Τα αποτελέσματα πειραμάτων που διεξήγαγε ομάδα ερευνητών με επικεφαλής τον καθηγητή του πανεπιστημίου Χάρβαρντ, Σάμιουελ Μάγιερς, έδειξαν πως η αύξηση της συγκέντρωσης του CO2 στην ατμόσφαιρα μειώνει σημαντικά θρεπτικά στοιχεία που έχει ανάγκη ο ανθρώπινος οργανισμός, όπως ο σίδηρος και ο ψευδάργυρος, αλλά και οι πρωτεΐνες από τροφές όπως το σιτάρι, το ρύζι, η σόγια, το καλαμπόκι και τα μπιζέλια.
Οι επιστήμονες συνέκριναν τα επίπεδα των θρεπτικών συστατικών σε καλλιέργειες υπό πραγματικές συνθήκες, με τα επίπεδα συγκέντρωσης του CO2 να κυμαίνονται μεταξύ 380-390 μέρη ανά εκατομμύριο (ppm) με τα θρεπτικά συστατικά καλλιεργειών που αναπτύχθηκαν σε συνθήκες όπου το CO2 είχε αυξηθεί τεχνητά στα 545-585 ppm, επίπεδα συγκέντρωσης τα οποία αναμένεται να επικρατούν στην ατμόσφαιρα του πλανήτη το 2050.
Για να είναι ακόμη πιο σίγουροι για τα αποτελέσματά τους οι ερευνητές, ανέλυσαν τα δεδομένα από 41 διαφορετικές ποικιλίες δημητριακών και οσπρίων οι οποίες καλλιεργήθηκαν σε εφτά διαφορετικές περιοχές τριών ηπείρων.
Σιτάρι και ρύζι
Τα αποτελέσματα έδειξαν πως το σιτάρι που αναπτύχθηκε σε συνθήκες αυξημένου CO2 είχε 9% λιγότερο ψευδάργυρο, 5% λιγότερο σίδηρο και 6% λιγότερες πρωτεΐνες. Στο ρύζι αντίστοιχα οι πρωτεΐνες ήταν μειωμένες κατά 8%, στα μπιζέλια ο ψευδάργυρος κατά 6,8%, ενώ αντίστοιχες ήταν και οι μειώσεις που παρατηρήθηκαν στο καλαμπόκι.
«Είναι απόλυτα λογικό το αποτέλεσμα της έρευνας, καθώς τα φυτά με την αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα αναπτύσσουν έντονη φωτοσυνθετική δραστηριότητα, και αναπτύσσονται με μεγαλύτερο ρυθμό από τον κανονικό», αναφέρει ο καθηγητής στο τμήμα Φυτικής Επιστήμης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Κωνσταντίνος Ακουμιανάκης.
Οπως επισημαίνει ο ίδιος, καθώς το φυτό αναπτύσσεται πιο γρήγορα, δεν προλαβαίνει να «δημιουργήσει» τα θρεπτικά του συστατικά.
«Για παράδειγμα, αν η ντομάτα αναπτυχθεί σε λιγότερο χρόνο, δεν θα προλάβει να αναπτύξει τα σάκχαρα που είναι απαραίτητα για έναν ανθρώπινο οργανισμό», αναφέρει ο ίδιος και συμπληρώνει πως «σε παλαιότερο πείραμα που είχαμε κάνει παρατηρήσαμε αυτή τη γρήγορη ανάπτυξη των λαχανικών σε συνθήκες που το CO2 ήταν κατά πολύ αυξημένο.
Φανταστείτε πως σήμερα η συγκέντρωση του CO2 στην ατμόσφαιρα είναι περίπου 300 ppm και εμείς την είχαμε αυξήσει με τεχνητό τρόπο στα 1.000 ppm. Το πείραμα έγινε με καλλιέργειες μαρουλιών και είδαμε πως το λαχανικό, αντί να μεγαλώσει σε τρεις μήνες, μεγάλωσε μέσα σ’ ένα μήνα». Από την πλευρά του, ο υπεύθυνος του προγράμματος «Καλύτερη Ζωή» του WWF, Αχιλλέας Πληθάρας, θέτει και μια ακόμη παράμετρο.
«Η συγκεκριμένη έρευνα επαληθεύει πως η κατάσταση στο μέλλον θα χειροτερέψει. Είναι βέβαιο πως η κλιματική αλλαγή θα επηρεάσει την τροφή μας, και όχι μόνο στο επίπεδο της θρεπτικής αξίας των τροφών. Εκτός από τη μείωση των θρεπτικών συστατικών, υπάρχουν έρευνες που δείχνουν πως σε παγκόσμια κλίμακα μέχρι το 2050 θα μειωθούν και οι σοδειές ενώ λόγω της αύξησης του πληθυσμού οι ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν, κάτι που αναμένεται να φέρει τεράστιες αλλαγές.
Ολες αυτές οι έρευνες συνηγορούν πως πρέπει να ισχύσει η αρχή της προφύλαξης προκειμένου να προλάβουμε τα χειρότερα». Σύμφωνα, εξάλλου, με τις προβλέψεις της Διακυβερνητικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC), οι καλλιεργούμενες εκτάσεις δημητριακών παγκοσμίως και η αποδοτικότητά τους θα γνωρίσουν μείωση στις επόμενες δεκαετίες.
Αύξηση της κατανάλωσης
Οπως αναφέρουν οι επιστήμονες, το ήδη πολύ σοβαρό πρόβλημα με την ελλιπή διατροφή εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο θα επιδεινωθεί σε περίπτωση που η έρευνα του Χάρβαρντ επαληθευτεί.
«Πρόκειται για ένα σημαντικό επιστημονικό εύρημα. Αν υποθέσουμε πως τα όσα οι ερευνητές υπέθεσαν θα συμβούν το 2050, και στην πραγματικότητα τότε θα υπάρξει σοβαρό διατροφικό πρόβλημα, οι άνθρωποι θα πρέπει από τις συγκεκριμένες τροφές να καταναλώνουν μεγαλύτερες ποσότητες για να προσλάβουν τα θρεπτικά στοιχεία.
Ωστόσο, μέχρι να συμβεί κάτι τέτοιο, είμαι σίγουρος πως θα υπάρχουν ποικιλίες φυτών, όχι γενετικά τροποποιημένες, που θα έχουν, για παράδειγμα, υψηλή περιεκτικότητα πρωτεϊνών», σχολιάζει ο Δημήτρης Μπιλάλης, καθηγητής στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο.
Ηδη σχεδόν το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού υποφέρει από έλλειψη σιδήρου και ψευδαργύρου, ενώ υπολογίζεται πως περίπου 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι λαμβάνουν από τα δημητριακά και τα όσπρια τουλάχιστον το 70% του σιδήρου και του ψευδαργύρου που χρειάζεται ο οργανισμός.
Πηγή: http://www.real.gr - Της Αναστασίας Σιμιτσιάδη
Τρίτη 20 Μαΐου 2014
Η ρύπανση μειώνει τη θρεπτική αξία των τροφίμων...
Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2013
Σε επίπεδα-ρεκόρ οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα...
Δευτέρα 27 Μαΐου 2013
Επιδεινώνεται το φαινόμενο του θερμοκηπίου...
Το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) είναι από τα βασικά αέρια που συμμετέχουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Πλέον η ποσότητα του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα έφτασε σε νέα, πολύ υψηλά επίπεδα, προειδοποιώντας μας για το μέλλον.
Ο παλαιότερος σταθμός συνεχούς μέτρησης στον κόσμο, ένα παρατηρητήριο στο ηφαίστειο Mauna Loa της Χαβάης, ανέφερε πως τα επίπεδα των αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου έφτασαν τα 400ppm (μέρη ανά εκατομμύριο) ένα ποσό που δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ τα τελευταία τρία έως πέντε εκατομμύρια χρόνια.
Τα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα, παραδοσιακά κυμαίνονται μεταξύ 200ppm και 300ppm ανάμεσα στις θερμές και ψυχρές περιόδους.
Από την βιομηχανική επανάσταση και έπειτα, είχε παρατηρηθεί με αργούς ρυθμούς μία αύξηση στις συγκεντρώσεις των αερίων, ωστόσο πλέον φαίνεται πως αυτοί οι ρυθμοί έχουν αυξηθεί ραγδαία.
Αξίζει να σημειωθεί πως όταν ξεκίνησαν οι μετρήσεις στο Mauna Loa το 1958, τα επίπεδα του CO2 ήταν κοντά στα 317ppm. Γίνεται αντιληπτό πως ο αριθμός 400ppm είναι υπερβολικά μεγάλος και αποτελεί μία σκληρή υπενθύμιση για το ακόμα αυξανόμενο πρόβλημα με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.
Η γη είναι πλέον κατά πολύ θερμότερη από ότι ήταν 11.300 χρόνια πριν και αυτό αναμένεται να οδηγήσει σε πιο ακραίες καιρικές συνθήκες.
Φτάνοντας στα 400ppm είναι πλέον «μία τελειωμένη υπόθεση», όπως αναφέρει ο ερευνητής Ralph Keeling, γιος του ερευνητή που ξεκίνησε τις μετρήσεις το 1958.
Από την άλλη πλευρά η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας αναφέρει πως «αυτά που θα συμβούν στο μέλλον είναι εξίσου σημαντικά θέματα για τις κλιματικές αλλαγές και ευτυχώς είναι ακόμα υπό τον έλεγχό μας».Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2013
«Ηλιακό σφουγγάρι» απορροφά τις εκπομπές CO2...
Ομάδα ερευνητών του Monash University της Μελβούρνης και του Ερευνητικού Οργανισμού Επιστήμης και Βιομηχανίας της Κοινοπολιτείας (CSIRO)αναπτύσσουν μια καινοτόμο μέθοδο δέσμευσης, αποθήκευσης και ανακύκλωσης εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα με τη βοήθεια του ηλιακού φωτός.
Η μέθοδος, που πήρε το όνομα «δυναμικός φωτοδιακόπτης», χρησιμοποιεί ως πλαίσιο ένα φωτοευαίσθητο μεταλλικό, οργανικό υλικό το οποίο απορροφά μεγάλες ποσότητες εκπομπών άνθρακα και τις απελευθερώνει όταν εκτεθεί στο ηλιακό φως.
Σύμφωνα με τους Αυστραλούς ερευνητές πρόκειται για μια ενεργειακά αποδοτική μέθοδο δέσμευσης του άνθρακα η οποία χρειάζεται μόνο την υπεριώδη ακτινοβολία για να λειτουργήσει.
Ο Δρ Μάθιου Χιλ του CSIRO συνέκρινε τη μέθοδο με ένα σφουγγάρι που απορροφά νερό και στη συνέχεια το αποβάλλει με το στίψιμο.
Χαρακτήρισε τη νέα μέθοδο ως «συναρπαστική εξέλιξη στη δέσμευση του άνθρακα διότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί συγκεντρωτική ηλιακή ενέργεια αντί για ενέργεια από ορυκτά για να λειτουργήσει».
Η συμβατική τεχνολογία δέσμευσης του άνθρακα στηρίζεται σε υγρές ουσίες απορρόφησης όπως οι αμίνες (αζωτούχες οργανικές ενώσεις) που απορροφούν το διοξείδιο του άνθρακα και άλλα αέρια. Αυτές στη συνέχεια θερμαίνονται ώστε τα δεσμευμένα αέρια να απελευθερωθούν προς αποθήκευση. Η διαδικασία αυτή καταναλώνει το 30% της ενέργειας μιας ηλεκτροπαραγωγικής μονάδας.
Η νέα τεχνολογία μπορεί να απορροφήσει 1 λίτρο αερίου αζώτου σε ένα γραμμάριο υλικού με μικρότερη κατανάλωση ενέργειας.
Αυτή τη στιγμή ο «σπόγγος» απελευθερώνει το 64% του διοξειδίου του άνθρακα που έχει απορροφήσει όταν εκτεθεί στην υπεριώδη ακτινοβολία.
ΠΗΓΗ: econews.grΠέμπτη 18 Οκτωβρίου 2012
Πετρέλαιο από νερό και διοξείδιο του άνθρακα...
Σε δυο χρόνια στα βενζινάδικα;
Προς το παρόν η διαδικασία βρίσκεται σε πολύ αρχικό στάδιο. Η βρετανική εταιρεία διαθέτει μόνο ένα πολύ μικρό διυλιστήριο το οποίο λειτουργεί με ηλεκτρικό ρεύμα. Αισιοδοξεί όμως ότι ως το 2014 θα έχει αναπτύξει μεγαλύτερες εγκαταστάσεις οι οποίες θα έχουν ικανότητα παραγωγής ενός τόνου πετρελαίου την ημέρα και θα λειτουργούν με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Το συνθετικό πετρέλαιο της Air Fuel Synthesis, όπως τονίζουν οι υπεύθυνοι, θα είναι έτοιμο προς χρήση στα υπάρχοντα αυτοκίνητα χωρίς να χρειάζονται μετατροπές ενώ μελετάται επίσης η παραγωγή «πράσινου» καυσίμου για αεροσκάφη. Το πιο εντυπωσιακό είναι ίσως ότι η «βάση» της θαυματουργής μεθόδου δεν είναι τίποτε το καινούργιο. Η εταιρεία χρησιμοποιεί υπάρχουσες και γνωστές μεθόδους, όπως η ηλεκτρόλυση και η πρόκληση χημικών αντιδράσεων, για να εξαγάγει διοξείδιο του άνθρακα από τον αέρα και να το ενώσει με υδρογόνο από υδρατμούς ώστε να παραγάγει συνθετικούς υδρογονάνθρακες. Η ιδέα δεν είναι καινούργια, αρκετές ομάδες ανά τον κόσμο προσπαθούν να την εφαρμόσουν, όμως η Air Fuel Synthesis φαίνεται να είναι η πρώτη που τα κατάφερε. «Πήραμε το διοξείδιο του άνθρακα από τον αέρα και το υδρογόνο από το νερό και μετατρέψαμε αυτά τα στοιχεία σε πετρέλαιο» δήλωσε ο διευθυντής της, Πίτερ Χάρισον. «Δεν το κάνει κανένας άλλος στη Βρετανία ούτε και στο εξωτερικό, εξ όσων γνωρίζουμε. Το προϊόν μας μοιάζει με πετρέλαιο και μυρίζει σαν πετρέλαιο, είναι όμως πολύ πιο καθαρό από το ορυκτό πετρέλαιο γιατί δεν έχουμε κανένα από τα πρόσθετα και τα βλαβερά συστατικά που περιέχονται σε αυτό». Αν, όπως και εμείς, βλέπετε το ζήτημα με μια κάποια δυσπιστία, όσοι έχουν δει το συνθετικό πετρέλαιο με τα ίδια τους τα μάτια δεν φαίνονται να έχουν αμφιβολίες. «Ακούγεται πολύ ωραίο για να είναι αληθινό, όμως είναι αληθινό» δήλωσε ο Τιμ Φοξ, επικεφαλής σε θέματα ενέργειας και περιβάλλοντος στο Ιδρυμα Μηχανολόγων Μηχανικών του Λονδίνου, μιλώντας στον «Independent». «Το κάνουν, έχω πάει εκεί και το έχω δει ο ίδιος» πρόσθεσε. «Η καινοτομία έγκειται στο ότι το πέτυχαν ως διαδικασία. Είναι μια μικρή πιλοτική μονάδα που συλλέγει αέρα και εξάγει από αυτόν το διοξείδιο του άνθρακα με βάση γνωστές και καλά δοκιμασμένες αρχές. Χρησιμοποιούν γνωστά και καλά δοκιμασμένα "συστατικά" αλλά το συναρπαστικό είναι ότι τα συνέθεσαν σωστά και έδειξαν ότι η ιδέα μπορεί να λειτουργήσει».
Πηγή: http://www.periodiko.net
Παρασκευή 12 Οκτωβρίου 2012
Η αυστηρή Ευρώπη “εξάγει” περιβαλλοντική μόλυνση...
Πέμπτη 23 Αυγούστου 2012
Σύστημα τεχνητής φωτοσύνθεσης...
Πηγή: panasonic.co.jp
Κυριακή 5 Αυγούστου 2012
Τα οικοσυστήματα απορροφούν το μισό CO2 – το άλλο μισό είναι που μας «πνίγει»...
Πηγή:ert.gr Διαβάστε περισσότερα...
Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2012
Τεχνητά δέντρα για την απορρόφηση του CO2 αναπτύσσει νομπελίστας χημικός...
Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2011
Αυστηρότεροι κανόνες για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου...
Σε δηλώσεις της, η Ευρωπαία Επίτροπος αρμόδια για το Κλίμα, Connie Hedegaard, τόνισε:
«Βελτιώνοντας τη διαφάνεια, τον συντονισμό και την ποιότητα των υποβαλλόμενων στοιχείων, η πρόταση που παρουσιάζουμε συμβάλλει στην καλύτερη παρακολούθηση της προόδου μας προς την επίτευξη των στόχων μας για τις εκπομπές».
Η ΕΕ και τα κράτη μέλη συνεργάζονται ήδη για την παρακολούθηση των εκπομπών και την υποβολή των σχετικών εκθέσεων, ενώ καταρτίζουν ετήσιες απογραφές και δημοσιεύουν στοιχεία σχετικά με τις προβλέψεις για τα αέρια του θερμοκηπίου, καθώς και με τις πολιτικές και τα μέτρα που λαμβάνουν.
Οι ισχύοντες κανόνες βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στις απαιτήσεις του πρωτοκόλλου του Κιότο.
Ο νέος κανονισμός που προτείνεται βελτιώνει τον εν λόγω μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων και τον ευθυγραμμίζει με τις απαιτήσεις της δέσμης μέτρων του 2009 για το κλίμα και την ενέργεια, ενώ προχωρεί ένα βήμα παραπέρα από το πρωτόκολλο του Κιότο, καθώς προβλέπει μεγαλύτερη διαφάνεια των παρεχόμενων πληροφοριών.
Οι βασικοί στόχοι της προτεινόμενης αναθεώρησης είναι:
-να διευκολυνθεί η περαιτέρω εξέλιξη του καινοτόμου συνδυασμού πολιτικών για το κλίμα, με την κάλυψη των εκπομπών που προέρχονται από τη χρήση γης, τις αλλαγές χρήσης γης και τη δασοκομία, τις αερομεταφορές και τις θαλάσσιες μεταφορές, μεταξύ άλλων τομέων, και με τη στήριξη της προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή·
-να βοηθηθούν η ΕΕ και τα κράτη μέλη στην παρακολούθηση της προόδου όσον αφορά την επίτευξη των σχετικών με τις εκπομπές στόχων τους για την περίοδο 2013-2020·
-να βελτιωθεί περαιτέρω η ποιότητα των υποβαλλόμενων δεδομένων·
-να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση της ΕΕ και των κρατών μελών με τις διεθνείς δεσμεύσεις παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων. Πρόκειται, μεταξύ άλλων, για την υποβολή στοιχείων σχετικά με την οικονομική και τεχνική στήριξη που παρέχεται στις αναπτυσσόμενες χώρες και για τις δεσμεύσεις που απορρέουν από τις συμφωνίες της Κοπεγχάγης και του Κανκούν·
-να θεσπιστούν επιχειρησιακοί κανόνες για να υποβάλλουν τα κράτη μέλη στοιχεία σχετικά με την αξιοποίηση των εσόδων τους από τους πλειστηριασμούς δικαιωμάτων εκπομπής στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής . Τα κράτη μέλη δεσμεύτηκαν να διαθέτουν τουλάχιστον τα μισά έσοδα από τους πλειστηριασμούς αυτούς για μέτρα αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής στην ΕΕ και σε τρίτες χώρες.
Πηγή: econews Διαβάστε περισσότερα...
Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2011
Δυσοίωνες προβλέψεις για το περιβάλλον από τον ΙΕΑ...
Τα στοιχεία και οι προβλέψεις εμπεριέχονται στην ετήσια έκθεσή του οργανισμού με τίτλο «Παγκόσμιες Ενεργειακές Προοπτικές», που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα.
«Η πόρτα της ανόδου κατά 2 βαθμούς Κελσίου που αποτελεί και το στόχο της διεθνούς κοινότητας παραμένει κλειστή εφόσον οι κυβερνήσεις δεν δεσμευθούν για νέες κλιματικές δράσεις έως το 2017», προειδοποιεί ο IEA, που συμβουλεύει για θέματα ενέργειας τις χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ.
Σύμφωνα με τον Οργανισμό, η αύξηση 20% των εκπομπών πρακτικά σημαίνει ότι το 2035 οι εκπομπές θα έχουν ανέλθει σε 36,5 γιγατόνους. Σε αυτή την περίπτωση οι εκπομπές μεταξύ 2010 και 2035 θα αντιστοιχούν στα ¾ των συνολικών εκπομπών των τελευταίων 110 ετών. Πρακτικά, αν οι χώρες δεν τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους, ο πλανήτης θα τεθεί σε τροχιά ανόδου της θερμοκρασίας κατά 6 βαθμούς Κελσίου.
Ποιες λύσεις προτείνει ο ΙΕΑ
Στην ίδια έκθεση ο ΙΕΑ προτείνει δύο λύσεις:
Α) Εξοικονόμηση ενέργειας και
Β) υλοποίηση προγραμμάτων δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα. Σχετικά με το δεύτερο, υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη της υπέρβασης νομικών και τεχνικών εμποδίων για την υιοθέτηση αυτής της λύσης, επισημαίνοντας ότι έως το 2035 η χρήση λιθανθράκων θα αυξηθεί σε ποσοστό 65%.
Πηγή: www.zougla.gr Διαβάστε περισσότερα...
Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2011
Τεχνολογία απομάκρυνσης του διοξειδίου του άνθρακα το 2018...
Το ινστιτούτο παρουσίασε την τεχνολογία την Τετάρτη μπροστά σε κυβερνητικά στελέχη και ακαδημαϊκούς για να συζητηθούν οι προοπτικές της.
Παρουσιάστηκε μια συσκευή που μοιάζει με γιγαντιαία μυγοσκοτώστρα, χίλιες φορές αποτελεσματικότερη στην απορρόφηση διοξειδίου του άνθρακα από ένα δέντρο του ίδιου μεγέθους, όπως υποστηρίζουν οι κατασκευαστές.
Το απορροφηθέν διοξείδιο του άνθρακα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε βιομηχανικές εφαρμογές ή να αποθηκευτεί με ασφάλεια κάτω από το έδαφος.
Εκτός από τα περιβαλλοντικά οφέλη και τις δυνατότητες που ανοίγει σε κλάδους με υψηλές εκπομπές και δυσκολίες στην αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα, όπως η ναυτιλία και η αεροβιομηχανία, η τεχνολογία μπορεί να αποτελέσει εργαλείο διαμόρφωσης μιας τελικής τιμής στον άνθρακα, λέει στο Reuters o επικεφαλής τομέα περιβάλλοντος του Ινστιτούτου, Τιμ Φοξ.
«Η εμπιστοσύνη των επενδυτών σε εταιρείες κατασκευής σταθμών παραγωγής ενέργειας, αιολικών πάρκων ή εργοστασίων θα ενισχυθεί» λέει ο Φοξ.
Οι λύσεις που δίνει η γεωμηχανική ως αντισταθμιστικά μέτρα των αυξανόμενων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, όπως οι συσκευές “σύλληψης” του αέρα, δεν έχουν ακόμα αναπτυχθεί πλήρως ενώ το κόστος τους είναι θέμα υπό συζήτηση.
Την ώρα όμως που οι κυβερνήσεις αδυνατούν να φτάσουν σε δεσμευτικές συμφωνίες για το Κλίμα, η γεωμηχανική φαντάζει ως μια πολύ ελκυστική προοπτική.
Πηγή: http://www.zougla.gr Διαβάστε περισσότερα...
Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2011
Ελληνες ανακυκλώνουν το διοξείδιο του άνθρακα...
Πιο συγκεκριμένα, αντί να καταλήγει στην ατμόσφαιρα, το διοξείδιο του άνθρακα που θα παράγουν θα δεσμεύεται και θα οδηγείται σε κατάλληλους χώρους επεξεργασίας, όπου ουσιαστικά θα… ανακυκλώνεται. Με συνέπεια, από άχρηστος ρύπος -και οικονομικά επιζήμιος, λόγω των δικαιωμάτων εκπομπής που θα πρέπει να πληρώνει τόσο η ΔΕΗ όσο και οι υπόλοιπες βιομηχανίες- να μετατρέπεται ξανά σε καύσιμο για την κίνηση αυτοκινήτων και τη θέρμανση κτιρίων ή για να επαναχρησιμοποιηθεί στα ίδια εργοστάσια. Κάτι που σημαίνει ότι, τουλάχιστον, ως προς το διοξείδιο του άνθρακα που εκλύει όταν καίγεται, καύσιμα σαν τον λιγνίτη μπορούν να καταστούν μια πρώτη ύλη φιλική προς το περιβάλλον.
Ταιριάζει στην Ελλάδα
Αυτό υπόσχεται η τεχνολογία που ανέπτυξαν ερευνητές από το Ινστιτούτο Τεχνικής Χημικών Διεργασιών του ΕΚΕΤΑ, στη Θεσσαλονίκη, με επικεφαλής τον διευθυντή του Ινστιτούτου δρα Αθανάσιο Κωνσταντόπουλο. Μια τεχνολογία που μάλιστα ταιριάζει «γάντι» στις κλιματολογικές συνθήκες της χώρας μας, επειδή μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο σε περιοχές με έντονη ηλιοφάνεια. Κι αυτό γιατί προϋποθέτει πως η επεξεργασία του CO2 θα γίνεται σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες: δηλαδή σε ειδικές ηλιοθερμικές εγκαταστάσεις, που αποτελούνται από δεκάδες κάτοπτρα τα οποία συγκεντρώνουν τις ακτίνες του ήλιου στο ανώτερο σημείο ενός «πύργου», ανεβάζοντας τοπικά τη θερμοκρασία έως και στους 1.200° C.
Η καινοτομία της ελληνικής ομάδας αφορά ουσιαστικά στην επινόηση της «καρδιάς» του συστήματος που θα αναλαμβάνει την πιο κρίσιμη φάση της ανακύκλωσης, δηλαδή τον πυρίμαχο κεραμικό αντιδραστήρα που θα τοποθετείται στο συγκεκριμένο σημείο του «πύργου» και τα ειδικά νανοϋλικά στο εσωτερικό αυτής της συσκευής τα οποία θα διασπούν το CO2 σε μονοξείδιο του άνθρακα. «Στη συνέχεια, το μονοξείδιο θα εμπλουτίζεται με υδρογόνο -που παράγεται από νερό, πάλι με την ίδια τεχνική- ώστε να προκύψει ένα μείγμα το οποίο ονομάζεται αέριο σύνθεσης», λέει ο κ. Κωνσταντόπουλος. Από εκεί και πέρα, η περαιτέρω διαδικασία είναι σχετικά απλή: «με τυπικές χημικές μεθόδους που χρησιμοποιούνται εδώ και δεκαετίες, το αέριο αυτό μπορεί να μετατραπεί είτε σε υποκατάστατο του φυσικού αερίου είτε σε ένα «κοκτέιλ» από υγρούς υδρογονάνθρακες, κατάλληλο για χρήση στους ντιζελοκινητήρες», προσθέτει.
Μάλιστα, ως προς την παραγωγή υδρογόνου (του ενός δηλαδή από τα δύο συστατικά του αερίου σύνθεσης) η ιδέα αυτή εφαρμόζεται με επιτυχία εδώ και δύο χρόνια σε πραγματικές συνθήκες, σε μια πιλοτική ηλιοθερμική μονάδα ισχύος 100 Watt στην Αλμερία της Ισπανίας. Η «Κ» είχε καλύψει δημοσιογραφικά την έναρξη λειτουργίας της συγκεκριμένης μονάδας -η οποία έγινε στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος Hydrosol ΙΙ, με συντονιστή το Ινστιτούτο του ΕΚΕΤΑ- καθώς πρόκειται για την πρώτη εγκατάσταση τέτοιας δυναμικότητας στον κόσμο, η οποία μπορούσε να παράγει υδρογόνο αποκλειστικά από νερό και ήλιο.
«Ουσιαστικά αποδείξαμε ότι ο αντιδραστήρας και τα νανοϋλικά συμπεριφέρονται σε υψηλές θερμοκρασίες, όπως ακριβώς προβλέπαμε, δηλαδή ότι εξασφαλίζουν μεγάλες ποσότητες Η2», σημειώνει ο Ελληνας επιστήμονας, προσθέτοντας πως σήμερα το συγκεκριμένο πρότζεκτ βρίσκεται στη φάση σχεδίασης μιας ακόμη μεγαλύτερης ηλιοθερμικής μονάδας για την παραγωγή υδρογόνου, ισχύος 1 MW. Ετσι κι αλλιώς, ακόμη και σε αυτή την πρώτη εκδοχή της η τεχνολογία είχε τιμηθεί ήδη από το 2006 με το βραβείο Descartes, το «ευρωπαϊκό Νομπέλ» για την έρευνα, όπως αποκαλείται συνήθως. Ο λόγος ήταν πως έθετε τις βάσεις για τη δημιουργία υδρογόνου με έναν απολύτως οικολογικό και ανανεώσιμο τρόπο. Αλλωστε, πολλοί ειδικοί θεωρούν πως το εν λόγω αέριο θα αποτελέσει το «πράσινο» καύσιμο του μέλλοντος, αφού υπάρχει σε αφθονία στον πλανήτη και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ειδικές συσκευές, τις κυψέλες καυσίμου, για την κατασκευή μεταφορικών οχημάτων και γεννητριών που δεν θα εκλύουν καθόλου ρύπους.
Αμεση λύση
«Φέτος την άνοιξη, ωστόσο, αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε στο εργαστήριο την ίδια μέθοδο, με σκοπό αυτή τη φορά τη διάσπαση του διοξειδίου του άνθρακα σε μονοξείδιο», λέει ο κ. Κωνσταντόπουλος, «γνωρίζοντας ότι, σε περίπτωση που μπορούσαμε να αναμείξουμε το «ηλιακό» υδρογόνο με «ηλιακό» μονοξείδιο, θα είχαμε δημιουργήσει μια μέθοδο μετατροπής του συγκεκριμένου ρύπου ξανά σε καύσιμο». Τα πειράματα απέδειξαν πως η μέθοδος λειτουργεί εξίσου αποτελεσματικά, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την ανακύκλωση του βασικού αερίου του θερμοκηπίου. «Το σημαντικότερο όφελος είναι πως η ανακύκλωση των ρύπων μπορεί να χρησιμοποιηθεί άμεσα, στις ήδη υπάρχουσες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής ή στη βαριά βιομηχανία, σαν μια μεταβατική λύση μέχρι η «οικονομία του υδρογόνου» να γίνει όντως πραγματικότητα», επισημαίνει. Και, όπως υποστηρίζει, η λύση αυτή έχει σημαντικά πλεονεκτήματα από άλλες ιδέες που έχουν κατά καιρούς προταθεί για τη μείωση των εκπομπών των εργοστασίων, όπως η δέσμευση του CO2 και η αποθήκευσή του σε φυσικές κοιλότητες μέσα στο υπέδαφος ή στη θάλασσα. «Σε μια τέτοια περίπτωση, όμως, όχι μόνο το αέριο θα παρέμενε αναξιοποίητο, αλλά και κανείς δεν θα μπορούσε να αποκλείσει το ενδεχόμενο κάποια στιγμή να διαρρεύσει στην επιφάνεια της γης και, κατά συνέπεια, στην ατμόσφαιρα», σημειώνει.
Πράσινη ενέργεια και ο λιγνίτης...
Οπως είναι φυσικό, η ιδέα χρησιμοποίησης του διοξειδίου του άνθρακα ως πρώτη ύλη για την παραγωγή καυσίμου, έχει προσελκύσει την προσοχή πολλών επιστημόνων και περιοδικών στο εξωτερικό, παρ' όλο που η πρώτη διεθνής παρουσίαση των αποτελεσμάτων από τα πειράματα του ΕΚΕΤΑ έγινε πριν από λίγους μόλις μήνες. «Το επόμενο βήμα είναι να βρούμε κεφάλαια για να συνεχίσουμε τις έρευνές μας στο εργαστήριο, αλλά και για να κατασκευάσουμε μια πειραματική ηλιοθερμική εγκατάσταση, ώστε να ελέγξουμε τη μέθοδο στην πράξη», λέει ο κ. Κωνσταντόπουλος, προσθέτοντας πως και Ελληνες επενδυτές έχουν δείξει ενδιαφέρον για τη χρηματοδότηση μιας τέτοιας πιλοτικής μονάδας. «Η προτεραιότητά μας θα ήταν η υποδομή αυτή να δημιουργηθεί στη χώρα μας, με στόχο κατ' αρχάς η τεχνογνωσία που θα παραχθεί να μείνει εντός Ελλάδας», σημειώνει.
Αλλωστε, η ηλιοφάνεια που επικρατεί στην Ελλάδα την καθιστά μια από τις πιο προνομιακές περιοχές για την εμπορική εφαρμογή της τεχνολογίας του ΕΚΕΤΑ, όταν αυτή θα έχει τελειοποιηθεί. Και η μέθοδος αυτή ίσως αποτελεί μια από τις ελάχιστες λύσεις που θα έδιναν στη χώρα τη δυνατότητα να διατηρήσει στον ενεργειακό χάρτη τα κοιτάσματα σε ορυκτά καύσιμα -κι έτσι να διατηρήσει εν μέρει την ενεργειακή της αυτάρκεια- χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα συνεχίσει να ρυπαίνει ανεξέλεγκτα την ατμόσφαιρα. «Φανταστείτε, για παράδειγμα, ένα εργοστάσιο στην περιοχή της Θεσσαλονίκης το οποίο θα ανακύκλωνε το διοξείδιο του άνθρακα από τους ατμοηλεκτρικούς σταθμούς της Πτολεμαΐδας, παράγοντας μεθάνιο ή μεθανόλη που θα τροφοδοτούσε απευθείας το δίκτυο φυσικού αερίου», συμπληρώνει. «Δεν θα άξιζε να επενδύσουμε σε μια τέτοια τεχνολογία, τη στιγμή που μόνο η ΔΕΗ θα πρέπει να πληρώνει περίπου 1,2 δισ. ευρώ από το 2013 κι έπειτα, για τα δικαιώματα ρύπων;».
Πηγή: Εφημερίδα Καθημερινή - Του Κωστα Δεληγιαννη
Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2011
Τα φυτά απορροφούν περισσότερο CO2 από ό,τι νομίζαμε...
Τα φυτά απορροφούν το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) με ρυθμούς 25% ταχύτερους από ό,τι πιστεύαμε ως σήμερα. Αυτό ανακάλυψε διεθνής ομάδα ερευνητών και το εύρημά της αναμένεται να βοηθήσει σε ακριβέστερες προβλέψεις για την επίδραση της κλιματικής αλλαγής στον πλανήτη μας.
Η Λίζα Γουελπ-Σμιθ από το Ιδρυμα Ωκεανογραφίας Scripps στην Καλιφόρνια και η ομάδα της ανέπτυξαν μια νέα μέθοδο μέτρησης της ποσότητας του διοξειδίου του άνθρακα που απορροφούν και εκλύουν τα φυτά στην ατμόσφαιρα, όπως αναφέρουν με δημοσίευσή τους στην επιθεώρηση «Nature».
Ενδελεχής έρευνα
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δείκτες ισοτόπων του οξυγόνου καθώς και στοιχεία που κάλυπταν δεδομένα 30 ετών από ένα παγκόσμιο δίκτυο που αναλύει δείγματα αέρα. Στόχος τους ήταν να μετρήσουν τις αλλαγές στα αέρια του θερμοκηπίου, στη ρύπανση και σε άλλες παραμέτρους που επηρεάζουν το κλίμα.
«Σύμφωνα με τα ευρήματά μας τα φυτά ‘εργάζονται’ πιο σκληρά από ό,τι νομίζαμε» ανέφερε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters ο Κόλιν Αλισον, χημικός της ατμόσφαιρας από τον Ερευνητικό Οργανισμό της Κοινοπολιτείας για την Επιστήμη και τη Βιομηχανία στη Μελβούρνη και ένας εκ των συγγραφέων της μελέτης.
Τα φυτά παίζουν σημαντικό ρόλο στον κύκλο του άνθρακα – στο πλαίσιο αυτού του βιοχημικού κύκλου ο άνθρακας ανακυκλώνεται συνεχώς και επαναχρησιμοποιείται από τα φυτά, τα ζώα, τους ωκεανούς και το έδαφος. Η ρύπανση που οφείλεται στα ορυκτά καύσιμα και στις πυρκαγιές ενισχύει την έκλυση CO2 στην ατμόσφαιρα, δημιουργώντας ανισορροπία στο κλίμα.
Πράσινοι ρυθμιστές του κλίματος
Τα καινούργια ευρήματα μαρτυρούν ότι τα φυτά απορροφούν 16 ως 19 φορές τις συνολικές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα που οφείλονται στον ανθρώπινο παράγοντα. Το γεγονός αυτό μαρτυρεί ότι μπορούν να αποτελέσουν σημαντικούς ρυθμιστές του κλίματος.
Τόσο η κύρια Γουελπ-Σμιθ όσο και ο κύριος Αλισον αναφέρουν ότι είναι νωρίς ακόμη για να προσδιορίσουμε πώς τα νέα ευρήματα θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις προβλέψεις για την κλιματική αλλαγή. «Εάν η μελέτη μας είναι σωστή, αυτό σημαίνει ότι η βασική γνώση μας σχετικά με το πώς τα φυτά λειτουργούν σε παγκόσμια κλίμακα είναι ακόμη ρευστή» τόνισε η δρ Γουελπ-Αλισον στο Reuters.
Προσέθεσε πάντως ότι τα καινούργια αποτελέσματα δεν σημαίνουν ότι τα φυτά «κλειδώνουν» μέσα τους περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα. «Τα ευρήματά μας μαρτυρούν ότι περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα περνά μέσα από τα φυτά, όχι όμως ότι μένει επί μακρόν σε αυτά».
Σε κάθε περίπτωση κάθε προσπάθεια για καλύτερη πρόβλεψη της κλιματικής αλλαγής είναι σημαντική, ειδικά τώρα, λίγο πριν τη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Κλίμα που θα λάβει χώρα στη Νότιο Αφρική τον Δεκέμβριο. Στη διάσκεψη αυτή εκπρόσωποι εκατοντάδων χωρών θα αναζητήσουν τρόπους προκειμένου να μην «πνιγεί» η Γη από τα αέρια του θερμοκηπίου.
Πηγή: Εφημερίδα Το Βήμα
Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2011
Διοξείδιο του άνθρακα: 45% πάνω την τελευταία 20ετία...
Οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2), που αποτελούν κύρια αιτία της υπερθέρμανσης του πλανήτη, αυξήθηκαν κατά 45% την τελευταία 20ετία, αγγίζοντας το ιστορικό υψηλό των 33 δισεκατομμυρίων τόνων παγκοσμίως το 2010. Και αυτό παρότι κατά το ίδιο διάστημα πολλά ανεπτυγμένα κράτη επέτυχαν μειώσεις των εκπομπών του – εκτιμάται μάλιστα ότι θα καταφέρουν συνολικά να πιάσουν τον στόχο που θέτει το Πρωτόκολλο του Κιότο σύμφωνα με το οποίο η εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου πρέπει να μειωθεί κατά 5,2% ως το 2012. Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από μια νέα έκθεση με τίτλο «Long-term trend in global CO2 emissions» («Μακροπρόθεσμη τάση στις παγκόσμιες εκπομπές CO2») η οποία συντάχθηκε από ειδικούς του Κοινού Κέντρου Ερευνών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της αρμόδιας Υπηρεσίας Περιβάλλοντος της Ολλανδίας. Η έκθεση, η οποία βασίστηκε σε πρόσφατα στοιχεία που περιλαμβάνονταν στην παγκόσμια βάση σχετικά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου (EDGAR), αποτυπώνει μεγάλες διαφορές σε ό,τι αφορά τις εκπομπές CO2 μεταξύ ανεπτυγμένων κρατών. Είναι αξιοσημείωτο ότι κατά την περίοδο 1990-2010 στην ΕΕ των 27 καθώς και στη Ρωσία οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα μειώθηκαν κατά 7% και 28% αντιστοίχως ενώ στις ΗΠΑ αυξήθηκαν κατά 5% και στην Ιαπωνία παρέμειναν σε σταθερά επίπεδα. Οι βιομηχανικές χώρες που έχουν επικυρώσει το Πρωτόκολλο του Κιότο και οι ΗΠΑ το 1990 ήταν υπαίτιες για περίπου τα δύο τρίτα των παγκόσμιων εκπομπών CO2. Σήμερα το… μερίδιό τους έχει πέσει σε λιγότερο από το 50% των εκπομπών του αερίου. Την ίδια στιγμή οι αναδυόμενες οικονομίες (σε συνδυασμό όμως με τις παραδοσιακές δυνάμεις) συντελούν σημαντικά στην αύξηση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Είναι χαρακτηριστικό ότι μεταξύ του 2009 και του 2010 κατεγράφη αύξηση-ρεκόρ της τάξεως του 5,8% στην παγκόσμια εκπομπή CO2. Σύμφωνα με τα ποσοστά που σημειώνονται στην έκθεση η Κίνα εμφάνισε αύξηση των εκπομπών CO2 κατά 10% μέσα σε ένα έτος ακολουθούμενη από την Ινδία (9%), τις ΗΠΑ (4%) και την ΕΕ των 27 (3%). Πρέπει πάντως να υπογραμμιστεί ότι η οικονομική κρίση που έχει «χτυπήσει» την Ευρώπη φαίνεται να έχει έστω και μια καλή πλευρά η οποία αφορά τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα: σε απόλυτους αριθμούς οι εκπομπές του αερίου ήταν χαμηλότερες το 2010 σε σύγκριση με το 2007, προτού δηλαδή εμφανιστεί η κρίση (4 δισ. τόνοι το 2010 σε σύγκριση με 4,2 δισ. τόνους το 2007). Σήμερα οι ΗΠΑ εκπέμπουν 16,9 τόνους CO2 κατά κεφαλή – ο αριθμός αυτός είναι παραπάνω από διπλάσιος σε σχέση με τους 8,1 τόνους που αντιστοιχούν σε κάθε κάτοικο της ΕΕ. Οι κύριοι «ένοχοι» σε ό,τι αφορά τη μακροπρόθεσμη εκπομπή διοξειδίου του άνθρακα είναι η παραγωγή ενέργειας καθώς και οι οδικές μεταφορές, τόσο στις ανεπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες. Σε παγκόσμιο επίπεδο η παραγωγή ενέργειας είναι υπαίτια για το 40% των εκπομπών CO2 και οι οδικές μεταφορές για το 15% – και οι δύο δραστηριότητες εμφανίζουν ετήσια ανάπτυξη μεταξύ του 2,5% και του 5%. Στην έκθεση υπογραμμίζεται ότι την τελευταία 20ετία πολλές χώρες έχουν κάνει προσπάθειες για να στραφούν προς πιο… οικολογικές πηγές ενέργειας. Εχουν έτσι μειώσει την εξάρτησή τους από τον άνθρακα (από 25% σε 20% της συνολικής παραγωγής ενέργειας) και από το πετρέλαιο (από 38% σε 36,5%) και έχουν στραφεί στο φυσικό αέριο (αύξηση από 23% σε 27%) και στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (αύξηση από 6,5% σε 8%). Ωστόσο, όπως προστίθεται, οι προσπάθειες αυτές δεν φαίνεται να είναι αρκετές και πρέπει να ενταθούν προκειμένου να επιτευχθεί ουσιαστική μείωση του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα του πλανήτη. Για να δείτε την έκθεση πατήστε εδώ.Πηγή: http://www.healthyliving.gr/
Δευτέρα 30 Μαΐου 2011
Σε επίπεδα-ρεκόρ οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα...
Σύμφωνα με την ΑΙΕ, η επιστροφή στην παγκόσμια ανάπτυξη το 2010 συνέπεσε με μια αύξηση των εκπομπών CO2 κατά 1,6 γιγατόνους. «Αυτή είναι η χειρότερη εξέλιξη σε ό,τι αφορά τις εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα» δήλωσε στον Guardian ο οικονομολόγος της ΙΕA Φατίχ Μπιρόλ.
Ο ΟΗΕ έχει καλέσει τη διεθνή κοινότητα να περιορίσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου έτσι ώστε η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας να μην ξεπεράσει τους δύο βαθμούς μέχρι το 2100. Δεδομένου βέβαια ότι υπάρχει μεγάλη αβεβαιότητα όσον αφορά την εξέλιξη της κλιματικής αλλαγής τις επόμενες δεκαετίες, ο στόχος αυτός δεν βασίζεται σε αυστηρά επιστημονικά κριτήρια και έχει περισσότερο πολιτικό χαρακτήρα.
Προκειμένου να αποφύγουμε την υπέρβαση αυτού του ορίου, η ΙΕΑ εκτιμά ότι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα δεν θα πρέπει να ξεπεράσουν τους 32 γιγατόνους το 2020. Σύμφωνα όμως με τις τελευταίες εκτιμήσεις, οι εκπομπές αυτές έφθασαν τους 30,6 γιγατόνους το 2010.
Ο Νίκολας Στερν του London School of Economics, συντάκτης μιας έκθεσης που υπολόγισε τις οικονομικές συνέπειες από την προειδοποιεί τώρα για τα χειρίτερα.
Βάσει των εκτιμήσεων, «υπάρχουν 50% πιθανότητες η θερμοκρασία να αυξηθεί κατά 4 βαθμούς Κελσίου γύρω στο 2100. Μια τέτοια θερμοκρασία θα έθετε σε κίνδυνο τη ζωή και τα μέσα επιβίωσης εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων στον πλανήτη, γεγονός που θα οδηγούσε σε μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα και σε συγκρούσεις» γράφει ο Guardian.
Πηγή:pathfinder Διαβάστε περισσότερα...
Πέμπτη 31 Μαρτίου 2011
Τεχνητά δέντρα- δράκοι...
Τα Treepods, όπως ονομάζονται, θα είναι φτιαγμένα εξ ολοκλήρου από ανακυκλωμένο πλαστικό και θα διαθέτουν ηλιακούς συλλέκτες, οι οποίοι θα παράγουν την απαιτούμενη ενέργεια για το φιλτράρισμα και τον φωτισμό τους. Ο σχεδιασμός τους βασίστηκε στη μορφολογία ενός από τα πιο περίεργα και σπάνια δέντρα του κόσμου, με το όνομα Dracaena cinnabari (το αίμα του δράκου), το οποίο φύεται στη Σοκότρα, ένα μικρό σύμπλεγμα τεσσάρων νησιών στον Ινδικό ωκεανό.
Η πρόταση των μελετητών είναι πολύ πιθανό να πάρει σάρκα και οστά, μιας και σκοπεύουν να υποβάλουν προσφορά για την κατασκευή τους. Το θέμα, όπως υποστηρίζει η ομάδα, δεν είναι να τοποθετηθούν μερικές δεκάδες δέντρα που θα είναι διασκορπισμένα στην πόλη. Κατόπιν μελέτης, πολλά επιβαρημένα σημεία της πόλης μπορούν να γεμίσουν με ένα δίκτυο από πλαστικά δέντρα που θα φρεσκάρουν τον αέρα.
Παράλληλα, θα χρησιμεύουν και ως κιόσκια, όπου οι πολίτες θα μπορούν να ξεκουράζονται, αλλά και να μαθαίνουν χρήσιμες πληροφορίες για την προστασία του περιβάλλοντος, μέσω των οθονών που θα τοποθετηθούν στου κορμούς των δέντρων.
Συγκοινωνίες πολλών χρήσεων
Έχοντας κερδίσει ήδη ένα σημαντικό βραβείο στον χώρο του ντιζάιν, τρεις φοιτητές στο Βασιλικό Κολέγιο Τεχνών του Λονδίνου οραματίστηκαν το μέλλον της πόλης και συγκεκριμένα το μέλλον των συγκοινωνιών. Η πρότασή τους με το όνομα «Ο κήπος του Λονδίνου» συνδυάζει ένα δίκτυο ηλεκτρικών λεωφορείων, ταξί και ποδηλάτων, το οποίο θα μπορέσει να εξοστρακίσει από το κέντρο της πόλης τα αυτοκίνητα.
Βασικό στοιχείο του δικτύου αποτελούν τα αναδιπλούμενα ποδήλατα που μπορούν να λειτουργούν με τρεις τόπους: ο χρήστης θα μπορεί είτε να κάνει ποδήλατο με τον τρόπο που όλοι γνωρίζουμε, είτε να επιλεγεί τη «λειτουργία εξάσκησης», όπου η αντίσταση από τα πετάλια μετατρέπεται σε ενέργεια που αποθηκεύεται, είτε -τέλος- θα μπορεί να χρησιμοποιεί την αποθηκευμένη ενέργεια και να μετατρέπει το ποδήλατο σε ηλεκτροκίνητο σκούτερ.
Καθένας θα μπορεί να «παρκάρει» το ποδήλατό του στην οροφή ειδικά διαμορφωμένων κατασκευών, οι οποίες θα λειτουργούν παράλληλα και σαν στάσεις λεωφορείων, αλλά και σαν ενεργειακοί συλλέκτες. Εκτός όλων αυτών, τα ποδήλατα, που θα μπορούν να μεταφέρονται με τα ηλεκτρικά λεωφορεία, θα γλιτώνουν τον ποδηλάτη από το εισιτήριο, αφού κάθε ποδηλάτης θα μπορεί να συνδέσει το όχημά του με το λεωφορείο και να το τροφοδοτήσει με την απαιτούμενη ενέργεια.
Πηγή: Εφημερίδα Realnews-ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΣΙΜΙΤΣΙΑΔΗ Διαβάστε περισσότερα...
Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011
Προς μια οικονομία χαμηλού άνθρακα και αυξημένης περιβαλλοντικής προστασίας...
Το μοντέλο της λιγνιτικής ανάπτυξης πλήττεται «τοπικά» από τις κοινωνικές αντιδράσεις και παγκοσμίως από μια ανερχόμενη νέα οικονομία, με χαμηλότερες εκπομπές CO2 και φιλικότερη σχέση με το περιβάλλον. Στην παρούσα συγκυρία, η περιοχή μας και η χώρα γενικώς, στον τομέα της ενέργειας, δείχνουν να αναζητούν το δρόμο τους. Η οικονομική κρίση επιβραδύνει σημαντικά τους ρυθμούς υλοποίησης των επενδύσεων, εξαιτίας των υψηλών απαιτήσεων σε κεφάλαια και τεχνογνωσία, αλλά και τις παρεπόμενες τεχνικές δυσκολίες σε συνδυασμό με την πολυπλοκότητα του καθεστώτος που τις διέπει. Στην ουσία μιλάμε για ένα σύνθετο εγχείρημα που απαιτεί συναντίληψη κράτους, κοινωνίας και επενδυτικής κοινότητας, για το τι σημαίνει οικονομία χαμηλού άνθρακα και πώς θα είναι διαχειρίσιμη καλύτερα, σε σχέση με το επιχειρηματικό-οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον. Αυτό όμως που πυροδοτεί κάθε καινούργιο κύκλο ανάπτυξης, είναι η εισαγωγή της καινοτομίας και όχι το κράτος. Η καινοτομία αλλάξει άρδην τη μορφή της παραγωγής αλλά και του ίδιου του προϊόντος μεταλλάσσοντας το κυρίαρχο τεχνολογικό παράδειγμα. Η ενεργειακή τεχνολογία αιχμής, κινείται σήμερα γύρω από τον αέρα, τον ήλιο και το ουράνιο. Η τεχνολογία π.χ. των Ηλιακών παραβολικών κατόπτρων (Concentrated Solar Power, CSP) δείχνει να ωριμάζει και να αποτελεί μια υποσχόμενη τεχνολογία για το κοντινό μέλλον. Ας έρθουμε όμως στα πολύ δικά μας.
Όπως είναι γνωστό με βάση το Κιότο, η «ημετέρα» Ευρώπη πρέπει να πετύχει μείωση των θερμοκηπιακών εκπομπών κατά 8% μέχρι το 2012 σε σχέση με τα επίπεδα του 1990 (έτος βάσης). Η θέσπιση από την Ε.Ε. του Συστήματος Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπής Aερίων Θερμοκηπίου (bubble policy) οδήγησε (2003/87/ΕΚ) σε ένα Ευρωπαϊκό Σύστημα Εμπορεύσιμων Αδειών Ρύπανσης με στόχο τη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου με τρόπο αποδοτικό από πλευράς κόστους. Στην Ελλάδα, σε σχέση με το έτος βάσης 1990, έχει επιτραπεί αύξηση κατά 25% μέχρι το 2012. Η εκτίμηση του Εθνικού Σχεδίου Κατανομής Δικαιωμάτων Εκπομπών (ΕΣΚΔΕ) το οποίο προσδιορίζει τη συνολική ποσότητα δικαιωμάτων και την κατανομή τους, είναι ότι στο τέλος του 2012 θα έχουμε υπερβεί το 40% ενώ ως το 2020 με βάση το Σενάριο Αναμενόμενης Εξέλιξης (ΣΑΕ) το αντίστοιχο ποσοστό της αύξησης αναμένεται να είναι 58%. Επομένως για την περίοδο 2008-2012 προκύπτει μια υπέρβαση ανάμεσα στους στόχους, της τάξης του 15% και έπεται συνέχεια. Η ημιδιωτικοποιημένη ΔΕΗ μέσω των λιγνιτικών μονάδων θεωρείται ο βασικός παραγωγός CO2 σε ποσοστό 40% του συνόλου των εκπομπών της χώρας και όπως φαίνεται καλύπτει το ποσοστό της, με την αγορά αδειών ρύπανσης με ένα επιπλέον κόστος. Το Ελληνικό Σχέδιο Κατανομής Δικαιωμάτων Εκπομπών για την τριετία 2005-2007 ήταν 74.422.011 τόνους CO2/έτος, ενώ την περίοδο 2008-2012 75.501.609 τόνους. Αντί για μείωση, έχουμε αύξηση 1,45%. Καθώς όμως η ΔΕΗ από το 2013 θα πρέπει να συνεχίζει να αγοράζει δικαιώματα εκπομπών, θα υπάρχει ένα πολύ σημαντικό επί πλέον κόστος, περίπου 1,4 δισ. Ευρώ ετησίως, το οποίο προφανώς η εταιρεία θα αντλήσει από τους καταναλωτές. Γίνεται επομένως σαφές ότι απαιτείται να διαφοροποιηθεί το ενεργειακό προφίλ, μειώνοντας τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου.
Ενδιαφέρον έχει να δει κανείς, σε επίπεδο χώρας, ποιά είναι η αποτύπωση του σημερινού ενεργειακού μίγματος. Σύμφωνα με το πόρισμα της επιτροπής ενέργειας της Ακαδημίας Αθηνών για την τρέχουσα περίοδο η κατανομή του μίγματος στην Ελλάδα είναι αυτή που παρουσιάζεται στον Πίνακα 1. Αν ανατρέξουμε λεπτομερέστερα στο μίγμα του εθνικού καυσίμου, θα διαπιστώσουμε κατά περίπτωση τα παρακάτω:
Πίν. 1. Ποσοστιαία κατανομή μίγματος στην Ελλάδα
Λιγνίτης 49%
ΑΠΕ 17%
Φυσικό Αέριο 17%
Πετρέλαιο 9%
Εισαγωγές 8%
Α. Όσον αφορά στο Λιγνίτη τα κυριότερα εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα βρίσκονται στη λεκάνη Πτολεμαϊδας, Αμυνταίου και Φλώρινας με υπολογισμένο απόθεμα 1,8 δις τόνους, στη Δράμα με 900 εκ. τόνους, στην Ελασσόνα με 169 εκ. τόνους και στη Μεγαλόπολη με απόθεμα 223 εκ. τόνους. Συνολικά το υπολογισμένο απόθεμα της χώρας είναι περίπου 3,1 δις τόνοι, ενώ μέχρι σήμερα έχουν εξορυχτεί 1,7 δις τόνοι και η εξάντληση των αποθεμάτων προβλέπεται για το έτος 2048. Η απόσυρση λόγω παλαιότητας μέχρι το 2020 λιγνιτικής ισχύος περίπου 1000 MW και η αντικατάσταση τους με δύο σταθμούς σύγχρονης τεχνολογίας (Μελίτη ΙΙ και Πτολεμαΐδα V, συνολικής ισχύος 1200 MW) με συγκριτικά χαμηλότερη εκπομπή CO2 μετριάζει κάπως το πρόβλημα αλλά δεν το επιλύει. Από το 2013 και μετά το κόστος παραγωγής της ηλεκτρικής ενέργειας από λιγνίτη, αναμένεται να επηρεαστεί από την επιβολή του κόστους ρύπων CO2 με βάση της δεσμεύσεις της χώρας για μείωση των αερίων θερμοκηπίου. Επομένως η λιγνιτική παραγωγή σε συνδυασμό με τις εκπομπές CO2 και τις κοινωνικές αντιδράσεις για την περιβαλλοντική υποβάθμιση των περιοχών θα καταστήσουν το λιγνίτη λιγότερο ανταγωνιστικό. Σημειώνεται επίσης ότι η τρέχουσα μέση τιμή θερμογόνου δύναμης των κοιτασμάτων ΛΚΔΜ βρίσκεται κοντά στα 1100 kcal/kg με αυξανόμενη σχέση εκμετάλλευσης και μοναδικό περιβαλλοντικό πλεονέκτημα τη χαμηλή συγκέντρωση θείου. Μια μελλοντική δεξαμενή, εφόσον τα δίκτυα μεταφοράς βελτιωθούν σημαντικά, διαφαίνεται να είναι για τη Δ. Μακεδονία το κοίτασμα του γειτονικού Κοσσόβου, του οποίου η θερμογόνος δύναμη κυμαίνεται μεταξύ 5000-5500 kcal/kg αλλά και ο εισαγόμενος λιθάνθρακας. Βασικό περιβαλλοντικό μειονέκτημα όλων των λύσεων είναι οι υψηλές εκπομπές εσπνεύσιμων αιωρουμένων σωματιδίων (ΑΣ 10) και η αναπόφευκτη και μη υπολογισμένη «εξωτερικότητα» που προκαλεί η καύση των τοπικών ανθράκων στην ανθρώπινη υγεία και τους φυσικούς πόρους (ποιοτική και ποσοτική υποβάθμιση νερού, εδαφών και μείωση της βιοποικιλότητας). Στον πίνακα 2 φαίνεται η σημαντική συνεισφορά του λιγνίτη στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας σε σχέση με άλλες πηγές.
Β. Το φυσικό αέριο σε σχέση με τους άλλους πόρους παραγωγής ενέργειας (λιγνίτης, πετρέλαιο) είναι συμφερότερο ενεργειακά και περιβαλλοντικά. Οι μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από φυσικό αέριο παρουσιάζουν συγκριτικά χαμηλότερη ρύπανση και λιγότερες εκπομπές CO2. Βασικό μειονέκτημα παραμένει η ενεργειακή εξάρτηση από τρίτους και το πρόβλημα ασφάλειας των αγωγών μεταφοράς. Μια ξεχωριστή περίπτωση αποτελεί ίσως το υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) το οποίο παρέχει συγκριτικά περισσότερη ενεργειακή ελαστικότητα και μείωση του κινδύνου για τους αγωγούς μεταφοράς. Όσον αφορά στο πετρέλαιο η συνεισφορά του στην ηλεκτροπαραγωγή για τη νησιωτική χώρα παρέχει σήμερα μια σχετική ασφάλεια, συνεχίζει όμως να παρέχει εξάρτηση από τρίτους εκτός αν οι έρευνες για εγχώριους και «μη αμφισβητήσιμους» υδρογονάνθρακες αλλάξουν τα δεδομένα. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με γάλλους ερευνητές η μη αμφισβητήσιμη περιοχή της «λεκάνης του Ηροδότου» νότια της Κρήτης είναι πολύ πλούσια σε κοιτάσματα καθαρού μεθανίου (φυσικό αέριο) ικανά εφόσον η Ελλάδα, ρυθμίσει τις εκκρεμότητες και τα παραχωρήσει προς εκμετάλλευση, να αποσβέσουν το σημερινό «εξωτερικό χρέος» της χώρας και να αποφέρουν τεράστιο κέρδος. Βασική προϋπόθεση αποτελεί η οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) με Αίγυπτο και Λιβύη. Εδώ και 30 χρόνια η έννοια της υφαλοκρηπίδας έχει πλέον υπερκεραστεί απʼ αυτή της ΑΟΖ (Σύμβαση 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας). Οι ετήσιες απαιτήσεις της Ελλάδος σε φυσικό αέριο ανέρχονται σε 3,4 δισ. m3/έτος ενώ τα αποθέματα στην ευρύτερη λεκάνη του Ηροδότου εκτιμώνται σε περίπου 3,4 τρισεκατομμύρια m3 (αποθέματα χιλίων χρόνων). Πέραν της Δυτικής Ελλάδας και του Αιγαίου, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το κοίτασμα του Θρακικού πελάγους γνωστό ως «μπάμπουρας» το οποίο περικλείεται από τη Θάσο, Σαμοθράκη, Λήμνο και Ίμβρο (βλ. Εικόνα 1). Το παρόν κοίτασμα, επί δεκαετίες και παρά τη διαμεσολάβηση της “Shell” βρίσκεται στο επίκεντρο της Ελληνοτουρκικής διελκυστίνδας με πιθανά αποθέματα ύψους 2,5 δις βαρελιών πετρελαίου (κάλυψη για 25 χρόνια των αναγκών της χώρας). Δυο γνωστές Εταιρείες γεωφυσικών διασκοπήσεων, η Νορβηγική “TGS-Nopec” και η Αμερικανική “Noble Enterprise” προσβλέπουν σε «παραχωρήσεις» κυρίως στο θαλάσσιο χώρο, μέσα στο τρέχον έτος. Το θέμα των ερευνών και των «παραχωρήσεων» από δευτερεύον ανάγεται σταδιακά σε ύψιστης σημασίας και εκτιμάται ότι θα απασχολήσει έντονα τη χώρα, τα επόμενα χρόνια. Ερευνητικό ενδιαφέρον από πλευράς υδρογονανθράκων, παρουσιάζουν για τη Δυτ. Μακεδονία και τα Γρεβενά.
Εικ. 1. Αιγαίο και ΑΟΖ λεκάνης Ηροδότου
Γ. Σχετικά με τις Ανανεώσιμε Πηγές Ενέργειας, ΑΠΕ, μέχρι το 2020 με βάση το Εθνικό Σχέδιο Δράσης γνωστό και ως 20-20-20, προβλέπεται:
α) 20% μείωση των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου σε σχέση με τα επίπεδα του 1990 σύμφωνα με την Οδηγία 2009/29/ΕΚ.
β) 20% διείσδυση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στην ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειας σύμφωνα με την Οδηγία 2009/28/ΕΚ και
γ) 20% εξοικονόμηση πρωτογενούς ενέργειας.
Με το νόμο 3851/2010, ορίζονται Εθνικοί δεσμευτικοί στόχοι για τη συμμετοχή των ΑΠΕ στην καταναλισκόμενη ενέργεια. Ειδικότερα, ο στόχος για τις εκπομπές αερίων ρύπων του θερμοκηπίου είναι, μείωση κατά 4% στους τομείς εκτός εμπορίας σε σχέση με τα επίπεδα του 2005 και 18% διείσδυση των ΑΠΕ στην ακαθάριστη τελική κατανάλωση. Η Ελλάδα στο πλαίσιο υιοθέτησης συγκεκριμένων αναπτυξιακών και περιβαλλοντικών πολιτικών, με τον παραπάνω νόμο προχώρησε στην αύξηση του εθνικού στόχου συμμετοχής των ΑΠΕ στην τελική κατανάλωση ενέργειας στο 20%, ο οποίος εξειδικεύεται σε 40% συμμετοχή των ΑΠΕ στην ηλεκτροπαραγωγή, 20% σε ανάγκες θέρμανσης-ψύξης και 10% στις μεταφορές. Η σημερινή διείσδυση των ΑΠΕ στο σύνολο του ενεργειακού πλέγματος, σε επίπεδο χώρας, βρίσκεται στο 17% με βασικό παίκτη τα μεγάλα υδροηλεκτρικά και τα αιολικά. Η επίτευξη του 40% της ηλεκτροπαραγωγής από ΑΠΕ ως το 2020 με βάση το υπάρχον σύστημα θα συναντήσει σημαντικές δυσκολίες, εφόσον το νομοθετικό πλαίσιο αδειοδότησης και οι τοπικές κοινωνίες δεν συμμεριστούν τους στόχους αυτούς.
Η κατανομή του μεριδίου συνεισφοράς των διαφόρων τεχνολογιών ΑΠΕ είναι δυναμική και φαίνεται παρακάτω. Μια προσεγγιστική αποτίμηση των ΑΠΕ της Ισχύος τους σε MW και των στόχων που υπήρχαν για το 2010 εμφανίζει ο Πίνακας 3. Αν στην κατηγορία των φωτοβολταικών συνυπολογιστεί το νεοαναγγελθέν πάρκο των 200 ΜW στα ορυχεία της Κοζάνης, το ποσοστό τους διαφοροποιείται από 0,4% σε 3,8% υπερκαλύπτοντας με χρονική καθυστέρηση το στόχο για το έτος 2010. Σημαντικό πρόβλημα για τα διεσπαρμένα φωτοβολταικά αποτελούν τα δίκτυα διανομής και μεταφοράς, τα οποία απαιτείται να ενισχυθούν προκειμένου να ανταποκριθούν στους Εθνικούς στόχους για το 2020.
* ποσοστό με την προϋπόθεση υλοποίησης της αναγγελίας πάρκου ορυχείων
Είναι γεγονός ότι η συμβολή του λιγνίτη υπήρξε και συνεχίζει να είναι καθοριστική για την ενεργειακή επάρκεια και ανάπτυξη της χώρας. Όμως οι καιροί αλλάζουν. Η σημερινή οικονομική κρίση ασκεί τεράστιες πιέσεις στην κοινωνία και στις επιχειρήσεις ενώ έχει επιφέρει μια σημαντική συρρίκνωση των δημόσιων οικονομικών στην προσπάθεια για τον περιορισμό της. Με βάση όλα τα παραπάνω και αναλύοντας την παγκόσμια τάση, η Ελλάδα οφείλει να περιορίσει την αύξηση των εκπομπών CO2. Η μείωση των εκπομπών μπορεί να αντιμετωπιστεί με σταδιακή συρρίκνωση (όχι κατάργηση) του μεριδίου του λιγνίτη στο ενεργειακό μίγμα της χώρας και αύξηση του ποσοστού των ΑΠΕ, του φυσικού και υγροποιημένου αερίου και των Ελληνικών υδρογονανθράκων, εφόσον οι διενεργούμενες έρευνες και πολιτικές διαπραγματεύσεις στη συνέχεια, παράγουν θετικά αποτελέσματα. Η επιστημονική έρευνα στο θέμα δέσμευσης και αποθήκευσης του CO2 (CCS) δεν δίνει ακόμα επαρκείς απαντήσεις. Επομένως η προσπάθεια σταδιακής απεξάρτησης του άνθρακα από την ενέργεια και τις μεταφορές, θα μειώσει την εξάρτηση της χώρας από τις εισαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου, αυξάνοντας την αντοχή της στο ευμετάβλητο παγκόσμιο επίπεδο των τιμών της ενέργειας.
Στο πλαίσιο αυτό η αναγγελία πριν λίγες μέρες από το ΥΠΕΚΑ και η πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος που ακολούθησε από τη ΔΕΗ του φωτοβολταικού πάρκου των 200 MW στα Ορυχεία, με ταυτόχρονη αναζήτηση εταίρου για την κατασκευή και λειτουργία εργοστασίου παραγωγής φωτοβολταϊκών συστημάτων, εφόσον υλοποιηθεί, θα συμβάλλει σημαντικά στην αύξηση των ΑΠΕ στο ενεργειακό μίγμα της χώρας. Ενδιαφέρον είναι όμως, ότι θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας και θα μειώσει (προσπάθεια αντιστροφής τάσης) τις εκπομπές CO2 κατά 300.000 τον/έτος, που αποτελεί και στρατηγικό στόχο της χώρας στο πλαίσιο των δεσμεύσεων της, για μείωση των εκπομπών. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί, με βάση τη διεθνή εμπειρία, στη διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης του έργου (Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων). Με βάση το ισχύον θεσμικό πλαίσιο η επένδυση θα συναντήσει δυσκολίες και ίσως «σκοντάψει», εκτός αν αξιοποιηθεί επαρκώς, η ατύπως ισχύουσα τοπική προϊστορία. Η πρόταση για τεμαχισμό των 200 ΜW σε πολλούς, διάσπαρτους μικροεπενδυτές θα διακινδυνεύσει την επένδυση και το σημαντικότερο, θα αποστερήσει την περιοχή, σε μια κρίσιμη περίοδο, από την κατασκευή του εργοστασίου παραγωγής φωτοβολταικών στοιχείων. Επισημαίνεται ότι σήμερα εντός της χώρας, στοχεύοντας περισσότερο στη διεθνή αγορά και λιγότερο στην τοπική, λειτουργούν έξι μεγάλες Εταιρίες παραγωγής φωτοβολταικών στοιχείων και 250 μικρότερες με συναφείς δραστηριότητες, οι οποίες θα υποστούν μια σημαντική πίεση.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΔΕΗ/ΔΜΑΟΡ μετά το 2020 λόγω σταδιακής εξάντλησης των αποθεμάτων αναμένεται μια σημαντική κάμψη της λιγνιτικής παραγωγής, με παρεπόμενες ενέργειες στη ηλεκτροπαραγωγή. Στο σημείο αυτό και σε συνδυασμό με τις αυξανόμενες δαπάνες για τα καύσιμα, τις ανησυχίες για την κλιματική αλλαγή, την άνοδο της θερμοκρασίας του πλανήτη, τις εκπομπές CO2, την περιβαλλοντική υποβάθμιση που προκαλεί λόγω της καύσης ο λιγνίτης και την αυξανόμενη ζήτηση ενέργειας, θα τεθεί άμεσα και επιτακτικά το ζήτημα της παραγωγής ενέργειας από πυρηνικούς αντιδραστήρες. Με βασικό επιχείρημα τον περιορισμό των εκπομπών CO2 και κλασσικό μειονέκτημα τη διαχείριση των ραδιενεργών καταλοίπων η περιοχή των ορυχείων της Δυτικής Μακεδονίας είναι πολύ πιθανό να υποδειχθεί από τους Ειδικούς, λόγω των γεωτεχνικών συνθηκών αλλά και της ενεργειακής της παράδοσης, ως χώρος κατασκευής σταθμού παραγωγής πυρηνικής ενέργειας. Η χώρα και η τοπική κοινωνία πρέπει να συζητήσει από τώρα και να προετοιμαστεί για το ενδεχόμενο αυτό. Σχετικά δημοσιεύματα για το ίδιο θέμα, υπήρξαν άλλωστε και τον Ιανουάριο του 2008 στον έντυπο Αθηναϊκό τύπο.
Η μετάβαση όμως, προς μια οικονομία χαμηλού άνθρακα δεν είναι υπόθεση του Κράτους αλλά κυρίως των πολιτών και της επιθυμίας τους, να στηρίξουν με την ενεργό κοινωνική τους συμμετοχή, το πέρασμα από μια κοινωνία ενεργούμενη σε μια κοινωνία υψηλής ευθύνης και αυτονόητης περιβαλλοντικής ισορροπίας και προστασίας. Ο καιρός θα δείξει.
Πηγή: www.kozan.gr - του Δρ. Κωνσταντίνου Ι. Βατάλη
Επίκουρου Καθηγητή
Τμ. Γεωτεχνολογίας & Περιβάλλοντος ΤΕΙ Δ.Μ
Διαβάστε περισσότερα...
Κυριακή 29 Αυγούστου 2010
Ελληνες ανακυκλώνουν το διοξείδιο του άνθρακα...
Το μετατρέπουν σε υποκατάστατο του φυσικού αερίου και σε ντίζελ
Ακόμη κι αν κάποιος γνωρίζει πως η χρήση των ορυκτών καυσίμων για την ηλεκτροπαραγωγή κρατάει χαμηλά την τιμή της κιλοβατώρας και βοηθά χώρες όπως η Ελλάδα να αξιοποιούν τα εγχώρια κοιτάσματά τους, και μόνο η εικόνα των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ, καθώς «ξερνούν» συνεχώς καυσαέρια -όπως συμβαίνει και με άλλα εργοστάσια, σαν τις τσιμεντοβιομηχανίες- αρκεί για να τον πείσει πόσο επιζήμια είναι για το κλίμα και το περιβάλλον. Κι όμως, Ελληνες επιστήμονες υποστηρίζουν πως σε μερικά χρόνια τέτοιες ρυπογόνες μονάδες θα μπορούσαν να αποκτήσουν μηδενικό ανθρακικό αποτύπωμα, παρ’ όλο που θα εξακολουθούν να λειτουργούν με ορυκτά καύσιμα.
Πιο συγκεκριμένα, αντί να καταλήγει στην ατμόσφαιρα, το διοξείδιο του άνθρακα που θα παράγουν θα δεσμεύεται και θα οδηγείται σε κατάλληλους χώρους επεξεργασίας, όπου ουσιαστικά θα… ανακυκλώνεται. Με συνέπεια, από άχρηστος ρύπος -και οικονομικά επιζήμιος, λόγω των δικαιωμάτων εκπομπής που θα πρέπει να πληρώνει τόσο η ΔΕΗ όσο και οι υπόλοιπες βιομηχανίες- να μετατρέπεται ξανά σε καύσιμο για την κίνηση αυτοκινήτων και τη θέρμανση κτιρίων ή για να επαναχρησιμοποιηθεί στα ίδια εργοστάσια. Κάτι που σημαίνει ότι, τουλάχιστον, ως προς το διοξείδιο του άνθρακα που εκλύει όταν καίγεται, καύσιμα σαν τον λιγνίτη μπορούν να καταστούν μια πρώτη ύλη φιλική προς το περιβάλλον.
Ταιριάζει στην Ελλάδα
Αυτό υπόσχεται η τεχνολογία που ανέπτυξαν ερευνητές από το Ινστιτούτο Τεχνικής Χημικών Διεργασιών του ΕΚΕΤΑ, στη Θεσσαλονίκη, με επικεφαλής τον διευθυντή του Ινστιτούτου δρα Αθανάσιο Κωνσταντόπουλο. Μια τεχνολογία που μάλιστα ταιριάζει «γάντι» στις κλιματολογικές συνθήκες της χώρας μας, επειδή μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο σε περιοχές με έντονη ηλιοφάνεια. Κι αυτό γιατί προϋποθέτει πως η επεξεργασία του CO2 θα γίνεται σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες: δηλαδή σε ειδικές ηλιοθερμικές εγκαταστάσεις, που αποτελούνται από δεκάδες κάτοπτρα τα οποία συγκεντρώνουν τις ακτίνες του ήλιου στο ανώτερο σημείο ενός «πύργου», ανεβάζοντας τοπικά τη θερμοκρασία έως και στους 1.200° C.
Η καινοτομία της ελληνικής ομάδας αφορά ουσιαστικά στην επινόηση της «καρδιάς» του συστήματος που θα αναλαμβάνει την πιο κρίσιμη φάση της ανακύκλωσης, δηλαδή τον πυρίμαχο κεραμικό αντιδραστήρα που θα τοποθετείται στο συγκεκριμένο σημείο του «πύργου» και τα ειδικά νανοϋλικά στο εσωτερικό αυτής της συσκευής τα οποία θα διασπούν το CO2 σε μονοξείδιο του άνθρακα. «Στη συνέχεια, το μονοξείδιο θα εμπλουτίζεται με υδρογόνο -που παράγεται από νερό, πάλι με την ίδια τεχνική- ώστε να προκύψει ένα μείγμα το οποίο ονομάζεται αέριο σύνθεσης», λέει ο κ. Κωνσταντόπουλος. Από εκεί και πέρα, η περαιτέρω διαδικασία είναι σχετικά απλή: «με τυπικές χημικές μεθόδους που χρησιμοποιούνται εδώ και δεκαετίες, το αέριο αυτό μπορεί να μετατραπεί είτε σε υποκατάστατο του φυσικού αερίου είτε σε ένα “κοκτέιλ” από υγρούς υδρογονάνθρακες, κατάλληλο για χρήση στους ντιζελοκινητήρες», προσθέτει.
Μάλιστα, ως προς την παραγωγή υδρογόνου (του ενός δηλαδή από τα δύο συστατικά του αερίου σύνθεσης) η ιδέα αυτή εφαρμόζεται με επιτυχία εδώ και δύο χρόνια σε πραγματικές συνθήκες, σε μια πιλοτική ηλιοθερμική μονάδα ισχύος 100 Watt στην Αλμερία της Ισπανίας. Η «Κ» είχε καλύψει δημοσιογραφικά την έναρξη λειτουργίας της συγκεκριμένης μονάδας -η οποία έγινε στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος Hydrosol ΙΙ, με συντονιστή το Ινστιτούτο του ΕΚΕΤΑ- καθώς πρόκειται για την πρώτη εγκατάσταση τέτοιας δυναμικότητας στον κόσμο, η οποία μπορούσε να παράγει υδρογόνο αποκλειστικά από νερό και ήλιο.
«Ουσιαστικά αποδείξαμε ότι ο αντιδραστήρας και τα νανοϋλικά συμπεριφέρονται σε υψηλές θερμοκρασίες, όπως ακριβώς προβλέπαμε, δηλαδή ότι εξασφαλίζουν μεγάλες ποσότητες Η2», σημειώνει ο Ελληνας επιστήμονας, προσθέτοντας πως σήμερα το συγκεκριμένο πρότζεκτ βρίσκεται στη φάση σχεδίασης μιας ακόμη μεγαλύτερης ηλιοθερμικής μονάδας για την παραγωγή υδρογόνου, ισχύος 1 MW. Ετσι κι αλλιώς, ακόμη και σε αυτή την πρώτη εκδοχή της η τεχνολογία είχε τιμηθεί ήδη από το 2006 με το βραβείο Descartes, το «ευρωπαϊκό Νομπέλ» για την έρευνα, όπως αποκαλείται συνήθως. Ο λόγος ήταν πως έθετε τις βάσεις για τη δημιουργία υδρογόνου με έναν απολύτως οικολογικό και ανανεώσιμο τρόπο. Αλλωστε, πολλοί ειδικοί θεωρούν πως το εν λόγω αέριο θα αποτελέσει το «πράσινο» καύσιμο του μέλλοντος, αφού υπάρχει σε αφθονία στον πλανήτη και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ειδικές συσκευές, τις κυψέλες καυσίμου, για την κατασκευή μεταφορικών οχημάτων και γεννητριών που δεν θα εκλύουν καθόλου ρύπους.
Αμεση λύση
«Φέτος την άνοιξη, ωστόσο, αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε στο εργαστήριο την ίδια μέθοδο, με σκοπό αυτή τη φορά τη διάσπαση του διοξειδίου του άνθρακα σε μονοξείδιο», λέει ο κ. Κωνσταντόπουλος, «γνωρίζοντας ότι, σε περίπτωση που μπορούσαμε να αναμείξουμε το “ηλιακό” υδρογόνο με “ηλιακό” μονοξείδιο, θα είχαμε δημιουργήσει μια μέθοδο μετατροπής του συγκεκριμένου ρύπου ξανά σε καύσιμο». Τα πειράματα απέδειξαν πως η μέθοδος λειτουργεί εξίσου αποτελεσματικά, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την ανακύκλωση του βασικού αερίου του θερμοκηπίου. «Το σημαντικότερο όφελος είναι πως η ανακύκλωση των ρύπων μπορεί να χρησιμοποιηθεί άμεσα, στις ήδη υπάρχουσες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής ή στη βαριά βιομηχανία, σαν μια μεταβατική λύση μέχρι η “οικονομία του υδρογόνου” να γίνει όντως πραγματικότητα», επισημαίνει. Και, όπως υποστηρίζει, η λύση αυτή έχει σημαντικά πλεονεκτήματα από άλλες ιδέες που έχουν κατά καιρούς προταθεί για τη μείωση των εκπομπών των εργοστασίων, όπως η δέσμευση του CO2 και η αποθήκευσή του σε φυσικές κοιλότητες μέσα στο υπέδαφος ή στη θάλασσα. «Σε μια τέτοια περίπτωση, όμως, όχι μόνο το αέριο θα παρέμενε αναξιοποίητο, αλλά και κανείς δεν θα μπορούσε να αποκλείσει το ενδεχόμενο κάποια στιγμή να διαρρεύσει στην επιφάνεια της γης και, κατά συνέπεια, στην ατμόσφαιρα», σημειώνει.
Πράσινη ενέργεια και ο λιγνίτης...
Οπως είναι φυσικό, η ιδέα χρησιμοποίησης του διοξειδίου του άνθρακα ως πρώτη ύλη για την παραγωγή καυσίμου, έχει προσελκύσει την προσοχή πολλών επιστημόνων και περιοδικών στο εξωτερικό, παρ’ όλο που η πρώτη διεθνής παρουσίαση των αποτελεσμάτων από τα πειράματα του ΕΚΕΤΑ έγινε πριν από λίγους μόλις μήνες. «Το επόμενο βήμα είναι να βρούμε κεφάλαια για να συνεχίσουμε τις έρευνές μας στο εργαστήριο, αλλά και για να κατασκευάσουμε μια πειραματική ηλιοθερμική εγκατάσταση, ώστε να ελέγξουμε τη μέθοδο στην πράξη», λέει ο κ. Κωνσταντόπουλος, προσθέτοντας πως και Ελληνες επενδυτές έχουν δείξει ενδιαφέρον για τη χρηματοδότηση μιας τέτοιας πιλοτικής μονάδας. «Η προτεραιότητά μας θα ήταν η υποδομή αυτή να δημιουργηθεί στη χώρα μας, με στόχο κατ’ αρχάς η τεχνογνωσία που θα παραχθεί να μείνει εντός Ελλάδας», σημειώνει.
Αλλωστε, η ηλιοφάνεια που επικρατεί στην Ελλάδα την καθιστά μια από τις πιο προνομιακές περιοχές για την εμπορική εφαρμογή της τεχνολογίας του ΕΚΕΤΑ, όταν αυτή θα έχει τελειοποιηθεί. Και η μέθοδος αυτή ίσως αποτελεί μια από τις ελάχιστες λύσεις που θα έδιναν στη χώρα τη δυνατότητα να διατηρήσει στον ενεργειακό χάρτη τα κοιτάσματα σε ορυκτά καύσιμα -κι έτσι να διατηρήσει εν μέρει την ενεργειακή της αυτάρκεια- χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα συνεχίσει να ρυπαίνει ανεξέλεγκτα την ατμόσφαιρα. «Φανταστείτε, για παράδειγμα, ένα εργοστάσιο στην περιοχή της Θεσσαλονίκης το οποίο θα ανακύκλωνε το διοξείδιο του άνθρακα από τους ατμοηλεκτρικούς σταθμούς της Πτολεμαΐδας, παράγοντας μεθάνιο ή μεθανόλη που θα τροφοδοτούσε απευθείας το δίκτυο φυσικού αερίου», συμπληρώνει. «Δεν θα άξιζε να επενδύσουμε σε μια τέτοια τεχνολογία, τη στιγμή που μόνο η ΔΕΗ θα πρέπει να πληρώνει περίπου 1,2 δισ. ευρώ από το 2013 κι έπειτα, για τα δικαιώματα ρύπων;».
Πηγή: Εφημερίδα Καθημερινή-Του Κωστα Δεληγιαννη
Τρίτη 10 Αυγούστου 2010
Είχατε επιθανάτια εμπειρία; Φταίει το CO2 στο αίμα σας...
Πολλοί άνθρωποι που επιβιώνουν από ανακοπή καρδιάς αναφέρουν ότι είδαν όλη τους τη ζωή να περνά από μπροστά τους ή ότι βίωσαν μια εμπειρία απέραντης γαλήνης. Επιστήμονες υποστηρίζουν τώρα ότι ξεδιάλυναν το μυστικό που κρύβεται πίσω από αυτές τις λεγόμενες «επιθανάτιες εμπειρίες».
Σύμφωνα με τους ερευνητές, το φως στην άκρη του τούνελ, το καταπράσινο λιβάδι ή οι συναντήσεις με αγαπημένα πρόσωπα που έχουν πεθάνει δεν είναι αποτέλεσμα έντονης θρησκευτικής πίστης, αλλά ένα παιχνίδι του μυαλού, το οποίο προκαλείται από μια χημική αντίδραση του οργανισμού: οι άνθρωποι με υψηλά επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στην κυκλοφορία του αίματος είχαν περισσότερες πιθανότητες να έχουν τέτοιες εμπειρίες.
Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι τα πολύ υψηλά επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα μπορούν να πυροδοτήσουν ψευδαισθήσεις σε ορισμένους ανθρώπους.
Η Dr. Zalika Klemenc-Ketis από το Πανεπιστήμιο του Maribor στη Σλοβενία, που ήταν επικεφαλής της μελέτης, δηλώνει: «Υπάρχουν αρκετές θεωρίες που εξηγούν τους μηχανισμούς των επιθανάτιων εμπειριών. Βρήκαμε ότι οι ασθενείς που βίωσαν αυτό το φαινόμενο είχαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα CO2 στο αίμα τους από ό,τι οι ασθενείς που δεν τις βίωσαν».
Η Dr. Klemenc-Ketis προσθέτει ότι προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η εισπνοή CΟ2, χρησιμοποιούμενου ως ψυχοθεραπευτικού παράγοντα, μπορεί να προκαλέσει εμπειρίες παρόμοιες με τις επιθανάτιες και ότι η νέα μελέτη προσθέτει νέες και σημαντικές πληροφορίες στον τομέα του φαινομένου των επιθανάτιων εμπειριών.
Διευκρινίζει, πάντως, ότι τα ευρήματα της σλοβένικης μελέτης θα πρέπει να διερευνηθούν περισσότερο, καθώς είναι η πρώτη φορά που αναφέρεται ο συγκεκριμένος συσχετισμός για το διοξείδιο του άνθρακα.
Η μελέτη
Η μελέτη, η οποία δημοσιεύεται στο περιοδικό Critical Care, μελέτησε 52 ασθενείς που είχαν υποστεί καρδιακή ανακοπή η οποία θα μπορούσε να είχε αποβεί μοιραία και κατά την οποία η καρδιά σταμάτησε να συσπάται κανονικά.
Από τους 52 αυτούς ασθενείς, οι 11 ανέφεραν ότι είχαν επιθανάτια εμπειρία.
Η μελέτη βρήκε ότι η εμπειρία αυτή δεν συσχετιζόταν με τη θρησκευτική πίστη, το μορφωτικό επίπεδο, τα φάρμακα που χορηγήθηκαν στη διάρκεια της ανάνηψης, τον φόβο του θανάτου, το φύλο ή την ηλικία. Ωστόσο, ήταν πολύ πιο συνηθισμένη στα άτομα που είχαν και προηγουμένως βιώσει επιθανάτια εμπειρία.
Το διοξείδιο του άνθρακα είναι ένα αέριο που υπάρχει φυσικά στο αίμα και μεταφέρεται από τα ερυθρά αιμοσφαίρια, βοηθώντας το σώμα να ρυθμίσει την παροχή αίματος.
Στη διάρκεια μιας καρδιακής ανακοπής, τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα συνήθως πέφτουν, αλλά σε μια μειοψηφία ασθενών παρατηρήθηκαν υψηλά επίπεδα του αερίου αυτού στο αίμα.
Οι επιθανάτιες εμπειρίες είναι συνήθεις στην καρδιακή ανακοπή
Η Dr. Klemenc-Ketis προσέθεσε: «Οι επιθανάτιες εμπειρίες είναι μια ελάχιστα κατανοητή, αλλά πολύ συχνή εμπειρία σε πολλούς ασθενείς που υφίστανται καρδιακή ανακοπή».
«Σύμφωνα με έναν ορισμό, οι επιθανάτιες εμπειρίες περιγράφονται ως βαθιές ψυχολογικές εμπειρίες με ένα αίσθημα υπερβατικότητας ή υπερφυσικής συνάντησης, οι οποίες εμφανίζονται σε άτομα που έρχονται κοντά στον θάνατο ή σε καταστάσεις έντονου σωματικού ή συναισθηματικού κινδύνου.»
Πηγή: Telegraph
.gif)
