Στην περίπτωση της τροφής, ο αυξανόμενος πλούτος πυροδοτεί μετατόπιση του διαιτολογίου προς το κρέας και τα ζώα που εκτρέφονται για γαλακτοκομικά καταναλώνουν σήμερα μεγάλο μέρος των καλλιεργειών».
Στην έκθεση δίνονται προτεραιότητες για τις παγκόσμιες περιβαλλοντικές προσπάθειες και αυτές είναι:
- τα αγροτικά προϊόντα, ιδιαίτερα τα κτηνοτροφικά. Σημειώνεται ότι στην αγροτική παραγωγή αναλογεί το 70% της παγκόσμιας κατανάλωσης νερού και το 38% της συνολικής χρήσης γης. Επίσης, στην παραγωγή τροφίμων αντιστοιχεί το 19% των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και το 60% της συνολικής ρύπανσης με φώσφορο και άζωτο καθώς και το 30% της τοξικής μόλυνσης στην Ευρώπη.
-οι χρήστες ορυκτών καυσίμων, ειδικά οι επιχειρήσεις ηλεκτρισμού και οι λοιπές βιομηχανίες έντασης ενέργειας, η οικιακή θέρμανση και οι μεταφορές. Η εκμετάλλευση εναλλακτικών ορυκτών καυσίμων, όπως οι πετρελαιώδεις άμμοι, συνιστά, δυνητικά, μεγαλύτερη πηγή περιβαλλοντικής επιβάρυνσης.
-τα υλικά, ιδιαίτερα τα πλαστικά, ο σίδηρος, το ατσάλι και το αλουμίνιο, των οποίων η χρήση αυξάνει.
Η Επιτροπή εκτιμά ότι μια αύξηση 50% του παγκόσμιου πληθυσμού το 2050 θα αντισταθμίσει τα όποια κέρδη σε αποδοτικότητα επιτευχθούν μέσω της μείωσης των επιπτώσεων από τη γεωργία. Κατά συνέπεια, «μια ουσιαστική μείωση των επιπτώσεων μπορεί να επιτευχθεί μόνον με μια ουσιαστική παγκόσμια αλλαγή των διατροφικών συνηθειών, απομακρυνόμενοι από το κρέας και τα γαλακτοκομικά», καταλήγει η έκθεση.
«Η έκθεση αυτή δίνει το μήνυμα ότι δεν υπάρχει πιο κατάλληλη συγκυρία από τη σημερινή για μια αλλαγή προς μια οικονομία αποδοτικών πόρων», τόνισε ο Ευρωπαίος επίτροπος για το περιβάλλον Γιάνες Ποτότσνικ.
«Την Παγκόσμια Ημέρα για το Περιβάλλον, εκφράζουμε την ελπίδα ότι οι άνθρωποι θα αποκτήσουν μεγαλύτερη συνείδηση του κόσμου πίσω από τα προϊόντα που αγοράζουμε και των επιπτώσεων τους, συχνά στην άλλη πλευρά του πλανήτη. Ο στόχος μας είναι να πληροφορήσουμε τις επιχειρήσεις, τους υπεύθυνους για τη χάραξη πολιτικής και τους καταναλωτές για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της καθημερινής κατανάλωσης. Η καλύτερη πληροφόρηση είναι το σημείο εκκίνησης των προσπαθειών για τον περιορισμό των επιπτώσεων στη βιοποικιλότητα, το κλίμα και τη μόλυνση, με έναν ευφυή, στοχευμένο τρόπο», υπογράμμισε η αναπληρώτρια διαχειριστική διευθύντρια της UNEP Άντζελα Κρόπερ.
Πηγή: www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Παρασκευή 25 Ιουλίου 2008
Ανάπτυξη και λανθασμένες επιλογές...

Του Ανδρέα Λαγγούση
Από νωρίς ο άνθρωπος απαρνήθηκε τον άνεμο, το νερό και τον ήλιο αναζητώντας υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης στο κάρβουνο, τον λιγνίτη και το πετρέλαιο. Πολλοί ισχυρίζονται ότι η ταχύρρυθμη βιομηχανική ανάπτυξη, οι ασταθείς κοινωνικές δομές και η έλλειψη διαθέσιμης τεχνολογίας στις αρχές του 20ού αιώνα ευνόησαν την επιλογή των χημικών καυσίμων έναντι των αέναων πηγών ενέργειας. Τα ορυκτά καύσιμα παρείχαν ευκόλως διαθέσιμη ενέργεια στον χρόνο και στον τόπο ζήτησης προσδίδοντας σταθερότητα στους ρυθμούς βιομηχανικής και οικονομικής ανάπτυξης των πολιτιστικών κέντρων. Έναν αιώνα αργότερα η τεχνολογία για την εκμετάλλευση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας είναι πλέον διαθέσιμη, οι ρυθμοί βιομηχανικής ανάπτυξης επιβεβαιώνουν την υπόθεση μίας επερχόμενης ενεργειακής κρίσης και εμείς συνεχίζουμε να επενδύουμε στον μύθο των ορυκτών καυσίμων. Μήπως τελικά το αυξημένο κόστος ζωής, οι ενεργειακοί πόλεμοι και η καταστροφή του περιβάλλοντος δεν είναι απλά το αποτέλεσμα της ταχύρρυθμης ανάπτυξης, αλλά μία πάγια τακτική για να δικαιολογήσουμε λανθασμένες αλλά οικονομικά συμφέρουσες επιλογές;
Από το 1996 η κατανάλωση πετρελαίου στον ανεπτυγμένο κόσμο αυξάνεται κατά 1,5% τον χρόνο φθάνοντας το 2006 τα 17 βαρέλια ανά κάτοικο και ανά έτος, ενώ η αντίστοιχη ετήσια κατανάλωση στην υπό ανάπτυξη Κίνα ανέρχεται στα 2 βαρέλια ανά κάτοικο και αυξάνεται με τριπλάσιο ρυθμό. Όλοι κάνουν λόγο για ένα περιβάλλον που αλλάζει από τις αυξημένες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα ενώ οι διεθνείς οργανισμοί δεν θεσπίζουν κάποιο ουσιαστικό μέτρο για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Εν ολίγοις, στοχεύουμε στην εντατικοποίηση της χαμηλού κόστους τριτογενούς παραγωγής, διαφημίζουμε δωρεάν κινητά τηλέφωνα και επενδύουμε στην έρευνα για κατασκευή υπολογιστών κόστους 100 δολαρίων, την ίδια στιγμή που δηλώνουμε ανησυχία για την υποβάθμιση του περιβάλλοντος από τις αυξημένες εκπομπές ρύπων, την ασύστολη απόρριψη ξεπερασμένου τεχνολογικού υλικού και την έλλειψη περιβαλλοντικής νομοθεσίας παγκόσμιας ισχύος.
Κατά παρόμοιο τρόπο η τιμή του πετρελαίου και το κόστος διαβίωσης αυξάνουν με γοργούς ρυθμούς, ενεργειακοί πόλεμοι ετοιμάζονται για ακόμη μία φορά να ξεσπάσουν, η ανεργία στην Ελλάδα αγγίζει το 9% και ο απλός πολίτης βρίσκεται πάλι στη θέση του κατηγορουμένου επειδή χρησιμοποιεί αυτοκίνητο, παραπονιέται για το κόστος ζωής και ιδιοποιείται υπέρμετρα τη διαθέσιμη φθηνή τεχνολογία. Μία τεχνολογία που έχει τη βάση της στο όνειρο της παγκοσμιοποίησης που τελικά αντί να προσφέρει καλύτερες συνθήκες διαβίωσης στον υπό ανάπτυξη κόσμο χρησιμοποιήθηκε ως μέσο ελαχιστοποίησης του κόστους παραγωγής με ελεύθερες μεταβλητές τις συνθήκες οικονομικής και περιβαλλοντικής εξαθλίωσης. Μάλιστα, οι τελευταίες χρησιμοποιούνται και ως φόβητρο για την καταστολή επικείμενων αντιδράσεων του ανεπτυγμένου κόσμου στις κατά καιρούς προβαλλόμενες πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές στάσεις και στους ευρέως διαδεδομένους ενεργειακούς πολέμους.
Αν μία τέτοια αντιμετώπιση της επερχόμενης κρίσης δεν δηλώνει έλλειψη στρατηγικού προγραμματισμού, τότε μήπως πρόκειται για ένα καλοσκηνοθετημένο σενάριο αποδυνάμωσης της κοινής γνώμης με στόχο την ταχεία λήψη αποφάσεων χωρίς ουσιαστικές αντιδράσεις; Αρχικά φορτίζουμε τον απλό πολίτη στοχεύοντας στην υλοποίηση των εκάστοτε οικονομικών στόχων και πολιτικών σχεδίων και στη συνέχεια του γνωστοποιούμε τα επερχόμενα προβλήματα για να τον τρομοκρατήσουμε και συνεπώς να τον κατευθύνουμε.
Η αλήθεια είναι ότι ο ρυθμός εκμετάλλευσης των ενεργειακών αποθεμάτων και ο πεπερασμένος φυσικός και ορυκτός πλούτος του πλανήτη μας δεν επαρκούν για τους προβλεπόμενους ρυθμούς βιομηχανικής παραγωγής της επόμενης δεκαετίας. Συνεπώς, κάθε προσπάθεια για διατήρηση και εντατικοποίηση του υφιστάμενου παραγωγικού κύκλου θυμίζει μία ακόμη σπασμωδική κίνηση που μεταθέτει χρονικά το πρόβλημα. Μόνη λύση είναι η αλλαγή πορείας προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και η αναθεώρηση του παραγωγικού κύκλου με στόχο την αειφόρο και αέναη ανάπτυξη. Αναμφισβήτητα, ένα σενάριο παραγωγής υψηλής απόδοσης βασισμένης στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας προϋποθέτει συνεργατική πολιτική μεταξύ των εθνών τόσο σε κοινωνικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο. Στόχος είναι η εξισορρόπηση της χωρικής και χρονικής μεταβλητότητας των φυσικών πηγών ενέργειας και της ενεργειακής ζήτησης στο πλαίσιο μίας ισχυρής παγκόσμιας οικονομικής πολιτικής.
Στις αρχές του 21ου αιώνα η διαθέσιμη τεχνολογία κρίνεται πλέον επαρκής για την επίτευξη ενός τέτοιου σχεδίου, αλλά οι κυβερνήσεις και οι μεγάλοι οικονομικοί παράγοντες τρέμουν την πιθανή απώλεια εξουσίας και την ανακατανομή του πλούτου στο πλαίσιο θέσπισης μίας διεθνούς συντεχνίας αειφόρου ανάπτυξης. Δυστυχώς, τα ορυκτά καύσιμα εκτός από την κινητήρια δύναμη για ανάπτυξη στις αρχές του 20ού αιώνα μάς προίκισαν με τη δίψα για πολιτική εξουσία, κοινωνική επικράτηση και οικονομική γιγάντωση. Έτσι, τα ημίμετρα καταστροφολογίας και κοινωνικής χειραγώγησης και η χρονική μετάθεση ενός επικείμενου ενεργειακού και οικονομικού αδιεξόδου προτιμώνται από μία συντονισμένη προσπάθεια αέναης ανάπτυξης. Είμαι βέβαιος ότι αυτή μας η απόφαση σύντομα θα αλλάξει, αλλά αμφιβάλω ότι ελλείψει χρόνου και ουσιαστικού σχεδιασμού η θέα μίας επερχόμενης ενεργειακής κρίσης θα εμπνεύσει στον οικονομικό κόσμο τη δέουσα ψυχραιμία για ορθή αντιμετώπιση του προβλήματος. Μήπως τελικά οι επιλογές μας επισκιάζουν το μέλλον των παιδιών μας;
ΤΑ ΗΜΙΜΕΤΡΑ καταστροφολογίας και κοινωνικής χειραγώγησης προτιμώνται από μία συντονισμένη προσπάθεια αέναης ανάπτυξης
Ο Ανδρέας Λαγκούσης είναι υποψήφιος διδάκτωρ στον Τομέα Πολιτικών και Περιβαντολόγων Μηχανικών, στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ).

