Άρχισαν οι ηλεκτρονικές ψηφοφορίες του πιλοτικού έργου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής «eMPOWER» για κρίσιμα περιβαλλοντικά ζητήματα.
Το eMPOWER αποτελεί ένα διακρατικό πιλοτικό έργο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το περιβάλλον και την πληροφορική. Το έργο διερευνά πώς και σε ποιο βαθμό η πληροφορική και το Διαδίκτυο συμβάλλουν στη δημιουργία ενός πιο συμμετοχικού συστήματος διακυβέρνησης, ειδικότερα σε ζητήματα περιβαλλοντικής πολιτικής.
Για την ενθάρρυνση της συμμετοχής των πολιτών, οι εταίροι του eMPOWER - μεταξύ των οποίων και το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων - δημιούργησαν ένα λογισμικό σύστημα συλλογής υπογραφών στο Διαδίκτυο και μέσω ψηφοφοριών προωθούν περιβαλλοντικές πρωτοβουλίες και αιτήματα της κοινωνίας των πολιτών.
Το ΑΠΕ/ΜΠΕ σας καλεί να πάρετε μέρος στις ψηφοφορίες για το περιβάλλον μέσω του ιστότοπου του eMPOWER: http://www.ep-empower.eu/epetitions
Οι ψηφοφορίες διεξάγονται ταυτόχρονα στην Ελλάδα, την Ιταλία, την Πορτογαλία και το Βέλγιο, ενώ έχουν ανοίξει ήδη οι κατάλογοι συγκέντρωσης υπογραφών για δύο μεγάλα ζητήματα:
- κλιματικές αλλαγές και
- διαχείριση αποβλήτων.
Ως το τέλος του 2010 θα έχουν ανοίξει οι ψηφοφορίες και στα εξής θέματα:
- βιοποικιλότητα
- γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί
- υδράργυρος
- διαχείριση υδάτινων πόρων.
Οι υπογραφές που θα συγκεντρωθούν στις έξι ηλεκτρονικές ψηφοφορίες θα παραδοθούν από τους υπεύθυνους του eMPOWER στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τους ευρωβουλευτές και τις Επιτροπές Περιβάλλοντος κάθε εθνικής Βουλής, ώστε να λειτουργήσουν ως μοχλός πίεσης και να έχουν τον μεγαλύτερο δυνατό αντίκτυπο.
Από την Ελλάδα, στο eMPOWER συμμετέχουν, εκτός του ΑΠΕ-ΜΠΕ, η εταιρία πληροφορικής Athens Technological Centre, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και η μη κυβερνητική οργάνωση Μεσόγειος SOS. Από την Πορτογαλία μετέχουν το Πορτογαλικό Πρακτορείο Ειδήσεων LUSA και η μη κυβερνητική οργάνωση LPN, από την Ιταλία το Ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων ANSA και η μη κυβερνητική οργάνωση Circolo Festabiente και από το Βέλγιο το μη κερδοσκοπικό ερευνητικό ινστιτούτο Politech Institute που ειδικεύεται στην έρευνα ζητημάτων ηλεκτρονικής διακυβέρνησης.
Οι εταίροι του προγράμματος διαθέτουν από κοινού την απαραίτητη τεχνογνωσία για να εφαρμόσουν τεχνολογικά τις καινοτόμες ιδέες των περιβαλλοντικών μη κυβερνητικών οργανώσεων και μέσω των τριών εθνικών πρακτορείων ειδήσεων να συμβάλλουν στη μεγαλύτερη διάχυσή τους στο ευρύ κοινό.
Περισσότερες πληροφορίες για το έργο θα βρείτε στη διεύθυνση http://www.ep-empower.eu
Πηγή:www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ
Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2010
Ηλεκτρονική ψηφοφορία για περιβαλλοντικά ζητήματα στην Ε.Ε....
Αγγελία εργασίας...
Ακουθεί αγγελία εργασίας από εταιρεία ενοικιάσεως εργαζομένων: «Ενοικιάζεται εργαζόμενος σε τιμή ευκαιρίας. Χαμηλές απολαβές, μηδαμινά δικαιώματα, ελάχιστες δεσμεύσεις».
Υ.Γ. Θα μπορούσε να είναι πραγματική αγγελία ευρέσεως εργασίας, αν έπεφταν τα προσχήματα, που συσκοτίζουν τις νέες εργασιακές σχέσεις.
Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2010
Οδηγός για βουλευτές, νομάρχες, δημάρχους, προέδρους, διευθύνοντες συμβούλους, συνδικαλιστές: Πώς να λέτε πειστικά ψέματα...
Με την ελπίδα ότι θα χρησιμοποιήσετε τη γνώση που ακολουθεί σοφά, σας παραθέτουμε ορισμένα tips που θα σας βοηθήσουν να κάνετε τα ψεματά σας όσο το δυνατόν πιο πειστικά. Σε κάθε περίπτωση, λάβετε υπ’ όψιν σας ότι το χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει τον καλό από τον άριστο ψεύτη είναι ότι ο δεύτερος το έχει και λίγο μέσα του. Αν αισθάνεστε άσχημα κάθε φορά που επιχειρείτε να πείτε οτιδήποτε λιγότερο από την απόλυτη αλήθεια, όσες τεχνικές κι αν αποστηθίσετε, δύσκολα θα δείτε θεαματικά αποτελέσματα.
Κανόνας #1: Προσέξτε σε ποιον λέτε ψέματα
Το ψέμα που απευθύνεται σε κάποιον που … σας ξέρει πολύ καλά –στον/ στην καλύτερό σας φίλο-η, στον επί δεκαετίας σύντροφό σας, στους γονείς σας– είναι δύσκολο να γίνει πειστικό, για δύο βασικούς λόγους. Πρώτον, γιατί κάποιος που σας γνωρίζει καλά μπορεί να διακρίνει ακόμη και την παραμικρή αλλαγή στη συμπεριφορά ή στη γλώσσα του σώματός σας. Για παράδειγμα, όταν λέμε ψέματα συνήθως προσπαθούμε να αποφύγουμε τα κλασικά σημάδια που προδίδουν τους ψεύτες: κοιτάμε το συνομιλητή μας στα μάτια, δε μιλάμε ασυνήθιστα γρήγορα, δεν ξεροβήχουμε. Αν ο «αποδέκτης» του ψέματός σας ξέρει, π.χ., ότι δε συνηθίζετε να τον κοιτάτε στα μάτια όταν μιλάτε, θα παρατηρήσει αμέσως την παρέκκλιση από τη συνήθη συμπεριφορά σας.
Ο δεύτερος λόγος είναι πως προσπαθώντας να πείτε ψέματα σε κάποιον για τον οποίο νοιάζεστε, έχετε πολύ περισσότερες πιθανότητες να νιώσετε ενοχές, να αρχίσετε την ώρα που μιλάτε να σκέφτεστε τις συνέπειες της αποκάλυψης του ψέματός σας και το πόσο δε θέλετε να στεναχωρήσετε κάποιον που αγαπάτε και να προσπαθήσετε, υποσυνείδητα, να προδώσετε τον εαυτό σας. Το φαινόμενο είναι γνωστό ως «μεταμέλεια του ψεύτη» και θεωρείται εξαιρετικά σύνηθες.
Αν πρέπει οπωσδήποτε να πείτε ψέματα σε κοντινό σας πρόσωπο, οι λύσεις είναι οι εξής: είτε δοκιμάζετε να το κάνετε από το τηλέφωνο, οπότε η απουσία της φυσικής παρουσίας σας δημιουργεί –αποδεδειγμένα– λιγότερες ενοχές και η έλλειψη οπτικής επαφής κάνει τις παρεκκλίσεις από τη συνήθη συμπεριφορά σας πολύ λιγότερο εμφανείς, είτε «αναθέτετε» τη βρώμικη δουλειά σε κάποιον κοινό γνωστό, ο οποίος δε σας ξέρει καλά και τον οποίο δεν αγαπάτε ιδιαίτερα, λέγοντας το ψέμα σε εκείνον και αφήνοντάς τον να το μεταφέρει.
Κανόνας #2: Εξασκηθείτε
Σκεφθείτε το ψέμα σας καλά. Με κάθε λεπτομέρεια. Σκεφτείτε και όλες τις πιθανές ερωτήσεις. Και απαντήστε τις. Αν, για παράδειγμα, σκέφτεστε να πείτε στο αφεντικό σας ότι έπαθε κάτι το αυτοκίνητο και αναγκαστήκατε να περιμένετε την Express στην Κηφισίας, γι’ αυτό αργήσατε, μη μείνετε στο «κάτι»: είναι πολύ πιθανό να ερωτηθείτε, έστω από απλό ενδιαφέρον, ποιο ήταν το πρόβλημα, τι έφταιγε, πόσο θα κοστίσει η επισκευή και πότε θα είναι έτοιμο. Είναι βασικό να έχετε έτοιμες τις απαντήσεις σε αυτές τις προφανείς ερωτήσεις. Εξίσου βασικό είναι να έχετε έτοιμες τις απαντήσεις και σε λιγότερο προφανείς ερωτήσεις, όπως τι συνδρομή πληρώνετε στην Express –όχι γιατί ο συνομιλητής σας υποπτεύεται ότι του λέτε ψέματα, απλά γιατί «τώρα που το λέτε, σκεφτόταν να γραφτεί κι εκείνος».
Αφού σκεφτείτε όλες τις λεπτομέρειες, πείτε το ψέμα στον εαυτό σας. Προβάρετέ το. Επαναλάβετέ το, όπως οι ηθοποιοί που μαθαίνουν το ρόλο τους. Όχι μόνο για να έχετε έτοιμες τις απαντήσεις και να μην τραυλίζετε όταν έρθει εκείνη η ώρα, αλλά και γιατί όσο περισσότερες φορές το έχετε προβάρει τόσο πιο σίγουροι θα νιώθετε λέγοντάς το, και τόσο λιγότερες πιθανότητες θα έχετε να υποψιάσετε το συνομιλητή σας. Άλλωστε, συνηθίζοντας το ψέμα σας αποστασιοποιείστε από αυτό και αποφεύγετε το ενδεχόμενο να σας προδώσει η μεταμέλεια του ψεύτη που λέγαμε προηγουμένως.
Κανόνας #3: Δώστε λεπτομέρειες
Το αντεπιχείρημα εδώ θα έλεγε ότι δίνοντας λιγότερες πληροφορίες έχετε και λιγότερες πιθανότητες να προδοθείτε πέφτοντας σε αντιφάσεις ή κάνοντας λάθη που θα αποκαλύψουν στον άλλο το ψέμα σας. Γεγονός, όμως, είναι ότι όλοι μας έχουμε την τάση να πιστεύουμε ευκολότερα μια ολοκληρωμένη ιστορία απ’ ότι μια μονολεκτική απάντηση η οποία, από μόνη της, κινεί υποψίες. Δε μας πιστεύετε; Σκεφτείτε την ακόλουθη περίπτωση: ρωτάτε τον/ την σύντροφό σας πού ήταν χθες το απόγευμα. Ποια απάντηση θα πιστεύατε ευκολότερα: α. «Έξω. Με φίλους.» ή β. «Βρεθήκαμε με το Χρήστο και το Γιώργο (ή την Άννα και τη Στέλλα, αντίστοιχα) γύρω στις 7 για καφέ και μετά πήγαμε σινεμά, στο Ου φονεύσεις»;
Σκεφτείτε τον τρόπο με τον οποίο θα διηγούσασταν την ημέρα σας σε κάποιον, χωρίς να έχετε σκοπό να πείτε ψέματα ή να κρύψετε στοιχεία. Δε θα συμπεριλαμβάνατε πληροφορίες λίγο άσχετες με το θέμα, τύπου «είδα και το trailer για το Wall-e, καλό φαίνεται, να πάμε να το δούμε»; Αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο εδώ: να κάνετε την ιστορία σας να φανεί αληθινή, λέγοντάς την όπως αν είχε όντως συμβεί, με λεπτομέρειες που να μοιάζουν αυθόρμητες –οι οποίες βέβαια δε θα είναι, αφού θα τις έχετε προβάρει, μην ξεχνιόμαστε– και σχόλια που να μοιάζουν ότι προέκυψαν εν τη ρύμη του λόγου.
Εδώ χρειάζεται προσοχή να μην πέσετε στην παλιά, γνωστή παγίδα των ψευτών: αν για κάποιο λόγο χρειαστεί να διηγηθείτε δεύτερη φορά την ιστορία σας –σας ρωτήσει κάποιος άλλος ενώ είναι μπροστά ο αρχικός συνομιλητής σας ή κινήσετε υποψίες και καλείστε να… ξανακαταθέσετε– θα την ανασκευάσετε λίγο, λέγοντας τα ίδια πράγματα με άλλα λόγια, ή και με νέες, ακόμα πιο ασήμαντες λεπτομέρειες, έτσι ώστε να μη φανεί ότι έχετε κάνει πρόβες κι έχετε αποστηθίσει τα λόγια σας σαν καλός ηθοποιός. Περιττό να προσθέσουμε ότι οι άνθρωποι που θα συμπρωταγωνιστούν στο σενάριό σας –ο «Χρήστος και ο Γιώργος» ή «η Άννα και η Στέλλα» στο προηγούμενο παράδειγμα– πρέπει να το γνωρίζουν εκ των προτέρων και να μπορούν ανά πάσα στιγμή να το επιβεβαιώσουν.
Κανόνας #4: Πιστέψτε το ψέμα σας
Σαφώς αυτό είναι το δυσκολότερο, αλλά και το αποτελεσματικότερο, βήμα. Αν καταφέρετε να πείσετε τον εαυτό σας ότι αυτό που λέτε δεν είναι ψέμα, η συμπεριφορά σας θα είναι εντελώς φυσική και το ψέμα, εχμ… η υποκειμενική αλήθεια σας απόλυτα πειστική. Για παράδειγμα, ο/ η σύντροφός σας ρωτά αν τον/ την έχετε απατήσει ποτέ. Εσείς έχετε φιλήσει έναν τουρίστα, ή μία τουρίστρια, εκείνο το πρώτο καλοκαίρι που κάνατε χωριστά διακοπές, αλλά δεν προχωρήσατε παραπέρα και δε θεωρείτε ότι το φιλί συνιστά απιστία. Θα πείτε «όχι» και θα το πιστεύετε. Αυτό ακριβώς είναι το θέμα.
Αντίστοιχα «ελαφρυντικά» μπορείτε να βρείτε για τον εαυτό σας σε κάθε διαφορετική περίπτωση. Αν, ας πούμε, ο μελλοντικός σας εργοδότης σας ρωτά κατά τη διάρκεια της συνέντευξης αν έχετε απολυθεί ποτέ από δουλειά κι εσείς έχετε έρθει σε ρήξη με το προηγούμενο αφεντικό σας που οδήγησε στο λογιστήριο για την αποζημίωση, αλλά θεωρείτε ότι απλά σας πρόλαβε την ώρα που πηγαίνατε στο γραφείο του να υποβάλλετε παραίτηση για λόγους ευθιξίας, μπορείτε κάλλιστα να πείτε ότι δεν έχετε απολυθεί ποτέ –και να το πιστεύετε.
Πώς επέμενε ο Bill Clinton ότι δεν είχε σεξουαλικές επαφές με τη Monica Lewinsky, καθότι η σεξουαλική πράξη προϋποθέτει ευχαρίστηση και από τις δύο πλευρές, και άρα το στοματικό σεξ δε συνιστά σεξουαλική επαφή;
Έτσι...
Πηγή: in2life.gr
Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2010
Μικρός πρίγκηπας-τυφλός κόσμος
"Είναι πολύ απλό.Δεν βλέπει κανείς πολύ καλά παρά μονάχα με την καρδιά.Ό,τι είναι σημαντικό δεν το βλέπουν τα μάτια."
Αυτά λέει ο Σαιντ-Εξυπερύ στον υπέροχο "Μικρό πρίγκηπα",μα ελάχιστοι πια τον ακούνε.
Ζούμε στην εποχή της τηλεόρασης, μια εποχή εντελώς οπτική...Ο κόσμος μαθαίνει όλο και περισσότερο να "βλέπει" με τα μάτια...Να εμπιστεύεται τις εικόνες και τις οφθαλμαπάτες που του προσφέρουν με το αζημίωτο...Κι η καρδιά στη μικρή της γωνία, να ατροφεί ξεχασμένη και παρατημένη περισσότερο από ποτέ...Αδύναμη να προσφέρει αυτό που μπορεί και θέλει αλλά εμείς δεν την αφήνουμε...Εμείς οι προσκυνητές και υποτακτικοί του βασίλειου των εικόνων...
........
"...το στάρι που είναι χρυσαφένιο εσένα θα μου θυμίζει.Και θ'αγαπώ το θόρυβο του ανέμου καθώς θα περνάει ανάμεσα από τα στάχυα του σταριού..."(Μικρός πρίγκηπας)
Πηγή:http://giorgossarris.blogspot.com
Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2010
Επιστολή προς την τράπεζα...
Αναδημοσιεύουμε και σας παρουσιάζουμε ένα γράμμα που έστειλε μια 96άχρονη γυναίκα σε μια Τράπεζα. Ο Διευθυντής της Τράπεζας που το έλαβε το βρήκε τόσο διασκεδαστικό, που το δημοσίευσε στην εφημερίδα «New York Times».
«Αγαπητέ κύριε, Σας ευχαριστώ που σφραγίσατε την επιταγή μου με την οποία σκόπευα να πληρώσω τον υδραυλικό τον περασμένο μήνα. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς μου, δεν πρέπει να πέρασαν ούτε 3 νανοδευτερόλεπτα μεταξύ του σφραγίσματος της επιταγής μου και της αυτόματης κατάθεσης της σύνταξής μου από το δημόσιο!
Θα πρέπει να σας ευχαριστήσω και για το πρόστιμο των 30 δολαρίων που χρεώσατε το λογαριασμό μου ως πέναλτι για την ταλαιπωρία που προκάλεσα στην Τράπεζά σας. Η ευγνωμοσύνη μου ξεχειλίζει κυρίως γιατί με κάνατε να ξανασκεφτώ τους τρόπους με τους οποίους αντιμετωπίζω τα οικονομικά μου.
Έχω προσέξει πως κάθε φορά που προσπαθώ να επικοινωνήσω μαζί σας η μόνη μου παρηγοριά είναι η απρόσωπη και ασύμφορη οντότητα που έχει γίνει η Τράπεζά σας.
Από εδώ και στο εξής, όπως ακριβώς κάνετε κι εσείς, θα κάνω τις συνδιαλλαγές μου μαζί σας προσωπικώς. Οι πληρωμές της υποθήκης και του δανείου μου δε θα γίνονται αυτόματα, αλλά θα φτάνουν στην Τράπεζά σας με επιταγή στο όνομα ενός υπαλλήλου, που θα ορίσετε εσείς. Να θυμάστε πως είναι αδίκημα να ανοιχτεί η αλληλογραφία που θα περιέχει την επιταγή από κάποιον άλλον και όχι από τον παραλήπτη.
Σας επισυνάπτω την αίτηση που θα πρέπει να συμπληρώσει ο υπάλληλος που θα ορίσετε. Σας ζητώ συγγνώμη για το 8σελιδο μέγεθός της, αλλά θα πρέπει να γνωρίζω γι’ αυτόν όσα γνωρίζει η Τράπεζά σας για μένα.
Σημειώστε πως όλες οι πληροφορίες που αφορούν το ιατρικό ιστορικό του θα πρέπει να υπογραφούν από το αρμόδιο Υγειονομικό τμήμα, ενώ και οι πληροφορίες για τα οικονομικά του θα πρέπει να συνοδεύονται από τα κατάλληλα θεωρημένα αντίγραφα-ντοκουμέντα.
Στη συνέχεια θα πρέπει να εκδώσω ένα PIN, τον οποίο θα χρησιμοποιεί ο υπάλληλός σας στις συναλλαγές μαζί μου. Λυπάμαι, αλλά δε θα είναι μικρότερο από 28 νούμερα - τόσα είναι και τα νούμερα που πληκτρολογώ κάθε φορά που καλώ το telephone banking και πρέπει να συνδεθώ με το λογαριασμό μου. Κι επειδή, όπως λένε, η μίμηση είναι η υπέρτατη κολακεία, επιτρέψτε μου να σας αντιγράψω.
Επιτρέψτε μου επίσης να σας γνωστοποιήσω και τα ακόλουθα. Όταν θα μου τηλεφωνείτε, θα πατάτε τα ακόλουθα κουμπιά:
1. Για να κλείσετε ραντεβού να με δείτε.
2. Για να με ρωτήσετε για μια πληρωμή που δεν έγινε.
3. Για να μεταφέρετε το τηλεφώνημα στο σαλόνι σε περίπτωση που είμαι εκεί.
4. Για να μεταφέρετε το τηλεφώνημα στην κρεβατοκάμαρα σε περίπτωση που κοιμάμαι.
5. Για να μεταφέρετε το τηλεφώνημα στην τουαλέτα σε περίπτωση που με καλεί η φύση.
6. Για να μεταφέρετε το τηλεφώνημα στο κινητό μου σε περίπτωση που λείπω από το σπίτι.
7. Για να στείλετε e-mail στον υπολογιστή μου, απαιτείται ένας μυστικός κωδικός, ο οποίος και θα σας αποσταλεί εν ευθέτω χρόνω.
8. Για να επιστρέψετε στο κύριο μενού και να ξανακούσετε τις επιλογές 1-7.
9. Για να διατυπώσετε κάποιο αίτημα ή παράπονο. Κατόπιν θα μπείτε σε αναμονή ανάλογα με την πληρότητα του αυτόματου τηλεφωνητή μου.
Καθ’ όλη τη διάρκεια του τηλεφωνήματος θα παίζει χαλαρωτική μουσική. Αν, ωστόσο, χρειαστεί να περιμένετε πολύ, λυπάμαι, αλλά ακολουθώντας και πάλι το παράδειγμά σας, θα πρέπει να σας χρεώσω με ένα ποσό για τη διαδικασία.
Κλείνοντας, σας εύχομαι ένα ευτυχισμένο και λιγότερο κερδοφόρο νέο έτος.
Η ταπεινή σας πελάτισσα…»
Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2010
Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2010
Τα λιγνιτορυχεία της ΔΕΗ Α.Ε και οι τοπικές κοινωνίες...
m2474_palavos
"Παλαβός" πρέπει να είναι ο κ. Παλαβός αφού ούτε λίγο ούτε πολύ μας παρουσιάζει τη (Δ)ΕΗ Α.Ε ως το θύμα της κατάστασης στη Δυτική Μακεδονία...
Να σταματήσουν τα «παιγνίδια» με τη Ζάζαρη
Ζητείται απάντηση των Αρχών για τα σχέδια «σωτηρίας» της λίμνης
Η Ζάζαρη είναι μια μικρή, γραφική λίμνη του Ν. Φλώρινας. Βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Βέρνο (ή Βίτσι), δίπλα στο Λιμνοχώρι. Μαζί με τη γειτονική λίμνη Χειμαδίτιδα αποτελούν οικοσυστήματα ιδιαίτερης οικολογικής αξίας με παραλίμνια φυλλοβόλα δάση, υγρολίβαδα, εκτεταμένους καλαμιώνες, πλούσια βλάστηση και σημαντικά είδη πανίδας (όπως η βίδρα, ο λύκος, ο λαγόγυρος, ο αργυροπελεκάνος, η βαλτόπαπια). Oι δύο λίμνες Χειμαδίτιδα και Ζάζαρη περιλαμβάνονται στο δίκτυο προστασίας NATURA 2000 www.agroshop.gr
Η ποιότητα των νερών της Ζάζαρης επηρεάζεται από τα κτηνοτροφικά απόβλητα παρακείμενων μονάδων, από αστικά απορρίμματα, από φερτά υλικά χειμάρρων, και φυσικά από την υπερβολική χρήση λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων. Η λύση για τη διασφάλιση μιας καλής οικολογικής κατάστασης της λίμνης είναι γνωστή: η ΠΡΟΛΗΨΗ. Δηλαδή η αυστηρή τήρηση της νομοθεσίας διαχείρισης αποβλήτων και η απαγόρευση των ανεξέλεγκτων απορρίψεων, καθώς και εφαρμογή ορθών γεωργικών πρακτικών.
Η κατάσταση είναι πλήρως αναστρέψιμη, εφόσον ληφθούν τα αναγκαία μέτρα πρόληψης. Δεν χρειάζονται συνεπώς βαριές επανορθωτικές επεμβάσεις, σαν αυτές που προτείνονται τον τελευταίο καιρό από ξένες εταιρείες που εμφανίζονται ως σωτήρες της λίμνης. Και για να γίνουμε πιο σαφείς: σε Ημερίδα πού έγινε το Νοέμβριο στο Δήμο Αετού μια Γερμανο-ρώσσικη εταιρεία πρότεινε εκτός των μέτρων πρόληψης, (που είναι καθολικής αποδοχής), και πρόσθετα μέτρα αποκατάστασης (συνήθως ακριβά), όπως αυτά της απομάκρυνσης ιλύος κλπ. (βλ. δημοσίευμα της εφημερίδας «ΗΧΩ», 25-11-2009).
Οι προτάσεις της εταιρείας προβλήθηκαν αρκετά στον τοπικό τύπο και εκθειάστηκαν από τοπικούς παράγοντες της Τοπικής και Νομαρχιακής αυτοδιοίκησης, καθώς και από το βουλευτή της ΝΔ κ. Στάθη Κωσταντινίδη. Ο τελευταίος μάλιστα προχώρησε και παραπέρα προτείνοντας την ένταξη της «αποκατάστασης» της λίμνης στο ΕΣΠΑ, ώστε να ολοκληρωθεί «η πρωτοβουλία του απελθόντος Περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας κ. Λεούδη».
Εξηγούμαστε: Δεν είμαστε κατά των επιστημονικών Ημερίδων και των σχετικών συζητήσεων – προτάσεων για οποιαδήποτε θεματική ενότητα ή τοπικό πρόβλημα. Είμαστε όμως κατά των συνεχών και επικαλυπτόμενων μελετών, που ανακυκλώνουν και βραχυκυκλώνουν τα προβλήματα, λειτουργούν επικοινωνιακά και έχουν ως βασικό κίνητρο τον οικονομικό και πολιτικό τζίρο. Είμαστε κατά των έργων, πιλοτικών ή μη, που ανατίθενται με κλειστές διαδικασίες και συχνά παρακάμπτουν τις αρμόδιες Υπηρεσίες και την κείμενη νομοθεσία.
Στην προκειμένη περίπτωση λοιπόν προκύπτουν εύλογα ερωτήματα:
Ø Ποιο είναι αυτό το «ειδικό μηχάνημα καθαρισμού και καταπολέμησης των βλαβερών ουσιών της λίμνης» που θα εγκαταστήσουν (ή εγκατέστησαν;) οι Ρώσοι και Γερμανοί επιστήμονες στη Ζάζαρη» (ΗΧΩ 1/12/09) ;
Ø Σε ποιες υπηρεσίες της Νομαρχίας ή της Περιφέρειας υποβλήθηκε για ενημέρωση και έγκριση η μεθοδολογία της Γερμανο-ρώσσικης εταιρείας ;;
Ένα νέο δεδομένο που πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι η ανάθεση της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης (ΕΠΜ) για τη διαχείριση των λιμνών Πετρών και Βεγορίτιδας. Η πρωτοβουλία (και η χρηματοδότηση) ανήκει στους Δήμους Αμυνταίου και Βεγορίτιδας, καθώς και την ΤΕΔΚ του Ν. Φλώρινας, οι οποίοι βαρέθηκαν να περιμένουν το «ξεκόλλημα» της ΕΠΜ από τα γρανάζια της Περιφέρειας. [Ο Δήμος Φιλώτα δεν συμμετέχει σε αυτή την προσπάθεια, για λόγους που δεν έχει ακόμη εξηγήσει δημοσίως]. Μια τέτοια ΕΠΜ χρειάζεται άμεσα και η Ζάζαρη, ως εργαλείο προστασίας και ήπιας αξιοποίησης. Με βάση λοιπόν το θεσμικό πλαίσιο οι εταιρείες που εμφανίστηκαν ως επίδοξοι σωτήριες της λίμνης πρέπει να περιμένουν. Προηγείται η ΕΠΜ και έπονται οι όποιες παρεμβάσεις.
Επειδή πάγια τακτική των Οικολόγων Πράσινων είναι να διασταυρώνουμε τις πληροφορίες μας με τις αρμόδιες Αρχές, απευθυνθήκαμε εγγράφως στο νομάρχη Φλώρινας πριν ένα μήνα (7-12-2009) και ζητήσαμε επίσημη και γραπτή απάντηση. Στην αίτηση μας μεταξύ των άλλων είχαμε τις εξής ερωτήσεις:
1. Ποια είναι η ποιοτική και ποσοτική κατάσταση των νερών της λίμνης Ζάζαρης ; (Αν υπάρχει πρόσφατη έκθεση των νομαρχιακών υπηρεσιών ή σχετική έρευνα πανεπιστημιακού ιδρύματος με τις τιμές αβιοτικών και βιοτικών παραμέτρων, καθώς και με βασικά στοιχεία του υδατικού ισοζυγίου της λίμνης, θα παρακαλούσαμε να μας την κοινοποιήσετε)
2. Η μέθοδος και τα έργα αποκατάστασης της Ζαζαρης, που προτάθηκαν από τη Γερμανορώσσικη εταιρεία, έχουν γνωστοποιηθεί στις αρμόδιες Νομαρχιακές ή άλλες Υπηρεσίες του κράτους;
3. Ισχύουν τα δημοσιεύματα του τοπικού Τύπου ότι άρχισαν πιλοτικές επεμβάσεις «καθαρισμού» της λίμνης ; Αν ναι, από ποια υπηρεσία έχουν εγκριθεί οι εν λόγω εργασίες και ποιες είναι οι πηγές χρηματοδότησης όλου του έργου ;
Μέχρι στιγμής, (ένα μήνα μετά την αίτηση), δεν υπήρξε επίσημη γραπτή απάντηση από το Νομάρχη Φλώρινας. Ελπίζουμε να υπάρξει ανταπόκριση τώρα που το αίτημα τίθεται και δημοσίως. Ευπρόσδεκτη είναι και η παρέμβαση οποιαδήποτε εμπλεκόμενης Υπηρεσίας. Κυρίαρχο βέβαια παραμένει η σύνταξη Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης που είναι πρωτίστως θέμα της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας και αφορά όλες τις προστατευμένες περιοχές Natura. Για το λόγο αυτό το αίτημα θα τεθεί άμεσα στο νέο Περιφερειάρχη κ. Κίρκο
(Υπενθυμίζουμε ότι για τις αμφιλεγόμενες επεμβάσεις στη Ζάζαρη είχε καταφύγει με παρόμοια ερωτήματα στην Περιφέρεια και ο πάντοτε δραστήριος «Σύλλογος Προστασίας της λίμνης Βεγορίτιδας»)
ΠΠΚ Οικολόγων Πράσινων Δυτικής Μακεδονίας
Κοζάνη 14 -1- 2010
Πληροφ. Λ. Τσικριτζής
Ο ρατσισμός και η μισαλλοδοξία στην Ελλάδα...
Η έκθεση που ακολουθεί συντάχθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας (European Commission against Racism and Intolerance - ECRI), είναι η τέταρτη και καλύπτει την κατάσταση έως τις 2 Απριλίου 2009. Από τη δημοσίευση της τρίτης έκθεσης της ECRI για την Ελλάδα στις 8 Ιουνίου 2004, παρουσιάστηκε πρόοδος σε αρκετούς τομείς που καλύφθηκαν από την έκθεση αυτή. Η ECRI καταγράφει τις θετικές κινήσεις που έγιναν από την ελληνική κυβέρνηση, επισημαίνει όμως παράλληλα και αρκετές παραλείψεις. Με δεδομένο ότι στην χώρα μας τα φαινόμενα ρατσισμού εξακολουθούν να έχουν ως αποδέκτες τους μετανάστες, αλλά και το γεγονός ότι σε πολλές των περιπτώσεων η ενσωμάτωσή τους πραγματώθηκε με θετικό τρόπο. Παρ΄όλα αυτά, τα προβλήματα ειδικά με τους αιτούντες άσυλο παραμένουν, και τα κέντρα υποδοχής τους προκαλούν δικαιολογημένα αγανάκτηση. Αλλά και η μεταχείριση των νόμιμων μεταναστών σε πολλές περιπτώσεις δεν συνάδουν με τα πρωτόκολλα που έχει υπογράψει η χώρα μας προς την κατεύθυνση της καταπολέμησης του ρατσισμού και των διακρίσεων.
Τα θετικά σημεία
Η έκθεση της ECRI επισημαίνει, όπως είπα, τις θετικές ενέργειες στις οποίες προέβη η ελληνική κυβέρνηση. Για παράδειγμα, θετικό στοιχείο στον αγώνα κατά των φυλετικών διακρίσεων στην Ελλάδα, αποτελεί η ψήφιση του Νόμου 3304/2005 για την «Εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανεξαρτήτως φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού», εξέλιξη. Τον Οκτώβριο 2008, η ελληνική νομοθεσία τροποποιήθηκε ώστε να προβλέπει τα ρατσιστικά κίνητρα ενός εγκλήματος να θεωρούνται επιβαρυντικές περιστάσεις, όπως προτείνεται και στην υπ’ αριθμό 7 σύσταση γενικής πολιτικής της ECRI περί εθνικής νομοθεσίας για την καταπολέμηση του ρατσισμού και των φυλετικών διακρίσεων. Επιπλέον, σημειώνει η έκθεση της ECRI, κάποια άτομα διώχθηκαν επιτυχώς τα τελευταία χρόνια για αντισημιτικές δημοσιεύσεις ή δημοσιεύσεις κατά των Ρομά σύμφωνα, μεταξύ άλλων, με το Νόμο 927/1979 που απαγορεύει την υποκίνηση φυλετικού μίσους.
Οι ελληνικές αρχές, σημειώνεται, συνέχισαν να εφαρμόζουν το Ολοκληρωμένο Σχέδιο δράσης για τους Ρομά, λαμβάνοντας μέτρα στους τομείς της παιδείας, της εργασίας, της υγείας και της στέγασης. Στον τομέα της υγείας, δημιουργήθηκαν Κοινωνικο-ιατρικά κέντρα που παρέχουν βασικές υπηρεσίες υγείας όπως πρωτοβάθμιες υπηρεσίες υγείας και εμβολιασμό σε καταυλισμούς των Ρομά. Όσον αφορά στα βακούφια (φιλανθρωπικά ιδρύματα), ένα θέμα που αφορά τη μουσουλμανική μειονότητα της δυτικής Θράκης, ο Νόμος 3647/08 που επιτρέπει, μεταξύ άλλων, την εκλογή των διοικητικών επιτροπών τους από την ίδια τη μειονότητα, θεσπίστηκε στις 29 Φεβρουαρίου 2008. Επιπλέον, κάποια μέτρα ελήφθησαν από τις ελληνικές αρχές για να βελτιώσουν την κατάσταση της μειονότητας στον τομέα της παιδείας. Στα θετικά καταγράφεται επίσης, η καθιέρωση από το 2004 της 27ης Ιανουαρίου ως Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος. Εκπρόσωποι της Εβραϊκής κοινότητας ενημέρωσαν την ECRI για την καλή συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας για τη διδασκαλία του Ολοκαυτώματος, που γίνεται και μέσω σχολικών βιβλίων. Όσον αφορά, τέλος στην αστυνομία, υιοθετήθηκε ο Κώδικας δεοντολογίας της Αστυνομίας και εκδόθηκε μια εντολή το 2004 για την απαγόρευση της χρήσης ταπεινωτικών όρων από την αστυνομία, είτε γραπτά είτε προφορικά, εναντίον των Ρομά
Ζητήματα που προκαλούν ανησυχία
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας, υπογραμμίζει από την άλλη, και τα διάφορα προβλήματα ή παραλείψεις που συνεχίζουν να προκαλούν ανησυχία. Στις 4 Νοεμβρίου 2000, η Ελλάδα υπέγραψε το 12ο Πρωτόκολλο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αλλά δεν έχει ακόμη κυρώσει αυτό το κείμενο, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1 Απριλίου 2005. Ο Νόμος 927/1979, που απαγορεύει την υποκίνηση φυλετικού μίσους, συνεχίζει να εφαρμόζεται σπάνια, παρόλο που υφίστανται περιπτώσεις υποκίνησης μίσους κατά Εβραίων, Ρομά και μεταναστών στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και από πολιτικούς.
Όσον αφορά στην κατάσταση των Ρομά, των μουσουλμάνων της δυτικής Θράκης και των μεταναστών στον τομέα της απασχόλησης, οι ομάδες αυτές, σύμφωνα με την τέταρτη έκθεση της ΕCRI, εξακολουθούν να μένουν πίσω και να αντιμετωπίζονται διακριτικά στον τομέα αυτό. Οι περισσότεροι Ρομά που ζουν σε καταυλισμούς συνεχίζουν να αποκτούν το εισόδημά τους από συλλογή άχρηστων αντικειμένων και απορριμμάτων και λίγοι απασχολούνται στη βασική αγορά εργασίας λόγω των διακρίσεων και της προκατάληψης. Δεν έχει επίσης καθιερωθεί από τις αρχές κάποιο ολοκληρωμένο μακροπρόθεσμο πρόγραμμα για τη βελτίωση της ένταξης των μουσουλμάνων της δυτικής Θράκης στην αγορά εργασίας και εκθέσεις έδειξαν ότι συνεχίζουν να μην αντιπροσωπεύονται επαρκώς στο δημόσιο τομέα και σε κρατικές επιχειρήσεις. Η ECRI συνιστά στην Ελλάδα να κυρώσει το 12ο Πρωτόκολλο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ένα κείμενο που θεωρείται σημαντικό στη μάχη κατά του ρατσισμού και των φυλετικών διακρίσεων σε εθνικό επίπεδο. Επισημαίνει επίσης στις ελληνικές αρχές να καταπολεμήσουν τον αντισημιτισμό διασφαλίζοντας τη σύλληψη, τη δίωξη και την καταδίκη εκείνων που διαπράττουν αντισημιτικές ενέργειες και καλεί τις ελληνικές αρχές να εμπνευστούν από την υπ’ αριθμό 9 γενική πολιτική για την καταπολέμηση του αντισημιτισμού, προς το σκοπό αυτό. Όσον αφορά στους μετανάστες, η ECRI συνιστά στις ελληνικές αρχές να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε διαρθρωτικά προβλήματα εντός της διοίκησης που εξακολουθούν να καθυστερούν τη διαδικασία για την έκδοση και την ανανέωση των αδειών παραμονής και να διαχωρίσουν αυτό το θέμα από την απαίτηση των ενσήμων. Η ECRI, τέλος, κάνει κάποιες συστάσεις που αφορούν την αστυνομία που προκύπτουν από την υπ’ αριθμό 11 σύσταση γενικής πολιτικής της για την καταπολέμηση του ρατσισμού και των φυλετικών διακρίσεων στην αστυνόμευση, ιδιαίτερα τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου μηχανισμού παραπόνων και την έρευνα και τιμωρία παρεκτροπών της αστυνομίας εναντίον μελών μειονοτικών ομάδων. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας (European Commission against Racism and Intolerance - ECRI) εγκαθιδρύθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης. Αποτελεί ανεξάρτητο όργανο επιτήρησης στο πεδίο των δικαιωμάτων του ανθρώπου που ειδικεύεται σε ζητήματα σχετικά με τον ρατσισμό και την μισαλλοδοξία. Απαρτίζεται από ανεξάρτητα και αμερόληπτα μέλη, που διορίζονται με γνώμονα το ηθικό τους κύρος και την εγνωσμένη τους εμπειρογνωμοσύνη στην αντιμετώπιση του ρατσισμού, της ξενοφοβίας, του αντισημιτισμού και της μισαλλοδοξίας.
Πατήστε εδώ για να δείτε την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας.
Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2010
Παρέμβαση για τη βιώσιμη διαχείριση των φυσικών πόρων...
Ολοκληρωμένη παρέμβαση για τη βιώσιμη διαχείριση των φυσικών πόρων στο πλαίσιο της «πράσινης» ανάπτυξης, εξήγγειλε ο Υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, κ. Γιάννης Μανιάτης, μιλώντας σε Ημερίδα που διοργάνωσε το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, με θέμα «Ορυκτός Πλούτος και Τοπικές Κοινωνίες».
Ο κ. Μανιάτης προανήγγειλε πέντε δράσεις, που αφορούν στην διαμόρφωση της πολιτικής ορυκτών πόρων και περιλαμβάνουν την επανεξέταση, τον εκσυγχρονισμό και την ορθή εφαρμογή του Εθνικού Νομικού και Χωροταξικού Πλαισίου Διαχείρισης, αλλά και την αντιμετώπιση προβλημάτων όπως η σύγκρουση χρήσεων γης.
Οι παρεμβάσεις του Υπουργείου Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, που θα προωθηθούν άμεσα, περιλαμβάνουν:
1. Νομοθετική παρέμβαση για τη λειτουργία των υφιστάμενων λατομείων μαρμάρων, αδρανών υλικών και σχιστολιθικών πλακών, για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος και αποφυγής νέων επεμβάσεων, με σαφή οικονομικά και άλλα ανταποδοτικά οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες.
2. Αναμόρφωση και εκσυγχρονισμό του Κανονισμού Μεταλλευτικών και Λατομικών Εργασιών (ΚΜΛΕ) -σε αντικατάσταση του υφιστάμενου κώδικα που είχε εκπονηθεί στις αρχές της δεκαετίας του ’80- ώστε να αποτελέσει σημαντικό εργαλείο προστασίας τόσο των εργαζομένων, όσο και του φυσικο-κοινωνικού περιβάλλοντος.
3. Αναμόρφωση και κωδικοποίηση της Νομοθεσίας για την ορθολογική εκμετάλλευση των λατομείων βιομηχανικών ορυκτών, μαρμάρων και αδρανών υλικών, στην κατεύθυνση της πράσινης ανάπτυξης.
4. Ενσωμάτωση της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας VERHEUGEN για τις Πρώτες Ύλες για βιώσιμη διαχείριση των ορυκτών πόρων.
5. Αναδιοργάνωση και ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών, δηλαδή των Επιθεωρήσεων Μεταλλείων Βορείου και Νοτίου Ελλάδος.
Παράλληλα, προχωρά ο εκσυγχρονισμός και η κωδικοποίηση της μεταλλευτικής Νομοθεσίας (Μεταλλευτικός Κώδικας) και στο πλαίσιο αυτό θεσμοθετούνται:
α. Η άδεια εκμετάλλευσης Μεταλλείου για να αρθούν οι υφιστάμενες Νομικές ασάφειες.
β. Ο όρος της πράσινης επιχειρηματικής ευθύνης. Βάσει αυτού, όσες επιχειρήσεις δεν τηρούν τους κανόνες ορθολογικής εκμετάλλευσης και σταδιακής αποκατάστασης του περιβάλλοντος στα εξορυκτικά εργοτάξια, θα αποκλείονται από περαιτέρω σχετικές αδειοδοτήσεις και θα υπόκεινται -χωρίς καμιά παρέκκλιση- στην αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», με θεσμοθέτηση αυστηρότατων χρηματικών ποινών. Ο όρος αυτός θα επεκταθεί σε όλες τις κατηγορίες ορυκτών.
γ. Εγγυήσεις για την αποκατάσταση του περιβάλλοντος και για τα μεταλλεία, όπως γίνεται για όλες τις υπόλοιπες κατηγορίες ορυκτών.
Επιπλέον, το Υπουργείο Περιβάλλοντος προωθεί αξιόπιστες δράσεις διαχείρισης των στερεών αποβλήτων, για τη μείωση της παραγωγής τους, ανάκτηση, ανακύκλωση, και αξιοποίησή τους.
«Η χώρα μας, πλούσια σε ορυκτούς πόρους και άρα με μεγάλο όγκο εξορυκτικών απορριμμάτων, οφείλει να πρωτοπορεί στον τομέα αυτό και όχι να είναι ο ουραγός της Ευρώπης», δήλωσε ο κ. Γ. Μανιάτης και πρόσθεσε πως δεν πρόκειται απλά για ζήτημα προστασίας του περιβάλλοντος, αλλά και δημιουργίας μίας νέας αγοράς και νέων ποιοτικών θέσεων εργασίας, στην έρευνα, την ανάπτυξη τεχνολογίας, τα προγράμματα ανακύκλωσης, την κατασκευή και λειτουργία μονάδων επεξεργασίας και εγκαταστάσεων διάθεσης αποβλήτων.
Τα προσωπικά δεδομένα των Ελλήνων...
Η προστασία των προσωπικών δεδομένων, ιδιαίτερα των ευαίσθητων, υπήρξε μια κατάκτηση που κερδήθηκε ύστερα από μάχες αρκετών δεκαετιών, μάχες όμως τις οποίες έδωσαν λιγοστοί νομομαθείς, μια μειονότητα ευαισθητοποιημένων πολιτικών και ορισμένοι ακτιβιστές που προέταξαν την ιδιότητα του πολίτη ως καθοριστική για την εμβάθυνση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου.
Σήμερα, τα προσωπικά δεδομένα δέχονται μία ακόμη επίθεση, διπλή αυτήν τη φορά: Από τη μία, την επίθεση όλων εκείνων που επιθυμούν να τα μετατρέψουν σε προϊόντα και να τα εμπορευτούν, αλλά και όλων εκείνων των φορέων εξουσίας που στην προσπάθειά τους να επιλύσουν άλλα ακανθώδη ζητήματα (οργανωμένο έγκλημα, παιδεραστία, τρομοκρατία) βάλλουν επί δικαίων και αδίκων και συντείνουν στην περιστολή ελευθεριών.
Δύο είδη δεδομένων
Προσωπικά και ευαίσθητα
Ο Ν. 2472/1997 αποτελεί την έκφραση της πολιτείας για την προστασία των προσωπικών δεδομένων και βάσει αυτού ιδρύθηκε η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων.
Σύμφωνα με τον Ν. 2472/1997 («Προστασία του ατόμου από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα»), τα δεδομένα χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες: Τα «προσωπικού χαρακτήρα», στα οποία περιλαμβάνεται κάθε πληροφορία που αναφέρεται στο υποκείμενο των δεδομένων, το ονοματεπώνυμο, η ηλικία κ.ά. Δεν θεωρούνται ως δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα τα στατιστικής φύσης συγκεντρωτικά στοιχεία από τα οποία δεν μπορούν να προσδιοριστούν τα υποκείμενα των δεδομένων, δεν μπορεί δηλαδή να ταυτοποιηθεί το ποιος είναι ποιος.
Τα «ευαίσθητα δεδομένα», η συλλογή και η επεξεργασία των οποίων απαγορεύεται (κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται ύστερα από άδεια της Αρχής και με τη συγκατάθεση του υποκειμένου), είναι τα δεδομένα που αφορούν τη φυλετική ή εθνική προέλευση, τα πολιτικά φρονήματα, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις, τη συμμετοχή σε συνδικαλιστική οργάνωση, την υγεία, την κοινωνική πρόνοια και την ερωτική ζωή, τα σχετικά με ποινικές διώξεις ή καταδίκες ή τη συμμετοχή σε συναφείς ομάδες.
Εν αρχή ην η Αρχή
Φόρτος εργασίας
Η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων έχει να αντιμετωπίσει έναν ολοένα αυξανόμενο αριθμό υποθέσεων. Σύμφωνα με την Ετήσια Εκθεση της Αρχής που κυκλοφόρησε φέτος (αφορά το 2008), «ο αριθμός των υποθέσεων που χειρίζεται η Αρχή αυξάνεται κάθε χρόνο, ενώ εκκρεμότητες από τα προηγούμενα χρόνια σωρεύονται λόγω της ελλιπέστατης στελέχωσής της». Πράγματι, με 17 ελεγκτές στις τάξεις της, η Αρχή είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπίσει τις περίπου 3.000 υποθέσεις (προσφυγές, καταγγελίες, ερωτήματα και γνωστοποιήσεις) που εκκρεμούν στα γραφεία της. Πέρυσι η Αρχή επιλήφθηκε 859 υποθέσεων (263 προσφυγών και καταγγελιών σχετικών με την τήρηση αρχείων και την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων, καθώς και 596 ερωτημάτων).
Απειλές και ασπίδες
Ευτυχώς που υπάρχει και η ΕΕ ή δυστυχώς που ζούμε στην Ελλάδα;
Ομάδα Αρθρου 29
Μόνιμη διεθνής ομάδα που συνέρχεται δύο φορές τον χρόνο και εξετάζει τη ρύθμιση των προσωπικών δεδομένων σε όλη την Ευρώπη.
Επόπτης Δεδομένων
Ο Πίτερ Χάστινξ κατέχει σήμερα τη θέση του Ευρωπαίου Επόπτη Προσωπικών Δεδομένων και επιβλέπει την τήρηση της νομοθεσίας στην ΕΕ.
Κάρτες πιστότητας
Είναι οι κάρτες που εκδίδουν τα σουπερμάρκετ "με αντάλλαγμα εκπτώσεις" και αποσκοπούν στο να συγκεντρώσουν στοιχεία για την αγοραστική μας συμπεριφορά.
Δημόσιες υπηρεσίες
Εχει παρατηρηθεί το εξής φαινόμενο: Στοιχεία που δίνονται σε δημόσιες υπηρεσίες να ταξιδεύουν σε άγνωστες κατευθύνσεις -άλλοτε ηθελημένα, άλλοτε όχι.
Βιομετρικά συστήματα
Ένα παράδειγμα
Τα βιομετρικά συστήματα προσφέρουν ταυτοποίηση, χρησιμοποιώντας τα δύο μοναδικά ανθρώπινα χαρακτηριστικά που δεν αντιγράφονται: Την ίριδα του ματιού και τα δακτυλικά αποτυπώματα.
Μεγάλη ξένη τράπεζα ζήτησε πέρυσι από την Αρχή Προστασίας την άδεια «για την εγκατάσταση συστήματος βιομετρικών αναλυτών για τον σκοπό του ελέγχου πρόσβασης σε κρίσιμες εφαρμογές των ηλεκτρονικών της συστημάτων και για ορισμένους υπαλλήλους της».
Σύμφωνα με την αιτούσα τράπεζα, δεν θα καταχωρούνταν άλλα προσωπικά στοιχεία στη συσκευή (π.χ. ονοματεπώνυμο). Η Αρχή Προστασίας Δεδομένων έκρινε στη συγκεκριμένη περίπτωση, κατά πλειοψηφία όμως, ότι η εγκατάσταση του βιομετρικού συστήματος δεν παραβιάζει τα δικαιώματα των εργαζομένων, εφόσον πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις: Η μη αποθήκευση των στοιχείων, η μη τύπωσή τους σε καταλόγους, η έγκαιρη ενημέρωση των εργαζομένων κ.ά. ήταν μεταξύ των προϋποθέσεων που ζητούσε η Αρχή.
Στον αχανη κόσμο του διαδικτύου
Μαύρη τρύπα ή παράθυρο;
Το ίντερνετ αποτελεί έναν από τους κρίσιμους για την ασφάλεια των προσωπικών δεδομένων χώρους, καθώς εκεί συναντιούνται εκατομμύρια άτομα καθημερινά.
Η ανησυχία είναι έντονη, τα «παρατράγουδα» αρκετά, το ίδιο και οι υπερβολές. Για να ρίξουμε λίγο φως, απευθυνθήκαμε στον Περικλή Βανικιώτη. Ασχολείται επαγγελματικά με το ίντερνετ από το 1996, ενώ σήμερα εργάζεται στην εταιρεία Atcom. Να τι μας λέει: «Οσο περισσότερος κόσμος γνωρίζει προσωπικά στοιχεία που ενδεχομένως δεν θα έπρεπε να γνωρίζει τόσο θα αυξάνονται οι περιπτώσεις κακής χρήσης τους ?κι αυτό δεν αφορά μόνον το ίντερνετ ή τα sites κοινωνικής δικτύωσης (π.χ. facebook), αλλά οποιαδήποτε δραστηριότητα.
Αυτό είναι προφανές». Ζητάμε από τον Π. Βανικιώτη να μας εξηγήσει γιατί σε μια εποχή ατομικότητας, όλο και περισσότεροι βγάζουν στη φόρα τα μυστικά τους. «Θεωρώ ότι η ανάγκη επικοινωνίας είναι πιο σημαντική. Ανεξάρτητα από τάσεις και μελέτες, όσο πιο πολλοί ξέρουν για κάποιον στοιχεία που είναι προσωπικά τόσο μεγαλώνει ο κίνδυνος. Αλλά τόσο μεγαλώνουν και οι ευκαιρίες για να γνωρίσεις ενδιαφέροντες ανθρώπους.
Δεν είναι λίγο αστείο, όμως, ότι πριν από 4-5 χρόνια όλοι κατηγορούσαν το ίντερνετ ως απρόσωπο;», αναρωτιέται. Τέλος, στο ζήτημα του αν πρέπει να γίνουν πιο αυστηροί οι νόμοι που διέπουν το διαδίκτυο, ο ίδιος υποστηρίζει: «Δεν πιστεύω σε καμία σκλήρυνση των νόμων ούτε στη φυσική κοινωνία ούτε στο online περιβάλλον το οποίο είναι και επέκτασή της. Θεωρώ μεγαλύτερο πρόβλημα την ορθή εφαρμογή των νόμων. Ειδικά για το ίντερνετ, πρέπει να προστατευτεί η ιδιωτικότητα. Οφείλουν, όμως, και οι χρήστες να προσέχουν».
Προσωπικά δεδομένα
Ιστορική αναδρομή
Η διεθνής συζήτηση για την προστασία των προσωπικών δεδομένων έχει τις ρίζες της στη δεκαετία του ’70. Το ομόσπονδο κρατίδιο της Εσης, στη Γερμανία, ήταν το πρώτο που θέσπισε σχετική νομοθεσία. Στις ΗΠΑ τα προσωπικά δεδομένα συνδέθηκαν με την έννοια της «ιδιωτικότητας» (privacy), η οποία συμπυκνώνεται στη φράση «το δικαίωμα του να σε ξεχνάνε» (the right to be forgotten). Σημαντική ιστορική στιγμή στην εν λόγω πορεία υπήρξε η πτώση του Τείχους του Βερολίνου το 1989 και η πτώση του κομουνισμού.
Στάθμιση συμφερόντων
Σύγκρουση δικαιωμάτων
Η Πηνελόπη Φουντεδάκη, αναπληρώτρια καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου στο Πάντειο, εξηγεί γιατί η ρύθμιση των προσωπικών δεδομένων δεν είναι απλή.
Όπως όλοι οι νομικοί σε θέσεις που συνδέονται με τον δημόσιο βίο, η συνταγματολόγος θέλει να είναι συγκεκριμένη και ακριβής. Ετσι ξεκινήσαμε με το τι είναι ακριβώς τα προσωπικά δεδομένα. «Είναι μια ευρύτατη έννοια, οποιοδήποτε στοιχείο σχετίζεται με ένα υποκείμενο, ένα φυσικό πρόσωπο.
Η λογική των προσωπικών δεδομένων είναι ότι πρέπει να προστατεύονται, σε τέτοιο βαθμό που να μη δυσχεραίνεται υπέρμετρα η προστασία άλλων δικαιωμάτων που βρίσκονται σε ανταγωνιστική σχέση μαζί τους. Το γεγονός όμως ότι ένα δικαίωμα, όπως αυτό της προστασίας των προσωπικών δεδομένων, είναι ανταγωνιστικό με άλλα δικαιώματα, είναι σύνηθες. Ολα τα δικαιώματα είναι ίσα μεταξύ τους και στη συγκεκριμένη περίπτωση κρίνεται ποιο υπερτερεί. Χρειάζεται, λοιπόν, στάθμιση αντικρουόμενων μεταξύ τους δικαιωμάτων ώστε να ζούμε σε ένα περιβάλλον όπου προστατευόμαστε συνολικά.
Για τα προσωπικά δεδομένα, σημαντικό είναι να ελέγχουμε τι γνωρίζουν οι άλλοι για μας. Ανταγωνιστικά δικαιώματα ως προς τα προσωπικά δεδομένα είναι, π.χ., το ‘’δικαίωμα πληροφόρησης’’: Οσο περισσότερο θέλουμε να μαθαίνουμε στις μέρες μας τόσο περισσότερο προσκρούουμε στα προσωπικά δεδομένα. Το ίδιο συμβαίνει με το δικαίωμα της επαγγελματικής δραστηριότητας αλλά και της ασφάλειας, που βεβαίως δεν είναι δικαίωμα, είναι όμως θεμελιώδης συνταγματική αξία. Ασφάλεια σημαίνει ότι μπορούμε να κινούμαστε ελεύθερα χωρίς να περιοριζόμαστε από την ανασφάλεια που δημιουργεί η αυξημένη εγκληματικότητα»....
Ελληνικές υπερβολές
Η ρύθμιση θέλει ρύθμιση
Ζητήσαμε από την Π. Φουντεδάκη να μας πει το πότε, αλλά κυρίως το με ποια αφορμή και πώς η ρύθμιση των προσωπικών δεδομένων εξελίχθηκε σε θέμα αιχμής για την ΕΕ. «Η ΕΕ, για να μπορέσει να αναπτύξει τη διακίνηση προσώπων και αγαθών, θα έπρεπε ταυτόχρονα να ρυθμίσει τα προσωπικά δεδομένα. Το δικαίωμα αυτό μετεξελίχθηκε σε συνταγματικό δικαίωμα σε πολλές χώρες. Η νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Eνωσης επηρεάζει την Ελλάδα και μάλιστα όχι γενικά κι αφηρημένα, αλλά με συγκεκριμένο θεσμικό τρόπο». Αναφέρεται στην Οδηγία 95/46/ΕΚ, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών.
Η ενσωμάτωση αυτής της νομοθεσίας στην ελληνική έννομη τάξη έγινε δύο χρόνια αργότερα, το 1997, με τον Νόμο 2472, ο οποίος όμως μέχρι πέρυσι είχε υποστεί 10 τροποποιήσεις! Γιατί; «Ο ελληνικός τρόπος ενσωμάτωσης της κοινοτικής οδηγίας έγινε με μαξιμαλιστικό τρόπο υπέρ της προστασίας. Μόλις ανακαλύψαμε τα προσωπικά δεδομένα, φτάσαμε σε τέτοιο σημείο προστασίας τους, ώστε να υπάρχει πρόβλημα με τα ανταγωνιστικά δεδομένα, που στην πράξη εμποδίζει. Οι ρυθμίσεις για τους δημοσιογράφους, π.χ., φτάνουν στα όρια της λογοκρισίας».
Οι «μαύρες τρύπες» των δεδομένων
Ο Τζορτζ Oργουελ είχε φαντασία, αλλά τελικά όχι και τόση...
Κάμερες
Ο νέος μεγάλος «κλέφτης» που μπαίνει σταδιακά στη ζωή μας.
Στα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη χρησιμοποιούνται για τη δημόσια ασφάλεια, αλλά με σειρά αυστηρών περιορισμών.
Διαδίκτυο
Εκατομμύρια άνθρωποι αφήνουν καθημερινά ίχνη από τις κινήσεις τους στον κυβερνοχώρο και δίνουν εν αγνοία ή με τη συγκατάθεσή τους προσωπικά τους στοιχεία. Τα πάντα καταγράφονται σε βάσεις δεδομένων.
Τηλέφωνα
Το σταθερό υπήρξε επί χρόνια ο σημαντικότερος «κλέφτης» προσωπικών δεδομένων (υποκλοπές). Η άφιξη του κινητού έχει επεκτείνει τις δυνατότητες υποκλοπής και έχει απογειώσει τη φαντασία.
Τράπεζες
Δεν είναι μόνον ο Τειρεσίας που εμπλέκει τις τράπεζες με τα προσωπικά δεδομένα· είναι και το ότι αρκετές τράπεζες εκμεταλλεύονται την πληροφόρηση που έχουν από τους πελάτες τους, για να πουλήσουν νέα προϊόντα.
Μαιευτήρια
Ακούγεται οξύμωρο, αλλά όσοι έχουν αποκτήσει πρόσφατα παιδιά το αντιλαμβάνονται. Τα στοιχεία των εγκύων εκχωρούνται σε τρίτους για την προώθηση μωρουδιακών, πάνων, παιδικών τροφών, ακόμη και δανείων.
Μαδρίτη
Στην ισπανική πρωτεύουσα πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβριο η 31η Διεθνής Συνδιάσκεψη των Επιτρόπων Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Το συμπέρασμα όλων όσοι συμμετείχαν από την Ελλάδα ήταν ότι πάλι έχουμε μείνει πίσω.
«Με βάση τα δεδόμενα», που λέει και το τραγούδι, τα προσωπικά μας δεδομένα απειλούνται.
Πηγή:Εφημερίδα Έθνος-Θανάσης Αντωνίου, Θώμη Μελίδου & Χαράλαμπος Νικόπουλος
Το Παρελθόν, το Παρόν, το Μέλλον...
Αν το Παρελθόν, το Παρόν, το Μέλλον, ήταν τρεις ηγεμόνες, ποιος θα ήταν ο πιο δυνατός;
Ο ηγεμόνας Παρελθόν,κάθισε στη χρυσή του άμαξα, απομακρύνθηκε τόσο που είναι αδύνατον να τον φτάσεις(ότι έκανες, έκανες)...
Ο ηγεμόνας Παρόν, είναι εδώ, δίπλα, απέναντι, θέλεις τον γκρεμίζεις, θέλεις του χαρίζεις την ηγεμονία (πρόσεξε τις επιλογές σου από δω και πέρα)...
Τον ηγεμόνα Μέλλον θα τον συναντήσεις στην επόμενη πολιτεία, καθώς προχωράς.
Σε περιμένει εκεί, ακίνητος,μαθαίνει τις κινήσεις σου από τον σύμμαχό του, το Παρόν.
Είναι έτοιμος για τα πάντα. Να μοιραστεί τον θρόνο του μαζί σου, να σε κατατροπώσει,
ή να τον νικήσεις.Εξαρτάται από τον τρόπο που συμπεριφέρθηκες στον αγαπημένο του ηγεμόνα,το Παρόν (ότι κάνεις φέτος θα το πληρώσεις ή θα πληρωθείς τα επόμενα χρόνια)...
Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010
«Δεν χρειάζομαι ΔΕΗ και μανάβικο»...
Μια βιοκλιματική κατοικία από το... μέλλον λίγα χιλιόμετρα έξω από την Αλεξανδρούπολη
«Όταν επέστρεψα στην Ελλάδα πριν από οκτώ χρόνια, δημιουργώντας τη δική μου τεχνική εταιρεία θέλησα να δώσω απάντηση στο ερώτημα πώς θα χτίζονται τα σπίτια τα επόμενα χρόνια και πώς θα μπορούσαμε να ανταποκριθούμε στην ανάγκη για τη δημιουργία βιώσιμων κατοικιών, με μικρότερη εξάρτηση από το πετρέλαιο, και φιλικών προς το περιβάλλον».
O κ. Δημήτρης Δημητρακόπολος άρχισε να συλλέγει πληροφορίες και αρχεία για τους τρόπους με τους οποίους κατασκευάζονται τέτοια σπίτια στο εξωτερικό, «στοιχεία τα οποία εφάρμοσα στην κατασκευή του δικού μου σπιτιού στη Μάκρη, λίγα χιλιόμετρα έξω από την Αλεξανδρούπολη», λέει στα «ΝΕΑ».
Με το πείραμα να δημιουργήσει ένα σπίτι που βασίζεται στον βιοκλιματικό σχεδιασμό, ο κ. Δημητρακόπουλος πρωτοπορεί στη Θράκη. Στόχος του; Να συνδέσει την ενεργειακή του αυτάρκεια, η οποία βασίζεται στη χρήση της ηλιακής ενέργειας και των φωτοβολταϊκών συστημάτων, με την παραγωγή βιολογικών προϊόντων, επιλέγοντας με αυτό τον τρόπο να κάνει τις οικολογικές πρακτικές μέρος της καθημερινότητάς του.
«Τα καινούργια σπίτια θα πρέπει να βασίζονται στα κλιματικά δεδομένα της κάθε περιοχής. Για να πετύχω στο πείραμά μου, σκέφτηκα ότι θα έπρεπε να αρχίσω αναλύοντας τις μεθόδους κατασκευής των σπιτιών της Θράκης πριν από χρόνια, όταν δεν υπήρχε το πετρέλαιο και το μπετόν. Ενώ η Θράκη μέχρι και τη δεκαετία του ΄50 διακρινόταν για τους τεχνίτες της που έχτιζαν με πέτρα, σήμερα ελάχιστοι είναι αυτοί που γνωρίζουν κάτι γι΄ αυτήν την τεχνική. Το σπίτι όπου μεγάλωσα ήταν φτιαγμένο από “κερπίτσια”, δηλαδή με ξύλα και λάσπη. Το σχέδιο του σπιτιού μου βασίστηκε στη βιβλιογραφία που βρήκα για τους τρόπους με τους οποίους χτίζονταν τα σπίτια στα διάφορα γεωγραφικά διαμερίσματα της Ελλάδας τα προηγούμενα χρόνια. Σε συνεργασία με τον αρχιτέκτονα που έκανε τον σχεδιασμό προσαρμόσαμε το σπίτι και στα κλιματικά δεδομένα της περιοχής και στον αρχιτεκτονικό ρυθμό των παλιών σπιτιών της Θράκης».
Τα κλιματικά δεδομένα
Η εμπειρία και η γνώση πολλών δεκαετιών ήταν τα «όπλα» του κ. Δημητρακόπουλου για την κατασκευή του σπιτιού. Ο βιοκλιματικός σχεδιασμός εκμεταλλεύεται τα κλιματικά δεδομένα (προσανατολισμό, παράθυρα, πρόβολους, θερμική μάζα) κάθε περιοχής ώστε να επιτευχθεί η μέγιστη απόδοση θέρμανσης στο εσωτερικό των κατοικιών.
«Ως προσθήκη σε αυτόν τον σχεδιασμό αποφάσισα να το κάνω και οικολογικό, χρησιμοποιώντας ως υλικά κατασκευής την πέτρα και τα τούβλα, μειώνοντας παράλληλα τη χρήση του τσιμέντου, αποφεύγοντας εντελώς το μπετόν και καταφεύγοντας σε μια σύμμεικτη κατασκευή χρησιμοποιώντας μεταλλικές κολόνες και πατώματα, ενώ τα διαχωριστικά ανάμεσα στο υπόγειο και το υπόλοιπο σπίτι είναι αποκλειστικά ξύλινα, όπως και οι οροφές».
Ο ίδιος τονίζει με ιδιαίτερη ευχαρίστηση ότι είναι ενεργειακά ανεξάρτητος από τη ΔΕΗ, βασιζόμενος στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και συγκεκριμένα στην εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων και ανεμογεννήτριας, «ένα υβριδικό σύστημα που καλύπτει όλες τις ενεργειακές μου ανάγκες και δίνει ένα μήνυμα ανεξαρτησίας και ενεργειακής αυτονομίας».
Αλλάζει ο τρόπος ζωής
Πόσο κοστίζει όμως ένα τέτοιο σπίτι και πόσο συμβατό είναι με τις δυνατότητες ενός μέσου πολίτη που θα επιζητήσει την αυτονομία του, ζώντας με αυτάρκεια σε ανάλογο χώρο;
«Ένα σπίτι στο οποίο ζει μία τετραμελής οικογένεια καταναλώνει κατά μέσον όρο δώδεκα κιλοβατώρες ημερησίως, ενώ το συγκεκριμένο σπίτι καταναλώνει μόλις επτά. Αυτό σημαίνει ότι η κατανάλωση ρεύματος είναι περιορισμένη και πως κάνεις οικονομία σε όλα τα επίπεδα, ιδιαίτερα στην ενέργεια. Παράλληλα πρέπει να λάβετε υπόψη ότι για να ζεστάνω τον χώρο χρησιμοποιώ ένα υβριδικό σύστημα υποδαπέδιας θέρμανσης και το σύστημα που παράγει το ζεστό νερό αποτελείται από 10 ηλιακά πάνελ που ζεσταίνουν το νερό όταν έχει ηλιοφάνεια, ενώ όταν δεν έχει το όλο σύστημα υποβοηθάται από το τζάκι. Το τζάκι λειτουργεί και ως λέβητας ξύλου».
ΟΠΩΣ ΣΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 50
Το σχέδιο του σπιτιού μου βασίστηκε στους τρόπους με τους οποίους χτίζονταν τα σπίτια τα προηγούμενα χρόνια
Αυτάρκεια και σε είδη διατροφής
ΜΙΑ ΑΛΛΗ ενδιαφέρουσα πτυχή του πρωτοποριακού αυτού εγχειρήματος είναι ότι όταν έχτιζε το σπίτι, προσπάθησε να συνδέσει την ενεργειακή του αυτονομία με την παραγωγική του αυτάρκεια σε είδη διατροφής που θα καλλιεργούνταν αποκλειστικά με οικολογικές μεθόδους. «Με βάση το μοντέλο των προηγούμενων δεκαετιών πρόσθεσα στη λειτουργία του σπιτιού την οικιακή οικονομία, παράγοντας λάδι και ελιές, συντηρώντας μελίσσια για την παραγωγή μελιού και έναν μεγάλο μπαχτσέ με οπωροφόρα δέντρα, με κηπευτικά όλων των ειδών, μποστάνι με καρπούζια και πεπόνια».
Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι ο τρόπος καλλιέργειας στηρίζεται σε οικολογικές μεθόδους της βιολογικής γεωργίας, καθώς για τον ψεκασμό των φυτών του την άνοιξη μαζεύει τσουκνίδες για την παραγωγή τσουκνιδόζουμου κ.λπ.
Στην Ελλάδα σήμερα αυτά τα σπίτια είναι ελάχιστα.
«Είναι μια τρομερή δοκιμασία αν θέλεις να είσαι αυτόνομος, όπως εγώ», λέει ο ίδιος, αφού επιβάλλονται και οι τεχνικές γνώσεις. Θεωρεί όμως ότι αυτές οι προσπάθειες μπορεί να αποτελέσουν πρόκριμα για το μέλλον. «Αρκεί άλλωστε και το 50% των δικών μου τεχνικών για να ζήσεις σε ένα ενεργειακά αυτόνομο σπίτι», ομολογεί ο κ. Δημητρακόπουλος. Επισημαίνει δε ότι μπορεί να είναι ακριβά τα συστήματα θέρμανσης και παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, αλλά για όποιον θα μπορούσε να αντέξει αυτήν τη δαπάνη, η απόσβεση γίνεται μέσα σε μία δεκαετία».
Πηγή: Εφημερίδα Τα Νέα-Δάμων Δαμιανός
Η επιδημιολογική ( και όχι μόνο) μελέτη και η βάση του 10!...
Διαβάσαμε στον τοπικό τύπο ότι το Νομαρχιακό Συμβούλιο Κοζάνης, στην τελευταία του για το 2009 συνεδρίαση στις 29/12, αποφάσισε κατά πλειοψηφία τη διενέργεια επιδημιολογικής μελέτης στο Ν. Κοζάνης από το Πανεπιστήμιο Αθηνών (κόστος χρηματοδότησης 500.000 ευρώ).
Το 2007 το ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας – Εργ. Ατμοσφαιρικής Ρύπανσης και Περιβαλλοντικής Φυσικής (ΤΕΙΔΜ/ΕΑΡ-ΠΕΦΥ) κατέθεσε δύο προτάσεις (τεχνικά δελτία έργων) για ένταξη στο Ειδικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα (ΕΑΠ) Ν. Κοζάνης 2007 – 2011, στη συνέχεια σχετικής πρόσκλησης από το γραφείο Νομάρχη Κοζάνης προς τους φορείς της περιοχής:
1η πρόταση: «Ανάπτυξη και επιχειρησιακή εφαρμογή ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης ποιότητας αέρα και υποστήριξης αποφάσεων στο Ν. Κοζάνης, προϋπολογισμού 400.000 ευρώ». Αφορούσε ειδικότερα την δημιουργία ενός εργαλείου στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, για την παρακολούθηση της ποιότητας του αέρα στην περιοχή, την πρόγνωση της εξέλιξης της, την ανάπτυξη και εφαρμογή σεναρίων για την αποφυγή των επεισοδίων ατμοσφαιρικής ρύπανσης, σε περιπτώσεις που οι συνθήκες ευνοούν τη συσσώρευση ρύπων.
Η πρόταση αξιολογήθηκε (υποθέτουμε) και απορρίφτηκε. Είναι γνωστό ότι σήμερα η Νομαρχία δεν διαθέτει ανάλογο εργαλείο.
2η πρόταση: Μελέτη των ενδεχόμενων βραχυχρόνιων επιδράσεων της ποιότητας του περιβάλλοντος στην υγεία του πληθυσμού του Ν. Κοζάνης, προϋπολογισμού 160.000 ευρώ. «Η μελέτη θα πραγματοποιηθεί με τη συνεργασία της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, του ιατρικού συλλόγου Κοζάνης, των νοσοκομείων Κοζάνης, Πτολεμαΐδας, Θεσσαλονίκης» (από το κείμενο του κατατεθέντος τεχνικού δελτίου έργου).
Η πρόταση αξιολογήθηκε (υποθέτουμε) και απορρίφτηκε.
Δύο χρόνια αργότερα διαβάζουμε ότι η Ν.Α. Κοζάνης αποφάσισε να προχωρήσει σε σχετική χρηματοδότηση στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (δεν γνωρίζουμε είναι αλήθεια το ακριβές φυσικό αντικείμενο του έργου) με το ποσό των 500.000 ευρώ.
Η δραστηριότητα του ΤΕΙΔΜ/ΕΑΡ-ΠΕΦΥ σχετικά με το αντικείμενο της πρώτης πρότασης είναι διαχρονικά γνωστή, θεωρείται περιττό να σχολιαστεί.Αξίζει ίσως, σχετικά με το αντικείμενο της δεύτερης πρότασης, να πούμε ότι: Το ΤΕΙΔΜ/ΕΑΡ-ΠΕΦΥ έχει στον απολογισμό του ενδεικτικά:
• Συμμετοχή στην πρώτη επιδημιολογική έρευνα των προβλημάτων υγείας του πληθυσμού του Νομού Κοζάνης που εκπονήθηκε με ευθύνη του Βασ. Κατσουγιαννόπουλου, καθηγητή ΑΠΘ, Εργαστήριο Υγιεινής, επί νομάρχη Πασχάλη Μητλιάγκα (κόστος χρηματοδότησης, αν δεν κάνω λάθος, λιγότερο από 10 εκ. δραχμές.)
• Σχετική εργασία με τίτλο «Ημερήσιες συγκεντρώσεις ατμοσφαιρικών σωματιδίων και διοξειδίου του αζώτου και θνησιμότητα στην επαρχία της Εορδαίας». Τα αποτελέσματα της παρουσιάστηκαν σε σχετική ημερίδα που διοργάνωσε το ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας την Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 2007. Εκπονήθηκε ως μέρος ερευνητικού προγράμματος με συντονιστή το ΤΕΙ Δυτ. Μακεδονίας και συνεργαζόμενο ίδρυμα το Παν. Αθηνών.
• Συμμετοχή στην ομάδα, που υπό τον κ. Σιχλετίδη, καθηγητή και διευθυντή πνευμονολογικής κλινικής ΑΠΘ, ασχολείται διαχρονικά με την επίδραση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης (βλ. σχετική εργασία “Diachronic study of the influence improvement on childrenʼs respiratory health in Ptolemaida, Greece”, ALLERGY 62, 2007).
Πέρα όμως από τα παραπάνω, η γενικότερη προσέγγιση έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία, ουσιαστική και συμβολική:
• Ως γνωστό στο ΤΕΙΔΜ λειτουργούν δύο τμήματα, που σημαντικό μέρος του περιεχομένου σπουδών τους είναι η περιβαλλοντική διαχείριση και τεχνολογία.
• Τη χρονιά που πέρασε εγκαινιάστηκε στην Πτολεμαΐδα ουσιαστικά η νέα Σχολή Επαγγελμάτων Υγείας και Πρόνοιας του ΤΕΙ Δυτ. Μακεδονίας, με προσδοκίες για την Πτολεμαΐδα και την Κοζάνη.
«Το ΤΕΙ διευρύνει έτσι τον επιστημονικό – κοινωνικό του ρόλο στην περιοχή» (από δηλώσεις κατά την τελετή των εγκαινίων στην Πτολεμαΐδα).
Πόσο η λεκτική πανηγυρική αυτή διατύπωση επιβεβαιώνεται στην πράξη;
Η χρηματοδότηση συγκεκριμένων έργων στο ΤΕΙ και το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, όλοι γνωρίζουν, ότι έχει πολυδιάστατα και πολλαπλασιαστικά οφέλη για τα ιδρύματα, άρα και την τοπική κοινωνία:
• «Ακούγεται» πρωτίστως το Ίδρυμα και το Τμήμα που έχει το συντονισμό και τη διαχείριση του έργου, ανεξάρτητα αν το εκπονεί αυτοδύναμα ή σε συνεργασία με άλλα ιδρύματα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την προβολή του και κατ επέκταση για την προσέλκυση των σπουδαστών, αλλά και νέων επιστημόνων – καθηγητών.
• Ενισχύεται οικονομικά το ίδρυμα, αφού παρακρατεί ένα ποσοστό από τον προϋπολογισμό του κάθε έργου, που το αξιοποιεί κατά βούληση. Στην περίπτωση δηλαδή της επιδημιολογικής μελέτης ενισχύεται το Παν. Αθηνών (χωρίς να το έχει ανάγκη άλλωστε), αντί του ΤΕΙΔΜ που υπέβαλε ανάλογη πρόταση.
• Δημιουργούνται ή ενισχύονται επιστημονικές ομάδες εργασίας, πυρήνες έρευνας, αξιοποιούνται και στηρίζονται οικονομικά νέοι επιστήμονες της περιοχής (που αναζητούν μοιραία απασχόληση στην Αθήνα!), διαμορφώνουν καλύτερες προϋποθέσεις επαγγελματικής αποκατάστασης στην περιοχή, απασχολούνται σπουδαστές του ιδρύματος.
• Ενθαρρύνεται παραπέρα η επιστημονική συνεργασία των φορέων της περιοχής και δημιουργούνται ακόμη και «εξ ανάγκης» προϋποθέσεις συνεργασίας με άλλα ΑΕΙ και εργαστήρια
• Προκύπτει για το ίδρυμα εξοπλισμός, λογισμικά, τεχνογνωσία, βελτιώνοντας τις προϋποθέσεις παροχής σπουδών σε εκπαιδευτικό αλλά και μεταπτυχιακό επίπεδο
• Βελτιώνεται το «βιογραφικό» του ιδρύματος στη διαδικασία αξιολόγησης, στη διεκδίκηση άλλων πόρων κοκ.
• Υποδηλώνεται έμπρακτα η εμπιστοσύνη των φορέων στα ΑΕΙ της περιοχής τους και ενισχύεται η αυτοπεποίθηση των ιδρυμάτων.
Η επιστημονική συμβολή και η τεχνοκρατική σύνδεση του ΤΕΙ με τα ζητήματα της περιοχής πρωτίστως, σε εκπαιδευτικό, ερευνητικό, συμβουλευτικό επίπεδο, είναι άμεσα συνδεδεμένα με το μέλλον του ΤΕΙ στην περιοχή. Μια τέτοια συμβολή είναι η απαίτηση που δικαιούται να έχει η τοπική κοινωνία από το ΤΕΙ και να το δείχνει στην πράξη. Είναι ταυτόχρονα και η υποχρέωση του ΤΕΙ να πείθει ότι είναι σε θέση να ανταποκρίνεται. Αυτός είναι ένας στρατηγικός στόχος, είναι ένας βασικός ρόλος του ΤΕΙ στην τοπική κοινωνία ειδικότερα, με μεσομακροπρόθεσμα θετικά αποτελέσματα.
Μέχρι που ισχύει η βάση του 10, έχουμε να δικαιολογούμαστε, αφού πίσω από τη βάση του 10 καλύπτονται και άλλες αδυναμίες και ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση. Η βάση του 10 όμως, από ό,τι φαίνεται, θα καταργηθεί. Πώς συμβάλλουμε στην προετοιμασία της επόμενης ημέρας από την κατάργηση της; Το 2010 δεν είναι 2000!.
ΥΓ. Ευτυχώς έχω άλλα επιχειρήματα να διαψεύσω τον αυθόρμητο φίλο, που, όταν τον συναντήσω, θα ξαναρωτήσει, μεταξύ σοβαρού και αστείου: εσάς στο ΤΕΙ σας εμπιστεύονται και σας χρειάζονται μόνο για τα … σουβλάκια, τις γκαρσονιέρες και τις καφετέριες;!
Του Αθαν. Γ. Τριανταφύλλου
Καθηγητή ΤΕΙΔΜ Υπευθ. Εργ. Ατμοσφαιρικής Ρύπανσης & Περιβαλλοντικής Φυσικής
Μήπως παίρνεις ληγμένα;;;
Φάρμακα που έχουν λήξει ή που δεν χρειάζονται πια και πετιούνται με μια κίνηση στα σκουπίδια, προκαλούν όχι μόνο μόλυνση περιβάλλοντος, αλλά και σοβαρά προβλήματα στην υγεία.
Με βάση αυτή την παραδοχή, το εργαστήριο ακτινοχημείας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου ξεκίνησε μια προσπάθεια αξιοποίησης των φαρμάκων-τοξικών σκουπιδιών.
Η ερευνητική ομάδα του εργαστηρίου, αναπτύσσει μια μέθοδο που μπορεί να μειώσει τα χημικά απόβλητα και τους φαρμακευτικούς ρύπους στη φύση, αλλά και να πετύχει εκμετάλλευση των φαρμάκων ως ανακυκλώσιμου υλικού.
Πώς επιδρούν τα ληγμένα ή άχρηστα φάρμακα στην υγεία μας;
Τα κύτταρά μας αποτελούνται από πολλά συστατικά και κυρίως από μεταλλικά ιόντα, τους ηλεκτρολύτες.
Πολλές βλαβερές οργανικές χημικές ενώσεις όταν εισέλθουν στον οργανισμό, από το αναπνευστικό ή γαστρεντερικό σύστημα, αντιδρούν μ' αυτά τα μέταλλα του σώματος και καταστρέφουν τη μεμβράνη των κυττάρων, οδηγώντας στην έναρξη ασθενειών, όπως καρδιαγγειακές μέχρι και καρκίνο.
Τα μη χρησιμοποιημένα ή ληγμένα φάρμακα, που καταλήγουν μέσα από το αποχετευτικό σύστημα και τις χωματερές στο οικοσύστημα, είναι το αίτιο πολλών διαταραχών στην υγεία μας.
Για να πετύχουμε τη μείωση των φαρμακευτικών ρύπων και να διαφυλάξουμε την υγεία μας, πρέπει να ανακυκλώσουμε τα φάρμακα.
Οι χώρες που έχουν ασχοληθεί σοβαρά με το φάρμακο ως ρυπαντή είναι οι ΗΠΑ, η Αυστραλία και ο Καναδάς.
Στις χώρες αυτές, τα φαρμακεία χωρίς καμία επιβάρυνση, συγκεντρώνουν τα μη χρησιμοποιημένα φάρμακα.
Στη χώρα μας στον τομέα αυτό υπάρχει νομοθετικό κενό και δεν υπάρχει ένα ενιαίο, δημόσιο σύστημα διαχείρισης των φαρμακευτικών αποβλήτων.
Μάλιστα μέχρι σήμερα, δεν έχει διατυπωθεί νομοθετικά η απαγόρευση ρήψης των μη χρησιμοποιημένων φαρμάκων στον βιολογικό καθαρισμό ή την αποχέτευση.
Τα φαρμακεία επιστρέφουν τα ληγμένα φάρμακα στις φαρμακαποθήκες, από όπου μεταφέρονται στις εταιρείες.
Από το σημείο αυτό και μετά δεν γνωρίζουμε τον τρόπο καταστροφής τους ή επανάκτησης.
Σύμφωνα με αμερικανική έρευνα, έχουν ανιχνευτεί στο πόσιμο νερό, τα φυτά, τα ποτάμια και τις θάλασσες, πάνω από 200 διαφορετικά φάρμακα, όπως αντικαρκινικά, αντιβιοτικά, αντιυπερτασικά, αντιφλεγμονώδη κτλ
Συγκεκριμένα, προκειμένου οι επιστήμονες να κατανοήσουν αν τα φάρμακα παραμένουν στο πόσιμο νερό των πόλεων, διέλυσαν σε νερό μία σειρά από τα συχνά χρησιμοποιούμενα αντιβιοτικά, παυσίπονα, ορμόνες, μόνα τους ή σε συνδυασμό και χλωρίωσαν το νερό.
Παρατηρήθηκε ότι τα περισσότερα φάρμακα δεν χλωριώνονται. Αυτό σημαίνει ότι όταν το χλώριο χρησιμοποιείται για αποστείρωση του πόσιμου νερού, δεν είναι αποτελεσματικό και στα φάρμακα.
Επομένως στο πόσιμο νερό υπάρχουν φάρμακα που με τις ισχύουσες μεθόδους ελέγχου της ποιότητας του νερού των πόλεων δεν ανιχνεύονται κι επομένως επανέρχονται στον βιολογικό μας κύκλο.
Πρωτοβουλίες για τη συγκέντρωση των λεγόμενων "οικιακών φαρμάκων" υπάρχουν από τους ορισμένους τοπικούς Συνεταιρισμούς Φαρμακοποιών και τους Φαρμακευτικούς Συλλόγους, οι οποίοι με δικά τους μέσα και έξοδα τα προωθούν σε εξειδικευμένες εταιρείες για καταστροφή.
Πηγή:Εφημερίδα Εβδόμη
Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2010
Όπισθεν ολοταχώς για τα ανθρώπινα δικαιώματα...
Οι ατομικές ελευθερίες υποχώρησαν παγκοσμίως το 2009, για τέταρτη συνεχή χρονιά, σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται η αμερικανική μη κυβερνητική οργάνωση «Freedom House». Στην έκθεσή της αναφέρει ότι περίπου 40 χώρες από τον αναπτυσσόμενο κόσμο, τη Μ. Ανατολή και την πρώην ΕΣΣΔ έχουν σημειώσει αρνητικές επιδόσεις στα πολιτικά δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών τους...
Η οργάνωση χαρακτηρίζει "ανελεύθερες" 47 χώρες, στις οποίες ζει το 34% της ανθρωπότητας. ακόμη 58 χώρες χαρακτηρίζονται "εν μέρει ελεύθερες". Ο αριθμός των κυβερνήσεων που έχουν εκλεγεί με δημοκρατικές διαδικασίες ανέρχεται σε 116 και θεωρείται ο μικρότερος από το 1995. Απόλυτη πολιτική ελευθερία απολαμβάνουν λιγότεροι από τους μισούς ανθρώπους του πλανήτη και συγκεκριμένα το 46% του παγκοσμίου πληθυσμού που ζει στις 89 χώρες που η οργάνωση χαρακτηρίζει "ελεύθερες".
Τις χειρότερες επιδόσεις έχουν η Μιανμάρ, η Ερυθραία, η Γουινέα, η Λιβύη, η Βόρεια Κορέα, η Σομαλία, το Σουδάν, το Τουρκμενιστάν, το Ουζμπεκιστάν και το Θιβέτ, το οποίο αποτελεί κτήση της Κίνας. Όσον αφορά στην Κίνα και στη Ρωσία, η "Freedom House" υπογραμμίζει ότι "τα πιο ισχυρά αυταρχικά καθεστώτα εξελίσσονται σε ακόμα περισσότερο καταπιεστικά, με μεγαλύτερη επιρροή στη διεθνή σκηνή και λιγότερες τάσεις για συμβιβασμούς". Η περιοχή του κόσμου όπου παρατηρούνται τα εντονότερα και συστηματικά φαινόμενα καταστολής των ατομικών ελευθεριών παρέμεινε και πέρυσι η Εγγύς και Μέση Ανατολή.
Η έκθεση της "Freedom House" δημοσιεύεται κάθε χρόνο, από το 1972.
Πηγή: http://www.enet.gr
Πατώντας εδώ μπορείτε να πάρετε περισσότερα στοιχεία για την συγκεκριμένη έκθεση
“ΓΥΡΩ ΓΥΡΩ” οι εταιρείες και στη μέση τα παιδιά!...
ΥΠΟΥΛΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
“Πάρτο και κάντο ότι θέλεις! Εγώ δεν θέλω ούτε να το βλέπω!”.
Φανερά εξοργισμένος, ο φίλος από την Ολυμπιάδα μου έδωσε μια σακουλίτσα που είχε μέσα ένα χαρτονένιο κουτί σαν κουτί ζαχαροπλαστείου.
“Τι είναι αυτό;”.
“Το δώρο που έκανε η εταιρεία στα παιδιά του σχολείου. Ανοιξε και δες το”.
Το κουτί με το γλυκό πράσινο χρωματάκι έγραφε “Ένα επιτραπέζιο παιχνίδι εξερεύνησης του κόσμου που μας περιβάλλει”. Στο κέντρο ένα όμορφο σηματάκι σαν λουλούδι και δίπλα το σλόγκαν “ΓΥΡΩ ΓΥΡΩ ΟΛΑ”. Αμυδρά γνωστό…
“?????”
“Τον χορηγό δεν τον είδες;”
Τον είδα… “Χορηγός Ελληνικός Χρυσός. Μεταλλεία Κασσάνδρας”. Και δίπλα “Copyright S&B Βιομηχανικά Ορυκτά Α.Ε.”!
“Και δεν κάνατε τίποτα; Γιατί δεχτήκατε να τα πάρετε;”
“Δεν τα έδωσαν απευθείας στα παιδιά. Ήταν μέσα στο σάκο του Αη-Βασίλη μαζί με όλα τα υπόλοιπα δώρα. Δεν είδαμε ούτε ποιος τα έφερε. Στο σπίτι το έχω εξαφανίσει, δεν αφήνω την κόρη μου να το πάρει”.
Ο θυμωμένος πατέρας είναι ένας από τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν χρόνια ολόκληρα για να αποτρέψει το πρόγραμμα μεταλλουργίας χρυσού της Ολυμπιάδας. Κι αυτός και όλη του η οικογένεια. Έχει ζήσει τα ΜΑΤ και τους στρατιωτικούς νόμους, έχει φάει κι αυτός όπως και πολλοί άλλοι ξύλο, δικαστήρια και φυλακές.
Μετά την απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας το 2002 που δικαίωσε τον αγώνα των κατοίκων, η κουρασμένη πια Ολυμπιάδα ηρέμησε και είπε ότι ο εφιάλτης πέρασε. ”Και τώρα έρχονται αυτοί και προσπαθούν να επηρεάσουν τα παιδιά μας. Αίσχος!!!”.
Το “εκπαιδευτικό” αυτό παιχνίδι, εμπνεύσεως της S&B, δεν κρύβει το στόχο του: “Υποστηρίζει την καμπάνια του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων ΓΥΡΩ ΓΥΡΩ ΟΛΑ”, είναι δηλαδή μέρος της διαφημιστικής εκστρατείας που ξεκίνησε ο Σύνδεσμος για να “βελτιώσει” την εικόνα των μεταλλευτικών επιχειρήσεων στα μάτια του κόσμου. Ο Σύνδεσμος αντιμετωπίζει πια πολλά προβλήματα με την επαναλαμβανόμενη άρνηση του κόσμου να δεχτεί τις μεταλλευτικές εκμεταλλεύσεις, γιατί ο κόσμος μάτια έχει και βλέπει…
Το παιχνίδι απευθύνεται σε παιδιά από 5 ετών και άνω. Δηλαδή στις πιο τρυφερές ηλικίες όπου τα παιδιά ρουφάνε σα σφουγγάρια κάθε πληροφορία, χωρίς δυνατότητα να κάνουν διάκριση μεταξύ του “αληθινού” και του “ψεύτικου”. Πόσο μάλλον να σκεφτούν ότι αυτά που τους λένε μπορεί να είναι αληθινά, όμως από πίσω τους κρύβονται ένα σωρό άλλα πράγματα που ΔΕΝ τους τα λένε. Γι’αυτό και η προπαγάνδα που στοχεύει σε αυτές τις ηλικίες είναι η πιο ύπουλη, αλλά και η πιο αποτελεσματική.
Και είναι τόσα πολλά αυτά που δεν τους λένε… Ναι, είναι αλήθεια ότι τα μέταλλα και τα ορυκτά βρίσκονται παντού γύρω μας. Όμως γιατί αφήνουν τα παιδάκια να πιστεύουν ότι τα μέταλλα βγαίνουν από τα έγκατα της γης και φτιάχνουν μπαταρίες και κουτάκια αναψυκτικών με κάποιο τρόπο ανεξήγητο και μαγικό; Τι γίνεται, διακτινίζονται τα μέταλλα; Γιατί δεν μιλάνε για την τεράστια καταστροφή που προκαλείται για να έχουμε εμείς κουτάκια coca-cola, μπαταρίες και τηλεοράσεις; Γιατί δεν τους λένε ότι πρέπει να λιώσουμε βουνά για να πάρουμε χρυσό και νικέλιο;
Ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ πρόγραμμα/παιχνίδι, ειδικά όταν απευθύνεται σε αυτές τις ηλικίες, θα ξεκινούσε από το περιβάλλον, τα δάση και τα νερά και την ανάγκη προστασίας τους.
Ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ πρόγραμμα θα αντιμετώπιζε την εξόρυξη ορυκτών πόρων σαν αυτό που είναι: ένα ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΚΑΚΟ, ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΩΣ ΚΑΚΟ. Μια δραστηριότητα η οποία προκαλεί μεγάλες περιβαλλοντικές καταστροφές, συχνά μη αναστρέψιμες, ανοίγει τεράστιες τρύπες στη γη, ρημάζει δάση, στερεί το πολύτιμο νερό από τους ανθρώπους και τη φύση.
Ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ πρόγραμμα θα εστίαζε στην ανάγκη ανακύκλωσης και μείωσης της κατανάλωσης των μη ανανεώσιμων πόρων όπως είναι τα ορυκτά και τα μέταλλα.
Ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ πρόγραμμα πρέπει να έχει στόχο να κάνει τα παιδάκια να ΠΟΝΑΝΕ για τη σπατάλη των υλικών, να πονάνε για την καταστροφή της φύσης, να βλέπουν κουτάκι πορτοκαλάδας και να σκέφτονται το ΔΑΣΟΣ που χάθηκε. Μόνο έτσι έχουμε ελπίδα να πάμε κάποια στιγμή σε μια πιο υπεύθυνη πολιτική ορυκτών πόρων και σε μια πιο υπεύθυνη κοινωνία.
Αλλά βέβαια ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ πρόγραμμα δεν είναι δυνατόν να γίνει από αυτούς που έχουν οικονομικά συμφέροντα από την εξόρυξη και στην περίπτωση αυτή τα συμφέροντα είναι τόσο προφανή που βγάζουν μάτι…
Η “χορηγός” ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ καίγεται να προχωρήσει το σχέδιο της για την “ανάπτυξη” των μεταλλείων της Χαλκιδικής, έργο κολοσσιαίο με αντίστοιχες περιβαλλοντικές επιπτώσεις και σθεναρή αντίσταση από τους κατοίκους.
Όσο για την έχουσα το “copyright” S&B, είναι η εταιρεία που έχει κάνει τη Γκιώνα αγνώριστη από τις επιφανειακές εξορύξεις και ετοιμάζεται να ξεκινήσει κι άλλες. Οι μεταλλευτικές εταιρείες έχουν πλέον σοβαρά προβλήματα με τον κόσμο που έχει στραφεί εναντίον τους και χρειάζονται ένα ρετουσάρισμα στην εικόνα τους. Επειγόντως.
Έτσι λοιπόν η καταστροφή του περιβάλλοντος αποσιωπάται τελείως, η εξόρυξη και η μεταλλουργία ντύνονται με “οικολογικά” χρωματάκια, μπαίνουν σε συσκευασία δώρου και προσφέρονται στο παιδάκι του Δημοτικού που είναι πολύ αθώο για να αντιληφθεί τι παίζεται πίσω από την πλάτη του. Με τρόπο ύπουλο και ανήθικο επιχειρείται να καμφθούν οι αντιστάσεις και να διαμορφωθούν οι μελλοντικοί πολίτες σε πειθήνια και άβουλα όντα που θα δέχονται αδιαμαρτύρητα την κυριαρχία της κάθε “Εταιρείας”.
Είναι ανεπίτρεπτο να αφήνονται τα επιχειρηματικά συμφέροντα να μπαίνουν δολίως στα σχολεία μας και να προσπαθούν να επηρεάσουν τα παιδιά. Ο Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων θα κάνει καλά να αποσύρει αυτό το απαράδεκτο ”παιχνίδι” που μόνο εκπαιδευτικό δεν είναι. Οι κάτοικοι των μεταλλευτικών περιοχών έχουν μακριά και ”πλούσια” εμπειρία από εταιρείες σαν την ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ, την S&B, τη ΛΑΡΚΟ. Θα μπορούσαν να φτιάξουν το δικό τους κουτί με εκπαιδευτικό υλικό που θα ήταν πολύ διαφορετικό από αυτό του Συνδέσμου…
Πηγή:http://antigoldgreece.wordpress.com-ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ
Ηλεκτρική ενέργεια με τεχνητή φωτοσύνθεση στο εργαστήριο...
Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με τεχνητή φωτοσύνθεση εκμεταλλευόμενη την ηλιακή ενέργεια, είναι ο στόχος του Εργαστηρίου Βιοανόργανης Χημείας του Πανεπιστημίου Κρήτης, με επικεφαλής τον καθηγητή Α. Γ. Κουτσολέλο, ώστε να καταστεί δυνατή η αξιοποίηση εναλλακτικών πηγών ενέργειας που θα είναι απολύτως φιλικές προς το περιβάλλον.
Ο κ. Κουτσολέλος πιστεύει πως αν αξιοποιηθεί όλη η ποσότητα της ηλιακής ενέργειας θα έχουμε δέκα χιλιάδες φορές περισσότερη ηλεκτρική ενέργεια από αυτή που χρειάζεται ο πλανήτης χωρίς καμία περιβαλλοντική επιβάρυνση οποιασδήποτε μορφής. Ηδη το εν λόγω εργαστήριο που αναπτύσσει μία σημαντική ερευνητική δραστηριότητα προς αυτήν την κατεύθυνση αποτελεί το βασικό ερευνητικό πυρήνα του Ευρωπαϊκού Προγράμματος που φέρει την ονομασία «BIOSOLENUTI», το οποίο χρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ενωση με το ποσόν των 1.000.000 ευρώ για να ενδυναμωθεί το ελληνικό εργαστήριο σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. Η ενδυνάμωση αφορά τον εξοπλισμό με νέα πρωτοπόρα επιστημονικά όργανα, τη στελέχωση της ερευνητικής ομάδας με νέους ερευνητές για τρία χρόνια και τη δημιουργία ενός πόλου αριστείας με τη συμμετοχή του εκπαιδευτικού δυναμικού όλων των Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων της Κρήτης, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αλλά και εκπροσώπων της τοπικής κοινωνίας και επιχειρηματιών. Στις 15 Ιανουαρίου θα πραγματοποιηθεί η πρώτη συνάντηση της Επιστημονικής Επιτροπής στο πλαίσιο του προγράμματος «BIOSOLENUTI», όπου έχει οριστεί διεθνής επιτροπή εμπειρογνωμόνων για τη συμβουλευτική υποστήριξη της ερευνητικής ομάδας του Πανεπιστημίου Κρήτης. Στην πρώτη αυτή συνάντηση θα συμμετέχουν ο καθηγητής Ιβάνο Μπερτίνι από το Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας και διευθυντής του μεγαλύτερου Ευρωπαϊκού Κέντρου Μαγνητικού Συντονισμού. Ο καθηγητής Ρότζερ Γκίλαρντ από το Πανεπιστήμιο της Βουργουνδίας και διευθυντής του Ινστιτούτου Χημείας του εν λόγω πανεπιστημίου, ο καθηγητής Ντάνιελ Γκρίκο, στο Ινστιτούτο Οργανικής Χημείας και μέλος της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών. Από ελληνικής πλευράς θα πάρουν μέρος ο ερευνητής Νίκος Ταγματάρχης από το Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών και από τον «Δημόκριτο» ο Παναγιώτης Αργείτης, οι οποίοι είναι συνεργάτες του προγράμματος.
Πηγή: Εφημερίδα Ελευθεροτυπία-Π. ΓΕΩΡΓΟΥΔΗΣ
Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2010
Στο διάστημα η λύση για το ενεργειακό μας...
Το σημερινό επίπεδο του τεχνολογικού μας πολιτισμού βασίζεται στις πρακτικά απεριόριστες διαθέσιμες ποσότητες ενέργειας, οι οποίες όμως παράγονται με κατανάλωση πετρελαίου και άνθρακα. Αλλά τα ορυκτά αυτά καύσιμα κάποια ημέρα θα σωθούν, ενώ κατά την καύση τους παράγεται διοξείδιο του άνθρακα, το οποίο προκαλεί την υπερθέρμανση του πλανήτη μας με τις γνωστές συνέπειες στο κλίμα της Γης...
Υπάρχει άραγε τρόπος να παράγουμε όση ποσότητα ενέργειας επιθυμούμε, χωρίς να καταναλώνουμε ορυκτά καύσιμα και χωρίς να μολύνουμε το περιβάλλον; Η αναπάντεχη απάντηση είναι «ναι»! Η μέθοδος βασίζεται στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας σε τεχνητούς δορυφόρους από το ηλιακό φως και στην ασύρματη μετάδοσή της στη Γη. Μοιάζει με σενάριο ταινίας επιστημονικής φαντασίας, αλλά φαίνεται πως θα εφαρμοστεί, και μάλιστα στο προσεχές μέλλον. Ηδη Αμερικανοί και Ιάπωνες έχουν προγραμματίσει την εκτόξευση δορυφόρων γι΄ αυτόν τον σκοπό μέσα στη δεκαετία που μόλις ξεκίνησε.
Η ασύρματη μεταφορά ενέργειας δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο ούτε για τη φύση ούτε για την ανθρώπινη τεχνολογία. Η ζωή στη Γη οφείλεται στην ενέργεια του Ηλίου, η οποία μεταφέρεται από αυτόν στον πλανήτη μας με ηλεκτρομαγνητικά κύματα, κυρίως στην περιοχή συχνοτήτων που αντιστοιχεί στο ορατό φως.
Από την άλλη μεριά ο σημερινός τεχνολογικός μας πολιτισμός χρησιμοποιεί ευρύτατα την ασύρματη μεταφορά ενέργειας, κυρίως για την εκπομπή ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σημάτων, καθώς και για τις ραδιοεπικοινωνίες. Πρόσφατα, μάλιστα, έχουν κατασκευαστεί και φορτιστές φορητών ηλεκτρονικών συσκευών, οι οποίοι «συνδέονται» με τις συσκευές αυτές ασύρματα. Εκείνο όμως που δεν έχουμε επιτύχει μέχρι σήμερα είναι η ασύρματη μεταφοράμεγάλων ποσοτήτων ενέργειας.
Αυτό ακριβώς υπόσχεται να πετύχει η αμερικανική εταιρεία Solaren, η οποία διαπραγματεύεται με την ηλεκτρική εταιρεία της Καλιφόρνιας την κατασκευή ενός δορυφόρου που θα παράγει ηλεκτρική ενέργεια με φωτοβολταϊκά στοιχεία. Η ενέργεια στη συνέχεια θα μεταφέρεται στη Γη με μικροκύματα, δηλαδή ηλεκτρομαγνητικά κύματα, μήκους κύματος μερικών εκατοστών. Η ισχύς αυτού του «εργοστασίου» θα είναι 200 μεγαβάτ, όση δηλαδή περίπου η ισχύς ενός τυπικού εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικού της ΔΕΗ.
Βέλτιστη παραγωγή, δύσκολη μεταφορά
Η εγκατάσταση μονάδων παραγωγής ηλεκτρισμού σε δορυφόρους έχει πολλά πλεονεκτήματα αλλά και αρκετά προβλήματα, τα οποία δεν είναι σίγουρο ότι έχουν επιλυθεί μέχρι σήμερα με επιτυχία. Κατ΄ αρχήν ένα φωτοβολταϊκό στοιχείο σε έναν δορυφόρο παράγει, κατά μέσον όρο, επτά φορές περισσότερη ηλεκτρική ενέργεια από όση το ίδιο στοιχείο στην επιφάνεια της Γης. Αυτό οφείλεται σε τρεις λόγους: ο πρώτος είναι ότι το στοιχείο στον δορυφόρο φωτίζεται 24 ώρες την ημέρα από τον Ηλιο, ενώ στη Γη δεν φωτίζεται τη νύχτα, ο δεύτερος είναι ότι ο Ηλιος στον δορυφόρο δεν μπορεί να «κρυφτεί» πίσω από σύννεφα και ο τρίτος είναι ότι το στοιχείο στον δορυφόρο εκμεταλλεύεται και το ποσοστό της ηλιακής ακτινοβολίας που απορροφάται από την ατμόσφαιρα.
Το βασικό πρόβλημα που έχει η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας σε έναν δορυφόρο είναι η μεταφορά της στη Γη, που πρέπει να γίνει ασύρματα. Η λύση που προτείνει η εταιρεία Solaren είναι η μεταφορά της ενέργειας με μικροκύματα. Η αξία αυτής της τεχνολογίας σε μικρή κλίμακα έχει ήδη αποδειχθεί το 2008, όταν μεταξύ δύο νησιών του συμπλέγματος της Χαβάης μεταφέρθηκε μέσω μικροκυμάτων ισχύς 20 βατ, όση δηλαδή χρειάζεται για τη λειτουργία μιας μικρής ηλεκτρικής λυχνίας.
Η δυσκολία δεν έγκειται στην αύξηση της κλίμακας ισχύος κατά έναν παράγοντα 10.000.000 (για να πάμε από τα 20 βατ στα 200 εκατομμύρια βατ, όσο δηλαδή είναι τα 200 μεγαβάτ), αλλά στις απώλειες κατά τη μεταφορά και στους κινδύνους που συνεπάγεται η μεταφορά. Κατ΄ αρχήν οι απώλειες, λόγω απορρόφησης των μικροκυμάτων από την ατμόσφαιρα, υπολογίζονται στο 50%, οπότε για να καταλήξει ωφέλιμη ισχύς 200 μεγαβάτ στη Γη θα πρέπει να παράγονται 400 μεγαβάτ στον δορυφόρο.
Το πρόβλημα της νέφωσης δεν είναι σημαντικό, αφού τα σύννεφα είναι πρακτικά διαφανή στα μικροκύματα, εμφανίζεται όμως το πρόβλημα της ασφάλειας. Η δέσμη των μικροκυμάτων δεν θα πρέπει να συναντά εμπόδια στην ατμόσφαιρα, όπως για παράδειγμα πουλιά ή αεροπλάνα, ούτε να απομακρύνεται από τον δέκτη-στόχο στην επιφάνεια της Γης, επειδή και στις δύο περιπτώσεις οι συνέπειες θα είναι μοιραίες: 200 μεγαβάτ μπορούν να εξαερώσουν στιγμιαία οτιδήποτε βρεθεί στη διαδρομή της δέσμης των μικροκυμάτων.
Πολλοί επιστήμονες έχουν προτείνει την εναλλακτική λύση της μεταφοράς της ενέργειας με ακτίνες λέιζερ, η δέσμη των οποίων έχει πολύ μικρότερο άνοιγμα από τη δέσμη των μικροκυμάτων, οπότε μειώνεται σημαντικά η πιθανότητα να βρεθεί κάποιο εμπόδιο στη διαδρομή της δέσμης. Σε αυτή την περίπτωση όμως επανέρχεται το πρόβλημα της νέφωσης, αφού τα σύννεφα δεν είναι διαφανή στις ακτίνες λέιζερ.
Εκτόξευση... επενδυτικού κόστους
Τα ηλιακά εργοστάσια ηλεκτρικής ενέργειας έχουν βέβαια το πλεονέκτημα ότι δεν παράγουν διοξείδιο του άνθρακα ούτε και καταναλώνουν ορυκτά καύσιμα, κοστίζουν όμως ακριβά. Το σημερινό κόστος εκτόξευσης ενός κιλού στο ύψος των τηλεπικοινωνιακών δορυφόρων, όπου υπολογίζεται να τοποθετηθεί ένα τέτοιο εργοστάσιο, είναι 20.000 ευρώ, και υπολογίζεται ότι για την κατασκευή του δορυφορικού εργοστασίου που προτείνει η Solaren θα χρειαστούν 4.000 τόνοι.
Ενας απλός πολλαπλασιασμός δείχνει ότιμόνο για την εκτόξευσηαυτού του υλικού θα χρειαστούν 40 δισ. ευρώ, πέρα από το κόστος κατασκευής. Η εταιρεία Solaren, η οποία προτίθεται να θέσει σε τροχιά ένα διαστημικό εργοστάσιο το 2016, ισχυρίζεται ότι έχει εφεύρει μεθόδους κατασκευής φωτοβολταϊκών στοιχείων που μειώνουν το μέγεθος του δορυφόρου κατά 20 φορές. Πολλοί επιστήμονες όμως αντιμετωπίζουν αυτόν τον ισχυρισμό με σκεπτικισμό.
Η Ιαπωνική Υπηρεσία Διαστήματος (JΑΧΑ) ακολουθεί πιο συντηρητική προσέγγιση. Σχεδιάζει ένα πολύ μεγαλύτερο εργοστάσιο, ισχύος 4.000 μεγαβάτ, το οποίο θα χρησιμοποιεί φωτοβολταϊκά στοιχεία επιφάνειας 4 τετραγωνικών χιλιομέτρων, το οποίο όμως θα εκτοξευθεί το 2030, οπότε αναμένεται να έχει μειωθεί δραστικά τόσο το κόστος κατασκευής όσο και το κόστος εκτόξευσης. Ενα μικρό μοντέλο αυτού του γιγαντιαίου δορυφόρου αναμένεται να εκτοξευθεί το 2015, όχι μόνο για να δοκιμασθεί η απόδοση του συστήματος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, αλλά και για να γίνει σύγκριση των δύο μεθόδων μεταφοράς, μέσω μικροκυμάτων και μέσω λέιζερ.
Ο ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΣ ΤΕΣΛΑ
Ο πρώτος που είχε προτείνει την ασύρματη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας μεγάλης ισχύος ήταν ο μεγάλος σέρβος μηχανικός και εφευρέτης Νίκολα Τέσλα. Στα τέλη του 19ου αιώνα έκανε πειράματα γι΄ αυτόν τον σκοπό σε ένα εργαστήριο που είχε στήσει στο Κολοράντο Σπρινγκς των ΗΠΑ. Τα αποτελέσματα όμως δεν ήταν αυτά που περίμενε, και έτσι έστρεψε την προσοχή του στην ασύρματη μεταφορά ραδιοσημάτων.
Πηγή: Εφημερίδα Το Βήμα-Χάρης Βάρβογλης
Ο κ. Χάρης Βάρβογλης είναι καθηγητής του Τμήματος Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010
Ποτάμια - σωλήνες αποβλήτων...
Ο ανθρώπινος πολιτισμός ξεκίνησε δίπλα στα ποτάμια. Σε ποτάμι έγινε και ο πρώτος αγιασμός των υδάτων για να γιορτάζουμε τα Θεοφάνια. Ως νεοέλληνες, όμως, προτιμούμε να μένουμε στη ρήση «το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω». Ακόμη και αν όσα ρίχνουμε μέσα του επιστρέφουν σε εμάς και με το παραπάνω...
Δέκα χρόνια μετά την εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας του 2000 (2000/60) για τα νερά, η Ελλάδα προσπαθεί τώρα, μέσα σε δύο μήνες, να καταρτίσει όπως όπως διαχειριστικές μελέτες. Για να δείξει ότι κάτι κάνει, να αποφύγει ποινές και απώλειες κονδυλίων επειδή δεν έκανε όσα έπρεπε τότε που όφειλε.
Επί δεκαετίες, ακατέργαστα βιομηχανικά και αστικά απόβλητα, γεωργικά λιπάσματα, παράνομες αμμοχαλικοληψίες, υδροηλεκτρικά και αρδευτικά φράγματα καταστρέφουν τη ζωή στα ποτάμια, τις λίμνες και τις παράκτιες ζώνες, όπου αυτά καταλήγουν και τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα, χωρίς στο επίσημο κράτος να έχει δείξει ότι είναι αποφασισμένο να βάλει ουσιαστικούς φραγμούς.
Η περίπτωση του Ασωπού ποταμού στη Βοιωτία αναδεικνύει το πρόβλημα σε όλες του τις διαστάσεις - και δεν είναι η μόνη. Εκεί το 1969 το κράτος δέχτηκε να ρίχνουν οι βιομηχανίες, που είχαν ξεκινήσει να εγκαθίστανται, τα βιομηχανικά τους απόβλητα. Θεωρητικώς, υπήρχε η πρόνοια να είναι αυτά επεξεργασμένα. Δισεκατομμύρια δραχμές σε επιδοτήσεις δόθηκαν όχι μόνο για να εγκατασταθούν στις παρακείμενες περιοχές (Οινόφυτα, Σχηματάρι κ.λπ.) τεράστια εργοστάσια, αλλά για να δημιουργήσουν, υποτίθεται, μονάδες βιολογικού καθαρισμού. Ουδείς έλεγξε αν ποτέ λειτούργησαν πραγματικά.
Χρειάστηκε να φτάσουμε στο 2007 και να ξεσηκωθούν πολίτες στην τοπική κοινωνία για να διαπιστωθεί επισήμως ότι τα εκατοντάδες εργοστάσια προτιμούσαν να ανοίγουν πηγάδια και να ρίχνουν μέσα τους τα τοξικά τους απόβλητα -εάν δεν έκαναν απορρίψεις κατ' ευθείαν με σωλήνες στο ποτάμι. Το τότε υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ μίλησε για έργο εθνικής σημασίας, ανακοίνωσε επιβολή προστίμων και έργα απορρύπανσης. Πριν περάσει πολύς καιρός εμφανίστηκε να λέει ότι το νερό καθάρισε!... Οι μετρήσεις του ΕΛΚΕΘΕ, που αναλυτικά θα διαβάσετε στις επόμενες σελίδες, άλλα μαρτυρούν.
Είναι άγνωστο πόσα πρόστιμα πληρώθηκαν και κυρίως εάν αυτό συνέτισε κάποιους. Αγνωστο επίσης εάν ταυτοποιήθηκαν οι δεκάδες σωλήνες που καταλήγουν στο ποτάμι ρίχνοντας απόβλητα με τους ρυπαντές που τις έχουν τοποθετήσει. Γνωστό είναι ότι το ποτάμι συνεχίζει να κυλά μολυσμένο, δίπλα να γίνονται καλλιέργειες και να βόσκουν ζώα και οι κάτοικοι να πίνουν μόνο εμφιαλωμένο νερό.
Το άλλο γνωστό είναι ότι η Υπηρεσία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος έχει σήμερα αριθμητικά το ίδιο προσωπικό με εκείνο που είχε το 2003 όταν πρωτοστελεχώθηκε. Περίπου τριάντα ήταν τότε, 32 είναι και σήμερα,1 ενώ θα χρειάζονταν τουλάχιστον 80. Ολόκληρη η Βόρεια Ελλάδα εποπτεύεται από έξι άτομα! Και αυτό, τη στιγμή που οι «Ράμπο περιβάλλοντος» θα μπορούσαν να ασκούν ουσιαστικό έλεγχο όχι μόνο στα εκατοντάδες εργοστάσια που βρίσκονται δίπλα σε ποτάμια αλλά και στους βιολογικούς καθαρισμούς των πόλεων.
Η ελλιπής λειτουργία των βιολογικών καθαρισμών είναι τεράστιο πρόβλημα. Κόστισαν τεράστια ποσά, επιδοτήθηκαν από την Ευρωπαϊκή Ενωση, έδωσαν «δουλειά» σε τοπικούς και υπερτοπικούς φορείς αλλά έμειναν στη μέση. Υπολογίζεται σήμερα ότι ποσοστό 85% των βιολογικών καθαρισμών είτε δεν λειτουργεί καθόλου είτε δεν αποδίδει στον μέγιστο βαθμό (τριτοβάθμια επεξεργασία). Τα λύματα όμως συνεχίζουν να πέφτουν και μεγάλο μέρος αυτών καταλήγει στα ποτάμια.
Το άλλο πρόβλημα είναι ότι την κοινοτική οδηγία ανέλαβε να εφαρμόσει το πρώην υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ -φορέας κλειστοφοβικός έως πρότινος και αρνούμενος να ακούσει ή να μιλήσει στην κοινωνία, εκτός εάν επρόκειτο για κάποιο δημόσιο έργο με πολύ τσιμέντο. Ομως, ήταν άλλα τα υπουργεία που αποφάσιζαν για τις γεωργικές καλλιέργειες (απορροφούν το 86% των υδάτων) και την ενέργεια (3%). Και τα υπουργεία εκείνα δεν είχαν καμία υποχρέωση να συνεννοούνται με το ΥΠΕΧΩΔΕ. Συνεννόηση γινόταν μόνο εάν βρισκόταν υπάλληλος με φιλότιμο και πολύ θάρρος.
Θάρρος θα χρειαστεί και στη συνέχεια, στους κρίσιμους μήνες που θα ακολουθήσουν. Το ΕΛΚΕΘΕ διαπιστώνει ότι το 58% του μήκους των ποταμών βρίσκεται σε μέτρια έως κακή κατάσταση. Για τον Ασωπό πρέπει να οργανωθούν δράσεις που θα κοστίσουν οικονομικά αλλά και πολιτικά. Το ποτάμι πρέπει να ξαναγίνει ποτάμι, αλλά για να συμβεί αυτό χρειάζεται οργανωμένη δράση. Κύκλοι του νέου υπουργείου Περιβάλλοντος μιλούν για συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα βάσει του οποίου: Να εντοπιστούν οι μεγάλοι ρυπαντές, να τους δοθούν συγκεκριμένες προθεσμίες για να σταματήσουν τη ρύπανση ή αλλιώς να κλείσουν οριστικά. Να πληρώσουν επίσης για την αποκατάσταση του ποταμού, του εδάφους και του υπεδάφους.
Ο χρόνος κυλά με ταχύτητα ποταμού και περιθώρια δεν υπάρχουν, καθώς υπάρχουν και τα απρόοπτα. Ενα από αυτά και η πρόσφατη κατολίσθηση στα Τέμπη, δηλαδή πάνω από τον καταταλαιπωρημένο Πηνειό ποταμό. Οι ειδικοί φοβούνται ότι σε περίπτωση εμπλοκής της ροής των υδάτων η κατάσταση θα περιπλακεί. Το τμήμα πριν από τα Τέμπη είναι το πιο μολυσμένο. Εάν το βρώμικο νερό δεν προχωρά εμπρός, θα διαχυθεί στον υδροφόρο, θα τον μολύνει περισσότερο και μαζί με αυτόν τις καλλιέργειες που ήδη αντιμετωπίζουν πρόβλημα.
Πόσο μολυσμένα είναι τα ποτάμια μας
«Να το πάρει το ποτάμι;»... Η ερώτηση τέθηκε σιωπηρά στο παιχνίδι της οικονομικής ανάπτυξης της Ελλάδας και οι εκάστοτε αρχές απάντησαν καταφατικά, με συνέπεια το 58% του μήκους των ποταμών της χώρας να ταξινομείται σε οικολογική ποιότητα κάτω του μετρίου.
Το ποσοστό προκύπτει από τις θερινές μετρήσεις που πραγματοποίησε στο διάστημα μεταξύ 2007 και 2009 το Ινστιτούτο Εσωτερικών Υδάτων (ΙΕΥ) του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ). Ο φορέας ανέλαβε, μέσω της Κεντρικής Υπηρεσίας Υδάτων του υπουργείου Περιβάλλοντος, να καταρτίσει το δίκτυο παρακολούθησης της οικολογικής και χημικής κατάστασης των ποταμών της Ελλάδας. Το παραπάνω έργο αποτελεί υποχρέωση της χώρας σε εφαρμογή της οδηγίας 2000/60, που κλείνει ήδη δέκα χρόνια ζωής χωρίς ακόμη η Ελλάδα να έχει καταφέρει να ανταποκριθεί.
Απονέκρωση
Τα στοιχεία που δημοσιεύουμε σήμερα αφορούν προκαταρκτική αξιολόγηση της κατάστασης των ποταμών, δεν αναφέρονται στο σύνολο των ποταμών της χώρας αλλά δίνουν εικόνα της οικολογικής ποιότητας με βάση τους οργανισμούς που ζουν πραγματικά στα νερά, σε σύγκριση με τους οργανισμούς που θα έπρεπε να ζουν εφόσον η κατάσταση ήταν αδιατάρακτη. Οπως μας λέει ο περιβαλλοντολόγος-ποταμολόγος του ΙΕΥ-ΕΛΚΕΘΕ, Γιώργος Χατζηνικολάου, «σε ένα αδιατάρακτο περιβάλλον ζουν ένα πλήθος ειδών, ψάρια, μακροασπόνδυλα, μακρόφυτα, διάτομα». Οταν, για παράδειγμα, διαπιστώνεται στον Ασωπό Βοιωτίας να επιβιώνει μόνο ένα συγκεκριμένο είδος μύγας και οι επιστήμονες ξέρουν ότι αυτό είναι το πιο ανθεκτικό είδος στη βιομηχανική ρύπανση, μπορούν να συμπεράνουν ότι η μόλυνση των υδάτων έχει φθάσει «στην απονέκρωση»...
«Στον Ασωπό Βοιωτίας κάναμε μετρήσεις σε τέσσερα σημεία και πουθενά δεν βρέθηκε ποιότητα καλύτερη του ελλιπούς», λέει ο κ. Χατζηνικολάου ξεκινώντας το παρόχθιο οδοιπορικό μας: «Ψηλά στις πηγές η ποιότητα είναι ελλιπής (πορτοκαλί χρώμα) και παραμένει έτσι πριν πλησιάσουμε τη βιομηχανική ζώνη Οινοφύτων. Πέφτει στο κόκκινο σε δύο σημεία. Εκεί όπου ο Ασωπός δέχεται τα νερά τού παραπόταμου Θερμιδώνα στον οποίο ρίχνουν απόβλητα από τον βιολογικό καθαρισμό των Οινοφύτων και τη βιομηχανική ζώνη Σχηματαρίου (ΕΑΒ κ.λπ.). Πιο χαμηλά η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη».
Αττικόψαρο
Πριν απομακρυνθούμε από το «κλεινόν αθηναϊκό άστυ», τον ρωτούμε για τον εγκιβωτισμένο Κηφισό. Μας λέει ότι οι μετρήσεις δεν έχουν ολοκληρωθεί αλλά η κατάσταση οδηγεί σε κακή ποιότητα χαμηλά στις εκβολές ενώ και ψηλά προς τη Βαρυμπόμπη δεν είναι καλύτερη του μετρίου: «Διαπιστώσαμε άσχημη οσμή ενώ δεν συναντήσαμε πουθενά το αττικόψαρο».
Απέναντι από την Αττική, στην Εύβοια, η έρευνα επιβεβαιώνει τις διαπιστώσεις για την κακή κατάσταση του Μεσσάπιου ποταμού πάνω από τα Ψαχνά. Για τη ζημιά έχει καταγγελθεί πολλαπλώς τον τελευταίο καιρό κυρίως η δραστηριότητα της ΛΑΡΚΟ, που επεξεργάζεται μεταλλεύματα.
Η Αττική όμως υδρεύεται σε μεγάλο ποσοστό από τη λίμνη Υλίκη, στην οποία καταλήγει και ο ποταμός Βοιωτικός Κηφισός. Σε αυτόν λοιπόν τον ποταμό έγινε μέτρηση που έδειξε ελλιπή ποιότητα. «Το σημείο μέτρησης βρίσκεται όμως κοντά στη Λιβαδειά, εκεί όπου πέφτει ο βιολογικός καθαρισμός της πόλης και σε μεγάλη απόσταση από την Υλίκη», λέει ο κ. Χατζηνικολάου. Φαίνεται ότι το μεγαλύτερο μέρος των αποβλήτων του βιολογικού καταναλώνεται στο πότισμα των χωραφιών που μεσολαβούν...
Πελοπόννησος
Πριν συνεχίσουμε βόρεια, μια περιήγηση στα ποτάμια της Πελοποννήσου. Ποιότητα πολύ καλή ψηλά κοντά στις πηγές και πριν από τα φράγματα, αλλά ελλιπής σε πολλές περιπτώσεις όπου εντατικοποιούνται γεωργικές χρήσεις και λοιπές οικονομικές δραστηριότητες. Εξαίρεση, ο Ασωπός Κορινθίας όπου διαπιστώνεται ελλιπής ποιότητα ψηλά στις πηγές, πιθανότατα ως συνέπεια της λειτουργίας αρδευτικού φράγματος. «Αναδεικνύεται εδώ, όπως και σε πολλές άλλες περιοχές, το πρόβλημα της οικολογικής παροχής, δηλαδή της ποσότητας νερού που είναι απαραίτητη για να διατηρήσει τη ζωή που υποστηρίζει», λέει ο κ. Χατζηνικολάου.
Στα νότια του Μοριά συναντούμε πολλά πορτοκαλιά σημεία στην αξιολόγηση του ΕΛΚΕΘΕ. «Στον Ευρώτα, κοντά στην πόλη της Σπάρτης, η ποιότητα επηρεάζεται από τα απόβλητα δεκάδων ελαιουργείων, εργοστασίων που επεξεργάζονται εσπεριδοειδή και φυσικά τις εκτεταμένες απολήψεις νερού. Το κακό είναι ότι η ποιότητα παραμένει ελλιπής και αρκετά χιλιόμετρα παρακάτω, στο ειδυλλιακό κατά τα άλλα φαράγγι του Βρονταμά. Ευτυχώς βελτιώνεται καθώς προχωρούμε κοντά στη Σκάλα Λακωνίας, όπου πέφτουν νερά από κοντινές πηγές».
Στη Μεσσηνία, δίπλα στη θάλασσα και την πόλη Μεσσήνη, τα νερά του Πάμισου ταξινομούνται στην κατηγορία «ελλιπούς ποιότητας». Ο Πάμισος περνά από εντατικές γεωργικές καλλιέργειες ενώ ίσως επιβαρύνεται από βιοτεχνίες μικρού και μεσαίου μεγέθους που υπάρχουν στην περιοχή ελέγχου. Ιδια η κατάσταση και δυτικά, κοντά στην Ολυμπία (Αλφειός), στο σημείο όπου καταγγέλθηκαν παράνομες αμμοχαλικοληψίες από εργολάβο που υποτίθεται ότι πραγματοποιούσε αντιπλημμυρικά έργα μετά τις πυρκαγιές του 2007.
Στερεά Ελλάδα
Τρία σημεία στα νότια της Στερεάς Ελλάδας αξιολογούνται στο μέτριο. Ενα από αυτά βρίσκεται στο δέλτα του Αχελώου κοντά στα χωριά Νεοχώρι και Κατοχή, «πιθανόν λόγω προβληματικής λειτουργίας των μεγάλων υδροηλεκτρικών φραγμάτων». Οι εντατικές και εκτεταμένες αμμοχαλικοληψίες είναι η πιθανότερη αιτία που μετριάζει την ποιότητα των υδάτων στον Εύηνο ενώ μικρή σημασία έχει η μέτρια ποιότητα στην παραθαλάσσια θέση Σκίτσα, ανάμεσα στην Ιτέα Φωκίδας και τη διπλανή Κίρρα.
Από την παραλία στα ψηλά βουνά, τώρα... Υποβάθμιση παρατηρείται ακόμη και στον Καρπενησιώτη ποταμό, και μάλιστα σε σημείο ελέγχου κοντά στο Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής Καρπενησίου. «Το παράξενο είναι ότι αυτό συμβαίνει ανάντι του βιολογικού καθαρισμού της πόλης, δηλαδή πριν από το σημείο όπου εκβάλλονται τα επεξεργασμένα λύματα, πιθανόν από κάποιους που δεν μπήκαν στον... κόπο να συνδεθούν με το αποχετευτικό σύστημα της πόλης και προτίμησαν να ρίχνουν τα λύματα κατ' ευθείαν στο ποτάμι», λέει ο κ. Χατζηνικολάου.
Βιολογικός, ετών τριάντα
Ο Σπερχειός στη Φθιώτιδα έχει έξι σημεία ελέγχου. Στα δύο ορεινά, κοντά στις πηγές, η ποιότητα είναι καλή έως υψηλή αλλά λίγο πριν φτάσει κοντά στη Λαμία έχει ήδη πέσει στο μέτριο. Στο δέλτα των εκβολών, ο ποταμός αποκτά τρεις κλάδους, εκ των οποίων οι δύο τεχνητοί. Στον βορειότερο, η μέτρηση έδειξε κακή ποιότητα και αυτό «συνδέεται μάλλον με τη λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού της Λαμίας που συμπληρώνει τρεις δεκαετίες και δεν περιλαμβάνει επεξεργασία τρίτου βαθμού». Προβλήματα εντοπίζονται και στους άλλους δύο κλάδους με ελλιπή ποιότητα λόγω των έργων για το νέο αυτοκινητόδρομο αλλά και της λειτουργίας μιας χαρτοβιομηχανίας, κοντά στην οποία «τα νερά γεμίζουν από μια γκρίζα μάζα σε μορφή πολτού».
Στη βορειοδυτική Ελλάδα τα προβλήματα ποιότητας είναι σχετικώς περιορισμένα. Ελλιπής η ποιότητα των νερών μόνο στον Αραχθο κοντά σε κάποια φράγματα γεωργικών αρδεύσεων που προκαλούν διακοπή στη συνέχεια της ροής του νερού. Στον Καλαμά, στο σημείο όπου καταλήγει ο βιολογικός καθαρισμός των Ιωαννίνων, η κατάσταση είναι μέτρια. Ομως στα Γρεβενά, ο Γρεβενίτης, που τροφοδοτεί στη συνέχεια τον Αλιάκμονα, πέφτει σε πολύ χαμηλό επίπεδο καθώς «ο βιολογικός καθαρισμός της πόλης συνεχίζει να μη λειτουργεί αν και είναι έτοιμος από τριετίας», όπως λέει ο κ. Χατζηνικολάου.
Στης Λαρίσης το ποτάμι
Η κατάσταση χειροτερεύει στο ποτάμι του θεσσαλικού κάμπου, τον Πηνειό, που αξιολογείται σε 19 σημεία. Η ποιότητα πέφτει στη δεύτερη χειρότερη βαθμίδα (ελλιπής) σε δέκα σημεία, αρχής γενομένης από τα Τρίκαλα κοντά στο σημείο όπου εκβάλλει ο βιολογικός καθαρισμός της πόλης. Συνεχίζεται έτσι στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής καθώς προστίθενται άλλοι βιολογικοί, τα στραγγίγματα των καλλιεργειών, τα χωμάτινα αρδευτικά φράγματα και οι αντλήσεις. Γίνεται ακόμα χειρότερη μετά τη Λάρισα, όπου σε όλα τα παραπάνω προστίθενται τα λύματα από κάθε λογής εργοστάσια, βελτιώνεται κάπως δεχόμενος τα υπόγεια νερά του Ολύμπου για να καταλήξει σε καλή ποιότητα στην εκβολή προς τη θάλασσα. Το... αστείο είναι ότι αρμόδιοι επιχειρηματολογούν για την ανάγκη εκτροπής του Αχελώου στη Θεσσαλία προκειμένου να βελτιωθεί η κατάσταση στο δέλτα του Πηνειού!
Βόρεια Ελλάδα
Στην υπόλοιπη βόρεια Ελλάδα, η ποιότητα των ποταμών βαρύνεται κυρίως από γεωργικές εκπλύσεις, αστικά λύματα και την προβληματική λειτουργία των φραγμάτων, δευτερευόντως δε από τη διασυνοριακή ρύπανση. Κακή ποιότητα καταγράφεται μόνο σε ένα μικρό ποτάμι δυτικά της Φλώρινας (Λύγκος) αλλά το πορτοκαλί χρώμα διόλου δεν σπανίζει. Το συναντούμε στον Αλιάκμονα στην περιοχή Νησέλλι, στο ρέμα Σουλού, που δέχεται τα νερά από το βιολογικό καθαρισμό της Πτολεμαΐδας πριν καταλήξει στη λίμνη Βεγορίτιδα, στον Αξιό και τον Γαλλικό ποταμό, όπου μαζί με τις καλλιέργειες επιδρά η ρύπανση κυρίως εργοστασίων επεξεργασίας-τυποποίησης, στον Στρυμόνα, τον Νέστο μετά το φράγμα της ΔΕΗ, τον Βοσβόζη που δέχεται τον βιολογικό καθαρισμό της Κομοτηνής πριν καταλήξει στη λίμνη Ισμαρίδα, τον Φιλιούρη που περνά από τις Σάπες και τον κλάδο του Εβρου που περνά από τις Φέρες. Μέτρια προς ελλιπής παρουσιάζεται η ποιότητα στην υπερχείλιση της Βόλβης και στο Στρατονικό της Χαλκιδικής.
Διαχείριση... σχέδιο - πλημμύρα
«Ανω ποταμών» η κατάσταση με τα ποτάμια και τη διαχείριση των νερών. «Στην Ελλάδα είμαστε δεκαετίες πίσω σε σχέση με την Ευρώπη, δυτική και ανατολική, αλλά ακόμη και αν συγκριθούμε με χώρες της Αφρικής.
Γέφυρα Νέστου Δεν υπάρχουν ούτε μηχανισμοί ελέγχου ούτε σχέδια διαχείρισης. Ξοδέψαμε τεράστια ποσά για έργα, όπως η εκτροπή του Αχελώου, αλλά αποτύχαμε σε μέτρα που θα εξασφάλιζαν επαρκή ποσότητα και ποιότητα για ολόκληρο τον πληθυσμό», μας λέει η Μαρία Μιμίκου, καθηγήτρια στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και διευθύντρια του Εργαστηρίου Υδρολογίας και Αξιοποίησης Υδατικών Πόρων.
Μιλούμε μαζί της με αφορμή την προκαταρκτική αξιολόγηση του ΕΛΚΕΘΕ και τις διαπιστώσεις της, αλλά η συζήτηση επεκτείνεται σε όλες τις παραμέτρους που υποβαθμίζουν τη ζωή στις παραποτάμιες περιοχές ενώ επηρεάζουν ολόκληρη τη χώρα, καθώς πλήττονται τα αγροτικά προϊόντα που όλοι καταναλώνουμε, το περιβάλλον και η βιομηχανία του τουρισμού -ειδικά στις παραθαλάσσιες περιοχές όπου τα υποβαθμισμένα ποτάμια και η μόλυνση στον υδροφόρο ορίζοντα προκαλούν συνεχώς δυσμενή σχόλια και «ταξιδιωτικές οδηγίες».
Παράνομες γεωτρήσεις
«Ο μηχανισμός ελέγχου θα έπρεπε θεωρητικά να έχει ενεργοποιηθεί με βάση την ευρωπαϊκή οδηγία 2000/60 και τον νόμο 3199/2003 που την ενσωμάτωσε», λέει η κ. Μιμίκου. «Δηλαδή θα έπρεπε να έχει συσταθεί η Κεντρική Υπηρεσία Υδάτων, να έχει περιφερειακές διευθύνσεις με το κατάλληλο προσωπικό και κυρίως τις απαραίτητες αρμοδιότητες. Ο μηχανισμός αυτός όχι μόνο δεν έχει ενεργοποιηθεί αλλά δεν βλέπω και μέλλον. Αρκεί να σας πω ότι τα 2/3 των γεωτρήσεων είναι παράνομες και αυτό εκθέτει σε πρόσθετους κινδύνους καθώς αυτά επικοινωνούν με τον υδροφόρο ορίζοντα όπου καταλήγουν τα φυτοφάρμακα όταν χρησιμοποιούνται αλόγιστα».
Ρωτούμε την κ. Μιμίκου πώς θα έπρεπε να λειτουργεί ένα σχέδιο παρακολούθησης των υδάτων. «Σίγουρα χρειάζονται πολύ περισσότερα από τα 150 σημεία που έλεγξε το ΕΛΚΕΘΕ (υποτίθεται ότι έχουμε δεσμευθεί ως χώρα να κάνουμε μέσα στο 2010 ελέγχους σε 435 σημεία). Χρειάζεται σύστημα τόσο για τα επιφανειακά όσο και για τα υπόγεια ύδατα. Είμαστε δεκαετίες πίσω. Θυμάμαι όταν πριν από το 2000 πηγαίναμε ως ελληνική αντιπροσωπεία στα κοινοτικά όργανα που ετοίμαζαν την οδηγία -κάποιες φορές χωρίς να μας πληρώνουν τα εισιτήρια. Ζητούσαμε τότε μαζί με την ποιότητα να γίνει υποχρεωτική και η μέτρηση της ποσότητας, αλλά οι βόρειες χώρες που είχαν τον πρώτο λόγο δεν μπορούσαν να δεχθούν τέτοια ανάγκη έχοντας εφαρμόσει τα απαραίτητα συστήματα πριν από τον πόλεμο! Το ζήτημα όμως είναι σημαντικό. Εάν σε ένα ποτάμι βγαίνει ένας βιολογικός καθαρισμός και το νερό τρέχει πλημμύρα αυτοκαθαρίζεται και δεν έχει πρόβλημα. Εάν η παροχή νερού είναι χαμηλή, τότε είναι βρώμικο».
Και τι συμβαίνει εάν το ποτάμι καταλήγει σε λίμνη; «Εάν το στοιχείο που ρυπαίνει δεν εξαφανίζεται και είναι χημικό-τοξικό, θα πάει στη λίμνη. Εκεί υπάρχει άλλο πρόβλημα. Αλλά κάθε μοντέλο ποιότητας έχει μέσα και την ποσότητα. Λίμνες, ταμιευτήρες έχουν άλλη αντιμετώπιση από ποτάμια για μετρήσεις ποσοτικές και ποιοτικές. Δεν υπάρχουν άλλες χώρες σε αντίστοιχο χάλι. Ούτε η Βουλγαρία ούτε η Ρουμανία, ακόμη και χώρες της Αφρικής και της Νότιας Αμερικής είναι πιο μπροστά από εμάς. Τα δίκτυα μετρήσεων χρειάζονται και πολύ χρόνο για να αποδώσουν συμπεράσματα. Δεν γίνεται με μία μέτρηση να θεωρείς πως έχεις στοιχεία», τονίζει η καθηγήτρια του ΕΜΠ.
Χρήμα μόνο για... μπετά
Πού οφείλεται όμως αυτή η οπισθοδρόμηση; Υποτιμήσαμε τόσο εύκολα το πρόβλημα; «Οφείλεται σε έλλειψη κονδυλίων που θα συνέβαλλαν στην ανάπτυξη δικτύων παρακολούθησης. Χρειάζεται προσωπικό, κονδύλια και χρόνος για να αποδώσει ένα τέτοιο σύστημα. Χρειάζεται εθνική υδρολογική υπηρεσία. Η ΔΕΗ μετρά μόνο όπου έχει φράγματα, δηλαδή σε λίγες θέσεις μέρτησης».
Αν όμως δεν υπάρχουν κονδύλια, πώς γίνεται να ξοδεύονται εκατοντάδες εκατομμύρια για έργα όπως η εκτροπή του Αχελώου στη Θεσσαλία; «Είναι γνωστό ότι δεν έχει γίνει μελέτη για τη Θεσσαλία, τι αποθέματα διαθέτει για να καλύψει τις ανάγκες και βέβαια μια μελέτη αγροτικής ανάπτυξης. Δεν μπορείς να φέρεις νερό από τον Αχελώο και μετά να επιδοτείς καλλιέργειες που θα υδροδοτείς. Αυτός είναι ο παραλογισμός. Οτι δεν έχει μελετηθεί η αγροτική καλλιέργεια. Και βέβαια επενδύθηκαν χρήματα στην εκτροπή και αυτό είναι το λάθος. Είναι ο μη επιστημονικός τρόπος με τον οποίο οι πολιτικοί αντιμετωπίζουν τα πράγματα, τα βλέπουν σε βάθος τριετίας για να πάρουν ψήφους. Υπάρχουν βέβαια και κάποιοι επιστήμονες που τρέχουν πίσω από τους πολιτικούς για να καλύψουν τι ζητάνε».
Είστε δηλαδή ξεκάθαρα εναντίον της εκτροπής του Αχελώου; ρωτούμε την κ. Μιμίκου. «Δεν είμαι υπέρ του ναι ή όχι σαν να απαντώ στο δίλημμα Παναθηναϊκός ή Ολυμπιακός. Στην επιστήμη όλα είναι δυνατά, αλλά πρέπει να τεκμηριώνονται. Η εκτροπή δεν είναι τεκμηριωμένη ούτε οικονομικά ούτε υδρολογικά ούτε περιβαλλοντικά. Ούτε καν επιχειρησιακή τεκμηρίωση υπάρχει για να γνωρίζουμε όταν έρθει το νερό πού θα χρησιμοποιηθεί, πώς θα φτάσει στον καταναλωτή. Εγιναν οι εξαγγελίες, έρχονται διάφοροι και μετρούν, ανοίγουν τρύπες, το ΣτΕ ακυρώνει, ξανάρχονται, κάνουν νέες μελέτες. Λείπει η μελέτη σκοπιμότητας που θα έβαζε όλα τα δεδομένα για να γνωρίζουμε τι θα γίνει με Αχελώο και Πηνειό, ποιες είναι οι επιθυμητές καλλιέργειες. Ασχολήθηκα με την εκτροπή από τότε που ξεκίνησε η συζήτηση, εργαζόμενη για τη ΔΕΗ πριν γίνω καθηγήτρια, και το θέμα είναι ακόμη σε εκκρεμότητα. Ολα λίθοι, πλίνθοι, κέραμοι...»
Αρμοδιότητες
Πέραν όλων αυτών, υπάρχει όμως και σοβαρό πρόβλημα με τις αρμοδιότητες. «Ακόμη και ο νόμος 3199 που έγινε σε εφαρμογή της οδηγίας βρίθει λαθών», λέει η κ. Μιμίκου. «Η ειδική γραμματεία στο υπουργείο Περιβάλλοντος είναι επίσης λάθος διότι τα νερά υπάγονται στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και στη ΔΕΗ που έχει τα φράγματα. Η Κεντρική Υπηρεσία Υδάτων του υπουργείου Περιβάλλοντος ανέθετε μελέτες, έκανε διάφορα αλλά δεν μπορούσε να εφαρμόσει τίποτε. Οργανισμοί όπως η ΔΕΗ και το υπουργείο Γεωργίας αποφασίζουν μόνοι τους, δεν ρωτούν την ΚΥΥ πού θα βάλουν καλλιέργειες. Ανοίγουν μετά οι αγρότες γεωτρήσεις παράνομες, υπεραντλούν τον υδροφόρο, μπαίνει η θάλασσα (βασικότερη αιτία μόλυνσης) και βασικό θέμα για την Ελλάδα που είναι τουριστική χώρα: Εάν το νερό είναι υφάλμυρο στα νησιά, δεν μπορείς να το χρησιμοποιήσεις. Για την Ελλάδα που στηρίζεται στον τουρισμό, έχει μεγάλη βαρύτητα αυτό. Τα ξενοδοχεία δεν μπορούν να δουλέψουν»...
Θυμίζουμε στην καθηγήτρια ότι εκτός από τον τουρισμό υπάρχουν και τα γεωργικά προϊόντα που επίσης φτάνουν σε όλο τον κόσμο. «Ακριβώς. Εάν για παράδειγμα κάποιος ποτίζει με μολυσμένο νερό στον Ασωπό, επηρεάζεται και το προϊόν αλλά και ο υδροφόρος ορίζοντας».
Κράτος εν κράτει
Πού οφείλονται όμως τα προβλήματα ποιότητας στην απορροή των φραγμάτων της ΔΕΗ; «Οταν η ΔΕΗ αισθάνεται κράτος εν κράτει, φτιάχνει τα φράγματα όπως εκείνη νομίζει ότι τη βολεύουν. Τα κατασκευάζει σαν ενεργειακές επενδύσεις. Το κόστος των μεγάλων φραγμάτων είναι τεράστιο. Τα έργα αυτά διεθνώς γίνονται με πολλούς σκοπούς, δηλαδή ενέργεια, ύδρευση, άρδευση (κυρίως) και αντιπλημμυρικούς σκοπούς. Η ΔΕΗ κοστολόγησε την κιλοβατώρα σαν να ήταν το νερό μόνο για παραγωγή ενέργειας. Ομως αγρότες και δήμοι πηγαίνουν και παίρνουν νερό. Μπαίνουν μέσα και φυτοφάρμακα και το αποτέλεσμα είναι να χάνεται ο έλεγχος. Εάν γινόταν εξ αρχής διαφορετικά η μελέτη, θα ήταν αλλιώς. Η ΔΕΗ διά νόμου σκέφτεται μόνο την ενέργεια. Δεν συνεργάζεται με όσους άλλους εμπλέκονται. Δεν υπάρχει κεντρική εθνική στρατηγική για το νερό. Ακόμη και αν όλοι έκαναν σωστά τη δουλειά τους. Η πίτα του νερού είναι ενιαία και πρέπει ένας να μοιράζει, όχι καθένας να αρπάζει το κομμάτι που θέλει».
Πηγή: Εφημερίδα
.gif)
