Τρίτη 16 Αυγούστου 2011
Βιολογικοί Βόθροι : Η απάντηση των πολιτών στην ανύπαρκτη αποχέτευση...
Η έλλειψη αποχετευτικού συστήματος και η χρήση βόθρων εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους τόσο για το περιβάλλον όσο και για τη δηµόσια υγεία. Σύµφωνα µε μετρήσεις που είχαν γίνει για λογαριασµό της Νοµαρχίας Ανατολικής Αττικής, βρέθηκαν περιοχές µε αυξημένες συγκεντρώσεις σε νιτρικά στο υπέδαφος, τα οποία αποδίδονται στους βόθρους. Οι γιατροί προειδοποιούν για το ενδεχόµενο εµφάνισης ηπατίτιδας και για το λόγο αυτό προτρέπουν να γίνεται εµβόλιο κυρίως στα παιδιά. Παράλληλα, και οι θάλασσες που φιλοξενούν χιλιάδες λουόμενους κάθε καλοκαίρι είναι εκτεθειμένες στις παραπάνω ουσίες λόγω της συγκοινωνίας τους με τον υδροφόρο ορίζοντα …
Μια λύση για να απαλλαχτούν οι πολίτες από τα έξοδα των βυτιοφόρων προστατεύοντας ταυτόχρονα τον υδροφόρο ορίζοντα και τη θάλασσα θα μπορούσαν να είναι οι Βιολογικοί Βόθροι, για τους οποίους έχει αρχίσει να αναπτύσσεται μια σημαντική αγορά στη χώρα μας. Ουσιαστικά πρόκειται για ατομικά συστήματα επεξεργασίας λυμάτων τα οποία συνδέονται εύκολα και αποτελεσματικά με τον ήδη υπάρχοντα βόθρο. Ο βιολογικός βόθρος έρχεται έτοιμος και τοποθετείται άμεσα και εύκολα από τον υδραυλικό σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή. Είναι στεγανός, σύμφωνα με τις προδιαγραφές της πολεοδομίας, και καταλήγει σε υπεδάφια άρδευση του κήπου. Αποτελείται από δύο διαμερίσματα. Στο πρώτο διαμέρισμα συσσωρεύονται τα στερεά τα οποία επεξεργάζονται με τη βοήθεια ενζύμων και στη συνέχεια το υγρό στοιχείο πηγαίνει στο δεύτερο διαμέρισμα. Όταν υπερχειλίζουν τα επεξεργασμένα λύματα ποτίζουν τον κήπο υπογείως εξασφαλίζοντας ανακύκλωση του νερού και μεγάλη οικονομία.
Με μία έξυπνη καμπάνια ευαισθητοποίησης των νοικοκυριών θα σταματήσει να εξαρτάται το σημαντικό θέμα της διαχείρισης των αστικών λυμάτων από τη γραφειοκρατία των αγωγών και των Βιολογικών Καθαρισμών. Αν και όποτε προκύψουν αυτοί, θα είναι ευπρόσδεκτοι. Μέχρι τότε όμως, οι ίδιοι οι πολίτες μπορούν να δώσουν τη λύση διαχειριζόμενοι ατομικά τα λύματα του σπιτιού τους, ανακυκλώνοντας το νερό που χρησιμοποιούν για τις ανάγκες τους και απαλλαγμένοι οριστικά από το κόστος των βυτιοφόρων.
Πηγή: http://dstavrou.blogspot.com/ Διαβάστε περισσότερα...
Δευτέρα 15 Αυγούστου 2011
Κυριακή 14 Αυγούστου 2011
Ξεκάθαρες θέσεις και δεσμεύσεις από την κυβέρνηση για τα θέματα της ΔΕΗ που αφορούν την Π.Ε. Κοζάνης ζήτησε από τον ΥΠΕΚΑ κ. Παπακωνσταντίνου , ο βουλευτής του νομού Γιώργος Κασαπίδης...
Συγκεκριμένα ο κ. Κασαπίδης παρουσίασε δέσμη προτάσεων επί των οποίων ζήτησε δεσμεύσεις από την κυβέρνηση πριν οποιαδήποτε εξέλιξη στο ιδιοκτησιακό της επιχείρησης.
Θέτοντας ως κύριο στόχο τη διατήρηση όλων των θέσεων εργασίας στη ΔΕΗ στην Π.Ε. Κοζάνης και τη Δυτική Μακεδονία. Ο κ. Κασαπίδης ζήτησε από τον κ. Παπακωνσταντίνου:
• Σε καμία περίπτωση να μην εφαρμοστεί η εξαγγελία του Πρωθυπουργού για μετοχική πώληση της ΔΕΗ. Πρόκειται ξεκάθαρα για ξεπούλημα πρέπει να το διαψεύσει η Κυβέρνηση.
• Να προχωρήσει η κατασκευή δύο υπερσύγχρονων μονάδων αντιρρυπαντικής τεχνολογίας καύσεως του λιγνίτη, που έχει προαναγγείλει η ΔΕΗ για τη Δυτική Μακεδονία.
• Να προχωρήσουν απρόσκοπτα οι μετεγκαταστάσεις των οικισμών που προγραμμάτισε η ΔΕΗ και βρίσκονται επί λιγνιτικών κοιτασμάτων καθώς και αυτή της ακρινής όπως ψηφίστηκε και σχετικός νόμος.
• Να γίνει σωστή αποκατάσταση των εδαφών των ξοφλημένων πεδίων των ορυχείων λιγνίτη της ΔΕΗ, σύμφωνα με τις υποχρεώσεις της επιχείρησης.
• Να επιστραφούν τα αποκατεστημένα εδάφη στην τοπική κοινωνία, σύμφωνα με το νόμο που ίσχυε για τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις πριν το 1999.
• Να ενεργοποιηθούν οι σχολές εκπαίδευσης της ΔΕΗ στην Π.Ε. Κοζάνης και να αξιοποιηθούν περαιτέρω επεκτείνοντας τη λειτουργία τους και για άλλα συναφή αντικείμενα και να συνδεθεί η λειτουργία τους με πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας ή του εξωτερικού.
Όπως τόνισε ο κ. Κασαπίδης οι διεκδικήσεις αυτές μπορεί να αποτελέσουν την ελάχιστη διαπραγματευτική βάση, που μπορεί να εμπλουτιστεί, επί της οποίας η Κυβέρνηση οφείλει να δεσμευτεί πριν οποιαδήποτε εξέλιξη στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της ΔΕΗ.
Επίσης ο βουλευτής του νομού αναφερόμενος και στο άρθρο 185 του νομοσχεδίου το χαρακτήρισε άδικο και αντιδημοκρατικό.
Όπως τόνισε, στο άρθρο αυτό προβλέπετε η επίταξη εκτάσεων λιγνιτοφόρων εδαφών, για την εξόρυξη λιγνίτη και τροφοδοσία ΑΗΣ, ακόμα και για εκτάσεις για τις οποίες ξεκίνησε η διαδικασία αναγκαστικής απαλλοτρίωσης.
Τέτοιες διατάξεις επεσήμανε ο κ. Κασαπίδης παραπέμπουν σε άλλες εποχές και προκαλούν αρνητικά πολίτες λιγνιτοφόρων περιοχών της χώρας όπως συμβαίνει και στη Δυτική Μακεδονία και την Π.Ε. Κοζάνης.
Όπως "ξεκάθαρες θέσεις και δεσμεύσεις" είχε δώσει και το δικό του κόμμα όταν ήταν στην εξουσία...Ο κάθενας νίπτει τα χείρας του όταν είναι κυβέρνηση και κάνει "προτάσεις" όταν είναι αντιπολίτευση... Διαβάστε περισσότερα...
Σάββατο 13 Αυγούστου 2011
Καλό ξύπνημα...
Γ. Ι. Γκουρτζίεφ Διαβάστε περισσότερα...
Παρασκευή 12 Αυγούστου 2011
Αυτοεκτίμηση, μια βόμβα μεγατόνων...
Εκ φύσεως πολύτιμοι
Η ανθρώπινη ψυχή διαθέτει πλούτο και δύναμη ανεκτίμητη. Αυτόν τον πλούτο τον έχουμε όλοι εκ γενετής και δεν μπορούμε, όση πλύση εγκεφάλου και αν μας κάνουν, να τον αποτινάξουμε από πάνω μας. Κάθε ένας από εμάς είναι εκ φύσεως πολύτιμος και χρήσιμος και φέρει τη δική του προίκα, που ονομάζεται «διαφορετικά χαρίσματα». Επομένως, δεν έχει κανένα νόημα να συγκρίνει βασανιστικά τον εαυτό του με χιλιάδες άλλους.
Ζύγισε σωστά
Και όμως, πολλοί αναλώνουν τις ώρες τους προσπαθώντας να ελέγξουν κατά πόσο υπολείπονται των άλλων, αποκλείοντας την πιθανότητα να υπερτερούν, ίσως ακόμα και μέσα από τη μικρή, άσημη θέση τους. Ξεχνούν φυσικά ότι το γεγονός πως κάποιοι ξεχωρίζουν στους κοινωνικούς κύκλους μπορεί απλά να σημαίνει μια υπέρμετρη φιλοδοξία ή μια υπερφίαλη προσωπικότητα. Έτσι, ζυγίζοντας μόνοι τους τον εαυτό τους, τον βρίσκουν ελλιπή, ανάξιο και ατάλαντο. Μέγα λάθος! Κάπως έτσι ξεκινάει μια πλάνη, που στοιχίζει σε έλλειψη χαράς, δύναμης και ζωτικής ενέργειας.
Κλείσε την πόρτα στην παραίτηση
Δεν χρειάζεται να ψάξεις πολύ για να εντοπίσεις πόσες ασθένειες έχουν – εξοργιστικά – την πηγή τους στην έλλειψη αυτοεκτίμησης. Και είναι απόλυτα φυσικό, αφού όποιος δεν αποδίδει την ανάλογη αξία στον εαυτό του παραιτείται ψυχικά, ανοίγοντας την πόρτα και καλωσορίζοντας όποια οργανική ανισορροπία προλάβει να δημιουργηθεί πρώτη. Γι’ αυτό και δεν παραξενεύει, για παράδειγμα, μελέτη του Κέντρου Κεφαλαλγίας του Πανεπιστημίου του Τορίνο, που αποκαλύπτει ότι άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση (και κατ’ επέκταση αγχώδη) υποφέρουν πολύ συχνότερα από επώδυνους πονοκεφάλους και ημικρανίες.
Ας τονώνει ο ένας τον άλλον
Αν όλα τα παραπάνω σου φαίνονται αυτονόητα, σημαίνει ότι ήδη έχεις αυξημένο ποσοστό αυτοεκτίμησης. Θυμήσου όμως ότι αρκετοί άνθρωποι δεν έχουν και αυτό αποτελεί την κύρια πηγή πολλών προβλημάτων –τα οποία μοιραία επιδρούν αλυσιδωτά σε όλους μας. Επομένως καλό είναι να τονώνει ο ένας τον άλλον, παρά να τον ρίχνει, αθέλητα, ακόμα πιο χαμηλά.
Πηγή: http://www.goldenmag.gr Διαβάστε περισσότερα...
Πέμπτη 11 Αυγούστου 2011
Τετάρτη 10 Αυγούστου 2011
Επιστροφή του κάρβουνου...
Το κάρβουνο επέστρεψε. Η πηγή της μαυρίλας που κάλυπτε τους ουρανούς στη διάρκεια της βιομηχανικής επανάστασης, και που περιγράφτηκε σε ρεαλιστικά μυθιστορήματα του Emil Zola, επέστρεψε από την εξορία. Η τραγωδία της Fukushima το επανέφερε στο προσκήνιο, ενώ μόλις πέρσι υπήρχαν σκέψεις για την οριστική του απαγόρευση στην ΕΕ έως το 2050.
Τα κράτη αναθεωρούν τις δαπάνες τους, αλλά και ενδίδουν στις πιέσεις της κοινής γνώμης για τον περιορισμό της πυρηνικής ενέργειας, και μέχρι οι ΑΠΕ να φθηνύνουν και να γίνουν πιο προσβάσιμες, η λύση είναι η επιστροφή στον αρχικό «μαύρο χρυσό», τον άνθρακα.
Όπως ανέφερε πρόσφατα ο Nobuo Tanaka της International Energy Agency (IEA), η ιαπωνική τραγωδία οδήγησε στη πτώση κατά 14% στη παγκόσμια παραγωγή ενέργειας. Υπολογίζεται πως το 1/3 της ζήτησης θα κατευθυνθεί αλλού, και μάλλον θα καλυφτεί από το κάρβουνο. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα δυο αρνητικές συνέπειες: Την αύξηση της τιμής αγοράς του, και τις εκπομπές αερίων.
Η παγκόσμια ζήτηση για λιγνίτη και άλλου είδους άνθρακα έχει αυξηθεί σημαντικά, ωθούμενη από την Κίνα και την Ινδία. Οι αναλυτές προβλέπουν μια αύξηση στη παραγωγή πάνω από 50% έως το 2035. Το 2010, η παγκόσμια παραγωγή έφτασε τα 6.5 δισεκατομμύρια τόνους, μια άνοδο 8% στη τριετία. Γενικά, το κάρβουνο παράγει το 41% της παγκόσμιας ηλεκτρικής ενέργειας, και το 26% της ευρωπαϊκής.
Αυτά τα ποσοστά προβλέπεται να αλλάξουν σύντομα. Το κλείσιμο των 28 από τα 143 πυρηνικά εργοστάσια της Ευρώπης, θα αυξήσει τις ανάγκες της για κάρβουνο κατά 8-10%.
Η Γερμανία, που αποτελεί τον μεγαλύτερο καταναλωτή ανθρακίτη έχει κάνει το πρώτο βήμα, και ακολουθεί η Πολωνία που μπορεί α καλύψει το 90% των αναγκών της σε ενέργεια από τον άνθρακα. Οι Βρετανοί ακολουθούν μια πιο ισορροπημένη στάση, συνδυάζοντας τη πυρηνική ενέργεια, το κάρβουνο, και το φυσικό αέριο, χρησιμοποιώντας την «πράσινη λύση» για να αντικαταστήσουν τα απαρχαιωμένα εργοστάσιά τους. Για όλους τους υπόλοιπους, το σενάριο είναι το ίδιο: Η Ευρώπη δεν έχει περιθώρια για καινούργια εργοστάσια που να καίνε κάρβουνο.
Οι υποστηρικτές του ισχυρίζονται ότι πρόκειται για μια δημοκρατική πηγή ενέργειας, αφού είναι φτηνό, και δημιουργεί θέσεις απασχόλησης. Αυτό πράγματι ισχύει. Υπάρχει όμως ακόμη μια κοινωνική παγίδα σε σχέση με την εξόρυξή του, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ερευνά καταγγελίες που θέλουν τη Κίνα και τη Λατινική Αμερική να εκμεταλλεύονται ανήλικα παιδάκια στα ορυχεία, όπως γίνονταν παλιά και στην Αγγλία του Κάρολου Ντίκενς.
Για να σεβαστούν το περιβάλλον, οι χώρες παραγωγοί θα χρεωθούν και έναν φόρο εκπομπής CO2, που θα ισχύει από το 2013 και που θα επιβαρύνει όλες τις μονάδες παραγωγής ρεύματος της Ευρώπης.
Σίγουρα θα πρέπει να μειωθεί η μόλυνση του περιβάλλοντος. Και μπορεί το κάρβουνο να μην έχει αλλάξει, άλλαξαν όμως οι μέθοδοι εξόρυξής του. Για παράδειγμα, ο λιγνίτης που έχει μεγάλη υγρασία, απελευθερώνει θεϊκό οξύ, για αυτό και σήμερα στεγνώνεται και ξεραίνεται στη φάση της επεξεργασίας του.
Η Fukushima ανάγκασε την ΕΕ να αλλάξει στρατηγική. Αν αυτό θα πετύχει, απομένει να το δούμε.
S.A.-La Stampa http://www3.lastampa.it/economia/sezioni/articolo/lstp/411587/
Πηγή: http://friendshipiseverything.blogspot.com Διαβάστε περισσότερα...
Ο άνθρωπος πίσω από τις χρωματιστές επαναστάσεις...
Πρόκειται για τον Dr Gene Sharp, τον άνθρωπο στον οποίο πιστώνεται η στρατηγική που οδήγησε στην ανατροπή της αιγυπτιακής κυβέρνησης.
Ο Dr Gene Sharp είναι ο πιο ειδικός στον κόσμο, σε θέματα μη βίαιων επαναστάσεων. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε 30 γλώσσες, και διακινούνται παράνομα, κρυφά από τις μυστικές αστυνομίες, σε πολλές χώρες του πλανήτη. Ποιες είναι με λίγα λόγια οι συμβουλές του;
-Αναπτύξτε μια στρατηγική για να κερδίσετε την ελευθερία, και ένα όραμα για τη κοινωνία που θέλετε.
-Ξεπεράστε το φόβο, μέσω μικρών χειρονομιών αντίστασης.
-Χρησιμοποιείστε χρώματα και σύμβολα για να δείξετε την αντιστασιακή σας ενότητα.
-Διδαχτείτε από τα ιστορικά παραδείγματα των επιτυχημένων, μη βίαιων κινημάτων.
-Χρησιμοποιήστε όπλα μη βίας.
-Αναγνωρίστε τα στηρίγματα της δικτατορίας, και αναπτύξτε μια στρατηγική υπονόμευσής τους.
-Εκμεταλλευτείτε τις καταπιεστικές και κατασταλτικές πράξεις του καθεστώτος, ως μέσο στρατολόγησης για το κίνημά σας.
-Απομονώστε και απομακρύνετε από το κίνημα σας όσους επιμένουν στη χρήση ή στην υποστήριξη της βίας.
Τα παραπάνω χρησιμοποιήθηκαν από δημοκρατικά κινήματα για την ανατροπή του Slobodan Milosevic στη Σερβία, και του Viktor Yanukovych στην Ουκρανία, όμως ο Dr Gene Sharp παραμένει σχετικά άγνωστος στο ευρύ κοινό.
Παρά τις επιτυχίες του, παρά την υποψηφιότητα του για το βραβείο Νόμπελ ειρήνης το 2009, ο Sharp αντιμετωπίζει χρόνια οικονομικά προβλήματα, και κατηγορείται από πολλούς ότι το ινστιτούτο που διοικεί, το Albert Einstein Institution, αποτελεί βιτρίνα της CIA. Το διοικεί όμως χάρη και μόνο στη δύναμη της προσωπικότητας του, και στην αφοσίωση της διευθύνουσας συμβούλου Jamila Raqib.
Ο Gene Sharp δεν είναι Τσε Γκεβάρα, αλλά ασκεί περισσότερη επιρροή από οποιονδήποτε άλλο πολιτικό θεωρητικό της γενιάς του. Το κεντρικό μήνυμα της θεωρίας του είναι ότι η ισχύς των δικτατοριών προέρχεται από τη θεληματική υπακοή των λαών που τις υφίστανται. Αν οι άνθρωποι μπορέσουν και αναπτύξουν τεχνικές μείωσης της συναίνεσης τους, τότε το καθεστώς θα καταρρεύσει.
Εδώ και δεκαετίες, άνθρωποι που υποφέρουν από καταπιεστικά καθεστώτα, πραγματοποιούν προσκύνημα στον Gene Sharp, για να τον συμβουλευτούν. Τα γραπτά του έχουν ήδη βοηθήσει εκατομμύρια ανθρώπους, σε όλο τον κόσμο, να κερδίσουν την ελευθερία τους χωρίς τη χρήση βίας. Όπως λέει: «Αν επιλέξεις να πολεμήσεις χρησιμοποιώντας βία, τότε επιλέγεις να αντιμετωπίσεις τα καλύτερα όπλα που διαθέτει ο αντίπαλός σου, και για αυτό, αν είσαι έξυπνος δεν θα το κάνεις… Εγώ δεν λέω στους ανθρώπους που έρχονται σε εμένα για συμβουλές τι να κάνουν. Πρέπει να μάθουν πως λειτουργεί η θεωρία μου, και να την εφαρμόσουν από μόνοι τους».
Για να βοηθήσει σε αυτό, ο Sharp αναφέρει στα βιβλία του 198 διαφορετικά μη βίαια όπλα, που κυμαίνονται από τη χρήση χρωμάτων και συμβόλων, μέχρι μποϊκοτάζ και χάπενινγκς. Οι τεχνικές του, που είναι σχεδιασμένες να αντιστοιχούν σε στρατιωτικά όπλα, πηγάζουν από μια ενδελεχή μελέτη όλων των μορφών της αντίστασης απέναντι στη τυραννία, σε ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία.
«Οι μέθοδοι αυτές είναι πολύ σημαντικές, επειδή προσφέρουν στους λαούς μια εναλλακτική λύση…αν ο κόσμος δεν τα αντιληφθεί, και αν δεν καταλάβει τι δύναμη έχουν, τότε οι επαναστάτες καταφεύγουν πάντα στη βία».
Μετά τη «πράσινη επανάσταση» του 2009 στο Ιράν, πολλοί από τους συλληφθέντες διαδηλωτές κατηγορήθηκαν, μεταξύ άλλων, και για την εφαρμογή 100 από των 198 μεθόδων που διδάσκει ο Sharp. Το πιο διαβασμένο, και το πιο μεταφρασμένο από όλα τα έργα του, «Από τη Δικτατορία στη Δημοκρατία», γράφτηκε για το δημοκρατικό κίνημα της Βιρμανίας το 1993. Το βιβλίο αυτό, κυριολεκτικά άναψε φωτιές. Από τη Βιρμανία, μεταδόθηκε στη Ταϊλάνδη και στην Ινδονησία, όπου και χρησιμοποιήθηκε εναντίον του εκεί δικτατορικού καθεστώτος. Η συνεισφορά του στην ανατροπή του Milosevic το 2000, το καθιέρωσε στην Ανατολική Ευρώπη, στη Νότιο Αμερική, και στη Μέση Ανατολή. Όταν επιτέλους έφτασε στη Ρωσία, οι μυστικές υπηρεσίες έκαναν έφοδο στο τυπογραφείο, και όσα βιβλιοπωλεία το διέθεταν, κάηκαν μυστηριωδώς!
Οι Ιρανοί ανησύχησαν κάποτε τόσο πολύ, που έφτιαξαν ένα προπαγανδιστικό φιλμ με κινούμενα σχέδια, το οποίο πρόβαλαν στη τηλεόραση, και στο οποίο ο Sharp παρουσιάζονταν να σχεδιάζει την ανατροπή του Χομεϊνί μέσα από τον Λευκό Οίκο…
Ακόμη κι ο Hugo Chavez απευθύνθηκε στο λαό της χώρας του μέσω τηλεόρασης χαρακτηρίζοντας τον Sharp ως τη πιο μεγάλη απειλή για την εθνική ασφάλεια της Βενεζουέλας.
S.A.-BBC News
Σύντομο βιογραφικό του Dr Gene Sharp:
Γεννήθηκε το 1928 στο Οχάιο των ΗΠΑ.
Το 1953 φυλακίστηκε επειδή διαδήλωνε κατά της στρατολόγησης ανδρών για τον πόλεμο στη Κορέα.
Στο πρώτο του βιβλίο, «Gandhi Wields the Weapon of Moral Power: Three Case Histories», που εκδόθηκε το 1960, τον πρόλογο έγραψε ο Albert Einstein.
Το 1968, έγραψε διατριβή για το διδακτορικό του στη Οξφόρδη, με τίτλο «Η πολιτική της μη βίαιης δράσης», που αργότερα (1973) έγινε ομότιτλο βιβλίο.
Είναι καθηγητής πολιτικών επιστημών στο University of Massachusetts από το 1972, ενώ παράλληλα συνεργάζεται ερευνητικά με το Harvard University.
Το 1983 ίδρυσε το μη κερδοσκοπικό Albert Einstein Institution, μέσω του οποίου προωθείται η μη βίαιη δράση σε ολόκληρο τον κόσμο.
Πηγή: http://www.antinews.gr Διαβάστε περισσότερα...
Τρίτη 9 Αυγούστου 2011
Ανάρτηση κτηματολογικού διαγράμματος και πίνακα για την διατύπωση παρατηρήσεων επί της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης της Ποντοκώμης...
1. Κτηματολογικό Διάγραμμα που απεικονίζει τις προ απαλλοτρίωση εκτάσεις με τις επιμέρους ιδιοκτησίες
2. Κτηματολογικό Πίνακα με τους φερόμενους ιδιοκτήτες, τα εμβαδά και τα κύρια προσδιοριστικά στοιχεία των προς απαλλοτρίωση ιδιοκτησιών
Πηγή: http://www.kozanh.gr Διαβάστε περισσότερα...
Της γης το χρυσάφι...
Tης γης το χρυσάφι (2006)- Gold of the Earth- ΟΧΙ ΣΤΑ ΧΡΥΣΩΡΥΧΕΙΑ-1 from antigold on Vimeo.
Μια ταινία του Γιάννη Καρυπίδη.
Το “χρυσάφι” μιλάει για το μεγάλο και δυναμικό κίνημα κατά των χρυσωρυχείων που αναπτύχθηκε στους Νομούς Ροδόπης και Έβρου από το 1999 και απέτρεψε μέχρι σήμερα την άλωση της Θράκης από τις εταιρείες χρυσού.
Καταγράφει τις απόψεις των απλών πολιτών και των φορέων της περιοχής.
Επισκέπτεται τη Χαλκιδική, αλλά και το Krumovgrad της Βουλγαρίας όπου υπάρχουν αντίστοιχα κινήματα …κι αναζητεί το πραγματικό “χρυσάφι της γης”. Διαβάστε περισσότερα...
Let's Pollute 2011...
Το γαλλικό ”Let’s Pollute” του Geefwee Boedoe που έχει συμμετάσχει σε σπουδαίες επιτυχίες όπως το ”Monsters Inc.”, μιλάει για τη μόλυνση του περιβάλλοντος και πώς αυτή προέρχεται από την νοοτροπία που έχει καλλιεργήσει ο άνθρωπος. Εδώ έχουμε να κάνουμε με κάτι οπτικά όχι τόσο λαχταριστό φυσικά, ένα αληθινό βομβαρδιστικό εννοιών όμως στην ουσία του, καταφέρνοντας στα 6 λεπτά της χρονικής του διάρκειας να εντάξει έννοιες όπως, βιομηχανική επανάσταση, καπιταλισμός, καταναλωτική συνείδηση, περιβάλλον και όλα αυτά σε αντιδιαστολή με την ανθρώπινη συνείδηση που άνετα θα μπορούσε να πεί κάποιος ότι έχει εδώ και καιρό ξεπεράσει τα όποια όρια.
Δευτέρα 8 Αυγούστου 2011
Ερώτηση του ΚΚΕ στον Υπουργό ΠΕΚΑ για την γρήγορη μετεγκατάσταση του οικισμού της Μαυροπηγής στη Κοζάνη...
Όπως έχει διαπιστωθεί από μελέτες του ΑΠΘ αλλά και της ίδιας της ΔΕΗ, υπάρχει ένα πολύ μεγάλο ρήγμα και άλλα μικρότερα στο χωριό, που καθημερινά μεγαλώνουν με όλο και γρηγορότερους ρυθμούς και έχει φτάσει να διευρύνεται με 3 χιλιοστά τη μέρα το τελευταίο διάστημα από 0,85 χιλιοστά που ήταν στο τέλος Μαΐου.
Η εμπειρία μέχρι σήμερα των υπό μετεγκατάσταση οικισμών, πχ Κόμανος, αλλά και η μετεγκατάσταση της Μαυροπηγής δείχνουν ότι η τακτική της συνειδητής κωλυσιεργίας από την ΔΕΗ ΑΕ και τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, οδηγεί στην εγκατάλειψη και την ερήμωση του οικισμού. Ήδη πέντε οικογένειες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, γιατί κρίθηκαν επικίνδυνα για κατάρρευση. Δεκάδες ακόμα σπίτια έχουν υποστεί ζημιές.
Επιβάλλεται η άμεση μετεγκατάσταση γιατί, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να έχουμε τεράστιες κατολισθήσεις με απρόβλεπτες και ολέθριες συνέπειες, τόσο για τους κατοίκους όσο και για τους εργαζόμενους στο ορυχείο.
Επιβάλλονται επίσης άμεσα μέτρα, γιατί θα υπάρχει σοβαρός κίνδυνος με την επιβάρυνση που θα υποστεί το ρήγμα λόγων του επερχόμενου χειμώνα.
ΕΡΩΤΑΤΑΙ ο κ. Υπουργός:
1. Τι μέτρα θα παρθούν για την προστασία του οικισμού και του ορυχείου, των κατοίκων και των εργαζομένων;
2. Αν θα προχωρήσει σε σύντομο χρονοδιάγραμμα η οργανωμένη μετεγκατάσταση της Μαυροπηγής για να μην διαλυθεί στην ουσία ο οικισμός.
3. Γιατί καθυστερεί η πλήρης αποζημίωση των κατοίκων από τις ζημιές που έχουν υποστεί και αν το ύψος της αποζημίωσης καλύψουν το μέγεθος της καταστροφής. Διαβάστε περισσότερα...
Ιστορία ενός ρήγματος: η Μαυροπηγή και ο κακός της γείτονας...
Το “Παρατηρητήριο” ήταν από τους πρώτους που είχε υποδείξει εξ’αρχής την εξορυκτική δραστηριότητα της ΔΕΗ ως υπεύθυνη για τη δημιουργία του ρήγματος. Την εποχή εκείνη η ίδια η ΔΕΗ το απέδιδε στις βροχές…
Το ρήγμα στη Μαυροπηγή Κοζάνης και …οι βροχές της ΔΕΗ
Την άποψη της ΔΕΗ περί βροχών …επιπέδου Μπαγκλαντές υιοθέτησε και το ΙΓΜΕ στο προκαταρκτικό του πόρισμα του Αυγούστου 2010 που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις…
Οι βροχές και όχι η ΔΕΗ και η εξόρυξη λιγνίτη ευθύνονται για το ρήγμα της Μαυροπηγής!!!
Όμως το αναιδές ρήγμα συνέχισε να μεγαλώνει μέσα στο κατακαλόκαιρο και το Σεπτέμβριο είχε ήδη φτάσει στα πρώτα σπίτια του χωριού…
Αν και δεν έβρεξε, το ρήγμα στη Μαυροπηγή επεκτείνεται…
Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και ο καθηγητής γεωλογίας κ. Τσάπανος “άδειασαν” τόσο το ΙΓΜΕ όσο και τη ΔΕΗ, δηλώνοντας καθαρά ότι υπεύθυνη για το ρήγμα είναι η εξορυκτική δραστηριότητα και μόνο αυτή…
Τελικό πόρισμα του ΑΠΘ για το ρήγμα της Μαυροπηγής: υπεύθυνη είναι η εξορυκτική δραστηριότητα!
Κατόπιν αυτού η ΔΕΗ εγκατέλειψε τη “θεωρία των βροχών” και επεδίωξε να συνδέσει το ρήγμα με τεκτονικά φαινόμενα, αναθέτοντας σχετική μελέτη σε καθηγητή του Μετσόβειου Πολυτεχνείου…
Η ΔΕΗ αμφισβητεί τη μελέτη του ΑΠΘ για το ρήγμα της Μαυροπηγής…
Και αυτή η θεωρία μάλλον εγκαταλείφθηκε καθώς μόλις πριν από μερικές μέρες εμφανίστηκε νέο επικίνδυνο ρήγμα, στο “φρύδι” του ορυχείου της Μαυροπηγής…
Κίνδυνος κατάρρευσης του Ορυχείου Μαυροπηγής από νέο ρήγμα στο μέτωπο του ορυχείου…
…παράλληλα με ραγδαία επέκταση του αρχικού ρήγματος και αύξηση των ζημιών στα σπίτια της Μαυροπηγής…
Κινδυνεύουν τα σπίτια στη Μαυροπηγή λόγω της ραγδαίας επιδείνωσης του ρήγματος…
Η καταγραφή των ζημιών που έγινε αυτή την εβδομάδα στη Μαυροπηγή έδειξε ότι το 21% των κτισμάτων του οικισμού είναι “μη κατοικήσιμα”…
Ακατοίκητα 44 κτίσματα στην Μαυροπηγή…
Μπροστά στον κίνδυνο να χρεωθεί τις καθόλου απίθανες δυσάρεστες εξελίξεις, η ΔΕΗ αναγκάστηκε τελικά να επιταχύνει τις διαδικασίες μετεγκατάστασης της Μαυροπηγής και να διακόψει την εξόρυξη προς την πλευρά του οικισμού…
«Μετακομίζει» η Μαυροπηγή…
Ίδωμεν!
Πηγή: http://antigoldgreece.wordpress.com Διαβάστε περισσότερα...
Μη φοβάσαι...
Τι είναι το "γίνομαι καλύτερος", χωρίς το κοιτάω τις φοβίες μου στα μάτια. Πόσο αξίζει μια διαδρομή χαραγμένη στο εύκολο, όταν θα νιώσεις πως ο δρόμος μια μέρα τελειώνει έτσι όπως είχες μάθει να τον βαδίζεις. Τι είναι αυτό που σου στερεί την ελευθερία του μυαλού σου; Ο φόβος είναι. Καμιά φορά ξεχνάμε ότι η παγωμένη λίμνη κάποτε θα σπάσει και θα δούμε τον κόσμο που κρυβόταν σιωπηλός από κάτω και ήταν τελικά ο αληθινός μας κόσμος. Αυτά τα νερά δε θα θελαν να δεχτούν μέσα τους φόβο, τον φόβο που το σώμα σου κράτησε από ανασφάλεια όσο ξέχναγε πως το δανεικό εδώ δεν είναι ένα δώρο παντοτινό.
Και πως θα νικήσεις τις φοβίες σου αν δεν κολυμπήσεις μέσα τους; Όταν τολμήσεις όμως τότε θα εξοικειωθείς μαζί τους, θα τις κάνεις μέρος του εαυτού σου. Δούλεψε πάνω σ' αυτό που φοβάσαι και θα ξεκλειδώσεις καινούργιες πόρτες. Δεν είσαι μόνος. Χαμένος στο πολύ είσαι. Μα δεν είναι ωραίο να γίνεσαι λίγο μέσα στο δάσος; Να είσαι το άνθος που θα πάει το δέντρο ψηλά. Που δε θα φοβηθεί το πρώτο φως. Που θα αντέξει το τόσο φως. Που θα κρατηθεί εκεί ψηλά όταν η αλήθεια θα το καίει.
Μη φοβάσαι. Μην κοιτάς το δίπλα από ανασφάλεια. Κοίτα μέσα σου, υπάρχουν λύσεις σε ερωτήσεις. Ψάξε ότι σου δίνει ηρεμία, τον θυμό θεράπευσε όσο πιο γρήγορα μπορείς. Ο φοβισμένος θυμός θα σε κάνει τυφλό, θα σου στερήσει το χαμόγελο. Μη φοβάσαι να αρχίσεις ότι είναι δύσκολο, να φοβάσαι όταν παραμελείς τα εύκολα. Μην φοβάσαι ότι θα σε κάνει να δεις τον κόσμο διαφορετικό, να φοβάσαι τον κόσμο που μένει ίδιος. Μη φοβάσαι να μιλήσεις για αυτά που γεννιούνται μέσα σου, να φοβάσαι όταν νιώθεις το μυαλό σου στείρο. Μη φοβάσαι για όλα αυτά που γεμίζουν το σήμερα και το κάνουν μουντό, να φοβάσαι αν είσαι εσύ κομμάτι από το γκρι.
Μη φοβάσαι όταν όλα γύρω αλλάζουν. Μέσα στο γύρω ζούμε μαζί, φορείς της ελπίδας, παρωχημένοι ποιητές του φθηνού σήμερα, οραματιστές ενός πιθανού αύριο, συνεχιστές ενός λειψού χθες, τυφλωμένοι απ' το άπλετο φως, εργάτες του τίποτα, θιασώτες ενός έργου που δε καταλαβαίνουμε, πολύχρωμα σώματα με κοινή μοίρα, δέσμιοι του περιορισμένου, μικροί μα και άπειροι, ναυαγοί που φτιάχνουμε το δικό μας παράδεισο. Τόσα πολλά αυτά που μπορεί να φοβάσαι και τι ειρωνεία ο μεγαλύτερος κίνδυνος η ίδια σου η ράτσα.
Μη φοβάσαι! Λέω στον εαυτό μου...
Πηγή: http://dinatomirmigi.blogspot.com Διαβάστε περισσότερα...
Κυριακή 7 Αυγούστου 2011
Η Ελλάδα και το πείραμα του ζαχαρωτού...
Στο γνωστό πείραμα του Walter Mischel, το οποίο περιγράφει κι ο Goleman στο θεμελιώδες βιβλίο του «Συναισθηματική Νοημοσύνη», το σκηνικό έχει ως εξής: Σε πιτσιρίκια 4-5 ετών παρουσιάζεται ένα λαχταριστό γλυκό. «Αν θες το τρως τώρα», τους λέει ο ερευνητής, «…αλλά αν περιμένεις λίγο και δεν το φας μέχρι να γυρίσω στο δωμάτιο, θα σου φέρω άλλο ένα».
Η έρευνα αυτή έδειξε ότι τα παιδιά που περίμεναν και ήλεγξαν την παρόρμησή τους, πρόκοψαν περισσότερο από τα άλλα που έπεσαν με τα μούτρα στο γλυκό. Η διαφορά αποδόθηκε στην πιο ανεπτυγμένη συναισθηματική νοημοσύνη που είχαν τα πρώτα. Την ικανότητα δηλαδή για αυτό-επίγνωση, έλεγχο των συναισθημάτων, διαχείριση των σχέσεων κλπ. Αν ίσχυε κάτι αντίστοιχο για τους λαούς εμείς τι θα κάναμε άραγε; Θα τσιμπάγαμε το γλυκό, ή θα κάναμε υπομονή για να το φάμε διπλό; Η ιστορία μας έχει δείξει ότι μάλλον θα κάναμε το πρώτο. Η Ελλάδα είναι μια χώρα όπου συνεχώς το βραχυπρόθεσμο κερδίζει το μακροπρόθεσμο.
Πάρτε τους πολιτικούς, όπου το μακροπρόθεσμο γι αυτούς θεωρείται μέχρι τη μέση της τετραετίας. Γιατί να κάνουν κάτι που θα έχει αντίκρισμα σε βάθος χρόνου, αφού δεν θα πιστωθούν τα οφέλη στις κάλπες; Λίγοι είχαν το θάρρος να το τολμήσουν και τους έφαγε η μαρμάγκα του «μαυρίσματος» και του αποκλεισμού (βλ. Πεπονής με το ΑΣΕΠ, Γιαννίτσης με το συνταξιοδοτικό κλπ). Ο δεκαετής ορίζοντας στην ελληνική πολιτική φαντάζει αφηρημένη έκθεση ιδεών επιστημονικής φαντασίας, ενώ για άλλες χώρες είναι ο κανόνας. Για να είμαστε δίκαιοι όμως, αυτό εκφράζει τόσο τους πολιτικούς μας, όσο και εμάς τους πολίτες. Το περίφημο πολιτικό κόστος είναι μια παθογένεια που έχει τις ρίζες της σε αυτήν ακριβώς την συμπεριφορά που είναι αμφίδρομη. Αφενός οι πολίτες δεν θα εκτιμήσουμε και μπορεί να πολεμήσουμε κάτι μακροπρόθεσμο που θα μας ξεβολέψει προσωρινά, αφετέρου οι πολιτικοί δεν έχουν τα κότσια να δουν πέρα από τις επόμενες κάλπες, να ηγηθούν πραγματικά και να τολμήσουν.
Ας πάμε όμως και στο χώρο των επιχειρήσεων. Και μόνο από το γεγονός ότι στην καθομιλουμένη λέγαμε (αόριστος γιατί ποιος ασχολείται πια) «παίζουμε στο χρηματιστήριο» αντί για «επενδύουμε στο χρηματιστήριο» έδειχνε τον βραχυπρόθεσμο ορίζοντα των αποφάσεών μας. Η «αρπαχτή» που θα μας κάνει πλούσιους σε μια νύχτα αν είχαμε τις σωστές πληροφορίες (δηλ. παπαγαλάκια όλων των αποχρώσεων πράσινα, μπλε, ροζ κλπ).
Στον αθλητισμό, το ίδιο. Ποιος πρόεδρος και ποιος φίλαθλος ομάδας περιμένει να πιάσουν τόπο οι επενδύσεις σε υποδομές και φυτώριο ή σε έναν καλό και δουλευταρά προπονητή; Θέλουν (φίλαθλοι και πρόεδροι) πρωτάθλημα εδώ και τώρα, εξ’ ού και οι αλόγιστες δαπάνες σε ακριβούς και όχι πάντα αποτελεσματικούς μισθοφόρους. Έτσι οι ομάδες αναλώνονται σε κινήσεις εντυπωσιασμού και όχι ουσίας. Ακόμα και σωστά να δουλεύει ένας προπονητής αν κάνει δύο ήττες στο ξεκίνημα δεν προλαβαίνει να «κάνει παρέλαση» όπως λένε στην αργκό, εννοώντας ότι θα φύγει πριν από την 28η Οκτωβρίου, δηλαδή δύο μήνες μετά την έναρξη του πρωταθλήματος.
Στη μαθηματική βελτιστοποίηση υπάρχει ο όρος myopic approach (επειδή δεν «βλέπει» μακριά). Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται όταν σε ένα σύστημα δεν επιδιώκεται η συνολική βελτιστοποίηση σε βάθος χρόνου αλλά επιδιώκεται η εύρεση της βέλτιστης λύσης για κάθε στάδιο. Όπως έχει αποδειχθεί η τμηματική αυτή προσέγγιση οδηγεί σε υποβέλτιστες λύσεις ως προς το σύνολο του συστήματος. Με άλλα λόγια, αν επιδιώκουμε τη βέλτιστη λύση σε κάθε στάδιο χωρίς να βλέπουμε τη συνολική εικόνα (που έχει πολλά στάδια) εγκλωβιζόμαστε σε μη βέλτιστες (συνολικά) λύσεις. Με επιστημονικούς λοιπόν όρους, τα δικά μας κριτήρια βελτιστοποίησης και λήψης αποφάσεων ανήκαν (και ανήκουν ακόμα) μάλλον στην μυωπική θεώρηση των πραγμάτων.
Ας μην ξεχνάμε ότι για τον λαό μας υπάρχει μια λέξη που χαρακτηρίζει την επιδίωξη του εύκολου - βραχυπρόθεσμου σε σχέση με το πιο απαιτητικό - μακροπρόθεσμο και αυτή είναι η λέξη «αρπαχτή». Εξάλλου δεν είναι τυχαίες οι εκφράσεις του λαού μας, κληρονομιά της ανατολίτικης έλικας του DNA μας (η άλλη έλικα είναι η «δυτική») , όπως «αύριο, έχει ο Θεός» «αύριο, ποιος ζει και ποιος πεθαίνει» και πολλές άλλες.
Η σημερινή κρίση ίσως είναι η ευκαιρία να αλλάξουμε λίγο αυτές τις νοοτροπίες που μας οδήγησαν ως εδώ. Πρέπει να πήραμε το μάθημά μας ότι η συνεχής αναβολή και το πέρασμα του «Μουτζούρη» (που εν τω μεταξύ γινόταν όλο και πιο σκούρος) στις επόμενες γενεές, έφτασε στα όριά του. Ήρθε η ώρα για αποφάσεις σε κάθε επίπεδο (ατομικό, συντεχνιακό, κομματικό) όχι πλέον με βάση την πρόσκαιρη παρόρμηση και το συναίσθημα, τα οποία, ειρήσθω εν παρόδω, είναι κι επιρρεπή στις διάφορες σειρήνες των λαϊκιστών, αλλά με το βλέμμα στο μακροπρόθεσμο, στις επόμενες γενεές. Θα μας ξεβολέψει πρόσκαιρα όλους, αλλά σε βάθος χρόνου τα παιδιά μας ίσως μας ευγνωμονούν.
Πηγή: http://www.protagon.gr - του Γιώργου Μαυρωτά
Σάββατο 6 Αυγούστου 2011
Ακατοίκητα 44 κτίσματα στην Μαυροπηγή...
Το πρωί της Δευτέρας θα γίνει αυτοψία στο σχολείο και στον ιερό Ναό του πολύπαθους οικισμού για να διαπιστωθεί η έκταση των ρωγμών. Σε δηλώσεις του, κατά τη σημερινή επίσκεψη στην Μαυροπηγή, ο Περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας Γιώργος Δακής επέκρινε την ΔΕΗ για τη στάση της και σύστησε στους κατοίκους σε περίπτωση που διαπιστώσουν νέες ρωγμές να απευθυνθούν είτε στον δήμο Εορδαίας είτε στις αρμόδιες υπηρεσίες της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας. Σε ότι αφορά στις διαδικασίες της έκδοσης του ΦΕΚ για την κήρυξη της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης της Μαυροπηγής ο πρόεδρος της τοπικής κοινότητας Αναστάσιος Εμμανουήλ ανέφερε ότι ήδη η επιθεώρηση μεταλλείων βόρειας Ελλάδας απέστειλε στο υπουργείο Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής την σχετική εισήγηση, εκτιμώντας ότι ενδεχομένως εντός του Αυγούστου θα εκδοθεί η απόφαση για την αναγκαστική απαλλοτρίωση του οικισμού.
Πηγή: ΕΡΑ ΚΟΖΑΝΗΣ Σύνταξη Μαίρη Κεσκιλίδου
Δείτε επίσης: Μη κατοικήσιμο το 21% των κατοικιών της Μαυροπηγής
Εξελίξεις για το ρήγμα της Μαυροπηγής Διαβάστε περισσότερα...
Ολέθρια επέτειος για την ανθρωπότητα...
Σαν σήμερα το αμερικανικό βομβαρδιστικό «Enola Gay» ρίχνει την πρώτη ατομική βόμβα στην ιαπωνική πόλη Χιροσίμα. Το μεγαλύτερο μέρος της πόλης καταστρέφεται, ενώ περίπου 70.000 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους.
Παρασκευή 5 Αυγούστου 2011
Η κοροϊδία για τη «Μετακόμιση» της Μαυροπηγής...
Το ρήγμα της Μαυροπηγής επεκτείνεται ραγδαία και πλέον οι κάτοικοι ζουν τον τελευταίο χρόνο με τον φόβο της κατάρρευσης των σπιτιών τους. Αυτοί και οι γαλάτες που φοβόντουσαν μην τους πέσει ο ουρανός στο κεφάλι…
Από χθες συνεργεία μηχανικών άρχισαν να ελέγχουν όλα τα κτίρια του οικισμού. Τους έπιασε σκορδοκαήλα μέσα στον Αύγουστο και άρχσαν να ενδιαφέρονται για τα κτίρια του χωριού. Ντροπή σας και που δεν κάνατε, και που συνεχίζετε να τους κοροιδεύετε…
«Ηδη έχουν αποζημιωθεί από τη ΔΕΗ πέντε ιδιοκτήτες και το ίδιο θα συμβεί για όσα σπίτια κριθούν ακατάλληλα από τους ελέγχους» ανέφερε ο αντιπεριφερειάρχης Κοζάνης, Ι. Σόκουτης. Τεράστια επιτυχία. Αλλά τους ρώτησε κανείς αν θέλουν να φύγουν από τα σπίτια τους; Δεν πρέπει πέρα από την μετεγκατάσταση να πάρουν και κάποια αποζημίωση; Οριστική λύση του θέματος με το καλύτερο αποτέλεσμα για τους κατοίκους ποιο θεωρείται; Υπάρχει κάποια πρόταση;
Πηγή: ai-vres.blogspot.com - Tου Ηλία Σιδέρη Διαβάστε περισσότερα...
Άμεσα μέτρα για την μετεγκατάσταση της Μαυροπηγής και προστασίας των κατοίκων και των εργαζομένων από το ρήγμα...
Σε δραματική θέση βρίσκονται πλέον οι κάτοικοι της Μαυροπηγής, γιατί το ρήγμα που έχει δημιουργηθεί στο χωριό από την δραστηριότητα του ορυχείου μεγαλώνει καθημερινά και απειλεί με κατάρρευση ολόκληρο τον οικισμό με απρόβλεπτες συνέπειες, ακόμα και για την ζωή των κατοίκων, αλλά και για τους εργαζόμενους στο ορυχείο.
Εγκληματικές είναι οι ευθύνες των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, της τοπικής διοίκησης και της ΔΕΗ για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με την κατάσταση της Μαυροπηγής και των άλλων πληττόμενων οικισμών από τη δραστηριότητα της ΔΕΗ.
Είναι φανερό ότι μπροστά στα συμφέροντα και τα κέρδη της ΔΕΗ ΑΕ και των μετόχων της, οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και οι τοπικοί τους παράγοντες αδιαφορούν πλήρως για τα προβλήματα των κατοίκων, ακόμη και για την ίδια τους τη ζωή. Παραπλανούν και κοροϊδεύουν τους κατοίκους με αποπροσανατολιστικές συσκέψεις και υποσχέσεις, χωρίς κανένα αποτέλεσμα.
Η εμπειρία μέχρι σήμερα των υπό μετεγκατάσταση οικισμών, πχ Κόμανος, αλλά και η μετεγκατάσταση της Μαυροπηγής και άλλων οικισμών (Ακρινή, Ανάργυροι, Ποντοκώμη), δείχνουν ότι η τακτική της συνειδητής κωλυσιεργίας από την ΔΕΗ ΑΕ και τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, οδηγεί στην εγκατάλειψη και την ερήμωση. Ήδη πέντε οικογένειες από την Μαυροπηγή αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, γιατί κρίθηκαν επικίνδυνα για κατάρρευση. Δεκάδες ακόμα σπίτια έχουν υποστεί ζημιές. Ο επερχόμενος χειμώνας, οι βροχές και οι χιονοπτώσεις μπορεί να επιβαρύνουν ιδιαίτερα την κατάσταση του ρήγματος με ανεξέλεγκτες και ολέθριες συνέπειες για τους κατοίκους του χωριού, αλλά και τους εργαζόμενους στο ορυχείο.
Η ΝΕ του ΚΚΕ καλεί τους κατοίκους αλλά και τους εργαζόμενους να βγάλουν συμπεράσματα, να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Να απαιτήσουν άμεσα μέτρα προστασίας του οικισμού και των εργαζομένων, ακόμα και αν χρειαστεί να κλείσει το ορυχείο για να εκκενωθεί ο οικισμός. Παράλληλα, εδώ και τώρα πρέπει να αποζημιωθούν πλήρως οι κάτοικοι του χωριού, να παρθούν μέτρα έκτακτης ανάγκης για τη μετεγκατάσταση του οικισμού.
Αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά ότι οι πολιτικές της ΕΕ της ανταγωνιστικότητας, της απελευθέρωσης της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, τις ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ και γενικότερα της ανάπτυξης των «μνημονίων» και του «μεσοπρόθεσμου» με βάση το καπιταλιστικό κέρδος, που με συνέπεια και συνέχεια συναποφασίζουν και εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, έχουν ολέθριες συνέπειες για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα.
Το ΚΚΕ θα συνεχίζει την πάλη για τη λύση των προβλημάτων που προκαλεί η ΔΕΗ ΑΕ όχι μόνο στη Μαυροπηγή αλλά και σε ολόκληρη την περιοχή. Τονίζουμε ότι ο μόνος δρόμος για λύση των λαϊκών προβλημάτων είναι η ένταση του συντονισμένου αγώνα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων της περιοχής, για ενιαίο αποκλειστικά δημόσιο φορέα ενέργειας στην υπηρεσία του λαού, του τόπου και του περιβάλλοντος. Ο αγώνας αυτός μπορεί να γίνει πιο αποτελεσματικός με την αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων, την ισχυροποίηση του ΚΚΕ για μια Ελλάδα αποδεσμευμένη από την ΕΕ, με λαϊκή εξουσία και οικονομία, που θα σχεδιάζει την ανάπτυξης της χώρας με βάση τις ανάγκες των εργαζομένων και των αναπτυξιακών δυνατοτήτων της χώρας και όχι τα κέρδη και τα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων. Διαβάστε περισσότερα...
Στη Μαυροπηγή σήμερα ο περιφερειάρχης Γιώργος Δακής...
Έμαθα να βλέπω...
Κάρλος Καστανέντα Διαβάστε περισσότερα...
Αντιδράσεις για τη μετεγκατάσταση του οικισμού Μαυροπηγής...
«Η επιλογή της συγκεκριμένης θέσης έγινε πριν από χρόνια από τους ίδιους τους κατοίκους, με ψηφοφορία, παρουσία δικαστικών αντιπροσώπων. Εχουν ολοκληρωθεί όλες οι διαδικασίες. Δεν μπορούμε να ξαναγυρίσουμε στην αρχή», τονίζει ο περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας, Γιώργος Δακής.
Σύμφωνα με τον διαμερισματικό σύμβουλο της Μαυροπηγής, Τάσο Εμμανουήλ, με απόφαση της δημοτικής αρχής του Δήμου Εορδαίας ο οικισμός θα μετεγκατασταθεί σε μια συγκεκριμένη περιοχή, στα αγροκτήματα της Πτολεμαΐδας, στη θέση Μπουρί. «Εκεί όμως υπάρχουν κάποια προβλήματα και υπάρχει επιπλοκή στη διαδικασία». Σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό, επειδή την περιοχή τη διατρέχουν κάποια ρέματα, ελήφθη η απόφαση να χωριστεί ο οικισμός στα δύο. Κάτι για το οποίο υπήρχε η διαβεβαίωση ότι δεν θα γίνει. «Τελικά όμως έκριναν ότι έτσι πρέπει να υλοποιηθεί ο σχεδιασμός». Τώρα υπάρχει πρωτοβουλία των κατοίκων που ζητούν ενυπόγραφα να αλλάξει η περιοχή υποδοχής. «Υπάρχουν κι άλλα προβλήματα, και υπάρχει η βούληση και η διάθεση να αντιμετωπιστούν, αλλά αντιμετωπίζουμε θέμα χρόνου».
Οι κάτοικοι ανησυχούν, επίσης, για το ότι, από τη στιγμή που δεν υπάρχει ένας χώρος υποδοχής με έτοιμες υποδομές, ώστε να εκδοθεί άδεια για την οικοδόμηση ενός νέου οικισμού, θα χαθεί χρόνος και ενδεχομένως τα χρήματα που σύντομα θα αρχίσουν να παίρνουν από τη ΔΕΗ για τη μετεγκατάστασή τους, να πάνε σε άλλους σκοπούς και να μην υπάρχει η δυνατότητα σε κάποια χρόνια να γίνει αυτός ο οικισμός. «Αρα θα πρέπει άμεσα η δημοτική αρχή να καταλήξει σε οριστικές αποφάσεις, οι οποίες θα είναι υλοποιήσιμες, ρεαλιστικές και ελκυστικές για τους κατοίκους, προκειμένου να λυθεί σύντομα το συγκεκριμένο πρόβλημα», τονίζει ο Τ. Εμμανουήλ.
Πηγή: Εφημερίδα Ελευθεροτυπία - Σ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ Διαβάστε περισσότερα...
Πέμπτη 4 Αυγούστου 2011
Η παρακμή του δήμου...
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ - ΚΑΤΑ ΑΘΗΝΑΙΩΝ.- 4ος αιώνας π.χ. Διαβάστε περισσότερα...
Τετάρτη 3 Αυγούστου 2011
Τα βατράχια...
Αμέσως κατάλαβαν ότι βούλιαζαν. Ήταν αδύνατο να κολυμπήσουν ή να επιπλεύσουν για πολύ μέσα σ' εκείνη την πηχτή μάζα που έμοιαζε με κινούμενη άμμο. Στην αρχή, τα βατραχάκια χτυπούσαν με μανία τα πόδια τους για να φτάσουν στην άκρη του δοχείου. Όμως ήταν ανώφελο. Απλώς πλατσούριζαν στο ίδιο σημείο και βυθίζονταν περισσότερο. Ένιωθαν ότι γινόταν όλο και πιο δυσκολότερο ν' ανέβουν στην επιφάνεια και ν' αναπνεύσουν.
Το ένα φώναξε: "Δεν μπορώ άλλο. Είναι αδύνατον να βγείς από εδώ. Σ' αυτό το υλικό δεν μπορείς να κολυμπήσεις. Αφού θα πεθάνω, δεν βλέπω γιατί πρέπει να παρατείνω το βάσανό μου. Τι νόημα έχει να πεθάνεις εξαντλημένος από μια στείρα προσπάθεια;"
Μόλις το είπε αυτό, έπαψε να χτυπάει τα πόδια του και βυθίστηκε αμέσως. Το κατάπιε κυριολεκτικά το πηχτό άσπρο υγρό.
Το άλλο βατραχάκι, πιο επίμονο και ίσως πιο πεισματάρικο, σκέφτηκε: "Δεν υπάρχει τρόπος να κουνηθείς μέσα σ' αυτό το πράγμα. Ωστόσο παρόλο που ο θάνατος πλησιάζει, προτιμώ να παλέψω ως την τελευταία μου πνοή. Δεν θέλω να πεθάνω ούτε δευτερόλεπτο πριν την ώρα μου."
Συνέχισε να προσπαθεί και να πλατσουρίζει στο ίδιο σημείο, δίχως να προχωρεί ούτε εκατοστό, ώρες και ώρες.
Και ξαφνικά, τόσο που χτυπούσε τα πόδια του, το αφρόγαλο έπηξε και έγινε βούτυρο.
Έκπληκτο, το βατραχάκι πήδηξε και πατινάροντας έφτασε στην άκρη του δοχείου. Και γύρισε στο σπίτι του κουάζοντας χαρούμενο...
Χόρχε Μπουκάι: Να σου πω μια ιστορία Διαβάστε περισσότερα...
Τρίτη 2 Αυγούστου 2011
«Μετακομίζει» η Μαυροπηγή...
Ενα χρόνο ζουν οι κάτοικοι της Μαυροπηγής με την αγωνία καθώς το ρήγμα έχει πλησιάσει επικίνδυνα τα πρώτα σπίτια του οικισμού
Το ρήγμα της Μαυροπηγής, που επεκτείνεται ραγδαία, επιταχύνει τις εξελίξεις για τη μετεγκατάσταση του ομώνυμου χωριού του Νομού Κοζάνης και των 500 και πλέον κατοίκων που ζουν τον τελευταίο χρόνο με τον φόβο της κατάρρευσης των σπιτιών τους.
Εναν χρόνο μετά την αποκάλυψη της πρώτης σχισμής στην επιφάνεια της γης στο τμήμα ανάμεσα στο ορυχείο Μαυροπηγής και στα πρώτα σπίτια του χωριού, η ΔΕΗ αναγνωρίζει για πρώτη φορά τη δική της ευθύνη και δρομολογεί αμέσως τις εξελίξεις για την αναγκαστική απαλλοτρίωση του οικισμού, μπροστά στο ενδεχόμενο κάποιου δυστυχήματος. Η επιχείρηση, που μέχρι σήμερα απέδιδε το φαινόμενο στη σεισμική δραστηριότητα της περιοχής, παραδέχτηκε μέσω υψηλόβαθμου στελέχους της τον ρόλο της εξορυκτικής δραστηριότητας στη μεγέθυνση του ρήγματος, κάτι που προέκυπτε από σειρά επιστημονικών ερευνών του ΕΜΠ, του ΑΠΘ και του ΙΓΜΕ. Ετσι διέκοψε την εξόρυξη λιγνίτη στη συγκεκριμένη πλευρά του ορυχείου Μαυροπηγής, ανέθεσε σε εργολάβους την αποφόρτιση της πίεσης με την απομάκρυνση χωμάτινων όγκων, ενώ ανακοίνωσε την πρόθεσή της να επιταχύνει τις διαδικασίες των αποζημιώσεων.
Σύσκεψη
Σε ευρεία σύσκεψη για το θέμα στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας ο αναπληρωτής διευθυντής του Λιγνιτικού Κέντρου Δυτικής Μακεδονίας, Γιάννης Καραμπακάκης, έκανε γνωστό πως το ΦΕΚ για την αναγκαστική απαλλοτρίωση της Μαυροπηγής αναμένεται μέχρι τις 15 Αυγούστου. Παράλληλα εξέφρασε τη βούληση της επιχείρησης να καταβάλει αμέσως στους κατοίκους το 50% της αποζημίωσης με βάση τους κτηματολογικούς πίνακες ή να χρηματοδοτήσει μέχρι αυτού του ποσού το ενοίκιο κατοικίας όσων επιλέξουν αυτήν την οδό.
"Φαίνεται πως μπαίνει το νερό στο αυλάκι, αν και οι συγχωριανοί μου είναι ανήσυχοι για το κατά πόσον τα χρήματα που θα τους καταβληθούν επαρκούν για να καλύψουν τις στεγαστικές τους ανάγκες" είπε στο "Εθνος" ο πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Μαυροπηγής, Α. Εμμανουήλ.
Ρωγμές όπως οι παραπάνω παρουσιάζει η πλειονότητα των σπιτιών της Μαυροπηγής
Από χθες συνεργεία μηχανικών άρχισαν να ελέγχουν όλα τα κτίρια του οικισμού.
"Ηδη έχουν αποζημιωθεί από τη ΔΕΗ πέντε ιδιοκτήτες και το ίδιο θα συμβεί για όσα σπίτια κριθούν ακατάλληλα από τους ελέγχους" ανέφερε ο αντιπεριφερειάρχης Κοζάνης, Ι. Σόκουτης.
"Το ρήγμα επιταχύνει κάποιες διαδικασίες που είχαν ήδη δρομολογηθεί, καθώς πέρα από τη βούληση υπάρχει πλέον και η ευθύνη της επιχείρησης στο ενδεχόμενο κάποιας απρόβλεπτης εξέλιξης" σημείωσε η δήμαρχος Εορδαίας, Π. Βρυζίδου.
Πηγή: Εφημερίδα Έθνος - ΒΑΣΙΛΗΣ ΙΓΝΑΤΙΑΔΗΣ
Οπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα και μικρό καλάθι... Διαβάστε περισσότερα...
Δεν ευθύνονται οι σεισμοί για τα ρήγματα στη Μαυροπηγή...
Την κατηγορηματική αυτή δήλωση έκανε στον «Π» ο Καθηγητής Σεισμολογίας του ΑΠΘ (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης) Θεόδωρος Τσάπανος, ο οποίος είναι επικεφαλής της μελετητικής ομάδας που παρακολουθεί τα ρήγματα της Μαυροπηγής, καθώς δεν πρόκειται για ένα μονάχα ρήγμα, αφού την περασμένη εβδομάδα εντοπίστηκε και νέο ρήγμα στο «μέτωπο του ορυχείου Μαυροπηγής».
«Αυτά που είχε αμφισβητήσει η ΔΕΗ, τα πορίσματα δηλαδή της μελέτης μας που αποδίδουν το ρήγμα της Μαυροπηγής στη δραστηριότητα της ΔΕΗ, καταρρίπτονται», ανέφερε ο κ. Τσάπανος, κατά τη νέα επίσκεψη που πραγματοποίησε την περασμένη εβδομάδα με την ομάδα του στη Μαυροπηγή. Επισήμανε ότι η μελετητική ομάδα του ΑΠΘ όχι μόνο συνδέει ευθέως την εμφάνιση των ρηγμάτων με τη δραστηριότητα της ΔΕΗ στην περιοχή της Μαυροπηγής αλλά και αντικρούει σθεναρά την μελέτη που ανέθεσε η ΔΕΗ ΑΕ σε Καθηγητή του Μετσόβιου Πολυτεχνείου, σε μια προσπάθεια να αποσείσει από πάνω της την ευθύνη για την εμφάνιση των ρηγμάτων αποδίδοντας την στη σεισμικότητα της περιοχής.
Αμφισβητώντας μάλιστα ευθέως την μελέτη του Μετσόβιου είπε ότι «δεν μελετώνται τέτοια φαινόμενα με αεροφωτογραφίες και δορυφορικές απεικονίσεις», αφού «κανένας δεν είδε στη Μαυροπηγή την ομάδα του Μετσόβιου» και σημείωσε πως η δική του μελετητική ομάδα επισκέφθηκε κατ’ επανάληψη τη Μαυροπηγή και μελέτησε τα ρήγματα κάνοντας επιτόπιες μετρήσεις και συνεχίζει να την επισκέπτεται. «Εμείς ήρθαμε πολλές φορές στη Μαυροπηγή και κάναμε επιτόπιες μετρήσεις, μας γνωρίζουν οι κάτοικοι. Εμείς αεροφωτογραφίες και δορυφορικές εικόνες δεν μετρήσαμε», ανέφερε με νόημα και πρόσθεσε ότι «εμείς έχουμε αποδείξεις ότι τα ρήγματα οφείλονται στη δραστηριότητα της ΔΕΗ».
Τονίζοντας εξ άλλου γιατί τα ρήγματα της Μαυροπηγής δεν αποδίδονται στη σεισμικότητα της περιοχής, είπε ότι ακόμα και μια μικρή σεισμική διέγερση που παρουσιάστηκε πριν λίγο καιρό στην περιοχή (στις 22 Ιουνίου είχαν καταγραφεί τέσσερις μικρές σεισμικές δονήσεις στην ευρύτερη περιοχή της Εορδαίας και της Φλώρινας) είπε ότι, «ήταν ανεξάρτητοι μεταξύ τους και αποδίδονται σε τυχαίο γεγονός» και πως «είναι από τους χιλιάδες μικροσεισμούς που συμβαίνουν καθημερινά στον Ελλαδικό χώρο». Υπογράμμισε μάλιστα ότι «το εστιακό βάθος αυτών των σεισμών ήταν μεγαλύτερο του ενός χιλιομέτρου και δεν μπορούν να αποδοθούν στην εξορυκτική δραστηριότητα της ΔΕΗ γιατί η δραστηριότητά της δεν φτάνει σε τέτοιο βάθος».
Ο κ. Τσάπανος δεν δίστασε μάλιστα να υπογραμμίσει ότι η επιστημονική ομάδα του είναι σίγουρη για τα πορίσματά της και πως όχι μόνο «έχει υιοθετήσει την Μαυροπηγή» αλλά και ότι «ακόμα και σε δικαστική διαμάχη εάν χρειαστεί να πάει η Μαυροπηγή εμείς θα είμαστε μάρτυρες υπέρ της Μαυροπηγής».
Πηγή: Εφημερίδα Πτολεμαίος - Ρόη ΒΑΣΒΑΤΕΚΗ Διαβάστε περισσότερα...
Χρειάζεται καινούριο ξεκίνημα...
Στη συνομιλία τους, η οποία δημοσιεύτηκε στη γερμανική εφημερίδα Die Zeit, θίγουν φλέγοντα ζητήματα του καιρού μας. Αρχικά, περιγράφουν το νέο κοινωνικο-οικονομικό πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί, το οποίο αλλάζει την ίδια την έννοια του πολίτη: ο ανεξέλεγκτος καπιταλισμός και το έλλειμμα δημοκρατίας που βιώνουν καθημερινά οι πολίτες δεν αντιμετωπίζονται πλέον με τα παλιά μέσα.
Στη συνέχεια, οι δύο συγγραφείς διερευνούν τις δυνατότητες αντίστασης απέναντι στη νέα πραγματικότητα: Τι ρόλο μπορεί να παίξει η συλλογική δράση σε κοινωνίες που τα τελευταία 30 χρόνια εξύψωναν τον ατομισμό; Ποια η σημασία της παιδείας και των αξιών, όπως η κοινωνική δικαιοσύνη και η αλληλεγγύη, στην ανάδυση του νέου πολίτη; Πώς επηρεάζουν ο έρωτας και η αναζήτηση της ευτυχίας τη σχέση μας την ιδιωτική και τη δημόσια σφαίρα; Και τελικά, μήπως ήρθε η ώρα να συνάψουμε ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο;
Πρεχτ: Είναι φανερό ότι διανύουμε μια περίοδο εκκρεμότητας. Τα πολιτικά κόμματα έχουν χάσει την αξιοπιστία τους, όπως την έχει χάσει το οικονομικό μας σύστημα. Είναι καιρός για ένα καινούριο κοινωνικό συμβόλαιο. Σο παλιό δεν ισχύει πια. Πώς θα μπορέσει η δημοκρατική κοινωνία να ανανεώσει αυτό το συμβόλαιο;
Εσσέλ: Ο αγαπημένος μου Γάλλος κοινωνιολόγος και φιλόσοφος Εντγκάρ Μορέν λέει ότι στεκόμαστε σ’ ένα κατώφλι. Συμφωνώ κι εγώ. Χρειαζόμαστε ένα καινούργιο ξεκίνημα, μια καινούργια αυγή τόσο στη φιλοσοφία όσο και στην πολιτική... Αυτό είναι το συναίσθημα των πολιτών... Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε με τις παλιές αξίες... Για να περάσουμε αυτό το κατώφλι, χρειαζόμαστε καινούργιες.
Πρεχτ: Ποιες είναι οι αξίες που ξεπεράστηκαν;
Εσσέλ: Η αξία του χρήματος, της παραγωγής, του κέρδους... Είμαστε αντίθετοι σ’ αυτά. Αλλά πρέπει να αναρωτηθούμε ποιες είναι οι θεμελιώδεις αξίες που θα τα αντικαταστήσουν.
Πρεχτ: Η ασφάλεια, η ελευθερία, η δικαιοσύνη, η αναγνώριση και το νόημα στη ζωή... Όμως ο αποπροσανατολισμός που μας διέπει έχει αφαιρέσει το περιεχόμενο αυτών των λέξεων.
Εσσέλ: Έχουμε χάσει τον στόχο μας.
Πρεχτ: Που είναι η ανθρώπινη ευτυχία... Οι άνθρωποι θα έπρεπε να είναι ευτυχέστεροι σήμερα από ό,τι ήταν στο παρελθόν. Περιβαλλόμαστε από άπειρες ευκαιρίες, αλλά φοβόμαστε μήπως κάνουμε λανθασμένες επιλογές.
Εσσέλ: Όταν ήμουν εγώ νέος, τα κακά πράγματα ήταν σαφή. Ξέραμε γιατί αγωνιζόμασταν. Σήμερα πρέπει να αγωνιστούμε για πολλά πράγματα μαζί. Δεν ξέρουμε λοιπόν από πού να ξεκινήσουμε. Οι κυβερνήσεις είναι αδύναμες, οι ισχυρές οικονομικές δυνάμεις δρουν υπογείως. Χρειαζόμαστε τις κυβερνήσεις, αλλά χρειαζόμαστε και έναν καινούργιο τρόπο σκέψης.
Πρεχτ: Στο καινούργιο σας βιβλίο «Αγωνιστείτε!» εμπνέεστε από το πλατωνικό πνεύμα. Κάνετε λόγο για φωτισμένες ελίτ, για ηγεσίες με επιρροή. Μου θυμίζει τους «φύλακες» του Πλάτωνα, τους φιλοσόφους βασιλιάδες που οραματιζόταν. Η πολιτική πρέπει να συγχωνευτεί με τη φιλοσοφία.
Εσσέλ: Πράγματι πιστεύω στους παγκόσμιους θεσμούς... Δεν μπορώ να φανταστώ δράση χωρίς θεσμούς.
Πρεχτ: Δεν είναι τυχαίο, μιας και παίξατε κεντρικό ρόλο στη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου το 1948. Πιστεύετε ότι η εμπιστοσύνη στους διεθνείς θεσμούς είναι χαρακτηριστικό των «φιλοσόφων βασιλιάδων»;
Εσσέλ: Δεν μπορούμε να καταργήσουμε τους θεσμούς. Αν τους καταργήσουμε ή τους απαξιώσουμε, δεν θα μας μείνει τίποτ’ άλλο. Ειδικά ο ΟΗΕ είναι ένας μεγάλος θεσμός, αλλά, δυστυχώς, η δύναμή του είναι ανεπαρκής.
Πρεχτ: Ποιος μπορεί να δράσει σήμερα;
Εσσέλ: Πρέπει να απευθυνθούμε όχι μόνον στους θεσμούς αλλά και στο πνεύμα που φέρνουν στον κόσμο οι νέοι άνθρωποι. Για να αλλάξει η στάση τους, χρειάζονται νηφάλιες σκέψεις, μη βίαιες μέθοδοι, συνύπαρξη των πολιτισμών. Χρειαζόμαστε αγνούς ανθρώπους, σαν τον Διογένη, όπως γράφει ο Γερμανός φιλόσοφος Σλότερντικ. Χρειαζόμαστε ανθρώπους που έχουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και στους θεσμούς που έφτιαξαν.
Πρεχτ: Στο πλατωνικό πνεύμα, η ιδέα του Πλάτωνα για την πολιτική αρετή μού φαίνεται ενδιαφέρουσα. Αλλά η «Πολιτεία» του παραείναι ουτοπική για μένα. Σο ερώτημα είναι: θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε την εξουσία, την εκμετάλλευση και τα συμφέροντα του κεφαλαίου; Και ποια πρέπει να είναι η στάση των πολιτών;
Πρεχτ: Ειδικά η στάση των νέων; Πρέπει να πάρουμε το ζήτημα στα σοβαρά, να διαπαιδαγωγήσουμε τα παιδιά και τους νέους διαφορετικά. Η παιδεία πρέπει να πάψει να είναι μια μηχανή που φτιάχνει μόνο ειδικούς... Φρειαζόμαστε την παραγωγή ολιστικής σκέψης, καινούργιων ιδεών...
Εσσέλ: Ο Εντγκάρ Μορέν λέει ότι κατασκευάσαμε υπερβολικές ειδικότητες, διαχωρίσαμε υπερβολικά τη γνώση. Η φιλοσοφία πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Πού και πώς θα εκπαιδευτούν οι άνθρωποι με τη σκέψη και τα εφόδια που χρειαζόμαστε σήμερα;
Πρεχτ: Στη Γερμανία γίνονται προσπάθειες να κινηθούν ορισμένα πανεπιστήμια σ’ αυτή την κατεύθυνση: για παράδειγμα, το πανεπιστήμιο του Λύνεμπουργκ κοντά στο Αμβούργο. Ο στόχος δεν είναι η παραγωγή καθηγητών για τα λύκεια αλλά ελεύθερων στοχαστών για την πολιτική, για τους διεθνείς οργανισμούς, για την επιστήμη και την τέχνη – η εκπαίδευση ανθρώπων με ευρεία γνώση και ορίζοντα.
Εσσέλ: Οι αντίπαλοι αυτής της ιδέας λένε ότι μόνο οι ειδήμονες ξέρουν τι πρέπει να γίνει για να πάμε μπροστά. Αυτό όμως το «πάμε μπροστά» το ακούω σαν απειλή. Μήπως πρέπει να πάμε πίσω, για να ξαναβρούμε τις χαμένες αξίες ώστε στη συνέχεια να «πάμε μπροστά» όλοι μαζί; Πώς εξελίχθηκε ο άνθρωπος; Στη φεουδαρχία η υψηλότερη αξία ήταν η τιμή. Ύστερα έγινε η περιουσία.
Πρεχτ: Επανέρχομαι στον Πλάτωνα και στον Αριστοτέλη που αναρωτιούνται «Τι στάση να κρατήσω στη ζωή;» «Τι σημασία έχει η περιουσία μου;» «Ποιος είναι ο ρόλος της φιλίας;» «Τι σημαίνει να δεσμεύομαι σε μια κοινωνική υπόθεση;». Αν θέσουμε όλα αυτά τα ερωτήματα στη νεολαία, ίσως δεν πάρουμε απαντήσεις. Τα πάντα επισκιάζονται από μια άλλη ουτοπία του δυτικού κόσμου: τον ρομαντικό έρωτα. Αν ρωτήσουμε έναν 18χρονο ή έναν 20χρονο «Τι θεωρείς ευτυχία;» η απάντηση θα είναι κατά πάσα πιθανότητα «τον έρωτα»... Στη δικιά σας γενιά δεν επιλέγατε τον σύντροφό σας σώνει και καλά μέσα από τον έρωτα: οι γάμοι είχαν μια «λογική», πολλοί μάλιστα ήταν αποτέλεσμα οικογενειακών συμφωνιών και συνοικεσίων. Σήμερα, στη Δύση, το ισχυρότερο κοινωνικό όραμα είναι ο έρωτας. Και κατά κάποιον τρόπο απειλεί την πολιτική διότι είναι αντικοινωνικός: «εσύ κι εγώ, αγάπη μου, εναντίον του κόσμου όλου!» Όταν όμως η ελπίδα της προσωπικής σωτηρίας δεν αφορά καθόλου το σύνολο, γίνεται κοινωνικά επικίνδυνη. Ο καθένας επιζητεί την ευτυχία στην ιδιωτική σφαίρα και αδιαφορεί για την κοινωνική δικαιοσύνη.
Εσσέλ: Νόμιζα ότι ο έρωτας έχει γίνει εμπόρευμα... Δεν το είχα σκεφτεί έτσι το πράγμα... Η εικόνα που έχω είναι ότι οι άνθρωποι αρέσκονται στο να συσσωρεύουν σεξουαλικές εμπειρίες και ότι ο ρομαντισμός πάει περίπατο... Τπάρχουν πολλοί που λένε «είμαι ο καλύτερος επειδή έχω το ένα, έχω το άλλο...». Θέλω να πω ότι αναπτύσσεται ανταγωνισμός στον έρωτα. Μπορούμε νομίζεις να επεκτείνουμε τον παλιό, ρομαντικό έρωτα σε κάτι παγκόσμιο, σε κάτι πολιτισμικό;
Πρεχτ: Καλό θα ήταν, αλλά δεν το βλέπω... Πράγματι υπάρχουν δύο ιδέες στον έρωτα: η μία είναι αυτή που αναφέρατε, ο ανταγωνισμός, ο δαρβινισμός στην αγορά του έρωτα. Η άλλη είναι η ιδέα του «ετοιματζίδικου» έρωτα, του έρωτα-κατανάλωση. Πράγματι, αν το δούμε έτσι, ο ρομαντικός έρωτας πάει περίπατο... Έτσι κι αλλιώς, ο ρομαντικός έρωτας έχει θέση στη μυθοπλασία, όχι στη ζωή.
Εσσέλ: Στα βιβλία...
Πρεχτ: Έχει χιμήξει πάνω μας μέσα από τις σελίδες!
Εσσέλ: Τη χρειαζόμαστε τη μυθοπλασία, την ποίηση... Πώς όμως να τη χρησιμοποιήσουμε προς όφελός μας; Μου φαίνεσαι απαισιόδοξος.
Πρεχτ: Φοβάμαι ότι η κοινωνία που συγκεντρώνεται στο άτομο και στο ζευγάρι δεν έχει αρκετή συμπόνια για τους άλλους. Οι άνθρωποι κλείνονται στον μικρόκοσμό τους...
Εσσέλ: Παρ’ όλ’ αυτά, βλέπεις τι γίνεται ξαφνικά σε χώρες όπου δεν θα το περίμενε κανείς... Στην Τυνησία, στην Αίγυπτο, οι άνθρωποι κινούνται συλλογικά για να πετύχουν κάτι καινούργιο.
Πρεχτ: Κινούνται από αισθήματα φιλίας όχι αγάπης. Η φιλία έχει αποκτήσει πρωτοφανή σπουδαιότητα. Μέσω των ηλεκτρονικών κοινωνικών δικτύων μπορείς να είσαι φίλος με τη μισή ανθρωπότητα...Δεν «χάνεσαι» με κανέναν, μπορείς να κρατάς επαφή με φίλους που βρίσκονται στην Κίνα. Αν προσθέσουμε σ’ αυτό την αίσθηση της ταυτότητας και της συμμετοχής σε κάτι «νεολαιίστικο», επιστρέφουμε στη γαλλική επανάσταση: ο Νταντόν και ο Ροβεσπιέρος ήταν νέοι που απέκτησαν εξουσία απότομα. Η θετική δύναμη αυτής της νεανικής εξουσίας δεν αντέχει πολύ. Ο ενθουσιασμός μειώνεται και η συλλογικότητα διαλύεται.
Εσσέλ: Τι πρέπει να κάνουμε αυτή τη στιγμή; Όλο ερωτήματα βάζουμε... Δεν απαντάμε σε τίποτα! Καλά είναι τα ερωτήματα και η ειρωνεία καλή κι αυτή. Χρειάζεται χιούμορ στη ζωή μας. Ο ρομαντικός έρωτας είναι υπέροχος όταν δεν είναι υπερβολικά σοβαρός. Αλλιώς είναι επικίνδυνος. Πάντως, ο ατελής και γεμάτος προβλήματα ρομαντικός έρωτας μπορεί να οδηγήσει σε μια μορφή καινούργιας, επαναστατικής φιλίας. Όχι;
Πρεχτ: Πώς;
Εσσέλ: Μέσω των πειραματισμών. Τα πειράματα είναι το σπουδαιότερο πράγμα. Η ίδια η δημοκρατία είναι ένα κοινωνικό και πολιτικό πείραμα.
Πώς, για παράδειγμα, μπορούμε να επηρεάσουμε τους νέους καθηγητές που έρχονται στο επάγγελμα της εκπαίδευσης και να τους δώσουμε ένα όραμα για το μέλλον;
Πρεχτ: Την παιδεία σκοτώνει ο δημοσιοϋπαλληλισμός και το πρόγραμμα από το οποίο ο καθηγητής δεν μπορεί να απομακρυνθεί. Δεν μπορούμε να μπαίνουμε στις τάξεις και να λέμε «Για να δούμε τι θα κάνουμε σήμερα και πού θα μας βγάλει η μέρα...» Υπάρχει συγκεκριμένη ύλη και τίθενται συγκεκριμένοι στόχοι... Αλλά σπάνια αυτή η ύλη και οι στόχοι συναρπάζουν τους μαθητές...Οι μαθητές μαθαίνουν όταν ενθαρρύνεται η περιέργειά τους...
Εσσέλ: Οι μαθητές γίνονται όργανα. Και οι πολίτες επίσης. Γινόμαστε όργανα του χρηματικού συστήματος.
Πρεχτ: Ξέρω ότι ονειρεύεστε την απελευθέρωση από το χρήμα, αλλά δεν μου φαίνεται εφικτό.
Εσσέλ: Πριν από είκοσι χρόνια δεν φαινόταν εφικτή η κατάρρευση του σταλινισμού. Κι όμως ξαφνικά συνέβη!
Πρεχτ: Ονειρεύεστε μια επανάσταση εναντίον του «σταλινισμού» των τραπεζών;
Εσσέλ: Αμέ. Μόνο τα λόμπι μπορούν να μας εμποδίσουν. Δεν εννοώ λόμπι μόνο του χρηματοπιστωτικού συστήματος αλλά και της φιλοσοφίας. Οι φιλόσοφοι όμως είναι πολύ ισχυροί. Συχνά ακούμε ότι η ιδεαλιστική φιλοσοφία δεν οδηγεί σε τίποτα συγκεκριμένο, ότι χρειαζόμαστε ορθολογιστές σαν τον Λοκ, όχι ιδεαλιστές σαν τον Φέγκελ. Αλλά εγώ είμαι χεγκελιανός και η διαλεκτική του με οδηγεί. Εξηγώ τι κατασκευάζει τη σημερινή οικονομία και εξουσία με διαλεκτικό τρόπο και σκέφτομαι, πάλι με διαλεκτικό τρόπο, τι μπορεί να ανατρέψει αυτή την κατάσταση. Νομίζεις ότι είναι τελείως τρελό;
Πρεχτ: Όχι... Αλλά προσπαθώ να σκεφτώ αν η ιερή σας διαλεκτική θα σας βοηθούσε να οδηγήσετε, π.χ. ένα τρακτέρ... η διαλεκτική δεν ανοίγει όλες τις πόρτες. Για παράδειγμα, πώς θα αλλάξει το καθεστώς των τραπεζών; Τπάρχουν ευρωπαϊκές διατάξεις...
Εσσέλ: Πρέπει να ενωθούμε ως παραγωγοί αγαθών και καταναλωτές και να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον. Δεν χρειαζόμαστε τις τράπεζες! Πρέπει να αναδυθεί ένας καινούργιος πολίτης και άνθρωπος... Πώς το βλέπεις αυτό από την πλευρά του φιλοσόφου;
Πρεχτ: Όλες οι ουτοπίες είναι επικίνδυνες... από τον Ροβεσπιέρο στον Στάλιν... Δεν πιστεύω στον «καινούργιο άνθρωπο». Όμως σήμερα γνωρίζουμε καλύτερα τον «παλιό άνθρωπο»: η βιολογία, η έρευνα του εγκεφάλου, η κοινωνική ψυχολογία μάς έχουν δώσει πολλές πληροφορίες για το πώς λειτουργούμε κοινωνικά. Ξέρουμε ότι ο άνθρωπος έχει περιορισμένο συναισθηματικό βεληνεκές. Ο Διαφωτισμός –με εξαιρέσεις τον Φιουμ και τον Κοντιγιάκ– υπερτίμησε την ανθρώπινη φύση και την ηθική. Η διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου είναι απαραίτητη διότι τοποθετεί κάποιες αρχές που δεν συμπίπτουν με τα αισθήματά μας. Για παράδειγμα, ξέρω ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν ίση αξία, αλλά αν έχω την ευκαιρία να σώσω δέκα αγνώστους ανθρώπους ή τον γιο μου, θα σώσω τον γιο μου. Οι κανονισμοί έχουν στόχο να επηρεάσουν το νομικό σύστημα έτσι ώστε να συμβαδίζει με υψηλά ιδεώδη τα οποία ωστόσο δεν αισθανόμαστε. Η οικουμενική δικαιοσύνη είναι μια αξία την οποία αποδέχεται το ένα χιλιοστό του παγκόσμιου πληθυσμού... Παρ’ όλ’ αυτά παραδέχομαι την ύπαρξη μιας «τοπικής» αλληλεγγύης που μπορεί να δημιουργηθεί γύρω από συγκεκριμένα ζητήματα.
Εσσέλ: Ο Ρεζίς Ντεμπρέ έγραψε ένα βιβλιαράκι για τα σύνορα, για το πώς τα σύνορα είναι απαραίτητα ως δείγμα σεβασμού. Και για το πώς είναι υπερβάσιμα. Θεωρώ διαλεκτικό το επιχείρημά του.
Πρεχτ: Οι άνθρωποι έχουν όρια και τα χρειάζονται για να ζουν την ατομική τους ζωή. Όταν καταργείς ένα όριο, μετακινείται κάπου αλλού. Για παράδειγμα, τα όρια του Ψυχρού Πολέμου μετακινήθηκαν στο ισλάμ... Γίνεται πολύς λόγος για την αλληλεγγύη και την οικουμενική φιλία, αλλά...
Εσσέλ: Επειδή είναι δύσκολο να σκεφτούμε και να αισθανθούμε «οικουμενικά». Οι άνθρωποι αγαπούν την πατρίδα τους, τον τόπο τους... Αλλά αυτό το σύνορο μπορεί να προεκταθεί. Να προεκταθεί, όχι να καταργηθεί. Φρειαζόμαστε τα σύνορα όπως και τους διεθνείς οργανισμούς που τα υπερβαίνουν. Φρειαζόμαστε τους διεθνείς οργανισμούς και για ζητήματα όπως η ενέργεια.
Πρεχτ: Καλό θα ήταν η ενέργεια να αποφασίζεται και να οργανώνεται πολιτικά και με διεθνή συνεργασία, όχι δηλαδή από τις μεγάλες εταιρείες. Όμως, στην περίπτωση αυτή δεν θα είχαμε στη Δύση τις πρώτες ύλες που έχουμε σήμερα: το πετρέλαιο, το ουράνιο, το φυσικό αέριο... Εμείς οι
δημοκράτες πρέπει να σκεφτούμε κάτι εξυπνότερο και να βρούμε τρόπους ανανέωσης των ενεργειακών πηγών.
Εσσέλ: Μακάρι. Πάντως χρειαζόμαστε λιγότερη ενέργεια απ’ όση καταναλώνουμε. Εξοργίζομαι γιατί δεν υπάρχει μια διεθνής περιβαλλοντική οργάνωση που να μπορεί να παίξει πολιτικό ρόλο.
Πρεχτ: Η φάση της ποσοτικής ανάπτυξης πρέπει να μετατραπεί σε ποιοτική. Πολλά λέμε, λίγα γίνονται. Ο Αμάρτια Σεν, ο Τζόζεφ Στίγκλιτς υποστηρίζουν μια διαφορετική κλίμακα ανάπτυξης που θα αντικαταστήσει το λεγόμενο ακαθάριστο εθνικό προϊόν...
Εσσέλ: Πράγματι δεν προέκυψε τίποτα ακόμη. Εργαζόμαστε με μια ομάδα φιλοσόφων και πολιτικών... Μερικοί είναι νέοι, άλλοι είναι πάνω από εξήντα χρονών... Κι εγώ κάθομαι και γράφω μικρά βιβλιαράκια για να ενθαρρύνω τους νέους να μάθουν από τους μεγαλύτερους και να περάσουν στη δράση. Να, για παράδειγμα, οι νέοι πέρασαν στη δράση στην Τυνησία και την Αίγυπτο...
Πρεχτ: Σ’ αυτές τις χώρες είναι μεγάλο το ποσοστό των νέων. Όταν υπάρχει μεγάλο ποσοστό νέων στον πληθυσμό, δημιουργείται επαναστατικό δυναμικό. Ενώ στις γεροντοκρατίες...
Εσσέλ: Εγώ είμαι ουτοπιστής. Όλες οι μεγάλες ιδέες είναι ουτοπικές. Ακόμα και οι χριστιανικές ιδέες της ανάστασης και της μεταθανάτιας ζωής είναι ουτοπικές. Το ότι τίποτα δεν χάνεται και ότι πάντα υπάρχει η δυνατότητα της ανάπτυξης και της επέκτασης της συνείδησης –όπως λένε οι βουδιστές και ο Δαλάι Λάμα– είναι μια ιδέα ουτοπική. Αλλά αυτές οι ιδέες μού ταιριάζουν. Και βέβαια είναι ουτοπικές στο μέτρο που οι μεγάλες εταιρείες προσπαθούν να αναπτυχθούν όλο και περισσότερο σπαταλώντας και όχι εξοικονομώντας ενέργεια.
Πρεχτ: Μετά το 1989 δημιουργήθηκε μια φοβία για τις ουτοπίες μιας και κατέληξαν σε ολοκληρωτικά καθεστώτα. Το αποτέλεσμα είναι η απαξίωση των πολιτικών κομμάτων στη Δύση. Όχι της πολιτικής, των κομμάτων... Ο κόσμος δεν θέλει πια κόμματα και τα κόμματα δεν θέλουν πια ουτοπίες. Σπανίζει πια ο πολιτικός στόχος. Αυτό που θέλουν οι άνθρωποι είναι να πετύχουν κάτι στη ζωή τους. Επηρεάζονται από ειδικούς και κοντρα-ειδικούς, από τη βιομηχανία των ΜΜΕ που καταστρέφει κάθε ουτοπικό υπαινιγμό. Έτσι διαιωνίζεται το κατεστημένο.
Εσσέλ: Δεν είναι αυτό το παλιό ζήτημα της διαλεκτικής, όχι μόνον του Πλάτωνα αλλά και του Φέγκελ; Αν δύο θέσεις βρίσκονται αντιμέτωπες, τότε λέμε: πώς μπορούμε να τις συνδυάσουμε; Πώς μπορούμε να φτιάξουμε κάτι από αυτές τις δύο; Είναι τρελό αυτό;
Πρεχτ: Όχι, δεν είναι τρελό, αλλά υπάρχουν τεχνικά προβλήματα. Το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι ένας κολοσσός. Η εξουσία που συγκεντρώνει είναι μεγαλύτερη από εκείνη του Καίσαρα. Θεωρητικά μπορεί να μεταμορφωθεί αυτό το σύστημα... Δεν βλέπω όμως από πού θα αρχίσει αυτή η μεταμόρφωση.
Εσσέλ: Αν συνεχίσουμε έτσι, δεν θα ζήσουμε με αξιοπρέπεια πάνω από πενήντα χρόνια...
Πρεχτ: Η ευαισθησία για τα περιβαλλοντικά ζητήματα έχει αφυπνιστεί, πράγματι. Αλλά επικρατεί ο επαγγελματισμός: ακόμα και οι άνθρωποι που εργάζονται στις μεγάλες ρυπογόνες εταιρείες έχουν ευαισθητοποιηθεί. Πάνω απ’ όλα όμως είναι επαγγελματίες και δεν υπάρχει χώρος για συναισθηματισμούς. Οι άνθρωποι παίζουν πολλούς και διαφορετικούς ρόλους. Δεν υπάρχει αντίφαση σ’ αυτό.
Εσσέλ: Αντιφάσεις υπήρχαν πάντα... Για παράδειγμα, εγώ που είμαι πολύ γέρος θυμάμαι τις αντιφάσεις της αποικιοκρατίας. Οι Γάλλοι και οι Βρετανοί έλεγαν ότι καλό θα ήταν να απελευθερωθούν οι λαοί, αλλά ανησυχούσαν για τα συμφέροντά τους. Ύστερα έρχεται ένας καυτός άνεμος και τα σαρώνει όλα! Πάρε το παράδειγμα του σταλινισμού: είχε κτιστεί για την αιωνιότητα, αλλά ο άνεμος της ελευθερίας τον πήρε και τον σήκωσε. Είμαι χαρούμενος που έχουν συμβεί αυτά: το 1942 ήμουν στην αντίσταση και τώρα, εβδομήντα χρόνια αργότερα αναρωτιέμαι «Και τώρα τι;». Ο κόσμος συνεχίζει την πορεία του κι εγώ θέλω να μοιραστώ αυτή την ευχαρίστηση με τους νέους. Και θα με βοηθούσες αν μου έλεγες τι μπορεί να περιμένει σήμερα ένας Ευρωπαίος...
Πρεχτ: Μπορούμε να διηγηθούμε την ιστορία της ευρωπαϊκής ενότητας με δύο τρόπους: η γενιά του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου έμαθε μετά από πικρούς και καταστροφικούς πολέμους να συνεργάζεται με τους άλλους Ευρωπαίους. Το αποτέλεσμα είναι η σημερινή ευρωπαϊκή εμπειρία. Από την άλλη πλευρά, εγώ, ως υλιστής, ως διαλεκτικός υλιστής, θα έλεγα ότι η Ευρώπη δημιουργήθηκε διότι κανείς πόλεμος δεν μπορεί να αποφέρει κέρδη. Δεν υπάρχουν ορυκτά στην Ευρώπη...γι’ αυτό οι πόλεμοι διεξάγονται στον αραβικό κόσμο. Εξάλλου, τα οπλικά συστήματα είναι τόσο εξελιγμένα που
αν γίνει πόλεμος, θα αποδεκατιστούν οι πληθυσμοί. Ποια από τις δύο εκδοχές είναι πιο ρεαλιστική;
Εσσέλ: Νομίζω ότι η πρώτη είναι πιο εποικοδομητική. Οι Γάλλοι και οι Γερμανοί νέοι αισθάνονται όμοιοι, Ευρωπαίοι... Και οι Γερμανοί, που ήταν χωρισμένοι στα δύο, αισθάνονται ένα. Πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις δύο κληρονομιές προς όφελος της Ευρώπης;
Πρεχτ: Πρέπει να ανατρέξουμε στον ευρωπαϊκό διαφωτισμό. Υπάρχουν δύο εποχές όπου η φιλοσοφία ήταν κοινωνικά σημαντική: στην παρακμή της αθηναϊκής δημοκρατίας και κατά την περίοδο 1680-1831 – ανάμεσα στον Λοκ και τον Φέγκελ, δηλαδή την εποχή του δεύτερου διαφωτισμού. Και στις δύο περιπτώσεις, καινούργια κοινωνικά συστήματα αναδύθηκαν... Οι παλιές ελίτ περνούσαν κρίση αξιοπιστίας... υπήρχε χάσμα μεταξύ του νόμιμου υπό τη νομική έννοια του όρου και του νόμιμου υπό την έννοια του κοινωνικά «δικαιολογημένου». Η κατάσταση δεν είναι πολύ διαφορετική σήμερα. Χρειαζόμαστε μια τρίτη εξήγηση.
Πηγή: http://www.patakis.gr
Διαβάστε περισσότερα...
Δευτέρα 1 Αυγούστου 2011
Ο λιγνίτης κόβει παιδικές ανάσες...
Υπενθυμίζεται ότι σε μελέτη (βλέπε πίνακες), που πραγματοποιήθηκε πριν από λίγα χρόνια σε 3.559 παιδιά ηλικίας 9-12 ετών στην περιφέρεια της Δυτικής Μακεδονίας, καταδείχθηκαν οι βλαβερές συνέπειες της έκθεσης σε ρύπους που σχετίζονται με τους λιγνιτικούς σταθμούς.
Οι υψηλότερες συχνότητες βρογχίτιδας, ρινίτιδας, οξείας βρογχίτιδας παρατηρήθηκαν, σύμφωνα με μελέτη του ΑΠΘ, στην Πτολεμαΐδα, την Κοζάνη και τη Φλώρινα, μας θυμίζει ο Τάκης Γρηγορίου από το ελληνικό γραφείο της Greenpeace.
Η μελέτη του Αριστοτελείου εξέτασε και άλλες γενεσιουργούς αιτίες παθήσεων του αναπνευστικού και κατέληξε ότι η βιομηχανικής προέλευσης επιβάρυνση ευθύνεται για τα υψηλά επίπεδα επιπλοκών σ' αυτές τις περιοχές. Ομως τα αναπνευστικά προβλήματα δεν είναι τα μόνα σοβαρότερα συμπτώματα της έκθεσης σε μικροσωματίδια και άλλους ρύπους, όπως δείχνουν μελέτες σε άλλες χώρες, διότι στην Ελλάδα δεν έχουμε -δυστυχώς- μια ολοκληρωμένη και λεπτομερή καταγραφή των άλλων επιπτώσεων.
Αποκαλυπτική χαρακτηρίζει ο Τάκης Γρηγορίου τη μελέτη που έγινε το 2004 από την Clean Air Taskforce στις ΗΠΑ: 23.600 άτομα χάνουν πρόωρα τη ζωή τους λόγω των εκλυόμενων μικροσωματιδίων από σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής με ορυκτά καύσιμα, κυρίως άνθρακα. Η μέση μείωση του προσδόκιμου ζωής λόγω αυτής της αιτίας εκτιμάται σε 14 χρόνια και η οικονομική αποτίμηση των επιπτώσεων ανέρχεται σε 167,3 δισ. δολάρια ετησίως.
Οταν η έρευνα επαναλήφθηκε το 2010 και λαμβάνονταν υπόψη τα μέτρα που εφαρμόστηκαν στους ανθρακικούς σταθμούς των ΗΠΑ (τα τελευταία πέντε χρόνια) παρατηρήθηκε:
Απέδωσαν τα μέτρα στις ΗΠΑ
Αν και τα επίπεδα θνησιμότητας και περιστατικών παραμένουν υψηλά, εντούτοις καταγράφηκε μια σημαντική μείωση, που σχετίζεται άμεσα με τις αυστηρές προδιαγραφές που εφαρμόστηκαν στους αμερικανικούς σταθμούς. Τα μέτρα οδήγησαν σε σημαντική μείωση των επικίνδυνων εκπομπών (βλέπε πίνακα).
Οι συγγραφείς των δύο ξένων εκθέσεων στην άλλη άκρη του Ατλαντικού καταλήγουν ότι ο βασικός λόγος της μείωσης των περιστατικών είναι η μείωση εκπομπών.
Αυτό το παράδειγμα πρέπει να ακολουθήσουμε και στη χώρα μας, αν θέλουμε να έχουμε ουσιαστικά αποτελέσματα.
Πηγή: Εφημερίδα Ελευθεροτυπία - ΦΙΛΗΣ ΚΑΪΤΑΤΖΗΣ Διαβάστε περισσότερα...
Κάτι θα έχουμε στο βάθος του μυαλού μας...Δεν μπορεί...
Και στα ενδιάμεσα διάφορα άλλα ποικίλλου χαρακτήρα:
Νομοσχέδια για τη παιδεία, για την υγεία, Κάτι άλλα που μπλέκονται ανάμεσα σε όλα τα άλλα και περνάνε εντελώς στη λούφα, (μεταμοσχεύσεις, διάφορων ειδών κάρτες που ετοιμάζονται, τσιπάκια - στην αρχή στα ζωάκια μας βέβαια-) Και το ξεπούλημα της εθνικής περιουσίας Και η ξένη κατοχή των διεθνών κερδοσκόπων Και το βρισίδι σε ένα ολόκληρο λαό Και η ταπείνωση, και οι καρπαζιές, και το χέρι που κλέβει ασύστολα μέσα από τις τσέπες νέων και γέρων, και η υπόθηκευση του μέλλοντος πολλών επερχόμενων γεννεών...Και η επιλεκτική πτώχευση...Και οι θύτες που σουλατσάρουν ανενόχλητοι...
Είδατε τι ωραία. Ούτε οι ίδιοι δεν φανταζόντουσαν μέχρι που φτάνει η αβουλία μας, η απραξία μας, η υποταγή μας. Δοκιμές κάνουν. Πετάνε πέντε βόμβες. Τίποτα. Μερικές μούτζες και κανένα γιαούρτωμα. Θαυμάσια. Ετοιμάζουν τις επόμενες πέντε. Θα τσεκάρουν πάλι και θα προχωρήσουν.
Δεν ξέρω ποιο είναι το τελευταίο επίπεδο για ένα κράτος σκουπίδι, ξέρω όμως σίγουρα πως αυτό είναι το πρόγραμμα. Να μοιάζουμε σκουπίδι. Κι αν ακόμα δεν είμαστε, αν το θέλουν έτσι θα μας παρουσιάσουν. ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΗΣ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ...
Πάνω σε ένα ανύπαρκτο χρήμα, στις εικονικές πραγματικότητες του πολέμου των αγορών, ένα φάντασμα η Ελλάδα που οι περισσότεροι πλέον θέλουν απλά να βρουν ένα καλό τρόπο να το ξορκίσουν και να το εξαφανίσουν με όσο το δυνατόν λιγώτερες απώλειες στις τσέπες τους ή με όσο το δυνατόν περισσότερα κέρδη...
Κι εμείς είδατε τι ωραία.... Περιμένουμε. Υπομονετικά. Να δούμε τι... δεν ξέρω. Κάτι στο βάθος του μυαλού μας θα υπάρχει. Δεν διακρίνεται αλλά κάτι πιστεύω να υπάρχει. Κάποιο παραμύθι από αυτά που μας αρέσει να πιστεύουμε. Κάποιος θεός που θα μας σώσει. Κάποιος ξαφνικός έρωτας που θα πιάσει τους ευρωπαίους και θα μας τα δώσουν όλα χύμα χωρίς να ζητήσουν τίποτα, η αποκάλυψη ίσως όπου θα είμαστε οι εκλεκτοί και θα επιβιώσουμε....
Κάτι θα υπάρχει...Προς το παρόν είμαστε φιγούρες παλιάς ελληνικής κωμωδίας.
Κρατά τε με γερά γιατί θα τους δείρω....Εχω μια υποψία. Πως με αυτό το "δούλος του θεού" που κολλάμε σε κάθε περίπτωση από την ώρα που ανοίγουμε τα μάτια μας, έχουμε πεισθεί τελικά πως κάτι τέτοιο είμαστε ικανοί να είμαστε. Δούλοι....
Ειδατε πως καταντάει τελικά η μπουγάδα τα μυαλά;;
Πηγή: http://www.ramnousia.com/ Διαβάστε περισσότερα...



















