Κυριακή 9 Αυγούστου 2009

Τα γαϊδουράγκαθα κάνουν καλό... στον ΑΗΣ Καρδιάς...


Ογδόντα αγρότες της Κοζάνης καλλιεργούν αγριοαγκινάρες που θα χρησιμοποιηθούν ως «καθαρό» καύσιμο από τη ΔΕΗ
Μια φορά την εβδομάδα, μόλις ο ήλιος κάνει την εμφάνισή του πάνω από τα φουγάρα των εργοστασίων στο λεκανοπέδιο της Πτολεμαΐδας, ο 42χρονος Κυριάκος Τσανακτσίδης ανακατεύει το χώμα στη νέα του καλλιέργεια για να δει αν τα φυτά θέλουν πότισμα.
Ο γεωργοκτηνοτρόφος από την Ακρινή Κοζάνης είναι ένας από τους 80 καλλιεργητές του νομού, που φέτος δεν φύτεψαν καλαμπόκι, σιτηρά ή ζαχαρότευτλα στα χωράφια τους, αλλά επέλεξαν να σπείρουν (και να επενδύσουν σε...) γαϊδουράγκαθα ή όπως τα λένε οι ειδικοί των ενεργειακών φυτών, αγριοαγκινάρες.
Τέσσερις χιλιάδες στρέμματα στους δήμους Ελλησπόντου, Δημ. Υψηλάντη, Αγίας Παρασκευής, Μουρικίου, Πτολεμαΐδας και Κοζάνης αποτελούν το φιλόδοξο πείραμα πράσινης οικονομίας στη Δυτική Μακεδονία, μια επανάσταση κατά τους εμπνευστές του, μια ανατροπή στο καλλιεργητικό κατεστημένο των κατοίκων της περιοχής.
Οι αγριοαγκινάρες, που θεριεύουν αυτή την εποχή στα χωράφια του κάμπου έχοντας ξεπεράσει ήδη σε ύψος το ένα μέτρο, αποτελούν το χειροπιαστό αποτέλεσμα της πιλοτικής προσπάθειας που ξεκίνησε από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κοζάνης με την υποστήριξη της Αναπτυξιακής Δυτικής Μακεδονίας Α.Ε.-ΑΝΚΟ για την ανάπτυξη εναλλακτικών δραστηριοτήτων που «βασικό στόχο έχουν να προσφέρουν μια νέα καύσιμη ύλη στους ατμοηλεκτρικούς σταθμούς (ΑΗΣ) της ΔΕΗ».
H βιομάζα της αγριοαγκινάρας από το ερχόμενο έτος θα χρησιμοποιείται για τον εμπλουτισμό του μείγματος καυσίμου στους ΑΗΣ –οι περισσότεροι από τους οποίους απέχουν 2 - 3 χιλιόμετρα από τα χωράφια των ενεργειακών φυτών– καθώς η ΔΕΗ έχει ήδη δεσμευτεί ότι θα αγοράζει από τους αγρότες τις ποσότητες που θα παράγουν σε όλο τον νομό.
Με αυτόν τον τρόπο, σχολίασε στην «Κ» ο γενικός διευθυντής της ΑΝΚΟ κ. Γιώργος Αμανατίδης, η Επιχείρηση επιτυγχάνει ένα διπλό κέρδος. Εμπλουτίζει τη λειτουργία των εργοστασίων της με ένα καύσιμο που μειώνει την παραγωγή διοξειδίου του άνθρακα και παράλληλα ανταποκρίνεται στο ζητούμενο της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης (προσφέροντας κίνητρα και κέρδος σε κατοίκους περιοχών που πλήττονται από τη ρύπανση και τις δραστηριότητές της).
Οι αγριοαγκινάρες του λεκανοπεδίου Κοζάνης - Πτολεμαΐδας θα παράγουν ηλεκτρικό ρεύμα, αφού προηγουμένως περάσουν από... εξετάσεις αξιολόγησης.
Εξι τόνοι από τη φετινή παραγωγή, όπως ανέφερε ο κ. Αμανατίδης, θα μεταφερθούν για να καούν σε εργοστάσια της Γερμανίας, ώστε να προσδιοριστεί η θερμαντική τους αξία.
Η φετινή προσπάθεια είναι εξ ολοκλήρου επιδοτούμενη από τον τοπικό πόρο ανάπτυξης με 142 ευρώ/στρέμμα. Το 2010 η επιδότηση για τους καλλιεργητές θα είναι περίπου 60 ευρώ/στρέμμα, ενώ η ΔΕΗ έχει δεσμευτεί απέναντι στην Ν.Α. Κοζάνης ότι η τιμή για τις ποσότητες που θα απορροφήσει την πρώτη χρονιά θα είναι 51 ευρώ/τόνο. Οι ποσότητες αυτές θα χρησιμοποιηθούν για πειραματική καύση στον ΑΗΣ Καρδιάς.

Νέα εποχή

Το 2010 η παραγωγή προβλέπεται ότι θα ξεπερνά τους 6.000 τόνους και με δεδομένο ότι η παραγωγή στα ποτιστικά χωράφια μπορεί να φτάσει και τους δύο τόνους/στρέμμα, όπως λέει ο κ. Τσανακτσίδης, η επόμενη χρονιά θα είναι καλύτερη από άποψη εισοδήματος. Ο ίδιος έχει φυτέψει 220 στρέμματα με αγριοαγκινάρες και σχεδιάζει να φυτέψει άλλα 90.
«Πιστεύω», λέει μιλώντας στην «Κ», «ότι είμαστε στην πόρτα μιας νέας εποχής. Πολλοί από εμάς, που φέτος αλλάξαμε τις καλλιέργειές μας, επισκεφθήκαμε περιοχές της Λάρισας όπου εκεί πρωτοκαλλιεργήθηκε πιλοτικά η αγριοαγκινάρα σε 3.000 στρέμματα, και διαπιστώσαμε ότι εκτός των άλλων είναι ένα πολύτιμο κτηνοτροφικό φυτό με σπουδαία αποτελέσματα στη γαλακτοπαραγωγή και στην πάχυνση ζώων».
Εκ των πραγμάτων οι περισσότεροι από τους 80 καλλιεργητές αγριοαγκινάρας εγκατέλειψαν σε μεγάλο βαθμό καλλιέργειες φυτών, όπως το καλαμπόκι, το σιτάρι και τα «τεύτλα», με τις οποίες μεγάλωσαν. Την αναδεικνύουν ως εναλλακτικό και «καθαρό» καύσιμο για τη ΔΕΗ και σημειώνουν ότι οι σπόροι της μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην παραγωγή βιοαιθανόλης.
«Καθόλου άσχημα για ένα παράσιτο», σχολιάζει στην «Κ» ένας άλλος καλλιεργητής, ο 40χρονος Χαρ. Μήτογλου από την Πτολεμαΐδα. «Φέτος πειραματιζόμαστε», προσθέτει. Από τα 15 πρώτα στρέμματα ο ίδιος φύτεψε άλλα 70, παράλληλα με τις καλλιέργειες καλαμποκιού και σιταριού. «Αν η ΔΕΗ απορροφά στο μέλλον τις ποσότητες, η αγριοαγκινάρα θα έχει δυνατό ρεύμα σε όλο τον νομό». Ηδη, δεκάδες άλλοι παραγωγοί στο λεκανοπέδιο Κοζάνης - Πτολεμαΐδας δείχνουν ενδιαφέρον.

Ενα παράσιτο που ίσως αποδειχθεί χρυσός

Η αγριοαγκινάρα ή γαϊδουράγκαθο ή γκαγκάνι, όπως το αποκαλούν οι ορεσίβιοι, αναφέρεται στη φυτολογία ως ένα παράσιτο που φυτρώνει σε άγονες εκτάσεις και σε χέρσα χωράφια. Στην καλλιεργητική του μορφή (οι σπόροι του εισήχθησαν από την Ιταλία) έχει πιο πλατιά φύλλα από αυτά των κοινών γαϊδουράγκαθων και τα αγκάθια του είναι… λιγότερο ενοχλητικά.
Πολυετές φυτό με διάρκεια ζωής έως και 15 έτη δεν απαιτεί πολύ νερό (11-14 ποτίσματα την περίοδο τα καλαμπόκια, 2-3 οι αγριοαγκινάρες). Ευδοκιμεί και σε ξηρικά χωράφια με μικρότερη απόδοση/στρέμμα, χρειάζεται λιγότερη φροντίδα και πολύ λιγότερα φυτοφάρμακα.
Οι καλλιεργητές της Κοζάνης θα θερίσουν το φθινόπωρο όταν τα φυτά κιτρινίσουν. Τα μέσα και η διαδικασία συγκομιδής μοιάζουν με αυτήν του καλαμποκιού με τη διαφορά ότι αν προορίζεται για καύσιμη ύλη πρέπει να κόβεται σε τεμάχια των 4 εκατοστών και να παίρνει τη μορφή σβώλων (πελέτες) που έχουν καλύτερη απόδοση στην καύση.
«Το στοίχημα», δηλώνει στην «Κ» ο νομάρχης Κοζάνης κ. Γ. Δακής, «είναι μεγάλο, αν πετύχει μπορεί ο νομός να εξελιχθεί από ενεργειακή καρδιά της χωρας σε έναν πράσινο νομό. Η δυνατότητα πρόσμειξης εναλλακτικού καυσίμου (όπως οι πελέτες του συγκεκριμένου φυτού) στο βασικό καύσιμο του λιγνίτη είναι 2-3%. Αν υπολογίσει κανείς ότι οι ΑΗΣ καίνε ετησίως περίπου 50 εκατομμύρια τόνους λιγνίτη και όλα εξελιχθούν ευνοϊκά, θα απαιτηθούν τεράστιες εκτάσεις αγριοαγκινάρας».

Πηγή: Εφημερίδα Καθημερινή -Θανασης Τσιγγανας

Διαβάστε περισσότερα...

Τα σπίτια μας χάνουν το 25% της ενέργειας...


Εχουμε τα πιο «σπάταλα» κτίρια στην Ευρώπη, αφού στον οικιακό τομέα ξοδεύουμε περισσότερη ενέργεια από πολλές χώρες της βόρειας Ευρώπης. Το... ελληνικό παράδοξο έχει την εξήγησή του, αφού το 70% των οικοδομών δεν διαθέτει ούτε στοιχειώδη μόνωση, αφού κατασκευάστηκαν πριν από το 1979, οπότε τέθηκε σε εφαρμογή ο πρώτος, υποτυπώδης ακόμη και για την εποχή του, κανονισμός θερμομόνωσης. Μόλις το 15% των οικοδομών διαθέτει κουφώματα με διπλά τζάμια.
Το αποτέλεσμα; Το 25% της ενέργειας που καταναλώνεται από τα νοικοκυριά χάνεται και διαχέεται στον περιβάλλοντα χώρο μέσα από τα ανοίγματα και τους τοίχους! Αρκεί να αναφερθεί ότι τους καλοκαιρινούς μήνες, κάθε φορά που το θερμόμετρο ανεβαίνει κατά έναν βαθμό Κελσίου, η κατανάλωση ενέργειας αυξάνει κατά 4%. Και ακόμη ότι μια ταράτσα χωρίς μόνωση το καλοκαίρι ή ένα κούφωμα με απλό τζάμι το χειμώνα είναι αρκετά για να προκαλέσουν αίσθημα δυσφορίας στους ενοίκους ακόμη και αν η θερμοκρασία στο εσωτερικό του χώρου είναι σωστή.
Από τον Ιανουάριο του 2006 τέθηκε σε εφαρμογή στη νέα κοινοτική Οδηγία που φιλοδοξεί να περιορίσει τη σπατάλη στον κτιριακό τομέα, στο πλαίσιο της κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Προβλέπει μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας σε όλες τις νέες οικοδομές, ενώ για τις υπάρχουσες έδινε τριετή περίοδο προσαρμογής. Κατά την ελληνική «παράδοση», έπρεπε να έρθει η πρώτη καταδίκη από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και να φθάσουμε στον Ιούνιο του 2008 για να ενσωματωθούν με τον νόμο 3661 οι διατάξεις της στην εθνική νομοθεσία. Χρειάστηκε όμως να περάσει κι άλλος ένας χρόνος για να ανακοινωθούν από τον υπουργό Ανάπτυξης τα κίνητρα για τη βελτίωση της ενεργειακής συμπεριφοράς των κτιρίων.

Απέχει... το ΥΠΕΧΩΔΕ

Το καθ' ύλην αρμόδιο υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ λάμπει διά της... απουσίας του. Ορισμένες πληροφορίες αναφέρουν ότι εδώ και τέσσερις μήνες βρίσκεται στα συρτάρια του κ. Σουφλιά το σχέδιο διατάγματος για το σύστημα πιστοποίησης και ελέγχου των παρεμβάσεων, του πιο σημαντικού κρίκου για την αποτελεσματικότητα των εξαγγελθέντων μέτρων.
Πρόκειται για μέτρο που, σύμφωνα με το νόμο, έπρεπε να λειτουργεί από τις αρχές του 2009 και αφορά τον αδιάβλητο μηχανισμό που θα εκδίδει την ενεργειακή «ταυτότητα» κάθε οικοδομής. Οι ίδιες πηγές μάς εξηγούσαν ότι οι αντιρρήσεις εστιάζονται κυρίως στις αμοιβές των μηχανικών που θα ενταχθούν στα μητρώα των ενεργειακών μηχανικών και θα κάνουν τον ενεργειακό έλεγχο και τη βαθμονόμηση των κτιρίων, εκδίδοντας το πιστοποιητικό που δεν θα επισυνάπτεται απλώς στα συμβόλαια μεταβίβασης, αλλά θα μετράει στη διαμόρφωση της τιμής πώλησης κάθε ακινήτου.
Το υπουργείο Ανάπτυξης έχει προτείνει αμοιβή 100 ευρώ ανά διαμέρισμα για τους μηχανικούς που θα κάνουν τους ελέγχους, ενώ το Τεχνικό Επιμελητήριο επιμένει στα 300 ευρώ.
Επί της ουσίας τα μέτρα που ανακοίνωσε ο κ. Χατζηδάκης, με προοπτική να τεθούν σε εφαρμογή από τον Οκτώβριο, προβλέπουν επιδότηση από 30 έως και 50% για συγκεκριμένες εργασίες ανακαίνισης οικοδομών για τις οποίες έχει εκδοθεί άδεια πριν από το 1980, με ανώτατο κόστος εργασιών τα 120.000 ευρώ. Ως την έναρξη του προγράμματος προβλέπεται να δημιουργηθεί ειδικό site με πληροφοριακό υλικό για τα τιμολόγια κάθε εργασίας και ενδεικτικά τηλέφωνα για συνεργεία που δραστηριοποιούνται σε αυτό τον τομέα. Στη διάθεση των ενδιαφερομένων θα τεθούν και τα ΚΕΠ, ένας θεσμός που έχει βοηθήσει σε πολλά κοινωνικά προγράμματα. Αφορά ωστόσο μόνον περιοχές με τιμή ζώνης, σύμφωνα με τους πίνακες των εφοριών, ως 1.500 ευρώ ανά τετραγωνικό.
Είναι μέτρα σε θετική κατεύθυνση, που ωστόσο θεωρούνται ανεπαρκή αφού:

**Η μόνωση των εξωτερικών τοίχων εντάσσεται στις προαιρετικές παρεμβάσεις, παρά το γεγονός ότι αποτελούν βασική οδό απωλειών. Μάλιστα, απαιτείται και έκδοση οικοδομικής άδειας, παρά το γεγονός ότι με την αναθεώρηση του Γενικού Οικοδομικού Κανονισμού (ΓΟΚ) το 2000 νομοθετήθηκε ότι το επιπλέον πάχος των τοίχων για την ενίσχυση της θερμομόνωσης δεν προσμετράται στον συντελεστή δόμησης.
**Δεν αντιμετωπίζονται τα προβλήματα που θα ανακύψουν σε πολυκατοικίες. Ο κανονισμός απαιτεί ομοφωνία για τέτοιας κλίμακας παρεμβάσεις και επομένως ενδεχόμενη διαφωνία, ακόμη και ενός ιδιοκτήτη, αρκεί για να ματαιώσει την προσπάθεια.
**Η θέσπιση ορίου στην τιμή ζώνης αποκλείει μεγάλες περιοχές που έχουν ανάγκη από σωστικές επεμβάσεις στον κτιριακό τους πλούτο. Μια διεύρυνση στα 2.000 ευρώ ανά τετραγωνικό καλύπτει περισσότερο το στόχο της ανανέωσης των κτιρίων.

Η κοινωνική διάσταση

Υπάρχουν ακόμη πτυχές που συνδέονται με την κοινωνική διάσταση των μέτρων και ώς τώρα δεν έχουν διερευνηθεί πλήρως. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να γίνει διαφοροποίηση για ειδικές ομάδες πληθυσμού που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη βοήθειας ώστε να αποκτήσουν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης στα σπίτια τους. Η επιδότηση, π.χ. θα μπορούσε να φθάνει ώς και το 75% για πολύτεκνους, ανέργους και χαμηλοσυνταξιούχους. Να σημειωθεί ότι στις κατασκευές απορροφάται το 40-50% των φυσικών πρώτων υλών που καταναλώνει ο άνθρωπος και κάθε προσπάθεια μείωσης ή επαναχρησιμοποίησης θα έχει θετικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.
Σε κάθε περίπτωση η ανακαίνιση του κτιριακού πλούτου είναι ένα νέος τομέας δράσης για το κατασκευαστικό δυναμικό της χώρας, που για διάφορους λόγους δοκιμάζεται τα τελευταία χρόνια. Αρκεί να αναφερθεί ότι στον τομέα αυτό απασχολούνται σχεδόν 300.000 άτομα, μηχανικοί και άλλο προσωπικό. Συμμετέχει σε ποσοστό άνω του 11% στη διαμόρφωση του ετήσιου ΑΕΠ. Μάλιστα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος πριν από την οικονομική κρίση ανέφεραν ότι το 20% του συνόλου των επενδύσεων αφορούν τις οικοδομές και ότι οι Ελληνες δαπανούν ποσά της τάξης του 4,8% του ΑΕΠ για να αγοράσουν ή να κατασκευάσουν το σπίτι των ονείρων τους. *

Πηγή: Εφημερίδα Ελευθεροτυπία -ΧΑΡΑ ΤΖΑΝΑΒΑΡΑ

Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο 8 Αυγούστου 2009

Επιχειρηματικό πάρτι...


Γύρω από ένα ποσό-μαμούθ που αρχίζει από τα 25 δισ. ευρώ, αλλά μπορεί και να υπερβεί τα 40 δισ. ευρώ στο τέλος της επόμενης δεκαετίαςκαι το οποίο αφορά το κολοσσιαίο επενδυτικό πρόγραμμα της ΔΕΗ και του Διαχειριστή Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου (ΔΕΣΦΑ) στις νέες θερμικές μονάδες των ιδιωτών, αλλά και στις επενδύσεις σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας- συνωστίζονται δεκάδες ελληνικές και ξένες εταιρείες από τον χώρο της ενέργειας, των κατασκευών και όχι μόνο.
Το μέγεθος των επενδύσεων αυτών είναι τόσο μεγάλο, που πολλοί χαρακτηρίζουν την ενέργεια (ηλεκτρισμός, φυσικό αέριο, ΑΠΕ) ως το νέο «Ελντοράντο» της ελληνικής αγοράς μετά τις κατασκευές. Αν και η παραγωγή ενέργειας εμπεριέχει σημαντικό ρίσκο, όπως οι αυξομειώσεις στις τιμές των καυσίμων και της μεγαβατώρας, δεν είναι τυχαίο ότι δεκάδες ελληνικές επιχειρήσεις, είτε μόνες τους είτε σε συνεργασία με διεθνείς ομίλους, ποντάρουν στον τομέα αυτόν. Ο λόγος που τα μεγαβάτ προσελκύουν τέτοιο ενδιαφέρον είναι απλός. Για τους «παίκτες» της συμβατικής ενέργειας που χτίζουν θερμικές μονάδες φυσικού αερίου, σχετίζεται με τα όλο μεγαλύτερα κενά που αφήνει ο γηρασμένος στόλος της ΔΕΗ, αλλά και με τη βεβαιότητα ότι αργά ή γρήγορα τα τιμολόγια θα πάψουν να ρυθμίζονται από το κράτος, θα απελευθερωθούν και επομένως θα αυξηθούν. Με δεδομένα μάλιστα το «όχι» στον λιθάνθρακα και τα πυρηνικά, αλλά και τη σταδιακή μείωση των αποθεμάτων λιγνίτη, το φυσικό αέριο θα αποτελέσει το καύσιμο βάσης του μέλλοντος. Εύλογες προσδοκίες έχουν και οι «παίκτες» της πράσινης ενέργειας. Αργά ή γρήγορα η χώρα θα ακολουθήσει τα ευρωπαϊκά χνάρια, δηλαδή τις επενδύσεις σε αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα, στις οποίες το ρίσκο είναι περιορισμένο, αφού το ρεύμα που παράγουν αγοράζεται σε «κλειδωμένη», υψηλή τιμή από τη ΔΕΗ για διάστημα 20 ετών.

Μπαλαντέρ οι ΑΠΕ
Δεν είναι τυχαίο ότι οι Ανανεώσιμες Πηγές Ε νέργειας αποτελούν ένα είδος μπαλαντέρ σε αυτό το επενδυτικό ράλι. Ανάλογα δηλαδή με τη διείσδυσή τους, θα κριθεί και το τελικό ύψος των επενδύσεων στην ενέργεια, αφού υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον που μάλλον δεν θα καλυφθεί εντελώς. Στο απαισιόδοξο σενάριο του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Πολιτικής για μόνο 8.000 ΜW κάθε μορφής ΑΠΕ έως το 2020, το συνολικό ενεργειακό πακέτο διαμορφώνεται στα 25 δισ. ευρώ. Στο αισιόδοξο σενάριο των παραγόντων της πράσινης αγοράς, για 9.000-10.000 ΜW αιολικών και άλλων τόσων μεγαβάτ υπόλοιπων μορφών ΑΠΕ έως το 2020, το συνολικό πακέτο θα προσεγγίσει τα 40 δισ. ευρώ.

Αγωγοί ίσον ρεύμα
Το ποσό αυτό αυξάνεται περαιτέρω, εφόσον συμπεριλάβουμε το κόστος- ύψους άνω των 2 δισ. ευρώ- που αναλογεί στην Ελλάδα για τα μεγάλα έργα υποδομής φυσικού αερίου και πετρελαίου. Δηλαδή τον πετρελαιαγωγό Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολης, ααλλά κυρίως τους αγωγούς αερίου, Τουρκίας- Ελλάδας- Ιταλίας- ΤGΙ (ΔΕΠΑΕdison) και South Stream (Γκάζπρομ- ιταλική ΕΝΙ). Αγωγοί που αν δεν γίνουν, το πιθανότερο είναι στο μέλλον να μην έχουμε ρεύμα. Και αυτό, διότι το 2020 η κατανάλωση φυσικού αερίου στην Ελλάδα υπολογίζεται να έχει αυξηθεί κατά 300%, οπότε οι επιπλέον ποσότητες μόνο μέσω των νέων αγωγών μπορούν να προέλθουν. Σε όλα τα παραπάνω δεν έχουν υπολογιστεί η βέβαιη δημιουργία από τον ΔΕΣΦΑ και τρίτης δεξαμενής υγροποιημένου αερίου (LΝG) στη Ρεβυθούσα, στον κόλπο των Μεγάρων, και τα σχέδια για τερματικό σταθμό επίσης υγροποιημένου αερίου στην Καβάλα.
Πρωταγωνιστής στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής θα παραμείνει η ΔΕΗ, που με πρόγραμμα επενδύσεων άνω των 12 δισ. ευρώ θα μπορούσε να αναδειχτεί σε ατμομηχανή της ανάπτυξης, εφόσον κατάφερνε να ξεπεράσει τις χρόνιες αγκυλώσεις της. Όμως όσο το επενδυτικό πρόγραμμά της καρκινοβατεί, θα στέκονται απέναντί της με όλο και μεγαλύτερες αξιώσεις η ΤΕΡΝΑ, η θυγατρική της οποίας, Ήρων, ολοκληρώνει πιθανώς και φέτος τη δεύτερη μονάδα της (420 ΜW φυσικού αερίου) στη Βοιωτία, η ΕLΡΕDΙSΟΝ (ΕΛΠΕΕdison- Ελληνική Τεχνοδομική) που σε λιγότερο από έναν χρόνο θα θέσει σε λειτουργία τη δεύτερη μονάδα της στη Θίσβη Βοιωτίας (390 ΜW φυσικού αερίου) και το σχήμα της Εndesa Ηellas. Η μεικτή εταιρεία του ομίλου Μυτιληναίου και της ισπανικής Εndesa (νυν Εnel, αφού οι Ιταλοί εξαγόρασαν εδώ και έναν χρόνο τους Ισπανούς) εντός του 2010 πρόκειται να λειτουργήσει δεύτερη μονάδα συνδυασμένου κύκλου φυσικού αερίου 400 ΜW στον Άγιο Νικόλαο Βοιωτίας. Πιο πίσω, λόγω εμπλοκών που όμως ξεπεράστηκαν, έχει μείνει το έργο της ΕΝΕLCΟ (Εnel- όμιλος Κοπελούζου), 440 ΜW στη Χαιρώνεια, επίσης στη Βοιωτία. Στην πράσινη ενέργεια, εκτός από όλους τους παραπάνω ομίλους, πρωταγωνιστούν επίσης η Χ. Ρόκκας (ισπανική Ιberdrola), η RF Εnergy (όμιλος Ρέστη- Φειδάκης), οι επίσης ισπανικές Αcciona, Gamesa, Cesa, η γαλλική ΕdF, η Εnel κ.ά.

Μεγάλη και η πίτα των κατασκευαστικών έργων

Τα μεγάλα ενεργειακά έργα (μονάδες ηλεκτρισμού, αγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου) κινητοποιούν ένα ευρύ φάσμα πόρων και από άλλους τομείς, εν προκειμένω τις κατασκευές, τη μεταλλουργία και την τσιμεντοβιομηχανία, ενώ αντίστοιχα στα έργα ΑΠΕ θα εμπλακούν οι ελληνικές επιχειρήσεις παραγωγής φωτοβολταϊκών πλαισίων. Τα κατασκευαστικά έργα της Εndesa Ηellas εκτελεί η ειδικευμένη θυγατρική τής Μυτιληναίος, ΜΕΤΚΑ, ενώ το ίδιο ισχύει για την ΤΕΡΝΑ που κατασκευάζει τα έργα για λογαριασμό τής θυγατρικής της Ήρων, αλλά και για την ΕΛΛΑΚΤΩΡ (όμιλος Μπόμπολα) που συμμετέχει στο σχήμα της ΕLΡΕDΙSΟΝ.
Αντίστοιχα στα έργα των αγωγών, τεχνογνωσία έχουν αποκτήσει η Ιntrakat του Ομίλου Κόκκαλη, η ελληνορωσική Προμηθέας Γκας, ενώ δυναμικά έχουν εισέλθει στον χώρο τα τελευταία χρόνια αρκετές ευρωπαϊκές εταιρείες, κυρίως ιταλικές.

Πηγή: Εφημερίδα Τα Νέα

Διαβάστε περισσότερα...

Η αλήθεια, ο διάλογος και η ευθύνη...


Η μέριμνα για την αλήθεια σε μια δημοκρατική κοινωνία πρέπει να είναι ιερή
Η κοινωνία μας, όπως κάθε κοινωνία, βρίσκεται συνεχώς αντιμέτωπη με προβλήματα. Το ποια προβλήματα είναι κυρίαρχα αναδεικνύεται από τα πολιτικά κόμματα και τη γνώμη των πολιτών. Αλλά την «κοινή γνώμη» τη διαμορφώνουν οι θεσμοίκυβέρνηση, Βουλή, πολιτικά κόμματα, μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια και εφημερίδες. Καθώς η πολιτική δράση περιορίζεται ολοένα και περισσότερο στην πολιτική επικοινωνία, η πλειονότητα των πολιτών διαμορφώνει τη γνώμη της με βάση συναισθηματισμούς και κομματικές προτιμήσεις. Το γεγονός αυτό τραυματίζει την αλήθεια. Και η μέριμνα για την αλήθεια σε μια δημοκρατική κοινωνία πρέπει να είναι ιερή, διαφορετικά διακυβεύονται τα θεμέλιά της.
Για να αναδειχτούν όλες οι πτυχές ενός προβλήματος, να προσεγγιστεί η αλήθεια και να αναζητηθεί ο δόκιμος τρόπος αντιμετώπισής του, απαιτείται ειλικρινής διάλογος.
Για να είναι αποτελεσματικός ο διάλογος πρέπει: α) να αναγνωρίζει τη διαφορά των απόψεων που συμμετέχουν σ΄ αυτόν και να μην ορίζει προκαταβολικά ότι μια απ΄ αυτές αποτελεί τον κανόνα, ενώ οι άλλες ερμηνεύονται ως παρέκκλιση ή κακή θέληση και β) οι συμμετέχοντες να δέχονται ένα κοινό διαδικαστικό πλαίσιο στη συζήτησή τους.
Αν δεν είμαστε έτοιμοι να θέσουμε υπό αμφισβήτηση ό,τι εμείς θεωρούμε βέβαιο και αυταπόδεικτο κι αν δεν συμφωνήσουμε ως προς τη φύση των αποδεκτών επιχειρημάτων και ως προς την ίδια τη δυνατότητα μιας από κοινού αναζήτησης της αλήθειας και της δικαιοσύνης, διάλογος δεν μπορεί να υπάρξει.
Στη διαμόρφωση κουλτούρας διαλόγου σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν τα ΜΜΕ. Οπως είναι γνωστό, τα ΜΜΕ, χωρίς η εξουσία τους να πηγάζει από τη λαϊκή βούληση, επηρεάζουν την κοινή γνώμη με αποφασιστικό τρόπο, όπως επίσης και τις ενέργειες των πολιτικών. Στις σημερινές συνθήκες καλούνται να διαδραματίσουν κυρίαρχο ρόλο στη λειτουργία της δημοκρατίας. Αλλά για να αποκτήσουν δημοκρατική νομιμοποίηση μόνο ένας δρόμος τους ανοίγεται: εκείνος που διαχέει περιβάλλον διαλόγου και επιβάλλει όρια. Πρέπει να ενστερνιστούν την άποψη ότι υπάρχουν όρια στην ελευθερία της έκφρασης, τα οποία δεν πρέπει να παραβιάζονται και ακόμη ότι η απεριόριστη ελευθερία σκοτώνει την ελευθερία.
Ανάμεσα στη νομική σφαίρα που στηρίζεται σε απαγορεύσεις και στην προσωπική σφαίρα όπου εκτείνεται η ελευθερία, παρεμβάλλεται μια δημόσια και κοινω νική σφαίρα διαποτισμένη από αξίες (Ο φόβος των βαρβάρων, Τ. Τodorov, 2009).
Η κοινωνική συναίνεση που διέπει τη δημόσια σφαίρα περιορίζει την ελευθερία της έκφρασης και γενικά η ευθύνη περιορίζει την ελευθερία...
Στην πατρίδα μας κυριαρχεί ο θόρυβος που καλύπτει την αλήθεια και αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη, ενώ τον διάλογο όλοι τον επικαλούνται, αλλά λίγοι τον υιοθετούν.
Η θωράκιση της κοινωνίας μας από τις γνωστές παθογένειες μπορεί να γίνει με την αναζήτηση των αιτιών που τις προκαλούν και τη δημιουργία λειτουργικών θεσμών και μηχανισμών που θα τις αποτρέπουν. Για μια τέτοια προοπτική πρέπει να εγκαταλειφθεί η γνωστή ελληνική εφεύρεση «πολιτικό κόστος» και να κυριαρχήσει ο διάλογος, τόσο ανάμεσα στα πολιτικά κόμματα όσο και μεταξύ των θεσμών της πολιτείας και των ενεργών πολιτών.
Τα τελευταία χρόνια κρίθηκε ιστορικά αναγκαίο να προσαρμοστεί η λειτουργία κάποιων θεσμών στις σημερινές συνθήκες. Η μη συμμετοχή όλων των κομμάτων στη διαδικασία διαμόρφωσής τους και οι συντεχνιακές λογικές δεν έδωσαν τη δυνατότητα να αποκτήσει η χώρα μας νομοθετήματα γενικής αποδοχής και γενναίων προσεγγίσεων. Το αιτιολογικό της μη συμμετοχής έχει τη δική του ιστορία... αλλά το κόστος για την πορεία της χώρας είναι μεγάλο. Ο λόγος είναι προφανής. Αντί να ενώσουμε τις προσπάθειές μας για τη μεγιστοποίηση του γενικού καλού από τη λειτουργία των θεσμών, αναλώνουμε το δυναμικό και την επιχειρηματολογία μας στην επανεξέταση πτυχών του νομικού πλαισίου τους.
Εχουμε συνηθίσει να αναζητούμε ευθύνες για ένα μεγάλο σύνολο παραλείψεων και δυσλειτουργιών, τόσο των θεσμών όσο και των λειτουργών τους. Για τη μη συμμετοχή στην αναζήτηση της αλήθειας και τη ρεαλιστική και αποτελεσματική προσέγγιση των ζωτικών προβλημάτων της κοινωνίας μας δεν πρέπει να καταλογίζονται ευθύνες;
Αν υπάρξει αυστηρό πλαίσιο διαλόγου και μηχανισμός καταλογισμού ευθυνών για τη μη συμμετοχή στη διαμόρφωση και λειτουργία των θεσμών, ίσως κάτι ν΄ αλλάξει!
Ο Θουκυδίδης έδωσε με τελεσίδικο τρόπο την απάντηση: «Εκείνον που δεν συμμετέχει στα κοινά τον θεωρούμε όχι φιλήσυχο, αλλά άχρηστο πολίτη (ουκ απράγμονα, αλλ΄ αχρείον)».

Πηγή: Έφημερίδα Το Βήμα-Χρ. Β. Μασσαλάς
Ο κ. Χρ. Β. Μασσαλάς είναι πρόεδρος ΔΕ Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και του Συμβουλίου Ανώτατης Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης.

Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή 7 Αυγούστου 2009

Απονομή ηθικής και υλικής αμοιβής...



Να υπενθυμίσουμε στον κ. Αθανασόπουλος πως όσο αφορά την ηθική επιβράβευση του κ. Νικολακάκου (είναι γνωστός στην περιοχή μας) έρχεται δεύτερος...Στις 25 Φεβρουαρίου 2009 τον είχαμε βραβεύσει μαζί με το πρώην πρωτοπαλίκαρο στο περιβάλλον κ. Ζαραφίδη (νυν προμηθειών) για τον υποκριτικό του ρόλο στη περιοχή μας...

Διαβάστε περισσότερα...

Η Ποντοκώμη σήμερα 07/08/2009



Διαβάστε περισσότερα...

Ζητά την ίδρυση Ογκολογικής Κλινικής στο Μποδοσάκειο το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου...

Επιτακτική ανάγκη να ενισχυθούν τα μέσα αντιμετώπισης και θεραπείας των καρκινοπαθών στην περιοχή της Εορδαίας θεωρεί το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΙΜΔΑ), το οποίο με επιστολή του προς τον διοικητή του Μποδοσάκειου νοσοκομείου ζητά την ίδρυση Ογκολογικής Κλινικής στο Μποδοσάκειο Νοσοκομείο, την άμεση επαναλειτουργία του τμήματος χημειοθεραπείας και την οργάνωση και λειτουργία του ιατρείου πόνου.
Στην επιστολή του το ΙΜΔΑ τονίζει ότι συνηγορεί θερμά υπέρ των παραπάνω αιτημάτων των καρκινοπαθών της περιοχής, καθώς όπως επισημαίνει, «τα αιτήματα του Συλλόγου Καρκινοπαθών Εορδαίας είναι απόλυτα δίκαια, ιδίως λαμβανομένου υπόψη του ειδικότερου προβλήματος της ατμοσφαιρικής ρύπανσης σε μια περιοχή όπου, όπως έχει κριθεί, δεν διασφαλίζεται επαρκώς το δικαίωμα των πολιτών στην υγεία, όπως αυτό προστατεύεται από την εσωτερική και διεθνή έννομη τάξη.
Είναι συνεπώς επιτακτική η ανάγκη στη συγκεκριμένη περιοχή να ενισχυθούν τα μέσα αντιμετώπισης και θεραπείας των καρκινοπαθών και των συνεπειών τους».
Το ΙΜΔΑ αναφέρει ακόμη ότι στην πάνω από 20 χρόνια ενασχόλησή του με τα ζητήματα της ευρύτερης περιοχής και κυρίως με το θέμα της εκτεταμένης ατμοσφαιρικής ρύπανσης, «το οποίο δυστυχώς συνέρχεται με την αύξηση των κρουσμάτων καρκίνου στην περιοχή». Σημειώνει μάλιστα ότι πρόσφατα, όπως είναι γνωστό, μετά από προσφυγή του (υπ' αριθμ. 30/2005), εκδόθηκε η από 6.12.2006 απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Κοινωνικών Δικαιωμάτων, η οποία υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο των Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης με την από 16.1.2008 απόφασή του με αριθμό CM/ResChuS (2008)1, με την οποία, μεταξύ άλλων, κρίθηκε ότι η χώρα μας, όσον αφορά τη συγκεκριμένη περιοχή, παραβιάζει το άρθρ. 11 του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, το οποίο προστατεύει το δικαίωμα των πολιτών στην υγεία.

Πηγή: Εφημερίδα Πτολεμέος-Ρ.Β.

Διαβάστε περισσότερα...

Ωφέλιμη ρύπανση...

Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 6 Αυγούστου 2009

Νέα πρόκληση από τον κ. Αθανασόπουλο - Προκλητικά bonus μεσούσης της κρίσης στα goldenboys της ΔΕΗ...

Νέα πρόκληση από τον κ. Αθανασόπουλο
Και οι επτά ήταν υπέροχοι…
Προκλητικά bonus μεσούσης της κρίσης στα goldenboys της ΔΕΗ
Όταν ξέσπασε η παγκόσμια κρίση, ο κ. Αθανασόπουλος για να δείξει ότι διδάσκεται – κατανοεί και συμπαρατάσσεται, με ένα νέο πνεύμα το οποίο διατρέχει το σύνολο των επιχειρήσεων και της οικονομίας, «μείωσε» για επικοινωνιακούς και μόνο λόγους το μισθό του και έκανε περικοπές στα bonus των στελεχών.
Τελικά απ’ ότι φαίνεται ο κ. Αθανασόπουλος και τα στελέχη του τίποτα δεν διδάχθηκαν από την κρίση. Εκμεταλλευόμενοι μια εντελώς πρόσκαιρη και συγκυριακή βελτίωση των οικονομικών αποτελεσμάτων της ΔΕΗ, κυρίως χάρις του ξεζουμίσματος του Ελληνικού λαού ξεχώρισαν εαυτούς από το σύνολο των στελεχών και του προσωπικού και επιβράβευσαν με bonus τους εαυτούς τους,

ü Λες και αυτοί μείωσαν τις τιμές καυσίμων,
ü Λες και αυτοί γέμισαν με νερά τις λίμνες,
ü Λες και αυτοί μείωσαν τη ζήτηση
ü Λες και αυτοί τροποποίησαν τον τρόπο υπολογισμού της Ο.Τ.Σ
ü Λες και αυτοί καθόρισαν τις κλιματολογικές συνθήκες και δεν είχαμε ακραία υψηλές ή χαμηλές θερμοκρασίες
ü Λες και αυτοί μόνοι τους χωρίς την συμβολή των εργαζομένων σε όλη την χώρα έφεραν τα θετικά αποτελέσματα.

Μπράβο κ. Αθανασόπουλε
Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει
Αλήθεια κ. Αθανασόπουλε, με ποια λογική επιβραβεύετε τους εαυτούς σας και όχι το σύνολο του προσωπικού;

Για ποιο λόγο ακριβώς παίρνετε bonus;

Ø Μήπως γιατί δεν φτιάχτηκε καμιά μονάδα της ΔΕΗ;
Ø Μήπως γιατί χρόνο με το χρόνο αποδυναμώνετε την ισχύ και την εμβέλειά της Επιχείρησης;
Ø Μήπως γιατί με την τακτική σας βάζετε από την πίσω πόρτα τους ιδιώτες;
Ø Μήπως γιατί αφήσατε όλες τις διευθύνσεις χωρίς προσωπικό;
Ø Μήπως για τα θανατηφόρα ατυχήματα που είχαμε και προκύπτουν από την ένταση και την πίεση που δημιουργούν οι ανάγκες και η έλλειψη προσωπικού;
Ø Μήπως γιατί γεμίσατε τη ΔΕΗ με εργολάβους και αναπτύξατε το φαινόμενο του δουλεμπορίου;
Ø Μήπως γιατί ακριβύνατε το ρεύμα και την πλήρωσαν οι καταναλωτές;
Ø Και για πολλά άλλα «μήπως» μικρά και μεγάλα;

κ. Αθανασόπουλε με τη στάση σας, και τις πρακτικές σας :

Ø Προκαλείτε την κοινωνία και
Ø Διαιρείτε και εξοργίζετε τους εργαζόμενους της ΔΕΗ
Κ. Αθανασόπουλε την ώρα που εξαφανίσατε 500 εκατ € κέρδος και ξεζουμίσατε τον Ελληνικό λαό με δυσβάστακτες αυξήσεις οποιοδήποτε bonus σε οποιονδήποτε είναι πρόκληση.

Εύγε κ. Υπουργέ, εάν καλύπτεται τέτοιες προκλητικές ενέργειες.


ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ

Διαβάστε περισσότερα...

"Οκ" για τα κοιτάσματα λιγνίτη...


Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκανε αποδεκτές τις δεσμεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης για άρση του μονοπωλίου της ΔΕΗ όσον αφορά την πρόσβαση στα κοιτάσματα λιγνίτη.
Όπως μεταδίδει το πρακτορείο Reuters, σε δήλωσή της η αρμόδια για θέματα ανταγωνισμού επίτροπος, κ. Neelie Kroes, δήλωσε ότι «η απόφαση της Κομισιόν διασφαλίζει ότι οι ανταγωνιστές της ΔΕΗ θα έχουν δίκαιη πρόσβαση στα κοιτάσματα λιγνίτη, που είναι ζωτικής σημασίας προκειμένου να μπορέσουν νέες εταιρείες να εισέλθουν στην ελληνική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας».
Σύμφωνα με την Κομισιόν, η ελληνική κυβέρνηση, έχει δεσμευτεί να δώσει δικαιώματα εκμετάλλευσης για τέσσερα κοιτάσματα λιγνίτη (σε Δράμα, Ελασσόνα, Βεύη και Βεγορα) μέσω δημόσιων διαγωνισμών από τους οποίους θα εξαιρείται η ΔΕΗ.

Πηγή: http://www.euro2day.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Ρωγμές σε σπίτια με ...ευθύνη της ΔΕΗ...


Στη μεγάλη πτώση του υδροφόρου ορίζοντα από τις εργασίες της ΔΕΗ οφείλονται, σύμφωνα με τους επιστήμονες του ΑΠΘ, οι ζημιές στα σπίτια του χωριού Ανάργυροι στη Φλώρινα Καταπέλτης κατά της ΔΕΗ είναι η μελέτη επιστημόνων του ΑΠΘ για τα αίτια των ρωγμών και τις βαριές βλάβες που παρουσιάζουν σχεδόν στο σύνολό τους τα 183 σπίτια του χωριού Ανάργυροι της Φλώρινας, το οποίο απέχει μόλις 200 μέτρα από ορυχείο της επιχείρησης.
Βαριές βλάβες παρουσιάζουν σχεδόν στο σύνολό τους τα 183 σπίτια του χωριού Ανάργυροι της Φλώρινας, το οποίο απέχει μόλις 200 μέτρα από ορυχείο της ΔΕΗ
Οι καθηγητές υδρογεωλογίας Γ. Σούλιος και σεισμολογίας Θ. Τσάπανος αποδίδουν το φαινόμενο στην τεχνητή πτώση από τη ΔΕΗ του υδροφόρου ορίζοντα κατά πολλές δεκάδες μέτρα, ώστε να μπορέσει να εκμεταλλευτεί το ορυχείο λιγνίτη.
«Οι ρωγμώσεις στα σπίτια δεν μπορούν να οφείλονται σε τεκτονική δράση», είπε ο κ. Τσάπανος.Αυτό το γεγονός, που επιτεύχθηκε με την άντληση νερού από γεωτρήσεις, προκάλεσε τη διολίσθηση (συνίζηση) του υπεδάφους, με αποτέλεσμα να υποστούν βαριές βλάβες τα σπίτια του οικισμού.
Η μελέτη καταρρίπτει μία προς μία τις αιτιάσεις της ΔΕΗ, που επί χρόνια απέδιδε τις ζημιές είτε σε σεισμούς είτε στις αγροτικές γεωτρήσεις, και αποτελεί ένα δυνατό όπλο στα χέρια της δημοτικής Αρχής στο αίτημά της για μετεγκατάσταση του χωριού.
Στις 15 Σεπτεμβρίου, ο δήμαρχος Αετού μαζί με τον νομάρχη και βουλευτές της Φλώρινας σκοπεύουν να καταθέσουν τα τελικά συμπεράσματα της μελέτης στον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της ΔΕΗ, Π. Αθανασόπουλο, ζητώντας του να προχωρήσει το θέμα της μετεγκατάστασης, με τον πρώτο να απειλεί με κινητοποιήσεις, ακόμα και με προσφυγή στα ευρωπαϊκά δικαστήρια, σε περίπτωση αρνητικής απάντησης. Εδώ και χρόνια, πολλοί από τους περίπου 450 κατοίκους των Ανάργυρων Φλώρινας κοιμούνται και ξυπνούν με τον φόβο να πέσει το σπίτι τους και να τους πλακώσει.
Το σύνολο των 183 σπιτιών έχουν υποστεί ρωγμώσεις, ενώ σε 17 απ αυτά οι τοίχοι «χάσκουν» με ανοίγματα πλάτους έως και 10 εκατοστών.
Για τα τελευταία, η αρμόδια Πολεοδομία Φλώρινας έχει στείλει στους ιδιοκτήτες ισάριθμες εκθέσεις επικινδυνότητας, καλώντας τους να επισκευάσουν άμεσα τα σπίτια τους ή αλλιώς να τα εγκαταλείψουν.
Το περιθώριο 4 μηνών που τους δόθηκε έχει παρέλθει και οι κάτοικοι παραμένουν στα επικίνδυνα σπίτια, καθώς δεν έχουν αλλού να μείνουν, ούτε την οικονομική δυνατότητα να τα επισκευάσουν.
Για περισσότερα από 15 χρόνια κάτοικοι και δημοτική Αρχή φωνάζουν πως αιτία των ζημιών είναι η δραστηριότητα της ΔΕΗ που διάνοιξε ορυχείο σε απόσταση 200 μέτρων από τα πρώτα σπίτια και ζητούν τη μετεγκατάσταση του χωριού με ευθύνη και έξοδα της επιχείρησης, ενώ στις πρόσφατες ευρωεκλογές απείχαν από τις κάλπες σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

«Προφάσεις»
Ολα αυτά τα χρόνια, η ΔΕΗ απαντούσε πως η ίδια δεν έχει καμία ευθύνη, αποδίδοντας το φαινόμενο τη μία σε υποτιθέμενα σεισμικά ρήγματα κάτω από το χωριό και την άλλη στην άντληση νερών από τις αγροτικές γεωτρήσεις. «Αυτές όλες ήταν προφάσεις εν αμαρτίαις και το ήξεραν ακόμα και στη ΔΕΗ, αλλά έπρεπε να το αποδείξουμε.
Με τη μελέτη αυτή αποδεικνύουμε επιστημονικά την αλήθεια και η ΔΕΗ πρέπει επιτέλους να αναλάβει την ευθύνη της», είπε στο «Εθνος» ο δήμαρχος Αετού Φλώρινας, που κατάγεται από τους Ανάργυρους, Σταύρος Αναστασιάδης.

Η ΜΕΛΕΤΗ
Καταρρίπτεται κατηγορηματικά η εκδοχή των σεισμών


Η μελέτη βρίσκεται σε εξέλιξη και τα πρώτα συμπεράσματά της παρουσιάστηκαν προχθές από τους δύο καθηγητές, σε εκδήλωση στους Αναργύρους.
«Φανταστείτε μια σκάφη σαν αυτή που έπλεναν οι γυναίκες παλιότερα, την οποία γεμίζουμε με νερό και άμμο.
Την τρυπάμε από κάτω, φεύγει το νερό και μένει μόνη της η άμμος, η οποία συρρικνώνεται. Αυτό συνέβη στους Ανάργυρους», είπε στο «Εθνος» ο επιστημονικός υπεύθυνος της μελέτης, καθηγητής υδρογεωλογίας στο ΑΠΘ, Γ. Σούλιος.
Το φαινόμενο ονομάζεται συνίζηση του υπεδάφους και αυτό είχε ως αποτέλεσμα τις ζημιές στα σπίτια στην επιφάνεια.
Ο καθηγητής απέρριψε τον ισχυρισμό που έχει διατυπωθεί από επιτελείς της ΔΕΗ ότι το φαινόμενο αυτό οφείλεται στην άντληση νερού από γεωργικές γεωτρήσεις, καθώς, όπως είπε, αυτές μπορούν να προκαλέσουν πτώση του υδροφόρου ορίζοντα μέχρι 10-20 μέτρα, ενώ για να προκληθεί συνίζηση απαιτείται πτώση πάνω από 50-70 μέτρα.
Κατηγορηματικά καταρρίπτεται και η εκδοχή των σεισμών, από τον καθηγητή σεισμολογίας Θ. Τσάπανο, που συμμετείχε στη μελέτη.
«Οι σεισμοί στην περιοχή είναι της τάξης του 1,5 έως 4,7 Ρίχτερ, όλοι μακριά, και δεν δίνουν έντονα φαινόμενα. Δεν είναι τέτοιας τάξης δονήσεις που να προκαλούν επιφανειακά φαινόμενα.
Οι ρωγμώσεις στα σπίτια δεν μπορούν να οφείλονται σε σεισμούς ή σε τεκτονική δράση κάποιων μικρορηγμάτων στην περιοχή», είπε κατηγορηματικά στο «Εθνος» ο κ. Τσάπανος.

Πηγή: Εφημερίδα Έθνος-ΒΑΣΙΛΗΣ ΙΓΝΑΤΙΑΔΗΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Η Ποντοκώμη σήμερα 06/08/2009...



Διαβάστε περισσότερα...

Συνέντευξη εκπροσώπου του Συλλόγου Περιβάλλοντος Μαυροδενδρίου στο Flash για τις καθημερινές υπερβάσεις των ορίων από τη ΔΕΗ...



Πηγή:http://mayrodendri.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη 5 Αυγούστου 2009

Πρόγραμμα απασχόλησης 2.000 ανέργων μέσω ΟΑΕΔ στη (Δ)ΕΗ Α.Ε...

Σε συμφωνία συνεργασίας προχώρησαν το Υπουργείο Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας και η ΔΕΗ για την απασχόληση στην Επιχείρηση 2.000 ανέργων για 2 χρόνια με έναρξη εφαρμογής του σχετικού προγράμματος από τις αρχές Σεπτεμβρίου 2009, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση.
Η σχετική απόφαση ελήφθη σήμερα, Τετάρτη 5 Αυγούστου 2009, ύστερα από σύσκεψη που πραγματοποίησαν η υπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας κα Φάνη Πάλλη-Πετραλιά και ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ Α.Ε. κ Παναγιώτης Αθανασόπουλος.
Στη σύσκεψη συμμετείχαν η υφυπουργός κα Σοφία Καλαντζάκου, ο διοικητής του ΟΑΕΔ κ. Γιώργος Βερναδάκης, η γενική διευθύντρια Ανθρωπίνων Πόρων & Οργάνωσης της ΔΕΗ κ. Ειρήνη Τζαννέτου και υπηρεσιακοί παράγοντες του υπουργείου και της Επιχείρησης.
Σε δηλώσεις του προς του δημοσιογράφους ο κ. Παναγιώτης Αθανασόπουλος ανέφερε τα ακόλουθα:
«Η ΔΕΗ, ως Κοινωνικά Υπεύθυνος Εργοδότης, κατανοώντας πλήρως τα κοινωνικά προβλήματα που έχει δημιουργήσει συγκυριακά η μεγάλη διεθνής ύφεση, η οποία έχει επηρεάσει και τη χώρα μας, συμμετέχει στο πρόγραμμα απασχόλησης ανέργων, στηρίζοντας την πρωτοβουλία του Υπουργείου Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας, με κύριο στόχο την ενίσχυση της απασχόλησης και τη δημιουργία νέων εισοδημάτων.
Η ΔΕΗ έχει τη δυνατότητα να προσφέρει ευκαιρίες απόκτησης εργασιακής εμπειρίας σε 2.000 ανέργους ανά την Ελλάδα με διετή απασχόληση.
Οι προδιαγραφές των ειδικοτήτων, ικανοτήτων και εμπειριών θα καθορισθούν από τη ΔΕΗ και θα αφορούν τεχνικό προσωπικό, υπαλλήλους γραφείου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, προσωπικό για βοηθητικές εργασίες, καθώς επίσης και προσωπικό τεχνολογικής εκπαίδευσης.
Η απασχόληση ανέργων στη ΔΕΗ παρέχει σημαντικές προοπτικές επαγγελματικής αποκατάστασης και επανένταξης στην αγορά εργασίας. Γιατί, όσοι απασχοληθούν, αποκτώντας συγκεκριμένη τεχνογνωσία και κατάρτιση, θα είναι περισσότερο κατάλληλα προετοιμασμένοι να επανενταχθούν στο ενεργό εργασιακό δυναμικό της χώρας.
Οι πολύτιμες εμπειρίες και η προϋπηρεσία που θα αποκτήσουν κατά την διάρκεια της απασχόλησής τους στη ΔΕΗ, τη μεγαλύτερη επιχείρηση της χώρας, θα τους εξασφαλίσουν πολύ καλύτερες εργασιακές προοπτικές και μεγαλύτερες δυνατότητες να καλύπτουν ανάγκες των επιχειρήσεων ή του Δημοσίου.
Τα οφέλη από αυτή την πολιτική θα είναι πολλαπλά για όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη:
• Μεγάλος αριθμός ανέργων θα ενταχθεί άμεσα στο ανθρώπινο δυναμικό της Επιχείρησης εξασφαλίζοντας απασχόληση και δυνατότητες μεγαλύτερης εξειδίκευσης και ένα καλλίτερο βιοτικό επίπεδο για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.
• Οι Τοπικές Κοινωνίες θα έχουν αύξηση της απασχόλησης και μείωση του αριθμού των ανέργων τους και, ενίσχυση των εισοδημάτων.
• Η ΔΕΗ θα βελτιώσει τη συνολική λειτουργική αποτελεσματικότητά της παρέχοντας καλλίτερες υπηρεσίες προς τους πελάτες της, μέσα από την κατάλληλη εκπαίδευση και αξιοποίηση των ανέργων που θα απασχοληθούν».

Πηγή:Euro2day.gr

Σε καθεστώς ομηρίας θα εντάξει η (Δ)ΕΗ Α.Ε όλο αυτό τον κόσμο, προκειμένου και να κάνει τη δουλειά της ως Α.Ε αλλά και να βελτιώσει τους "δείκτες" ανεργίας στην περιοχή μας...
Μεγάλος αριθμός ανέργων θα ενταχθεί άμεσα στο ανθρώπινο δυναμικό της Επιχείρησης εξασφαλίζοντας απασχόληση και δυνατότητες μεγαλύτερης εξειδίκευσης και ένα καλλίτερο βιοτικό επίπεδο για τους ίδιους και τις οικογένειές τους...με μικρό κόστος για την επιχείρηση και ιδίως προσωρινό κόστος με επιδότηση ΟΑΕΔ...
Οι Τοπικές Κοινωνίες θα έχουν αύξηση της απασχόλησης και μείωση του αριθμού των ανέργων τους προσωρινά χωρίς να διαμαρτύρονται για τα "διάφορα" που προκαλεί στις τοπικές κοινωνίες...Επίσης αυξάνει τους ψηφοφόρους των τοπικών αρχόντων...
Η ΔΕΗ θα βελτιώσει τη συνολική λειτουργική αποτελεσματικότητά της παρέχοντας καλλίτερες υπηρεσίες προς τους πελάτες της, μέσα από την κατάλληλη εκπαίδευση και αξιοποίηση των ανέργων που θα απασχοληθούν...μειώνοντας το κόστος που θα απαιτούνταν για τις ανάλογες υπηρεσίες από μόνιμους υπαλλήλους...
Προβάλλουν ως κατόρθωμα κάτι που υποβαθμίζει την νοημοσύνη των πολιτών...

Διαβάστε περισσότερα...

Η Ποντοκώμη σήμερα 05/08/2009...



Διαβάστε περισσότερα...

Κονδύλι 25 εκατ. για απορρύπανση εδαφών ενέκρινε το ΥΠΕΧΩΔΕ...

AΠOΦAΣH για τη χρηματοδότηση έργων αποκατάστασης εδαφών που έχουν ρυπανθεί, συνολικού κόστους 25 εκατ. ευρώ, υπέγραψε χθες ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γ. Σουφλιάς.
Oπως επισήμανε ο υπουργός, η χρηματοδότηση εντάσσεται στο επιχειρησιακό πρόγραμμα «Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη» και αφορά περιοχές όπου έχει διαπιστωθεί ρύπανση των εδαφών και των υδάτων, υπόγειων και επιφανειακών, από την ανεξέλεγκτη διάθεση βιομηχανικών αποβλήτων, καθώς και από άλλες δραστηριότητες.
«Η ρύπανση αυτή αποτελεί διαχρονική απειλή για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον», υπογράμμισε ο κ. Σουφλιάς και πρόσθεσε ότι το ΥΠΕΧΩΔΕ «προχωρεί στη χρηματοδότηση έργων αποκατάστασης χώρων που έχουν ρυπανθεί από παρελθούσα βιομηχανική ή συναφή δραστηριότητα, για τα οποία δεν υπάρχει υπόχρεος ιδιοκτήτης, όπως είναι οι περιοχές Θορικού, Λαχανόκηπων Θεσσαλονίκης και το Ζιδάνι Κοζάνης».
Συγκεκριμένα, το έργο αποκατάστασης αποθέσεων αμιάντου και μεταλλείου αμιάντου στην περιοχή Ζιδάνι Κοζάνης αποτελεί το μεγαλύτερο έργο περιβαλλοντικής αποκατάστασης μολυσμένου εδάφους στην Ελλάδα. Χρηματοδοτήθηκε ήδη από το ΥΠΕΧΩΔΕ, μέσω του προγράμματος ΕΠΠΕΡ, με 6,2 εκατομμύρια ευρώ και με την υπάρχουσα σύμβαση μέχρι τον Νοέμβριο αποκαθίσταται μία περιοχή περίπου 340 στρεμμάτων. Η ολοκλήρωση του έργου έχει ενταχθεί στο ΕΣΠΑ με προϋπολογισμό 16 εκατ. ευρώ και αφορά την αποκατάσταση της υπολειπόμενης έκτασης και των εγκαταστάσεων.
Επίσης, το ΥΠΕΧΩΔΕ χρηματοδοτεί το έργο αποκατάστασης της παραλίας Θορικού στο Λαύριο. Πρόκειται για έκταση 100 στρεμμάτων, μολυσμένη με θειούχα μεταλλευτικά απόβλητα, όγκου 200.000 κυβικών μέτρων. Τα έργα αποκατάστασης περιλαμβάνουν απομάκρυνση και επεξεργασία ενός μέρους των αποθέσεων, σταθεροποίηση των υπολειπόμενων αποθέσεων με ασβεστόλιθο και κάλυψη με κατάλληλα υλικά, όπως έδαφος ή άμμος θαλάσσης, ανάλογα με την τελική χρήση του χώρου.

Πηγή: Express.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Οι αρρώστιες που θεωρούνται ιάσιμες σκοτώνουν πιο πολλούς από τον ιό...

Περισσότεροι από 35 εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από αρρώστιες που θεωρούνται ιάσιμες, αλλά και από παθήσεις που οφείλονται στον στρεσογόνο και κακής ποιότητας σύγχρονο τρόπο ζωής.
Την ίδια ώρα και ενώ οι γιατροί συνιστούν σύνεση, έχει χαθεί η... παγκόσμια ψυχραιμία και η νέα γρίπη Α (Η1Ν1) φαντάζει απειλητική, καθώς κάποιοι επιστήμονες εκτιμούν ότι θα νοσήσει το 1/3 του πλανήτη.
Οι αρρώστιες που θεωρούνται ιάσιμες σκοτώνουν πιο πολλούς από τον ιό
Κάποιοι πυροδοτούν την ανασφάλειά μας με αποτέλεσμα οι εκατομμύρια θάνατοι που χρόνια καταγράφονται από μαλάρια, διάρροια, πνευμονία αλλά και από υποσιτισμό, καρδιαγγειακά προβλήματα και τη μόλυνση της ατμόσφαιρας μας αφήνουν αδιάφορους.
Οι αριθμοί που κατά καιρούς δίνει στη δημοσιότητα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας καθίστανται τρομακτικοί, ειδικά όταν κανείς διαπιστώνει ότι η λύση για κάποιους από τους εκατομμύρια αυτούς θανάτους είναι τόσο εξόφθαλμη και εξαιρετικά χαμηλού κόστους.
Τρία εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από μαλάρια (ελονοσία) ενώ θα μπορούσαν να είχαν σωθεί αν είχαν μια... κουνουπιέρα!!!
Κάθε χρόνο παγκοσμίως πεθαίνουν δύο εκατομμύρια παιδιά από διάρροια, ενώ και αυτά θα μπορούσαν σήμερα να ζουν αν τους είχε χορηγηθεί ένα σιρόπι το κόστος του οποίου μόλις που αγγίζει τα... 25 σεντς!!!
Κάθε μέρα 6.000 άνθρωποι πεθαίνουν από ασθένειες που σχετίζονται με το AIDS, ενώ 8.200 άνθρωποι προσβάλλονται από τον θανατηφόρο ιό.
Από υποσιτισμό πεθαίνουν κάθε χρόνο έξι εκατομμύρια παιδιά πριν κλείσουν το πέμπτο έτος της ηλικίας τους.
Κάθε λεπτό, μία γυναίκα πεθαίνει κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή της γέννας, γεγονός που σημαίνει ότι 1.440 γυναίκες καθημερινά (529.000 τον χρόνο) χάνουν τη ζωή τους από επιπλοκές κατά την κύηση.
Καρδιαγγειακά νοσήματα και εγκεφαλικά επεισόδια αποτελούν τη συχνότερη αιτία θνησιμότητας παγκοσμίως, με 17,5 εκατομμύρια ζωές που χάνονται κάθε χρόνο.
Εκτιμάται ότι ο αριθμός των διαβητικών θα ξεπεράσει τα 350 εκατομμύρια το 2025, ενώ κάθε 10 δευτερόλεπτα ένα άτομο πεθαίνει από διαβήτη.
Εξαιρετικά μηδαμινού κόστους είναι και τα εμβόλια για την ιλαρά και την πνευμονία - ασθένειες θεραπεύσιμες στον εξελιγμένο κόσμο, οι οποίες εξακολουθούν, όμως, να είναι υπεύθυνες για τον θάνατο δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως κάθε χρόνο.
Η καταστροφή του περιβάλλοντος ευθύνεται για το 20-25% των θανάτων, καθώς μόνο από τη μόλυνση της ατμόσφαιρας (κυρίως στις αναπτυγμένες χώρες) πεθαίνουν ετησίως 3 εκατομμύρια άνθρωποι.
Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από το αμόκ που είχε καταλάβει τον κόσμο με τη γρίπη των πτηνών και... αποψίλωναν κτηνοτροφικές μονάδες και κοτέτσια χάριν πανικού... Μοναδικό θέμα συζήτησης ήταν η γρίπη των πτηνών, καθώς υπήρξαν συνέπειες και μάλιστα αρνητικές. Η συγκεκριμένη γρίπη είχε προκαλέσει μέσα σε μία επταετία τον θάνατο 250 ατόμων παγκοσμίως, ενώ αναλογικά καταγράφονταν 35 θάνατοι τον χρόνο.
Τώρα μας ταλαιπωρεί η γρίπη των χοίρων που ξεκίνησε από το Μεξικό και εξαπλώθηκε παντού ως η νέα γρίπη Α (Η1Ν1) από την οποία αναμένεται να νοσήσει πολύ μεγάλο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού, σύμφωνα με την επιστημονική κοινότητα.
Η είδηση ήρθε εκεί κοντά στην εκπνοή του Μάρτη και εν μέσω μιας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, που ενώ ακόμα βιώνουμε τις συνέπειές της, παρ όλα αυτά ελάχιστα αναφερόμαστε σε αυτήν.
Σίγουρα η ανησυχία είναι μεγάλη και εύλογη, εφόσον οι νεκροί από τη νέα γρίπη μέσα σε αυτό το τετράμηνο υπολογίζονται περίπου στους 800, αλλά η κοινή γρίπη σκοτώνει μισό εκατομμύριο ανθρώπους τον χρόνο εδώ και πολλά χρόνια...

Πηγή: Εφημερίδα Έθνος

Διαβάστε περισσότερα...

ΑΗΣ Πτολεμαΐδας: το χρονικό μιας κοροϊδίας...


Ποιός μπορεί να ξεχάσει το ντελίριο ενθουσιασμού από διάφορους τοπικούς κομματικούς και κοινοβουλευτικούς κυβερνητικούς παράγοντες, όταν, όλως τυχαίως, λίγες μέρες πριν τις ευρωεκλογές, βγήκε η περίφημη ανακοίνωση του ΔΣ της ΔΕΗ περί της μονάδας V του ΑΗΣ Πτολεμαΐδας; Δηλώσεις επί δηλώσεων, ανακοινώσεις, χαρές και πανηγύρια, συγχαρητήρια ο ένας στον άλλο και συλλογική ευγνωμοσύνη προς την κυβέρνηση, η οποία, ω! του θαύματος, έσωσε τον τόπο!
Μέσα σε αυτό το κλίμα πνίγηκε ο σκεπτικισμός κάποιων ότι επρόκειτο απλώς για μια προεκλογική φούσκα, για ακόμα ένα κρίκο στην ατελείωτη αλυσίδα της κοροϊδίας που η κυβέρνηση έχει επιφυλάξει για την περιοχή μας εδώ και πεντέμισι χρόνια με το θέμα του ΑΗΣ Πτολεμαΐδας και την αντικατάσταση των παλαιών μονάδων με νέες, σύγχρονης αντιρρυπαντικής τεχνολογίας.
Όμως το πράγμα ήταν από την αρχή ξεκάθαρο. Η ανακοίνωση περιείχε όρους, προϋποθέσεις και προαπαιτούμενα, ενώ δεν υπήρχε κανένα χρονοδιάγραμμα έργων. Αλλά το κυριότερο ήταν ότι έγινε μέσα στην προεκλογική περίοδο, με σκοπό να εξυπηρετήσει απλώς τις προεκλογικές σκοπιμότητες μιας κυβέρνησης που θυμίζει τον πνιγμένο που πιάνεται από τα μαλλιά του. Λίγο καιρό μετά, το πράγμα ξεκαθάρισε πλήρως, το έργο δεν πρόκειται να γίνει ποτέ από αυτή την κυβέρνηση, η οποία ποτέ δεν το πίστεψε και η οποία εξάλλου σε ελάχιστους μήνες θα είναι μια κακή και τραγική ανάμνηση.
Όπως είναι γνωστό, ο Ν. 3175/2003, στο πλαίσιο της απελευθέρωσης της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, έδινε το δικαίωμα στη ΔΕΗ να προβεί στην αντικατάσταση παλαιών μονάδων με νέες σύγχρονης αντιρρυπαντικής τεχνολογίας. Το αυτονόητο, αυτό που όλοι ανέμεναν από το 2004, αυτό που οι πάντες θεωρούσαν ως πρώτο και άμεσο βήμα στο πλαίσιο της άσκησης αυτού του δικαιώματος, ήταν η άμεση και με ταχύτατους ρυθμούς αντικατάσταση των μονάδων του ΑΗΣ Πτολεμαΐδας, που είναι οι παλαιότερες και πλέον ρυπογόνες μονάδες της ΔΕΗ. Αυτό αποτελούσε την πρώτη και μεγαλύτερη ηθική υποχρέωση της πολιτείας προς την περιοχή μας, που για τόσα χρόνια έχει τόσο μεγάλη προσφορά στην ελληνική κοινωνία και οικονομία, με τεράστιο κόστος στο περιβάλλον και στην ποιότητα ζωής των κατοίκων της. Κανείς δεν μπορούσε τότε να φανταστεί κάτι άλλο, κανείς δεν μπορούσε να σκεφτεί ότι δεν θα ξεκινούσε άμεσα η αντικατάσταση των μονάδων, κανείς δεν μπορούσε τότε να προβλέψει ότι σήμερα, σχεδόν έξι χρόνια μετά, δεν θα λειτουργούσαν ήδη οι νέες μονάδες. Και όμως, το αυτονόητο έμελλε να γίνει σήριαλ, με πολλούς πρωταγωνιστές που επί χρόνια υπόσχονται και με πολλούς θεατές που επί χρόνια παρακολουθούν μια μακρόσυρτη παράσταση χωρίς τέλος.
Το σήριαλ των υποσχέσεων ξεκίνησε το Σεπτέμβριο του 2004, με την επίσκεψη του τότε προέδρου της ΔΕΗ κου Παλαιοκρασσά, που μας διαβεβαίωνε σε όλους τους τόνους ότι ξεκινάει άμεσα η αντικατάσταση των μονάδων. Από τότε πέρασαν πέντε χρόνια, άλλαξαν δυο-τρεις πρόεδροι στη ΔΕΗ, τρεις-τέσσερις υπουργοί ανάπτυξης και όλοι, μα όλοι, δεσμεύονταν για την αντικατάσταση των μονάδων του ΑΗΣ Πτολεμαΐδας, θέτοντας μάλιστα συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα που βέβαια όλα μα όλα παραβιάστηκαν. Κάποια στιγμή έφεραν και το διοικητικό συμβούλιο της ΔΕΗ να συνεδριάσει στην Πτολεμαΐδα, σε μια κίνηση εντυπωσιασμού ότι δήθεν ενδιαφέρονται για τον τόπο μας. Ήρθαν και γενικοί γραμματείς, εξαγγέλλοντας διάφορα, ήρθαν υπουργοί, μετά έγιναν εκλογές και ξαναήρθαν υπουργοί και άλλοι πρόεδροι της ΔΕΗ και πάει λέγοντας. Και τέλος, ήρθαν τα πρόσφατα γεγονότα που επιβεβαιώνουν ξεκάθαρα ότι η κοροϊδία των πολιτών του Νομού μας και ιδιαίτερα της Εορδαίας έχει αναχθεί από αυτήν την κυβέρνηση σε επιστήμη.
Ενώ, λοιπόν, σήμερα οι νέες μονάδες σύγχρονης αντιρρυπαντικής τεχνολογίας θα μπορούσαν και θα έπρεπε ήδη να λειτουργούν, είχαμε για χρόνια όλα αυτά τα σούρτα-φέρτα και την αλληλουχία δηλώσεων, υποσχέσεων, εξαγγελιών και δεσμεύσεων και παράλληλα μηδενικού έργου. Πριν δυο – τρεις μέρες είχαμε, τον τελευταίο κρίκο στην αλυσίδα της κοροϊδίας, την επιστολή του προέδρου της ΔΕΗ που λέει και δεσμεύεται και πάλι για διάφορα.
Όμως ποιός τους πιστεύει πλέον; Ποιός δίνει βάση σε αυτά που ανακοινώνουν κάθε τρεις και λίγο με διάφορες αφορμές; Πώς μπορεί να χαρακτηριστεί μια κυβέρνηση που επί πεντέμισι χρόνια κοροϊδεύει τους πολίτες και δεν κάνει αυτό που πρέπει άμεσα να κάνει; Πώς μπορεί να χαρακτηριστούν αυτοί που πανηγυρίζουν επειδή η κυβέρνηση έδειξε προεκλογικά μια θολή πρόθεση να κάνει κάτι κάποτε στο ασαφές μέλλον; Ποιός πλέον δεν βλέπει ότι αυτή η κυβέρνηση ποτέ δεν είχε την πρόθεση να προχωρήσει αυτό το έργο, γιατί υπηρετούσε άλλα συμφέροντα; Πού είναι τώρα όλοι αυτοί που πανηγύριζαν; Ποιός μπορεί να δώσει βάση σε όσα θα πουν από εδώ και πέρα, που και πάλι βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο; Ποιός μπορεί να δώσει βάση σε όσα θα πουν αυτοί που σε λίγους μήνες θα αποτελούν ένα κακό παρελθόν και το ξέρουν πια και οι ίδιοι πάρα πολύ καλά;

Λαζαρος Λωτίδης

Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη 4 Αυγούστου 2009

Επιστολή του προέδρου της ΔΕΗ Τ. Αθανασόπουλου στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ...

ME αφορμή δημοσίευμα-σχόλιο της ΕΞΠΡΕΣ στις 30 Ιουλίου 2009 για το θέμα που έχει δημιουργηθεί στη ΔΕΗ μεταξύ της διοίκησης και των συνδικαλιστών της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ σχετικά με τον διαγωνισμό κατασκευής μονάδας φυσικού αερίου στη Μεγαλόπολη, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας Παναγιώτης Αθανασόπουλος απέστειλε επιστολή στην εφημερίδα μας, την οποία και δημοσιεύουμε. Η επιστολή, με ημερομηνία 3 Αυγούστου 2009, έχει ως εξής :

«Κύριε Διευθυντά,


Με πολύ μεγάλη προσοχή διάβασα το κύριο άρθρο της έγκριτης εφημερίδας σας με τίτλο “Ζητούνται απαντήσεις από όλους για τη ΔΕΗ” που δημοσιεύθηκε την Παρασκευή, 30 Ιουλίου 2009.
Θέλω να σας συγχαρώ για την προσέγγιση και τις επισημάνσεις που κάνετε για ένα τόσο σημαντικό θέμα, όπως είναι αυτό της παρεμπόδισης συνεδριάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΗ από τους συνδικαλιστές. Γιατί, το θέμα αυτό έχει ευρύτερη σημασία, όχι μόνο γιατί αφορά τη ΔΕΗ –τη μεγαλύτερη επιχείρηση της χώρας– αλλά επειδή, ταυτόχρονα με αυτό, θίγεται το ευρύτερο ζήτημα του τρόπου της Εταιρικής Διακυβέρνησης στη χώρα μας.
Η Διοίκηση της ΔΕΗ –αν και δυσκολεύεται σημαντικά στο έργο της– κατανοεί πλήρως ότι τέτοιες συμπεριφορές πηγάζουν από αντιλήψεις και νοοτροπίες που έχουν καλλιεργηθεί επί μακρόν, αλλά και από την έλλειψη μιας ευρύτερα παγιωμένης σύγχρονης εταιρικής κουλτούρας, που προβλέπει διακριτούς ρόλους τόσο μέσα σε μια επιχείρηση, όσο και μεταξύ όλων των ενδιαφερομένων μερών. Αυτή η παρατηρούμενη συμπεριφορά ανοχής εκ μέρους πολλών εμπλεκόμενων μερών, από άμεσα ενδιαφερόμενους έως και παρατηρητές, ενισχύει περαιτέρω την εμφάνιση συμπεριφορών επιβολής απόψεων και όχι εποικοδομητικού διαλόγου με διακριτούς ρόλους.
Η κύρια πηγή εξουσίας για την άσκηση διοίκησης και τη διαχείριση των εταιρικών υποθέσεων είναι, σε μια πολυμετοχική επιχείρηση, το Διοικητικό Συμβούλιο μέσα στις συγκεκριμένες αρμοδιότητες και τους σκοπούς που του έχουν θέσει οι μέτοχοι της εταιρίας διά του Καταστατικού της. Επομένως, το Διοικητικό Συμβούλιο –και μόνον αυτό–είναι εκείνο που έχει την ευθύνη να παίρνει τις αποφάσεις που εξυπηρετούν το συμφέρον της Επιχείρησης και κατατείνουν στην επίτευξη του εταιρικού σκοπού.
Oταν αυτή η θεμελιώδης αρχή Εταιρικής Διακυβέρνησης αμφισβητείται, και μάλιστα εμπράκτως, από ομάδες που επιθυμούν να επιβάλουν την άποψή τους στα θεσμικά αρμόδια όργανα μιας εταιρίας, οι συγκρούσεις είναι σχεδόν αναπόφευκτες. Οι εκπρόσωποι των εργαζομένων, και άλλοι κατά περίπτωση φορείς, πιστεύουν πως, εάν δεν συμφωνούν στις προτάσεις που εκάστοτε τίθενται, πρέπει οι αποφάσεις των αρμόδιων οργάνων να παίρνονται αναλόγως. Σύμφωνα, όμως, με τις αρχές μιας διαλεκτικής κοινωνίας, η διάσταση απόψεων επιλύεται μέσω του διαλόγου μεταξύ αυτών που έχουν την ευθύνη της απόφασης και σε κάθε περίπτωση οι αποφασίζοντες φέρουν την ευθύνη των πράξεών τους.
Η Διοίκηση της ΔΕΗ πάντοτε επεδίωκε και επιδιώκει να έχει ένα εποικοδομητικό διάλογο με όλα τα ενδιαφερόμενα για την Επιχείρηση μέρη (stakeholders), ιδίως με τους εκπροσώπους των εργαζομένων και να τους ενημερώνει για σημαντικά θέματα της Εταιρίας που τους αφορούν και σχετίζονται με τον ρόλο τους. Περαιτέρω διάλογος με εκπροσώπους εργαζομένων γίνεται και στις συνεδριάσεις του Διοικητικού μας Συμβουλίου, στο οποίο μετέχουν ως μέλη δύο εκπρόσωποι των εργαζομένων. Επομένως, υπάρχει συνεχής και υπεύθυνη ενημέρωση των εκπροσώπων των εργαζομένων.
Oμως, σε κάθε επιχείρηση το Διοικητικό Συμβούλιο είναι εκείνο που παίρνει τις τελικές αποφάσεις, ομόφωνα ή κατά πλειοψηφία. Σε περίπτωση που διακόπτονται βιαίως συνεδριάσεις του από εκπροσώπους των εργαζομένων ή άλλων φορέων, τέτοιες ενέργειες όχι μόνο δημιουργούν δυσχέρειες στην ομαλή λειτουργία μιας επιχείρησης αλλά ανατρέπουν βασικές αρχές της Εταιρικής Διακυβέρνησης, καθώς και τη θέση και επιρροή των μετόχων της εταιρίας.
Επιπλέον, σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η επιβολή απόψεων και ενεργειών, ιδίως όταν αυτές στρέφονται τόσο κατά των δικαιωμάτων των μετόχων και του Διοικητικού Συμβουλίου, όσο και κατά της απαίτησης του Κοινωνικού Συνόλου για μια ΔΕΗ ισχυρή, που θα εξασφαλίζει καλύτερες υπηρεσίες προς τους πελάτες της.
Εμείς από την πλευρά μας, ως Διοίκηση της ΔΕΗ, θα συνεχίσουμε να καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια, ώστε να αναπτυχθεί και να ωριμάσει και στην εταιρία μας ο θεσμός της Εταιρικής Διακυβέρνησης που θα συμβάλει ουσιωδώς στη βελτίωση της συνολικής λειτουργίας της. Σε αυτή την προσπάθεια –που στην πραγματικότητα αφορά όλη τη χώρα– κάθε φωνή, όπως αυτή της εφημερίδας σας, που θα κατατείνει στην ίδια κατεύθυνση, είναι όχι μόνο καλοδεχούμενη αλλά και αναγκαία.

Με τιμή
Παναγιώτης Αθανασόπουλος

Πηγή: Express.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Ψαλίδι στις ΑΠΕ; Όχι ευχαριστώ!...

Αθήνα, 4-8-2009
ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΟΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ

Ψαλίδι στις ΑΠΕ; Όχι ευχαριστώ!

Ταφόπλακα στην ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ) στη χώρα μας επιχειρεί να βάλει το Συμβούλιο Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής (ΣΕΕΣ), καταγγέλλουν η Greenpeace και φορείς της αγοράς. Χωρίς καμία επιστημονική τεκμηρίωση, ως όφειλε, και αφού απέτυχε να περάσει τον λιθάνθρακα στο ενεργειακό μίγμα, το ΣΕΕΣ προτείνει τη δραστική περικοπή των ΑΠΕ, στο όνομα μάλιστα της εξοικονόμησης ενέργειας. Σε κοινή τους ανακοίνωση, η Ελληνική Επιστημονική Ένωση Αιολικής Ενέργειας (ΕΛΕΤΑΕΝ), ο Ελληνικός Σύνδεσμος Ηλεκτροπαραγωγών από ΑΠΕ (ΕΣΗΑΠΕ), ο Σύνδεσμος Εταιριών Φωτοβολταϊκών (ΣΕΦ) και η Greenpeace, επισημαίνουν πως η τυχόν υιοθέτηση των προτάσεων του ΣΕΕΣ θα σημάνει την αναιμική ανάπτυξη των καθαρών πηγών ενέργειας στη χώρα μας και την ακύρωση χιλιάδων πράσινων επενδύσεων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την τοπική ανάπτυξη και την απασχόληση.
Η πρώτη “Έκθεση Μακροχρόνιου Ενεργειακού Σχεδιασμού” (2007) αποδείχθηκε στην πράξη εξαιρετικά βραχυχρόνια και ανεπαρκής και αποσύρθηκε τρεις μήνες μετά από την παρουσίασή της, ξεσηκώνοντας θύελλα διαμαρτυριών. Ένα χρόνο μετά ακολούθησε η δεύτερη έκθεση, η οποία εξυμνούσε τις χάρες του λιθάνθρακα και της πυρηνικής ενέργειας, περιθωριοποιώντας στην ουσία τις ΑΠΕ και αμφισβητώντας ευθέως τις ευρωπαϊκές και διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας μας (Πρωτόκολλο του Κιότο, νέα Κοινοτική Οδηγία για τις ΑΠΕ, κ.α.). Αφού στη συνέχεια αδειάστηκε κανονικά και κατ’ επανάληψη από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Ανάπτυξης, για τις υπέρ του λιθάνθρακα και της πυρηνικής ενέργειας επιλογές του, τώρα το ΣΕΕΣ αλλάζει τακτική, αλλά όχι βέβαια και τις διακαείς επιθυμίες και στόχους του.
Στη νέα “Έκθεση Μακροχρόνιου Ενεργειακού Σχεδιασμού”, η οποία δημοσιοποιήθηκε στο τέλος Ιουλίου 2009, όλες οι προβλέψεις και προτάσεις του ΣΕΕΣ βασίζονται σε ένα νέο εφεύρημα: στην εξωπραγματική -με τα σημερινά μέτρα και πολιτικές- μείωση της κατανάλωσης ενέργειας μέχρι το 2020, η οποία κατά το ΣΕΕΣ θα σημειώσει περαιτέρω πτώση 15% σε σχέση με τις αντίστοιχες προβλέψεις της Έκθεσης του 2008. Η δραματική αυτή βουτιά στη συνολική εθνική κατανάλωση ενέργειας το 2020, ιδιαίτερα στην ηλεκτρική (από 87,9 TWh το χρόνο της περσινής πρόβλεψης, σε 74,1 TWh τώρα!), δικαιολογείται από το ΣΕΕΣ λόγω της οικονομικής κρίσης, η οποία -πάντα κατά το ΣΕΕΣ- θα διαρκέσει στη χώρα μας ολόκληρη την περίοδο 2010-2020! Θα ήταν ευχής έργο να πετύχουμε ένα τόσο φιλόδοξο στόχο με εξοικονόμηση ενέργειας. Μόνο που για να συμβεί κάτι τέτοιο, απαιτούνται μέτρα, πολιτικές και κίνητρα, τα οποία σήμερα απουσιάζουν και τα οποία βέβαια δεν προσδιορίζει η έκθεση του ΣΕΕΣ.
Για να ολοκληρώσει το καταστροφικό κατά των ΑΠΕ έργο του, προτείνει και τη συνολική αξιολόγηση (και μαζική απόρριψη) των αιτήσεων ΑΠΕ που έχουν ήδη υποβληθεί και εκκρεμούν στη ΡΑΕ, “εάν χρειάζεται και με νομοθετική ρύθμιση”, με το αιτιολογικό ότι η έγκρισή τους απειλεί την ευστάθεια του Συστήματος και ότι “ο συνολικός σχεδιασμός για τις ΑΠΕ δεν ανταποκρίνεται σε ρεαλιστικά δεδομένα για τη χώρα μας”. Άλλο ένα τεράστιο πισωγύρισμα, δηλαδή, στην πολύπαθη ανάπτυξη των ΑΠΕ στη χώρα μας.
Η έκθεση του ΣΕΕΣ δικαιώνει, τελικά, τον τίτλο της: είναι απλά μία έκθεση ιδεών και ένα ευχολόγιο. Δεν αποτελεί δομημένο ενεργειακό σχεδιασμό. Δεν απαντά στα πιεστικά ερωτήματα για το πώς θα προσεγγίσουμε τους στόχους του 2020 και δεν κάνει καμία αναφορά στην υποχρέωση σύνταξης Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τις ΑΠΕ (σύμφωνα με τη νέα Οδηγία 2009/28/ΕΚ). Σημειώνεται ότι η πρώτη φάση αυτής της έκθεσης θα πρέπει να κατατεθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο τέλος Δεκεμβρίου του τρέχοντος έτους. Επιπλέον, σε όλο το κείμενο υπάρχει διάχυτη η απογοήτευση του ΣΕΕΣ για το γεγονός ότι η πολιτική και κοινωνική συγκυρία δεν επιθυμεί λιθάνθρακα και πυρηνικά ως επιλογή στον εθνικό ενεργειακό μας σχεδιασμό! Όταν η συντριπτική πλειοψηφία των ευρωπαϊκών χωρών με πολύ φτωχότερο δυναμικό ΑΠΕ από την Ελλάδα, επενδύουν σε αυτές και τις χρησιμοποιούν ως μοχλό επιτάχυνσης της ανάπτυξης, η χώρα μας θα εμμείνει στο πιο ρυπογόνο καύσιμο με το επιχείρημα ότι εισερχόμαστε σε μια περίοδο 10ετούς οικονομικής ύφεσης;
Είναι καιρός η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Ανάπτυξης, η οποία σε κάθε ευκαιρία διατρανώνει την πίστη της και την αποφασιστική της στήριξη στην πράσινη ανάπτυξη, να ξαναδεί και την ουσία του μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού, αλλά και το ρόλο του ΣΕΕΣ, αφού μέχρι σήμερα ο ρόλος αυτός μόνος εποικοδομητικός δεν υπήρξε.

Για περισσότερες πληροφορίες:

Greenpeace, Δημήτρης Ιμπραήμ, 210 3806374-5, 6979443305
ΕΛΕΤΑΕΝ, Γιάννης Τσιπουρίδης, 6972338150
ΕΣΗΑΠΕ, Νίκος Βασιλάκος, 210 7255168, 6972853329
ΣΕΦ, Σωτήρης Καπέλλος, 6977999245

Σημείωση προς συντάκτες:

Στη νέα του έκθεση, το ΣΕΕΣ προσπαθεί να πετύχει μ’ ένα σμπάρο δύο τρυγόνια: αφού η εθνική κατανάλωση ενέργειας θα κυμανθεί μέχρι το 2020 σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα, πρώτον δε θα απαιτηθούν μέχρι τότε σταθμοί λιθάνθρακα (οι οποίοι, όμως, θα γίνουν απολύτως απαραίτητοι, κατά το ΣΕΕΣ, από το 2020 και μετά), και δεύτερον θα επιτευχθούν οι δεσμευτικοί στόχοι ΑΠΕ (της Οδηγίας 2009/28/ΕΚ) με πολύ χαμηλότερη ανάπτυξη των ΑΠΕ: αντί των 9.000-10.000 MW αιολικών και άλλων τόσων μεγαβάτ υπόλοιπων μορφών ΑΠΕ που θα απαιτούνταν για την επίτευξη των στόχων του 2020, τώρα -ώ του θαύματος!- θα τα καταφέρουμε το 2020 μόνο με 6.300 MW αιολικών και 1.500 MW υπόλοιπων μορφών ΑΠΕ (800 MW φωτοβολταϊκών, 200 MW μικρών υδροηλεκτρικών, 400 MW βιομάζας-βιοαερίου και 120 MW γεωθερμίας). Και μάλιστα, ώ του νέου θαύματος, η δραστικά μειωμένη αυτή ισχύς ΑΠΕ είναι όση ακριβώς επιτρέπει “η ευστάθεια του ηλεκτρικού συστήματος και η βέλτιστη λειτουργία των θερμικών μονάδων”. Επομένως, κατά το ΣΕΕΣ, ούτε λόγος να γίνεται πλέον για νέα έργα αναβάθμισης-επέκτασης του ηλεκτρικού δικτύου σε περιοχές υψηλού δυναμικού ΑΠΕ, για νέες ηλεκτρικές διασυνδέσεις με τα ελληνικά νησιά ή με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, για μεγάλης κλίμακας υβριδικά συστήματα αποθήκευσης της παραγόμενης ενέργειας ΑΠΕ, για νέες, δυναμικά εξελισσόμενες και ιδιαίτερα κατάλληλες για τις συνθήκες στη χώρα μας, τεχνολογίες ΑΠΕ για την παραγωγή ισχύος βάσης, όπως είναι τα ηλιοθερμικά συστήματα, κ.α. Με μια μονοκονδυλιά, το ΣΕΕΣ τα διαγράφει όλα αυτά από τον ενεργειακό μας χάρτη!

Διαβάστε περισσότερα...

Οι Κομματάνθρωποι...


Η εξουσία είχε πάντα τους δικούς της ανθρώπους, τα δικά της «παιδιά» νόμιμα ή παράνομα, εξ’ αίματος ή υιοθετημένα. Σε όλες τις εποχές και με όλες τις αποχρώσεις η εξουσία χρειαζόταν όχι μόνο τους υποστηρικτές αλλά τους τυφλούς οπαδούς της, τους απόλυτα ταγμένους σ’ αυτήν, τους έτοιμους να πράξουν ότι τους ζητηθεί. Σε αντάλλαγμα (γιατί πάντα υπάρχει ένα αντάλλαγμα σ’ αυτές τις σχέσεις) η εξουσία έδινε ελπίδες, υποσχέσεις, ψευδαισθήσεις, δώρα, χρήμα και θέσεις, ΠΟΛΛΕΣ ΘΕΣΕΙΣ, σε όλες τις βαθμίδες της ιεραρχίας και της αγοράς.
Στην εποχή μας οι άνθρωποι, τα καλά παιδιά της εξουσίας είναι οι λεγόμενοι άνθρωποι του Κόμματος. Παράξενο είδος, σε άνθιση τον τελευταίο καιρό, παρουσιάζει πολλά κοινά με την δημιουργία, την ανάπτυξη και την εξέλιξη ενός καρκινικού κυττάρου και αυτός είναι ο λόγος που αξίζει την προσοχή μας (έχε το νους σου στο παιδί!!!). Και για να εξηγούμαι: όπως ανέφερα και στην αρχή δεν εννοώ τους υποστηρικτές ενός Κόμματος ή Πολιτικού Οργανισμού, τους ενεργούς σκεπτόμενους πολίτες. Οι Κομματάνθρωποι αποτελούν ξεχωριστή περίπτωση, καρκινικής μετατροπής, μετάλλαξης μη βιώσιμης για το ανθρώπινο είδος, για την κοινωνική υπόσταση του ατόμου. Συνήθως περιφέρουν το δηλητηριώδες σώμα τους δεξιά και αριστερά και προσπαθούν να προσκολληθούν σε οτιδήποτε υγιές και να αναπτυχθούν (όπως ο καρκίνος) σκοτώνοντάς το. Άχρωμοι, Άβουλοι, Άοσμοι δεν έχουν ποτέ δική τους γνώμη, ντύνονται κάθε φορά τη γνώμη του εξουσιαστή – νταβατζή τους. Έτοιμοι πάντα να δράσουν για το δικό τους συμφέρον πραγματικό ή φαντασιακό, διαθέσιμοι κάθε στιγμή, αρκεί να διατηρηθεί η «τάξη» έτσι βέβαια όπως αυτή την ορίζουν και την ελέγχουν. Ανθρωπάκια λυπηρά, θύματα – θύτες, τα οποία δεν ξέρεις πώς να τα αντιμετωπίσεις.
Άλλες φορές λυπάσαι για λογαριασμό τους και άλλες φορές θέλεις να τους αστράψεις δυό χαστούκια. Ειδικά όταν ψεύδονται, όταν δεν έχουν την τόλμη και τη γενναιότητα να σε αντιμετωπίσουν κατάματα, όταν κρύβονται όπως η στρουθοκάμηλος και φωνασκούν και ωρύονται και λένε: «τα αιτήματα σας είναι κομματικά, τα αιτήματά σας είναι κομματικά, θέλετε να καταλύσετε την έννομη τάξη!!!». Και ύστερα κρύβονται στα κομματικά τους γραφεία οι αναίσχυντοι και ντύνονται τον ψεύτικο μανδύα της ευσέβειας και του πατριωτισμού. Η καθημερινή τους εργασία είναι το ψέμα και η λοιδορία. ΔΙΟΡΙΣΤΗΚΑΝ άλλωστε γι’ αυτό. Όχι όπως όλοι εμείς οι κοινοί θνητοί με σπουδές, βιογραφικά και εξετάσεις. Έχουν το κομματικό χρίσμα, πλησίον σχεδόν του θεϊκού, και ΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΙ με απλή επίδειξη της κομματικής τους ταυτότητας. Κάποιοι απ αυτούς υποκρίνονται πως θέλουν να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο ενώ στην πραγματικότητα δεν νοιάζονται παρά μόνο για την προσωπική τους ανέλιξη στην κομματική ιεραρχία.
Οι Κομματάνθρωποι μπορούν να αποκαθηλώσουν όχι μόνο το Ήθος αλλά και τον Νόμο και εν τέλει την ίδια την Λογική.
Τους ζήσαμε αυτές τις μέρες, τους ζούμε κάθε φορά που τίθεται κάποιο θέμα προς επίλυση, κάθε φορά που όλοι εμείς οι απλοί πολίτες τολμούμε να τους αμφισβητήσουμε.
Αν ζούσε ο παππούς μου θα άρπαζε μια βρεμένη σανίδα και θα τους τακτοποιούσε όλους αυτούς.

Με τιμή

Άννα Γεώργα

Πηγή: Επίκαιρο

Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 3 Αυγούστου 2009

Επιστολή Σπάρτακου προς Αθανασόπουλο για πρόγραμμα τροφοδοσίας και απόσυρσης μονάδων του ΛΚΔΜ...

Αριθ. Πρωτ: 4083, 3 Αυγούστου 2009
Προς : Πρόεδρο και Δ/ντα Σύμβουλο ΔΕΗ Α.Ε. κ. Παναγιώτη Αθανασόπουλο

Θέμα: Πρόγραμμα τροφοδοσίας και απόσυρσης μονάδων του ΛΚΔΜ

Κύριε Πρόεδρε
Στις 15 Ιουνίου 2009 στην Εβδομαδιαία Συνάντηση Διοίκησης (Ε.Σ.Δ.) η Διευθύντρια Περιβάλλοντος της Γενικής Δ/νσης Παραγωγής κ. Τσάδαρη, παρουσίασε ενώπιον σας εκτιμήσεις που άπτονται των νέων περιβαλλοντικών όρων, που αφορούν τη λειτουργία των ΑΗΣ του Λιγνιτικού Κέντρου Δυτικής Μακεδονίας.
Ένα μήνα μετά και με αφορμή την συγκεκριμένη παρουσίαση, η Δ/νση Σχεδιασμού και Απόδοσης Ορυχείων της ΓΔΟΡ επαναφέρει σχέδιο, στο οποίο φαίνεται ξεκάθαρα, ότι επιταχύνεται η διαδικασία απόσυρσης από τη λειτουργία των μονάδων του ΛΚΔΜ.
Συγκεκριμένα, η παύση λειτουργίας του ΑΗΣ Καρδιάς, με βάση τον ισχύοντα σχεδιασμό, επισπεύδεται από το 2025 στο 2019 και του ΑΗΣ Αγ. Δημητρίου από το 2034 στο 2019. Αποσύρονται δηλαδή περισσότερα από 2.500 MW 15 χρόνια νωρίτερα!!!
Με βάση τα παραπάνω, η έκθεση της ΓΔΟΡ εκτιμά ότι χρειάζεται:
 Επανεξέταση της σκοπιμότητας σοβαρών επενδύσεων στα Ορυχεία, όπως η μετασκευή του κόμβου Τ/Δ του Νοτίου Πεδίου.
 Επανεξέταση των απαλλοτριώσεων Ποντοκώμης , Μαυροπηγής, Λακιάς.
Το γεγονός αυτό, θ’ αφήσει ανεκμετάλλευτους περισσότερους από 300 εκατομμύρια τόνους λιγνίτη υψηλής θερμογόνου δύναμης.
Προφανώς αυτά είναι εφιαλτικά σενάρια για την συμμετοχή του εθνικού μας καυσίμου στην ηλεκτροπαραγωγή, για τους εργαζόμενους στην Επιχείρηση και για την περιοχή γενικότερα. Γι΄ αυτό χρειάζεται άμεση διάψευση, αφού δημιουργούν προβληματισμούς, ανασφάλεια και προσθέτουν χαρακτηριστικά αναξιοπιστίας στην Επιχείρηση.
Κύριε Πρόεδρε
- Επειδή ενδεχομένως, κύκλοι και παράγοντες εκτός και εντός της Επιχείρησης φαίνεται να επιδεικνύουν σκοπιμότητα και οικονομικά συμφέροντα να επιβουλεύονται και να προσβλέπουν στο κλείσιμο των λιγνιτικών σταθμών και κατ΄επέκταση στη διάλυση της ΔΕΗ, αφού,
 Ακυρώνεται στην ουσία το Επιχειρησιακό Σχέδιο 2009 -2014.
 Απαξιώνονται χωρίς να’ χουν κάνει απόσβεση οι λιγνιτικές μονάδες της περιοχής.
 Κινδυνεύει το ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας.
- Επειδή πάγια θέση του Συνδικάτου ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ είναι η εκμετάλλευση και του τελευταίου τόνου λιγνίτη, με σύγχρονες τεχνολογίες καύσης, που θα βελτιώνουν σημαντικά το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής των εργαζομένων και των κατοίκων της περιοχής
- Επειδή είναι δεδομένη η σοβαρότητα του θέματος, έτσι όπως άλλωστε επικαλείται και η εισήγηση – εκτίμηση της ΓΔΟΡ
Σας καλούμε σε άμεση σχετική συνάντηση παρόντων και των εμπλεκομένων Γενικών Δ/νσεων με σκοπό την ξεκάθαρη διάψευση όλων των παραπάνω.

Για το Δ.Σ. του ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ Δ.Ε.Η. ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ

Ο Πρόεδρος Ο Γεν. Γραμματέας

Γιώργος Αδαμίδης Δίκας Ιωάννης

Κοινοποίηση:
- Γενική Δ/νση Παραγωγής, αναπλ. Γενικό Δ/ντη κ. Λάπα Δ.
- Γενική Δ/νση Ορυχείων, αναπλ. Δ/ντη κ. Ποσειδών Χ.
- Δ/ντη ΛΚΔΜ κ. Νικολακάκο Π.
- Δ/ντες Σταθμών και Ορυχείων
- ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ
- Εργατικό Κέντρο Πτολ/δας
- Εργατικό Κέντρο Κοζάνης
- Εργατικό Κέντρο Φλώρινας
- Υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Παπαδόπουλο Μ.
- Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Δυτ. Μακεδονίας κ. Λεούδη Α.
- Νομάρχη Κοζάνης κ. Δακή Γ.
- Βουλευτή Ν.Δ. Ν. Κοζάνης κ. Κασαπίδη Γ.
- Βουλευτή Ν.Δ. Ν. Κοζάνης κ. Τσαρτσιώνη Ν.
- Βουλευτή ΠΑΣΟΚ Ν. Κοζάνης κ. Αθανασιάδη Α.
- Βουλευτή ΠΑΣΟΚ Ν. Κοζάνης κ. Βλατή Ι.
- Βουλευτή Ν.Δ. Ν. Φλώρινας κ. Κωνσταντινίδη Ε.
- Βουλευτή ΠΑΣΟΚ Ν. φλώρινας κ. Λιάνη Γ.
- Δήμαρχο Κοζάνης κ. Κουκουλόπουλο Π.
- Δήμαρχο Πτολεμαΐδας κ. Τσιούμαρη Γ.
- Πρόεδρο Ν.Α. Κοζάνης κ. Πλακεντά Π.
- Πρόεδρο ΤΕΔΚ – Δήμαρχο Αγ. Παρασκευής κ. Ζαμανίδη Σ.
- Δήμαρχο Ελλησπόντου κ. Σανίδη Κ.
- Δήμαρχο Δημ. Υψηλάντη κ. Μιχαηλίδη Κ.

Διαβάστε περισσότερα...

Ενα βουνό ξαναγεννιέται στην Κοζάνη...


Δέντρα, θάμνοι και σπόροι φυτεύτηκαν στο καθαρό χώμα πάνω από την γκρίζα σκόνη που άφησαν πίσω τους τα Μεταλλεία Αμιάντου
Ενα βουνό από χώμα, συνολικά 435.000 δένδρα και θάμνοι, 430 χιλιόμετρα αρδευτικού δικτύου, δεκάδες σκαπτικά - χωματουργικά μηχανήματα, εκατοντάδες χιλιάδες εργατοώρες, ειδικές μελέτες και περισσότερα από 30 εκατομμύρια ευρώ συναποτελούν την «ταυτότητα» του μεγαλύτερου έργου περιβαλλοντικής αποκατάστασης που βρίσκεται σε εξέλιξη τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Ολο το εγχείρημα μπορεί να συνοψιστεί στη φράση «ένα βουνό ξαναγεννιέται».
Σε μια χώρα όπου το περιβάλλον δεν βρίσκεται στην κορυφή των προτεραιοτήτων της πολιτείας, τα μεγάλης κλίμακας έργα που εκτελούνται από το 2007 σε έκταση 4.144 στρεμμάτων των Μεταλλείων Αμιάντου Βορείου Ελλάδος (ΜΑΒΕ) στο Ζιδάνι της Κοζάνης, για την οριστική εξάλειψη της απειλής των καρκινογόνων υλικών και την αποκατάσταση των πληγών που άφησε η επί 18 χρόνια εξόρυξη αμιάντου, σηματοδοτούν ελπίδα. Το εργοστάσιο της ΜΑΒΕ έκλεισε οριστικά τον Μάρτιο του 2000, λόγω της κατακραυγής που υπήρξε παγκοσμίως για τα προϊόντα αμιάντου.

«Οικολογική χειροβομβίδα»

Η επικινδυνότητα του αμιάντου για την πρόκληση καρκίνου, του προσέδωσε τον χαρακτηρισμό του «σιωπηλού δολοφόνου» (οι συνέπειές του εκδηλώνονται χρόνια μετά) και τον κατέστησε βιομηχανικό υλικό υπό διωγμόν με αποτέλεσμα όλες οι ανεπτυγμένες χώρες να διακόψουν την εξόρυξή του. Στο διάστημα λειτουργίας των ΜΑΒΕ εξορύχθηκαν 70.000.000 τόνοι μεταλλεύματος (σερπεντινίτης) με χρήση εκρηκτικών υλών. Οι εκρήξεις αυτές απελευθέρωσαν μεγάλες ποσότητες ινών αμιάντου στην ατμόσφαιρα που διασκορπίστηκαν στην περιοχή. Παράχθηκαν 1.000.000 τόνοι αμιάντου, ενώ οι υπόλοιποι 69.000.000 τόνοι παρέμειναν εκεί ως στείρα υλικά. Οι αποθέσεις καταλαμβάνουν 740 στρέμματα, σχηματίζοντας τεράστιους σωρούς που είναι ορατοί από απόσταση, καθώς το ύψος τους φτάνει τα 180 μέτρα.
Στο Ζιδάνι της Κοζάνης, οι εγκαταστάσεις που εγκαταλείφθηκαν μετά το κλείσιμο της εταιρείας χαρακτηρίστηκαν από ειδικούς επιστήμονες «οικολογική χειροβομβίδα», που λόγω των αυστηρών οδηγιών της Ε.Ε. έπρεπε να εξουδετερωθεί το ταχύτερο.
«Ο βασικότερος λόγος που επέβαλε την άμεση αποκατάσταση και εξυγίανση των Μεταλλείων Αμιάντου Βορείου Ελλάδος ήταν ο κίνδυνος της διασποράς των καρκινογόνων ινών στην ευρύτερη περιοχή με τον αέρα και τις βροχές, αλλά και η προστασία του υδάτινου οικοσυστήματος (Αλιάκμονας ποταμός και λίμνη Πολυφύτου) που τροφοδοτούν τα δίκτυα άρδευσης δεκάδων χωριών και το δίκτυο ύδρευσης του πολεοδομικού συγκροτήματος Θεσσαλονίκης», ανέφερε στην «Κ» ο νομάρχης Κοζάνης κ. Γιώργος Δακής.
Η νομαρχία Κοζάνης προχώρησε σ’ ένα πρωτοποριακό για τα ελληνικά δεδομένα σχέδιο αποκατάστασης και εξυγίανσης των αποθέσεων του μεταλλείου και του εργοστασίου επεξεργασίας, των βοηθητικών χώρων και του περιβάλλοντος χώρου. Μέχρι τώρα έχουν ολοκληρωθεί δύο προγράμματα αποκατάστασης και εξυγίανσης από το ΕΠΠΕΡ (Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Περιβάλλον) και το κοινοτικό πρόγραμμα LIFE, συνολικού ύψους 10,5 εκατ. ευρώ, έχοντας «εξυγιάνει» περισσότερα από 300 στρέμματα.
Μέσω του προγράμματος LIFE, η Γερμανική Εταιρεία Von Lieberman, με εξειδίκευση σε έργα αποκατάστασης περιβάλλοντος, μετέφερε τεχνογνωσία για την αντιμετώπιση των υπολειμμάτων αμιάντου στα μεταλλεία και στο εργοστάσιο. Συνολικά συγκεντρώθηκαν 112 τόνοι ινών αμιάντου, που κατέληξαν σε ειδικό ΧΥΤΑΜ (Χώρο Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων Αμιάντου) που λειτούργησε στον χώρο.

Αλλαξε θέση το βουνό

Τα 69 εκατ. τόνοι αποθέσεων από την επεξεργασία αμιάντου είχαν δημιουργήσει ένα αλλόκοτο βουνό γκρίζας σκόνης, όμοιο με σεληνιακό τοπίο. Ουσιαστικά λένε οι μελετητές, «η πολυετής εξόρυξη και επεξεργασία του μεταλλεύματος είχε αποτέλεσμα να μετακινηθεί ένα βουνό χώματος σε απόσταση 1 - 2 χιλιομέτρων από το σημείο που είχαν βρεθεί οι φλέβες του μεταλλεύματος. Για να δημιουργήσουμε τις βαθμίδες στα πρανή, τα έργα αντιπλημμυρικής και αντιδιαβρωτικής προστασίας, μετακινήσαμε 3 εκατ. κυβικά μέτρα στείρων υλικών», ανέφερε στην «Κ» ο υπεύθυνος μελετών αποκατάστασης των ΜΑΒΕ, κ. Τηλέμαχος Σκοτιδάκης, πάνω στα οποία στρώθηκαν 145.000 κυβικά μέτρα «καθαρού» χώματος.
Η φυσική αποκατάσταση, αποτέλεσμα μελέτης ομάδας δασολόγων του τμήματος Δασοπονίας του ΑΠΘ, έγινε σε αυτή τη φάση με 75.000 δένδρα και θάμνους (πεύκα, ψευδοακακίες κ.ά.), 130.000 μοσχεύματα και τεράστιες ποσότητες με μείγματα σπόρων που σκορπίστηκαν στις κατασκευασμένες αναβαθμίδες και σήμερα το τεχνητό βουνό έχει πλέον πρασινίσει.
Οι εργοστασιακές αποθέσεις αποτελούν το 40% του συνόλου των αποθέσεων στον χώρο, ανέφερε ο ίδιος, και ο επόμενος στόχος αποκατάστασης είναι οι αποθέσεις του μεταλλείου, η εξυγίανση των κτιριακών εγκαταστάσεων (το κυρίως συγκρότημα είναι ύψους 38 μέτρων) και του περιβάλλοντος χώρου.

Οι επόμενοι στόχοι

Στο υπό ένταξη πρόγραμμα ΕΠΠΕΡ - Αειφόρος Ανάπτυξη είναι η αποκατάσταση του μεταλλείου και των γύρω εδαφών (αναβαθμίδες, δενδοφυτεύσεις, μεταφορά χωμάτων, δικτύου αρδευσης κ.τ.λ.) συνολικού προϋπολογισμού 14 εκατομμυρίων ευρώ. Σύμφωνα με εκτιμήσεις των μελετητών, μέσα σε δύο χρόνια από την δημοπράτησή τους, τα έργα μπορούν να ολοκληρωθούν.
«Ορφανό» από χρηματοδότηση είναι μόνο το τμήμα της αποκατάστασης που αφορά τις κτιριακές εγκαταστάσεις, έργο ιδιαίτερα δυσκολο και δαπανηρό. Η Αναπτυξιακή Εταιρεία Κοζάνης έχει θέσει στο τραπέζι έξι διαφορετικές προτάσεις η μία εκ των οποίων προβλέπει «καθαίρεση των εγκαταστάσεων και υγειονομική ταφή προϊόντων στο ισόγειο του εργοστασίου παραγωγής» κόστους 4 - 7 εκατομμυρίων ευρώ και χρόνο ολοκλήρωσης το 2014, θάβοντας μια για πάντα «την τελευταία και μεγαλύτερη μονάδα εξόρυξης και επεξεργασίας αμιάντου της Ευρώπης», επιστρέφοντας έτσι το πράσινο τοπίο στον χάρτη της περιοχής, μαζί με... ένα βουνό.

Πηγή: Εφημερίδα Καθημερινή-Θανασης Tσιγγανας

Διαβάστε περισσότερα...

Ρεύμα από ανεμογεννήτριες - αερόστατα...


Ηλεκτρική ενέργεια από τους αεροχειμάρρους, που διασχίζουν την ατμόσφαιρα με ταχύτητες μεγαλύτερες από 200 χλμ. την ώρα, ετοιμάζονται να παραγάγουν επιστήμονες. Για τον σκοπό αυτό, θα στείλουν σε ύψος 10 χιλιομέτρων ειδικές τουρμπίνες, που θα είναι στερεωμένες στο έδαφος με σκοινί και μόλις παρασύρονται από τη δίνη του αέρα θα παράγουν ηλεκτρικό ρεύμα διοχετεύοντάς το σε σταθμούς στο έδαφος.
Αξιοποιώντας όλα τα δεδομένα που είχε συγκεντρώσει τα τελευταία 28 χρόνια το Εθνικό Κέντρο Περιβαλλοντικών Προβλέψεων των ΗΠΑ και το υπουργείο Ενέργειας, ο Κεν Καλντέιρα από το Τμήμα Παγκόσμιας Οικολογίας του Ινστιτούτου Κάρνεγκι και η Κριστίνα Άρτσερ από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας ολοκλήρωσαν την πρώτη παγκόσμια έρευνα που έγινε ποτέ για την αξιοποίηση της ενέργειας του ανέμου που διατρέχει τα ανώτατα στρώματα της ατμόσφαιρας με μεγάλη ταχύτητα.

Ανεξάντλητη πηγή ενέργειας.
Όπως ανέφεραν μάλιστα, σε μεγάλο υψόμετρο από την επιφάνεια του εδάφους, ο αέρας τρέχει με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα απ΄ ό,τι στα χαμηλότερα υψόμετρα και για τον λόγο αυτό έχει και μεγαλύτερη ισχύ. Ταυτόχρονα όμως, σε μεγάλο ύψος, υπάρχουν περιοχές όπου τα ρεύματα του αέρα διαθέτουν αξιοσημείωτη πυκνότητα, ώστε να είναι συνεχώς και όχι πρόσκαιρα εκμεταλλεύσιμα. «Υπάρχει μια ατέλειωτη ποσότητα διαθέσιμης ενέργειας ψηλά στον ουρανό», τονίζει ο δρ Κ. Καλντέιρα. «Οι άνεμοι εκεί φυσούν με πολύ πιο μεγάλη ένταση και διάρκεια απ΄ ό,τι κάτω, στο έδαφος που ζούμε εμείς». Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αν μπορούσαν οι ειδικοί να εκμεταλλευτούν την αιολική ενέργεια σε ύψος μεγαλύτερο από 10 χιλιόμετρα, τότε θα είχαμε στη διάθεσή μας μια ανεξάντλητη πηγή ενέργειας.
Για τον σκοπό αυτό, αρκετοί ειδικοί έχουν σχεδιάσει μια σειρά από εναέριες τουρμπίνες, οι οποίες συγκρατώνται στο έδαφος με τη βοήθεια σκοινιού. Οι τουρμπίνες αυτές θα αιωρούνται είτε με τη βοήθεια ανοδικών ρευμάτων αέρα είτε θα περιβάλλονται με αερόσακους φουσκωμένους με ήλιο. Θα εκμεταλλεύονται την ισχύ των ανέμων όπως οι ανεμογεννήτριες και με την ειδική καλωδίωση θα στέλνουν το ηλεκτρικό φορτίο σε επίγειους σταθμούς.
Οι αεροχείμαρροι. Στην ανώτερη τροπόσφαιρα, δηλαδή σε υψόμετρο από 10 χιλιόμετρα και πάνω, βρίσκεται η εναέρια «λεωφόρος» στην οποία κινούνται με υπερβολική ταχύτητα οι λεγόμενοι χείμαρροι αέρα. Ο αεροχείμαρρος είναι ένα ελικοειδές δυνατό και στενό ρεύμα ανέμου. Έχει μήκος χιλιάδες χιλιόμετρα, πλάτος εκατοντάδες χιλιόμετρα και πάχος μερικές εκατοντάδες μέτρα. Η καρδιά του αεροχειμάρρου, όπου υπάρχουν και οι δυνατότεροι άνεμοι, ονομάζεται πυρήνας του αεροχειμάρρου. Η ταχύτητά τους κυμαίνεται κατά μέσο όρο από 120 μέχρι 180 κόμβους ενώ σε αρκετές περιπτώσεις έχουν αναφερθεί αεροχείμαρροι που έτρεχαν με ταχύτητα μεγαλύτερη από 250 κόμβους, δηλαδή 400 χιλιόμετρα την ώρα. Τα δυνατά αυτά ρεύματα αέρα παρατηρήθηκαν για πρώτη φορά κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν πιλότοι βομβαρδιστικών αεροσκαφών πάνω από τον Ειρηνικό διαπίστωναν ασυνήθιστες αποκλίσεις στις υπολογισμένες ώρες άφιξής τους σε συγκεκριμένους προορισμούς.
Η δρ Κριστίνα Άρτσερ λέει ότι από την έρευνα που διενήργησε μαζί με τους συναδέλφους της διαπιστώθηκε ότι τα πυκνότερα στρώματα αεροχειμάρρων διέρχονται πάνω από την τροπόσφαιρα της Ιαπωνίας, της Ανατολικής Κίνας, των ανατολικών ακτών των ΗΠΑ, της Νότιας Αυστραλίας και της Βορειοανατολικής Αφρικής. Σε αυτές τις περιοχές η εκμετάλλευση κάθε τετραγωνικού μέτρου αέρα θα μπορούσε θεωρητικά να αποφέρει 10 κιλοβάτ ενέργεια. «Η ποσότητα αυτή είναι πολύ μεγάλη σε σχέση με το έδαφος, όπου στην καλύτερη περίπτωση ένα τετραγωνικό μέτρο αέρα μπορεί να αποδώσει μόνο 1 κιλοβάτ ενέργειας».
Πολύ συμφέρουσα. Η αξιοποίηση των αεροχειμάρρων φαίνεται ότι μπορεί να αποδειχτεί πιο συμφέρουσα ακόμη και από τα φωτοβολταϊκά συστήματα, που ολοένα και περισσότεροι τοποθετούν στα σπίτια τους για να είναι ενεργειακά αυτόνομα. Τη στιγμή που ένα τετραγωνικό μέτρο αεροχειμάρρου μπορεί να αποδώσει ισχύ ενός κιλοβάτ, στην περίπτωση των φωτοβολταϊκών χρειάζεται να καλυφθεί μία επιφάνεια έκτασης 7 έως 10 τετραγωνικών μέτρων για να παραχθεί ισχύς ενός κιλοβάτ. Το ένα κιλοβάτ ισοδυναμεί με 1.300 κιλοβατώρες και ένα μέσο σπίτι καταναλώνει ετησίως κατά μέσο όρο από 5.000 μέχρι 7.000 κιλοβατώρες. Επομένως, μία επιφάνεια έκτασης 50 έως 70 τετραγωνικών μέτρων που είναι καλυμμένη με φωτοβολταϊκά συστήματα μπορεί να καλύψει τις ενεργειακές ανάγκες ενός σπιτιού για έναν χρόνο. Στην περίπτωση όμως του αεροχειμάρρου, θα απαιτούνταν μόνο η εκμετάλλευση 5 έως 7 τετραγωνικών μέτρων αέρα για να επιτευχθεί το ίδιο αποτέλεσμα.
ΣΤΗΝ ΑΝΩΤΕΡΗ τροπόσφαιρα οι αεροχείμαρροι διασχίζουν την ατμόσφαιρα με ταχύτητες μεγαλύτερες από 200 χλμ. την ώρα

Θα μπορούσαν να λύσουν το πρόβλημα ηλεκτροδότησης μεγάλων πόλεων

ΟΣΟ ΠΙΟ ψηλά βρίσκεται μια τουρμπίνα τόσο μεγαλύτερη είναι και η ταχύτητα των ρευμάτων αέρα που συναντά. Οι ειδικοί υπολόγισαν ότι όταν διπλασιάζεται το υψόμετρο στο οποίο τοποθετείται μια τουρμπίνα τότε αυξάνεται η ταχύτητα του αέρα κατά 10% και η εκμεταλλεύσιμη ενέργεια κατά 34%. Οι δύο επιστήμονες που μελέτησαν τους αεροχειμάρρους ερεύνησαν τη δυνατότητα να ηλεκτροδοτηθούν με αυτόν τον τρόπο πέντε από τις πιο πυκνοκατοικημένες πόλεις του πλανήτη και διαπίστωσαν ότι τα ισχυρά ρεύματα που πνέουν πάνω από τη Νέα Υόρκη, το Τόκιο και τη Σεούλ θα μπορούσαν να αναπληρώσουν σημαντικό μέρος της ηλεκτροδότησης που προέρχεται από την καύση ορυκτών καυσίμων.
Αντιθέτως, στην περίπτωση του Σάο Πάολο και του Μέξικο Σίτι, που βρίσκονται σε τροπικά γεωγραφικά πλάτη, η ενέργεια από τον αέρα δεν θα ήταν μεγάλη, επειδή πάνω από αυτές τις περιοχές πνέουν υποτροπικοί αεροχείμαρροι που δεν έχουν μεγάλη πυκνότητα. Αυτό άλλωστε είναι και ένα από τα προβλήματα που μέχρι σήμερα αποθάρρυναν πολλούς ειδικούς να εκμεταλλευτούν την ισχύ των ανέμων σε μεγάλα υψόμετρα. Οι «λεωφόροι» στις οποίες κινούνται δεν είναι πάντα σταθεροί, αλλά ακόμα και όταν είναι, συμβαίνει συχνά η ισχύς του αέρα να μειώνεται κατά 5%. Για να λυθεί το πρόβλημα αυτό, οι ειδικοί λένε πώς δεν χρειάζεται να μετακινούνται συνεχώς οι τουρμπίνες αναζητώντας την κατάλληλη τοποθεσία, αλλά πως μπορούν να δημιουργηθούν μέσα αποθήκευσης της ηλεκτρικής ενέργειας, ώστε να υπάρχει επάρκεια όταν η ισχύς του ανέμου δεν είναι στο ανώτατο επιθυμητό επίπεδο.

Πηγή: Εφημερίδα Τα Νέα

Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο 1 Αυγούστου 2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ...

Εδώ που ανταμωθήκαμε, αδερφοί
Δεν είναι μήτε φως μήτε κορφή
μηδ’ αύρα του πελάου και τα’ ουρανού
το βύθος είναι του άσωτου κενού

Ήλιος σε μας να φτάσει, ανάσα, φως
δεν αφήνει των πλουσίων ο θεός
τη σάρκα μας την πότισε η λασπιά τους
μα την ψυχή μας πιότερο η ψευτιά τους
πουλημένα κοπάδια νύχτα-μέρα
για δικά τους πεθαίνουμε συμφέρα
ασήμαντοι, χυδαίοι, μηδενικοί
κάναν την οικουμένη φυλακή
πέτρα δεν ειν’ απάνω να πατήσει
το θύμα όσο ψηλότερα να φτύσει
…..
Κώστας Βάρναλης

Ζούμε σε μια εποχή που τα πάντα καταρρέουν γύρω μας (και πάνω μας), σε μια εποχή που η ανερμάτιστη και ανίκανη κυβέρνηση Καραμανλή διαλύει και ξεπουλάει ότι φτάνει το χέρι της, από υγιείς και κερδοφόρες δημόσιες επιχειρήσεις ως τα κεφάλαια των ασφαλιστικών ταμείων και από τα ερευνητικά ιδρύματα ως τα όνειρα και την ευτυχία των νέων παιδιών. Ζούμε σε μια εποχή που τα κόμματα της Βουλής ασχολούνται μόνο με το μοίρασμα της εξουσίας, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών τρέχουν πάνω κάτω σαν στρατός τρωκτικά που, αφού φάγαν ότι μπορούσαν μέσα στο ερειπωμένο καλύβι που λέγεται Ελλάδα, τώρα ροκανίζουν τους τοίχους και το ταβάνι. Ζούμε σε μια εποχή που οι λεφτάδες, οι τραπεζίτες, οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι εργολάβοι, τρίβουν τα χέρια τους και μετράνε το κέρδος τους με μια ικανοποίηση που δεν κρύβεται με τίποτα. Ζούμε σε μια εποχή που οι φυσικές καταστροφές αφήνουν αθεράπευτες πληγές, που οι συνταξιούχοι βλέπουν το μόχθο μιας ζωής να εξανεμίζεται στον τζόγο των χρηματιστηρίων. Ζούμε σε μια εποχή που βλέπουμε μια Ευρώπη, πνιγμένη από την κρίση, έτοιμη να μας πετάξει σαν στυμμένη λεμονόκουπα. Ζούμε σε μια εποχή όπου ο γελαστός χιμπατζής της Ουάσινγκτον ξυπνάει κάθε πρωί και ξεκινάει κάποια καινούργια σφαγή. Χωρίς μέλλον, χωρίς ελπίδα, χωρίς λίγο φως από κάπου, αυτός ο λαός, αυτοί οι νέοι, νιώθουν το σκοτάδι, γύρω τους και μέσα τους.
Σ΄αυτή τη φοβερή εποχή, μια μικρή ομάδα ανθρώπων που προσπαθούν, απαιτούν, καταγγέλλουν και φωνάζουν με όλες τις ελάχιστες δυνάμεις που διαθέτουν, ζητώντας το δίκιο τους, θυμίζουν περισσότερο τη γραφικότητα του Δον Κιχώτη παρά κάποιον αγώνα με στόχους και προοπτικές. Πολύ περισσότερο όταν αυτό το δίκιο απαιτεί από κάποιους περιδεείς ευθυνόφοβους γραφειοκράτες να αποκτήσουν ξαφνικά ανάστημα, σπονδυλική στήλη και φιλότιμο.
Κι όμως δεν σκοπεύουμε να υποχωρήσουμε. Δεν μπορούμε να υποχωρήσουμε. Όταν δίπλα μας ο Θοδωρής Τενέζος, ο γιατρός Γιώργος Κοσμόπουλος, η Κωνσταντίνα Κούνεβα, ο Στέφανος Κόλιας στην Καλοσκοπή, πάνω στην Γκιώνα, δεν λογάριασαν τη ζωή τους, όταν οι αγωνιστές του Παρατηρητηρίου Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων, οι αγωνιστές του Αντιπυρηνικού Παρατηρητηρίου Μεσογείου, μια χούφτα αγωνιστές εδώ κι εκεί, δημιουργούν νησίδες φωτός μες τη σκοτεινιά και στέκονται όρθιοι, εμείς δεν θα τους εγκαταλείψουμε. Δεν αντέχουμε να τους εγκαταλείψουμε.
Η Πρωτοβουλία Επιστημόνων για τις Δασικές Πυρκαγιές κάνει ότι μπορεί από τον Σεπτέμβριο του 2007 για να αποτρέψει την επανάληψη των καταστροφικών μεγαπυρκαγιών. Τον Σεπτέμβριο του 2008, μέλη της Πρωτοβουλίας έστειλαν μια αίτηση σε 9 Νομαρχίες πυρόπληκτων περιοχών. Με την αίτηση αυτή ζητούσαν ακριβείς πληροφορίες για την οργάνωση, στελέχωση, εφοδιασμό και απαραίτητο σχεδιασμό των υπηρεσιών πολιτικής προστασίας των Νομαρχιών, για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Πρωτοβουλίας Επιστημόνων, το βασικό μέρος για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών είναι η πρόληψη. Ο καθαρισμός των δασών, η προετοιμασία των δασικών δρόμων, η κατάστρωση σχεδίου πολιτικής προστασίας, είναι τα απαραίτητα στοιχεία για τη συνεργασία των δυνάμεων πυρόσβεσης με τους ντόπιους εθελοντές. Ο σχεδιασμός πρέπει να είναι ενιαίος ώστε οι διάφορες Νομαρχίες και περιφέρειες να συνεργάζονται ομαλά και χωρίς προβλήματα.
Τίποτα από τα απαραίτητα δεν έχει γίνει. Και το ξέρουμε πολύ καλά. Απλά, θέλαμε να το ακούσουμε από επίσημη πηγή.
Οι Νομαρχίες είχαν μια δύσκολη επιλογή. Αν έδιναν απάντηση, θα έβγαινε στη φόρα η ανικανότητα των αρμοδίων, η αδιαφορία, ο κακός και μίζερος σχεδιασμός. Και βέβαια θα αποκαλυπτόταν η παράβαση των σχετικών νόμων. Αν αντίθετα δεν απαντούσαν, πιστεύαμε ότι αρκούσε μια επέμβαση του Συνηγόρου του Πολίτη για να πάρουμε τις πληροφορίες που ζητούσαμε και να αποκαλυφθούν τα κενά και οι ευθύνες.
Στην τελευταία απόπειρά μας να μάθουμε τι απόγινε η καταγγελία μας, η «αρμοδία συνήγορος» μας απάντησε κυνικά: «Τι; Το δώσατε Μάρτη και φωνάζετε από τώρα; Εγώ βρίσκομαι ακόμα στον Γενάρη»!
Το πού βρίσκεται ο κρατικός μηχανισμός και κατά πού αρμενίζει ο Kostas junior, το ξέρει όλη η Ελλάδα, ακόμα κι αυτοί που δεν διαβάζουν το φίλο μου τον Στάθη Διομήδη.
Οι φωτιές πού βρίσκονται άραγε;


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ Κ EΡΗΜΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ



Αφορμή γι αυτές τις σκέψεις δόθηκε από την πρόσφατη επανεμφάνιση του κινδύνου των πυρκαγιών μέσα στην Αθήνα σε συνδυασμό με την τεράστια οικολογική καταστροφή του Γράμμου, της Πάρνηθας, της Χαλκιδικής καθώς και της Δυτικής Πελοποννήσου η οποία προηγήθηκε το 2006 και 2007 καθώς και η συνεχιζόμενη αδράνεια και αδιαφορία των κρατικών αρχών. Φαινόμενα σαν αυτά δεν είναι άγνωστα και στην υπόλοιπη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Η Ισπανία και η Πορτογαλία, όπως πρόσφατα και η Ιταλία έχουν μπει για τα καλά στο χορό των πυρκαγιών. Το ίδιο και η Τουρκία η οποία μάλιστα αντιμετωπίζει το φάσμα της λειψυδρίας σε μεγαλύτερο βαθμό από οποιαδήποτε άλλη χώρα γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε μετατόπιση των ισορροπιών σε όλη την περιοχή.
Μια πρώτη ματιά στα καταγραμμένα στοιχεία δείχνει ότι το φαινόμενο είναι εξαιρετικά πρόσφατο. Μάλιστα, η συστηματική παρακολούθηση και καταγραφή των συγκεντρωτικών στατιστικών στοιχείων για τις πυρκαγιές στην Ευρωπαϊκή Ένωση αρχίζει ουσιαστικά μετά το 1985. Όσον αφορά την Ελλάδα, η κατάσταση είναι μάλλον σχιζοφρενική σε βαθμό που να μας κάνει να αναρωτιόμαστε αν οι κρατούντες σκέφτονται αυτή τη χώρα σαν μια επιχείρηση που δεν πειράζει και να κλείσει όταν πια δεν θα υπάρχει κανένα άλλο όφελος να αντληθεί από αυτή.
Πέρα από τον χορό των οικοδομικών συμφερόντων που η διόγκωση τους αγγίζει πλέον τα όρια του παραλογισμού, το αντιφατικό νομικό πλαίσιο και η αδυναμία συνεννόησης μεταξύ διαφορετικών υπηρεσιών καθιστά ακόμη πιο εφιαλτικό το σκηνικό. Ίσως το πιο χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι η έλλειψη ενός ενιαίου κρατικού φορέα πυροπροστασίας τουλάχιστον για τις δασικές εκτάσεις που να είναι υπεύθυνο για την συγκέντρωση όλων των πληροφοριών, την επεξεργασία και την έρευνα. Αντί αυτού βλέπει κανείς το θλιβερό θέαμα της διαμάχης μεταξύ Δασικής υπηρεσίας και Πυροσβεστικής να εκτυλίσσεται από τότε που το κράτος αποφάσισε την πλήρη μεταφορά των αρμοδιοτήτων κατάσβεσης στην δεύτερη.
Δυστυχώς αναλυτικά στοιχεία για τις αντίστοιχες περιοχές της Αλβανίας και της πρώην Γιουγκοσλαβίας δεν είναι διαθέσιμα ωστόσο καταβάλαμε προσπάθεια να συλλέξουμε όσα περισσότερα στοιχεία μπορούσαμε για την ιστορική εξέλιξη του φαινομένου των πυρκαγιών στην Ελλάδα. Όπως θα δούμε παρακάτω, φαίνεται να υπάρχει μια σημαντική διαφοροποίηση στον αριθμό πυρκαγιών μετά το 2000 γεγονός που ιδιαίτερα μετά τα φετινά γεγονότα θα πρέπει πιθανά να συσχετιστεί με την διεθνή συγκυρία με όλα τα δυσάρεστα συμφραζόμενα που εμπεριέχονται σε μια τέτοια δήλωση. Το κρίσιμο ερώτημα που απομένει είναι το κατά πόσο υπάρχει πλέον σε αυτή τη χώρα πραγματική άμυνα σε τέτοιου μεγέθους καταστροφές που εγγίζουν τα όρια πολεμικών ενεργειών.

Ένας αιώνας πυρκαγιές

Καταγραμμένα ιστορικά στοιχεία για τον αριθμό και την έκταση των πυρκαγιών υπάρχουν από διάφορους ερευνητές από τη δεκαετία του 20. Για την νεώτερη περίοδο καταφύγαμε σε δεδομένα τα οποία βρίσκονται διάσπαρτα σε διάφορους οργανισμούς όπως το ΕΘ.Ι.Α.Γ.Ε, η Δασική και η Πυροσβεστική υπηρεσία, η Στατιστική υπηρεσία και η Eurostat. Τα στοιχεία αυτά πρωτοδημοσιεύτηκαν στο περιοδικό NEXUS, τ. 22, 2007. Με εξαίρεση ίσως τη δεκαετία 40-50, τα στοιχεία δείχνουν μια ομαλή εξέλιξη με πολύ χαμηλό αριθμό πυρκαγιών και περιορισμένη εδαφική έκταση για όλες τις δεκαετίες μέχρι και το 70. Σημαντικό είναι το γεγονός ότι ο ρυθμός εμφάνισης τους είναι χαρακτηριστικά σταθερός και χαμηλός μέχρι και τη μεταπολίτευση. Η κατάσταση αυτή ανατρέπεται απότομα οπότε και αυξάνεται δραματικά τόσο η συχνότητα όσο και η έκταση των κατεστραμμένων περιοχών κυρίως μετά το 75. Στο διάγραμμα της εικόνας 1, φαίνεται η ραγδαία αύξηση της συχνότητας των πυρκαγιών από το 2000 και μετά ενώ στο διάγραμμα της εικόνας 2 παρουσιάζεται η αντίστοιχη μεταβολή της έκτασης που καταστρέφεται κάθε έτος σε εκατομμύρια στρέμματα. Για το έτος 2007 κατά τη διάρκεια του οποίου διεξήχθη η έρευνα, θεωρήσαμε ότι η συνολική καταστροφή πρέπει να βρίσκεται μεταξύ μισού και ενός εκατομμυρίου στρεμμάτων. Τελικά αποδείχτηκε λίγο μεγαλύτερη αλλά ούτως η άλλως αυτό δεν αλλάζει σημαντικά τις γενικές εκτιμήσεις. Μπορεί κανείς να παρατηρήσει στο διάγραμμα της εικόνας 2 μια αξιοσημείωτη συσχέτιση με πολιτικά γεγονότα όπως η πτώση της δικτατορίας και η κατάληψη της Κύπρου, οι εκλογές του 81 και του 85 η ο νόμος για τους βοσκότοπους που προηγήθηκε της ανωμαλίας του 89.
Δυο σημαντικές παρατηρήσεις έχουν να κάνουν με την δυσανάλογη αύξηση του αριθμού των πυρκαγιών την τελευταία δεκαετία όπως και με το γεγονός ότι η συσσώρευση κατεστραμμένων εκτάσεων τα τελευταία τριάντα χρόνια είναι τόσο μεγάλη ώστε θα πρέπει να έχει ένα προσθετικό αποτέλεσμα με πολύ ανησυχητικές επιπτώσεις στην εξέλιξη των οικοσυστημάτων. Η κατάσταση ειδικά μετά το 2000 είναι τόσο δύσκολη ώστε πραγματικά θα μπορούσε να υποθέσει κανείς ότι η χώρα δέχεται επίθεση. Ειδάλλως το μόνο συμπέρασμα που απομένει είναι ότι οι μισοί Έλληνες καίνε τους άλλους μισούς για λόγους εκμετάλλευσης. Αναμφίβολα, οι βασικοί λόγοι για τη ραγδαία αύξηση των κατεστραμμένων εκτάσεων συνδέονται άμεσα με την αστικοποίηση η οποία προχωρά ακάθεκτη σε όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης χωρίς το κράτος ποτέ να λαμβάνει κάποια σημαντικά μέτρα για την προστασία της υπαίθρου και των αντίστοιχων πληθυσμών.
Στη σημερινή πραγματικότητα είναι πλέον σαφές ότι ο πληθυσμός των πόλεων έχει ξεπεράσει τον πληθυσμό της υπαίθρου. Καθώς όλο και μεγαλύτερες μάζες αποκόβονται από την επαφή με τη φύση, τόσο περισσότερο μεγαλώνει και η αποξένωση από τη φύση η οποία μετατρέπεται σε προϊόν προς κατανάλωση, περιαστικό θέαμα και τουριστική ατραξιόν. Μπορεί επομένως να μετατραπεί σε ένα ακόμη εμπόρευμα του οποίου η απαξίωση και η κατανάλωση συμμετέχει στον ίδιο οικονομικό κύκλο παραγωγής και καταστροφής με όλα τα άλλα εμπορεύματα. Με τη μόνη διαφορά ότι η τεχνολογία δεν βρήκε ακόμη τρόπο άμεσης αντικατάστασης του.
Η αποκατάσταση ενός δάσους με φυσική αναγέννηση είναι μια εξαιρετικά μακροχρόνια διαδικασία που μπορεί να φτάσει και τα 100 με 150 χρόνια. Επιπλέον τα δάση είναι περίπλοκα οικοσυστήματα με μια τεράστια ποικιλία οργανισμών, φυτικών και ζωικών οι οποίοι συμμετέχουν με τον ένα η τον άλλο τρόπο στην συντήρηση τους. Διαφορετικοί τύποι δέντρων παρουσιάζουν διαφορετικές απαιτήσεις για την επιβίωση τους συμπεριλαμβανόμενης και της σύστασης του εδάφους και όλα αυτά τα στοιχεί πρέπει να συνταιριάζουν αρμονικά μεταξύ τους. Δεν αρκεί να βγει κανείς στο βουνό και να φυτεύει δέντρα δεξιά και αριστερά. Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να βρούμε ακριβή στοιχεία για τον βαθμό αποκατάστασης των καμένων δασικών εκτάσεων της τελευταίας τριακονταετίας. Καταφύγαμε ωστόσο σε προσομοίωση με υπολογιστή για να διαπιστώσουμε τι θα σήμαινε μια διαρκής αύξηση με τους σημερινούς ρυθμούς καταστροφής. Κατασκευάσαμε δηλαδή ένα πρόχειρο αυξητικό μοντέλο για να προβλέψουμε σε ποιο σημείο στο μέλλον η συσσώρευση καμένων εκτάσεων θα έφτανε στο επίπεδο της ολικής καταστροφής. Το σημείο ολικής καταστροφής μπορεί να αντιπροσωπευθεί από την τρέχουσα τιμή της συνολικής δασικής έκτασης της Ελλάδας που εκτιμάται στα 22.5 εκατομμύρια στρέμματα. Οι δύο βασικές παράμετροι έχουν να κάνουν με τον ρυθμό με τον οποίο προστίθεται καμένη έκταση και με τον ρυθμό αποκατάστασης της έκτασης που έχει ήδη καεί.
Πρέπει εδώ να λάβουμε υπόψη μας ότι ένα σημαντικό μέρος αυτών των εκτάσεων καίγεται περισσότερες από μια φορές. Επομένως θα πρέπει να υποθέσουμε ότι σε κάθε έτος ένα ποσοστό της συνολικής καμένης έκτασης αντιπροσωπεύει την πραγματικά προστιθέμενη καταστραμμένη έκταση. Επιπλέον θα πρέπει να υποθέσουμε ένα μέσο ρυθμό αποκατάστασης της αμέσως προηγούμενης καμένης έκτασης. Μπορεί κανείς να κάνει είτε «αισιόδοξες» είτε «απαισιόδοξες» υποθέσεις και να ελέγξει τα αποτελέσματα με έναν απλό αριθμητικό υπολογισμό βάσει των στοιχείων του διαγράμματος 2. Κατ αρχήν, είναι εύκολο να δει κανείς ότι η αποφυγή της καταστροφής σε αυτό το μοντέλο θα απαιτούσε ένα ρυθμό αποκατάστασης της τάξης του 50% η μεγαλύτερο και ταυτόχρονα ένα ρυθμό πρόσθεσης μικρότερο του 50%. Πόσο ρεαλιστικό είναι αυτό με τις σημερινές συνθήκες είναι δύσκολο να πούμε καθώς τα ακριβή στοιχεία απαιτούν εξαντλητική έρευνα που δεν είχαμε την δυνατότητα να κάνουμε. Θα δώσουμε ωστόσο δυο παραδείγματα απαισιόδοξων προβλέψεων.
Στην πρώτη περίπτωση υποθέσαμε ότι ο ρυθμός καταστροφής είναι 50% και ο ρυθμός αποκατάστασης 30% ενώ στη δεύτερη 75% και 25% αντίστοιχα. Παρατηρεί κανείς ότι ο ρυθμός αύξησης γίνεται πρακτικά γραμμικός μετά το 1980. Τα αποτελέσματα φαίνονται στα διαγράμματα 3 και 4. Μπορεί κανείς να προσεγγίσει ικανοποιητικά αυτή τη μεταβολή με μια ευθεία η οποία αν προεκταθεί μας δίνει το χρόνο που απομένει ως την εξάντληση όλων των διαθέσιμων εκτάσεων. Χοντρικά μπορεί να δει κανείς ότι εάν τα πράγματα συνέχιζαν με έναν τέτοιο ρυθμό τότε κάπου ανάμεσα στο 2050 και το 2100 θα είχαμε μετατρέψει σε στάχτες σχεδόν όλο το δασικό πλούτο της χώρας! Πρέπει να τονίσουμε ότι ένα τέτοιο υπόδειγμα είναι ενδεικτικό και προϋποθέτει ότι δεν θα υπάρξουν σημαντικές αλλαγές σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο ενώ αγνοεί ορισμένες άλλες σημαντικές διαφοροποιήσεις μεταξύ βορρά και νότου που θα αναλύσουμε στη συνέχεια. Είναι ωστόσο σαφές ότι υπάρχει ήδη ένας σημαντικός βαθμός απώλειας δασικών εκτάσεων σε αντίθεση για παράδειγμα με τις ΗΠΑ όπου φαίνεται να αναπληρώνονται συστηματικά λόγω της υπάρχουσας πολιτικής και της εκτεταμένης χρήσης της ξυλείας στις οικοδομές που επιβάλλει τη δασοκαλλιέργεια.

Κλιματικές αλλαγές

Είναι γνωστό από το 70 περίπου ότι φαινόμενα όπως αυτό του θερμοκηπίου θα αλλάξουν ριζικά το κλίμα σε μεγάλες εκτάσεις του πλανήτη. Όσον αφορά τη νοτιοανατολική Ευρώπη είναι επίσης γνωστό ότι η τάση αυτή υποβοηθείται και από το πρόσθετο φαινόμενο της ερημοποίησης. Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες η έρημος προχωράει με σταθερό ρυθμό σε όλη την νοτιοανατολική Ευρώπη ενώ παρόμοια φαινόμενα παρατηρούνται και στη βόρεια Κίνα. Συγκεκριμένα, έχει βρεθεί ότι ο ρυθμός με τον οποίο η έρημος προχωρά από τη βόρεια Αφρική προς το βορρά φτάνει τα δυο χιλιόμετρα το χρόνο! Πρόσφατα, Η ΝΑΣΑ μετά από ανάλυση στοιχείων από δορυφόρους και γενικότερα μετεωρολογικά δεδομένα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ερημοποίηση στην γείτονα Τουρκία μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή εκατομμυρίων στρεμμάτων καλλιεργήσιμης γης συνοδευόμενη από λειψυδρία. Στην πραγματικότητα το ίδιο πρόβλημα έχει ήδη προαναγγελθεί και για την Ελλάδα αλλά συζητείται πολύ λιγότερο καθώς φαίνεται να είναι πιο αργή. Αυτό βέβαια μπορεί να αλλάξει δραματικά εάν η εξέλιξη του θερμοκηπίου οδηγήσει σε απότομη αύξηση της θερμοκρασίας στην περιοχή.
Σύμφωνα με στοιχεία του 2005, το 35% του Ελληνικού εδάφους αντιμετωπίζει ήδη πρόβλημα ερημοποίησης, το 49% αντιμετωπίζει μέτριο κίνδυνο και μόνο το 16% παραμένει ακόμη ασφαλές. Ανάμεσα στα άλλα, πολλές αστικές και βιομηχανικές ζώνες έχουν δημιουργηθεί σε εύφορες η και δασικές εκτάσεις. Φυσικά αυτά τα στοιχεία είναι ήδη γνωστά στα επιτελικά κέντρα σχεδιασμού όχι μόνο των τρεχουσών τοπικών κυβερνήσεων αλλά και των Βρυξελλών. Παρ όλα αυτά ελάχιστα πράγματα φαίνεται να έχουν γίνει προς την κατεύθυνση αναστροφής του φαινομένου ιδίως στην Ελλάδα.
Αξίζει τον κόπο να ρίξουμε μια ματιά στον χάρτη της ερημοποίησης όπως αυτός έχει δοθεί από Ευρωπαϊκές υπηρεσίες. Στην εικόνα 5 σημειώνονται με μαύρο χρώμα οι περιοχές με υψηλή πιθανότητα ερημοποίησης στο άμεσο μέλλον. Είναι ίσως κάτι παραπάνω από αξιοσημείωτη σύμπτωση το ότι οι περιοχές αυτές τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ιταλία φαίνεται να συμπίπτουν με τις περιοχές που δέχθηκαν το μεγαλύτερο πλήγμα από τις μεγα-πυρκαγιές του 2007!
Πράγματι, η απόκλιση από τις απόλυτες εκτιμήσεις των διαγραμμάτων 3 και 4 θα πρέπει να αναμένεται με βάση το γεγονός ότι τα δάση της βόρειας και κεντρικής Ελλάδας είναι πιο υγρά και δυσκολότερο να αναφλεγούν. Αυτό πιθανά θα είχε σαν αποτέλεσμα την εμφάνιση ενός φαινομένου «κορεσμού» για κάποιο χρονικό διάστημα όπως η χαμηλή σχετικά συχνότητα πυρκαγιών του έτους 2008. Απομένει βέβαια να δούμε την εξέλιξη τέτοιων φαινομένων και στη διάρκεια του τρέχοντος καλοκαιριού. Ωστόσο, η υπάρχουσα κατάσταση στους κρατικούς μηχανισμούς όπως και στην τοπική αυτοδιοίκηση με κανέναν τρόπο δεν επιτρέπει τον εφησυχασμό.

Αναφορές

- Sandbox.cs.uchicago.edu/blog_el/?p=279
- “Καθημερινή”, 18/6/05
- “Tο Βήμα”, 13/2/2005
- www.tee.gr/online/afieromata/1998/2005/ermps.html
- N. Yassoglou, C. Kosmas, “Desertification in the Meditteranean Europe: a case in Greece”, RALA Report, No 200.

Διαβάστε περισσότερα...

Χωρίς πυξίδα η (Δ)ΕΗ Α.Ε...

Διαβάστε περισσότερα...
 
back to top