Δευτέρα, 9 Αυγούστου 2010

Το μανιφέστο του Καιάδα...


Είμαι ο μικρός φασίστας που τρώει τη ζωή σου απόκληρε, όπου κι αν σε βρει. Σε ξεσκίζω με τα νύχια, σε κομματιάζω με τα δόντια, κι είναι το αίμα σου κόκκινο και σου λαξεύει τις πληγές και στέκομαι ύστερα χορτάτος κι ατενίζω την πίκρα σου και χαμογελώ πλήρης. Ω, μα έτσι κι αλλιώς ήσουν ένα μίασμα...
Είμαι λευκός και είσαι μαύρος. Είσαι μια λερή μορφή στην καθαρότητά μου, μια έκρηξη στην εντροπία μου. Σε στοιβάζω σ' ένα αμπάρι, χωμένο στο βάθος της αβύσσου, χωρίς τροφή, χωρίς νερό. Είμαι λευκός και θα σε πουλήσω σ' ένα παζάρι του Μέξικο. Είσαι μαύρος. Ζήσε για να πιάσεις καλή τιμή...
Είμαι Ευρωπαίος και είσαι Ινδιάνος. Είμαι ο πολιτισμένος εξερευνητής του κόσμου σου κι είσαι ένα τίποτα με φτερά. Σου φέρνω ουίσκι και σφαίρες κι εσύ μου προσφέρεις την πίπα της ειρήνης. Μα εγώ θέλω το χρυσό σου, τη γη σου, τον ήλιο σου. Είμαι Ευρωπαίος και σε σκοτώνω. Είσαι Ινδιάνος και έχεις ήδη πεθάνει...
Είμαι Άρειος και είσαι Εβραίος. Ανήκω στη φυλή των τέλειων ανθρώπων. Είσαι ένα μικρό, καχεκτικό σκουλήκι. Φοράω τις μπότες μου και σε πατώ. Ανοίγω τις στρόφιγγες κι η πνιγηρή οσμή των αερίων του ολοκαυτώματος διαχέεται στα σωθικά σου, τρυπώνει στα μελίγγια σου. Είσαι Εβραίος και σου αξίζει η τιμωρία...
Μην κοιτάξεις παραπάνω πια. Εδώ είναι το δια ταύτα...
Είμαι στρέιτ και είσαι ομοφυλόφιλος. Είμαι ο άμεμπτος και είσαι η αμαρτία. Εγώ πρέπει να είμαι υπερήφανος κι εσύ να βυθιστείς στο βόρβορο της ντροπής σου. Εγώ να απολαμβάνω τα τραγούδια των μουσών κι εσύ να γεύεσαι το ποτό των Ερινύων. Εγώ ν' αποθαυμάζω της ψυχής μου το είδωλο κι εσένα ο καθρέφτης σου να γεμίζει ρωγμές. Είμαι στρέιτ κι έχω δικαίωμα ν' αγαπώ. Είσαι ομοφυλόφιλος κι έχεις υποχρέωση ν' αλλάξεις. Είμαι το μέτρο της νόρμας σου και είσαι το απόλυτο μηδέν. Τα όνειρά μου είναι λευκά. Τα όνειρά σου μαύρα. Τα ρίχνω στον καιάδα των ψυχών και απαλλάσσομαι από σένα. Τόλμησες να ορθώσεις ανάστημα διαφορετικό και σε μισώ. Γιατί εγώ είμαι το ένα όλον και εσύ είσαι η διττή παραφύση μου...
Να 'στε γενναίοι όταν δικάζετε...
Όταν σηκώνετε το δάχτυλο για κατάδειξη...
Όταν ρίχνετε τον πέλεκυ για καταδίκη...
Γιατί ίσως κάποτε, στη θέση εκείνη του κατηγορούμενου, να κάθεται το παιδί σας...
Γιατί αν δε νικηθεί ο μικρός φασίστας μέσα μας, δε θα αλλάξει ποτέ ο κόσμος...

"Ο φασιστικός μυστικισμός είναι ένας διάστροφος πόθος οργασμού, επειδή ακριβώς έχει στραβώσει και αναχαιτιστεί η έμφυτη ερωτική ορμή".
Βίλχεμ Ράιχ, Μάινε, Αύγουστος 1942

Πηγή: http://3littlecharmingquarks.blogspot.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

 
back to top