Και τώρα που φτιάξαμε αθάνατο τον κόσμο και η φθορά δε μας φοβίζει ας λαδώσουμε καλά την καρδιά μας για να αντέχει στην έλλειψη της απουσίας. Όταν τίποτε δε θα μας αποχωρίζεται και όταν δεν θα βλέπουμε πώς φθείρει η ζωή τότε θα είμαστε έτοιμοι να εφεύρουμε και τον ίδιο μας τον εαυτό. Στην αιωνιότητα να ζούμε άνευ πόνου και άνευ δακρύων. Στο νεκροταφείο του εγκεφάλου μας δε θα υπάρχουν αναμνήσεις. Kαι το αντίτιμο της θεϊκής άφθαρτης διάνοιάς μας; Να μην είμαστε ανάμνηση για κανέναν.
Πηγή: http://ohia1.blogspot.com/
Παρασκευή 11 Φεβρουαρίου 2011
Αεικίνητο...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου