Το ρίσκο...

Ας μιλήσουμε λίγο για το ρίσκο, είναι τόσο ωραίο! Μόλις μάθεις να ρισκάρεις, ολόκληρη η ζωή σου αλλάζει. Όμως η αλλαγή και η ανάπτυξη θα συμβούν μόνο αν είσαι πρόθυμος να ρισκάρεις και να πειραματιστείς με τη δική σου ζωή. Ποτέ δεν είναι κανείς σίγουρος για τίποτε. Όλα είναι ρίσκο. Θυμάμαι πως πριν από πολλά χρόνια πήρα την απόφαση και πούλησα όλα μου τα υπάρχοντα – κόντρα στη γνώμη όλων. Ήθελα να γυρίσω τον κόσμο. Ήθελα ν” ακούσω τον κρυστάλλινο ήχο της καμπάνας ενός ναού στο Νεπάλ. Ήθελα να καθήσω σ” ένα ρυζοχώραφο της Ταϊλάνδης και να μιλήσω με τους ανθρώπους, ή τουλάχιστον να τους αγκαλιάσω. Έτσι και έκανα. Πούλησα το σπίτι μου, το αυτοκίνητό μου, την ασφάλειά μου, ό,τι είχα και δεν είχα. Και ξεκίνησα. Ο κόσμος έλεγε: «Τι πράγματα είναι αυτά! Παράτησες μια στρωμένη δουλειά. Πού θα βρεις άλλη; Θα πεινάσεις όταν γυρίσεις». Γύρισα με δέκα σεντς στην τσέπη. Δεν πείνασα, διδάχτηκα. Τα πράγματα που έμαθα ήταν απείρως σημαντικότερα. Έμαθα για τις συμπεριφορές. Στην Μπανγκόγκ λένε μαχ-πεν-λάι. Άκουγα τον κόσμο να λέει μαχ-πεν-λάι κι αναρωτιόμουνα: «Τι σημαίνει αυτό το μαχ-πεν-λάι;». Τελικά, όταν γνώρισα μερικούς Ταϊλανδούς, τους ρώτησα: «Υπάρχει μια φράση που την ακούω παντού, στην αγορά, στο αεροδρόμιο, στα μουσεία, στα κανάλια, στους ποταμούς: μαχ-πεν-λάι, τι σημαίνει αυτό;». Χαμογέλασαν ελαφρά και μου είπαν: «Σημαίνει: εντάξει, δεν πειράζει». Και ξαφνικά κατάλαβα τα πάντα. Ε, βέβαια, δεν είναι περίεργο που την ονομάζουν χώρα του χαμόγελου όταν ο κόσμος γυρίζει και λέει,«Εντάξει, δεν πειράζει». Και μετά σκέφτηκα το δικό μας πολιτισμό όπου όλα πειράζουν. «Τι σημαίνει δεν πειράζει; Νομίζεις ότι δεν πειράζει γιατί είσαι επιπόλαιος!» Κι όμως πραγματικά δεν πειράζει. Ο κόσμος θα συνεχίσει να γυρίζει και χωρίς εμάς. Το ενενήντα τοις εκατό των πραγμάτων που φοβόμαστε ότι θα συμβούν, ποτέ δε συμβαίνουν. Κι εμείς συνεχίζουμε να φοβόμαστε και να ανησυχούμε. Και μετά ανησυχούμε που ανησυχούμε!

Leo Buscaglia
Πηγή: http://ithaque.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Αξίζει τον κόπο να ρισκάρεις...

Καθόμουν, λοιπόν, και σκεφτόμουν κατά πόσο τα άπιαστα όνειρα είναι άπιαστα. Σίγουρα η «δύναμη του θέλω» μπορεί να μας οδηγήσει στην πραγματοποίηση πολλών από των στόχων μας. Κάποια πράγματα, όμως, παρόλα αυτά δεν είναι εντελώς στο χέρι μας...Και ίσως για κάποια πράγματα δεν αξίζει να ρισκάρεις. Οι περισσότεροι συνήθως ονειρευόμαστε την/τον τέλειο σύντροφο, μία επιτυχημένη καριέρα, μια ζωή με διασκέδαση, λεφτά και έμπιστους φίλους. Πόσο είναι όμως το ποσοστό των ανθρώπων που τα αποκτά όλα αυτά; Μ’ αρέσει να περνάω τις ώρες μου βλέποντας ρομαντικές ταινίες. Με κάνουν να σκέφτομαι ότι η ζωή μου θα μπορούσε να είναι έτσι, ρομαντική, ευχάριστη. Και πως ακόμα και αν δεν είναι έτσι τώρα θα γίνει κάποια στιγμή...κάποια στιγμή…κάποια στιγμή...θα γίνει; Με τη λογική του ότι θα μπορούσαμε να πεθάνουμε από στιγμή σε στιγμή και αργά ή γρήγορα αυτή η στιγμή θα έρθει, θα έπρεπε να ζούμε τη ζωή μας όπως θέλουμε χωρίς αναστολές; Λες σε κάποιον «αν αύριο καταστρεφόταν η ανθρωπότητα, τι θα έκανες σήμερα;» Και αρχίζει να σου λέει ένα σωρό πράγματα όπως« Θα έκανα πολύ έρωτα, θα έλεγα σε όλους τι πραγματικά νιώθω για αυτούς, θα έτρωγα ό,τι ήθελα, θα έκανα αυτό το ταξίδι, θα περνούσα χρόνο με αυτούς που αγαπώ..» Τελικά η μέρα της καταστροφής της ανθρωπότητας δεν έρχεται, αλλά καθημερινά άνθρωποι χάνονται. Μπορεί αύριο και γω και συ. Μήπως θα έπρεπε να ζούμε τη ζωή μας πιο έντονα κάνοντας όσο πιο πολλά μπορούμε κάθε μέρα; Ίσως το μεγαλύτερο λάθος μας είναι που αντί να ζούμε το σήμερα οι περισσότεροι περιμένουμε το αύριο… Στη ζωή μας, μαθαίνουμε να δεχόμαστε ότι έρθει και αφήνουμε τα όνειρα μας στην άκρη, καταλήγοντας μόνο να ελπίζουμε σε όμορφα πράγματα που δεν κάνουμε τίποτα για να συμβούν στην πραγματικότητα. Πόσες πιθανότητες έχουμε να ζήσουμε τη ζωή μας όπως θέλουμε; Όπως ονειρευόμασταν όταν ήμασταν παιδιά. Όπως ακόμα ονειρευόμαστε κάθε νύχτα όταν ξαπλώνουμε στο κρεβάτι... Και ακόμα και αν τα άπιαστα όνειρα μας χρειάζονται μεγάλα ρίσκα, μέχρι που πρέπει να φτάσουμε για αυτά; Αξίζει τον κόπο να ρισκάρεις; Αξίζει να κυνηγήσεις αυτό ή αυτήν/αυτόν που αγαπάς ακόμα και ας υπάρχουν πολλές πιθανότητες να καταλήξεις με μια μεγάλη απογοήτευση; Μήπως τελικά πρέπει απλά να συμβιβαζόμαστε με αυτά που έρχονται; Να κάνουμε ένα επάγγελμα ακόμα και αν δεν είναι η πρώτη μας επιλογή, να κάνουμε σχέσεις με άτομα ακόμα και αν δεν είναι ο μεγάλος μας έρωτας και να ζούμε τη ζωή μας με τον εύκολο δρόμο; Όσο και να το γυρίζω στο κεφάλι μου δεν ξέρω τι είναι καλύτερο να κάνει κανείς, αλλά ξέρω πως αν καταφέρεις να πραγματοποιήσεις ένα από αυτά τα άπιαστα όνειρα τότε είναι τόσο υπέροχη η αίσθηση που ίσως αξίζει να πιστεύουμε σε αυτά μόνο για αυτό το λόγο..Γιατί αν ποτέ μας φέρει κάποιο από αυτά η ζωή, άξιζε όλη την αναμονή του…

Πηγή: http://www.all4fun.gr-Της Θεμελίνας Παρασκευαΐδη

Διαβάστε περισσότερα...