Απώλεια ισχύος που ξεπερνάει τα 100 μεγαβάτ, εμφάνισαν σε ένα χρόνο οι μονάδες της ΔΕΗ που λειτουργούν με καύσιμο λιγνίτη και φυσικό αέριο. Η απώλεια αυτή που μεταφράζεται σε μειωμένες αποδόσεις των μονάδων στις οποίες κυρίως στηρίζεται η κάλυψη της ζήτησης (και άρα σε απώλεια εκατομμυρίων), είναι απόρροια των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η επιχείρηση στην τροφοδοσία και στην ποιότητα λιγνίτη, αλλά και στις συχνές και παρατεταμένες βλάβες τους.
Η κατάσταση είναι σχετικά καλύτερη στις υδροηλεκτρικές μονάδες της ΔΕΗ, η διαθεσιμότητα των οποίων αυξήθηκε κατά περίπου 28 μεγαβάτ, λόγω κυρίως της υψηλής υδραυλικότητας.
Επίσης και στις μονάδες των ανεξάρτητων (ιδιωτών) ηλεκτροπαραγωγών, η διαθεσιμότητα των οποίων αυξήθηκε κατά περίπου 17 μεγαβάτ.
Τα παραπάνω στοιχεία προκύπτουν από τον πίνακα διαθέσιμης ισχύος του Διαχειριστή του Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΔΜΗΕ) για την περίοδο Οκτώβριος 2012-Σεπτέμβριος 2013 και αφορά όλες τις μονάδες του συστήματος οι οποίες προσφέρουν ισχύ και ενέργεια για την κάλυψη της ζήτησης, εκτός από τις μονάδες ΑΠΕ (αιολικά, φωτοβολταϊκά, μικρά υδροηλεκρικά).
Η διαθέσιμη ισχύς των μονάδων, υπολογίζεται με βάση τα πραγματικά δεδομένα της προσφοράς ηλεκτρικής ενέργειας της κάθε μονάδας κατά το προηγούμενο δωδεκάμηνο, όπως τα καταγράφει ο διαχειριστής σε καθημερινή βάση και όχι με τις δηλώσεις που κάνει ο παραγωγός.
Έτσι επί της ουσίας αξιολογείται η αξιοπιστία της κάθε μονάδας, με βάση την πραγματική ισχύ που προσφέρει και όχι τη δηλωμένη από τον ιδιοκτήτη της, αλλά και το χρονικό διάστημα που αναγκάστηκε να διακόψει ή μειώσει την παραγωγή, λόγω μη προγραμματισμένης παύσης της λειτουργίας (βλάβες κλπ).
Όπως αναφέρουν οι ειδικοί, η αποτύπωση από τον ΑΔΜΗΕ της πραγματικής κατάστασης των μονάδων της ΔΕΗ ήταν αναμενόμενη, καθώς όλο το προηγούμενο διάστημα οι δηλώσεις διαθεσιμότητας ισχύος της ΔΕΗ, σπάνια συμφωνούσαν με την πραγματικότητα.
Είναι δε αποτέλεσμα κυρίων των προβλημάτων τροφοδοσίας των μονάδων της ΔΕΗ με λιγνίτη, ποιότητας αντίστοιχης με αυτήν για την οποία σχεδιάστηκαν να λειτουργούν.
Επίσης προβλημάτων έλλειψης λιγνίτη για μονάδες όπως του ΑΗΣ Μελίτη που είναι η πιο σύγχρονη λιγνιτική μονάδα της ΔΕΗ.
Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα συχνές βλάβες ή ανάγκη για παρατεταμένες συντηρήσεις σε μηχανήματα των μονάδων τα οποία λόγω κακής ποιότητας λιγνίτη καταπονούνται περισσότερο.
Είναι χαρακτηριστικό ότι με εξαίρεση τις δύο λιγντικές μονάδες του Αμύνταιου η διαθεσιμότητα των οποίων σε σχέση με πέρυσι αυξήθηκε κατά 2,7 και 1,6 μεγαβάτ, όπως και της μονάδας Νο 3 της Μεγαλόπολης (+5,2 μεγαβάτ) σε όλες τις άλλες η διαθέσιμη ισχύς μειώθηκε από πέρυσι έως και κατά 16 μεγαβάτ στην περίπτωση της μονάδας 4 του ΑΗΣ Πτολεμαΐδας.
Η διαθεσιμότητα της τελευταίας περιορίζεται σε 183,6 μεγαβάτ, έναντι ονομαστικής ισχύος 274 μεγαβάτ.
Οι επιπτώσεις της εικόνας της μειωμένης διαθεσιμότητας, έχει να κάνει τόσο με τις αποδόσεις των επενδυμένων κεφαλαίων της ΔΕΗ, όσο και με το συνολικό κόστος ηλεκτροπαραγωγής από το σύστημα. Έτσι όπως εκτιμούν οι άνθρωποι της αγοράς, η μειωμένη κατά περίπου 92 μεγαβάτ διαθεσιμότητα των λιγνιτικών μονάδων, θα καλυφθεί από μονάδες φυσικού αερίου, με κατά πολύ υψηλότερο κόστος παραγωγής ανά μεγαβατώρα.
Τέλος να σημειωθεί ότι για πρώτη φορά από τον πίνακα διαθέσιμης ισχύος του ΑΔΜΗΕ, απουσιάζουν οι παλαιές μονάδες της ΔΕΗ (πετρελαϊκές και φυσικού αερίου, Αλιβέρι 3-4, Λαύριο1-2-3, Κερατσίνι 8-9), οι οποίες αποσύρθηκαν και παύουν να υπολογίζονται στις κατανεμόμενες μονάδες που εισπράττουν αμοιβή για την διαθεσιμότητα ισχύος.
Επίσης απουσιάζει και η πιο σύγχρονη μονάδα της ΔΕΗ Αλιβέρι 5, η οποια βρίσκεται ακόμη σε δοκιμαστική λειτουργία.
Πηγή: http://www.euro2day.gr/ - του Μιχάλη Καϊταντζίδη
Μετά από μια σειρά από μάσκες, πως μπορείς να αναγνωρίσεις το αληθινό σου πρόσωπο;
Κι όμως έρχεται η στιγμή που πρέπει να κοιτάξεις στον καθρέφτη και να αναρωτηθείς ποιος τελικά είσαι. Μπορεί εκεί που θα κοιτάξεις να υπάρχει κενό. Έχασες την δυνατότητα να συγκινείσαι, θεώρησες την ευγένεια ψυχής αδυναμία και περιττή. Ξέχασες τους άλλους ανθρώπους για να σε ξεχάσουν.
Το μέτρο έγινε το χρήμα. Ξέχασες το παρόν, το πούλησες, για ένα μέλλον που δεν σου ανήκει πλέον ούτε κι αυτό. Προτίμησες τον άχαρο τρόπο, τον illustration, τον αντιαισθητικό. Άφησες το μέλλον σ’ αυτούς που αναγορεύτηκαν σε διαχειριστές του, μπήκες στην γραμμή, με αντάλλαγμα την πόζα και τα πράγματα. Πράγματα, αλλά όχι πραγματικότητα.
Όλα τα σκέφτεσαι με χρήμα. Τα αξιολογείς με χρήμα, αγαπάς με χρήμα, σχεδιάζεις με
χρήμα, ονειρεύεσαι το χρήμα, μιλάς για το χρήμα, αναζητάς το χρήμα, γίνεσαι το χρήμα. Το πήδημα αντικατέστησε τον έρωτα, το chatting την πρόσωπο με πρόσωπο αληθινή κουβέντα, οι web εφαρμογές το άγγιγμα. Προτίμησες την κονσέρβα και το σκυλάδικο, από την αφτιασίδωτη διασκέδαση, από την τέχνη και την αναζήτηση.
Το χρήμα επέβαλε την κουλτούρα του. Προτίμησες να δουλεύεις παραπάνω ώρες, απ’ το να έχεις ελεύθερο χρόνο για ρέμβη, αγάπη και δημιουργία. Αυτούς που τα αναζητούν τους αποκάλεσες “τεμπέληδες”. Δεν ακολούθησαν τον δικό σου δρόμο. Σαν ιθαγενής θαμπώθηκες από τις χάντρες και τις υποσχέσεις για “μεγάλη ζωή”. Ξέχασες για ποιον λόγο είσαι εδώ, τι πρέπει να ψάχνεις, δεν αναζήτησες άλλο νόημα στο ”υπάρχειν”, αλλά έγινες οπαδός του “έχειν”, σύμφωνα με όσα σ’ έπεισαν οι διαφημίσεις, τα περιοδικά, οι μόδες.
Έπαψες να σκέφτεσαι κι έγινες οπαδός. Οπαδός κόμματος, ποδοσφαιρικής ομάδας, σημαίας, χρώματος, φυλής, συμβόλων και υλικών. Αν τα χάσεις όλα αυτά, αν αύριο καταρρεύσουν, ποιος θα είσαι; Τι μένει κάτω από την επιφάνεια; Υπάρχει τίποτα από σένα; Έχει σημασία πως ζούμε και πως πεθαίνουμε.
Κι αν αυτά που σου λέω τα προσπερνάς, κατανοώ ότι ακόμα είσαι χορτάτος, βολεμένος, με λυμένα τα προβλήματα. Ίσως αν μείνεις άνεργος, πεινάσεις ή μείνεις άστεγος, μπορεί να τα ξανασκεφτείς. Αλλά δεν είναι κρίμα να το κάνεις τότε που θα είναι αργά; Γι’ αυτό σου λέω, κοίτα τώρα τον καθρέφτη. Θυμήσου τι ήθελες όταν ήσουν παιδί. Ψάξε την άγκυρα με το παρελθόν. Ο καθρέφτης θα είναι πάντα εκεί, αλλά το είδωλό σου απουσιάζει.
Πηγή: strangejournal.wordpress.com
Χρησιμοποιώντας το παράδειγμα του χωριού της, το Ψάρι Κορινθίας, η ομιλήτρια απαντάει τα εξής ερωτήματα:
- Μπορούμε να γυρίσουμε τα αρνητικά της χώρας μας σε θετικά;
- Χειραγωγούμε και χρησιμοποιούμε την Ελλάδα για προσωπικό όφελος;
- Επαφιόμαστε στο κράτος;
Προτείνει τη συλλογική αυτενέργεια για το κοινό καλό.
Το Schwarzfahrer (λαθρεπιβάτης)του σκηνοθέτη Pepe Danquart είναι μια ταινία μικρού μήκους και έχει κερδίσει το όσκαρ ταινίας μικρού μήκους το 1994.Θέμα της, η καταδίκη του καθημερινού ρατσισμού μέσα από μια ιστορία σε ένα τραμ: Ένας νεαρός νέγρος μπαίνει σε τραμ, μια ηλικιωμένη του φαίρεται άσχημα και μονολογώντας τον προσβάλλει συνεχώς και αυτόν, αλλά και τους άλλους μετανάστες. Στο τέλος ο νεαρός νέγρος, παίρνει την εκδίκησή του. Οι υπόλοιποι επιβάτες παρακολουθούν σιωπηλοί τα γεγονότα.
Το νέο πενταετές επιχειρησιακό σχέδιο της ΔΕΗ, οι στρατηγικές επιλογές ανάπτυξης του ενεργειακού κέντρου Δυτικής Μακεδονίας, η ανάγκη επίλυσης των πιεστικών προβλημάτων για τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας της επιχείρησης, καθώς και η αντιμετώπιση των ζητημάτων που απασχολούν την περιοχή, τέθηκαν στο επίκεντρο των δύο πρώτων συναντήσεων που είχε το κλιμάκιο της ηγεσίας της ΔΕΗ, με επικεφαλής τον αντιπρόεδρο και αναπληρωτή διευθύνοντα σύμβουλο, Κωνσταντίνο Δόλογλου.
Η τετραήμερη περιοδεία άρχισε με σύσκεψη υπηρεσιακών στελεχών της επιχείρησης στο εκθεσιακό κέντρο, προχτές το μεσημέρι, ενώ το απόγευμα της ίδιας ημέρας πραγματοποιήθηκε συνάντηση με το Δίκτυο Ενεργειακών Δήμων. Στην πρώτη σύσκεψη κυριάρχησε το νέο επιχειρησιακό σχέδιο της ΔΕΗ στην επόμενη πενταετία. Ο αντιπρόεδρος και αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος της επιχείρησης διαβεβαίωσε ότι «βασική κατεύθυνση είναι η συνέχιση της αξιοποίησης του λιγνίτη και η στήριξη της ηλεκτροπαραγωγής στο εγχώριο καύσιμο». Χαρακτήρισε πολύ σημαντικό το γεγονός και ευτυχή συγκυρία, τη σύναψη ομολογιακού δανείου 739 εκ. ευρώ για την ανέγερση της μονάδας «Πτολεμαΐδα 5» μεταξύ ΔΕΗ και κοινοπραξίας ξένων τραπεζών, με την εγγύηση ουσιαστικού του γερμανικού κράτους. Επισκεπτόμενος το οικόπεδο που θα εγκατασταθεί η σύγχρονη περιβαλλοντικής τεχνολογίας μονάδα, ο Κ. Δόλογλου διαβεβαίωσε ότι σε 15 ημέρες θα έχουμε και την τυπική έγκριση, ουσιαστικά ανοίγει ο δρόμος για την υλοποίηση της μεγαλύτερης επένδυσης της ΔΕΗ, ύψους 1,4 δις. ευρώ. Υπογράμμισε ότι ξεκίνησαν και εκπονούνται με ταχείς ρυθμούς οι μελέτες, η ολοκλήρωσή τους προβλέπεται σε ενάμιση έτος, ώστε το σημαντικό αυτό έργο να περάσει σε φάση κατασκευής, η οποία θα διαρκέσει τρισήμιση χρόνια.
Τονίστηκε πάντως ότι η «Πτολεμαΐδα 5» συναρτάται άμεσα από τη διάνοιξη του ορυχείου Ποντοκώμης, θέμα για το οποίο στελέχη της ΔΕΗ εξέφρασαν τον προβληματισμό τους για την καθυστέρηση που παρατηρείται σε δικαστικό επίπεδο με τις απαλλοτριώσεις, αν και η ανάγκη να μπει η ΔΕΗ στο ορυχείο είναι κάτι παραπάνω από επιτακτική. Η παρατηρούμενη κωλυσιεργία χαρακτηρίστηκε αδικαιολόγητη από κύκλους της ΔΕΗ, αφού για τη μετεγκατάσταση της Ποντοκώμης ορίστηκε δικάσιμος τον Απρίλιο του 2014.
Εκρηκτικές είναι οι διαστάσεις της έλλειψης προσωπικού, θέμα το οποίο τέθηκε με έμφαση από υπηρεσιακά στελέχη του ενεργειακού κέντρου και από τους δημάρχους του Δικτύου Ενεργειακών Δήμων, καθώς επίσης και από τους συνδικαλιστές στη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε χτες στο ξενοδοχείο «Παντελίδης», ενώ θα τεθεί πολύ πιο πιεστικά στη διημερίδα που αρχίζει σήμερα στη Φλώρινα και ολοκληρώνεται αύριο στο Αμύνταιο. Ενδεικτικά να σημειωθεί ότι τα τοπικά στελέχη της ΔΕΗ, είπαν στον αντιπρόεδρο ότι στο λεκανοπέδιο μόνο το 2010 αποχώρησαν 2.500 άτομα και σε σχέση με πριν από μία δεκαετία το ΛΚΔΜ έχει το μισό προσωπικό, αριθμώντας μόλις 2.800 άτομα μόνιμο προσωπικό και 800 έκτακτους. Πρόσθεσαν ότι σύμφωνα με μελέτη του ΛΚΔΜ για την κάλυψη των άκρως επειγουσών αναγκών της επιχείρησης απαιτούνται τουλάχιστον 550 προσλήψεις.
Από την πλευρά του ο κ. Δόλογλου απάντησε ότι κατανοεί το πρόβλημα, υπάρχει όμως η δέσμευση προς την Τρόικα του 1:10 στις προσλήψεις – αποχωρήσεις, ωστόσο σημείωσε ότι «η ΔΕΗ ζητά στοχευμένες προσλήψεις στα μέτωπα παραγωγής», θέμα το οποίο τέθηκε στο υπουργείο Οικονομικών, το οποίο «το αντιμετωπίζει θετικά».
Στο δημαρχείο Αμυνταίου πραγματοποιήθηκε προχτές το απόγευμα συνάντηση του κ. Δόλογλου και του επιτελείου της ΔΕΗ με το Δίκτυο Ενεργειακών Δήμων, στην οποία συμμετείχαν ο πρόεδρος του δικτύου και δήμαρχος Αμυνταίου Μάκης Ιωσηφίδης, η δήμαρχος Εορδαίας Παρασκευή Βρυζίδου, ο δήμαρχος Φλώρινας Ιωάννης Βοσκόπουλος και οι αντιδήμαρχοι Κοζάνης Κώστας Κυριακίδης και Γιώργος Τσανακτσίδης. Σύμφωνα με τους ίδιους τους δημάρχους, όλα τα θέματα της συζήτησης, τέθηκαν υπό το εξής πρίσμα: Δίκτυο και ΔΕΗ πρέπει να είναι δύο αξιόπιστοι συνομιλητές. Αυτό θα βοηθήσει και την τοπική κοινωνία στην επίλυση των προβλημάτων και την ίδια τη ΔΕΗ στη λειτουργία της και στην επίτευξη των στόχων της. Επίσης, οι διαβουλεύσεις να γίνονται χωρίς τυμπανοκρουσίες κάθε θέμα που τίθεται να βρίσκει λύσεις, η συνεργασία των δύο πλευρών να έχει αποτελέσματα.
Τα κυριότερα θέματα που έθεσαν οι δήμαρχοι είναι μεταξύ άλλων το περιβάλλον, η αποκατάσταση εδαφών, η μείωση της τιμής του ρεύματος στις ΔΕΥΑ, καθώς λόγω καταστροφής των υδροφόρων, το κόστος άντλησης του νερού είναι μεγάλο, μείωση του τιμολογίου για τις τηλεθερμάνσεις των πόλεων, η άμεση ενεργοποίηση του Τοπικού Πόρου, για την κατανομή του οποίου οι ενεργειακοί δήμοι εμμένουν στις θέσεις τους.
Το κλιμάκιο της ΔΕΗ επισκέφτηκε τους ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου και Μελίτης, το ορυχείο και τον σταθμό του Αμυνταίου, ενώ χτες το απόγευμα επρόκειτο να συναντηθεί με τον περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας.
Πηγή: Εφημερίδα Πτολεμαίος-ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΗΤΤΑΣ
Ψέμα, υποκρισία και κοροϊδία...Από επιχειρησιακά σχέδια άλλο τίποτα η (Δ)ΕΗ Α.Ε...Αλήθεια τι πρόσφερε στην περιοχή μας το προηγούμενο επιχειρησιακό σχέδιο;;;Τιποτα. Τι θα προσφέρει το επόμενο; Πάλι τίποτα. Για την περιοχή μας έχει εδώ και καιρό ξεκινήσει η "κατρακύλα" με σύμμετοχους όλους αυτούς τους πρόθυμους συνομιλητές...Επιτέλους θα αντιδράσει κανείς σοβαρά;;;
Εκδικάζονται στις 24 Σεπτεμβρίου, στο Τριμελές Διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης, τρεις (3) προσφυγές της ΔΕΗ για ακύρωση αντίστοιχων αποφάσεωντου τότε Νομάρχη Κοζάνης Γιώργου Δακή, με τις οποίες είχαν επιβληθεί στην επιχείρηση διοικητικά πρόστιμα – για περιβαλλοντικές παραβάσεις – συνολικού ύψους 145.000 ευρώ. Αναλυτικά πρόκειται:
Μια από τις ιστορίες του Λέων Τολστόι, είναι μικρή ιστορία αυτή έχει τον τίτλο «Πόση γη χρειάζεται ένας άνθρωπος;» Η ιστορία μιλάει για έναν αγρότη, τον Παχόμ που ο ίδιος απόκτησε περιουσία και τα υπάρχοντα του τα πολλά, άναψαν μέσα του μια επιθυμία να αποκτήσει όλο και πιο πολλά."Η τύχη το έφερε και συνάντησε ο Παχόμ έναν άλλο αγρότη που ήρθε από πάνω από τον Βόλγα και επίσης έναν πλανόδιο έμπορο που ταξίδευε από μέρος σε μέρος. Από αυτούς, λοιπόν, ο Παχόμ έμαθε για απέραντες εκτάσεις γης που μπορούσε να τις αποκτήσει καθένας για «ένα κομμάτι ψωμί» όπως λέμε, από κάποιους που έμεναν πολύ μακριά, και ήταν νομάδες, είχαν ζώα και μετακινούνταν από μέρος σε μέρος. Αυτούς τους έλεγαν «Μπασκίρς.»
Μια και δυο λοιπόν ο Παχόμ ξεκίνησε, ταξίδεψε και έφτασε σε εκείνη την μακρινή γη. Το έδαφος ήταν παρθένο και απαλό σαν την παλάμη του ανθρώπου και μαύρη όπως ο σπόρος της παπαρούνας, και το χορτάρι έφτανε ψηλά ως το στήθος.
«Και ποια είναι η τιμή;» ρώτησε ο Παχόμ.
«Η τιμή μας είναι πάντοτε η ίδια: χίλια ρούβλια την ημέρα» του απάντησαν
Ο Πaχόμ δεν καταλάβαινε.
«Την ημέρα; Τι είδους τιμή είναι αυτή; Πόση έκταση είναι αυτό;»
«Δεν ξέρουμε να το υπολογίσουμε» είπε ο αρχηγός τους.
«Το πουλάμε με την ημέρα. Όσο μπορείς να περπατήσεις σε μια μέρα, όσο σε πηγαίνουν τα πόδια σου και αντέχεις για μια μέρα να πηγαίνεις, είναι δικό σου, και η τιμή είναι πάντα χίλια ρούβλια.»
Ο Παχόμ έχασε τη μιλιά του από την έκπληξη.
«Ναι,» είπε, «αλλά σε μια μέρα μπορώ να προλάβω να περπατήσω και να καλύψω ένα τεράστιο μέρος από γη.»
Ο αρχηγός τους γέλασε.
«Θα είναι όλο δικό σου!» του είπε. «Αλλά υπάρχει ένας όρος. Θα πρέπει την ίδια μέρα να επιστρέψεις στο μέρος από το οποίο ξεκίνησες. Αν δεν επιστρέψεις στο μέρος από όπου ξεκίνησες, τα λεφτά σου είναι χαμένα».
Εκείνο το βράδυ ο Παχόμ δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Όμως πριν χαράξει αποκοιμήθηκε και άρχισε να ονειρεύεται. Ονειρευόταν πως ήταν σε μια δικιά του σκηνή και πως άκουσε να γελούν απ’ έξω. Τόλμησε και βγήκε έξω και είδε τον αρχηγό των Μπασκίρς να κάθεται έξω από την σκηνή και να κρατά την κοιλιά του από τα γέλια και να κυλίεται γύρω-γύρω γελώντας. Καθώς πλησίασε πιο κοντά κατάλαβε πως δεν ήταν ο αρχηγός των Μπασκίρ αλλά εκείνος ο πλανόδιος έμπορος που είχε συναντήσει στην δική του γη, και σαν είδε ακόμη πιο καλά κατάλαβε πως ήταν ο αγρότης που είχε βρει, που είχε έρθει πάνω από τον Βόλγα. Αλλά τελικά δεν ήταν ούτε αυτός, ήταν ο διάβολος ο ίδιος με κέρατα και πόδια ζώου, με οπλές που τα κτυπούσε κάτω ελαφρά. Μπροστά από τον διάβολο ήταν ξαπλωμένος ένας ξυπόλυτος άνδρας που φορούσε μόνο παντελόνι και πουκάμισο.
Και καθώς ονειρευόταν ο Παχόμ, πήγε πιο κοντά να δει τι άνθρωπος ήταν αυτός, και διαπίστωσε πως ήταν νεκρός και πως ήταν… ο εαυτός του!
Τρομοκρατημένος ο Παχόμ πετάχτηκε επάνω. «Τι μπορεί να ονειρεύεται ο άνθρωπος!» σκέφτηκε.
Ο Παχόμ έφτασε στην πεδιάδα εκείνη που είχαν συμφωνήσει καθώς ο ουρανός άρχιζε να κοκκινίζει. Έβαλε τα χίλια ρούβλια στο γούνινο καπέλο του αρχηγού που το είχε βάλει στο χώμα, και ξεκίνησε. Το βήμα του δεν ήταν ούτε αργό, ούτε γρήγορο. Όσο όμως περπατούσε στην γη έκανε πιο μεγάλα βήματα γιατί η γη σε κάθε βήμα που έκανε φαίνονταν και πιο ωραία. Μάλιστα σε μια προσπάθεια να συμπεριλάβει μέσα ένα πολύ ωραίο λιβάδι, πήγε πολύ μακριά πριν να βάλει το σημάδι που είχε μαζί του, και να αρχίσει να γυρίζει πίσω. Έτσι κύλησε η μέρα και τώρα βιαζόταν και περπατούσε πραγματικά γρήγορα κάτω από τον καυτό ήλιο που όμως είχε αρχίσει να δύει.
Κατακουρασμένος αφού έκανε κύκλο τέτοια μεγάλη έκταση ο Παχόμ γύριζε πίσω στο λοφάκι από όπου είχε ξεκινήσει περπατώντας με δυσκολία, σέρνοντας τα πόδια του. Το στήθος του ανεβοκατέβαινε σαν των παλιών σιδεράδων το φυσερό, η καρδιά του χτυπούσε σαν σφυρί, τα πόδια του άρχιζαν σιγά-σιγά να τον εγκαταλείπουν. Σε λίγο έβλεπε ο Παχόμ τον λόφο και τους Μπασκίρς να του φωνάζουν.
Και ο Τολστόι κλείνει την ιστορία:
«Ο Παχόμ κοίταξε τον ήλιο που είχε αγγίξει την γη. Η μια πλευρά του είχε ήδη χαθεί. Με όση δύναμη του απέμενε βιάστηκε τόσο πολύ που έγερνε το κορμί του μπρος τα εμπρός ίσα-ίσα που τα πόδια του ακολουθούσαν ώστε να μην πέσει. Με το που άγγιξε τον λοφίσκο ξαφνικά σκοτείνιασε. Κοίταξε ψηλά, ο ήλιος είχε ήδη δύσει! Φώναξε με αγωνία: «όλος μου ο κόπος πήγε χαμένος,» και ενώ σκεφτόταν να σταματήσει άκουσε τους Μπασκίρς να του φωνάζουν και θυμήθηκε πως αν και για αυτόν που ήταν χαμηλά ο ήλιος είχε δύσει, για αυτούς όμως που ήταν στην κορυφή ο ήλιος ακόμη φαινόταν. Παίρνοντας μια βαθιά ανάσα, ανέβηκε πάνω στον λόφο. Εκεί ήταν ακόμη φως. Και καθώς έφτασε στην κορυφή είδε τον σκούφο. Δίπλα από αυτόν καθόταν ο αρχηγός γελώντας και έχοντας τα χέρια στη μέση του. Πάλι ο Παχόμ θυμήθηκε το όνειρό του και έβγαλε μια κραυγή. Τα πόδια του τον εγκατέλειψαν, έπεσε μπροστά και άρπαξε το καπέλο (με τα ρούβλια) στα χέρια του…-πέθανε από την υπερβολική προσπάθεια.
Ο υπηρέτης του σήκωσε μια αξίνα και έσκαψε ένα λάκκο μακρύ αρκετά για να χωράει τον Παχόμ και τον έθαψε εκεί. Έξι πόδια, όσο από το κεφάλι στις πατούσες του, τόσο του έλειπε για να φτάσει στον στόχο του.»
"Πόση γη χρειάζεται ένας άνθρωπος;" Mια ιστορία με μεγάλη δύναμη και παγκόσμια απήχηση γιατί η πλεονεξία, η απληστία είναι αρρώστια που μολύνει την ψυχή όλης της ανθρωπότητας.
Όλοι βέβαια απορρίπτουν την πλεονεξία και την απληστία. Αλλά η πραγματικότητα είναι πως κάθε μέρα κάποιος κήρυκας, ή ιερέας κάπου θα κάνει την κηδεία κάποιου που ξόδεψε την ζωή του, θυσίασε τα πάντα, ακόμη και την οικογένειά του για να φτάσει στην κορυφή του λόφου του Παχόμ, για να αποκτήσει όλο και πιο πολλά.
Λέων Τολστόι
.gif)
