Κυριακή, 2 Ιανουαρίου 2011

Η συνέντευξη του Jody McIntyre που σόκαρε όλο τον κόσμο...

O Jody McIntyre είναι ένας από τους χιλιάδες φοιτητές που διαδηλώνουν στη Βρετανία, ενάντια στα σχέδια που προωθεί η βρετανική κυβέρνηση στον τομέα της παιδείας και αφορούν την αύξηση των διδάκτρων στα πανεπιστήμια και τις περικοπές των υποτροφιών. Ο Jody πάσχει από σωματική και εγκεφαλική αναπηρία και σε μια από τις διαδηλώσεις στις οποίες συμμετείχε, έπεσε θύμα αστυνομικής βίας, αναίτια όπως υποστηρίζει, καθώς εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να αποτελέσει απειλή για κανέναν λόγω της κατάστασης του. Ας δούμε τη συνέντευξη που παραχώρησε στο BBC, καθώς και την αντιμετώπιση που έχει από δημοσιογράφο του καναλιού. Τα συμπεράσματα δικά σας.



Δεν είναι εύκολο να διακρίνει κάποιος, αν είναι πιο αισχρή η επίθεση που δέχτηκε ο Τζόντυ Μακιντάιρ από τη Βρετανική αστυνομία, ή ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκε τη μετέπειτα συνέντευξη του, δημοσιογράφος του BBC.

Δεν μπορώ να πω με σιγουριά, αν είναι περισσότερο ανήθικο, να ρωτήσει ένας δημοσιογράφος ένα παιδί που πάσχει από σωματική και εγκεφαλική αναπηρία, εάν κινήθηκε εναντίον της αστυνομίας με σκοπό να προκαλέσει βία, ή όταν το κάνει αυτό προκειμένου να δικαιολογήσει τη βία που ασκήθηκε εναντίον του ίδιου του παιδιού.

Δεν ξέρω αν είναι περισσότερο εξοργιστικό, το ότι ο δημοσιογράφος χρησιμοποιεί τις ίδιες ερωτήσεις ξανά και ξανά προκειμένου να διακόψει το συνεντευξιαζόμενο που αντιμετωπίζει δυσκολία στην άρθρωση, ή το γεγονός ότι του απευθύνεται σα να είναι ο θύτης και όχι το θύμα της επίθεσης.
Προσπαθώ να θυμηθώ, πότε λέξεις όπως "επαναστάτης" και "ακτιβιστής" έγιναν συνώνυμες με τη λέξη "τρομοκρατία".
Σκέφτομαι αν είναι "δημοσιογραφικά δεοντολογικό" να είσαι αναγκασμένος να κάνεις μια ανήθικη δουλειά.
Όπως είπε και ο Τζόντυ Μακιντάιρ, η περίπτωση του δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο περιστατικό, αποτελεί τον κανόνα. Η επίθεση από την αστυνομία ήταν σκόπιμη και προσχεδιασμένη. Έγινε για να προκαλέσει τη βίαιη αντίδραση των υπολοίπων διαδηλωτών. Μερικά σπασμένα αυτοκίνητα και μαγαζιά, σε 10 κανάλια όλη μέρα, είναι αρκετά για να αλλάξουν την πλειοψηφία της κοινής γνώμης. Σίγουρα έχουμε ξαναδεί παρόμοιες τακτικές ακόμα και στη χώρα μας.. Είναι πλέον εύκολο να διακρίνουμε το ρόλο των ΜΜΕ, της αστυνομίας και της πολιτικής εξουσίας. Αυτό που περιμένουμε να δούμε είναι, πόσο μακρυά θα τραβήξουν το σχοινί και αν εμείς θα πέσουμε ή θα τους ρίξουμε.

Πηγή: http://www.ramnousia.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

 
back to top