Ο λαγός και το δάνειο...

Κάποτε, ένας λαγός ξέμεινε από λεφτά και ζητούσε κάποιον να τον δανείσει. Μιας και ήταν σπάταλος δεν του δάνειζε κανείς. Μάταια έψαχνε και παρακαλούσε.
Απελπισμένος αναγκάστηκε να πάει στον λέοντα που τον έτρεμαν όλα τα ζώα.
- Και τι θα κερδίσω λαγέ άμα σου δανείσω;
- Θα σου τα επιστρέψω με τόκο λέοντα!
- Κι αν δεν μου τα επιστρέψεις;
- Αν δεν σου τα επιστρέψω, θα κάτσω να με φας! Σύμφωνοι;
- Σύμφωνοι, είπε το λιοντάρι, με τη σκέψη πως αφού ο λαγός δεν είναι οικονόμος, τουλάχιστον θα γευτεί το τρυφερό του κρέας!
Από την άλλη, ο λαγός έλεγε από μέσα του:
- Καλά σε κορόιδεψα λέοντα, σιγά μη κάτσω να με φας!
Πέρασε ο καιρός, και ήρθε η ώρα να πληρώσει το χρέος του ο λαγός. Μόνο που ο σπάταλος φίλος μας, δεν έκανε καλό κουμάντο στα λεφτά του, και ήταν πάλι άφραγκος. Έτσι κρυβόταν από το λιοντάρι για να μην τον φάει, όπως είχαν συμφωνήσει. Το λιοντάρι από τη μεριά του έψαχνε το λαγό και προσπαθούσε να τον πετύχει πουθενά στήνοντας ενέδρες εκεί που σύχναζε ο λαγός.
Κάποια στιγμή τον στρίμωξε στο ποτάμι που πήγε ο λαγός να πιει νερό.
- Γιατί κρύβεσαι λαγέ; Που είναι τα λεφτά που πρέπει να μου επιστρέψεις; Ε;
- Να, ξέρεις, είχα τα λεφτά σου έτοιμα να στα δώσω, αλλά μου έπεσε το πορτοφόλι μες το ποτάμι και το παρέσυρε το ρεύμα!
- Τότε αφού δεν έχεις να με ξεπληρώσεις θα κάτσεις να σε φάω!
- Περίμενε! Αν με φας, θα χάσεις τα λεφτά σου μιας και το κρέας μου κοστίζει λιγότερα απ' όσα μου δάνεισες!
- Και τι προτείνεις;
- Να μου δώσεις ένα... νέο δάνειο, για να σου ξεπληρώσω το παλιό μαζί με τους τόκους! Και άμα δεν έχω να σου το δώσω θα κάτσω να με φας!
- Αν είναι να μη χάσω τα λεφτά μου..., έξυσε και λίγο το κεφάλι του απορημένος ο λέοντας, τότε εντάξει! Άντε να σε βοηθήσω!
- Σύμφωνοι το λοιπόν!
Μόνο που όταν ήρθε πάλι η ώρα της αποπληρωμής, ο λαγός μη μπορώντας να δαμάσει τη σπάταλη φύση του, ήταν πάλι απένταρος! Και ξανά κρυβόταν από το λιοντάρι και ξανά το λιοντάρι τον παραμόνευε εδώ κι εκεί. Μέχρι που κάποια στιγμή τον έπιασε.
- Τα λεφτά μου!
- Ε, να ότι τα είχα έτοιμα να στα δώσω, αλλά...
- Αλλά τι; Σου έπεσε πάλι το πορτοφόλι στο ποτάμι;
- Όχι, αυτή τη φορά ασθένησα βαριά και αναγκάστηκα να νοσηλευτώ στο νοσοκομείο. Και δυστυχώς παρότι έδωσα μια περιουσία στους γιατρούς, δεν έχω γίνει ακόμα καλά. Μολύνθηκα από ένα επικίνδυνο και θανάσιμο μικρόβιο!
- Εγώ θέλω τα λεφτά μου! Αφού δεν τα 'χεις, θα σε φάω!
- Δεν φοβάσαι μην αρρωστήσεις από το μολυσμένο από την ασθένεια κορμί μου;
- Χμ! Αυτό δεν το είχα σκεφθεί! Είπε απορημένος ο λέοντας. Τι προτείνεις;
- Να! Δώσε μου ακόμα ένα δάνειο να σου ξεπληρώσω τα παλιά με τους τόκους, και αν δεν έχω να στο ξεπληρώσω και γίνω καλά ε, τότε φάε με!
- Λοιπόν σύμφωνοι, αλλά θα είναι για τελευταία φορά έτσι;
- Έτσι!
Δεν πρόλαβε να απομακρυνθεί ο λαγός, και ο λέοντας γύρισε και τον ξανάπιασε!
- Μα τι κάνεις; Μόλις δεν συμφωνήσαμε για το δάνειο; Είπε έντρομος ο λαγός.
- Τώρα που το ξανασκέφτηκα, άμα σε σκοτώσω το μικρόβιο θα πεθάνει και επιπλέον το στομάχι μου αντέχει τις ασθένειές σου!
- Και θα χαλάσεις τη συμφωνία μας;
- Από το να χάσω κι άλλα λεφτά, ναι!
Και το λιοντάρι έκανε μια χαψιά τον πονηρό λαγό, κι ας έχασε κάμποσα λεφτά από τα θαλασσοδάνεια που του 'δωσε.
Τι σόι δυνατός βασιλιάς των ζώων θα ήταν άμα γινόταν το κορόιδο του λαγού...
Άσε που μετά δεν θα τον ξεπλήρωνε κανένα από τα ζώα που ήδη είχε δανείσει.
Και ο νοών νοείτω!

Πηγή: http://apokalipsis999.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα...

Ο εφιάλτης των δανείων...

Μέσα από τις θλιβερές ιστορίες ανθρώπων που χάνουν τα σπίτια τους εξαιτίας της άγριας επιδρομής των τραπεζών, αναδεικνύεται η περίφημη «κρίση των στεγαστικών δανείων» στην οποία έχει βυθιστεί η Αμερικανική οικονομία, προκαλώντας τεράστιες ζημιές σε παγκόσμιο επίπεδο.
Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι αποκαλύπτεται η ίδια η λογική της σύγχρονης παγκοσμιοποιημένης οικονομίας και οι «κρυφοί μηχανισμοί της». Με άλλα λόγια, το νέο μοντέλο που βρήκε η αγορά χρήματος για να βγάζει χρήματα… από το τίποτα!Η Αμερικανική οικονομία, περνάει σήμερα μία από τις μεγαλύτερες κρίσεις της ιστορίας της. Τράπεζες καταρρέουν και οικονομικοί κολοσσοί χρεοκοπούν, συμπαρασύροντας στη δίνη όλες τις αγορές του κόσμου.Πάνω από ένα εκατομμύριο Αμερικανοί πολίτες έχουν ήδη χάσει τα σπίτια τους σε όλη τη χώρα. Το ένα στα 538 νοικοκυριά βρίσκεται σε διαδικασία κατάσχεσης. Στα χρόνια που θα ακολουθήσουν εκατομμύρια Αμερικανοί, πρόκειται να βρεθούν στο δρόμο.Στο Κλίβελαντ του Οχάιο η κατάσταση είναι δραματική. Ολόκληρες περιοχές έχουν ερημώσει σαν να πέρασε τυφώνας. Χιλιάδες σπίτια στέκουν άδεια σαν φαντάσματα, κατεστραμμένα από επιτήδειους που ξήλωσαν ότι υπήρχε (ακόμα και τις σωληνώσεις), μόλις οι οικογένειες που ζούσαν εκεί εκδιώχθηκαν.
Ο σερίφης Ντέιβ Ρόου πετάει κάθε μέρα τουλάχιστον 10 οικογένειες στον δρόμο.Η κρίση απλώθηκε σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Νεβάδα, Καλιφόρνια, Φλόριντα, ενώ δεν άργησε να αγγίξει ακόμη και τη «μητρόπολη του κόσμου», τη Νέα Υόρκη. Ο Ρόν που καθαρίζει σπίτια μετά από φόνους ή αυτοκτονίες τρέχει να προλάβει. «Οι αυτοκτονίες μας έχουν αυξηθεί πολύ», λέει. Συνήθως βρίσκουμε γράμματα που εξηγούν τους λόγους -οι οποίοι είναι συνήθως οικονομικοί – καθώς και δεκάδες λογαριασμούς που έχουν να πληρωθούν μήνες.»Οι αγοραστές χάνουν τα σπίτια τους καθώς δεν μπορούν να αποπληρώσουν τα στεγαστικά δάνεια που είχαν πάρει.Τους τα παίρνουν οι τράπεζες οι οποίες όμως δεν μπορούν να τα πουλήσουν καθώς η αγορά έχει καταστραφεί. Ήταν αυτές που έδωσαν δάνεια «με 0% προκαταβολή και 100% χρηματοδότηση», «χωρίς έλεγχο εισοδήματος, χωρίς ενοχλητικά δικαιολογητικά» όπως έλεγαν τα διαφημιστικά τους σποτ με τα οποία βομβάρδιζαν και μάγευαν τον κόσμο. Και ο κόσμος πείστηκε. Άνθρωποι που δεν είχαν εισόδημα, ακόμα και άνεργοι, πίστεψαν στο αμερικάνικο όνειρο:
Στο ωραίο σπίτι με την αυλή, αυτό που τόσο έντονα αντικατοπτρίστηκε στην λογοτεχνία του Στάινμπεργκ και στις ταινίες «για την αμερικάνικη οικογένεια» της δεκαετίας του 1960. Καμία άλλη κοινωνία δεν συνδύασε την απόκτηση μιας κατοικίας με την αναρρίχηση στον ταξικό ιστό και την καταξίωση, όσο η αμερικανική. Οι άνθρωποι αγόραζαν την είσοδό τους σε ένα κόσμο που ήξεραν από την αρχή πως δεν μπορούσαν να πληρώσουν, αλλά τους είχαν πει ότι μπορούσαν να τα καταφέρουν.Τα δάνεια αυτά ονομάστηκαν «τα δάνεια του ψεύτη», λέει γελώντας ο Τζιμ Ροκάκης, Διευθυντής του Δημόσιου Ταμείου του Κλίβελαντ, που κατάγεται από την Κρήτη.«Το 73% δεν είχαν καθόλου ή είχαν ελάχιστα τεκμήρια εισοδήματος. «Ρωτούσες κάποιον «πόσα βγάζεις» και σου έλεγε «α, βγάζω 100.000 δολάρια», όχι δεν έβγαζαν! Αλλά εάν δε ζητάς εκκαθαριστικό, αν δε ζητάς τη φορολογική δήλωση, τότε πώς να ξέρεις ότι αυτός ο άνθρωπος ψεύδεται, ε λοιπόν ψεύδονταν!»Δεν το ήξεραν αυτό οι τράπεζες; Εξαπατήθηκαν; Φυσικά και όχι! Όλο αυτό γινόταν εις γνώσιν τους. Αλλά για ποιο λόγο οι τράπεζες να δανείζουν χρήματα σε ανθρώπους που ξέρουν από την αρχή ότι δεν θα τους τα δώσουν πίσω; Για ένα και μόνο λόγο: Για να βγάλουν περισσότερα χρήματα! Και τα χρήματα δεν θα έρχονταν από τα κατασχεμένα σπίτια, αλλά από το χρηματιστήριο! Μάλιστα, απότοΧρηματιστήριο της Γουόλ Στρίτ! Με άλλα λόγια, από την στιγμή που οι τράπεζες κατάλαβαν ότι μπορούσαν να βγάλουν πάρα πολλά χρήματα δανείζοντας τον οποιονδήποτε, τότε το παιχνίδι έγινε «δάνεισε όσο περισσότερα μπορείς και μην ανησυχείς αν θα τα πάρεις πίσω».
Δείτε αυτόν τον πραγματικά πανέξυπνο τρόπο που βρήκε η αγορά χρήματος για να βγάλει περισσότερα κέρδη. Η τράπεζα που έχει γεμίσει με εκατομμύρια υποθήκες σπιτιών από τα δάνεια που έχει δώσει, ξεφορτώνεται τα δάνεια αμέσως. Πως; Ιδρύει μια offshore εταιρεία και της πουλάει τα δάνεια. Η offshore παίρνει τα δάνεια και τα κόβει σε εκατοντάδες επενδυτικά πακέτα – ομόλογα, όπου μέσω της Γουόλ Στρίτ αγοράζονται από επενδυτές σε όλο τον πλανήτη. Έτσι στην «παγκοσμιοποιημένη» εποχή μας, το δάνειο ενός αμερικανού πολίτη, μπορεί να βρίσκεται στα χέρια ενός επενδυτή απ’ το Πεκίνο.Το οικοδόμημα των στεγαστικών δανείων κατέρρευσε όταν οι δανειζόμενοι δεν κατάφερναν να αποπληρώσουν τα δάνεια τους. Τα ρίσκα ήταν πολύ μεγαλύτερα, από αυτά που οι μάγοι του καπιταλισμού είχαν υπολογίσει. Οι τράπεζες είχαν πουλήσει αέρα, οι μεσάζοντες είχαν πουλήσει αέρα, οι επενδυτές αγόρασαν αέρα. 8 τρισεκατομμύρια δολάρια διακινούνταν με αυτόν τον τρόπο.
Η ασυδοσία της ανεξέλεγκτης αγοράς καταβρόχθισε πρώτα τους ίδιους τους δημιουργούς της. Ο τραπεζικός κολοσσός Bear Sterns με οχτώ δεκαετίες ζωής κατέρρευσε μέσα σε δύο μέρες. Όλες οι τράπεζες σημείωσαν απώλειες δισεκατομμυρίων δολαρίων.Και μετά ακολούθησε μια παγκόσμια χιονοστιβάδα. Η παγκόσμια ζημιά υπολογίζεται σε 1 τρις δολάρια. Γεγονός που προκάλεσε τεράστια αύξηση σε βασικά τρόφιμα παγκοσμίως. Που με την σειρά του έκανε τους εξαθλιωμένους της Αιτής και τους φτωχούς της Αιγύπτου να συγκρούονται με την αστυνομία, αντιμετωπίζοντας το φάσμα της πείνας.Το τέλος μιας αυτοκρατορίας; « Τίποτε δεν διαρκεί για πάντα» λέει η οικονομολόγος του Πανεπιστημίου Κολούμπια Γκρετσιέλα Τσιτσιλίνσκι. «Πρόκειται για ένα οικονομικό σκάνδαλο, που θα αφήσει βαθειά χαραγμένες τις πληγές του στον κοινωνικό ιστό και θα στείλει και άλλους άστεγους στους δρόμους».«Αν εξοικονομούσαμε όσα ξοδεύουμε στο Ιράκ δεν θα είχαμε πρόβλημα» επισημαίνει ο Τζέιμς Σάντερς κοινοτάρχης του Far Rockaway της Νέας Υόρκης. «Αλλά δεν μπορείς να έχεις σφαίρες και γάζες την ίδια την στιγμή… Δεν μπορείς να έχεις σφαίρες και ψωμί την ίδια στιγμή… Πρέπει να διαλέξεις.»”

Διαβάστε περισσότερα...