Πηγή: http://www.protothema.gr
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 21 Ιουνίου 2013
Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο παραπέμπεται η Ελλάδα για τη ρύπανση των υδάτων...
Πηγή: http://www.protothema.gr
Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2013
Ελεύθερη η πρόσβαση σε αποφάσεις που αφορούν εγκαταστάσεις με σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις...
Το κοινό πρέπει να έχει πρόσβαση σε πολεοδομικές αποφάσεις οι οποίες αφορούν κατασκευή εγκαταστάσεων που έχουν σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Μάλιστα, δεν δύναται να γίνει επίκληση της προστασίας του επιχειρηματικού απορρήτου προκειμένου να μη παρασχεθεί η πρόσβαση στις αποφάσεις αυτές.
Αυτό υπογραμμίζει το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) απαντώντας σε προδικαστικό ερώτημα του Ανώτατου Δικαστηρίου της Δημοκρατίας της Σλοβακίας - δημουργώντας "δεδικασμένο" για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και για την Ελλάδα.
Η υπόθεση ξεκινά το 2006, όταν η Περιφερειακή Αρχή Πολεοδομικού Σχεδιασμού της Μπρατισλάβα εξέδωσε πολεοδομική απόφαση σχετικά με τη δημιουργία χώρου υγειονομικής ταφής απορριμμάτων σε λάκκο εξορύξεως γης για πλινθοποιεία, ο οποίος αποκαλείται «Nová jama» (νέο όρυγμα).
Στη συνέχεια, η σλοβακική επιθεώρηση περιβάλλοντος κίνησε ολοκληρωμένη διαδικασία στο πλαίσιο της οποίας ιδιώτες, κάτοικοι του Δήμου του Pezinok, ζήτησαν να δημοσιευθεί η πολεοδομική απόφαση. Το όργανο αυτό αδειοδότησε τη δημιουργία και εκμετάλλευση του χώρου υγειονομικής ταφής απορριμμάτων χωρίς όμως προηγουμένως να δημοσιεύσει την εν λόγω απόφαση.
Κατόπιν διοικητικής προσφυγής, το δευτεροβάθμιο όργανο προστασίας του περιβάλλοντος επικύρωσε την απόφαση αυτή, αφότου είχε δημοσιεύσει την πολεοδομική απόφαση.
Οι ενδιαφερόμενοι προσέφυγαν στα σλοβακικά δικαστήρια και το Ανώτατο Δικαστήριο της Δημοκρατίας της Σλοβακίας ζήτησε από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) να διευκρινίσει το περιεχόμενο του δικαιώματος του κοινού να μετέχει στις διαδικασίες αδειοδοτήσεως σχεδίων τα οποία έχουν σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
Με σημερινή απόφασή του, το ΔΕΕ διαπιστώνει ότι η πολεοδομική απόφαση σχετικά με τη δημιουργία του ΧΥΤΑ είναι ένα από τα μέτρα βάσει των οποίων θα ληφθεί η τελική απόφαση αδειοδοτήσεως ή μη αδειοδοτήσεως της συγκεκριμένης εγκατάστασης. Σε αυτήν, μεταξύ άλλων περιέχονται πληροφορίες σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις του σχεδίου, τους όρους που τίθενται στον φορέα εκμεταλλεύσεως για να περιορίσει τις επιπτώσεις αυτές κλπ.
Κατά συνέπεια, σύμφωνα με το ΔΕΕ, περιέχει πληροφορίες σχετικές με τη διαδικασία αδειοδοτήσεως στις οποίες το ενδιαφερόμενο κοινό πρέπει να μπορεί να έχει πρόσβαση.
Στο πλαίσιο αυτό, το ευρωπαϊκό δικαστήριο διευκρινίζει ότι η άρνηση να τεθεί στη διάθεση του ενδιαφερόμενου κοινού η πολεοδομική απόφαση δεν δύναται να δικαιολογηθεί με επίκληση της προστασίας της εμπιστευτικότητας εμπορικών ή βιομηχανικών πληροφοριών.
Το Δικαστήριο υπογραμμίζει ακόμη ότι το ενδιαφερόμενο κοινό πρέπει να διαθέτει το σύνολο των σχετικών πληροφοριών ήδη από το στάδιο της πρωτοβάθμιας διοικητικής διαδικασίας, πριν ληφθεί μια πρώτη απόφαση, αρκεί οι πληροφορίες αυτές να είναι διαθέσιμες σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας.
Πηγή: Εφημερίδα Το Βήμα
Πηγή: Εφημερίδα Το Βήμα
Τρίτη 21 Αυγούστου 2012
Πρωταθλητές στις περιβαλλοντικές παραβάσεις...
Υγεία
Ο ίδιος λέει ότι η ρύπανση της ατμόσφαιρας στις μεγαλουπόλεις, βάσει μεγάλης διεθνούς έρευνας, έχει ως αποτέλεσμα τη σημαντική αύξηση εισαγωγής στα νοσοκομεία, την ελάττωση του προσδόκιμου ζωής και τη χειροτέρευση της υγείας ατόμων που πάσχουν από καρδιαγγειακά και αναπνευστικά προβλήματα. Καταγγέλλει, μάλιστα, ότι «η Πολιτεία δε δίστασε να παρουσιάσει μοντέλο, έναντι αδρότατης αμοιβής, με το οποίο ισχυριζόταν ότι τα μικροσωματίδια προέρχονται από τη Σαχάρα, προκειμένου να αποφύγει πρόστιμο και καταδίκη από την ΕΕ. Το ότι πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες (πρόκειται για καρκινογόνες ενώσεις) και τοξικά βαρέα μέταλλα ανιχνεύονται από το Εργαστήριο Ελέγχου Ρύπανσης Περιβάλλοντος του ΑΠΘ στα αιωρούμενα σωματίδια στη Θεσσαλονίκη, καταρρίπτει το μύθο της Σαχάρας και αποτελεί ένδειξη ότι προέρχονται από τα καυσαέρια των αυτοκινήτων».
Νερά
Ο καθηγητής Φυτιάνος επισημαίνει ότι σε αγροτικές κυρίως περιοχές παρουσιάζεται ρύπανση των υπόγειων και επιφανειακών νερών, λόγω αλόγιστης χρήσης λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων. «Κυκλώματα διακινούν απαγορευμένα και τοξικά φυτοφάρμακα με ανυπολόγιστες συνέπειες τόσο στην υγεία των γεωργών, όσο και στο περιβάλλον. Η παράνομη διοχέτευση αστικών λυμάτων, βιομηχανικών αποβλήτων και λυμάτων από κτηνοτροφικές μονάδες ρυπαίνει τα επιφανειακά και τα υπόγεια νερά και συμπληρώνει έτσι το παζλ της περιβαλλοντικής καταστροφής της Ελλάδας. Χαρακτηριστική η περίπτωση του ποταμού Ασωπού, όπου η επί δεκαετίες διοχέτευση τοξικών βιομηχανικών αποβλήτων είχε ως αποτέλεσμα σημαντικές περιοχές να μην έχουν πλέον πρόσβαση σε πόσιμο νερό. Εξάλλου, εκατοντάδες παράνομες χωματερές, εκτός από την αισθητική ρύπανση, προκαλούν και ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Φυτιάνος. Στο στόχαστρό του μπαίνει και το δικαστικό σύστημα, καθώς, όπως λέει, οι πολύ μεγάλες καθυστερήσεις εκδίκασης υποθέσεων σχετικών με το περιβάλλον οδηγούν ουσιαστικά στην αρνησιδικία. «Εάν ποτέ μια υπόθεση τελεσιδικήσει, ύστερα από πάρα πολλά χρόνια (πολλές φορές ξεπερνά και τη δεκαετία), τα πρόστιμα τα οποία καλούνται να πληρώσουν οι παράνομοι είναι ελάχιστα, συγκριτικά με τα τεράστια κέρδη τα οποία αποκομίζουν. Επίσης πολλά πρόστιμα που επιβάλλονται από αρμόδιους φορείς, ουδέποτε εισπράττονται», περιγράφει ο κ. Φυτιάνος. Καταλήγοντας, κάνει αναφορά στην έλλειψη περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, κυρίως στα σχολεία, που θα οδηγούσε μακροπρόθεσμα σε περιβαλλοντική ευαισθησία και συνείδηση, αντί για την αδιαφορία των πολιτών σε περιπτώσεις περιβαλλοντικών καταστροφών, εφόσον δε θίγεται το άμεσο γειτονικό τους περιβάλλον.
Πηγή: Εφημερίδα Αγγελιοφόρος-Ντόνια Κανιτσάκη
Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2011
Απόφαση του Ευρωπαϊκού Δκαστηρίου, ανατρέπει τα δεδομένα για τις απαλλοτριώσεις ιδιοκτησιών
Σύμφωνα με την απόφαση η οποία έλαβε τον κωδικό "ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΣΑΛΑΠΑΤΑΣ", αναφέρεται σε προσφυγή Ελλήνων κατά του Ελληνικού Δημοσίου, ύστερα από αναγκαστική απαλλοτρίωση των ιδιοκτησιών τους.
Σύμφωνα με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Χάγης, η οποία αποτελεί νομικό δεδομένο, ανατρέπονται οι μέχρι τώρα δικαστικές αποφάσεις των Ελληνικών Δικαστηρίων και..αρχίζει ο πονοκέφαλος για την κυβέρνηση, που ειναι υποχρεωμένη να δεχθεί και να εφαρμόσει το νέο νομικό καθεστως που της επιβάλει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
Ανατρέπονται έτσι σχεδιασμοί μεγάλων έργων, καθώς οι ελληνικές κυβερνήσεις, λειτουργωντας με την λογική του.."ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΜΕΝ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΣΣΟΜΕΝ" έστελναν στον Καιάδα τα ανθρώπινα δικαιώματα όταν προέβαιναν σε αναγκαστικές απαλλοτριώσεις..
Η Απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, δέον να ανατρεψει και τα μέχρι τώρα δεδομένα μεγάλων έργων, όπως οι ΧΥΤΑ σε ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ, ΦΥΛΗ, ΚΕΡΑΤΕΑ...και οπου έχουν πραγματοποιηθεί αναγκαστικές απαλλοτριώσεις και η ..."ανεξάρτητη" ελληνική δικαιοσύνη, απέρριπτε αντίστοιχες προσφυγές των θιγόμενων ιδιοκτητων ιδιοκτησιών..
Για να δείτε την απόφαση πατήστε στο
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
ΠΡΩΤΟ ΤΜΗΜΑ
Υπόθεση ΤΣΑΛΑΠΑΤΑΣ και λοιποί κατά Ελλάδας
(Προσφυγή υπ’ αριθμ. 6667/09)
Απόφαση
Στρασβούργο, 18 Οκτωβρίου 2011
Η απόφαση αυτή είναι οριστική. Μπορεί να επέλθουν μερικές αλλαγές στην μορφή.
Στην υπόθεση Τσαλαπάτας και λοιποί κατά Ελλάδος,
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Πρώτο Τμήμα), που συνεδρίασε σε Επιτροπή με την ακόλουθη σύνθεση:
Anatoly Kovler, Πρόεδρο
Λίνος-Αλέξανδρος Σισιλιάνος
Erik Mose, Δικαστές,
και Αναπληρωτή Γραμματέα Τμήματος τον Andre Wampach,
Αφού διασκέφθηκε σε Συμβούλιο στις 27 Σεπτεμβρίου 2011,
Εξέδωσε την ακόλουθη απόφαση, που υιοθετήθηκε την ημερομηνία αυτή:...
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Η υπόθεση προέκυψε μετά από προσφυγή (αρ. 6667/09) κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας, έξι Έλληνες πολίτες τα ονόματα των οποίων παρουσιάζονται στο παράρτημα, προσέφυγαν στο Δικαστήριο στις 13 Ιανουαρίου 2009 δυνάμει του άρθρου 34 της Σύμβασης Προστασίας των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών («η Σύμβαση»).
Οι προσφεύγοντες εκπροσωπούνται από τον Δικηγόρο Αθηνών Απ. Παπακωνσταντίνου. Η Ελληνική Κυβέρνηση («η Κυβέρνηση») εκπροσωπείται από τους πληρεξουσίους της, την κα Κ. Παρασκευοπούλου, Σύμβουλο στο Νομικό Συμβούλιου του Κράτους, και τον κ. Ι. Μπακόπουλο, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2011, η Πρόεδρος του Πρώτου Τμήματος αποφάσισε να κοινοποιήσει την προσφυγή της Κυβέρνησης. Κατ’ εφαρμογή του Πρωτοκόλλου υπ’ αριθμ. 14, η προσφυγή παραπέμφθηκε σε Επιτροπή τριών δικαστών.
ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ
Ι. ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΤΗΣ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΥΠΟΘΕΣΗΣ
Οι έξι προσφεύγοντες γεννήθηκαν στις ημερομηνίες που αναφέρονται στο Παράρτημα.
Οι προσφεύγοντες είναι συνιδιοκτήτες ενός οικοπέδου γης στην περιοχή του Βόλου. Στις 26 Αυγούστου 1986, κηρύχθηκε αναγκαστική απαλλοτρίωση στην ιδιοκτησία τους, σύμφωνα με το υπ’ αριθμ. 719/1986 προεδρικό διάταγμα. Μεταγενέστερα, την 1η Αυγούστου 2002, οι προσφεύγοντες υπέβαλαν αίτηση στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής ζητώντας την ανάκληση της δέσμευσης της περιουσίας τους εφόσον η διαδικασία της απαλλοτρίωσης δεν είχε ακόμα ολοκληρωθεί και δεν είχε επιδικαστεί σε αυτούς καμία αποζημίωση.
Στις 18 Νοεμβρίου 2002 οι προσφεύγοντες υπέβαλαν προσφυγή κατά των Ελληνικών Αρχών ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Βόλου προσβάλλοντας τη σιωπηρή άρνηση των αρχών να ανακαλέσουν την απαλλοτρίωση της περιουσίας τους.
Στις 7 Ιουλίου 2005 δημοσιεύθηκε προδικαστική απόφαση ζητώντας από τις αρχές να υποβάλλουν πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία ενός είκοσι ημερών (απόφαση υπ’ αριθμ. 241/2005). Στις 13 Ιουλίου 2006 οι προσφεύγοντες υπέβαλαν αίτηση ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Βόλου ζητώντας να οριστεί δικάσιμος το συντομότερο δυνατόν.
Η ακροαματική διαδικασία έλαβε χώρα την 5 Μαρτίου 2009.
Με απόφαση της 25ης Ιουνίου 2009 το Διοικητικό Πρωτοδικείο Βόλου έκανε δεκτή την προσφυγή των προσφευγόντων (απόφαση υπ’ αριθμ. 144/2009).
Στις 22 Ιανουαρίου 2010 η Κυβέρνηση άσκησε αναίρεση, που περιοριζόταν σε νομικά ζητήματα, ενώπιον του Ανωτάτου Διοικητικού Δικαστηρίου προσβάλλοντας την προαναφερόμενη απόφαση (έφεση υπ’ αριθμ. 1099/2010). Αποκαλύφθηκε από τα στοιχεία του φακέλου ότι αυτές οι διαδικασίες ακόμα εκκρεμούν.
II. ΤΟ ΟΙΚΕΙΟ ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ
Τα άρθρα 105 και 106 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα ( νόμος υπ’ αριθμ. 2783/41) έχουν ως εξής:
`Αρθρο 104
«Για πράξεις και παραλείψεις των οργάνων του δημοσίου, που ανάγονται σε έννομες σχέσεις του ιδιωτικού δικαίου ή σχετικές με την ιδιωτική του περιουσία, το δημόσιο ευθύνεται κατά τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα για τα νομικά πρόσωπα».
`Αρθρο 105
«Για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του δημοσίου κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, το δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση, εκτός αν η πράξη ή η παράλειψη έγινε κατά παράβαση διάταξης, που υπάρχει για χάρη του γενικού συμφέροντος. Μαζί με το δημόσιο ευθύνεται εις ολόκληρον και το υπαίτιο πρόσωπο, με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων για την ευθύνη των υπουργών».
Οι διατάξεις αυτές καθιερώνουν την έννοια της ειδικής ζημιογόνου πράξης δημοσίου δικαίου, που δημιουργούν εξωσυμβατική ευθύνη του δημοσίου. Η ευθύνη αυτή προκύπτει από παράνομες πράξεις ή παραλείψεις. Οι σχετικές πράξεις μπορεί να είναι, όχι μόνο νομικές πράξεις, αλλά και υλικές πράξεις της Διοίκησης, συμπεριλαμβανομένων πράξεων μη εκτελεστών καταρχήν (Κυριακόπουλος, Σχόλια Αστικού Κώδικα, άρθρο 105 ΕισΝΑΚ, αρ. 23, Φίλιος, Δίκαιο συμβάσεων, ειδικό μέρος, τόμος 6, αδικοπρακτική ευθύνη 1977, παρ. 48 Β112, Σπηλιωτόπουλος, Διοικητικό Δίκαιο, Τρίτη έκδοση, παρ. 217, ΑΠ 535/1971, Νομικό Βήμα, 19ο έτος, σ. 1414, ΑΠ 492/1967, Νομικό Βήμα, 16ο έτος, σελ. 75). Το παραδεκτό αγωγής προς αποζημίωση υπόκειται σε ένα όρο: την παράνομη φύση της πράξης ή της παράλειψης.
ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΜΕΡΟΣ
Ι. ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΕΝΗ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 6 ΠΑΡ.1 ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ
Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι η διάρκεια των διαδικασιών παραβίασε την αρχή της «εύλογης προθεσμίας» όπως αυτή προβλέπεται από το άρθρο 6 παρ.1 της Σύμβασης, που ορίζει ότι:
«Πάν πρόσωπο έχει δικαίωμα όπως η υπόθεσίς του δικασθή (…) εντός λογικής προθεσμίας υπό δικαστηρίου, (…) το οποίον θα αποφασίση είτε επί των αμφισβητήσεων επί των δικαιωμάτων και υποχρεώσεών του αστικής φύσεως, (…)».
Η Κυβέρνηση αμφισβήτησε το επιχείρημα.
Το Δικαστήριο θεωρεί ότι η υπό κρίση περίοδος άρχισε στις 18 Νοεμβρίου 2002, όταν οι προσφεύγοντες υπέβαλαν προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Βόλου, και ακόμα δεν έχει λήξει, αφού, σύμφωνα με τα στοιχεία του φακέλου, οι διαδικασίες ακόμα εκκρεμούν ενώπιον του Ανωτάτου Διοικητικού Δικαστηρίου. Διήρκησε λοιπόν πάνω από οκτώ χρόνια και (οκτώ μήνες) για δύο βαθμούς δικαιοδοσίας.
Α. Επί του παραδεκτού
Το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι η προσφυγή αυτή δεν είναι προδήλως αβάσιμη με βάση το νόημα του άρθρου 35 παρ. 3 (α) της Σύμβασης. Περαιτέρω διαπιστώνει ότι δεν αντίκειται σε κανένα άλλο λόγο απαραδέκτου. Επομένως, πρέπει να κριθεί παραδεκτή.
Β. Επί της ουσίας
Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι ο εύλογος χαρακτήρας της διάρκειας της διαδικασίας κρίνεται ανάλογα με τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης και σύμφωνα με τα ακόλουθα κριτήρια: την πολυπλοκότητα της υπόθεσης, την συμπεριφορά των προσφευγόντων και των αρμόδιων αρχών και την σημασία της διαφοράς για τους προσφεύγοντες (βλ. μεταξύ πολλών άλλων, Fryndlender κατά Γαλλίας [GC], αρ. 30979/96, παρ. 43, ECHR 2000-VII).
Το Δικαστήριο έχει εντοπίσει, συχνά, παραβιάσεις του άρθρου 6 παρ. 1 της Σύμβασης σε υποθέσεις που εγείρουν ζητήματα παρόμοια με αυτή της παρούσας υπόθεσης (βλέπε Frydlender, προαναφερθείσα).
Έχοντας εξετάσει το σύνολο των στοιχείων που συγκεντρώθηκαν, το Δικαστήριο θεωρεί ότι η Κυβέρνηση δεν έχει υποβάλλει κανένα στοιχείο ή ισχυρισμό, που είναι ικανά να το πείσουν να καταλήξει σε διαφορετική απόφαση στην παρούσα υπόθεση. Έχοντας υπόψη την πάγια νομολογία του στο θέμα αυτό, το Δικαστήριο, θεωρεί, ότι στην υπόψη υπόθεση, η διάρκεια των διαδικασιών ήταν υπερβολική και δεν πληρούσε τη απαίτηση του «εύλογου χρόνου». Επομένως, υπήρξε παραβίαση του άρθρου 6 παρ. 1.
ΙΙ. ΑΛΛΕΣ ΠΡΟΒΑΛΛΟΜΕΝΕΣ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ
Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται επίσης ότι παραβιάστηκε το δικαίωμά τους στην ιδιοκτησία κατά το άρθρο 1 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της Σύμβασης, αφού παρά την πάροδο μακρού χρόνου από την κήρυξη της απαλλοτρίωσης της ιδιοκτησίας τους, δεν τους έχει απονεμηθεί καμία αποζημίωση για την δέσμευσή της.
Το Δικαστήριο παρατηρεί ότι οι προσφεύγοντες θα μπορούσαν να υποβάλλουν αστική αγωγή αποζημίωσης κατά του Κράτους υπό τις διατάξεις 104 και 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα, ζητώντας αποζημίωση για την απώλεια εισοδήματος εξαιτίας της δέσμευσης της περιουσίας τους και κατά συνέπεια την έλλειψη ειρηνικής απόλαυσής της (βλ. Ρουσσάκης και λοιποί κατά Ελλάδος (απόφ.), αρ. 15945/02, 8 Ιανουαρίου 2004 και Αμαλία Α.Ε και Κουλουβάτος Α.Ε κατά Ελλάδος (απόφ.), αρ. 20363/02, 28 Οκτωβρίου 2004). Σε αυτό το πλαίσιο, το Δικαστήριο παρατηρεί ότι οι προσφεύγοντες δεν έκαναν κανέναν ισχυρισμό που να αφορά την διαθεσιμότητα του εν λόγω επανορθωτικού μέτρου.
Συνεπώς, εν όψει των ανωτέρω, αυτός ο ισχυρισμός πρέπει να απορριφθεί υπό την έννοια των διατάξεων του άρθρου 35 παρ. 1 και 4 της Σύμβασης για μη εξάντληση των εσωτερικών ένδικων μέσων
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, ΟΜΟΦΩΝΑ
Κηρύσσει την προσφυγή παραδεκτή ως προς την αιτίαση σχετικά με τη διάρκεια της διαδικασίας και απαράδεκτη ως προς τα υπόλοιπα.
Αποφαίνεται ότι υπήρξε παραβίαση του άρθρου 6 παρ. 1 της Σύμβασης,
Αποφαίνεται
(α) ότι το καθ’ου η προσφυγή Κράτος πρέπει να καταβάλλει στους προσφεύγοντες εντός τριών μηνών τα ακόλουθα ποσά:
Πηγή: http://attikanea.blogspot.com - της Πόπης Σουφλή
Διαβάστε περισσότερα...
Πέμπτη 25 Νοεμβρίου 2010
Νέες προειδοποιήσεις Ε.Ε. για ρύπανση, ζώα, υποβρύχια...
Και συγκεκριμένα:
Εστειλε αιτιολογημένη γνώμη (δεύτερο και τελευταίο προδικαστικό στάδιο), ζητώντας από την Αθήνα να συμμορφωθεί με την κοινοτική νομοθεσία στον τομέα της ποιότητας του ατμοσφαιρικού αέρα. Πρόκειται για την οδηγία η οποία υποχρεώνει τα κράτη-μέλη να πάρουν μέτρα για τη μείωση της ρύπανσης σε επίπεδα τα οποία θα ελαχιστοποιούν τις επιβλαβείς επιδράσεις στην ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον, καθώς και τη βελτίωση της ενημέρωσης του κοινού για τους σχετικούς κινδύνους.
Μία άλλη αιτιολογημένη γνώμη ζητεί από την Ελλάδα να μεταφέρει στην εθνική νομοθεσία μέτρα για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που προέρχονται από τις αεροπορικές δραστηριότητες.
Επίσης καλείται η Ελλάδα με την αποστολή αιτιολογημένης γνώμης να τροποποιήσει τη διαδικασία ανάθεσης σύμβασης για την προμήθεια συστοιχιών συσσωρευτών υποβρυχίων. Ζητείται ακόμη από τη χώρα μας, υπό την απειλή παραπομπής στο Ευρωδικαστήριο, να μεταφέρει στην εθνική νομοθεσία την οδηγία για την ορθή μεταχείριση των ζώων.
Τέλος, καλείται η Ελλάδα να συμμορφωθεί με την απόφαση του Ευρωδικαστηρίου σχετικά με τους ναυτικούς.
Το Ευρωδικαστήριο καταδίκασε τη χώρα το 2009 , κρίνοντας ότι οι ισχύοντες ελληνικοί κανόνες που προορίζουν τη θέση του πλοιάρχου ή υποπλοιάρχου για Ελληνες υπηκόους μόνο, σε σκάφη που φέρουν την ελληνική σημαία, αποκλείοντας άλλους πολίτες της Ε.Ε., είναι ασυμβίβαστοι με τους κοινοτικούς κανόνες.
Η Ελλάδα δεν συμμορφώθηκε με την απόφαση και η Επιτροπή κινεί νέα διαδικασία, απειλώντας με επιβολή προστίμου.
Πηγή: Εφημερίδα Ελευθεροτυπία-Του ΚΩΣΤΑ ΜΟΣΧΟΝΑ Διαβάστε περισσότερα...
Τρίτη 30 Μαρτίου 2010
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα βιομηχανικά απόβλητα...
Εργοστάσια που βρίσκονται κοντά σε μολυσμένες περιοχές ενδέχεται να κρίνονται υπεύθυνα για τη ρύπανση και να υποχρεώνονται σε αποκατάσταση της περιοχής, σύμφωνα με απόφαση – σταθμό του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο έκρινε ότι οι εθνικές αρχές των κρατών μελών της ΕΕ, έχουν το δικαίωμα, εφόσον υπάρχουν “εύλογες αποδείξεις” να υποθέτουν ότι υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της ρύπανσης και της δραστηριότητας του παρακείμενου εργοστασίου.
Η υπόθεση έφτασε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο μέσω της Ιταλικής Δικαιοσύνης που είχε επιβάλει σε πετροχημικές εταιρείες πρόστιμο και διαταγή καθαρισμού περιοχής στη Σικελία, όπου δραστηριοποιούνται. Επισημαίνεται ότι η απόφαση του ΔΕΕ τονίζει ότι για την καταδίκη εργοστασίου δε χρειάζεται να αποδειχθεί ότι έγινε λάθος κατά τη διαχείριση των αποβλήτων του.
Πηγή: http://www.lawnet.gr
Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2009
Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για ρυπογόνες βιομηχανίες...
Πάνω από 1.500 βιομηχανίες που λειτουργούν στο έδαφος στης Ελλάδας, της Δανίας, της Ολλανδίας, της Πορτογαλίας, της Σλοβενίας και της Ισπανίας, δεν έχουν ανανεώσει τις άδειες λειτουργίας τους, με αποτέλεσμα να μην ελέγχονται οι ρύποι που εκβάλλουν. Βάσει αυτού του γεγονότος, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να παραπέμψει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο τις κυβερνήσεις αυτών των χωρών.
Σχολιάζοντας την απόφαση της Επιτροπής, ο αρμόδιος για θέματα περιβάλλοντος επίτροπος Σταύρος Δήμας, δήλωσε: «Έχουν περάσει δύο χρόνια από την εκπνοή της προθεσμίας για την αδειοδότηση των υφιστάμενων εγκαταστάσεων, που θα εξασφάλιζε την ελαχιστοποίηση των ρυπογόνων εκπομπών, αλλά σε έξι κράτη μέλη, πάνω από 1.500 εγκαταστάσεις συνεχίζουν να λειτουργούν χωρίς την προβλεπόμενη άδεια. Αυτό είναι απαράδεκτο και η Επιτροπή θα κινήσει τις διαδικασίες για να εξασφαλίσει ότι τα κράτη μέλη συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις τους βάσει της νομοθεσίας για τις βιομηχανικές εκπομπές».
Ειδικότερα, οι παραβάσεις αφορούν οδηγία της ΕΕ, στόχος της οποίας είναι η πρόληψη και ο έλεγχος των βιομηχανικών εκπομπών στον ατμοσφαιρικό αέρα, το νερό και το έδαφος.
Η οδηγία υποχρέωνε τα κράτη μέλη να εκδώσουν μέχρι τις 30 Οκτωβρίου 2007 νέες άδειες ή να επανεξετάσουν, και όπου απαιτείται να αναπροσαρμόσουν τις υφιστάμενες άδειες για όλες τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις που λειτουργούσαν πριν από τις 30 Οκτωβρίου 1999.
Πηγή:Zougla.gr
Σάββατο 29 Αυγούστου 2009
O Σουφλιάς, ο Κούτρας-ΑΚΤΩΡ και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο...
Οι φωτογραφίες είναι από τον Απρίλιο 2009, όμως κυκλοφόρησαν ευρύτατα τις τελευταίες ημέρες, λόγω των καταστροφικών πυρκαγιών στην ανατολική Αττική και των ποικίλων συνειρμών που δημιούργησαν. Απολαύσαμε την “Ελληνική λεβεντιά” των Σουφλιά-Κούτρα, όπως και το σχόλιο του Zorro με τίτλο «Παραδοσιακός χορός: ο νταβατζίδικος» . Ας συνεχίσουμε λίγο με την ίδια χιουμοριστική διάθεση…
Το τραγούδι στους ήχους του οποίου επιδεικνύει την χορευτική του δεινότητα ο κ. ΥΠΕΧΩΔΕ, έχει τίτλο «ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ» και περιγράφει τη μεγαλύτερη ΛΗΣΤΕΙΑ στη νεότερη ιστορία της χώρας – την εκποίηση μιας κολοσσιαίας ιδιοκτησίας με μεταλλευτικό πλούτο ύψους μεταξύ 11 και 22 εκατ. ευρώ, αντί μηδενικού τιμήματος και με μηδενικά royalties για το Ελληνικό Δημόσιο. Οι μεγάλες ληστείες και οι περιπέτειες των αρματωλών και κλεφτών ήταν πάντα αγαπημένα θέματα για τη λαϊκή μούσα…
Ο χορός βαφτίστηκε «νταβατζίδικος» ή «του νταβατζή» ένα βράδυ στην ιστορική ταβέρνα «του Μπαϊρακτάρη» από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό κ. Καραμανλή, προς τιμήν του πρωταγωνιστή της ιστορίας, γνωστού επιχειρηματία και σπόνσορα της Κυβέρνησης το λογότυπο του οποίου φιγουράρει πίσω από τον ξαναμμένο κ. Σουφλιά. Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ), που ήδη διερευνά την όζουσα υπόθεση που αφηγείται το τραγούδι, παρεμβαίνει στον τίτλο μας επειδή «βαράει τα όργανα» στον λεβέντικο χορό του κ. Υπουργού. Οι αναγνώστες του ιστολογίου μας είναι ήδη γνώστες της απίστευτης αυτής ιστορίας που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από ένα πρωτότυπο σενάριο κινηματογραφικής ταινίας (δείτε εδώ, εδώ κι εδώ).
Στους στίχους και τη μουσική του άσματος και του ομώνυμου δίσκου έχουνε βάλει πολλοί το χεράκι τους. Ξεχωρίζει ο πρώην Υπουργός Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ Χρήστος Πάχτας, το άστρο του οποίου μεσουράνησε στη δεκαετία 1993-2003, ενώ στα ψιλά γράμματα του δίσκου βρίσκουμε κι άλλα γνωστά μας ονόματα από τις Κυβερνήσεις και του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Όλοι αυτοί (και πολλοί άλλοι) πήρανε τα κέρδη τους από τα «πνευματικά δικαιώματα» και αποχώρησαν από το σκηνικό.
Η λεία τώρα πια ανήκει αποκλειστικά στους θηρευτές, τους ανθρώπους που εδώ και έξι χρόνια από την αφάνεια των παρασκηνίων κινούν τα νήματα των Κυβερνήσεων και των Υπουργών-μαριονεττών. Η απάτη-μαμούθ κυρώθηκε με νόμο από την προηγούμενη Κυβέρνηση, όμως επισφραγίστηκε με το «Ειδικό Χωροταξικό της Βιομηχανίας» που συνέταξε κατά παραγγελίαν ο κ. Σουφλιάς. Το σκηνικό έχει πλέον στηθεί και ο δρόμος για τη λεηλασία είναι ανοιχτός.
Ο δίσκος «ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ» αποδείχθηκε πραγματικό ΧΡΥΣΩΡΥΧΕΙΟ και ξεχώρισαν αμέσως τα τραγούδια «ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ» και «ΣΤΡΑΤΟΝΙΚΗ» που ήδη παίζουν εδώ και πολλά χρόνια στα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις. Ο «νταβατζίδικος» χορός διαδόθηκε σε όλη την Ελλάδα και σε εξαιρετικές περιπτώσεις, χορεύεται με συνοδεία ΜΑΤ. Μεγάλο σουξέ! Σύμφωνα δε με τους ειδήμονες, το επόμενο μεγάλο «χιτ» θα είναι το τραγούδι «ΣΚΟΥΡΙΕΣ», που αναμένεται να γίνει όχι μόνο ΧΡΥΣΟ αλλά και ΠΛΑΤΙΝΕΝΙΟ!
Εξαργυρώνοντας την επιτυχία του δίσκου, η δισκογραφική εταιρεία «ΑΚΤΩΡ» των Κούτρα- Μπόμπολα κέρδισε 260 εκατ. ευρώ από την πώληση του 95% των δικαιωμάτων των «ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ» στην εταιρεία “EUROPEAN GOLDFIELDS”, με έδρα το Τορόντο του Καναδά. Διατηρώντας ένα άμεσο ποσοστό 5% και έχοντας αποκτήσει στο μεταξύ και τον έλεγχο του 30% της EUROPEAN GOLDFIELDS, οι πανέξυπνοι επιχειρηματίες Κούτρας-Μπόμπολας έχουν εξασφαλίσει να έχουν τη μερίδα του λέοντος από τα κέρδη των πωλήσεων του δίσκου ακόμα και σήμερα, αφού έχουν πουλήσει τα «ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ»!
Κι έτσι όταν έσκασε η βόμβα της παραπομπής στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, η εταιρεία των Κούτρα-Μπόμπολα είχε έτοιμη την απάντηση: «Εμείς έχουμε πουλήσει το ποσοστό μας, άρα η παραπομπή δεν μας αφορά»!
Ο κ. Δημήτρης Κούτρας- ΑΚΤΩΡ στη φωτογραφία υποβαστάζει τον πρώτο χορευτή-Υπουργό με το μαντήλι με το οποίο σκούπισε τα χέρια του μετά από αυτήν την δήλωση-καθαρμό. Έχει κάθε λόγο να είναι ικανοποιημένος. Με το επιχειρηματικό τους δαιμόνιο, αυτός κι ο συνέταιρός του έφτασαν να έχουν την μεγαλύτερη κατασκευαστική – μας συγχωρείτε, ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΚΗ – εταιρεία στην Ελλάδα, έχουν κάνει Πρωθυπουργούς και Υπουργούς να υποκλίνονται μπροστά τους και δεν είναι μακράν της πραγματικότητας οι φήμες ότι ανεβοκατεβάζουν και Κυβερνήσεις!
Ο Υπουργός-μαριονέττα χορεύει σαν αρκούδι δεμένος στο άρμα του «νταβατζή» που χαμογελάει ικανοποιημένος. Τα ΜΜΕ που ελέγχονται από τους «νταβατζήδες» πλέκουν διαρκώς το εγκώμιο του υπερ-Υπουργού Σουφλιά και οι φήμες στο διαδίκτυο οργιάζουν: «οι νταβατζήδες θέλουν τον Σουφλιά Πρωθυπουργό», «ο Σουφλιάς για Πρόεδρος της Δημοκρατίας»! Και κείνος ξεσκίζεται να εξυπηρετήσει.
Ζαλισμένος από την εύνοια του μεγαλύτερου επιχειρηματικού ομίλου της χώρας, ο Υπουργός «Περιβάλλοντος» δεν βλέπει το ρημαδιό που αφήνει πίσω του. Τα τελευταία δάση της Αττικής έγιναν κάρβουνο μέσα σε λίγες ώρες, όμως ο Εξοχότατος Υπουργός απαξίωσε ν’ασχοληθεί σοβαρά. Κακό πράγμα η πυρκαγιά, αλλά ίσως τελικά να βγει και κάτι καλό από την «εκκαθάριση» αυτής της έκτασης… κανένας αυτοκινητόδρομος, κανένας νέος οικισμός, κανένας ΧΥΤΑ… Έχουμε και υποχρεώσεις!
Η περιοχή των ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ που χαρίσθηκε στους επιχειρηματίες-φίλους του είναι 317.000 στρέμματα με δασοκάλυψη 95%, λίγο μεγαλύτερη από την έκταση που πυρπολήθηκε τις τελευταίες μέρες σε όλη την Ελλάδα. Τα δάση των ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ προορίζονται να γίνουν απέραντο εξορυκτικό τοπίο και να σκεπαστούν με εκατομμύρια τόνους τοξικών αποβλήτων, για να μπορέσει ο κ. Κούτρας να πάρει από τα σπλάχνα τους και το τελευταίο γραμμάριο πολύτιμου μετάλλου.
Και ο «νταβατζίδικος» χορός των Σουφλιά-Κούτρα καλά κρατεί, αφού οι Νεοέλληνες βαράμε παλαμάκια, η Ελληνική Δικαιοσύνη απλώς αρχειοθετεί τα καταγγελόμενα και οι 300 λεβέντες μας ιδροκοπούν για την εξασφάλιση μιας θέσης στην επόμενη Βουλή της διαφθοράς και της διαπλοκής.
Εμείς πάντα το λέγαμε ότι το νταβατζιλίκι σκοτώνει τη μουσική!
Πηγή: http://antigoldgreece.wordpress.com
Κυριακή 19 Ιουλίου 2009
Νέα καταδίκη για τα απόβλητα...
Στο μέγα κεφάλαιο της ανύπαρκτης διαχείρισης των πάσης φύσεως αποβλήτων εν Ελλάδι, εκκρεμότητα δεκαετιών, η οποία εξαντλείται μόνον στην τελική διάθεσή τους, και αυτή όπως-όπως (βλέπε ΧΥΤΑ), μια νέα καταδίκη βρίσκεται καθ' οδόν.
Στις 10 Σεπτεμβρίου αναμένεται η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, διότι η Ελλάδα κρύβει τα τοξικά και επικίνδυνα απόβλητά της στην κυριολεξία "κάτω από το χαλί", με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον.
Η διαδικασία επί παραβάσει ξεκίνησε από τον Δεκέμβριο του 2006 με προειδοποιητική επιστολή, καθώς, παρά τις υποσχέσεις του ΥΠΕΧΩΔΕ, ουδέποτε εκδόθηκε Κοινή Υπουργική Απόφαση η οποία θα περιείχε το εθνικό σχέδιο διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων. Εντέλει, με την ΚΥΑ 8666/2007 εγκρίθηκε ο πρώτος εθνικός σχεδιασμός, ο οποίος περιλαμβάνει και ένα σχέδιο διαχείρισης. Η επιτροπή εξέτασε το νομοθέτημα και έκρινε ότι τα προτεινόμενα μέτρα για τη διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων και ειδικότερα ο σχεδιασμός δεν ανταποκρίνεται στις βασικές απαιτήσεις των διατάξεων του κοινοτικού Δικαίου.
Δηλαδή το σχέδιο είναι υπερβολικά γενικόλογο, δεν προβλέπει ορθολογικά συγκροτημένη στρατηγική, δεν προσδιορίζει επακριβώς τους κατάλληλους χώρους διάθεσης των επικίνδυνων αποβλήτων, αλλά ούτε διαθέτει λεπτομερή κατάλογο για όλες τις κατηγορίες επικίνδυνων αποβλήτων. Για τον λόγο αυτόν κατέθεσε προσφυγή τον περασμένο Ιούνιο ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.
Το who is who των αποβλήτων
Το μεγαλύτερο μέρος των επικίνδυνων αποβλήτων που παράγονται στην Ελλάδα σχετίζονται με έλαια και υγρά καύσιμα, παράγωγα της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα, μπαταρίες, συσσωρευτές και χημικά. Στα επικίνδυνα κατατάσσονται και τα νοσοκομειακά απόβλητα. Κατά τον "Εθνικό Σχεδιασμό Διαχείρισης Επικίνδυνων Αποβλήτων", οι παραγόμενες ποσότητες υπολογίζονται σε 330.000 τόνους ετησίως. Εξ αυτών μόνον οι 127.000 αξιοποιούνται ή υπόκεινται σε κάποιου είδους επεξεργασία, ενώ ελάχιστες ποσότητες, περί τους 1.550 τόνους, οδηγούνται σε ειδικές εγκαταστάσεις του εξωτερικού προς ειδική επεξεργασία.
Από τα μεγαλύτερα προβλήματα είναι ό,τι πολλές φορές εντοπίζεται στα αστικά απορρίμματα αλλά και η "προσωρινή" αποθήκευσή τους. Περί τους 600.000 τόνους υπολογίζονται τα "αποθηκευμένα". Οι ποσότητες λογαριάζονται με τα στοιχεία που δίνουν οι ίδιες οι βιομηχανίες, οι οποίες έχουν και την ευθύνη της επεξεργασίας, της δημιουργίας χώρων εναπόθεσης με τον καθορισμό ειδικών προδιαγραφών Χώροι Υγειονομικής Ταφής Επικίνδυνων Αποβλήτων (ΧΥΤΕΑ), αλλά και για την απορρύπανση των εκτάσεων που έχουν χρησιμοποιήσει ως "αποθήκες".
Φωνή βοώντος
Οι προειδοποιήσεις και οι πιέσεις από την Κομισιόν προς το ΥΠΕΧΩΔΕ δεν έφεραν αποτέλεσμα. Το ιστορικό και οι ελλείψεις καταγράφονται στο δικόγραφο της Ε.Ε. με ημερομηνία 30 Ιουνίου 2008, με το οποίο ζητείται από το δικαστήριο να διερευνήσει την υπόθεση και να κρίνει.
Αναλυτικότερα, η Ε.Ε. αιτείται "να διαπιστώσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μην έχοντας συντάξει και υιοθετήσει εντός εύλογης προθεσμίας σχέδιο διαχείρισης των επικινδύνων αποβλήτων, το οποίο να είναι σύμφωνο με τις απαιτήσεις της σχετικής κοινοτικής νομοθεσίας, καθώς και μην έχοντας δημιουργήσει ολοκληρωμένο και κατάλληλο δίκτυο εγκαταστάσεων διάθεσης των επικινδύνων αποβλήτων που να επιτρέπει τη διάθεσή τους με χρησιμοποίηση των καταλληλότερων μεθόδων για την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 1, παράγραφος 2, και 6 της Οδηγίας 91/689/ΕΟΚ για τα επικίνδυνα απόβλητα, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 5, παράγραφοι 1 και 2, και 7, παράγραφος 1, της Οδηγίας 2006/12/ΕΚ (πρώην Οδηγία 75/442/ΕΟΚ περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε από την Οδηγία 91/156/ΕΟΚ).
Να διαπιστώσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσει, σε ό,τι αφορά τη διαχείριση των επικινδύνων αποβλήτων, την τήρηση των άρθρων 4 και 8 της Οδηγίας 2006/12/ΕΚ (πρώην Οδηγία 75/442/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την Οδηγία 91/156/ΕΟΚ), καθώς και των άρθρων 3, παράγραφος 1, 6, 7, 8, 9, 13 και 14 της Οδηγίας 99/31/ΕΚ περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 1, παράγραφος 2, της Οδηγίας 91/689/ΕΟΚ για τα επικίνδυνα απόβλητα, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 4 και 8 της Οδηγίας 2006/12/ΕΚ (πρώην οδηγία 75/442/ΕΟΚ περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε από την Οδηγία 91/156/ΕΟΚ), καθώς και τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 3, παράγραφος 1, 6, 7, 8, 9, 13 και 14 της Οδηγίας 99/31/ΕΚ περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων".
Συνήθης... διαχείριση η αποθήκευση
Ζητεί λοιπόν την καταδίκη της Ελλάδας, καθώς διαπίστωσε ότι "αυτά δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των διατάξεων του κοινοτικού Δικαίου σχετικά με τη διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων". Και εξηγεί ότι "ο Εθνικός Σχεδιασμός Διαχείρισης παρουσιάζει ελλείψεις εφόσον περιορίζεται σε κατευθυντήριες γραμμές που χρειάζονται περαιτέρω επεξεργασία και δεν πληρούν την απαίτηση της 'επαρκούς ακριβείας', κατά παράβαση των άρθρων 1 παρ. 2 και 6 παρ. 1 της Οδηγίας 91/689/ΕΟΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 7 παρ. 1 της Οδηγίας 2006/12/ΕΚ (πρώην 75/442/ΕΟΚ).
Επίσης, ο Εθνικός Σχεδιασμός Διαχείρισης δεν προβλέπει ένα ολοκληρωμένο κατάλληλο δίκτυο εγκαταστάσεων διάθεσης, εφόσον δεν υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές, δεν υπάρχουν εκτιμήσεις σχετικά με το απαιτούμενο επίπεδο δυναμικότητας επεξεργασίας και υπάρχουν ελλείψεις σχετικά με τη δημιουργία και το γεωγραφικό εντοπισμό των κατάλληλων χώρων, κατά παράβαση του άρθρου 1 παρ. 2 της Οδηγίας 91/689/ΕΟΚ σε συνδυασμό και με το άρθρο 5 της Οδηγίας 2006/12/ΕΚ (πρώην Οδηγία 75/442/ΕΟΚ).
Επιπλέον, διαπιστώνεται πως η συνήθης πρακτική διάθεση των επικίνδυνων αποβλήτων στην Ελλάδα είναι η 'προσωρινή εναποθήκευση', η οποία, όμως, λόγω της ανανέωσης των σχετικών αδειών, ελλείψει κατάλληλων χώρων ταφής, έχει διαμορφωθεί σε μόνιμη. Συνεπάγεται ότι δεν έχουν ληφθεί τα κατάλληλα μέτρα για την ασφαλή τελική διάθεση των επικίνδυνων αποβλήτων ώστε να μην τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του ανθρώπου και χωρίς να βλάπτεται το περιβάλλον, κατά παράβαση του άρθρου 1 παρ. 2, της Οδηγίας 91/689/ΕΟΚ σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 4 και 8 της Οδηγίας 2006/12/ΕΚ (πρώην Οδηγία 75/442/ΕΟΚ), καθώς και των άρθρων 3, παρ. 1, 6, 7, 8, 9, 13 και 14 της Οδηγίας 99/31/ΕΚ περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων".
Πηγή: Εφημερίδα Αυγή
Στην περιοχή μας "αποκαλύφθηκε" από τους επιθεωρητές περιβάλλοντος πως 1.000 τόνοι λιπαντικών, από τους 1.500 τόνους που χρησιμοποιήθηκαν από τη (Δ)ΕΗ Α.Ε, κατέληξαν στο έδαφος.
Είναι "κοινό μυστικό" όμως πως ουδέποτε έγινε σωστή διαχείριση απόβλήτων...
Είναι "κοινό μυστικό" επίσης πως τα Πιστοποιητικά εφαρμογής Συστήματος Περιβαλλοντικής Διαχείρισης, σύμφωνα με το ISO 14001:2004 (TUV CERT), που "διαφημίζει" η (Δ)ΕΗ Α.Ε στην πρώτη της σελίδα έχουν βγεί μόνο και μόνο για να μπορεί να χτυπά δουλειές και στο εξωτερικό...
Είναι "κοινό μυστικό" επίσης πως τα Πιστοποιητικά εφαρμογής Συστήματος Περιβαλλοντικής Διαχείρισης αφορούν την τυποποίηση των κανόνων που πρέπει να ακολουθούνται για να γίνεται σωστή διαχείριση και δεν πιστοποιούν πως η διαχείριση γίνεται σωστά...
Ακόμα είναι "κοινό μυστικό" πως τα Πιστοποιητικά εφαρμογής Συστήματος Περιβαλλοντικής Διαχείρισης αν κάποιος πληρώσει αδρά τα παίρνει χωρίς ιδιαίτερες διαδικασίες...Μόλις τον Απρίλιο του 2009 δόθηκε στη (Δ)ΕΗ Α.Ε η έγκριση μετά από επιθεώρηση των ήδη λειτουργούντων εσωτερικών Συστημάτων Περιβαλλοντικής Διαχείρισης στους προαναφερθέντες Σταθμούς, τα οποία προσαρμόστηκαν στο πρότυπο ISO 14001:2004...Η επιθεώρηση αυτή λοιπόν δεν είχε δείξει τότε κάτι;;;
Στις τελετές απονομής που πραγματοποιήθηκαν τον Απρίλιο εκπροσωπόντας τη Διοίκηση της (Δ)ΕΗ Α.Ε ο κ. Δημήτριος Λάππας, Γενικός Διευθυντής Δυτικής Μακεδονίας και ασκών καθήκοντα Γενικού Διευθυντή Παραγωγής, "υπογράμμισε τις συστηματικές προσπάθειες που καταβάλλει η Επιχείρηση για τη συνεχή βελτίωση της περιβαλλοντικής συμπεριφοράς των Σταθμών Παραγωγής" καθώς επίσης πως "Για την επίτευξη αυτού του στόχου πραγματοποιούνται σημαντικές επενδύσεις και εφαρμόζονται οι βέλτιστες πρακτικές προκειμένου να βελτιωθούν σημαντικά οι επιδόσεις των σταθμών και παρότρυνε τα στελέχη και όλους τους εργαζόμενους να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να εξασφαλισθεί η πλήρης προστασία του Περιβάλλοντος ολόκληρης της περιοχής Δυτικής Μακεδονίας"...
Μόνο με συστηματική προσπάθεια θα μπορούσαν τόσοι τόνοι να καταλήξουν στο έδαφος...
Που έχει κρυφτεί μετά την αποκάλυψη λοιπόν του "κοινού μυστικού";;;Γιατί δεν μιλά κανείς τους;;;
Δεν είναι μόνο αυτοί που κρύβονται όμως...Κανείς από τους πολιτικούς της περιοχής μας, και μή, δεν καυτηρίασε το γεγονός ενώ όλοι τους για ψίλου πήδημα κατά καιρούς βγάζουν δελτία τύπου για να δείξουν την προσφορά τους στη περιοχή...
Τρίτη 19 Μαΐου 2009
Άλλη μια καταδίκη για την Ελλάδα...
Άλλη μια καμπάνα αναμένεται να “ακουστεί” την Τρίτη 19 Μαΐου από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο διότι το ΥΠΕΧΩΔΕ, ως συνήθως, έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του την υποχρέωση να ενσωματώσει στο εθνικό Δίκαιο μέχρι τον Απρίλιο του 2007 τη σημαντική Οδηγία γιά την περιβαλλοντική ευθύνη.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με προσφυγή της τον περασμένο Αύγουστο “ζήτησε από το ΔΕΚ να διαπιστώσει ότι η Ελλάδα, μη θεσπίζοντας τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, προς συμμόρφωση με την Οδηγία 2004/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με την περιβαλλοντική ευθύνη όσον αφορά την πρόληψη και την αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημιάς ή, εν πάση περιπτώσει, μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της Οδηγίας αυτής. Η προθεσμία για τη μεταφορά της Οδηγίας 2004/35/ΕΚ στο εσωτερικό Δίκαιο έληξε στις 30 Απριλίου 2007”.
Παρά ταύτα, το ΥΠΕΧΩΔΕ στις 15 Σεπτεμβρίου 2008 έδωσε στη δημοσιότητα σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος, πριν ακόμη κατατεθεί προς έλεγχο στο Συμβούλιο της Επικρατείας και πριν λάβει τις υπογραφές των συναρμοδίων υπουργών, συνοδεία πανηγυρικής δήλωσης του υπουργού Γ. Σουφλιά, απόλυτα παραπλανητικής όμως. Αντιγράφουμε: “Με την ενσωμάτωση στο εθνικό μας Δίκαιο της κοινοτικής Οδηγίας 2004/35 για την περιβαλλοντική ευθύνη κάνουμε ένα ακόμα σημαντικό βήμα για την προστασία του περιβάλλοντος. Η οδηγία αυτή είναι η 35η Οδηγία για το περιβάλλον που ενσωματώνουμε στο εθνικό μας Δίκαιο τα τελευταία τεσσεράμισι χρόνια. Πρόκειται για ένα τεράστιο και επίπονο νομοθετικό έργο που έγινε από το ΥΠΕΧΩΔΕ ώστε να εκσυγχρονιστεί πλήρως και να γίνει αυστηρότερη η περιβαλλοντική νομοθεσία μας και να εναρμονιστεί απόλυτα με το κοινοτικό Δίκαιο”.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
.gif)
