Οδηγία Ε.Ε. για ρύπους...

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μόλις αναθεώρησε επί το αυστηρότερο την οδηγία για τις εκπομπές των βιομηχανικών ρύπων που συνδέονται με επιπτώσεις στο περιβάλλον (όξινη βροχή) και τον άνθρωπο, (καρκίνος, άσθμα).
Ετσι, περιορίζονται ακόμη περισσότερο μείγματα θείου και αζώτου, αιωρούμενα σωματίδια σκόνης, αμίαντος και βαρέα μέταλλα. Πρέπει βεβαίως να σημειωθεί ότι η οδηγία αποβλέπει στη βελτίωση της ποιότητας του αέρα, του νερού και του εδάφους και όχι στην άμβλυνση των επιπτώσεων που έχουν οι ουσίες αυτές στην υπερθέρμανση του πλανήτη.
Η νέα οδηγία ενσωματώνει σε ενιαίο και ομογενοποιημένο πλαίσιο επτά παλαιότερες και συνδυάζει τον περιορισμό των εκπομπών ρύπων με τη χρήση της καθαρότερης διαθέσιμης τεχνολογίας. Αυτή τη στιγμή, η οδηγία καλύπτει 52.000 βιομηχανικές εγκαταστάσεις εντός Ε.Ε., οι οποίες δραστηριοποιούνται σε τομείς όπως παραγωγή μετάλλων, χημική βιομηχανία, καύση αποβλήτων αλλά και μαζική εκτροφή χοίρων και πουλερικών.
Στην οδηγία τίθενται επίσης αυστηρότερα όρια για την εκπομπή οξειδίων του αζώτου, διοξειδίου του θείου και σκόνης από εργοστάσια παραγωγής ενέργειας και μεγάλες εγκαταστάσεις υψηλής καύσης, όπως διυλιστήρια και χαλυβουργίες. Τα νέα εργοστάσια πρέπει να εφαρμόζουν την καθαρότερη διαθέσιμη τεχνολογία από το 2012, ενώ τα υπάρχοντα εργοστάσια πρέπει να συμμορφωθούν με αυτό το πρότυπο έως το 2016, με μια μικρή μεταβατική περίοδο.

Πηγή: Εφημερίδα Ελευθεροτυπία

Διαβάστε περισσότερα...

Κλείνει το ορυχείο Μαυροπηγής αν δεν ξεκαθαρίσει η διένεξη με το αγρόκτημα Μήτρου...

Η ΔΕΗ Α.Ε. θα πληρώσει αμέσως το τίμημα (που θα εκδικάσει το Δικαστήριο) προκειμένου να αποφευχθεί το κλείσιμο του ορυχείου Μαυροπηγής, δήλωσε από την Πτολεμαΐδα όπου βρέθηκε ο Γενικός Διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Ορυχείων Παναγιώτης Νικολακάκος, αναφερόμενος στη διένεξη με την οικογένεια του Βασίλειου Μήτρου (από τη Μαυροπηγή) για το αγρόκτημα των 23 στρεμμάτων, το οποίο βρίσκεται στo δυτικό όριο του Ορυχείου και εμποδίζει την επέκτασή του. Αν η υπόθεση δεν τελεσιδικήσει άμεσα, τότε η ΔΕΗ θα αναγκαστεί να αναστείλει τις εργασίες του ορυχείου με ολέθριες (πιθανόν) συνέπειες για την τροφοδοσία του ΑΗΣ Πτολεμαΐδας. Όπως τόνισε ο κ. Νικολακάκος με τα σημερινά δεδομένα το ορυχείο αντέχει να βρίσκεται σε λειτουργία για διάστημα ενός μήνα.
Το ποσό που περίπου αναμένεται να εκδικαστεί και αποτελεί αίτημα και απαίτηση των ιδιοκτητών του χωραφιού, κυμαίνεται στις 200 χιλιάδες ευρώ, ενώ αξίζει να αναφέρουμε ότι αρχικά είχε καθοριστεί (και συμφωνηθεί από τις δύο πλευρές) το ποσό των 230χιλιάδων ευρώ, το οποίο η ΔΕΗ δεν κατέβαλε (και ίσως χρειάζεται να αποδοθούν για αυτό ευθύνες) έγκαιρα μέσα στις προβλεπόμενες προθεσμίες της απαλλοτρίωσης. Αξίζει να αναφέρουμε ότι το δικαστήριο για την τιμή μονάδας του επίμαχου αγροκτήματος έγινε στις 25 Νοεμβρίου και η απόφαση αναμένεται να εκδοθεί μέχρι την Πρωτοχρονιά του 2011. Να υπογραμμίζουμε το γεγονός του ότι αμέσως μετά,στις 10 Ιανουαρίου (του νέου χρόνου) θα γίνει και ένα ακόμη δικαστήριο καθώς εκκρεμεί η αγωγή της οικογένειας Μήτρου, αγωγή με την οποία η ιδιοκτήτες του χωραφιού ζητούν από τη ΔΕΗ το ποσό των 2 εκτατομμύριων 700 χιλιάδων ευρώ, για την καταστροφή των δέντρων που υπήρχαν στο αγρόκτημα τα οποία η ΔΕΗ με μηχανήματα εκρίζωσε.

Πηγή: Τα Νέα της Πτολεμαϊδας

Διαβάστε περισσότερα...

Ότι δίνεις, αυτό παίρνεις πάντα πίσω….

«Ένας γιος και ο πατέρας του περπατούσαν στα βουνά.
Ξαφνικά, ο γιος του πέφτει, χτυπάει και κραυγάζει: «ααααααααααααααααα!!!»
Προς έκπληξή του, ακούει μια φωνή, κάπου στο βουνό: «ααααααααααααα!!! » Περίεργος, φωνάζει: «Ποιός είσαι;» Λαμβάνει την απάντηση: «Ποιός είσαι;» Και έπειτα φωνάζει στο βουνό: «Σε θαυμάζω!»
Και η φωνή του απαντά: «Σε θαυμάζω!» Θυμωμένος από την απάντηση, φωνάζει: «Δειλέ!»
Λαμβάνει την απάντηση: «Δειλέ!» Κοιτάζει τον πατέρα του και ρωτά: «Τι συμβαίνει;» Ο πατέρας χαμογελά και λέει: «Δώσε προσοχή, γιε μου.» Πάλι ο γιος φωνάζει: «Είσαι πρωτοπόρος!»
Και η φωνή του απαντά: «Είσαι πρωτοπόρος!» Το αγόρι είναι έκπληκτο, αλλά δεν καταλαβαίνει.
Κατόπιν ο πατέρας εξηγεί: «Οι άνθρωποι το ονομάζουν Ηχώ, αλλά στην πραγματικότητα είναι η Ζωή.
Σου δίνει πίσω όλα όσα λες ή κάνεις. Η ζωή μας είναι απλά μια αντανάκλαση των ενεργειών μας.
Εάν θέλεις περισσότερη αγάπη στον κόσμο, δημιούργησε περισσότερη αγάπη στην καρδιά σου.
Εάν θέλεις περισσότερη ικανότητα στην ομάδα σου, βελτιώστε τις ικανότητές σας.
Αυτή η σχέση ισχύει για όλα, σε όλες τις πτυχές της ζωής. Η ζωή θα σου δώσει πίσω όλα όσα έχεις δώσει σε αυτήν».
«Η ΖΩΗ ΣΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΥΜΠΤΩΣΗ. ΕΊΝΑΙ ΜΙΑ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΗ ΣΑΣ! »

Πηγή: http://mybellavista.wordpress.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά....

To βίντεο προέρχεται από τον 14χρονο μαθητή Λουκά Λέλοβα (2ο γυμνάσιο Πρέβεζας), το οποίο απέσπασε το πρώτο βραβείο στον πανελλήνιο διαγωνισμό ταινιών μικρού μήκους της ΕΡΤ για το 2010.
Το βίντεο έκλεισε τις ομιλίες του 2ου TEDxAthens που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Παρασκευή. Το κοινό χειροκρότησε με θέρμη τον ταλαντούχο πιτσιρικά που αφού αναφέρθηκε στις εμπνεύσεις του αποχώρησε γεμάτος αμηχανία.

Πηγή: http://ibisclub.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Εξόρυξη χρυσού στη βόρεια Χαλκιδική...

Προς: Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής
Υπ’ όψιν: κα Υπουργό Τίνα Μπιρμπίλη
Πειραιάς 06/12/2010

ΕΝΣΤΑΣΗ /ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Θέμα: Εξόρυξη χρυσού στη βόρεια Χαλκιδική

Γνωρίζοντας τα αποτελέσματα που έχουν φέρει στο περιβάλλον οι επενδυτικές δραστηριότητες για την εξόρυξη χρυσού στην περιοχή της Ολυμπιάδας, αρχικά διαμαρτύρομαι για την καταστροφή του φυσικού μας πλούτου και κατά δεύτερον δηλώνω την ένστασή μου στις νέες εγκαταστάσεις που θέλετε να φτιάξετε στη βόρεια Χαλκιδική.
Επειδή
Τα ίδια καταγεγραμμένα και αδιαμφισβήτητα αποτελέσμα (επίδραση στο περιβάλλον) θα φέρει και σε οποιαδήποτε άλλη περιοχή η επένδυση για εξόρυξη χρυσού

ΑΠΑΙΤΩ
- Να φτιάξετε ολοκληρωμένη, νόμιμη περιβαλλοντική μελέτη ΠΡΙΝ δώσετε έγκριση σε οποιαδήποτε εταιρεία για εξόρυξη. Η οποία μελέτη θα έχει την αποδοχή της πλειοψηφίας των κατοίκων των περιοχών στις οποίες θα γίνουν τα έργα.
- Αν ΔΕΝ έχετε περιβαλλοντική μελέτη, ώστε οι εργασίες εξόρυξης να μην βλάπτουν την υγεία των κατοίκων των περιοχών αλλά και το περιβάλλον, ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ ΚΑΜΙΑ ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΓΙΑ ΕΞΟΡΥΞΗ ΧΡΥΣΟΥ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ.

Η καταγγέλλουσα/αιτούσα

Στεφανία Λυγερού του Ιωάννη

Υπογραφή

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ:
•κ. Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων
•κ. Πρόεδρο Ευρωπαικού Κοινοβουλίου

Υ.Γ. Για το θέμα ενημερώθηκα από τον κ. Στεφανή Νικόλαο του Δημοσθένη, Επιθεωρητή Ε.Ε., Ο.Η.Ε., ο οποίος επιθυμεί να προσυπογράψει την παρούσα ένσταση.

Για να υπογράψετε και εσείς πατήστε εδώ

Διαβάστε περισσότερα...

Πως να καταστρέψεις τον κόσμο...

Διαβάστε περισσότερα...

Το κοινοβούλιο της προδοσίας. Προκλητική καταγραφή των προνομίων την ώρα που ο λαός πεινάει...

Πρωτοπήγα στη Βουλή, στις 4 Μαΐου, μία μέρα πριν από την ψήφιση του μνημονίου. Το κλίμα ήταν ιδιαίτερα τεταμένο, βουλευτές, υπάλληλοι και αστυνομικοί ανησυχούσαν μήπως οι... διαδηλωτές έσπαγαν τον κλοιό και εισέρχονταν στο κτίριο. Την επόμενη μέρα, κατά τη διάρκεια του συλλαλητηρίου, οι πόρτες κλειδαμπαρώθηκαν και οι επίδοξοι εισβολείς απωθήθηκαν με χημικά αέρια. Στη συνέχεια συνεργεία του δήμου ήρθαν και κλάδεψαν τις μουριές στη Βασιλίσσης Σοφίας. «Διαταγή από τον φρούραρχο, για λόγους ασφαλείας», με ενημέρωσαν όταν ρώτησα. Hδη όμως από τις αρχές του καλοκαιριού, το κλίμα είχε αλλάξει αισθητά και η ηρεμία είχε επανέλθει.

Τα εμπόδια
Απευθύνθηκα αρχικά στο γραφείο Τύπου του προέδρου και στη συνέχεια στον γενικό γραμματέα της Βουλής, Θάνο Παπαϊωάννου. Ζήτησα να μου επιτρέψουν να παρακολουθήσω, συνοδεία φωτογράφου, κάποιες μικρές στιγμές της κοινοβουλευτικής δραστηριότητας αλλά και να με φέρουν σε επαφή με τους επικεφαλής ορισμένων Διευθύνσεων, προκειμένου να αντλήσω κάποια επιμέρους στοιχεία. Από την αρχή προσπάθησαν να μου ορθώσουν εμπόδια. «Φωτογράφος απαγορεύεται από τον κανονισμό να έρθει μαζί σας, θα σας δώσουμε εμείς φωτογράφο, οι βουλευτές δεν επιθυμούν να φωτογραφίζονται στις προσωπικές τους στιγμές», μου ξεκαθάρισαν. Zήτησα να μου υποδείξουν σε ποιο άρθρο του κανονισμού αναφέρεται η απαγόρευση. «Οχι ο κανονισμός, κάποια άλλη διάταξη το απαγορεύει», τα γύρισαν. Ούτε όμως τη διάταξη μπόρεσαν τελικά να βρουν, με αποτέλεσμα να ξεχάσουν τα περί απαγόρευσης.
Καθυστέρησαν υπερβολικά να μου δώσουν τα στοιχεία που ζήτησα, αφήνοντας μάλιστα κάποια ερωτήματα αναπάντητα, όπως για παράδειγμα πόσοι λαμβάνουν βουλευτική σύνταξη και πόσοι από αυτούς παραμένουν βουλευτές, εισπράττοντας ταυτόχρονα και τη βουλευτική αποζημίωση.
«Ούτε ξέρω ούτε θέλω να ξέρω», μου είπε σχετικά ο γενικός γραμματέας. Αναπάντητο έμεινε και το ερώτημα πόσοι από τους δημοσιογράφους που απασχολεί ο τηλεοπτικός σταθμός της Βουλής (με συνολικό προσωπικό περίπου 100 άτομα) καλύπτουν ταυτόχρονα τον κοινοβουλευτικό έλεγχο για λογαριασμό άλλων ΜΜΕ. Είναι χαρακτηριστικό ότι το κόστος του τηλεοπτικού σταθμού της Βουλής πλησιάζει για το 2010 τα 6 εκατ. ευρώ, ενώ η τηλεθέασή του είναι μόλις 0,3%.
Περίμενα επί δεκαπέντε μέρες να συναντήσω τον διευθυντή Ανθρωπίνου Δυναμικού, Κώστα Σταματόπουλο (οι υφιστάμενοί του δεν θυμούνταν καλά αν έλειπε στο εξωτερικό για το γάμο της κόρης του ή για την αποφοίτηση του γιου του). Οταν επιτέλους επέστρεψε και τον συνάντησα, μου έδωσε το χέρι του περιχαρής και μου είπε ότι θα έπρεπε να τον συγχαρώ γιατί είχε μόλις βγει σε πρόωρη σύνταξη και κατά συνέπεια θα έπρεπε να απευθυνθώ στον αντικαταστάτη του. Οπως και έκανα, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού τελικά και εκείνος με παρέπεμψε πίσω στον γενικό γραμματέα.

Το λούστρο
Το κτίριο που στεγάζει το σημερινό κοινοβούλιο κατασκευάστηκε το 1840 ως ανάκτορο του Βαυαρού πρίγκιπα Οθωνα, τον οποίο είχαν επιβάλει ως βασιλιά οι τότε «προστάτιδες δυνάμεις». Παρακολουθώντας κάποια ολιγόλεπτη ξενάγηση μαθητών, που αποτελεί μια καθημερινή «ατραξιόν» και προσθέτει κάποια ζωντάνια στο χώρο, πληροφορήθηκα ότι ο χώρος που φιλοξενεί σήμερα τις συνεδριάσεις της Ολομέλειας ήταν παλαιότερα η αίθουσα χορού και παιγνίων… Λευκό μάρμαρο παντού, ακόμη και στο προαύλιο, όπου σταθμεύουν οι κυβερνητικές λιμουζίνες, ξύλο και δέρμα, χειροποίητα χαλιά και πολλοί πίνακες ζωγραφικής, που αγοράστηκαν σε πλειστηριασμούς τα τελευταία χρόνια, ενόσω βούλιαζε η πραγματική οικονομία της χώρας.

Πίνοντας καφέ…
Η μεγαλύτερη κίνηση μέσα στο κτίριο παρατηρείται στο καφενείο, ιδιαίτερα στην αίθουσα καπνιζόντων, και μπροστά από το ΑΤΜ στο υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας, όπου σχηματίζονται μόνιμα ουρές. Κάποια κινητικότητα υπάρχει στην αρχή και στην Ολομέλεια, για τα μάτια του κόσμου, όπως και στις συνεδριάσεις των αμειβόμενων επιτροπών (246 ευρώ ανά συνεδρίαση). Σύντομα όμως οι αίθουσες αδειάζουν δραματικά, ενώ αλλεπάλληλες βάρδιες στενογράφων συνεχίζουν να εναλλάσσονται στα έδρανα. Αλλά και οι ελάχιστοι που παρίστανται για κάποιο διάστημα κατά κανόνα δεν παρακολουθούν τον ομιλητή και περιορίζονται σε δημόσιες σχέσεις κάνοντας αστειάκια ή συνομιλούν μέσω κινητού τηλεφώνου για άλλες υποθέσεις, πίνοντας τον καφέ τους. Παρ’όλες δε τις φαινομενικά αγεφύρωτες απόψεις μεταξύ των διαφορετικών συνιστωσών του πολιτικού φάσματος, θα δει κανείς στους διαδρόμους πως όλοι σχεδόν χαριεντίζονται μεταξύ τους. Αλλωστε, τα πολιτικά κόμματα δεν πλήττονται οικονομικά από την κρίση, όπως αποδείχτηκε και μετά την πρόσφατη κυβερνητική απόφαση για αύξηση κατά 30% της ετήσιας κρατικής επιχορήγησής τους, η οποία, από τα 37 εκατ. ευρώ που είχε περιοριστεί θα φτάσει τελικά το 2010 στα 49 εκατ. ευρώ. Συνολικά τα πολιτικά κόμματα χρωστούν 36 εκατ. ευρώ στο ελληνικό Δημόσιο και 245 εκατ. ευρώ στις τράπεζες.

Απολαβές και προνόμια
Το 2010 οι 300 της Βουλής θα μοιραστούν το ποσό των 42,5 εκατ. ευρώ. Συνεπώς ο μέσος όρος των μηνιαίων αποδοχών τους ανέρχεται σε 10.000 ευρώ. Το 50% της βουλευτικής αποζημίωσης φορολογείται αυτοτελώς και μόνο το υπόλοιπο 50% προστίθεται στα τυχόν άλλα εισοδήματα. Περίπου 35 εκατ. ευρώ θα μοιραστούν μέσα στο 2010 οι συνταξιούχοι βουλευτές ή οι σύζυγοι και οι άγαμες θυγατέρες θανόντων βουλευτών. Αλλο ένα κονδύλι 4,3 εκατ. ευρώ προορίζεται για τις συντάξεις των πρώην πρωθυπουργών. Σημειώνεται ότι για την κατοχύρωση βουλευτικής σύνταξης απαιτούνται μόλις 4 χρόνια, ενώ όσοι έχουν πρωτοεκλεγεί πριν από το 1993 συνταξιοδοτούνται από τα 55 τους χρόνια. Ο πρόσφατος σαρωτικός νόμος για το ασφαλιστικό δεν άγγιξε στο ελάχιστο τους επαγγελματίες της πολιτικής.
Επιπλέον, στους πρώην πρωθυπουργούς αλλά και στους πρώην προέδρους της Βουλής παραχωρούνται γραφεία μέσα στο Κοινοβούλιο, ακόμη και στην περίπτωση που δεν έχουν επανεκλεγεί βουλευτές, όπως είναι η περίπτωση του Κώστα Σημίτη. Τον πιο ευρύχωρο και ηλιόλουστο χώρο στον δεύτερο όροφο, με εξαιρετική θέα στον Εθνικό Κήπο, εξασφάλισε πρόσφατα ο Κώστας Καραμανλής.
Οσοι βουλευτές είναι άνω των 65 χρόνων λαμβάνουν ταυτόχρονα και βουλευτική αποζημίωση και βουλευτική σύνταξη. Οι συνταξιούχοι βουλευτές είναι οι μοναδικοί Ελληνες που έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν παράλληλα και δεύτερη σύνταξη από το επάγγελμα που ασκούν ή ασκούσαν, εφόσον δεν εργάζονται στο Δημόσιο, ή και τρίτη στην περίπτωση που ήταν συνδικαλιστές, πρώην δήμαρχοι ή πρώην νομάρχες (χορηγίες). Μέσα στην τριετία 2010-2012 υπολογίζεται από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους ότι μπορεί να δοθούν στους συνταξιούχους βουλευτές άλλα περίπου 80 εκατ. ευρώ που διεκδικούν αναδρομικά, λόγω των αναδρομικών αυξήσεων που πήραν πρόσφατα οι δικαστές (έχουν πάρει ήδη το 25%, ενώ το υπόλοιπο 75% θα καταβληθεί το Μάιο του 2011), όταν οι τελευταίοι αύξησαν τους μισθούς τους κατά περίπου 80%. Αποτελεί πάγια μέθοδο η διεκδίκηση εκ μέρους των συνταξιούχων βουλευτών των αυξήσεων που λαμβάνουν οι ανώτεροι δικαστικοί, οι οποίες μετά την τελική δικαίωσή τους επεκτείνονται και στους εν ενεργεία βουλευτές.
Οι βουλευτές δικαιούνται ένα κινητό τηλέφωνο (μέχρι 200 ευρώ μηνιαίως), οκτώ σταθερές γραμμές τηλεφωνίας (μέχρι 12.000 ευρώ), αυτοκίνητο (το μισθώνει η Βουλή με λίζινγκ), δωρεάν διαμονή σε κεντρικό ξενοδοχείο για τους βουλευτές της επαρχίας (70 ευρώ ημερησίως), γραφείο εκτός Βουλής και γραφική ύλη, ταχυδρομική ατέλεια, ατέλεια στις μετακινήσεις με λεωφορεία, σιδηρόδρομο και ακτοπλοΐα, καθώς και 52 αεροπορικά εισιτήρια μετ’επιστροφής για το νομό τους, εφόσον αυτός απέχει περισσότερα από 200 χιλιόμετρα από την Αθήνα. Εχουν επίσης τη δυνατότητα λήψης άτοκων δανείων από τη Βουλή και χαμηλότοκων από τις τράπεζες. Και βέβαια, κάθε βουλευτής έχει στην υπηρεσία του τέσσερις δημοσίους υπαλλήλους αποσπασμένους και μετακλητούς καθώς και έναν επιστημονικό συνεργάτη, ο οποίος πληρώνεται από τη Βουλή.

Δεν φτάνουν οι καρέκλες…

Εκτός από τους 1.200 αποσπασμένους δημοσίους υπαλλήλους και τους επιστημονικούς συνεργάτες των βουλευτών, άλλοι 1.340, που έχουν προσληφθεί χωρίς διαγωνισμό, ανήκουν στο μόνιμο προσωπικό της Βουλής. «Το θέμα δεν είναι αν θα μας περικόψουν τους μισθούς τώρα, αυτό θα το αντέξουμε. Το θέμα είναι, όταν βγω εγώ σε πέντε χρόνια στη σύνταξη, θα υπάρχει τότε κάτι;» είναι το ερώτημα ενός παλαιού υπαλλήλου στον γ.γ., κατά τη διάρκεια μιας περιήγησης που μου έκανε ο τελευταίος στον πρώτο όροφο. Την τελευταία πενταετία, ο αριθμός των μόνιμων υπαλλήλων διπλασιάστηκε με διακομματική συναίνεση. Οι περισσότεροι είναι συγγενείς πολιτικών, βουλευτών, υψηλόβαθμων δικαστικών και αστυνομικών, ενώ ως υπάλληλοι έχουν προσληφθεί ακόμη και πρώην πολιτικοί, όπως ο πρώην ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Μανώλης Μαυρομάτης.
Αποτελεί κοινό μυστικό πως δεν προσέρχονται όλοι οι υπάλληλοι στην εργασία τους, διότι, αν έρχονταν όλοι, θα εδημιουργείτο το αδιαχώρητο. Περιμένοντας στον προθάλαμο του γ.γ., είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω προσωπικά πως δεν φτάνουν οι καρέκλες. Μόλις έβγαινε κάποιος για τσιγάρο, αμέσως τη θέση του, πάντα πίσω από μια οθόνη κομπιούτερ ακινητοποιημένη στο Facebook, καταλάμβανε ένας άλλος.
Οι 1.340 θα στοιχίσουν το 2010 στο ελληνικό Δημόσιο 54 εκατ. ευρώ. Είναι ενδεικτικό ότι ο νεοπροσλαμβανόμενος στη Βουλή που έχει τελειώσει την υποχρεωτική εκπαίδευση (π.χ. προσωπικό καθαριότητας) λαμβάνει 1.900 ευρώ καθαρά μηνιαίως. Συνολικά, το 2010, οι υπάλληλοι της Βουλής (μόνιμοι, μετακλητοί, εξωτερικοί συνεργάτες) θα κοστίσουν στο ελληνικό Δημόσιο 106 εκατ. ευρώ.
Πέρα από τους δύο επιπλέον μισθούς (15ο και 16ο), που τελευταία ενσωματώθηκαν με τη μορφή επιδόματος στη βασική αποζημίωση, οι υπάλληλοι της Βουλής απολαμβάνουν μια σειρά από άλλα προνόμια. Είναι χαρακτηριστικό ότι την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή εξαιρέθηκαν από την υποχρεωτική υπαγωγή τους στον κλάδο κύριας σύνταξης του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ακόμα και όσοι θα προσληφθούν από το 2011 και μετά. Συνταξιοδοτούνται έπειτα από 28,5 χρόνια υπηρεσίας και λαμβάνουν από το ταμείο αρωγής υπαλλήλων της Βουλής (ΤΑΥΒ) ένα εφάπαξ ίσο με δύο μηνιαίους μισθούς για κάθε έτος ασφάλισης (100.000 – 150.000 ευρώ ο καθένας). Περιέργως, το ΤΑΥΒ καρπώνεται την εκμίσθωση των κυλικείων, του εστιατορίου και των φιλοξενούμενων υπηρεσιών (Εθνική Τράπεζα κ.λπ.), ενώ έχει και τα δικαιώματα της ανακύκλωσης του χαρτιού.
Επίσης, από τη Βουλή μισθοδοτούνται και 74 ειδικοί φρουροί (άγνωστο πού υπηρετούν), ενώ καταβάλλεται και μηνιαίο επίδομα σε όλους τους αστυνομικούς που φρουρούν το Κοινοβούλιο.

Χαμάμ και λάπτοπ
Οταν δημιουργήθηκε σάλος με τη δημοσιοποίηση των προνομίων των υπαλλήλων της Βουλής, οι τελευταίοι τα έβαλαν με τους πάνω από 70 δημοσιογράφους που καλύπτουν το κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ, καταγγέλλοντας ότι τους έχει παραχωρηθεί προσωπικός χώρος στάθμευσης στο υπόγειο γκαράζ της Βουλής και ακόμη ότι σε κάθε εκλογική αναμέτρηση λαμβάνουν δωρεάν από τη Βουλή καινούργιο προσωπικό φορητό υπολογιστή. «Αξιότιμε Πρόεδρε, αυτά τα λιοντάρια δεν ικανοποιήθηκαν όταν τους δωρίσατε δημόσια περιουσία, χαρίζοντάς τους προσωπικό φρουρούμενο χώρο στάθμευσης, δεν ικανοποιήθηκαν όταν τους χαρίσατε προσωπικά λάπτοπ, με χρήματα του σκληρά δοκιμαζόμενου από τα οικονομικά μέτρα Ελληνα φορολογούμενου», γράφει σε ανοικτή επιστολή προς τον Φίλιππο Πετσάλνικο ο συνδυασμός «Εργαζόμενοι εν δράσει».
Και, βέβαια, οι διαπιστευμένοι συντάκτες του κοινοβουλευτικού ρεπορτάζ μπορούν να στέλνουν τα παιδιά τους στον εξαιρετικό παιδικό σταθμό που λειτουργεί στο υπόγειο προς τη μεριά του Εθνικού Κήπου (επειδή έχουν αυξηθεί οι ανάγκες, δημιουργείται κι άλλος σε κτίριο που παραχώρησε στη Βουλή το υπουργείο Πολιτισμού στην Πλάκα) αλλά και να γυμνάζονται στο άρτια εξοπλισμένο γυμναστήριο (διαθέτει μέχρι και χαμάμ) με εννέα γυμναστές στο ιδιόκτητο πλην του ισογείου κτίριο της οδού Μητροπόλεως 1 και Φιλελλήνων, μαζί με τους βουλευτές, τους επιστημονικούς τους συνεργάτες και τους υπαλλήλους της Βουλής.

Ατιμωρησία
Η παραβίαση του συντάγματος και του κανονισμού της Βουλής αποτελεί καθημερινό φαινόμενο. Είναι χαρακτηριστικό ότι το μνημόνιο στήριξης ψηφίστηκε ως νομοσχέδιο, που απαιτεί 151 βουλευτές, και όχι ως διεθνής σύμβαση, που απαιτεί 180. Και ακόμη πιο χαρακτηριστικό πως την επομένη της ψήφισής του ψηφίστηκε τροπολογία-προσθήκη, βάσει της οποίας οι συμβάσεις δανεισμού ισχύουν από τη στιγμή της υπογραφής τους, χωρίς την προϋπόθεση της κύρωσής τους από το Κοινοβούλιο, ενώ το σύνταγμα προβλέπει πως καμία προσθήκη ή τροπολογία δεν εισάγεται για συζήτηση αν δεν σχετίζεται με το κύριο αντικείμενο του νομοσχεδίου που ψηφίζεται. Προβλέπει επίσης ότι, αν ένας βουλευτής απουσιάσει αδικαιολόγητα σε περισσότερες από πέντε συνεδριάσεις το μήνα, παρακρατείται υποχρεωτικά για κάθε απουσία το 1/30 της μηνιαίας αποζημίωσής του. Στην πράξη όμως, ενώ τα νομοσχέδια συζητούνται και ψηφίζονται σε άδεια έδρανα, ούτε ένα ευρώ δεν έχει παρακρατηθεί από κανένα βουλευτή. «Δεν έχουν γίνει υπερβάσεις στις απουσίες», με διαβεβαίωσε κατηγορηματικά ο γενικός γραμματέας.
Την ίδια στιγμή δεν γίνεται κανένας απολύτως έλεγχος στο «πόθεν έσχες» και στους τραπεζικούς λογαριασμούς των βουλευτών, ενώ οι μετοχές, έτσι κι αλλιώς, δεν μπορούν να ελεγχθούν διότι είναι ανώνυμες.
Το πλέον προκλητικό είναι ότι τα αδικήματα των υπουργών παραγράφονται με διαδικασίες εξπρές και οι βουλευτές παραμένουν ατιμώρητοι για όλα τα αστικά και ποινικά αδικήματα που διαπράττουν, επικαλούμενοι την ασυλία τους. Ο περιορισμός της βουλευτικής ασυλίας, που είχε προαναγγείλει στον νέο Κανονισμό της Βουλής ο Φίλιππος Πετσάλνικος, έμεινε στον αέρα, αφού τελικά και πάλι «θα ερευνάται» αν το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται ο βουλευτής συνδέεται με την πολιτική του δραστηριότητα, όπως δηλαδή υποτίθεται ότι γινόταν μέχρι σήμερα…
Ενδεικτικό είναι ότι πολίτης που μήνυσε βουλευτή για εκβιασμό οδηγήθηκε τελικά ο ίδιος στη φυλακή έπειτα από αντιμήνυση που του έκανε ο βουλευτής, ο οποίος, λόγω της ασυλίας, ουδέποτε δικάστηκε.

Πηγή: Εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ-ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΒΑΦΕΙΑΔΗ

Κατα τ αλλα τους φταινε οι μισθωτοι, οι συνταξιουχοι, οι φορτηγατζηδες, οι ταξιτζηδες, οι υπαλληλοι των ΔΕΚΟ κλπ...Η μεγαλυτερη συντεχνια ομως, αυτη που εχει στοιχισει τα περισσοτερα στον τοπο και εχει κανει το μεγαλυτερο κακο, ειναι δυστυχως αυτη που αποφασιζει κιολας, οποτε μην περιμενετε προκοπη... Ειναι οι βουλευτες και ολα τα τσιρακια τους .. Γιατι αραγε η ΤΡΟ'Ι'ΚΑ δεν ξεκιναει απο εκει τις περικοπες, οπου τα περιθωρια ειναι οπως φαινεται πολυ μεγαλα;;;

Διαβάστε περισσότερα...

Ζωή και θάνατος...

Διαβάστε περισσότερα...

Ανάπηρη είναι η πόλη...

‘Ανάπηρη είναι η πόλη που εμποδίζει τους ανάπηρους να ζήσουν με αξιοπρέπεια και να κινηθούν απρόσκοπτα. Η προσπελασιμότητα και η δυνατότητα πρόσβασης όλων των πολιτών σε ζωτικούς χώρους, δομές και υπηρεσίες είναι βασικό ανθρώπινο δικαίωμα και όχι «προνοιακή παροχή».
Ανάπηρη είναι η πόλη που διοικείται από ανθρώπους, κόμματα και φορείς που με τις πολιτικές και τις πρακτικές τους διαμορφώνουν συνθήκες ασφυξίας για τους πολίτες, μετατρέπουν την πόλη σε έναν τόπο εξόρυξης άκρατου κέρδους και εμποδίζουν τους πολίτες να κινηθούν σε ένα προσιτό, ευχάριστο και ανθρώπινο για όλους περιβάλλον.
Ανάπηροι είναι οι διοικούντες που στο όνομα του κέρδους ασελγούν μετατρέποντας κάθε διαθέσιμο κεντρικό δημόσιο χώρο σε «τραπεζοκαθίσματα» και πάρκινγκ στερώντας από πολλούς το δικαίωμα να κινηθούν ελεύθερα και να περπατήσουν.
Ανάπηροι, όμως, είμαστε και οι πολίτες που δεχόμαστε τους περιορισμούς στη μετακίνηση, που ταυτίζουμε αυτή τη μετακίνηση με το ιδιωτικό αυτοκίνητο, που ανεχόμαστε την οικοδόμηση κάθε ελεύθερου χώρου και προσαρμοζόμαστε σε μία δόμηση της πόλης που εξυπηρετεί την άκρατη κερδοσκοπία. Γιατί η επέμβαση στο περιβάλλον με τρόπο ώστε να καταστρέφει την ιστορία, τον πολιτισμό και τη φυσιογνωμία της πόλης εξυπηρετεί τις κατασκευαστικές εταιρείες και όλο το οικονομικο-πολιτικό σύμπλεγμα που κερδοσκοπεί μέσα από την περιβαλλοντική εξαθλίωσή της.
ΑΝΑΠΗΡΗ είναι η πόλη που ρυπαίνει και ρυπαίνεται, η πόλη που μολύνει και μολύνεται. Η πόλη που εξοντώνει τους πολίτες της, τη φύση, τα δάση, τα ποτάμια, τις λίμνες, τη θάλασσα, τα ζώα και τα φυτά με την ανοχή στη ρύπανση και στη μόλυνση του περιβάλλοντος, η πόλη που κλείνει τα μάτια σε αυτούς που τη ρυπαίνουν και τη μολύνουν, η πόλη που ανέχεται να εγκληματούν οι κερδοσκόποι κατά της φύσης.
Ανάπηροι, όμως, είμαστε και οι πολίτες μιας τέτοιας πόλης που συμβάλλουμε σ’ αυτή την καταστροφή, την ανεχόμαστε και δεν αντιστεκόμαστε. Οι πολίτες που στηρίζουμε ένα καταστροφικό για τον άνθρωπο και τον πλανήτη μοντέλο ανάπτυξης. Οι πολίτες που όχι μόνον θεωρούμε φυσιολογική πλέον αυτή την κατάσταση αλλά και που όταν οι ρύποι και η δυσοσμία ξεπερνούν κάθε όριο φτάνουμε στο σημείο να πιστεύουμε ότι έχουμε πρόβλημα με την όσφρησή μας και όχι με το περιβάλλον.
ΑΝΑΠΗΡΗ είναι η πόλη της αποξένωσης και του ατομικισμού. Η πόλη που παράγει και συντηρεί ως αξίες την ανταγωνιστικότητα, την αντιπαλότητα, τον παρασιτισμό και την παθητικότητα των κατοίκων της. Η πόλη που υπάρχει μέσα από την υποταγή και τη συμμόρφωση των πολιτών της στις λογικές και πρακτικές διαχείρισής τους. Η πόλη που παράγει και συντηρεί σε όλους τους θεσμούς και στις υπηρεσίες το ρουσφέτι και τη συναλλαγή. Η πόλη που παράγει συστηματικά τη λογική του διαρκούς ελέγχου και της καταπίεσης. Που προσπαθεί να κατασκευάσει -με όλα τα μέσα που διαθέτει- πολίτες αδιάφορους, υποταγμένους, κοινωνικά ανεύθυνους, φοβισμένους, τρομοκρατημένους, ανασφαλείς, ρατσιστές, ανέντιμους και κερδοσκόπους. Γιατί τέτοιους ανθρώπους χρειάζεται για να μπορέσει να υπάρξει και να αναπαραχθεί ως χώρος και ως κοινωνικοπολιτικό και οικονομικό σύστημα.
Ανάπηροι, όμως, είμαστε και εμείς που εσωτερικεύουμε αυτές τις λογικές, που δεν αντιδρούμε στην αλλοτρίωση της ίδιας της ανθρώπινης υπόστασής μας και δεχόμαστε την τρομοκράτησή μας” που εγκλωβιζόμαστε στο φόβο και στην ανασφάλεια, που βολευόμαστε με τη συναλλαγή” οι πολίτες που δεν αντιστεκόμαστε.
ΑΝΑΠΗΡΗ είναι η πόλη που παράγει την εκμετάλλευση των πολιτών της, τη φτώχεια, την ανεργία, την ακρίβεια και την ανέχεια για τους πολλούς και το κέρδος για τους λίγους. Η πόλη που μετατρέπεται από κοινωνία των 2/3 σε κοινωνία των 3/4″ η πόλη που με την καταπάτηση κατεκτημένων με αγώνες και θυσίες δικαιωμάτων, σπρώχνει την Τρίτη Ηλικία στη δουλειά και με την επέκταση του εργασιακού βίου δημιουργεί την Τέταρτη Ηλικία για όσους βέβαια κατορθώσουν να επιβιώσουν.
Ανάπηροι όμως είμαστε και οι πολίτες που δεν αντιστεκόμαστε, που δεν αντιτάσσουμε στην καπιταλιστική εξαθλίωση τη λαϊκή και κοινωνική αλληλεγγύη, γιατί δεν σκεφτόμαστε ότι εμείς και τα παιδιά μας θα βρεθούμε σύντομα σε ακόμα χειρότερη θέση αν δεν αντιδράσουμε.
ΑΝΑΠΗΡΗ είναι η πόλη που συμβιώνει με τη λογική της κοινωνικής αδικίας, της στέρησης και παραβίασης κοινωνικών δικαιωμάτων, της αποθέωσης του ατομικισμού και της άρνησης του κοινωνικού και συλλογικού. Η πόλη που δεν θέλει πολίτες ελεύθερους και δημιουργικούς, αλλά υποτακτικούς και χειραγωγημένους.
Ανάπηροι όμως είμαστε και εμείς οι πολίτες που υπηρετούμε τον εγωισμό μας, εσωτερικεύουμε τον ατομικισμό και λειτουργούμε άκρως ατομοκεντρικά. Απαρνούμαστε δηλαδή το κοινωνικό-συλλογικό, βασική προϋπόθεση της ανθρώπινης ύπαρξης και ελευθερίας.
ΑΝΑΠΗΡΗ είναι η πόλη της φυσιολογικότητας, της μονοτονίας, της κανονικότητας, της ομοιομορφίας, της απόρριψης αυτού που διαφέρει, του αποκλεισμού και του εγκλεισμού του. Είναι η πόλη των ιδρυμάτων και των θεσμών που εξοντώνουν κοινωνικά μέρος των πολιτών της, και η οποία στηρίζεται γι’ αυτό σε επιστήμες και επιστήμονες που εκπαιδεύονται για τη διαχείριση του κοινωνικού αποκλεισμού. Είναι η πόλη που ανέχεται ποινικά αδικήματα με την καθημερινή χημική και μηχανική καθήλωση και την άσκηση βίας σε συμπολίτες μας, σε δημόσια ιδρύματα και κερδοσκοπικές κλινικές” που ανέχεται την παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τον εξευτελισμό των πολιτών της.
ΑΝΑΠΗΡΗ είναι η πόλη όπου σιωπούν οι άνθρωποι του πνεύματος και της διανόησης, είτε γιατί επιλέγουν τη σιωπή είτε γιατί την εξαργυρώνουν με την αφομοίωσή τους στην αυλή των πολιτικά και οικονομικά κρατούντων. Η πόλη όπου εκλείπουν οι άνθρωποι που ονειρεύονται, που αντιστέκονται στην αρρωστημένη ρουτίνα του καθημερινού άγχους, που μεθάνε από την έκπληξη στη ζωή τους, που δεν φοβούνται το ρίσκο, δηλαδή το καινούργιο. Η πόλη όπου οι πολίτες δεν δημιουργούν και δεν παράγουν πνευματικό και κοινωνικό πλούτο, που δεν έχουν οράματα.
ΑΝΑΠΗΡΗ είναι η πόλη της οποίας οι μορφωτικοί, εκπαιδευτικοί και ακαδημαϊκοί θεσμοί εντάσσονται όλο και περισσότερο στην εξυπηρέτηση, συντήρηση και αναπαραγωγή αυτού του αποξενωτικού για τον άνθρωπο βιοτικού χώρου. Η πόλη της οποίας τα Πανεπιστήμια και τα Τεχνολογικά Ιδρύματα δεν αντιστέκονται, δεν παράγουν κοινωνικά ωφέλιμη γνώση, δεν προσφέρουν στην πόλη και στους κατοίκους της και αντιλαμβάνονται την επιστήμη ως θεραπαινίδα του κυρίαρχου οικονομικού και πολιτικού συστήματος επινοώντας τη δήθεν αντικειμενικότητα και ουδετερότητα της επιστήμης. Ιδρύματα που αναπαράγουν μηχανιστικά και αποστεωμένα την επιστημονική κληρονομιά………..
Ανάπηρη είναι η πόλη που δέχεται να ασελγούν οι έμποροι με τα όνειρα των παιδιών της και επιτρέπει σε κάθε λογής κερδοσκοπικές ή δήθεν κοινωφελείς εκπαιδευτικές επιχειρήσεις, ελληνικές και ξένες, που πουλάνε ακριβά το ιδεολογικά και επιστημονικά κατευθυνόμενο «προϊόν» τους.
Ανάπηροι, όμως, είμαστε οι πολίτες και οι φοιτητές που ανεχόμαστε αυτές τις καταστάσεις , τις λογικές αλλά και τις συνθήκες που τις παράγουν. Οι φοιτητές, που έχουμε στην ουσία ως βασική επιδίωξη την αλλοτρίωση” που ενδίδουμε στην καλλιέργεια της υπαρξιακής μας ανασφάλειας, του ατομικισμού και της ιδιοτέλειας” που ανεχόμαστε να μας εξαπατούν και να μας εξαθλιώνουν πνευματικά με τα συγγράμματα” που θεωρούμε κατάκτησή μας όταν «πλουτίζουμε» την ατομική μας βιβλιοθήκη με ένα ακόμα δωρεάν σύγγραμμα” που συγχέουμε το σύγγραμμα με τη δωρεάν παιδεία. Οι φοιτητές που επιτρέπουμε να μετατρέπεται η πιο ζωτική και δημιουργική περίοδος της ζωής μας σε μια τελετουργία εξετάσεων, όπου η συμμετοχή στη γνώση και την παραγωγή της δεν επιτρέπεται να υπάρξει ούτε στο φαντασιακό μας. Γιατί στηρίζουμε τη διαδικασία της πνευματικής εξόντωσης και αφομοίωσής μας στο σύστημα, της υποταγής μας στην εξουσία και δεν αγωνιζόμαστε για το δικαίωμα της πρόσβασης στη γνώση για όλους μέσα από συμμετοχικά οργανωμένα και επιστημονικά και κοινωνικά ωφέλιμα προγράμματα σπουδών, δίκτυα βιβλιοθηκών, συλλογικές συνεργασίες και ανθρώπινη επικοινωνία. Γιατί ενισχύουμε έτσι τα ελάχιστα εκδοτικά μονοπώλια που κερδοσκοπούν και συσσωρεύουν οικονομικό πλούτο” πλούτο που στερούν από την πραγματικά δημόσια και δωρεάν παιδεία .
ΑΝΑΠΗΡΗ είναι η πόλη που αδιαφορεί για τη μόρφωση των παιδιών της στο νηπιαγωγείο, στο δημοτικό, το γυμνάσιο ή το λύκειο. Η πόλη που ανέχεται τη στέγαση των παιδιών της σε προκάτ, τις διπλοβάρδιες, τις άθλιες συνθήκες μόρφωσης. Η πόλη που υποβαθμίζει την παιδεία και εμπορεύεται την εκπαίδευση. Η πόλη που δεν αντιλαμβάνεται ότι το στεγαστικό και το σχολικό περιβάλλον είναι από τη φύση τους ένα παιδαγωγικό ζήτημα. Η πόλη που δεν σέβεται τα παιδιά της, γιατί δεν θέλει δημιουργικούς και ελεύθερους πολίτες. Πού θέλει να τα εξοικειώσει ήδη από την τρυφερή παιδική τους ηλικία με τη μιζέρια, την παθητικότητα, την αλλοτρίωση, τη συμμόρφωση, την υποταγή και τον καταναλωτισμό. Η πόλη που εξοντώνει τη φαντασία, τη δημιουργία, τα όνειρα των παιδιών της.
Ανάπηροι είμαστε και οι εκπαιδευτικοί που αποδεχόμαστε και ανεχόμαστε αυτό το «λειτούργημα». Που εγκλωβισμένοι σε μία καθημερινή ρουτίνα και βαρεμάρα δεν εμπλεκόμαστε ως παιδαγωγοί σε μία ουσιαστική αλληλεπίδραση με τα παιδιά, που δεν συνδέουμε το σχολείο και την σχολική δραστηριότητα δημιουργικά με το κοινωνικό περιβάλλον. Οι εκπαιδευτικοί που συμμεριζόμαστε τις διάφορες ανοησίες για το «έξυπνο σχολείο» με στόχο να αποπροσανατολίσουμε αλλά και να απενοχοποιηθούμε. Που εγκλωβισμένοι στη ρουτίνα λειτουργούμε ως παπαγάλοι ενός αναλυτικού προγράμματος που αποσκοπεί όχι στη μόρφωση, όχι στην αναζήτηση, όχι στη δημιουργία και την απελευθέρωση της φαντασίας των παιδιών αλλά στη διαμόρφωση και αναπαραγωγή ενός μοντέλου ανθρώπου που θα μετέχει ισότιμα στη διαδικασία αλλοτρίωσης και αποξένωσης, δηλαδή ενός στυλοβάτη των αξιών του ατομικισμού, της υποταγής, της αποξένωσης, του καταναλωτισμού και της κοινωνικής ανευθυνότητας.
ΑΝΑΠΗΡΗ είναι η πόλη που αδιαφορεί για την υγεία των πολιτών της. Η πόλη που ανέχεται την ταλαιπωρία στις δημόσιες υπηρεσίες υγείας, που κατακρημνίζει την κοινωνική ασφάλιση, που κατακλέβει τα ασφαλιστικά ταμεία και εξαθλιώνει τους συνταξιούχους, που προωθεί με πρωτοφανείς ρυθμούς την εμπορευματοποίηση της υγείας προς όφελος των εμπόρων του ανθρώπινου πόνου. Η πόλη που δεν αντιμετωπίζει την κατάσταση της υγείας σαν ένα ανθρώπινο δικαίωμα, αλλά και δεν βλέπει την αρρώστια σαν μια κατάσταση που έχει σχέση με τις συνθήκες του περιβάλλοντος και τους όρους ζωής που διαμορφώνει η ίδια για τους πολίτες της. Ανάπηροι είναι και οι επαγγελματίες υγείας που δεν διεκδικούν ένα καθολικό σύστημα υγείας και δεν αντιστέκονται στη διαρκή υποβάθμιση της δημόσιας φροντίδας υγείας.
Ανάπηρη, όμως, είναι και εκείνη η μερίδα των γιατρών που μπροστά στο οικονομικό κέρδος κατασκευάζει και συντηρεί το δέος της «λευκής ποδιάς» εξαργυρώνοντάς το με το φακελάκι για την παροχή των υπηρεσιών της απέναντι σε αβοήθητους πολίτες, παραβιάζοντας έτσι κάθε ηθική και δεοντολογία κατά την άσκηση του «λειτουργήματός» της. Ανάπηροι είμαστε και οι πολίτες που ανεχόμαστε αυτή την υποβάθμιση της αξιοπρέπειάς μας, που δεν αντιστεκόμαστε σ’ αυτή και συμμετέχουμε στην αναπαραγωγή τέτοιων φαινόμενων.
ΑΝΑΠΗΡΗ είναι η πόλη που επιβραβεύει τους κερδοσκόπους, γιατί αυτοί είναι οι χορηγοί των διαχειριστών μιας τέτοιας πόλης. Που αδιαφορεί για την ανεξέλεγκτη ακρίβεια, που δεν προστατεύει τους πολίτες της από την εξαθλίωση και εκμετάλλευση. Η πόλη που παράγει και ανέχεται την αισχροκέρδεια.
Ανάπηροι είμαστε και οι πολίτες που εξαντλούμε την ύπαρξή μας στον καταναλωτισμό και που δεχόμαστε μάλιστα από τις κρατικοδίαιτες και ψηφοθηρικές οργανώσεις «καταναλωτών» να μας τον ρυθμίζουν. Ανάπηροι είμαστε, όμως, και οι πολίτες που δεν αντιστεκόμαστε, που τη γκρίνια μας δεν τη μετατρέπουμε σε διαμαρτυρία, που τη μοιρολατρική μας συνέργεια δεν την αντικαθιστούμε με την υπεράσπιση του μόχθου μας και τον διαρκή αγώνα για την εξασφάλιση μιας καλύτερης ποιότητας ζωής.
ΑΝΑΠΗΡΗ είναι η πόλη που αντί για πολιτισμό παράγει σκουπίδια. Σκουπίδια που τα μετονομάζει σε «πολιτιστικό προϊόν» που αχόρταγα καταναλώνουν οι πολίτες της. Η πόλη που δεν παράγει πολιτισμό, που η ιστορία που φτιάχνει είναι η ιστορία των κερδοσκόπων και της πνευματικής εξαθλίωσης. Η πόλη που επιτρέπει στη βιομηχανία της διασκέδασης και του θεάματος να μετατρέπει την ανάγκη για ψυχαγωγία και χαλάρωση σε εμπορεύσιμο καταναλωτικό είδος κατασκευάζοντας εκείνο το πρότυπο «καλλιτέχνη» που θα διευκολύνει αυτή τη διαδικασία. Ανάπηροι είναι και οι πολίτες που δεχόμαστε αυτήν την εξαπάτηση, που επιτρέπουμε να ασελγούν με τα πολιτιστικά αυτά σκουπίδια σε βάρος μας.
ΑΝΑΠΗΡΗ είναι η πόλη που η διοίκησή της αναπαράγει ένα συγκεντρωτικό και αυταρχικό πολιτικό μοντέλο διοίκησης, κακέκτυπο αυτού του κεντρικού κράτους. Η πόλη που συνεχίζει να λειτουργεί συγκεντρωτικά με εργαλείο τη συναλλαγή και το ρουσφέτι, η πόλη που καλλιεργεί τον παρασιτισμό, η πόλη που φοβάται του ενεργούς και ελεύθερους πολίτες. Η πόλη που είναι εγκλωβισμένη στις οικονομικές συναλλαγές και στα οικονομικά συμφέροντα των λίγων, που δεν λογοδοτεί στους πολίτες της γιατί τους φοβάται και που υπηρετεί το οικονομικό κατεστημένο σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. Η πόλη που στηρίζεται στη συγκεντρωτική λειτουργία και αναπαράγει τους μηχανισμούς ελέγχου, απαξιώνει τους κατοίκους της σε μάζα ψηφοφόρων εξυπηρετώντας τις οικονομικές, πολιτικές και κομματικές τους ιδιοτέλειες. Η πόλη που η αισθητική της εξαντλείται στην αισθητική των εργολάβων και των κατασκευαστών και όχι στην ιστορία, την παράδοση, τον πολιτισμό και το δημιουργικό μέλλον της.
ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΔΕΝ ΤΗΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ Αυτή είναι η πόλη που μας πνίγει, είναι ο χώρος που καθημερινά γίνεται όλο και πιο ασφυκτικός, είναι το περιβάλλον που μας σκοτώνει, είναι οι σχέσεις που μας πληγώνουν, είναι οι συνθήκες που μας αρρωσταίνουν. Σε μια τέτοια πόλη αντιστεκόμαστε. Αναζητούμε μία άλλη πόλη, ένα άλλο περιβάλλον, άλλες σχέσεις. Αναζητούμε την ελευθερία μας. Την ελευθερία σε μία Πόλη όπου θα δημιουργήσουμε τους δικούς μας χώρους επικοινωνίας, όπου θα συναντιόμαστε σαν άνθρωποι, θα εργαζόμαστε και θα δημιουργούμε, θα παίζουμε και θα διασκεδάζουμε. Δεν θα φοβόμαστε και θα είμαστε ασφαλείς επειδή θα είμαστε ελεύθεροι. Μία Πόλη με τόπους πραγματικής συνάντησης και επικοινωνίας τις γειτονιές, τις πλατείες, τους δρόμους. Μια Πόλη χωρίς ιδρύματα και τόπους εγκλεισμού. Μία Πόλη της δικαιοσύνης και της ισονομίας. Μία Πόλη με μια νέα κοινωνική, πολιτική και οικονομική οργάνωση. Μία Πόλη που θα αναζητά συλλογικές ανθρώπινες αξίες, χωρίς κοινωνικές ανισότητες, εκμετάλλευση και καταπίεση. Μια Πόλη της ισότητας για όλους τους πολίτες της ανεξάρτητα από φύλο, καταγωγή, πολιτισμό και κουλτούρα” Πόλη της κοινωνικής ευθύνης, της συλλογικότητας και της κοινωνικής αλληλεγγύης. Μια Πόλη της αξιοπρέπειας, των κοινωνικά δρώντων υποκειμένων. Μια Πόλη με έναν διαφορετικό πολιτισμό. Μια Πόλη της Αυτο-οργάνωσης, της Αυτοδιαχείρισης και της Ελευθερίας, σε μια χώρα με πολλές τέτοιες πόλεις και χωριά. Αυτή την πόλη ονειρευόμαστε. Για μια τέτοια Πόλη θα παλεύουμε, θα δρούμε και θα παρεμβαίνουμε.

Πηγή: http://aprospelastipoli.blogspot.com-Φανή Αναστασιάδου
Επικοινωνία: anapiri_poli@hotmail.com

Διαβάστε περισσότερα...

Έπιασε «κόκκινο» η ρύπανση στη Δυτική Μακεδονία...

Στο κόκκινο βρίσκονται και σήμερα τα επίπεδα ρύπανσης στη Δυτική Μακεδονία, εξαιτίας και της σκόνης από τη Σαχάρα. Στις πόλεις της Κοζάνης, της Φλώρινας και του Καρυοχωρίου οι μετρήσεις του Δικτύου του Κέντρου Περιβάλλοντος της νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κοζάνης, δείχνουν στην κλίμακα 7 στα 10, στην πόλη της Πτολεμαϊδας 8 στα 10 και στον οικισμό της ΔΕΗ στην Πτολεμαϊδα 10 στα 10. Αντίστοιχες υπερβάσεις των αιωρούμενων σωματιδίων ΡΜ10 είχαμε και τις δύο προηγούμενες ημέρες. Με έκτακτη ανακοίνωση το Δίκτυο του Κέντρου Περιβάλλοντος της νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κοζάνης, επισημαίνει ότι οι υπερβάσεις στη ρύπανση θα είναι μέχρι και αύριο, όποτε θα αρχίσει η μείωσή της . Μιλώντας στην ΕΡΑ Κοζάνης ο διευθυντής του Κέντρου Περιβάλλοντος της νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κοζάνης, Σταμάτης Ζώρας συνέστησε τις ευπαθείς ομάδες να αποφύγουν τις μετακινήσεις αυτές τις δύο ημέρες.

Πηγή: ΕΡΑ Κοζάνης

Διαβάστε περισσότερα...

Το μολύβι και ο άνθρωπος...

Ο κατασκευαστής μολυβιών πήρε το μολύβι στην άκρη, λίγο πριν το τοποθετήσει μέσα στο κουτί.
«Υπάρχουν 5 πράγματα που χρειάζεται να γνωρίζεις», είπε στο μολύβι, «προτού σε στείλω έξω στον κόσμο. Πάντα να τα θυμάσαι και μην τα ξεχάσεις ποτέ, και θα γίνεις το καλύτερο μολύβι που θα μπορούσες να γίνεις»
«Πρώτον :Θα είσαι ικανό να κάνεις σπουδαία πράγματα, αλλά μόνο αν επιτρέψεις στον εαυτό σου να σε κρατάει το χέρι Κάποιου».
«Δεύτερον: κατά καιρούς θα υποστείς επίπονο ξύσιμο, αλλά το χρειάζεσαι για να γίνεις καλύτερο μολύβι».
«Τρίτον: θα έχεις την ικανότητα να διορθώνεις τα λάθη που κάνεις».
«Τέταρτον: το πιο σημαντικό κομμάτι σου βρίσκεται πάντα μέσα σου».
«Και Πέμπτον: σε κάθε επιφάνεια που θα σε χρησιμοποιούν, πρέπει να αφήνεις το σημάδι σου. Ανεξάρτητα από τις συνθήκες, πρέπει να συνεχίζεις να γράφεις».

Το μολύβι κατάλαβε όσα άκουσε και υποσχέθηκε να τα θυμάται, και πήγε μέσα στο κουτί με στόχους στην καρδιά του.
Τώρα αντικατέστησε το μολύβι με τον εαυτό σου. Πάντα να τα θυμάσαι και να μην τα ξεχνάς, και θα γίνεις ο καλύτερος άνθρωπος που θα μπορούσες να γίνεις.
«Πρώτον : θα μπορέσεις να καταφέρεις σπουδαία πράγματα, αλλά μόνο αν επιτρέψεις στον εαυτό σου να τον προστατεύει ο Θεός. Και να επιτρέψεις σε κάποιον άλλο άνθρωπο να έρθει κοντά σου για όλα τα προτερήματα που διαθέτεις.»
«Δεύτερον : θα υποστείς οδυνηρές εμπειρίες κατά καιρούς, αντιμετωπίζοντας διάφορα προβλήματα στη ζωή, αλλά τα χρειάζεσαι για να γίνεις πιο δυνατό άτομο.»
«Τρίτον : θα μπορείς να διορθώνεις τα λάθη που κάνεις.»
«Τέταρτον : το πιο σημαντικό κομμάτι σου είναι αυτό που έχεις μέσα σου.»
«Και Πέμπτον : σε κάθε επιφάνεια που περπατάς, πρέπει να αφήνεις το σημάδι σου. Ανεξάρτητα από τις συνθήκες, πρέπει να συνεχίζεις να εκτελείς τα καθήκοντά σου.»

Είμαστε ασυνείδητα δυνατοί. Η μεγαλύτερη τραγωδία είναι ότι φοβόμαστε τη δύναμή μας, δεν φοβόμαστε το σκοτάδι, αλλά το φως. Χρειάζεται να καταλάβουμε πως δεν είναι τα γεγονότα που μας επηρεάζουν, αλλά ο τρόπος που τα ερμηνεύουμε. Αυτό που είναι σημαντικό, δεν είναι αυτό που κατακτώ, αλλά αυτό που γίνομαι για να επιτύχω αυτό που θέλω να πετύχω.
Ο φόβος μας οδηγεί σε συμπεριφορές. Όταν φοβάσαι την αποτυχία, δεν προσπαθείς. Όταν έχεις ένα φόβο, ταυτίζεσαι με αυτόν. Όταν φοβάσαι ότι θα αποτύχεις, αυτό που δίνεις είναι περιορισμένο.
Είναι απίστευτες οι δικαιολογίες που έχουμε στο νου μας για να μην κάνουμε πράγματα.
Η μεγαλύτερή σου επιθυμία σκοντάφτει με το μεγαλύτερό σου φόβο. Μόνο όταν έρθεις αντιμέτωπος με τον μεγαλύτερό σου φόβο (και τους φόβους σου γενικά) τότε μεγαλουργείς. Βγες έξω από τις γραμμές και ζωγράφισε εκεί. Ο κόσμος είσαι ΕΣΥ. Ανέλαβε δράση για τον εαυτό σου. Γεννήθηκες την κατάλληλη εποχή. Είσαι ένα πολύ σημαντικό άτομο και μόνο ΕΣΥ μπορείς να εκπληρώσεις το σκοπό για τον οποίο γεννήθηκες.

Πηγή: http://mybellavista.wordpress.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Οικολογικά σπίτια του κουτιού...

Πολλοί είναι αυτοί που ονειρεύονται κάποια μέρα να μετακομίσουν σε ένα μεγαλύτερο σπίτι. Ο Χαγκάι Ναγκάρ δεν είναι ένας από αυτούς. Ο Ισραηλινός αρχιτέκτονας έχει μια... μάλλον αμφιλεγόμενη λύση στο πρόβλημα άναρχα και πυκνά δομημένων πόλεων, όπως η Αθήνα: το CHU 200, ένα σπίτι με διαστάσεις... περιπτέρου, το οποίο όμως διαθέτει ό,τι χρειάζεστε, από κουζίνα και μπάνιο μέχρι αποθήκη.
«Τα αρχικά CHU σημαίνουν «συμπιεσμένο σπίτι» και ο αριθμός 200 είναι τα 200 επί 200 εκατοστά του όγκου του», λέει ο Ναγκάρ. «Πρόκειται για μια μονάδα που διαθέτει όλες τις λειτουργίες ενός κανονικού σύγχρονου σπιτιού, οι οποίες όμως είναι συμπυκνωμένες σε ένα χώρο 2x2».
Ο αρχιτέκτονας έχει σχεδιάσει γραφεία, σπίτια και νυχτερινά κέντρα για πελάτες σε ολόκληρο τον κόσμο. Όταν του ζητήθηκε να δημιουργήσει ένα οικολογικό σπίτι για μια έκθεση στο Τελ Αβίβ, συνειδητοποίησε ότι όση ώρα βρίσκεται στο δικό του σπίτι, καταλαμβάνει ένα μικρό τμήμα του χώρου: δεν μπορεί για παράδειγμα να βρίσκεται ταυτόχρονα στην τουαλέτα, στην κουζίνα και στο καθιστικό.
Έτσι σκέφτηκε να κατασκευάσει ένα οίκημα που και λιγότερο χώρο καταλαμβάνει και λιγότερα υλικά χρειάζονται για την ανέγερσή του, κάτι που το καθιστά πιο φιλικό προς το περιβάλλον. «Στα κανονικά σπίτια, το μεγαλύτερο τμήμα του πατώματος δεν χρησιμοποιείται», λέει. «Σκεφτήκαμε λοιπόν πώς θα μπορούσαμε να συρρικνώσουμε ένα σπίτι διατηρώντας παράλληλα όλες τις ανέσεις που μας παρέχει ένας μεγάλος χώρος».
Το CHU 200 είναι φτιαγμένο από μέταλλο και ζυγίζει περίπου 700 κιλά. Στη στέγη του έχουν τοποθετηθεί ηλιακοί συλλέκτες, που τροφοδοτούν το σπίτι με ηλεκτρισμό και ζεστό νερό, ενώ η μονάδα μπορεί να συνδεθεί και με εξωτερικές πηγές νερού και ρεύματος. Ο Ναγκάρ υποστηρίζει ότι παρότι έχει κατασκευάσει μόνο ένα πρωτότυπο, ήδη ξένοι επιχειρηματίες έχουν εκφράσει ενδιαφέρον για την ιδέα του. «Κάποιοι μου έχουν ζητήσει σοβαρά να κατασκευάσω και να αποθηκεύσω κάπου αρκετά CHU 200 ώστε, σε περίπτωση σεισμού ή άλλης φυσικής καταστροφής, να τα στείλουμε όπου χρειάζονται».
Ο Ισραηλινός αρχιτέκτονας λέει ότι στόχος του είναι να αλλάξει τον τρόπο, με τον οποίο ο κόσμος αντιλαμβάνεται την έννοια του χώρου, αλλά παράλληλα να ενθαρρύνει τους συναδέλφους του να τολμήσουν... κάτι διαφορετικό. «Ως αρχιτέκτονες, ίσως αυτή είναι η αποστολή μας, ίσως ήρθε η ώρα να καινοτομήσουμε, να ξανασκεφτούμε και να επαναξιολογήσουμε τον τρόπο ζωής μας».

Πηγή: http://atithaso.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Κάποιοι άνθρωποι ενδιαφέρονται πραγματικά για τον τόπο τους...

Μία εμπνευσμένη ομιλία από τον Δημήτρη Τσουκαλά, δήμαρχο του ορεινού χωριού της Ανάβρας Μαγνησίας, που αποδεικνύει ότι υπάρχουν περιπτώσεις Ελλήνων που πάνε κόντρα στην διαφθορά και ενδιαφέρονται πραγματικά για τον τόπο τους. Μία αναδρομή στο λαμπρό παράδειγμα της Ανάβρας και στην ανέλπιστη ανάπτυξή αυτής της απομακρυσμένης κοινότητας που αποτελεί παράδειγμα για την ελληνική επαρχία και τους πολιτικούς της παράγοντες καθώς και για κάθε πολιτικό.

Διαβάστε περισσότερα...

Διαβάστε την έκθεση μιας 14χρονης για το AIDS!...

Μια συγκλονιστική επιστολή έγραψε η 14χρονη μαθήτρια Κωνσταντίνα Σαρρή, η οποία κέρδισε στον μαθητικό διαγωνισμό έκθεσης των Ελληνικών Ταχυδρομίων, με θέμα “Γράψτε ένα γράμμα σε κάποιον για να του εξηγήσετε γιατί είναι σημαντικό να μιλάει κανείς για το AIDS καθώς και να προστατεύει τον εαυτό του από την ασθένεια αυτή”.
Η έκθεση της 14χρονης Κωνσταντίνας πλημμυρίζει από συναίσθημα και αφήνει όλους με το στόμα ανοιχτό τόσο για τις γνώσεις της πάνω στο θέμα όσο και στον ώριμο τρόπο που το αντιμετωπίζει.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ

«Αγαπημένοι μου φίλοι,
Τον εαυτό μου δεν τον αγάπησα ποτέ. ΄Εχω πατήσει το pause στη ζωή μου. Αυτή θα επιλέξει τη συνέχεια.
Σήμερα πλέον, κάθομαι με τις ώρες και κοιτώ τον ουρανό. Δεν φοβάμαι πλέον το θάνατο όπως τον πρώτο καιρό. Το μόνο που με πονά είναι η μοναξιά μου, η κενή ζωή μου. Δεν έχει σημασία.
Με τις θεραπείες παρατείνω τη ζωή μου, περιμένοντας τη στιγμή που θα αποχωριστώ αυτό το άθλιο και άρρωστο σώμα.
Οταν αυτή η στιγμή φτάσει, θέλω επιτέλους να είμαι ελεύθερη και να πετώ με τον αέρα. Να μπορέσω να πετάξω, να ταξιδέψω, να πραγματοποιήσω τα όνειρά μου, ναι αυτά ενός παιδιού. Να είμαι ελεύθερη να κάνω επιτέλους ο,τι θέλω, γιατί σήμερα δεν μπορώ να το κάνω, τα φάρμακα δεν μου το επιτρέπουν. Να μπορώ να μιλήσω ελεύθερα χωρίς αυτό το βλέμμα, γεμάτο οίκτο. Όταν το λέω, δεν αναζητώ τον οίκτο αλλά την αλήθεια. Δεν μπορώ αυτό το βλέμμα γεμάτο οίκτο, το βλέμμα που λέει τι κρίμα τόσο μικρή να πεθαίνει.
Ναι, γιατί ακόμα πεθαίνουμε από τον ιό του AIDS. Ξέχασα όμως ότι η ζωή – όσο διάρκεια και να ΄χει – είναι όμορφη και μοναδική.
Κάθε στιγμή της αξίζει να τη ζεις.
Ασφαλώς, τα προβλήματα υγείας είναι τα σοβαρότερα αλλά ο σύγχρονος άνθρωπος έχει τόσα κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά προβλήματα που αγνοεί και περιφρονεί ανθρώπους σαν εμένα. Είναι σημαντικό να μπορούμε να μιλήσουμε για το AIDS. Δεν είναι ντροπή. Είναι ανάγκη! Και είναι ανάγκη για το μέλλον και για τα νέα παιδιά που οφείλουν να γνωρίζουν πώς να προστατευτούν. Αυτό που δεν έκαναν οι άλλοι απλόχερα και τρυφερά σ΄εμένα το κάνω τώρα εγώ για όλους εσάς!
Αναμφίβολα, όλοι οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι ο ιός του AIDS σκιάζει αρκετά χρόνια τώρα την οικονομική άνθιση και τον υλικό ευδαιμονισμό που χαρακτηρίζουν τις κοινωνίες σήμερα. Κοντεύει να γίνει η καινούργια μάστιγα της ανθρωπότητας, καθώς παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις και απειλεί εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Ο ιός μεταδίδεται μέσω μετάγγισης, όπως συνέβη σε μένα, από τη μολυσμένη μητέρα στο νεογνό ή με τη σεξουαλική επαφή.
΄Ολοι σας οφείλετε να γνωρίζετε πως το AIDS δε μεταδίδεται με την καθημερινή συναναστροφή ούτε με τα βιολογικά υγρά. Γι΄ αυτό το λόγο δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος μόλυνσης κατά την κοινή οικογενειακή, σχολική ή εργασιακή συμβίωση με ασθενείς με AIDS, ούτε με τη χρήση κοινών οικογενειακών σκευών.
Εγώ όμως δε γνώριζα τότε και πολύ περισσότερο δεν ήξεραν οι συγγενείς, οι φίλοι και οι γνωστοί μου, που ξαφνικά απομακρύνθηκαν από κοντά μου. Που ήταν όλοι αυτοί όταν τους χρειαζόμουν; ΄Όταν ήθελα λόγια αγάπης, συμπόνοιας, συμπαράστασης και ελπίδας; Αναμφισβήτητα, η επιδημία δείχνει πως η επιστημονική παντοδυναμία και η αλαζονεία του ανθρώπου δεν έχουν αντίκρυσμα και καταρρέουν μπροστά σε νέα προβλήματα.
Μερικοί ισχυρίζονται πως τέτοιες ασθένειες είναι η τιμωρία του Θεού για την αμαρτία και τη διαφθορά της εποχής μας και άλλοι πάλι θρηνούν και προφητεύουν τη συντέλεια του κόσμου.
Αλλού βρίσκεται ο κίνδυνος από το AIDS και, πιο συγκεκριμένα, στη στάση που τηρούμε απέναντι στους φορείς, καθώς ασθενείς με AIDS – και μάλιστα παιδιά – δε γίνονται δεκτά σε σχολεία. Ο φόβος γίνεται πανικός και πολλοί αντιδρούν υστερικά μπροστά στην αρρώστια.
Επιπρόσθετα, πυκνώνουν οι επιθέσεις ενάντια στις ομάδες υψηλού κινδύνου, όπως οι ομοφυλόφιλοι, οι πόρνες ή οι ναρκομανείς.
Επιπλέον συγκρούονται ατομικά και κοινωνικά καθήκοντα καθώς από τη μια θα πρέπει να διαφυλάξει κανείς την υγεία του και από την άλλη θα πρέπει να μην απομακρυνθεί από την κοινωνία. Πολλοί καταλήγουν στον κοινωνικό ρατσισμό, στην απομόνωση και την περιθωριοποίηση φορέων και ασθενών.
Απέναντι σ΄ όλα αυτά κρίνεται αναγκαίο, άτομα και κοινωνία, να καταλάβουμε ότι το AIDS είναι μια αρρώστια που προλαμβάνεται και με την οποία πρέπει να μάθουμε να συνυπάρχουμε. Είναι πρόβλημα όλων μας και δεν έχουμε δικαίωμα να κάνουμε το ρατσισμό τρόπο ζωής, να κλείσουμε σε γκέτο και φυλακές συνανθρώπους μας, ξέχωρα από τις δυσκολίες που προκαλεί η αρρώστια, η οδύνη της απομόνωσης. Είναι κακός σύμβουλος για τον ασθενή και επικίνδυνος για όλους.
Χρέος λοιπόν της πολιτείας είναι να ξεκινήσει μια εκστρατεία διαφώτισης του κοινού, γιατί η σωστή και υπεύθυνη συμπεριφορά προϋποθέτει ενημέρωση και γνώση. Να βοηθήσει ακόμη τους γιατρούς να εκπληρώσουν την αποστολή τους στη μάχη κατά του AIDS. Αυτό θα γίνει, εάν οι επιστημονικές έρευνες στραφούν σε θέματα που αφορούν τη ζωή και την υγεία του ανθρώπου και όχι να σπαταλούνται τεράστια ποσά για έρευνα και κατασκευή πολεμικών υπερόπλων.
Καταλήγοντας, θα λέγαμε πως στη μάχη κατά του AIDS δεν ταιριάζει η απελπισία και ο πανικός αλλά η αποφασιστικότητα και μαζί η προσδοκία και η ελπίδα. Τα μηνύματα που στέλνει η ιατρική επιστήμη είναι ενθαρρυντικά.
Ας μάθουμε να ζούμε υπεύθυνα για τον εαυτό μας και για όλους και η τελική νίκη θα είναι δική μας! Εγώ δε γνώριζα και η κοινωνία με περιθωριοποίησε. Εσείς οφείλετε να προστατευτείτε και να ζήσετε χωρίς ντροπή και ταμπού.
΄Ετσι κάποια στιγμή που εγώ θα ταξιδεύω στα σύννεφα, θα ξέρω πως πρόλαβα να κάνω το χρέος μου για εσάς.
Δε θέλω να περάσετε αυτά που βίωσα. Γεμίστε την ψυχή σας με αγάπη και τρυφερότητα. Σταθείτε στο πλευρό όλων όσων σας χρειάζονται».

Πηγή: http://apolitistosteki.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Ελληνικό ηλεκτρικό αυτοκίνητο...

Στις εγκαταστάσεις του Βιοτεχνικού Πάρκου Πτολεμαΐδας θα λειτουργήσει από του χρόνου η πρώτη, μετά τέσσερις δεκαετίες, γραμμή συναρμολόγησης ηλεκτρικών αυτοκινήτων στη χώρα μας.
Τα αυτοκίνητα που θα κατασκευαστούν θα είναι στο μεγαλύτερο μέρος τους ελληνικά, θα προσφέρουν ευελιξία στην πόλη και ενεργειακή αυτονομία για πάνω από 100 χλμ. «Σκοπός μας δεν είναι να φτιάξουμε ένα πολυτελές όχημα που θα συναγωνίζεται τα αντίστοιχα αυτοκίνητα του εξωτερικού. Δεν υπάρχουν, ούτως ή άλλως, οι οικονομικές δυνατότητες για κάτι τέτοιο. Θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα αυτοκίνητο χαμηλού κόστους, μεταξύ 5.000-6.000 ευρώ, το οποίο θα είναι λειτουργικό και ας μην έχει θερμαινόμενα καθίσματα», εξηγεί ο διευθυντής του Πάρκου Κωνσταντίνος Νίκου.
Η έρευνα αγοράς που έγινε από τον καθηγητή του Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων του ΤΕΙ Λάρισας, Γιώργο Μπλάνα, έδειξε ότι η αγορά, παρά την οικονομική κρίση, είναι έτοιμη για ένα τέτοιο εγχείρημα που αναμένεται να ανοίξει θέσεις εργασίας, να ενισχύσει την ελληνική οικονομία και να συμβάλει στην προστασία του περιβάλλοντος.
«Υπάρχει η δυνατότητα για ένα τέτοιο εγχείρημα στην περιοχή, αλλά τα χρονικά περιθώρια για την υλοποίησή του είναι μικρά. Αυτό συμβαίνει επειδή πρόκειται για μια αγορά με μέλλον και σύντομα θα δημιουργηθούν μεγάλες δυνάμεις που θα συγκεντροποιήσουν την αγορά. Συνεπώς, το άνοιγμα για μικρές εταιρείες όπως η συγκεκριμένη θα υπάρχει για μικρό χρονικό διάστημα», τονίζει.
Τα μέρη του αυτοκινήτου θα είναι ελληνικής κατασκευής, ως επί το πλείστον, και η προμήθεια θα γίνεται από εταιρείες που ενδιαφέρονται να λάβουν μέρος στο εγχείρημα. Ο κ. Νίκου φέρνει ως παράδειγμα μια εταιρεία στη Φλώρινα που εξάγει προϊόντα από ανθρακόνημα. «Η εταιρεία αυτή μπορεί να κατασκευάσει το πλαίσιο των αυτοκινήτων. Αν υπάρχουν ελληνικές εταιρείες που κατασκευάζουν φρένα ή λάστιχα, για παράδειγμα, θα χαρούμε να συνεργαστούμε μαζί τους. Από την άλλη, γνωρίζουμε ήδη ότι οι μπαταρίες, για παράδειγμα, δεν θα είναι ελληνικές. Αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό», τονίζει ο κ. Νίκου.
Το σχέδιο για την υλοποίηση του φιλόδοξου εγχειρήματος προβλέπει τη λειτουργία της μονάδας στα σκανδιναβικά πρότυπα. Αυτό σημαίνει ότι στο Βιοτεχνικό Πάρκο θα στεγαστούν συγκεντρωμένα μικρές ευέλικτες επιχειρήσεις, καθεμία εκ των οποίων θα αναλαμβάνει να εργάζεται σε ένα συγκεκριμένο μέρος του αυτοκινήτου. Σκοπός, για το 2011, είναι να κατασκευαστούν τα δύο πρώτα αυτοκίνητα και τα αμέσως επόμενα χρόνια να αυξηθεί ο αριθμός τους κοντά στα 100.
Αρχικά τα οχήματα θα πωλούνται σε δήμους για να χρησιμοποιηθούν ως αυτοκίνητα πόλης και στη συνέχεια θα συζητηθεί το πώς μπορούν να βγουν στην αγορά αυτοκινήτου.
Ο διευθυντής του Πάρκου λέει ότι «τα δύο αυτοκίνητα που θα είναι έτοιμα του χρόνου θα χρησιμοποιηθούν για συγκεκριμένους σκοπούς. Στο πρώτο θα γίνουν όλα τα απαραίτητα τεστ ώστε να βεβαιωθούμε για την ποιότητά του. Το δεύτερο αυτοκίνητο θα το παρουσιάσουμε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, καθώς σκοπός μας είναι να προωθήσουμε το αυτοκίνητο σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κοινό. Ηδη έχουμε έρθει σε επαφή με κάποιους δήμους από το εξωτερικό».

Δήμος Πτολεμαΐδας
Ελπίδες για πυρήνα ανάπτυξης
Για την υλοποίηση του εγχειρήματος ο Δήμος Πτολεμαΐδας, στον οποίο ανήκει το 95% του Βιοτεχνικού Πάρκου, θα διαθέσει περίπου 500.000 ευρώ που θα προέλθουν από το ανταποδοτικό τέλος της ΔΕΗ και τον τοπικό πόρο ανάπτυξης. «Αναζητήσαμε εναλλακτικές προτάσεις για δράσεις αειφόρου ανάπτυξης στις οποίες θα μπορούσε να εμπλακεί η ιδιωτική πρωτοβουλία. Ευελπιστούμε ότι θα δημιουργηθεί ένας πυρήνας ανάπτυξης, με τον οποίον θα προωθήσουμε την έρευνα και την καινοτομία. Και το σημαντικότερο θα είναι ότι θα μπορέσουμε στο μέλλον να απεγκλωβιστούμε από την εξάρτηση της περιοχής από τον λιγνίτη», τονίζει από την πλευρά του ο δήμαρχος Πτολεμαΐδας Γρηγόρης Τσιούμαρης.

Μοντέλο Ε8000
Το 1972 έγινε το πρώτο εγχείρημα
Τέσσερις δεκαετίες πριν από τη λειτουργία της γραμμής συναρμολόγησης στην Πτολεμαΐδα είχε γίνει το πρώτο εγχείρημα για την κατασκευή ηλεκτρικού αυτοκινήτου στη χώρα μας. Το 1972 οι αδελφοί Γουλανδρή αγόρασαν την αγγλική εταιρεία Enfield Automotive Ltd, που ειδικευόταν στη σχεδίαση και την κατασκευή ηλεκτρικών αυτόνομων αυτοκινήτων. Η εταιρεία μετονομάστηκε σε Enfield Neorion και μεταφέρθηκε σε τμήμα των Ναυπηγείων Σύρου ιδιοκτησίας των αδελφών Γουλανδρή. Ενα από τα μοντέλα που σχεδιάστηκαν ήταν και το Ε8000. Επρόκειτο για αυτοκίνητα με μπαταρίες που είχαν μέγιστη τελική ταχύτητα τα 65 χλμ. την ώρα και αυτονομία 110-130 χλμ. Το συγκεκριμένο μοντέλο δεν πήρε έγκριση τύπου στην Ελλάδα, ενώ ήταν και σχετικά ακριβό, με αποτέλεσμα να βγουν λίγα κομμάτια που αγοράστηκαν από τα αγγλικά ταχυδρομεία. Λίγο καιρό αργότερα σταμάτησε η παραγωγή του.

Πηγή: Εφημερίδα Έθνος-ΣΤΕΛΙΟΣ ΒΟΓΙΑΤΖΑΚΗΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Nέα καμπάνα...

Μια ακόμη καταδίκη βρίσκεται στον δρόμο για παραβίαση της οδηγίας IPPC, η οποία αφορά στον έλεγχο των βιομηχανικών εκπομπών μέσω αξιοποίησης των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών (υπόθεση C-534/09).
Οι μισές βιομηχανίες λειτουργούν χωρίς τους υποχρεωτικούς περιβαλλοντικούς όρους
Την Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου, αναμένεται να ανακοινωθεί η απόφαση του Δικαστηρίου, μετά από προσφυγή την οποία είχε καταθέσει η Ε.Ε., την 18η Δεκεμβρίου του 2009, ζητώντας την καταδίκη της Ελλάδας. Η οδηγία 96/61 προβλέπει συγκεκριμένη διαδικασία και απαιτήσεις για την αδειοδότηση και τον έλεγχο των εκπομπών, που προέρχονται από βιομηχανικές δραστηριότητες με στόχο τη μείωση των εκπομπών σε ατμόσφαιρα, νερό και έδαφος, όπως επίσης και τον έλεγχο της διάθεσης των παραγόμενων αποβλήτων. Εφαρμόζεται δε στις νέες εγκαταστάσεις από τις 30 Οκτωβρίου 1999, η οποία αποτελεί και την καταληκτική ημερομηνία ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο.
Για τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις, η τελική προθεσμία εφαρμογής ήταν η 30ή Οκτωβρίου 2007, εκτός εάν οι συγκεκριμένες εγκαταστάσεις είχαν υποστεί «ουσιαστική τροποποίηση» πριν από αυτή την λόγω ημερομηνία, οπότε απαιτείτο νέα άδεια.
Σύμφωνα με τη ρύθμιση αυτή, οι υφιστάμενες εγκαταστάσεις, είτε πρέπει να αδειοδοτηθούν εκ νέου σύμφωνα με την οδηγία, είτε να υποστούν επανεξέταση ως προς τους προϋπάρχοντες όρους αδειοδότησης. Δηλαδή σε κάθε περίπτωση, απαιτούνται νέοι περιβαλλοντικοί όροι λειτουργίας μετά από υποβολή Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων.
Η Επιτροπή ζήτησε από όλα τα κράτη - μέλη συνολικό αριθμό υφιστάμενων εγκαταστάσεων και αριθμό αδειών που εκδόθηκαν για πρώτη φορά ή επανεξετάστηκαν ή, όπου ήταν σκόπιμο, αναπροσαρμόστηκαν.
Από στοιχεία που έστειλαν οι ελληνικές αρχές προέκυπτε ότι επί 317 υφισταμένων εγκαταστάσεων, μόνο 169 διαθέτουν άδεια, σύμφωνα με τις προδιαγραφές της οδηγίας. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο δικόγραφο "περίπου 47% των υφιστάμενων εγκαταστάσεων που λειτουργούν στην Ελλάδα δε διαθέτουν άδεια ΙPPC. Συνεπώς η ελληνική Δημοκρατία ομολογεί ότι εξακολουθεί να επιτρέπει τη λειτουργία μεγάλου αριθμού εγκαταστάσεων IPPC, χωρίς να χορηγεί κατάλληλες άδειες".
Η αρμοδιότητα έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων μοιράζεται ανάμεσα στο ΥΠΕΚΑ για τις μεγάλες εγκαταστάσεις (ΔΕΗ, διυλιστήρια, ΧΥΤΑ, τσιμεντοβιομηχανίες κ.ά) και την περιφέρεια με τις αρμόδιες υπηρεσίες διαχρονικά υποστελεχωμένες.

Διαβάστε περισσότερα...

Μεταλιγνιτική περίοδος...

Το παρακάτω άρθρο γράφτηκε στις 18/07/1979 στην εφημερίδα Μακεδονία...
Πέρασαν 31 χρόνια και πάλι παραμένουμε στις συζητήσεις για την μεταλιγνιτική περίοδο...

Διαβάστε περισσότερα...

Stop motion: Dead Line...

Διαβάστε περισσότερα...

Αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί...

Πολύγυρος ,Νομαρχία Χαλκιδικής 26-11-2010. "Δημόσια διαβούλευση" που οργάνωσε το Υπουργείο Περιβάλλοντος για τα μεταλλεία χρυσού της Χαλκιδικής...



Αντιδράσεις... χρυσός
Το υπουργείο Περιβάλλοντος έστειλε στη νομαρχία μελέτες 4.000 σελίδων για γνωμοδότηση, θέτοντας προθεσμία 35 ημερών, κάτι που οδήγησε τους κατοίκους της περιοχής σε δυναμικές κινητοποιήσεις

Οι κάτοικοι της Χαλκιδικής θεωρούν την αδειοδότηση των μεταλλείων παράνομη, αρνούνται να συμμετάσχουν στις διαβουλεύσεις που πρότεινε το υπουργείο και βγήκαν με μαύρες σημαίες στους δρόμους
Αν το μυθικό Ελντοράντο βρισκόταν κάπου στον Αμαζόνιο, όπως πιστεύουν ερευνητές, η σύγχρονη «πόλη του χρυσού» βρίσκεται στη Χαλκιδική. Η εταιρεία Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. έχει καταθέσει στρατηγικό επενδυτικό σχέδιο για επέκταση της εξορυκτικής της δραστηριότητας στην περιοχή Στρατονίκης, Ολυμπιάδας και Σκουριών Μεγάλης Παναγίας, όπου τα κοιτάσματα χρυσού, χαλκού, ψευδαργύρου, μόλυβδου, αργύρου κ.ά. βρίσκονται σε αφθονία, και αναμένει την τελική έγκριση των μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΜΠΕ) που έχει καταθέσει.
Η βεβιασμένη κίνηση του υπουργείου Περιβάλλοντος να στείλει προεκλογικά στο απερχόμενο και καταργούμενο νομαρχιακό συμβούλιο μελέτες 4.000 σελίδων για γνωμοδότηση, θέτοντας ως όριο τις νόμιμες 35 μέρες, εξαγρίωσε κατοίκους, δημοτικούς άρχοντες και κινήσεις πολιτών, που, παρά τις διαβεβαιώσεις του ΥΠΕΚΑ ότι θα υπάρξει ανοιχτή διαβούλευση, ξεκίνησαν κινητοποιήσεις.
Ηδη προχθές Παρασκευή, πρώτη μέρα της διαβούλευσης που πραγματοιήθηκε στον Πολύγυρο, παρουσία αρμοδίων του ΥΠΕΚΑ, του επενδυτή, του νεοεκλεγέντος δημάρχου, Αριστοτέλη-Χρήστου Πάχτα, εργαζομένων στα μεταλλεία και κατοίκων, λίγο πιο μακριά, στην Ιερισσό, απερχόμενοι δημοτικοί άρχοντες και κάτοικοι πραγματοποίησαν «αντιδιαβούλευση» και διαμαρτυρήθηκαν κρατώντας μαύρες σημαίες. «Δεν θα επιτρέψουμε με τίποτα να γίνει ο τόπος μας χώρος χημικών εργοστασίων και μεταλλουργείων, να καταστραφούν τα δάση και τα νερά μας στο βουνό Κάκαβος, καθώς και στο Στρατωνικό όρος» τονίζει ο Τόλης Παπαγεωργίου, πρόεδρος του σωματείου Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων.
Οπως υποστηρίζει, «η εκβιαστική κίνηση του ΥΠΕΚΑ να αποσπάσει γνωμοδοτήσεις πριν από τον Ιανουάριο, οπότε και εγκαθίστανται οι καλλικρατικές δημοτικές αρχές, οφείλεται στο ότι ο νόμος "Καλλικράτη" δεν προσδιορίζει αν για ΜΠΕ μεγάλων επενδύσεων γνωμοδοτεί η περιφέρεια ή ο δήμος.
»Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να βγουν νέα προεδρικά διατάγματα που να προσδιορίζουν προσθεσμίες, διαδικασίες κ.λπ. Αυτό θα πάρει χρόνο. Στέλνοντας τις μελέτες προεκλογικά όλα θα γίνουν σύμφωνα με τη διαδικασία των καποδιστριακών δήμων».
Η περιοχή μυρίζει μπαρούτι και πολλοί ήδη μιλούν για διχασμό της τοπικής κοινωνίας και διατάραξη της κοινωνικής συνοχής. Η ανεργία στην περιοχή είναι μεγάλη και τα μεταλλεία δίνουν δουλειά σε 370 άτομα. Το «άνοιγμα» των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων θα φέρει περισσότερες θέσεις εργασίας, λέει η εταιρεία. Ομως δύο από τους τρεις δήμους που συγκροτούν τον καλλικρατικό δήμο Αριστοτέλη (Παναγίας, Σταγείρων-Ακάνθου) έχουν δηλώσει στο ΥΠΕΚΑ ότι δεν αναγνωρίζουν τη διαβούλευση και δεν συμμετέχουν.
Μάλιστα, ο δήμαρχος Σταγείρων, Μιχάλης Βλαχόπουλος, σε πρόσφατη επιστολή του προς την υπουργό ΠΕΚΑ, Τίνα Μπιρμπίλη, εμφανίζεται ιδιαίτερα επικριτικός τόσο ως προς τη διαδικασία αδειοδότησης των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων την οποία χαρακτηρίζει «παράνομη και καταχρηστική», όσο και απέναντι στην ίδια, αποδίδοντάς της ότι θέλει να συμπαρασύρει «στην παρανομία αυτή τα δημοτικά και το νομαρχιακό συμβούλιο οδηγώντας τα στη λήψη παράνομων και καταχρηστικών αποφάσεων. Εναν μήνα πριν από τις εκλογές και μέχρι την εγκατάσταση των νέων δημοτικών αρχών, τα συμβούλια αποφασίζουν για θέματα έκτακτης ανάγκης».
Η υπουργός υπογράμμισε ότι «η διαβούλευση θα ολοκληρωθεί σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, που δεν προβλέπει διακοπή ή αναστολή για τους λόγους που επικαλείσθε», δηλαδή λόγω εκλογών.
Στις 24 Νοεμβρίου ο δήμος έστειλε εξώδικο προς την ειδική γραμματέα Επιθεώρησης Περιβάλλοντος Μαργαρίτα Καραβασίλη και προς τον νομάρχη Χαλκιδικής, Αστέριο Ζωγράφο, με την οποία καλούνται να αναστείλουν κάθε διαδικασία σχετική με τη ΜΠΕ. Το νομικό έγγραφο επικαλείται δύο αιτήσεις ακυρώσεως ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι οποίες έγιναν από κατοίκους της περιοχής κατά υπουργικών και διοικητικών αποφάσεων που σχετίζονται με τις εγκαταστάσεις της Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. και δεν έχουν εκδικαστεί.
Το πρωί της Παρασκευής κάτοικοι της Μεγάλης Παναγίας προχώρησαν σε συμβολική κατάληψη της νομαρχίας καταγγέλλοντας με τη σειρά τους τη διαδικασία αδειοδότησης. Προειδοποιούν μάλιστα ότι θα χρησιμοποιήσουν «κάθε ένδικο μέσο για την ακύρωσή της, διότι δεν τηρήθηκαν τα προβλεπόμενα της εθνικής και της κοινοτικής νομοθεσίας».
Εκ μέρους του ΥΠΕΚΑ η ειδική γραμματέας Μαργαρίτα Καραβασίλη, σε μια προσπάθεια να επιτευχθεί κοινωνική συναίνεση, δηλώνει στην «Κ.Ε.»: «Η απόφαση του νομαρχιακού συμβουλίου είναι καθαρά γνωμοδοτικού και όχι αποφασιστικού χαρακτήρα. Θα δοθεί χρόνος για διαβούλευση, ούτως ώστε σε όποιες αποφάσεις πάρει το υπουργείο να λάβει υπόψη αντιδράσεις και διαφωνίες. Το θέμα είναι να μην παίζονται παιχνίδια μικροπολιτικής για μια επένδυση την οποία επιθυμεί η πλειοψηφία».
Για «τεχνητή πόλωση» και «δηλητηριασμό της κοινής γνώμης» κάνει λόγο και ο νεοεκλεγείς δήμαρχος Αριστοτέλης-Χρήστος Πάχτας, ο οποίος υποστηρίζει ότι πρόκειται για φιλοπεριβαλλοντική επένδυση. «Θα πιέσουμε προς την κατεύθυνση της υλοποίησής της για να επιστρέψει ο πλούτος στην περιοχή. Είμαστε υπέρ της αξιοποίησης τόσο της πολιτιστικής κληρονομιάς όσο και των μεταλλευτικών αποθεμάτων προκειμένου να λύσουμε το πρόβλημα της απασχόλησης».

Πηγή: Εφημερίδα Ελευθεροτυπία-Της ΝΑΝΤΙΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ nadia@enet.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Η ΔΕΗ έτοιμη για την νέα εποχή...

Ήρεμος, προσιτός, άνθρωπος που ακούει όλες τις απόψεις αλλά και που παίρνει μαζί με το επιτελείο του τις δύσκολες αποφάσεις, ο Αρθούρος Ζερβός, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ, ξεδιπλώνει μέσα από τη συζήτηση που είχαμε μαζί του τα σχέδια για την επόμενη ημέρα της ΔΕΗ. Η επιχείρηση μετεξελίσσεται από μονοπώλιο δεκαετιών σε ισχυρό και ισότιμο παίκτη στην αγορά ενέργειας. Μπορεί ο φτηνός λιγνίτης να αποτελεί το ισχυρό πλεονέκτημά της, αλλά η ΔΕΗ είναι έτοιμη να προχωρήσει σε ανταλλαγή μονάδων με άλλες χώρες, περιμένοντας την τελική λύση που ενδιαφέρει άμεσα και τους ιδιώτες ανταγωνιστές της. Ταυτόχρονα, σχεδιάζει τα επόμενα 3 χρόνια να επενδύσει πάνω από 5 δισ. ευρώ (!) σε νέες λιγνιτικές μονάδες και σε μονάδες ΑΠΕ. Πρόκειται για τις μόνες βέβαιες μεγάλες επενδύσεις και μάλιστα από αμιγώς ελληνική επιχείρηση και χωρίς... fast track.

■ Είστε ικανοποιημένος από τη λύση που δόθηκε ώστε να υπάρξουν βήματα στην απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας κ. Ζερβέ;

Κατ' αρχάς τελική λύση δεν έχει δοθεί, βρισκόμαστε ακόμα, η κυβέρνηση δηλαδή βρίσκεται ακόμα σε διαπραγματεύσεις, πάντως ο βασικός άξονας ο οποίος έχει εντοπισθεί στην ανταλλαγή ενέργειας σταθμών μεταξύ Ελλάδας και κάποιας ξένης χώρας, νομίζω ότι είναι η λιγότερο επώδυνη λύση για τη ΔΕΗ θα έλεγα. Άρα υπό αυτή την έννοια ναι, είμαι ικανοποιημένος διότι πάμε προς αυτή την κατεύθυνση.

■ Βοηθάει ουσιαστικά η ανταλλαγή μονάδων με άλλες χώρες την επιχείρηση της ΔΕΗ; Και ποια είναι τα οφέλη μεσομακροπρόθεσμα;

Το άνοιγμα της αγοράς, απελευθέρωση της αγοράς, είναι σαφές ότι θα φέρει μια συρρίκνωση της δραστηριότητας της ΔΕΗ, εκ των πραγμάτων. Δηλαδή από την ενεργειακή πίτα η ΔΕΗ θα πάρει ένα μικρότερο κομμάτι διότι κάποιοι άλλοι θα πάρουν ένα άλλο κομμάτι. Άρα μ’ αυτό το δεδομένο είναι σαφές ότι μία από τις λύσεις για τη ΔΕΗ και το μέλλον της, είναι το να ανοιχτεί σε άλλες αγορές.
Αυτό εξάλλου έχουν κάνει όλες οι αντίστοιχες ηλεκτρικές εταιρείες στην Ευρώπη με την απελευθέρωση της αγοράς στις χώρες τους, δηλαδή ανοίχτηκαν σε άλλες χώρες. Άρα μ’ αυτή την έννοια, η ανταλλαγή των σταθμών θα μπορέσει να δώσει μια ευκαιρία στη ΔΕΗ ν’ ανοιχτεί σε άλλες χώρες. Αλλά δεν είναι δεδομένο αυτό γιατί δεν το έχει κάνει μέχρι τώρα η ΔΕΗ, δε θα είναι εύκολο, παρ’ όλα αυτά όμως δίνει μια προοπτική.

■ Ποιες λιγνιτικές μονάδες πρόκειται ν’ ανταλλαγούν και με ποιες χώρες και εταιρείες; Έχουμε κάποιο αρχικό σχέδιο, κάποιο αρχικό πλάνο;


Ακόμα δεν έχουμε καταλήξει, το πλάνο είναι ακόμα υπό συζήτηση όσον αφορά και τις μονάδες, αλλά όσον αφορά το με ποιους θα γίνει η ανταλλαγή, αυτό θα γίνει μέσα από έναν διαγωνισμό. Έχουμε κάποιες ενδείξεις ενδιαφέρουσες, δε θα ήθελα ν’ αναφερθώ σε συγκεκριμένες εταιρείες, αλλά έχει εκφραστεί κάποιο ενδιαφέρον. Κυρίως από γειτονικές χώρες. Αυτή είναι η επιδίωξή μας.
Το άνοιγμα της ΔΕΗ προς τα έξω είναι προφανές ότι δεν πρόκειται εύκολα δηλαδή να γίνει στη Γερμανία ή στη Γαλλία, άρα μιλάμε κυρίως για τις γειτονικές χώρες και κυρίως θα έλεγα προτεραιότητα έχουν χώρες που έχουμε ήδη διασυνδέσεις. Θα μπορούσε βέβαια να είναι και κάτι άλλο, αλλά στην περιοχή μας γενικότερα. Κάποιες διαδικασίες θα γίνουν μέσα από διαγωνισμό και για τη διαφάνεια αλλά και για να μπορέσουμε να πιάσουμε και όποιους θα μπορούσαν να ενδιαφέρονται..

■ Η μείωση των κερδών της ΔΕΗ στο εννεάμηνο είναι μια συγκυριακή μείωση ή θα έχουμε νέες απώλειες μελλοντικά; Είναι κάτι που ενδιαφέρει απ’ ό,τι γνωρίζετε πολύ καλά και τους Έλληνες επενδυτές και κυρίως του ξένους θεσμικούς επενδυτές.

Κοιτάξτε, οι δυο κύριοι παράγοντες που είχαμε τη μείωση των κερδών ήταν η αύξηση στις τιμές των καυσίμων, ήταν και αύξηση στις τιμές αλλά και στη φορολογία όπως ξέρετε που είχαμε μέσα στη χρονιά και το άλλο είναι το χάσιμο του μεριδίου της αγοράς στη λιανική, κυρίως στο κομμάτι των εμπορικών πελατών που ήταν αυτό των υψηλών κερδών.

Αυτό το δεύτερο κομμάτι από την 1η Ιανουαρίου θ’ αλλάξει. Με τα νέα τιμολόγια και με την ορθολογικοποίηση τιμολογίων δε θα υπάρχει πια το περιθώριο κέρδους που είχαμε εμείς και οι ανταγωνιστές μας στα εμπορικά τιμολόγια. Άρα θα έρθει ένας εξορθολογισμός. Εκεί πιστεύουμε ότι η διαρροή τουλάχιστον προς αυτή την κατεύθυνση, δηλαδή την κατεύθυνση των τιμολογίων τα οποία ήταν και τα υψηλά κερδοφόρα τιμολόγια, θα σταματήσει και πιστεύω ότι μπορεί να γυρίσει και προς τα πίσω. Αυτό δε σημαίνει ότι δε θα χάσουμε σε κάποιο άλλο κομμάτι.

Παρ’ όλα αυτά, αυτή τη στιγμή έχει σημαντική επίπτωση στα κέρδη μας γιατί χάνουμε ακριβώς τα κερδοφόρα τιμολόγια. Άρα πιστεύω ότι αυτό το δεύτερο κομμάτι θα πάει σε βελτίωση από τις αρχές του χρόνου. Τώρα οι τιμές των καυσίμων, να δούμε πώς θα εξελιχθούν και τι επιπτώσεις μπορεί να έχουν.

Είναι ένας αστάθμητος παράγοντας, ο οποίος επηρεάζει προφανώς πολύ την κερδοφορία μας είτε προς το θετικό είτε προς το αρνητικό. Θέλω να είμαι αισιόδοξος ότι θα μπορούσαμε να πάμε και καλύτερα την επόμενη χρονιά.

■ Οι έξι μεγάλες ιδιωτικές μονάδες φυσικού αερίου, έχουν μπει και σε ποιο βαθμό στο σύστημα; Έχουν δίκιο οι ιδιώτες επιχειρηματίες που μιλούν για άνισο ανταγωνισμό σε σχέση με τη ΔΕΗ να διαμαρτύρονται;

Κοιτάξτε, οι μονάδες κατ' αρχήν μπαίνουν σιγά-σιγά τώρα, έχουν μπει μερικές και θα μπουν ακόμα άλλες δύο στο μέλλον. Το πρόβλημα που δημιουργείται είναι το εξής: Είναι σαφές ότι αυτή τη στιγμή τουλάχιστον ο λιγνίτης είναι φθηνότερος από το φυσικό αέριο. Με τη μείωση της ζήτησης που παρουσιάστηκε την τελευταία διετία, η μείωση αυτής της ζήτησης, είχε κυρίως επίπτωση στην είσοδο των μονάδων φυσικού αερίου διότι όντας οι λιγνιτικές πιο φθηνές, μπαίνουν πρώτες στο σύστημα και άρα αν μείνει κάτι απ’ έξω θα είναι το φυσικό αέριο.

Και δεν αφορά μόνο τους ανταγωνιστές, αφορά και τις δικές μας μονάδες φυσικού αερίου. Άρα, εκεί υπάρχει το πρόβλημα στην αγορά και εννοείται ότι και η προσπάθεια που γίνεται από την πλευρά της Commission και όλη η κουβέντα που γίνεται γύρω από τους λιγνίτες και την απελευθέρωση των λιγνιτών, το να δοθεί δηλαδή ένα κομμάτι από τη λιγνιτική παραγωγή και στους ιδιώτες, πάει να καλύψει αυτό το κομμάτι. Άρα το να γίνει ο ανταγωνισμός αν θέλετε σε πιο ίση βάση, με την έννοια ότι τους λιγνίτες τους έχουμε μόνο εμείς, ενώ οι ανταγωνιστές μας δεν έχουν καθόλου λιγνίτες.

Τώρα το πώς ακριβώς θα γίνει αυτό, θα πρέπει να το δούμε. Προφανώς θα πάμε προς αυτή την κατεύθυνση, γιατί θα βοηθήσει και τον ανταγωνισμό γενικότερα. Αλλά θα δούμε τους όρους με τους οποίους θα γίνει, αυτό έχει σημασία. Βέβαια με την ανταλλαγή που έλεγα προηγουμένως, είναι προφανές ότι το πιθανότερο είναι να έχουμε και κάποιους νέους που θα μπουν στην αγορά, αν έχουν ενδιαφέρον, με την έννοια ότι θα είναι από το εξωτερικό.

■ Θα μπουν ιδιωτικά κεφάλαια στους τομείς διαχείρισης, εμπορίας και διανομής; Έχετε ήδη ξεκινήσει κάποιες διαδικασίες αλλά κυρίως εντός της ΔΕΗ, με θυγατρικές κατά 100%. Μελλοντικά προβλέπεται κάτι τέτοιο; Γιατί πίεζε και η τρόικα προς αυτή την κατεύθυνση.

Κοιτάξτε, τουλάχιστον αυτή τη στιγμή δεν είναι απόφαση δική μας. Είναι απόφαση του κυρίου μετόχου, που είναι το ελληνικό Δημόσιο. Απ’ ό,τι αντιλαμβάνομαι τουλάχιστον μέχρι αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει ζήτημα αλλαγής της σχέσης του Δημοσίου, διότι το να μπουν ιδιωτικά κεφάλαια σημαίνει ότι θα πρέπει να πάει κάτω από το 51% το Δημόσιο στη ΔΕΗ. Μέχρι στιγμής δεν έχει φανεί τέτοιου είδους πρόθεση από πλευράς της κυβέρνησης. Ειπώθηκε κάποια στιγμή, αλλά νομίζω ότι και η υπουργός το έχει ξεκαθαρίσει από την αρχή ότι δεν τίθεται θέμα μείωσης του 51%.

■ Τι επενδύσεις χρειάζονται και ποιες σχεδιάζει η ΔΕΗ είτε σε παραδοσιακές μονάδες είτε σε μονάδες ΑΠΕ;

Είναι σαφές ότι η ΔΕΗ θα πρέπει να πάει σε νέες μονάδες καθαρότερες στον παραδοσιακό τομέα και επίσης να επενδύσει όσο το δυνατό γίνεται στις ΑΠΕ. Αυτό που σχεδιάζουμε είναι δύο νέες λιγνιτικές μονάδες στη Δυτική Μακεδονία, στην Πτολεμαϊδα 5 και στη Μελίτη 2. Ήδη στην Πτολεμαϊδα έχουμε προκηρύξει διαγωνισμό ο οποίος τελειώνει τώρα σε ένα-ενάμισι μήνα και θ’ ακολουθήσει στη συνέχεια και προκήρυξη για τη Μελίτη 2. Επίσης βρισκόμαστε στην κατασκευή δυο μονάδων φυσικού αερίου, μία στη Μεγαλόπολη και η άλλη στο Αλιβέρι, η οποία καθυστερεί για διαφόρους λόγους, αλλά προχωράει τώρα η κατασκευή τους.

Άρα έχουμε δυο νέες μονάδες φυσικού αερίου, σχεδιάζουμε δυο νέες μονάδες λιγνιτικές σύγχρονης τεχνολογίας και επίσης το μεγάλο κομμάτι που θέλουμε να δώσουμε έμφαση στην επόμενη 5ετία θα έλεγα, είναι το κομμάτι των ΑΠΕ, είναι ένα κομμάτι στο οποίο η ΔΕΗ δεν έχει κάνει πολλά μέχρι σήμερα. Από τη συνολική εγκατεστημένη ισχύ των ΑΠΕ η ΔΕΗ σήμερα έχει περίπου 8% σ’ αυτό το κομμάτι και είναι το κομμάτι που πραγματικά θέλουμε ν’ αναπτύξουμε.

Και είναι αν θέλετε κι ένας από τους λόγους φαντάζομαι που με πρότειναν και με επέλεξαν για ν’ αναπτυχθούν οι ΑΠΕ σε μεγαλύτερο βαθμό. Λοιπόν, εκεί προχωράμε σε μια σειρά από έργα που θέλουμε να γίνουν τα επόμενα χρόνια και το χαρακτηριστικό και σε σχέση και με τους υπολοίπους στον τομέα θα είναι ότι θα πάμε σε έργα που θα πηγαίνουν από την πολύ μικρή κλίμακα μέχρι την πολύ μεγάλη. Δηλαδή θα κάνουμε όλη τη γκάμα των έργων στις ΑΠΕ.

■ Και προφανώς θα κάνετε και επενδύσεις και εξαγορές.

Και επενδύσεις και εξαγορές. Κοιτάζουμε και το κομμάτι των εξαγορών. Βέβαια οι εξαγορές είναι πιο δύσκολες γιατί κανένας πρέπει να κάνει τις εκτιμήσεις και τα πράγματα, και επίσης, όπως φάνηκε από μία από τις εξαγορές που προσπαθήσαμε να κάνουμε υπάρχουν και αντιδράσεις κτλ., με προσοχή βέβαια θα προχωρήσουμε και σ’ ένα κομμάτι εξαγορών, συζητάμε ήδη με κάποιες εταιρείες για το κομμάτι των εξαγορών, αλλά κυρίως η έμφαση θα είναι στα νέα έργα.

Εκεί, επειδή υπάρχει αυτή η καθυστέρηση της ΔΕΗ σ’ αυτό τον τομέα και επειδή όπως ξέρετε τα έργα αυτά, κυρίως στο αδειοδοτικό κομμάτι παίρνουν πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, αυτό που έχουμε επιλέξει να κάνουμε είναι να κάνουμε κάποιες συνεργασίες σ’ αυτό τον τομέα, δηλαδή να μην πάμε από μόνοι μας. Κυρίως προσπαθούμε να δώσουμε την έμφαση σε στρατηγικές συνεργασίες, γι’ αυτό έχουμε υπογράψει πρόσφατα δυο σύμφωνα συνεργασιών.

Το ένα είναι με την EDF για την ανάπτυξη μεγάλων έργων σε διάφορα σημεία της χώρας αρχίζοντας μ’ ένα υβριδικό στην Κρήτη και επίσης κάποια σχετικά μεγάλα έργα, περίπου 250 Mw στη Φλώρινα…

■ Στην Κρήτη πόση θα είναι η συνολική ισχύς;

Θα είναι 100 Μw το υβριδικό, το κομμάτι του υδροηλεκτρικού και άλλα 100 τα αιολικά και επίσης κοιτάζουμε πολύ σοβαρά, η ίδια η ΕDF έχει υποβάλλει κάποιες αιτήσεις για έργα στα νησιά με διασύνδεση με το κυρίως σύστημα. Άρα λοιπόν μια μεγάλη κατεύθυνση είναι αυτή. Επίσης σε σχέση μ’ αυτό που έλεγα προηγουμένως μπορεί να συναφθεί και μια άλλη συμφωνία για ανάπτυξη έργων στη Βαλκανική, πάλι συνεργατικά.

Συζητήσεις για το 49% της επένδυσης της Iberdrola

■ Υπάρχει άλλη συνεργασία;

Άρα το κομμάτι των συνεργασιών προχωράει. Επίσης το μεγάλο έργο το οποίο έχει προωθήσει η εταιρεία ΡΟΚΑΣ, θυγατρική του ισπανικού ομίλου Iberdrola για τη διασύνδεση με Λήμνο, Χίο και Μυτιλήνη, είναι ένα πολύ μεγάλο έργο 600 Mwκαι εκεί θα συμμετέχουμε μ’ ένα σοβαρό ποσοστό, και σ’ αυτό το έργο έχουμε συμφωνήσει με την εταιρεία ΡΟΚΑΣ να συμμετέχουμε σ’ αυτό το έργο. Άρα κοιτάζουμε στα μεγάλα έργα να έχουμε συμμετοχή, να κάνουμε συνεργασίες.. Αυτό είναι περίπου 700 Mw.

■ Δηλαδή, σε τι ακριβώς συμφωνήσατε, σε συμμετοχή με εξαγορά ποσοστού;

Η συμμετοχή μας αρχικά λέγαμε για 30% και τώρα συζητάμε για το 49%. Άρα κοιτάζουμε να είμαστε στα μεγάλα έργα, αλλά παράλληλα, και αυτό πιστεύω ότι είναι ιδιαιτερότητα της ΔΕΗ και της ΔΕΗ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ, κοιτάζουν και τα πολύ μικρά έργα. Ολοκληρώσαμε τώρα έργα μικρού μεγέθους, 2-3 Mw στα διάφορα νησιά και κοιτάζουμε να κάνουμε κι ένα πολύ μικρό υβριδικό στη Γαύδο. Θέλω να πω ότι κοιτάμε όλο τον ελληνικό χώρο και όχι μόνο τα πολύ μεγάλα έργα τα οποία προφανώς έρχονται να μας δώσουν πολύ μεγάλες ποσότητες, αλλά είναι στη φύση θα έλεγα της επιχείρησης, να κοιτάζει όλο τον ελληνικό χώρο…

■Είναι και ο κοινωνικός της ρόλος.

Ακριβώς, και ο κοινωνικός της ρόλος που δεν είναι απλώς το πού θα βγάλουμε τα περισσότερα λεφτά, αλλά να έχουμε μια παρέμβαση τέτοιου τύπου, ώστε να ικανοποιείται κάθε γωνιά της χώρας.

■ Τι πρέπει κατά τη γνώμη σας ν’ αλλάξει άμεσα και σε νοοτροπία και σε επενδύσεις ούτως ώστε η ΔΕΗ να γίνει μια πιο σύγχρονη επιχείρηση σε μια απελευθερωμένη αγορά με ισχυρούς ανταγωνιστές, με τους οποίους τη μία θα συνεργάζεται, την άλλη θα είναι ανταγωνίστρια;

Είναι σαφές ότι η ΔΕΗ στα επόμενα δυο χρόνια θα είναι μια άλλη επιχείρηση. Οι αλλαγές που συμβαίνουν σ’ αυτό το χρονικό διάστημα είναι πραγματικά κοσμογονικές για την επιχείρηση. Απ’ τη μια μεριά όπως γνωρίζετε προχωρούμε στη δημιουργία των θυγατρικών στη διανομή και στη μεταφορά, άρα το ζήτημα είναι ότι σπάει ας πούμε η επιχείρηση σε κομμάτια, από την άλλη αυτό που συζητούσαμε πριν, θα δώσουμε κομμάτι από την ηλεκτρική μας παραγωγή, θα κοιτάξουμε να ανοιχτούμε στο εξωτερικό, άρα, όπως πολύ σωστά αναφέρατε, θέλει μια αλλαγή νοοτροπίας κιόλας, και ξέρετε, οι νοοτροπίες είναι αυτές που αλλάζουν δύσκολα. Άρα είναι μια διαδικασία θα έλεγα μακρόσυρτη. Πάντως αυτό που θα ήθελα να πω σχετικά με τη ΔΕΗ είναι ότι πραγματικά έχει εξαιρετικά στελέχη. Και νομίζω ότι τα στελέχη της ΔΕΗ μπορούν, πιστεύοντας σ’ αυτή την αλλαγή, πραγματικά να την πάνε μπροστά. Είναι νομίζω μια από τις λίγες επιχειρήσεις στην Ελλάδα με τέτοια τεχνογνωσία και μ’ ένα πνεύμα που πραγματικά νομίζω ότι μπορεί να την πάει μπροστά.

Παρ’ όλα αυτά πρέπει να δουλέψουμε με διαφορετικούς τρόπους απ’ ότι στο παρελθόν, όπως είπατε σ’ ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον το οποίο δεν είχε συνηθίσει η ΔΕΗ όντας μονοπώλιο στο παρελθόν, άρα θέλουμε νέες νοοτροπίες, αλλά είμαι αισιόδοξος ότι πραγματικά ακριβώς επειδή τα στελέχη είναι πολύ υψηλού επιπέδου και καταλαβαίνουν ποιο είναι το στοίχημα μπροστά μας, ότι θα μπορέσουμε πραγματικά να πάμε σε μια νέα ΔΕΗ η οποία θα είναι ίσως καλύτερη απ’ ότι στο παρελθόν.

■ Κατά διαστήματα κυκλοφορούν πληροφορίες ότι έχετε παραιτηθεί πολλές φορές. Θα... παραιτηθείτε ξανά;

Δεν έχω παραιτηθεί καμία φορά κ. Τσατσαρώνη και ελπίζω να συνεχίσω την προσπάθεια για αρκετά μεγάλο διάστημα ακόμα.

■ Συμπεραίνω ότι η σχέση σας με τους εργαζομένους και με το αρμόδιο Υπουργείο είναι αρμονικές και εποικοδομητικές..

Και με τα δύο. Πιστεύω, και αν θέλετε το θεωρώ και μια προσωπική μου επιτυχία, στις καλές σχέσεις με τους εργαζομένους και από την άλλη μεριά στις άριστες σχέσεις που έχω με το Υπουργείο. Πραγματικά και με τους δύο υπάρχει ένα πνεύμα συνεργασίας πολύ στενής και νομίζω ότι αυτό μπορεί να φέρει θετικά αποτελέσματα. Διότι η ΔΕΗ δεν είναι μια οποιαδήποτε επιχείρηση όπως στον ιδιωτικό τομέα, πρέπει να έχεις καλές σχέσεις και με την πολιτεία και με τους εργαζομένους, που έχουν ένα πολύ ισχυρό Συνδικάτο.

■ Και με τους ιδιώτες που διεκδικούν μερίδια της ίδιας αγοράς πώς είναι οι σχέσεις σας;

Και με τους ιδιώτες το ίδιο ισχύει. Θέλω να επισημάνω ότι οι σχέσεις μου και με τους ανταγωνιστές στο χώρο είναι πολύ καλές. Κοιτάζω να τις διατηρώ πολύ καλές διότι ξέρετε, ο χώρος στην Ελλάδα είναι πολύ μικρός και επίσης πολλοί από τους ανταγωνιστές μας, ανταγωνιστές με την έννοια της παραγωγής, είναι συγχρόνως και συνεργάτες μας στα έργα, μας φτιάχνουν τα έργα. Άρα πρέπει και οι σχέσεις να είναι όσο καλύτερες γίνεται και νομίζω ότι σήμερα είναι πολύ καλές.

Πηγή: Εφημερίδα Ισοτιμία-Χρίστος Τσατσαρώνης

Διαβάστε περισσότερα...

Η τελευταία διάλεξη...

Η Τελευταία συγκλονιστική ομιλία του Ράντυ Πάους , αφού δύο μήνες μετά πέθανε από καρκίνο στο πάγκρεας.

Διαβάστε περισσότερα...

Είμαι άνθρωπος διάολε, η ζωή μου έχει αξία...

Σκηνή από την προφητική ταινία Network του 1976...

Διαβάστε περισσότερα...

Οδηγός για εγκατάσταση μικρών ανεμογεννητριών από την ΕΛΕΤΑΕΝ...

Συνοπτικό Οδηγό για το θεσμικό πλαίσιο αδειοδότησης και εγκατάστασης μικρών ανεμογεννητριών εξέδωσε η Ελληνική Επιστημονική Ένωση Αιολικής Ενέργειας (ΕΛΕΤΑΕΝ). Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση της ΕΛΕΤΑΕΝ , οι μικρές ανεμογεννήτριες, και ειδικά αυτές που εγκαθίστανται σε γήπεδα ή αγροτικές γαίες, που είναι ο φυσικός χώρος τους, μπορούν να επιτελέσουν σημαντικό ρόλο στην ενεργειακή πολιτική, προσφέροντας πολλαπλασιαστικά οφέλη, όπως, μεταξύ άλλων, τη διάχυση της ανάπτυξης, τη διεύρυνση της κοινωνικής αποδοχής των ΑΠΕ και την κοινωνική συνοχή. Ο οδηγός της ΕΛΕΤΑΕΝ περιλαμβάνει συνοπτικές οδηγίες για επενδυτές που ενδιαφέρονται για άλλες εγκαταστάσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, όπως τα φωτοβολταϊκά. Ο Οδηγός της ΕΛΕΤΑΕΝ παρουσιάζει αυστηρά το θεσμικό πλαίσιο και όχι συγκεκριμένα προϊόντα ή προμηθευτές. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, ο Οδηγός περιλαμβάνει τα ακόλουθα υποκεφάλαια : -Περιβαλλοντική αδειοδότηση, – Λοιπές βασικές άδειες, – Τιμολόγηση της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας, – Γνωμοδοτούσες υπηρεσίες και φορείς, – Σύμβαση σύνδεσης, – Σύμβαση πώλησης και αγοράς της ενέργειας και – Χρήσιμες διευθύνσεις. Η ΕΛΕΤΑΕΝ έχει γίνει δέκτης πολλών ερωτημάτων το τελευταίο διάστημα σχετικά με τη δυνατότητα εγκατάστασης μικρών ανεμογεννητριών.

Για να δείτε τον οδηγό για εγκατάσταση μικρών ανεμογεννητριών της ΕΛΕΤΑΕΝ πατήστε εδώ

Διαβάστε περισσότερα...

Η «μαύρη τρύπα» της ανακύκλωσης...

Σοβαρά προβλήματα για τη δημόσια υγεία, αλλά και τεράστια επιβάρυνση του περιβάλλοντος γύρω από τις χωματερές συνεπάγεται η αδυναμία της χώρας μας να οδηγήσει σε ανακύκλωση τα εκατομμύρια CD και DVD που κυκλοφορούν στην Ελλάδα κάθε χρόνο.
Αιτία του προβλήματος είναι το νομικό κενό στην eθνική αλλά και ευρωπαϊκή νομοθεσία για την ανακύκλωση, καθώς δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη ώστε τα αστραφτερά δισκάκια μουσικής και βίντεο να μην καταλήγουν στα σκουπίδια.
Στη χώρα μας, το πρόβλημα έχει διογκωθεί τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω της τεράστιας προσφοράς σε CD και DVD από τις εφημερίδες και τα περιοδικά, με τα οποία υπολογίζεται ότι πλέον κυκλοφορούν πάνω από 50 εκατομμύρια CD και DVD ετησίως.
Αν σε αυτά προστεθούν τα 5 εκατομμύρια CD της ελληνικής μουσικής βιομηχανίας και τα άλλα τόσα δισκάκια λογισμικού που παράγονται κάθε χρόνο, προκύπτει ένας αριθμός γύρω στα 60 εκατομμύρια τεμάχια.

Στις χωματερές
Το μεγαλύτερο ποσοστό από αυτά, προφανώς, παραμένει στη δισκοθήκη κάθε σπιτιού. Σημαντικό μέρος όμως καταλήγει στους κοινούς χώρους απόθεσης των αστικών απορριμμάτων, καθώς στη χώρα μας λειτουργεί μόνο ένα εργοστάσιο ανακύκλωσης CD και DVD.
Η εταιρεία Ανακύκλωση Α.Ε. στην Κομοτηνή απορροφά αποκλειστικά τα ελαττωματικά τεμάχια των εργοστασίων παραγωγής.
«Βρίσκουμε συνεχώς πολλά CD και DVD στους κάδους μας, επειδή όμως δεν υπάρχει νομική πρόβλεψη για την ανακύκλωσή τους, τα διοχετεύουμε στους κοινούς χώρους απορριμμάτων», δήλωσαν εκπρόσωποι της Ελληνικής Εταιρείας Αξιοποίησης Ανακύκλωσης, που ασχολείται με την ανακύκλωση συσκευασιών, και της Ανακύκλωσης Συσκευών Α.Ε., η οποία συλλέγει τα ηλεκτρονικά απορρίμματα.

Το «δηλητήριο» των CD
Μεγαλύτερος προβληματισμός, ωστόσο, από την επιβάρυνση των χωματερών προκύπτει από τις συνέπειες που ενδέχεται να έχει για τον ανθρώπινο οργανισμό η χρόνια παραμονή των CD και των DVD στους χώρους απορριμμάτων.
Το κυριότερο συστατικό από το οποίο φτιάχνονται είναι το λεγόμενο πολυκαρβονικό πλαστικό, το οποίο έχει τεθεί στο μικροσκόπιο των επιστημόνων μόλις τα τελευταία χρόνια. Αιτία είναι η ουσία διφαινόλη Α, που περιέχεται σε αυτόν τον τύπο πλαστικών.
«Υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι η διφαινόλη Α ευθύνεται για έναν μεγάλο αριθμό προβλημάτων υγείας. Μιλάμε για δυσλειτουργίες στο καρδιακό και το αγγειακό σύστημα, προβλήματα στο συκώτι, ορμονικές διαταραχές, ενώ εξετάζονται και οι επιπτώσεις που μπορεί να έχει στην ανάπτυξη των εμβρύων.
Ακόμη, συνδέεται και με την εμφάνιση καρκίνου του θυρεοειδή, του προστάτη, των όρχεων και του μαστού», δηλώνει ο Νίκος Κατσαρός, επιστημονικός συνεργάτης του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος».
Οι έρευνες για την επικινδυνότητα της συγκεκριμένης ουσίας ξεκίνησαν μόλις πριν από τέσσερα χρόνια, όταν ανιχνεύτηκε στα ούρα χιλιάδων ανδρών στις ΗΠΑ. Από τότε, σε πολλές χώρες έχουν ξεκινήσει προσπάθειες για τη μείωση των ορίων της διφαινόλης Α στα πλαστικά, ενώ κάτι αντίστοιχο διερευνά τον τελευταίο καιρό και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Μπορεί λοιπόν αυτή η ύποπτη ουσία να περνά στο έδαφος μέσω των εκατομμυρίων CD που βρίσκονται στις ελληνικές χωματερές και να επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία; «Οι έρευνες για τη διφαινόλη Α βρίσκονται σε πολύ πρώιμο στάδιο για να μας δείξουν κάτι τέτοιο, ωστόσο αυτό το ανησυχητικό σενάριο που αναφέρετε δεν μπορεί να αποκλειστεί», τόνισε ο κ. Κατσαρός.

Παγκόσμιο πρόβλημα...αλλά με εθνική λύση
Στις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ενωσης που ασχολούνται με την ανακύκλωση, οι Ευρωπαίοι νομοθέτες έχουν λησμονήσει εντελώς τα CD και τα DVD. Πρόκειται σαφώς για μια «μαύρη τρύπα» της κοινοτικής μέριμνας για τα απορρίμματα, καθώς το πρόβλημα δεν είναι μόνο ελληνικό.
Υπολογίζεται πως σε όλον τον κόσμο, κάθε μήνα, καταλήγουν στα σκουπίδια πάνω από 45 εκατομμύρια τόνοι CD και DVD.
Ικανοποιητικά συστήματα ανακύκλωσης υπάρχουν στις ΗΠΑ και την Αυστραλία, ενώ στην Ευρώπη γίνονται αξιόλογες προσπάθειες σε τοπικό κυρίως επίπεδο σε Βρετανία και Ολλανδία, όπου οι πολίτες μπορούν να απορρίπτουν τα CD που δεν θέλουν σε ειδικούς κάδους.
Κάτι ανάλογο θα έπρεπε να γίνει και στη χώρα μας. Η Ελλάδα που, συν τοις άλλοις, έχει την ιδιαιτερότητα της τεράστιας κυκλοφορίας CD και DVD από περιοδικά και εφημερίδες, μπορεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα που φαίνεται ότι δημιουργείται, μέσω πρωτοβουλιών σε εθνικό ή τοπικό επίπεδο.

Πηγή: http://www.real.gr/-ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΟΝΤΗ

Διαβάστε περισσότερα...

Αγγελία – μυστήριο για κατασκευή πυρηνικού εργοστασίου στην Ελλάδα...

● Μήπως μας έρχεται «καπέλο» εργοστάσιο παραγωγής πυρηνικής ενέργειας και μέσα στον γενικό χαμό δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι;
● Μήπως η μανία με τους Άραβες επενδυτές έχει ξεφύγει τελείως από τον έλεγχο και χωρίς αναστολές η κυβέρνηση δίνει γην και ύδωρ;
● Μήπως κάποιος από το υπουργείο Περιβάλλοντος, το υπουργείο Ανάπτυξης, τον υπουργό Επικρατείας ή τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης μπορεί να μας ξεκαθαρίσει την ιστορία;
Το θέμα «σέρνεται» εδώ και έναν μήνα στο Ίντερνετ έπειτα από μια περίεργη ανακοίνωση που κυκλοφόρησε στις 25 Οκτωβρίου σε όλες τις διεθνείς ιστοσελίδες που φιλοξενούν αγγελίες για θέσεις - κλειδιά σε πολυεθνικές εταιρείες.
Η αγγελία ζητά εκ μέρους μεγάλης διεθνούς κατασκευαστικής εταιρείας «εξειδικευμένο μηχανικό για εργοστάσιο παραγωγής πυρηνικής ενέργειας, που θα έχει έδρα την Ελλάδα ή το Άμπου Ντάμπι»!
Οι υποψήφιοι, μεταξύ άλλων, θα πρέπει να έχουν ανάλογη πείρα στον χώρο της κατασκευής πυρηνικών σταθμών καθώς και προϋπηρεσία στη Μέση Ανατολή.
Ως είθισται, η κατασκευάστρια εταιρεία δεν αναφέρεται, η εταιρεία, όμως, που προωθεί την αγγελία, η Soul Ressources με έδρα το Λονδίνο, είναι γνωστή και συνεργάζεται με μεγάλες πετρελαϊκές και χημικές βιομηχανίες για την εξεύρεση εξειδικευμένου προσωπικού.
Η καταληκτική ημερομηνία για την υποβολή βιογραφικών ήταν η 13η Νοεμβρίου, η προθεσμία όμως παρατάθηκε μέχρι και σήμερα 25 Νοεμβρίου.
Θα πρέπει να πούμε πάντως ότι το σοβαρό αυτό θέμα για τη χώρα μας πρέπει να θεωρείται ότι έχει κλείσει, λόγω του γεγονότος ότι είναι ιδιαίτερα σεισμογενής, αλ­λά επειδή στην Ελλάδα, όπως λέ­νε τα λαμόγια, τα πάντα μπορούν να γίνουν, αρκεί να επιμείνεις, η αγγελία αυτή δημιουργεί ανησυ­χίες.
Ανά δεκαετία πάντως το θέμα επανέρχεται συνήθως από διά­φορους οικονομικούς παράγο­ντες και είναι άγνωστο πού απο­σκοπούν… Τη δεκαετία του 1980 ο ίδιος ο Ανδρέας Παπανδρέου εί­χε κλείσει ένα τέτοιο θέμα, όταν μάλιστα ο αείμνηστος Ε. Κουλουμπής, πρώην υπουργός Ενέργει­ας, δήλωνε ανοικτός στον διάλογο – άλλωστε τότε ήταν πρόσφατο και το Τσερνομπίλ.
Επίσης είχε επανέλθει – όχι με την ίδια ένταση – από διάφορους κύκλους τη δεκαετία του 1990, με αφορμή την πρωτοβουλία της Τουρ­κίας να φτιάξει αντίστοιχο εργοστά­σιο στο Ακούγιου. Και πάλι έκλεισε τότε, λόγω της σεισμικότητας της χώρας μας. Μας κάνει εντύπωση η εποχή που δημοσιεύθηκε η πρό­σκληση αυτή. Σε εποχή οικονομι­κής αδυναμίας της Ελλάδας, όπου επιτίθενται στη χώρα μας διάφορα διεθνή λαμόγια και όπου επικρατεί στη χώρα μας πλήρης αδιαφάνεια στα θέματα των επενδύσεων. Κα­νένας δεν λειτουργεί θεσμικά και κανένας δεν ξέρει ποιοι την εκπρο­σωπούν… Ακόμη και οι συγγενείς κυβερνητικών στελεχών συζητάνε για επενδύσεις. Αφήστε που κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς κουβεντιάζου­με με τους Ισραηλινούς, οι οποίοι έχουν και πρόβλημα διάθεσης πυ­ρηνικών αποβλήτων. Το «Π» πα­ρακολουθεί την υπόθεση και θα επανέλθει.

Πηγή: Εφημερίδα Το Ποντικι

Διαβάστε περισσότερα...

Οι θυσίες των άλλων...

Στα «κυριλέ» εστιατόρια του κέντρου ένα ελαφρύ µεσηµεριανό γεύµα κοστίζει κάπου 50-60 ευρώ το άτοµο. Εκεί δίνουν ραντεβού πολιτικοί, δηµοσιογράφοι και επιχειρηµατίες πάσης φύσεως. Και µετά ακροβολίζονται στα µίντια και αναλύουν γιατί είναι αναγκαίο για τη σωτηρία της χώρας να κοπούν τα εισοδήµατα ή να µην ισχύουν οι συµβάσεις εργασίας, γιατί επιβαρύνουν την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονοµίας. Είναι εύκολο να αποδέχεσαι µείωση στις συντάξεις και στους µισθούς,αλλά των άλλων. Και ακόµη ευκολότερο να συνηγορείς υπέρ της περικοπής δαπανών στα νοσοκοµεία ή στα σχολεία. Ιδίως όταν στέλνεις τα παιδιά σου σε ιδιωτικό σχολείο και µετά στο εξωτερικό και δεν έχεις περάσει ούτε απέξω από το Γενικό Κρατικό Νίκαιας.
Με άλλα λόγια: υπάρχει ένα ηθικό ζήτηµα µε όσους συναθροίζουν αβασάνιστα τη γνώµη τους υπέρ των περικοπών λόγω της κρίσης, ενώ οι ίδιοι διαβιούν σε περιβάλλον καλοπέρασης. ∆εν είναι δηλαδή τίµιο να αποφαίνεσαι για εισοδήµατα ίσα µε τον λογαριασµό που πληρώνεις συνήθως για να τσιµπήσεις µε την παρέα σου το µεσηµέρι. Είναι φυσικό ότι στην κοινωνία και στη ζωή εν γένει θα υπάρχουν ανισότητες. Θα συνυπάρχουν επιτυχηµένοι και αποτυχηµένοι, πλούσιοι καιφτωχοί, ευτυχείς και δυστυχισµένοι. Απλώς δεν είναι πολύ κοµψό – και καθόλου αποτελεσµατικό – να αποφαίνεσαι από καθέδρας για µια ζωή που δεν έζησες – ή που δεν ζεις πλέον. Είναι πρόκληση, όταν έχεις ένα υψηλό εισόδηµα –ενίοτε απόκρατικούς πόρους–,να βρίσκεις φυσιολογικό ότι τον επόµενο χρόνο θα προστεθούν άλλοι 150.000 άνεργοι – ιδίως αν δεν είσαι ένας από αυτούς.
Τον τελευταίο καιρό της κρίσης, ορισµένες ελίτ δείχνουν να απολαµβάνουν την απόσταση που τις χωρίζει από τους πολλούς. Και κατά κάποιον τρόπο θεωρούν εύλογο να µεγαλώσει αυτή η απόσταση, προκειµένου µην επηρεαστεί η δική τους ζωή: όσο περισσότερο κόστος καταβάλλουν οι άλλοι τόσο λιγότερο θα χρειαστεί να καταβάλουµε εµείς. Αυτή η κάστα αναπτύσσει τα... καλύτερα επιχειρήµατα για τα µέτρα και τις περικοπές. Και µιλάει µε τα πιο συγκινητικά λόγια για τιςθυσίες που πρέπει να κάνει ο λαός, προκειµένου να σωθεί η οικονοµία. Η εν γένει συµπεριφορά τους συνοψίζεται σ’ αυτό που είχε πει ο Μαρκ Τουέιν: «Με προσπάθεια µπορούµε να αντέξουµε την ανέχεια – των άλλων εννοώ».

Πηγή: Εφημερίδα Τα Νέα-Του Γιώργου Λακόπουλου

Διαβάστε περισσότερα...