4 Οκτωβρίου - Παγκόσμια ημέρα των ζώων...

Τα σκοτώνουμε για να τα φάμε... Τα γδέρνουμε ζωντανά για να φορέσουμε εμείς την δική τους γούνα... Τα πυροβολούμε για το χόμπυ μας... Τα υποβάλουμε σε απίστευτα μαρτύρια για να βρούμε θεραπείες στις ασθένειές μας...
Τα κακοποιούμε και τα εξευτελίζουμε για την διασκέδασή μας...Τα φυλακίζουμε για να τα βλέπουμε και να τα ακούμε… Τα βασανίζουμε, τα δηλητηριάζουμε, τα κρεμάμε, τα πυροβολούμε, τα εγκαταλείπουμε, τους στερούμε την ελευθερία τους...

Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΒΙΑΙΟΤΗΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΖΩΙΚΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΣΕ ΟΛΟ ΤΗΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ!
Ο λόγος για τα ζώα, τα πιο αδικημένα και βασανισμένα πλάσματα του κόσμου μας.
Εκατομμύρια ζώα εκτροφής καθημερινά ζούνε το δικό τους μαρτύριο, τον δικό τους Γολγοθά καθώς οδηγούνται με τις χειρότερες συνθήκες στα σφαγεία.
Μόνος σκοπός είναι το κέρδος, η όλο και μεγαλύτερη παραγωγή, ο όλο και μεγαλύτερος μέσος όρος του παχύσαρκου ανθρώπου. Όταν την ίδια στιγμή άνθρωποι του τρίτου κόσμου πεθαίνουν από την πείνα, επειδή οι φυτικές καλλιέργειες που θα μπορούσαν να ταΐσουν όλα αυτά τα εκατομμύρια ανθρώπων, καταλήγουν να ταΐσουν τα δισεκατομμύρια ζώα, που με την σειρά τους θα ταΐσουν τους λεγόμενους κατοίκους του ανεπτυγμένου κόσμου. Ο παραλογισμός σε όλο του το μεγαλείο!
Εκατομμύρια ζώα βασανίζονται και γδέρνονται ζωντανά για να τους κλέψουμε την γούνα τους και να την φορέσουμε εμείς. Όταν σήμερα έχουμε τόσες ενδυματολογικές επιλογές, εμείς επιμένουμε στην ματαιοδοξία μας.
Εκατομμύρια ζώα υπόκεινται σε καθημερινά απίστευτα μαρτύρια στα εργαστήρια των επιστημονικών κέντρων για ερευνητικούς και ιατρικούς σκοπούς, όταν σήμερα αποδεδειγμένα υπάρχουν επιστημονικές εναλλακτικές λύσεις για κάθε είδους έρευνα, χωρίς την χρήση ζώων.
Αμέτρητα ζώα κακοποιούνται και «εκπαιδεύονται» με σκληρούς τρόπους για να μας διασκεδάσουν στα περιφερόμενα τσίρκο. Όταν σήμερα μπορούμε να δούμε και να μάθουμε για τα ζώα με τόσους άλλους τρόπους, εμείς επιμένουμε να τα εξευτελίζουμε.
Χιλιάδες άγρια ζώα εξολοθρεύονται για «χόμπυ». Όταν σήμερα πλέον δεν τίθεται θέμα επιβίωσης και όταν σήμερα το περιβάλλον είναι τόσο επιβαρυμένο και με εκατοντάδες είδη προς εξαφάνιση, εμείς επιμένουμε να αποκαλούμε «διασκέδαση» την αφαίρεση μιας ζωής.
Εκατοντάδες ζώα συντροφιάς τα εγκαταλείπουμε αφού τα μεγαλώσουμε γιατί δεν ήμασταν υπεύθυνοι ιδιοκτήτες, γιατί τα πήραμε για δωράκια στα παιδιά μας, γιατί δεν τα εκπαιδεύσαμε. Αδέσποτα ζώα, που δηλητηριάζονται, κακοποιούνται, βάφουν κόκκινους τους δρόμους με το αίμα τους, πυροβολούνται και πεθαίνουν από ασθένειες.
Φυλακίζουμε τα πουλιά σε μικρά κλουβιά, καταδικασμένα να ζουν μια ανούσια ζωή μόνο και μόνο για να ακούμε το όμορφο, θλιμμένο κελάηδημά τους.
Ξεκινώντας από αυτή την μέρα, ας προσπαθήσουμε να γίνουμε όλοι λίγο περισσότερο άνθρωποι και ας στρέψουμε τη ματιά μας σε αυτά τα πλάσματα. Που συνυπάρχουν με τον άνθρωπο χιλιάδες χρόνια τώρα και που αυτός ποτέ δεν τους αναγνώρισε το ισότιμο με εκείνον δικαίωμά τους στη ζωή. Αντίθετα, τα εκμεταλλεύεται και τα χρησιμοποιεί για να εξυπηρετήσει τις δικές του ανάγκες. Την δική του ματαιοδοξία. Την δική του απληστία.
Ο σημερινός ψυχρός, κυνικός, ορθολογιστικός άνθρωπος, που έχει χάσει την ικανότητά του να αντιλαμβάνεται, να συναισθάνεται και να βάζει τον εαυτό του στη θέση του αδύναμου, του αδικημένου.
Ο άνθρωπος, που θέλει να ονομάζεται πολιτισμένος ενώ προβαίνει σε πράξεις σκληρότητας στα ζώα, ενώ δεν τους αναγνωρίζει το δικαίωμα ύπαρξής τους.
Αυτή η ανθρωποκεντρική φιλοσοφία που αναγνωρίζει τον άνθρωπο ως κέντρο του κόσμου και δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα στη ζωή, αυτή η ασυναίσθητη αντίληψη του μαζικοποιημένου ανθρώπου, αυτή η παθητική αδιαφορία, όλα αυτά είναι που έκαναν τον άνθρωπο να αποξενωθεί από την φύση του και να χάσει την ουσιαστική πραγματική σχέση του με τους άλλους συγκατοίκους του: ΤΑ ΖΩΑ.
«Η υπόθεση ότι τα ζώα δεν έχουν δικαιώματα και η πλάνη ότι η συμπεριφορά μας προς αυτά δεν έχει ηθική σημασία, είναι ένα εξωφρενικό παράδειγμα της Δυτικής βαναυσότητας και βαρβαρότητας… Η οικουμενική ευσπλαχνία είναι η μόνη εγγύηση ηθικής».
Άρθουρ Σοπενχάουερ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΙΛΩΝ ΖΩΩΝ «Η ΕΛΠΙΔΑ»

Διαβάστε περισσότερα...

Παγκόσμια Ημέρα Ζώων...

Η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων πρωτογιορτάστηκε το 1931 σ' ένα συνέδριο
περιβαλλοντιστών στη Φλωρεντία, ως ένας τρόπος για την ευαισθητοποίηση
κοινού και ειδικών για τα υπό εξαφάνιση ζώα. Από τότε, η γιορτή
διευρύνθηκε και περιλαμβάνει όλα τα είδη του ζωικού βασιλείου.

Η 4η Οκτωβρίου καθιερώθηκε ως Παγκόσμια
Ημέρα Ζώων, επειδη συμπίπτει με τον εορτασμό της μνήμης του Αγίου
Φραγκίσκου της Ασίζης, που έχει αναγορευτεί από την Καθολική Εκκλησία ως
προστάτης των ζώων και του περιβάλλοντος.

*H Διεθνής Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Ζώων (1978)*

Άρθρο 1
Όλα τα ζώα γεννιούνται με ίσα δικαιώματα στη ζωή και στη δυνατότητα ύπαρξης.

Άρθρο 2
1. Ο άνθρωπος οφείλει να σέβεται τη ζωή κάθε ζώου.
2. Ο άνθρωπος ανήκει στο ζωικό βασίλειο και δεν μπορεί να εξοντώνει ή να
εκμεταλλεύεται τα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. Αντίθετα, οφείλει να
χρησιμοποιεί τις γνώσεις για το καλό των ζώων.
3. Κάθε ζώο δικαιούται φροντίδας, προσοχής και προστασίας από τον άνθρωπο.

Άρθρο 3
1. Κανένα ζώο δεν πρέπει να υποβάλλεται σε κακομεταχείριση ή απάνθρωπη
συμπεριφορά.
2. Αν η θανάτωση ενός ζώου θεωρηθεί υποχρεωτική πρέπει να γίνεις
στιγμιαία, ανώδυνα και χωρίς καμιά πρόκληση αγωνίας του ζώου.

Άρθρο 4
1. Κάθε ζώο δικαιούται να ζήσει στο φυσικό του χώρο (γη, θάλασσα, αέρας)
και να αναπαράγεται σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους,
2. Η στέρηση ελευθερίας του ζώου ακόμη κι αν γίνεται για μορφωτικούς
σκοπούς είναι αντίθετη προς τη διακήρυξη δικαιωμάτων αυτού.

Άρθρο 5
1. Κάθε ζώο που από παράδοση θεωρείται κατοικίδιο δικαιούται να ζήσει με
το ρυθμό και τις συνθήκες ζωής και ελευθερίας που αντιστοιχούν στο είδος
του. 2. Η διαφοροποίηση αυτών των συνθηκών από τον άνθρωπο έχει σκοπούς
κερδοσκοπικούς και είναι αντίθετη προς τη διακήρυξη.

Άρθρο 6
1. Κάθε ζώο που αποτελεί σύντροφο του ανθρώπου έχει δικαίωμα διάρκειας
ζωής ανάλογης με τη φυσική του μακροβιότητα.
2. Η εγκατάλειψη ενός ζώου θεωρείται πράξη απάνθρωπη και εξευτελιστική.

Άρθρο 7
Αναφορικά με τα ζώα που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον άνθρωπο, η
διάρκεια και η ένταση δουλειάς πρέπει να είναι σε λογικά πλαίσια, η
διατροφή τους ικανοποιητική και η ανάπαυσή τους υποχρεωτική.

Άρθρο 8
1. Οποιοσδήποτε πειραματισμός πάνω στα ζώα, ιατρικός, επιστημονικός,
κλπ. Αντιτίθεται προς τα δικαιώματα των ζώων, εφόσον προκαλεί πόνο
σωματικό ή ψυχικό.
2. Πρέπει να επιδιώκεται η αντικατάσταση του πειραματισμού πάνω στα ζώα
από άλλες υπάρχουσες τεχνικές.

Άρθρο 9
Τα ζώα που εκτρέφονται για τη διατροφή του ανθρώπου πρέπει να
στεγάζονται, να τρέφονται, να μετακινούνται και να θανατώνονται χωρίς
πρόκληση πόνου και αγωνίας.

Άρθρο 10
1. Απαγορεύεται η εκμετάλλευση των ζώων για τη διασκέδαση των ανθρώπων.
2. Η έκθεση ζώου και τα θεάματα που χρησιμοποιούν ζώα αποτελούν
καταστρατήγηση της αξιοπρέπειας και του σεβασμού προς τη ζωή του ζώου.

Άρθρο 11
Κάθε πράξη που χωρίς λόγο προκαλεί θάνατο ζώου είναι βιοκτονία, είναι
έγκλημα απέναντι στη ζωή.

Άρθρο 12
1. Κάθε πράξη που προκαλεί θάνατο μεγάλου αριθμού άγριων ζώων αποτελεί
«γενοκτονία», έγκλημα απέναντι στο είδος.
2. Η μόλυνση και οποιαδήποτε καταστροφή του φυσικού μας περιβάλλοντος
οδηγούν στη γενοκτονία.

Άρθρο 13
1. Σεβασμός επιβάλλεται ακόμη και στο νεκρό ζώο.
2. Κάθε σκηνή βίας στην τηλεόραση και το σινεμά, με θύματα ζώα πρέπει να
απαγορευτεί και μόνο οι σκηνές που έχουν σκοπό να ενημερώσουν για τα
δικαιώματα των ζώων οφείλουν να προβάλλονται.

Άρθρο 14
1. Οι οργανισμοί προστασίας και προάσπισης των ζώων πρέπει να
αντιπροσωπεύονται από κάθε κυβέρνηση.
2. Τα δικαιώματα του ζώου πρέπει να κατοχυρωθούν απ' τους νόμους, όπως
ακριβώς και τα δικαιώματα του ανθρώπου.

Τα ζώα συνυπάρχουν με τον άνθρωπο από τη δημιουργία του κόσμου. Εκείνος όμως δυστυχώς δεν τα είδε ποτέ ως συγκατοίκους του και δεν τους αναγνώρισε σε καμία περίπτωση το ισότιμο με εκείνου δικαίωμά τους στη ζωή. Απεναντίας, ανέκαθεν τα εκμεταλλεύεται και τα χρησιμοποιεί για να εξυπηρετεί δικές του αποκλειστικά ανάγκες. Ανάγκες που ενώ στην αρχική τους μορφή ήταν πρωτογενείς(ανάγκες τροφής, ενδυμασίας, εργασίας κ.λ.π.) αργότερα μεταλλάχθηκαν σε μέσον εξέλιξης και ανάδειξης της απληστίας και της ματαιοδοξίας του.

Τα ζώα για τον άνθρωπο σήμερα δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα εμπορεύσιμο είδος. Είναι κι αυτά προϊόντα της σύγχρονης αδηφάγου καταναλωτικής του συνείδησης. Με τον ψυχρό και ανελέητο ορθολογισμό του ο άνθρωπος αδυνατεί να αναπτύξει την αντιληπτική συναισθηματική του ικανότητα να έρχεται στη θέση του αδύναμου και του αδικημένου.
Δεν νομιμοποιείται να μιλάει για πολιτισμό ένα είδος όπως ο άνθρωπος όταν έχει καταδυναστεύσει όλα τα υπόλοιπα είδη από τα οποία διαφέρει μόνο ως προς την κατακτητική του μανία και ματαιοδοξία.( Η λογική του για την οποία καμαρώνει είναι σχετική έννοια). Κακοποιεί και θέλει μόνο να παίρνει αχόρταγα από εκείνα, χωρίς να τους αναγνωρίζει κανένα δικαίωμα ύπαρξης. Τα αναγνωρίζει σαν τροφή, σαν ντύσιμο, σαν διασκέδαση, σαν καλλυντικά, σαν αξεσουάρ.

Εκατομμύρια ζώα μαζικής εκτροφής οδηγούνται καθημερινά, με τις χειρότερες συνθήκες, στα σφαγεία, με σκοπό το γρήγορο κέρδος και με αποτέλεσμα την διαρκή αύξηση του μέσου όρου του βάρους του παγκόσμιου παχύσαρκου πληθυσμού. Την ίδια ώρα, άνθρωποι του λεγόμενου τρίτου κόσμου πεθαίνουν από την πείνα γιατί οι φυτικές καλλιέργειες ανά τον κόσμο τείνουν να έχουν ως κύριο καταναλωτή τα ζώα, που αποτελούν στη συνέχεια την κύρια τροφή του λεγόμενου ανεπτυγμένου κόσμου.

Ο παραλογισμός σε όλο του το μεγαλείο και ο άμοιρος, άβουλος και απαθής καταναλωτής, δέσμιος μιας τεχνητά επιβαλλόμενης ανάγκης και συνήθειας, ενταγμένος πια σε ένα παγκόσμιο κοπάδι, υπακούει και πειθαρχεί στα δεδομένα ενός κερδοφόρου σύγχρονου καταναλωτικού «πολιτισμού».

ΜΙΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Για την 4η Οκτωβρίου, παγκόσμια ημέρα των ζώων, αντί άλλων σχολίων, παραθέτουμε την συγκινητική ιστορία ενός αγάλματος σκύλου που υπάρχει κάπου στο Τόκιο, όπως την περιγράφει ο Ντενί Γκετς στο μυθιστόρημά του "Το θεώρημα του παπαγάλου" "..Όλα συνέβησαν προς το τέλος της δεκαετίας του '20. Ένας καθηγητής Πανεπιστημίου είχε τη συνήθεια να πηγαίνει κάθε πρωί στο σταθμό της Σιμπίγια, συνοδευόμενος από το σκύλο του Χατσίκο. Λίγο πριν την ώρα της επιστροφής του αφεντικού του, ο Χατσίκο πήγαινε στο σταθμό και τον περίμενε. Στη συνέχεια επέστρεφαν μαζί στο σπίτι. Αυτό γινόταν συνέχεια για χρόνια. Κάποιο βράδυ, ο καθηγητής δεν επέστρεψε. Κάποιο αυτοκίνητο τον είχε χτυπήσει στη διάρκεια της ημέρας και τον είχε σκοτώσει επιτόπου.

Κανείς δεν ειδοποίησε το σκύλο. "Έτσι, κάθε βράδυ, ο Χατσίκο επέστρεφε στο σταθμό του τραίνου για να περιμένει τον αφέντη του. Όταν κατέβαινε και ο τελευταίος επιβάτης από το τραίνο, ο Χατσίκο γύριζε στο σπίτι. Αυτό κράτησε επτά χρόνια. Το 1935 ο Χατσίκο πέθανε. Για να τιμήσουν την αφοσίωσή του οι κάτοικοι του Τόκιο έστησαν ένα άγαλμα στη μνήμη του. Είναι το πιο συνηθισμένο σημείο συνάντησης της γιαπωνέζικης πρωτεύουσας. Όταν δώσεις ραντεβού στο άγαλμα του Σκύλου, είσαι σίγουρος ότι θα σε περιμένουν όσο χρειαστεί."

Διαβάστε περισσότερα...