Μάθημα οικονομίας...

Ας πούμε ότι δέκα συμμαθητές από το Γυμνάσιο ξαναβρέθηκαν μετά από 30 χρόνια και άρχισαν να κάνουν καθημερινή παρέα. Με διαφορετική οικονομική κατάσταση ο καθένας τους, αποφάσισαν να βρίσκονται στο καφενείο/ουζερί «Το Τηνιακό» όπου έπιναν τις μπυρίτσες τους και έκαναν καθημερινό λογαριασμό 100€.
Οι 10 φίλοι συμφώνησαν επίσης να πληρώνουν τον λογαριασμό με βάση την....
οικονομική κατάσταση του καθενός, γεγονός που όλοι θεώρησαν δίκαιο. Έτσι πλήρωναν τον λογαριασμό ως κάτωθι (όπως περίπου πληρώνουμε τους φόρους μας):

Όνομα Πληρώνει Εργασία Εισόδημα
1 Αρτέμιος ταμείο ανεργίας 5.000€
2 Βασίλειος ταμείο ανεργίας 5.000€
3 Γεώργιος ταμείο ανεργίας 5.000€
4 Δημήτριος ταμείο ανεργίας 5.000€
5 Ευστάθιος 1€ Part time ταμίας 10.000€
6 Ζαφείρης 2€ Τεχνικός Η/Υ 15.000€
7 Ηρόδοτος 8€ Δημόσιος υπάλληλος 25.000€
8 Θεοφάνης 12€ Δικηγόρος 40.000€
9 Ιγνάτιος 22€ Γιατρός 70.000€
10 Κωνσταντίνος 55€ Επιχειρηματίας 200.000€

ΣΥΝΟΛΟ 100€

Οι φίλοι μας, πλήρως ικανοποιημένοι με την συμφωνία, βρισκόταν καθημερινά για τις μπυρίτσες τους. Ο καφετζής, ο Δήμος, που απέκτησε ξαφνικά 10 νέους πελάτες, σαν επιχειρηματικό μυαλό που ήταν, και για να μην τους χάσει από πελάτες, τους λέει ένα Σαββατόβραδο: «Επειδή είσαστε οι καλύτεροι πελάτες μου, θα σας κάνω έκπτωση 20€ στον λογαριασμό σας! Έτσι από εδώ και στο εξής θα μου δίνετε 80€ για τις μπύρες σας αντί για 100€!».
Ξαφνικά οι 10 φίλοι μας απέκτησαν ένα πρόβλημα να λύσουν: τι ποσό θα πλήρωνε τώρα ο καθένας τους εάν συνέχιχαν να πληρώνουν τον λογαριασμό όπως πληρώνουμε τους φόρους μας; Πως θα μοίραζαν την μείωση των 20€ μεταξύ των;
Ο Αρτέμιος (1ος) είπε στους υπόλοιπους ότι λογικό θα ήταν οι τέσσερις πιο φτωχοί να συνεχίσουν να μην πληρώνουν τίποτε, και οι υπόλοιποι έξι να μοιραστούν την έκπτωση ισόποσα μεταξύ των. Δηλαδή ο καθένας από τους έξι να πληρώνει 3,33€ λιγότερα. Εάν γινόταν αυτό, ο Ευστάθιος (5ος), και ο Ζαφείρης (6ος), πίνοντας δωρεάν μπύρες, θα κέρδιζαν και χρήματα καθημερινά! Αυτή η ιδέα απορρίφτηκε πάραυτα από τους υπόλοιπους!
Έτσι οι δέκα (10) φίλοι μας ζήτησαν την βοήθεια του Δήμου του καφετζή που τους πρότεινε την παρακάτω λύση:

Όνομα Πλήρωνε Πληρώνει Διαφορά % μείωσης
1 Αρτέμιος
2 Βασίλειος
3 Γεώργιος
4 Δημήτριος
5 Ευστάθιος 1€ 1€ 100%
6 Ζαφείρης 2€ 1€ 1€ 50%
7 Ηρόδοτος 8€ 5€ 3€ 38%
8 Θεοφάνης 12€ 8€ 4€ 33%
9 Ιγνάτιος 22€ 18€ 4€ 18%
10 Κωνσταντίνος 55€ 48€ 7€ 13%

ΣΥΝΟΛΑ 100€ 80€

Και οι 10 φίλοι μας είχαν κάθε λόγο να είναι ευχαριστημένοι. Οι 4 πιο φτωχοί εξακολουθούν να πίνουν τις μπυρίτσες τους δωρεάν. Ο 5ος της παρέας (Ευστάθιος) δεν πληρώνει πλέον τίποτε. Οι 5 που θα συνεχίζουν να πληρώνουν τον λογαριασμό, τώρα πληρώνουν λιγότερα.
Όμως, όταν βρέθηκαν έξω από το καφενείο, άρχισαν να συγκρίνουν πόσο λιγότερο πλήρωνε ο καθένας και έτσι άρχισαν οι γκρίνιες…
· «Εγώ κέρδισα μόνο 1€ από την έκπτωση» είπε ο Ευστάθιος (5ος). «Αλλά ο Κωνσταντίνος κέρδισε 7€!»
· «Σωστά» είπε ο Ζαφείρης (6ος). «Και εγώ κέρδισα 1€ αλλά είναι αδικία που ο Κωνσταντίνος κέρδισε 700% περισσότερα!»
· «Αυτό είναι αλήθεια» είπε ο Ηρόδοτος (7ος). «Εγώ κέρδισα 3€ και αυτός 7€. Οι πιο πλούσιοι κερδίζουν τα πιο πολλά!» (Σ.Σ: ΑΘΑΝΑΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΑΜΕΣΩΣ ΤΟ ΕΝΤΟΠΙΣΕΣ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ)
· Ταυτόχρονα σχεδόν οι 4 πρώτοι (Αρτέμιος, Βασίλειος, Γεώργιος και Δημήτριος) ούρλιαζαν: «ΜΙΣΟ ΛΕΠΤΟ. Εμείς ΔΕΝ ΚΕΡΔΙΣΑΜΕ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΕ. Το σύστημα εκμεταλλεύεται μονίμως τους φτωχούς!»
Οι εννιά φίλοι, όλοι δυσαρεστημένοι με τον Κωνσταντίνο που κέρδισε τα πιο πολλά, το περικύκλωσαν έξω από το καφενείο, τον έκαναν τουλούμι στο ξύλο και τον άφησαν αναίσθητοστο πεζοδρόμιο της Λεωφ. Αλεξάνδρας…
Την επόμενη μέρα, την Κυριακή, όπως ήταν αναμενόμενο, ο δαρμένος της παρέας, ο Κωνσταντίνος, δεν εμφανίστηκε στο καφενείο. Οι υπόλοιποι εννιά έπιναν χαρούμενοι τις μπυρίτσες τους έχοντας ταυτόχρονα βγάλει και το άχτι τους με τον Κωνσταντίνο!
Η χαρά όμως τους κόπηκε απότομα όταν ήλθε η ώρα του λογαριασμού! Τότε ανακάλυψαν ότι τα χρήματα που είχαν όλοι μαζί πάνω τους ήταν μόλις 32€... Ούτε τον μισό λογαριασμό δεν μπορούσαν να πληρώσουν γιατί τους έλειπαν τα 48€ του Κωνσταντίνου…
Ο καφετζής αγανακτισμένος γιατί έχασε τα λεφτά του, τους έκοψε την έκπτωση.
Οι φίλοι δεν ξαναβρέθηκαν γιατί οι 4 πρώτοι δεν είχαν λεφτά για μπυρίτσες και ο τελευταίος που έβαζε και τα περισσότερα δεν του άρεσε και πολύ το γεγονός ότι οι άλλοι έπιναν με τα λεφτά του και τον έδερναν κιόλας.
Λοιπόν, φίλοι ,συνεργάτες, συγγενείς ,συνάδελφοι, εργαζόμενοι ,άνεργοι, συμφοιτητές και δημοσιογράφοι: Έτσι ακριβώς δουλεύει και το σύστημα πληρωμής των φόρων.
Οι πιο πλούσιοι πληρώνουν τα πιο πολλά. Όταν όμως γίνεται μείωση φόρων, αυτοί που πλήρωναν τους υψηλότερους φόρους κερδίζουν τα πιο πολλά από την μείωση!
Εάν τους φορολογείς περισσότερο από τους άλλους και τους επιτίθεσαι επειδή έχουν την ευχέρεια που εσύ εκμεταλλεύεσαι, μπορεί να μην ξαναεμφανιστούν ποτέ στο «καφενείο».
Στη πραγματικότητα, μπορεί να αρχίσουν να πίνουν μπύρες σε άλλα «καφενεία», εκτός της χώρας πιθανόν, όπου η ατμόσφαιρα είναι πολύ πιο φιλική και πιθανώς οι μπύρες να κοστίζουν λιγότερο!!!
Για όσους κατάλαβαν, δεν απαιτείται εξήγηση!
Για όσους ΔΕΝ κατάλαβαν, ΔΕΝ υπάρχει εξήγηση!

Υ.Σ. Αυτό το άρθρο, είναι παράφραση ενός ("Bar Stool Economics" ) που έγραψε ο David Kamerschen, Ph.D., Professor of Economics, University of Georgia.

Πηγή: http://kastorass.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Στο «κόκκινο» η ρύπανση στη Β. Ελλάδα...

«Κόκκινο» χτύπησαν το 2010 οι ρύποι στις περιοχές της Κοζάνης και της Φλώρινας που βρίσκονται κοντά στους σταθμούς της ΔΕΗ. Σε έξι από τους συνολικά 15 σταθμούς μέτρησης, που λειτουργεί το Κέντρο Περιβάλλοντος της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας και η ΔΕΗ, η μέση ετήσια τιμή των αιωρούμενων σωματιδίων ξεπέρασε τα ανώτατα επιτρεπτά όρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ σε δέκα από αυτούς παρατηρήθηκαν υπερβάσεις σε πολλαπλάσιες ημέρες από όσες είναι αποδεκτό.
Η αξιολόγηση των δεδομένων από τις μετρήσεις, την οποία έκανε το κέντρο, δείχνει ότι η πιο επιβαρημένη περιοχή είναι οι Ανάργυροι Φλώρινας, όπου η μέση ετήσια τιμή των αιωρούμενων σωματιδίων ήταν 54 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο αέρα, με την ανώτατη τιμή να είναι τα 40 μικρογραμμάρια. Στον ίδιο σταθμό, εξάλλου, για 152 ημέρες καταγράφηκαν υπερβάσεις της τιμής των 50 μικρογραμμαρίων, όταν με βάση τις ευρωπαϊκές οδηγίες η τιμή αυτή δε θα πρέπει να σημειώνεται για περισσότερες από 35 ημέρες. Η δεύτερη υψηλότερη μέση ετήσια τιμή καταγράφηκε στο οικισμό ΔΕΗ της Κοζάνης, ενώ η τρίτη στη Φλώρινα, όπου μάλιστα σημειώθηκαν και οι περισσότερες αριθμητικά ημερήσιες υπερβάσεις. Τη "μαύρη λίστα" συμπληρώνουν η Πτολεμαΐδα, το Καρυοχώρι και η Ακρινή Κοζάνης, ενώ αυξημένο ποσοστό υπερβάσεων είχαν επίσης η Πεντάβρυσος, η Ποντοκώμη, η Κοζάνη και η Μαυροπηγή του Νομού Κοζάνης.
Στα αξιοσημείωτα της μελέτης είναι ότι για συνολικά οχτώ ημέρες μέσα στο έτος παρουσιάστηκε σημαντική επιβάρυνση στην περιοχή λόγω μεταφοράς σκόνης από τη Βόρεια Αφρική. Μοναδικό ενθαρρυντικό στοιχείο είναι ότι οι συγκεντρώσεις τόσο του διοξειδίου του θείου, όσο και των οξειδίων του αζώτου ήταν αρκετά χαμηλές σε σχέση με τα ισχύοντα όρια, χωρίς μάλιστα να παρουσιαστεί καμία υπέρβαση.
Σύμφωνα με τον επιστημονικώς υπεύθυνο του έργου παρακολούθησης της ποιότητας του αέρα στο Κέντρο Περιβάλλοντος, Σταμάτη Ζώρα, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι υπάρχει πρόβλημα στην περιοχή. Ωστόσο, δεν μπορεί να υπάρξει εκτίμηση για το αν η κατάσταση επιδεινώθηκε σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, καθώς δεν υπήρξε πλήρης εικόνα για το 2009, λόγω αλλαγών στον εξοπλισμό του δικτύου της ΔΕΗ και έλλειψης δεδομένων από όλες τις περιοχές. Όσο για το 2011, σύμφωνα με τον κ. Ζώρα ξεκίνησε με κακούς οιωνούς, αφού από τις πρώτες κιόλας ημέρες παρατηρήθηκαν υπερβάσεις των ορίων.

Επιδημιολογική έρευνα
Το επόμενο βήμα είναι να αποτιμηθεί το μέγεθος των επιπτώσεων της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην υγεία του πληθυσμού. Ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη η επιδημιολογική μελέτη που ξεκίνησε τον περασμένο Μάρτιο στο Νομό Κοζάνης, σε συνεργασία της πρώην νομαρχίας και νυν Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας με την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μέχρι στιγμής έχει ολοκληρωθεί το στάδιο της συγκέντρωσης των πιστοποιητικών θανάτου για τον πληθυσμό της Κοζάνης και πλέον κωδικοποιούνται τα δεδομένα. Στη συνέχεια θα γίνουν οι διασταυρώσεις με τα δημοτολόγια, ώστε να προσδιοριστούν τα αίτια των θανάτων. Ταυτόχρονα, αναζητούνται στοιχεία και από τη Στατιστική Υπηρεσία, ενώ η πρώτη ασφαλής εξαγωγή συμπερασμάτων, που θα αφορά στους μικρότερους σε πληθυσμό δήμους, αναμένεται μέσα στους επόμενους τέσσερις με πέντε μήνες.

Πηγή: Εφημερίδα Τα Νέα - Φωτεινή Στεφανοπούλου

Διαβάστε περισσότερα...

Ερωτήσεις που (δεν) ζητούν απάντηση...

Έχετε δανείσει 100 ευρώ σε έναν με μισθό 100 ευρώ και 500 ευρώ σε
κάποιον με μισθό 1000 ευρώ. Ο πρώτος σας χρωστάει το 100% του μισθού
του,ενώ ο δεύτερος σας χρωστάει το 50% του μισθού του. Βάσει ποιας λογικής
θα κυνηγούσατε τον πρώτο που αδυνατεί να πληρώσει το χρέος του και θα
αφήνατε τον δεύτερο που ΜΠΟΡΕΙ να πληρώσει; Γιατί προσπαθείτε να
πάρετε τα 100 και όχι τα 500;
Αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει με το ΔΝΤ.
Είδα στο διαδίκτυο τον κατάλογο με τα χρέη όλων των χωρών της γης. Ενδεικτικά:
-Η Γερμανία με 5 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 155% του ΑΕΠ της.
-Η Γαλλία πάλι με 5 τρις έχει χρέος στο 188% του ΑΕΠ της.
-ΟΙ ΗΠΑ με 13 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 94% του ΑΕΠ της.
Οπότε είναι προφανές ότι δεν έχει τόση σημασία το μέγεθος του χρέους όσο το ποσοστό του επί του ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος.Μετά από μερικές ματιές στον πίνακα προκύπτουν κάποιες απορίες:

Ερώτηση 1. Πως γίνεται και ενώ το Λουξεμβούργο, η Αγγλία, η Ελβετία,το Βέλγιο, η Γαλλία, η Δανία και η Αυστρία έχουν ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ποσοστό χρέους από εμάς, αυτοί να ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ σώσιμο, αλλά αντίθετα έρχονται να σώσουν εμάς;

Ερώτηση 2. Πως γίνεται το Αφγανιστάν με περίπου μισόν αιώνα συνεχείς
πολέμους να έχει μόνο 23% του ΑΕΠ του χρέος, την στιγμή που ξέρουμε
ότι ένας πόλεμος μερικών ημερών μπορεί να " ξετινάξει" μία χώρα;

Ερώτηση 3. Πως γίνεται να χρωστάνε 29% το Κουβέιτ, 54% το Μπαχρέιν καιτα Αραβικά εμιράτα 56% την στιγμή που είναι παγκόσμιοι προμηθευτές πετρελαίου;

Ερώτηση 4. Πως γίνεται στην Ελβετία με 271% χρέος, μία απλή καθαρίστρια σε νοσοκομείο (περίπου το 2000) να πληρώνεται με 2000 ευρώ μισθό όσα έπαιρνε την ίδια στιγμή (στα βρώμικα καρβουνο-εργοστάσια της ΔΕΗ) ένας «υψηλόμισθος» τεχνικός, ανώτερης στάθμης εκπαίδευσης,ενταγμένος στα υπερ-βαρέα/ανθυγιεινά με 25 χρόνια προϋπηρεσία;

Ερώτηση 5. Πως γίνεται η Νορβηγία με 143% χρέος να μην έχει πρόβλημα και να μην χρειάζεται σώσιμο ή περικοπές;Ένα πραγματικό παράδειγμα από εκεί: Γνωστός μου μετακόμισε στην Νορβηγία πριν δύο χρόνια. Προσέξτε τώρα τι «έπαθε» εκεί:
α) Έπιασε δουλειά σε κουζίνα εστιατορίου σαν ανειδίκευτος και έπαιρνε 2.500 ευρώ τον μήνα μισθό!
β) Μετά τρεις μήνες στην δουλειά δήλωσε ότι ήταν «ψυχικά κουρασμένος» και του έδωσαν αμέσως άδεια 15 ημερών!
γ) Με τις επιστροφές φόρων (κάτι σαν το δικό μας δώρο) πήγε μαζί με την γυναίκα του στο Θιβέτ διακοπές.
δ) Τώρα είναι άνεργος (με την δικαιολογία ότι ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕ εκεί που δούλευε!) και για δύο χρόνια παίρνει 1700 ευρώ τον μήνα!

Ερώτηση 6. Γιατί οι παγκόσμιοι δανειστές δεν ανησυχούν μήπως χάσουν τα 13, 5 τρις που χρωστάνε οι ΗΠΑ, τα 2 τρις που χρωστάει το Λουξεμβούργο, τα 9 τρις που χρωστάει η Αγγλία (κλπ, κλπ) αλλά ανησυχούν για τα 500 δις που χρωστάμε εμείς;

Ερώτηση 7. Πως γίνεται και ολόκληρος ο πληθυσμός της γης χρωστάει το 98% των χρημάτων του;

Ερώτηση 8. Ποιοι έχουν τόσα πολλά ώστε να «αντέχουν» να δανείσουν τόσο
πολύ χρήμα;

Ερώτηση 9. Πού τα βρήκαν τόσα χρήματα;

Ερώτηση 10. Γιατί τα χρήματά τους δεν συμμετέχουν στο ΑΕΠ της χώρας τους;Τελικά μήπως τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η παγκόσμια οικονομία δεν είναι παρά μία τεράστια φούσκα, ενώ το χρήμα είναι ψεύτικο, τυπωμένο στα άδυτα των πολυεθνικών τραπεζών μόνο και μόνο για να επιτευχθεί ένας παγκόσμιος έλεγχος;

Ολόκληρος ο κατάλογος με τα χρέη παγκοσμίως βρίσκεται εδώ:
http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_external_debt

Πηγή: http://mesoxori-pilos.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Βιοκαύσιμα από φύκια...

Εδώ και χρόνια, επιστήμονες από το ινστιτούτο Θαλάσσιας Βιολογίας του πανεπιστημίου του Κιέλου ερευνούν τη δυνατότητα παραγωγής βιοκαυσίμων από φύκια. Μέχρι σήμερα η εναλλακτική αυτή μορφή ενέργειας στηρίζεται στις καλλιέργειες ηλίανθου και σιναπιού. Όπως επισημαίνει ο ειδικός επιστήμονας του ινστιτούτου για την Επεξεργασία των Δημητριακών, της Γερμανίας, Ότο Πουλτς, η παραγωγή φυκιών βρίσκεται ακόμα σε αρκετά πρώιμο στάδιο. «Στις μέρες μας παράγονται παγκοσμίως 10.000 τόνοι βιομάζας από φύκια» δήλωσε ο Πουλτς. Τονίζοντας ωστόσο ότι απαιτούνται εκατομμύρια τόνοι ετησίως, με συνέπεια να πρέπει να καλλιεργηθούν τεράστιες εκτάσεις με φύκια, όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα της εφημερίδας Real Νews.
Η αύξηση της καλλιέργειας φυκιών δεν θέτει σε κίνδυνο την ισορροπία του θαλάσσιου οικοσυστήματος. Παράλληλα λειτουργεί «προστατευτικά» ως προς την παραγωγή δημητριακών, με δεδομένο ότι για την Παρασκευή βιομάζας χρησιμοποιείται κυρίως ηλίανθος και σινάπι.

Πηγή: Εφημερίδα Real News

Διαβάστε περισσότερα...

Σύνολο δράσεων από το Φόρουμ Πολιτών στην Κοζάνη...

Το Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα σε συνεργασία με τους Δήμους Κοζάνης και Εορδαίας και την υποστήριξη του A CERT Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη, διοργανώνει Φόρουμ Πολιτών στις 21 και 22 Ιανουαρίου 2011 στην Κοζάνη και την Πτολεμαΐδα αντιστοίχως. Την εκδήλωση υποστηρίζει επίσης ο Ραδιοτηλεοπτικός Σταθμός Κεντροδυτικής Μακεδονίας West Channel.
Η δράση αυτή αποτελεί μία νέα πρωτοβουλία, της Γενικής Διεύθυνσης Επικοινωνίας του ΕΚ, με τίτλο: «Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην πόλη σας» και απευθύνεται στους πολίτες της περιφέρειας με στόχο την ανάπτυξη διαλόγου μαζί τους σχετικά με ζητήματα ευρωπαϊκών πολιτικών που αφορούν ιδιαίτερα την εκάστοτε περιοχή. Πρόκειται για ένα σύνολο δράσεων με τη συμμετοχή Ευρωβουλευτών καθώς και εκπροσώπων φορέων και οργανώσεων πολιτών, με στόχο τη συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων με τους πολίτες και τους εμπλεκόμενους φορείς, ώστε να ενημερωθούν για το νομοθετικό έργο και τις πολιτικές πρωτοβουλίες του ΕΚ σε τομείς ιδιαίτερου τοπικού και περιφερειακού ενδιαφέροντος.
Την Παρασκευή 21 Ιανουαρίου και ώρα 17:00, στην Κοβεδάρειο Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης, θα λάβει χώρα ανοιχτή συζήτηση, με ομιλητές ευρωβουλευτές, εκπροσώπους των περιφερειακών και δημοτικών αρχών, κοινωνικο-επαγγελματικών ενώσεων, εμπειρογνωμόνων και πανεπιστημιακών .
Το Σάββατο 22 Ιανουαρίου 2011, αντιπροσωπεία ευρωβουλευτών θα μεταβούν στην Πτολεμαΐδα για να πραγματοποιήσουν συναντήσεις και να ανταλλάξουν απόψεις με εκπροσώπους φορέων και ενώσεων που δραστηριοποιούνται στους τομείς της Απασχόλησης, της Υγείας και της προστασίας του Περιβάλλοντος. Στη συνέχεια, θα επισκεφθούν το Σταθμό της ΔΕΗ " Αγ. Δημήτριος", το λιγνιτωρυχείο " Νότιο Πεδίο" και τη Ζώνη Ενεργού Πολεοδομίας (ΖΕΠ).
Η εκδήλωση στην Κοζάνη της 21ης Ιανουαρίου θα είναι ανοιχτή στο κοινό.
Μετά το πέρας της εκδήλωσης παρέχεται η δυνατότητα έκδοσης βεβαίωσης παρακολούθησης για τους συμμετέχοντες οι οποίοι θα δηλώσουν τη συμμετοχή τους ηλεκτρονικά στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου: http://www.institute.a-cert.org//.

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης έχει ως εξής:

Πρόγραμμα - Φόρουμ Πολιτών

Πηγή: http://www.agronews.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Αναμένεται ενημέρωση του ΙΓΜΕ στην Περιφέρεια Δ.Μακεδονίας για το ρήγμα στη Μαυροπηγή...

Τις επόμενες μέρες θα στείλει το ΙΓΜΕ ενημέρωση στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας και συγκεκριμένα στην αντιπεριφέρεια Κοζάνης, σχετικά με το ρήγμα της Μαυροπηγής που εκδηλώθηκε το περασμένο καλοκαίρι.
«Οι επιστήμονες του ΙΓΜΕ πραγματοποιούν μετρήσεις με αποκλισιόμετρα στην περιοχή. Ωστόσο, δεν εξετάζουμε τα αίτια του φαινομένου καθώς δεν έχουμε αναλάβει σχετική μελέτη. Εκείνο που εξετάζουμε είναι η επικινδυνότητα του ρήγματος» εξήγησε ο προϊστάμενος της Διεύθυνσης Τεχνικής Γεωλογίας του ΙΓΜΕ Νίκος Νικολάου, με αφορμή τη δημοσιοποίηση έκθεσης επιστημόνων του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης που συσχετίζει το ρήγμα με την εξορυκτική δραστηριότητα της ΔΕΗ στη Μαυροπηγή.
Σύμφωνα με τον ίδιο, έχουν γίνει από το ΙΓΜΕ τρεις μετρήσεις ως τώρα στις οποίες διαπιστώθηκαν μικρές μετακινήσεις του υπεδάφους μέσα στον οικισμό, που όμως «αγγίζουν» τα όρια του στατιστικού σφάλματος. «Εφόσον έχουμε στα χέρια μας τα αποτελέσματα πέντε τουλάχιστον μετρήσεων θα είμαστε σε θέση να εκτιμήσουμε καλύτερα την επικινδυνότητα του φαινομένου. Αυτό θα γίνει περίπου στα τέλη Φεβρουαρίου ενώ ενδέχεται από τις μετακινήσεις να προκύψουν ενδείξεις και για τα αίτια» πρόσθεσε χαρακτηριστικά.

Πηγή: www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Ο δρόμος απορρέει κάτω από κάθε μας βήμα...

Διαβάστε περισσότερα...

Αλλάζει ότι τον ενοχλεί...

Στη ζωή του έχει μάθει, λέει, να αλλάζει ό,τι τον ενοχλεί. Ο σημαιοφόρος με νωτιαία μυϊκή ατροφία από το Κορωπί Στέλιος Κυμπουρόπουλος είναι σήμερα ένας 25χρονος ειδικευόμενος γιατρός σε αναπηρικό καροτσάκι. Ως φοιτητής Ιατρικής διεκδίκησε και πέτυχε 9 παρεμβάσεις στα κτίρια της σχολής του.
Ως ειδικευμενος θέλει να αλλάξει τις συνθήκες πρόσβασης γιατρών με αναπηρία στα ελληνικά νοσοκομεία, αρχίζοντας από τη δική του βάρδια.
«Ο,τι ζητούσα, το ζητούσα πάντα επίμονα. Ελεγα: “Θέλω ράμπα,θέλω αναβατόριο, χρειάζεται να επισκευαστεί το ασανσέρ”. Τα πολλά θέλω έφεραν αποτέλεσμα», αναφέρει γελώντας ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος. Από το 1999, όταν η ιστορίατου έγινε γνωστή, ο Στέλιος δεν σταμάτησε να διεκδικεί τα δικαιώματά του στην ισοτιμία. Το 2004, όταν ως πρωτοετής φοιτητής συνειδητοποίησε πως δεν είχε πρόσβαση στο ανατομείο της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, που βρισκόταν σε όροφο χωρίς ασανσέρ, αποφάσισε να διαμαρτυρηθεί. Απαίτησε προσωπικά ραντεβού με τους υπευθύνους της τεχνικής υπηρεσίας του πανεπιστημίου και τον πρόεδρο της σχολής. Μέχρι και φέτος συνέβαλε στη πραγματοποίηση 9 παρεμβάσεων στις υποδομές των κτιρίων της σχολής του.
Μιλά ήρεμα και χαμογελά συχνά ανάμεσα στις παύσεις των φράσεών του. Θεωρεί ότι προσβάλλεται όταν τα ΜΜΕ τον αντιμετωπίζουν μόνο ως παιδί ή ήρωα της ζωής. Πρόσφατα, το συζητούσε ανοιχτά με φίλους του μέσω facebook. Είχε γράψει: «Είμαι 25 χρονών και είμαι άντρας, κάθοµαι - δεν κάθομαι σε αναπηρικό αµαξίδιο». Η αναπηρία δεν είναι ούτε είδηση, ούτε ευχή, ούτε κατάρα, λέει στα «ΝΕΑ» και συμπληρώνει: «Είναι μια συνθήκη όπου ο άνθρωπος που την έχει πρέπει να πορευτεί με αυτήν. Οι συμπολίτες μας πρέπει να καταλάβουν ότι υπάρχουμε, πονάμε, ονειρευόμαστε, ταξιδεύουμε και ερωτευόμαστε όπως όλοι».
Το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, λέειο Στέλιος, είναι σήμερα το μόνο ελληνικό πανεπιστήμιο που διαθέτει υπηρεσίες προσβασιμότητας για φοιτητές με αναπηρία.
«Η Μονάδα Προσβασιμότητας Φοιτητών με Αναπηρία ιδρύθηκε και λειτουργεί από το 2006, έχοντας εξυπηρετήσει 420 εγγεγραμμένους φοιτητές», αναφέρει στα «ΝΕΑ» ο αναπληρωτής καθηγητής στον Τομέα Επικοινωνιών και Επεξεργασίας Σήματος και υπεύθυνος της Μονάδας Γιώργος Κουρουπέτρογλου.
Ο ίδιος μεσολάβησε ώστε ο Στέλιος να προμηθευτεί δωρεάν τον απαραίτητο εξοπλισμό που του επιτρέπει – μέσω ενός συστήματος υπέρυθρων ακτινών – να γράφει στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του, να διαβάζει πανεπιστημιακά συγγράμματα και να σερφάρει στο ∆ιαδίκτυο με ανεπαίσθητες κινήσεις των ματιών και του κεφαλιού του.
Το νοσοκομείο στο οποίο κάνει την ειδικότητά του είναι αρκετά προσβάσιμο γιατον Στέλιο.
Ωστόσο, ο ίδιος δεν νιώθει τον εαυτό του ενεργό κομμάτι του προσωπικού, εφόσον δεν μπορεί να πραγματοποιήσει τις αναγκαίες διαδικασίες καθημερινής εξέτασης ασθενών. Το ωράριό του αρχίζει στις 8.30 το πρωί και κανονικά τελειώνει στη 1.30 το μεσημέρι. Οπως λέει ο ίδιος όμως, τα καθήκοντα ολοκληρώνονται λίγα λεπτά μετά τις 11.30, όταν δηλαδή τελειώνει η πρωινή ενημέρωση του διευθυντή της Παθολογικής Κλινικής για την εξέλιξη των περιστατικών της ημέρας.
Οι γονείς του τον μεταφέρουν καθημερινά στονοσοκοµείο. Το πρωινό ξύπνημα δεν διαφέρει από όσα έκαναν κατά τη διάρκεια των σπουδών τουστην Ιατρική, λέει στα «ΝΕΑ» η 61χρονη μητέρα του Μιρέλλα Κυμπουροπούλου. «Στο Γουδή, ο πατέρας του και εγώ καθόμασταν μέσα στο αυτοκίνητο μέχρι ο Στέλιος να τελειώσει τα μαθήµατα. Τον χειμώνα συχνά κλεινόμασταν στο αυτοκίνητο και μας έπαιρνε ο ύπνος με το καλοριφέρ ανοικτό».

«Θέλω να προσφέρω»
«Νιώθω ότ ιπληρώνομαι χωρίς να μπορώ να προσφέρω. Είμαι αμέτοχος, όχι επειδή δεν θέλω αλλά επειδή δεν μπορώ», λέει. Από την αρχή της πρακτικής του άσκησης, ο Στέλιος είχε ζητήσει να του παρέχουν τη βοήθεια κάποιας νοσηλεύτριας, που θα πραγματοποιεί εξετάσεις κάτω από τις δικές του οδηγίες και θα κάνει τις αιμοληψίες. Εφόσον όμως δεν υπάρχει νομικό πλαίσιο που να προβλέπει κάτι τέτοιο, ο ίδιος λέει πως θα δώσει λύση στο πρόβλημα, έστω και ιδιωτικά.
Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησε τον περασμένο ∆εκέμβριο η Επιστημονική Εταιρεία Φοιτητών Ιατρικής Ελλάδος σε δείγμα 100 φοιτητών, 4 στους 10 θα συνεργάζονταν για μια πανεπιστηµιακή εργασία με κάποιο άτομο με αναπηρία, ενώ το 47% θα εμπιστευόταν πλήρως τη θεραπεία του σε κάποιον ιατρό με αναπηρία.
Τον περασμενο Σεπτέμβριο, ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος και οι γονείς του επισκέφτηκαν το ινστιτούτο της σουηδικής μη κυβερνητικής οργάνωσης Stil, για την ανεξάρτητη διαβίωση ανθρώπων με αναπηρία. Μαζί τους ταξίδεψε και ο σκηνοθέτης Γιάννης Κασπίρης, ο οποίος έχοντας παρακολουθήσει από κοντά τη ζωή του Στέλιου για περισσότερους από 12 μήνες, ετοιμάζει ντοκιμαντέρ το οποίο θα προβληθεί στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης τον Μάρτιο.
Ο Στέλιος λέει πως επιθυμεί μια ζωή ανεξαρτησίας. «Η Στοκχόλμη είναι παράδεισος: τεράστια πεζοδρόμια και εξαιρετικό ακαδημαϊκό σύστημα. Το κυριότερο είναι πως το κράτος σού παρέχει βοηθούς για να μπορείς να μένεις μόνος σου. Εκεί ο ίδιος θα μπορούσα να είμαι 100% λειτουργικός». Παρ’ όλα αυτά δεν σκέφτεται να εγκαταλείψει την Ελλάδα. Στο μέλλον, σκέφτεται να ανοίξει δικό του ψυχιατρικό ιατρείο. «Η αναπηρία δεν είναι ιδιότητα, είναι χαρακτηριστικό.
Πώς λέμε κάποιος είναι ψηλός ή κοντός, ξανθός ή μελαχρινός;», λέει και τη θεωρεί κομμάτι του εαυτού του. Οσα έχει διεκδικήσει και πετύχει, συμπληρώνει, τα έχει κάνει για να διευκολύνει πρώτα τη δική του ζωή.

«Η αναπηρία δεν είναι ιδιότητα, είναι χαρακτηριστικό»

Πηγή: Εφημερίδα Τα Νέα

Διαβάστε περισσότερα...

Δημοπρατήθηκε περιβαλλοντικό έργο ΣΔΙΤ για υλοποίηση ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης απορριμμάτων στη Δυτική Μακεδονία...

Μέσα στους επόμενους 6-8 μήνες θα έχει γίνει η αναδοχή του πρώτου περιβαλλοντικού έργου Σύμπραξης Δημοσίου Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης απορριμμάτων στην περιφέρεια της Δυτικής Μακεδονίας. Τη δημοπράτηση της πρώτης φάσης του σχετικού διαγωνισμού γνωστοποίησε το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής.
Αντικείμενο του έργου, που θα κατασκευαστεί στην περιοχή της Κοζάνης, σε χώρο που έχει παραχωρήσει η ΔΕΗ (πρόκειται για ληγμένα λιγνιτωρυχεία), είναι η κατασκευή Μονάδας Αποβλήτων χωρητικότητας 120.000 τόνων. Η μονάδα θα περιλαμβάνει :

-εγκατάσταση μηχανικής ανακύκλωσης,
-εγκατάσταση βιολογικής επεξεργασίας (αναερόβιας χώνευσης, κομποστοποίηση ή άλλη περιβαλλοντικά συμβατή βιολογική επεξεργασία) του χώρου Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων,
-λειτουργία και συντήρηση των εγκαταστάσεων του δικτύου της Μονάδας, το οποίο θα αποτελείται από 9 υφιστάμενους Σταθμούς Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων και έναν που θα κατασκευαστεί από τον Ανάδοχο,
-ενεργειακή αξιοποίηση από τον ανάδοχο των υλικών.

Ο εκτιμώμενος προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται σε 116,4 εκατ. ευρώ, ενώ φορέας υλοποίησης είναι η Ανώνυμη Εταιρεία Διαχείρισης Απορριμμάτων Δυτικής Μακεδονίας (ΔΙΑΔΥΜΑ ΑΕ).
Ο ιδιώτης ανάδοχος θα αναλάβει, στο πλαίσιο του έργου, την χρηματοδότηση, μελέτη, κατασκευή, συντήρηση και λειτουργία των υποδομών του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης απορριμμάτων για 27 έτη. Ο ανάδοχος θα λαμβάνει πληρωμές μόνο μετά την παράδοση του έργου σε λειτουργία και οι τυχόν υπερβάσεις κόστους αλλά και ζημιών θα επιβαρύνουν τον ιδιώτη και όχι το Δημόσιο. Επιπλέον, το Δημόσιο θα κατέχει τον εποπτικό ρόλο σε ότι αφορά την απόδοση του αναδόχου αλλά και στη λειτουργία.
Εάν δεν ικανοποιηθούν οι προϋποθέσεις του έργου, το Δημόσιο δεν θα πληρώσει τον ανάδοχο.
Στην ανακοίνωση του ΥΠΕΚΑ, σημειώνεται ότι η κατασκευή των υποδομών που προβλέπονται στο έργο αυτό θα γίνει με ιδιωτική χρηματοδότηση.
Το συγκεκριμένο έργο, εκτιμά το Υπουργείο Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, θα δώσει λύση σε όλα τα επίπεδα διαχείρισης των απορριμμάτων της περιοχής που εξυπηρετεί, ενώ παράλληλα εξασφαλίζει στους πολίτες υψηλού επιπέδου παροχής υπηρεσιών διαχείρισης απορριμμάτων. Μάλιστα, αποτελεί κοινή πρακτική σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη διαχείριση των στερεών αποβλήτων, με ιδιαίτερα θετικά αποτελέσματα.
Στόχος του πρώτου έργου διαχείρισης απορριμμάτων στη Δυτική Μακεδονία είναι να αποτελέσει πρότυπο για την εφαρμογή και σε άλλες περιοχές της χώρας.
Σε ότι αφορά την διαδικασία αναδοχής του έργου, προκηρύσσεται με κλειστή διαδικασία δύο φάσεων, η οποία, βασίζεται στον αντικειμενικό και διαφανή τρόπο αξιολόγησης τόσο στη φάση της προεπιλογής, όσο και στη φάση υποβολής των δεσμευτικών προσφορών.
Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση του Υπουργείου, με το έργο αυτό αναδεικνύεται η σύμπραξη δημοσίου -ιδιωτικού τομέα σε σημαντικό πυλώνα ανάπτυξης.

Πηγή: Express.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Με την εξορυκτική δραστηριότητα της ΔΕΗ στο ορυχείο της Μαυροπηγής συσχετίζει το ρήγμα που παρουσιάστηκε στην περιοχή...

Πηγή: http://www.eordaia.org/

Διαβάστε περισσότερα...

Η στρατηγική της χειραγώγησης και ο βαθύς ύπνος των χειραγωγημένων...

Ο Αμερικανός γλωσσολόγος Νόαμ Τσόμσκυ συνέταξε μία λίστα με τις 10 στρατηγικές χειραγώγησης από τα ΜΜΕ.

1. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ
Το θεμελιώδες στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου είναι η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής που έγκειται στην εκτροπή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και τις αποφασισμένες από τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ αλλαγές μέσω της τεχνικής του κατακλυσμού συνεχόμενων αντιπερισπασμών και ασήμαντων πληροφοριών. Η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής είναι επίσης απαραίτητη για να μην επιτρέψει στο κοινό να ενδιαφερθεί για απαραίτητες γνώσεις στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής. «Διατηρήστε την προσοχή του κοινού αποσπασμένη, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμάλωτη θεμάτων που δεν έχουν καμία σημασία. Διατηρήστε το κοινό απασχολημένο, τόσο πολύ ώστε να μην έχει καθόλου χρόνο για να σκεφτεί – πίσω στο αγρόκτημα, όπως τα υπόλοιπα ζώα» (απόσπασμα από το κείμενο: Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

2. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΛΥΣΕΩΝ
Αυτή η μέθοδος καλείται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Δημιουργείται ένα πρόβλημα, μια προβλεφθείσα «κατάσταση» για να υπάρξει μια κάποια αντίδραση από τον κόσμο, με σκοπό αυτός ο ίδιος να ορίσει τα μέτρα που η εξουσία θέλει να τον κάνει να δεχτεί. Για παράδειγμα: Αφήνεται να ξεδιπλωθεί και να ενταθεί η αστική βία ή οργανώνονται αιματηρές επιθέσεις που αποσκοπούν στο να απαιτήσει ο κόσμος νόμους ασφαλείας και πολιτικές εις βάρος της ελευθερίας. Ή ακόμα: Δημιουργούν μία οικονομική κρίση ώστε να γίνει αποδεκτή ως αναγκαίο κακό η υποχώρηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών.

3. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΑΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
Για να γίνουν αποδεκτά τα διάφορα απαράδεκτα μέτρα, αρκεί η σταδιακή εφαρμογή τους, λίγο λίγο, επί συναπτά έτη. Κατά αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν τις δεκαετίες του ΄80 και ΄90 οι δραστικά νέες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός): ανύπαρκτο κράτος, ιδιωτικοποιήσεις, ανασφάλεια, ελαστικότητα, μαζική ανεργία, μισθοί που δεν εξασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα, τόσες αλλαγές που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση αν είχαν εφαρμοστεί μονομιάς.

4. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗΣ
Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσουν ως «επώδυνη και αναγκαία», εξασφαλίζοντας τη συγκατάβαση του λαού τη δεδομένη χρονική στιγμή και εφαρμόζοντάς τη στο μέλλον. Είναι πιο εύκολο να γίνει αποδεκτή μια μελλοντική θυσία απ’ ό,τι μία άμεση. Κατά πρώτον επειδή η προσπάθεια δεν καταβάλλεται άμεσα και κατά δεύτερον επειδή το κοινό, η μάζα, πάντα έχει την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «τα πράγματα θα φτιάξουν στο μέλλον» και ότι οι απαιτούμενες θυσίες θα αποφευχθούν. Αυτό δίνει περισσότερο χρόνο στο κοινό να συνηθίσει στην ιδέα των αλλαγών και να τις αποδεχτεί με παραίτηση όταν φτάσει το πλήρωμα του χρόνου.

5. ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ ΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ
Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν λόγο, επιχειρήματα, προσωπικότητες και τόνο της φωνής, όλα ιδιαίτερα παιδικά, πολλές φορές στα όρια της αδυναμίας, σαν ο θεατής να ήταν μικρό παιδάκι ή διανοητικά υστερημένος.Όσο περισσότερο θέλουν να εξαπατήσουν το θεατή τόσο πιο πολύ υιοθετούν έναν παιδικό τόνο. Γιατί; «Αν κάποιος απευθύνεται σε ένα άτομο σαν αυτό να ήταν 12 χρονών ή και μικρότερο, αυτό λόγω της υποβολής είναι πολύ πιθανό να τείνει σε μια απάντηση ή αντίδραση απογυμνωμένη από κάθε κριτική σκέψη, όπως αυτή ενός μικρού παιδιού» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

6. ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ
Η χρήση του συναισθήματος είναι μια κλασική τεχνική προκειμένου να επιτευχθεί βραχυκύκλωμα στη λογική ανάλυση και στην κριτική σκέψη των ατόμων. Από την άλλη, η χρήση των συναισθημάτων ανοίγει την πόρτα για την πρόσβαση στο ασυνείδητο και την εμφύτευση ιδεών, επιθυμιών, φόβων, καταναγκασμών ή την προτροπή για ορισμένες συμπεριφορές.

7. Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ
Κάντε το κοινό να είναι ανήμπορο να κατανοήσει τις μεθόδους και τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο και τη σκλαβιά του… «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που δίνεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι η φτωχότερη και μετριότερη δυνατή, έτσι ώστε το χάσμα της άγνοιας μεταξύ των κατώτερων και των ανώτερων κοινωνικών τάξεων να είναι και να παραμένει αδύνατον να γεφυρωθεί» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

8. ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ
Προωθήστε στο κοινό την ιδέα ότι είναι της μόδας να είσαι ηλίθιος, χυδαίος και αμόρφωτος…

9. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΝΟΧΗΣ
Κάντε τα άτομα να πιστέψουν ότι αυτά και μόνον αυτά είναι ένοχα για την κακοτυχία τους, εξαιτίας της ανεπάρκειας της νοημοσύνης τους, των ικανοτήτων ή των προσπαθειών τους.Έτσι, τα άτομα αντί να εξεγείρονται ενάντια στο οικονομικό σύστημα, υποτιμούν τους εαυτούς τους και νιώθουν ενοχές, κάτι που δημιουργεί μια γενικευμένη κατάσταση κατάθλιψης, της οποίας απόρροια είναι η αναστολή της δράσης… Και χωρίς δράση, δεν υπάρχει επανάσταση.

10. ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ’ Ο,ΤΙ ΑΥΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ
Κατά τα τελευταία 50 χρόνια, η ταχεία πρόοδος της επιστήμης έχει δημιουργήσει ένα αυξανόμενο κενό μεταξύ των γνώσεων του κοινού και εκείνων που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι κυρίαρχες ελίτ. Χάρη στη βιολογία, στη νευροβιολογία και στην εφαρμοσμένη ψυχολογία, το σύστημα έχει επιτύχει μια εξελιγμένη κατανόηση των ανθρώπων, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Το σύστημα έχει καταφέρει να γνωρίζει καλύτερα τον «μέσο άνθρωπο» απ’ ό,τι αυτός γνωρίζει τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το σύστημα ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο και μεγάλη εξουσία πάνω στα άτομα, μεγαλύτερη από αυτήν που τα ίδια ασκούν στους εαυτούς του

Πηγή: http://invest-hellas.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα...

«Αγανακτήστε!» για να αλλάξει η κοινωνία...

Η ολιγοσέλιδη μπροσούρα ενός 93χρονου πρώην διπλωμάτη σπάει ρεκόρ πωλήσεων στη Γαλλία στήνοντας στον τοίχο το χρήμα, τις αγορές και τον εγωισμό
Σελίδες; 32. Τιμή; 3 ευρώ. Μέσος χρόνος ανάγνωσης;Ενα τέταρτο της ώρας.Λογοτεχνικές προθέσεις; Καμία.Πρωτότυπο μήνυμα;Ουδέν.Συγγραφέας;Ενας σχεδόν άγνωστος συνταξιούχος διπλωμάτης,πρώην αντιστασιακός, ετών 93. Εκδοτική καταστροφή; Το ακριβώς αντίθετο. Το «Ιndignez-vous!» («Αγανακτήστε!») του Στεφάν Εσέλ είναι αυτή τη στιγμή πρώτο, και μάλιστα με απόσταση,στη λίστα των μπεστ σέλερ στη Γαλλία, σπάζοντας όλα τα ρεκόρ πωλήσεων μέσα στις γιορτές. Το βιβλιαράκι ζητεί από τους Γάλλους, και απ΄ όλους τους άλλους, να εξεγερθούν και να υπερασπιστούν δυναμικά τις «κοινωνικές αξίες της σύγχρονης δημοκρατίας». Να απορρίψουν την «εγωιστική» δύναμη του χρήματος.Να πουν «όχι» στην παντοδυναμία των αγορών.Να αγανακτήσουν,για να αλλάξει επιτέλους η κοινωνία.
«Κάνω αυτή τη δουλειά 40 χρόνια και δεν έχω ξαναδεί τέτοιο πράγμα. Είναι τρελό. Στις 24 Δεκεμβρίουκάποιοι πελάτες αγόραζαν δέκα-δέκα τα βιβλία για να τα κάνουν δώρο. Πίστευα ότι μετά τα Χριστούγεννα τα πράγματα θα ηρεμούσαν, αλλά όχι, πουλάμε ακόμη 400 βιβλία την ημέρα!» λέει ο Ζαν-Μαρί Σεβέστρ, ιδιοκτήτης του «Sauramps», του μεγαλύτερου βιβλιοπωλείου στο Μονπελιέ, στη Νότια Γαλλία.
Στο Παρίσι, το «Ιndignez-vous!» πούλησε 80.000 αντίτυπα μόνο τον Δεκέμβριο. Σε όλη τη Γαλλία το έχουν αγοράσει 600.000 αναγνώστες από τον περασμένο Οκτώβριο, όταν κυκλοφόρησε από έναν μικρό, αριστερό εκδοτικό οίκο, τον Ιndigene, με γραφεία σε μια σοφίτα στο Μονπελιέ. Και όμως, το προσκλητήριο του Στεφάν Εσέλ για την «ειρηνική εξέγερση» της κοινωνίας σκαρφάλωσε στην κορυφή των μπεστ σέλερ, πουλώντας οκτώ φορές περισσότερο από το δεύτερο βιβλίο στη λίστα, το τελευταίο μυθιστόρημα του «πολύ» Μισέλ Ουελμπέκ, που τιμήθηκε με το βραβείο Γκονκούρ.
Εξοργιστείτε! Εξεγερθείτε! Αγανακτήστε! Με αυτή την πολιτική πρόσκληση στα όπλα, ο Εσέλ έγινε από τη μία ημέρα στην άλλη προφήτης για τη γαλλική Αριστερά. «Στο Σοσιαλιστικό Κόμμα τον λατρεύουν. Πιστεύουν ότι καλώντας τον κόσμο να υψώσει φωνή και ανάστημα κατακεραυνώνει τις κοινωνικές ανισότητες της εποχής του Νικολά Σαρκοζί » λέει στο «Βήμα» ο Αντουάν ντε Μπιέβρ, πολιτικός συντάκτης στην «Journal du Dimanche».
Ο Στεφάν Εσέλ γράφει όντως ότι οραματίζεται «μια κοινωνία για την οποία θα είμαστε και πάλι υπερήφανοι, όπου δεν θα θίγονται οι συντάξεις, οι κατακτήσεις της κοινωνικής ασφάλισης, και όπου τα ΜΜΕ θα είναι στην υπηρεσία των αδυνάτων». Οπως αντιστάθηκε ο ίδιος στον ναζισμό τη δεκαετία του 1940, έτσι και η νεολαία σήμερα «θα πρέπει να εξεγερθεί κατά της συνενοχής ανάμεσα στους πολιτικούς και στις οικονομικές δυνάμεις και να υπερασπιστεί τα δημοκρατικά δικαιώματα που κατακτήσαμε με τόσο σκληρούς αγώνες επί δύο αιώνες» λέει.
Και καταλήγει ρίχνοντας στο πυρ το εξώτερον τη διαπλοκή: «Εχουν το θράσος να ισχυρίζονται ότι το κράτος δεν έχει πλέ ον χρήματα για να στηρίζει τους πολίτες του. Αλλά πώς γίνεται να μην έχουμε χρήματα... όταν η παραγωγή του πλούτου έχει αυξηθεί τερατωδώς μετά την απελευθέρωση (σ.σ. της Γαλλίας), σε μια εποχή που ολόκληρη η Ευρώπη είχε καταστραφεί από τον πόλεμο; Η μόνη εξήγηση είναι ότι η δύναμη του χρήματος... δεν ήταν ποτέ τόσο μεγάλη ή τόσο αυθάδης ή τόσο εγωιστική και ότι οι υπηρέτες του βρίσκονται στα πιο υψηλά κλιμάκια της πολιτικής εξουσίας».

Η ΕΚΔΟΤΡΙΑ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΟ «ΒΗΜΑ»

«Σαν την έκκληση του Ντε Γκωλ για αντίσταση το 1940»
«Μείναμε και εμείς άφωνοι με την επιτυχία» δηλώνει στο «Βήμα» η εκδότρια του βιβλίου Σιλβί Κροσμάν «Δεν το περιμέναμε με τίποτε.Εχουμε συνηθίσει σε ένα τιράζ λίγων εκατοντάδων και τώρα ξαφνικά πουλάμε εκατοντάδες χιλιάδες αντίτυπα.Μόλις βάλαμε μπροστά τη δεύτερη έκδοση,άλλες 200.000 βιβλία» μας λέει η εκδότρια του «Ιndignez-vous!» Σιλβί Κροσμάν, πρώην δημοσιογράφος του «Μonde».
«Εκ των υστέρων μπορώ να καταλάβω γιατί ένα τέτοιο βιβλιαράκι έγινε μπεστ σέλερ. Ο Στεφάν κατάφερε, με πολύ λίγα λόγια, να δώσει φωνή στην αγανάκτηση της γαλλικής κοινωνίας, σε αυτή την εποχή της κοινωνικής ανισότητας, της τυραννίας των αγορών, των μπόνους των τραπεζιτών και του τέλους του κράτους πρόνοιας, όπως το ξέραμε μετά τον πόλεμο» λέει.
Και εξηγεί: «Βλέπω το βιβλίο ως μια νέα, επικαιροποιημένη, εκδοχή της έκκλησης για αντίσταση που απηύθυνε ο Ντε Γκωλ στην ιστορική ομιλία του από το Λονδίνο, τον Ιούνιο του 1940.
Είναι μια κραυγή για δράση στην εποχή της πολιτικής σύγχυσης και της οικονομικής κρίσης από έναν αγωνιστή της Αριστεράς, που δεν ήταν ποτέ διανοούμενος της πολυθρόνας».

Πηγή: Εφημερίδα Το Βήμα -ΕΙΡΗΝΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ

Διαβάστε περισσότερα...

Έρευνα επί του φαινομένου που προκαλεί το ρήγμα στη Μαυροπηγή και την ευρύτερη περιοχή από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης...

Πρόδρομη έκθεση

Διαβάστε περισσότερα...

Εσωτερική ατζέντα...

Esoteric Agenda 2009 (ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ) from energos politis on Vimeo.

Διαβάστε περισσότερα...

Όχι διόδια

Διαβάστε περισσότερα...

Τι θα έκανες αν μίκραινε το σπίτι σου;

Η παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας και το λιώσιμο των πάγων ακούγονται στους περισσότερους σαν «μακρινά» προβλήματα που δεν μας αφορούν.
Το μόνο που μας απασχολεί είναι η «βολή» μας, το «σπιτάκι» μας.
Τι θα έκανες όμως αν μίκραινε το σπίτι σου;

Διαβάστε περισσότερα...

Η πρόταση του ΚΕ.Π.ΚΑ για τον Τοπικό Πόρο Ανάπτυξης...

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΕ.Π.ΚΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΠΙΚΟ ΠΟΡΟ
ΠΡΟΤΑΣΗ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ (Ε.Α.Π.) 2012-2016, ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΣ
(«ΤΟΠΙΚΟΣ ΠΟΡΟΣ ΒΙΩΣΙΜΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ»)

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2010 – ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2011

Το Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών (ΚΕ.Π.ΚΑ.) Νομού Κοζάνης, συνεπές με τους καταστατικούς του στόχους, αποφάσισε να συμμετάσχει στη δημόσια διαβούλευση αναφορικά με το Ε.Α.Π. 2012-2016 και τον ‘τοπικό πόρο βιώσιμης ανάπτυξης’, καταθέτοντας την παρούσα πρόταση:

Α. ΓΕΝΙΚΑ – ΟΡΙΣΜΟΣ ΒΙΩΣΙΜΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
Κοινή συνισταμένη των έως σήμερα τοποθετήσεων για το θέμα αποτελεί η άποψη ότι η έως τώρα διάθεση του Πόρου Βιώσιμης Ανάπτυξης δεν ήταν η καλύτερη δυνατή.
Με το παρόν δεν κατατίθεται μία ολοκληρωμένη πρόταση, αλλά μία προσέγγιση και ένας ορισμός του όρου «Βιώσιμη Ανάπτυξη». Τούτο δεν στερείται καθόλου πρακτικής σημασίας: εάν όλοι οι εμπλεκόμενοι είναι σύμφωνοι στο τι τελικά είναι η «Βιώσιμη» ή «Αειφόρος» ανάπτυξη, τότε απλοποιείται η διαχείριση του Πόρου, εφόσον όλες οι σχετικές προτάσεις θα κινούνται σε έναν συγκεκριμένο χώρο.
Καταρχήν από το γράμμα και το πνεύμα του ν. 2446/1996 (άρθρο 20), με τον οποίο καθιερώθηκε ο Τοπικός Πόρος Βιώσιμης Ανάπτυξης, συνάγεται ότι ο Τοπικός Πόρος πρέπει να αποβλέπει στην Βιώσιμη, Αειφόρο Ανάπτυξη. Αναφέρει το άρθρο 20: «Τα κονδύλια που θα προκύψουν από την επιβολή του παραπάνω τέλους (0,4% επί του κύκλου εργασιών της ΔΕΗ) θα χρησιμοποιηθούν για τη χρηματοδότηση συγκεκριμένων έργων υποδομής, ανάπτυξης και προστασίας περιβάλλοντος των Νομών Φλώρινας, Κοζάνης και Αρκαδίας». Το τρίπτυχο υποδομή-ανάπτυξη-περιβάλλον παραπέμπει με κλειστά μάτια στην έννοια της βιώσιμης, αειφόρου αναπτύξεως.
Αλλά και από τον σκοπό του νόμου καταλήγουμε στο ίδιο συμπέρασμα. Συγκεκριμένα, η υπερεντατική εκμετάλλευση του λιγνίτη της περιοχής από τη ΔΕΗ συνιστά ουσιαστικά απομύζηση του φυσικού της πλούτου και εξάντληση των τοπικών φυσικών αποθεμάτων μέσα σε 70-100 χρόνια από την έναρξη της λειτουργίας της ΔΕΗ στην περιοχή, με παράλληλη επιβάρυνση του περιβάλλοντος και υποβάθμιση του τοπικού τοπίου της περιοχής μας.
‘Τοπικός Πόρος Ανάπτυξης’ =Βιώσιμη Ανάπτυξη, λοιπόν. Τι όμως είναι η Βιώσιμη, Αειφόρος Ανάπτυξη; Τι ακριβώς σημαίνει, πώς προέκυψε και ποια η σημερινή της θέση;
Τον αρχικό ορισμό της αειφόρου ανάπτυξης τον έδωσε ο -πρόσφατα αποθανών- φιλόσοφος John Rawls στο μνημειώδες έργο του Μια Θεωρία της Δικαιοσύνης (1972). Ο Rawls θεώρησε ότι οι μελλοντικές γενιές αδικούνται από τις πολιτικοοικονομικές επιλογές των προηγούμενων γενιών, καθόσον ούτε τις επιθυμίες τους μπορούν να αρθρώσουν ούτε και μπορούν να διαπραγματευτούν με τις σημερινές γενιές.
Ο Rawls ισχυρίστηκε ότι ένας τρόπος για να συναγάγουμε γενικές αρχές δικαιοσύνης είναι να τοποθετήσουμε, υποθετικά, κάθε άτομο σε μία θέση πίσω από ένα ‘πέπλο άγνοιας’. Το πέπλο αυτό άγνοιας θα τους εμπόδιζε να γνωρίζουν την τελική τους θέση στην κοινωνία, εάν δηλ. ανήκουν σε προηγούμενη ή επόμενη γενιά. Πίσω, λοιπόν, από αυτό το πέπλο, οι άνθρωποι θα αποφάσιζαν τους κανόνες διακυβέρνησης της κοινωνίας που θα ήθελαν, μετά δε από την απόφαση αυτή θα υποχρεώνονταν να ζήσουν στην κοινωνία αυτή.
Η προσέγγιση αυτή θα σήμαινε μια υποθετική συνάντηση όλων των μελών των σημερινών και μελλοντικών γενιών ώστε να αποφασίσουν σχετικά με τους κανόνες για την κατανομή των πόρων μεταξύ των γενιών. Και επειδή τα μέλη, στο υποθετικό πάντα παράδειγμα του Rawls, δεν είναι δυνατό, λόγω του πέπλου άγνοιας, να γνωρίζουν τη γενιά στην οποία τελικά θα ανήκουν, δεν θα είναι ούτε υπερβολικά εκμεταλλευτές (μήπως και αποτελέσουν μέλη μεταγενέστερης γενιάς) ούτε όμως και υπερβολικά συντηρητικοί (μήπως και αποτελέσουν μέλη προγενέστερης γενιάς). Με τον τρόπο αυτό θα προέκυπτε το κριτήριο βιωσιμότητας ή αειφορίας, το οποίο υποδηλώνει ότι οι μελλοντικές γενιές δεν πρέπει να αφεθούν σε χειρότερη θέση απ’ ό,τι οι σημερινές. Κατανομές που φτωχαίνουν τις μελλοντικές γενιές προκειμένου να πλουτίσουν τις τωρινές είναι, σύμφωνα με το κριτήριο αυτό, κατάφωρα άδικες.
Ουσιαστικά, το κριτήριο της αειφορίας υπονοεί ότι οι προηγούμενες γενιές έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν τους φυσικούς πόρους –και να τους στερούν έτσι από τις επόμενες γενιές- εάν και εφόσον η ευημερία των μελλοντικών γενιών παραμένει στο ίδιο επίπεδο με εκείνο όλων των προηγούμενων. Είναι λοιπόν δυνατό να χρησιμοποιούνται οι φυσικοί πόροι (ακόμη και οι εξαντλήσιμοι) με την προϋπόθεση ότι διασφαλίζονται τα συμφέροντα των μελλοντικών γενιών, ότι δηλ. τα κέρδη μοιράζονται κατάλληλα μεταξύ των γενιών.
Το στοίχημα λοιπόν του Τοπικού Πόρου Ανάπτυξης είναι αυτό ακριβώς: πώς θα κάνουμε την περιοχή μας ανθρώπινη, με καθαρό και αναβαθμισμένο περιβάλλον και δομές ανάπτυξης τέτοιες, που να κρατάν τον κοζανίτη του 2100 (πάντως μετά το κλείσιμο της ΔΕΗ) στην περιοχή μας. Πώς θα γίνουνε τέτοιες επενδύσεις ήδη από σήμερα, οι οποίες θα αποδίδουν για τα επόμενα 100 χρόνια και θα δημιουργήσουν ένα τέτοιο περιβάλλον και τέτοιες δομές που θα εξασφαλίσουν αυτοδύναμη τάση ανάπτυξης της περιοχής μας.

Β. ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΕΠΙ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΩΝ ΑΞΟΝΩΝ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ:

Σε κάθε πρόταση πρέπει να έχουμε στο νου μας το γράμμα και το πνεύμα του άρθρου 20 του νόμου 2446/1996, που αναφέρεται μόνον σε έργα «υποδομής, ανάπτυξης και προστασίας περιβάλλοντος».
Θεωρούμε πιο στέρεη την αναφορά ευθέως στο νόμο, διότι η αναφορά στην υπουργική απόφαση δημιουργεί ερμηνευτικά θέματα (ας μην ξεχνάμε ότι έχουν εκδοθεί αρκετές υπουργικές αποφάσεις και ότι παρεμπιπτόντως μία από αυτές είχε ελεγχθεί ως προς την συνταγματικότητά της).
Αναφορικά με τον 1ο Άξονα (Στήριξη του παραγωγικού περιβάλλοντος): Σε γενικές γραμμές είμαστε σύμφωνοι. Πρέπει, όμως, σε κάθε έργο, να εκτιμάται η όσο το δυνατόν πιο μακροπρόθεσμη απόδοσή του, η όσο το δυνατόν δηλαδή απόδοση των έργων επ’ ωφελεία των επόμενων γενεών.
Τα ίδια ισχύουν και με τον 2ο Άξονα (Ενίσχυση και αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού).
Αναφορικά με τον 3ο Άξονα [Βελτίωση του περιβάλλοντος (ανθρωπογενούς και φυσικού), της ποιότητας ζωής και της κοινωνικής συνοχής]: Θεωρούμε ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην βελτίωση του φυσικού περιβάλλοντος (το οποίο και πάσχει).
Διαφωνούμε με την στήριξη του ερασιτεχνικού αθλητισμού. Χωρίς να θέλουμε να γίνουμε δυσάρεστοι και με δεδομένη την αγάπη μας για τον ερασιτεχνικό αθλητισμό, όμως: α) η στήριξη του ερασιτεχνικού αθλητισμού από τον πόρο βιώσιμης ανάπτυξης εκφεύγει των ορίων του νόμου, β) υπάρχουν άλλοι υπόχρεοι και δομές για την στήριξή του.
Θα θέλαμε περισσότερες διευκρινίσεις για την δράση «εφαρμογή προγράμματος κοινωνικής εργασίας», ώστε να μπορέσουμε να κατανοήσουμε την λογική της ένταξής της στον πόρο βιώσιμης ανάπτυξης.
Πρέπει, επίσης, να ξεκαθαριστεί ότι ο πόρος βιώσιμης ανάπτυξης επ’ ουδενί δεν θα αναλάβει μέρος του κόστους για την μετεγκατάσταση οικισμών (π.χ. Ακρινής), όταν τούτο αποτελεί συνταγματική υποχρέωση της υπερής η απαλλοτρίωση ΔΕΗ Α.Ε.
Αναφορικά με τον 4ο Άξονα (Στήριξη και ανάδειξη του πολιτισμού και του τουρισμού). Διαφωνούμε με την ενίσχυση των ‘θεσμοθετημένων πολιτιστικών δραστηριοτήτων’, ιδίως όταν αυτές αναφέρονται στις ετήσιες εκδηλώσεις κάθε πολιτιστικού συλλόγου. Η συμπάθειά μας προς όλους τους συλλόγους είναι δεδομένη.
Όλων μας, όμως, η προτεραιότητα, πρέπει να είναι η συμφωνία με το γράμμα και το πνεύμα του νόμου, το οποίο στο σημείο αυτό παραβιάζεται. Όλων μας, όμως, η προτεραιότητα, πρέπει να είναι οι μελλοντικές γενεές.
Θα μπορούσε να ενταχθεί δράση που να αφορά ειδικώς στον τουρισμό, με ενίσχυση περιοχών ή πρωτοβουλιών που θα αποδώσουν μελλοντικά.
Αναφορικά με τον 5ο Άξονα: σε γενικές γραμμές είμαστε σύμφωνοι. Τονίζουμε ότι σε όλους τους Άξονες θα προτιμούσαμε λίγα και μεγάλα έργα, τα οποία θα αποδώσουν και στις μελλοντικές γενιές, παρά την πολυδιάσπαση των πόρων.
Αναφορικά με τον 6ο Άξονα: σε γενικές γραμμές είμαστε επίσης σύμφωνοι. Θα πρέπει το κόστος του άξονα αυτού να είναι κατά το δυνατόν περιορισμένο υπέρ των αξόνων που αφορούν το περιβάλλον και τις υποδομές (και γενικά η σχετική δαπάνη να μην είναι ποσοστιαία, αλλά συγκεκριμένη).
Επικροτούμε την δημόσια διαβούλευση για ένα τόσο σημαντικό θέμα της τοπικής κοινωνίας και επιθυμούμε να εισακούονται οι απόψεις και των κοινωνικών φορέων και κατά την διάρκεια της υλοποίησης του προγράμματος.
Επιθυμούμε, τέλος, την δημοσιοποίηση των προτάσεων όλων όσοι υπέβαλαν προτάσεις


Με εκτίμηση,
Για το Δ.Σ. του ΚΕ.Π.ΚΑ. Ν. Κοζάνης

Ο Πρόεδρος
Γιάννης Θεοφύλακτος

Η Γ. Γραμματέας
Θωμαή Παπατόλιου

Διαβάστε περισσότερα...

Παίζοντας κρίκετ με το θάνατο...

Το βίντεο αυτό απαιτεί 13 λεπτά από το χρόνο μας… Δεν ξέρω εάν θα τα διαθέσετε. Ξέρω, όμως, ότι τα 13 λεπτά είναι πολύ λίγα για τον 15χρονο Sachin Kumar, που αν και γεννήθηκε 12 χρόνια μετά την καταστροφή που προκάλεσε η αμερικανική εταιρεία Union Carbide, είναι παράλυτος και τα γόνατά του είναι γεμάτα πληγές από το σύρσιμο στις μολυσμένες αλάνες, από το πάθος και το γλυκό χαμόγελο για να πετύχει την ιδανική μπαλιά.
Τα 13 λεπτά είναι πολύ λίγα για τα πιτσιρίκια που ζουν στο Μποπάλ της Ινδίας, τα πιτσιρίκια που ρισκάρουν καθημερινά τη ζωή τους για να παίξουν κρίκετ πάνω στα θαμμένα τοξικά.
Το ρεπορτάζ είναι δια χειρός του ESPN (Entertainment and Sports Programming Network) του μεγαλύτερο αθλητικού αμερικανικού καλωδιακού δικτύου. Και σίγουρα κανείς δεν περίμενε ότι σε αυτό το δίκτυο θα γυριζόταν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ντοκιμαντέρ για την καταστροφή στο Μποπάλ της Ινδίας, με αφορμή το κρίκετ θανάτου των πιτσιρικάδων.
Κι όμως στο πλαίσιο της εκπομπής Ε:60 οι David Picker, Jeremy Schaap και Yaron Deskalo, κατέγραψαν ένα σοκαριστικό ρεπορτάζ που αποκαλύπτει ότι 27 χρόνια μετά το πιο θανατηφόρο βιομηχανικό δυστύχημα που συνέβη στην ιστορία του πλανήτη, με 25.000 νεκρούς και εκατοντάδες χιλιάδες τραυματίες, τα πιτσιρίκια στο Μποπάλ παίζουν κρίκετ, το εθνικό σπορ της Ινδίας, στις αλάνες που είναι ακόμα μολυσμένες από τα θανατηφόρα τοξικά αφού οι αμερικανικές εταιρείες αρνούνται μέχρι και σήμερα να κάνουν έργα για την απορρύπανση της περιοχής.
Το βιομηχανικό δυστύχημα συνέβη το 1984 όταν από το εργοστάσιο της αμερικανικής εταιρείας Union Carbide η οποία παρήγαγε φυτοφάρμακα και εντομοκτόνα διέρρευσαν 2.000 τόνοι ισοκυανιούχου μεθυλίου, αέριο που τις πρώτες ημέρες σκότωσε περισσότερα από 9.000 άτομα.
Η Union Carbide, κατέβαλε ως αποζημίωση μόλις 800 δολάρια για κάθε θύμα και πούλησε το εργοστάσιο στην αμερικανική εταιρία Dow, η οποία αγόρασε τα περιουσιακά στοιχεία της Union Carbide αλλά όχι και τις υποχρεώσεις της απέναντι στο Μποπάλ… Οι μεγαλύτερες ποσότητες χημικών παραμένουν ακόμα θαμμένες σε χώρους γύρω από το κουφάρι του εργοστασίου και συνεχίζουν εδώ και 27 χρόνια να μολύνουν το έδαφος και τον υδροφόρο ορίζοντα με ανυπολόγιστες επιπτώσεις για την υγεία των κατοίκων.
Η εταιρεία Dow αρνείται πεισματικά να προχωρήσει σε έργα για την απορρύπανση της περιοχής και δεν δέχθηκε να διαθέσει ούτε ένα δολάριο για το Μποπάλ, παρά το γεγονός ότι στο πλαίσιο της λεγόμενης «εταιρικής κοινωνικής ευθύνης» έχει διαθέσει για άλλες περιοχές της Ινδίας το ποσό των 100 εκατομμυρίων ευρώ.
Υπογραμμίζεται ότι η δίκη για το δυστύχημα έγινε μόλις τον περασμένο Ιούνιο και η απόφαση προκάλεσε νέες αντιδράσεις αφού 8 άτομα καταδικάστηκαν σε πρόστιμο 2.000 δολαρίων έκαστος και η εταιρεία σε πρόστιμο 10.000 δολαρίων…

Υ.Γ
Λυπάμαι που το ρεπορτάζ δεν υπάρχει με ελληνικούς υπότιτλους, όμως αξίζει να κάνουμε μια προσπάθεια παραπάνω



Πηγή: http://www.topontiki.gr/article/12832- Της Βάλιας Μπαζού

Διαβάστε περισσότερα...

Γενική Συνέλευση...

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΖΩΗΣ ΔΗΜΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΥΨΗΛΑΝΤΗ

Ανακοίνωση

Ο Σύλλογος Περιβάλλοντος καλεί όλα τα μέλη του σε Γενική Συνέλευση την Κυριακή 9 Ιανουαρίου και ώρα 11:00 πμ, στην κοινότητα Ποντοκώμης.

Θέματα:
1. Ενημέρωση για τις τελευταίες εξελίξεις στο θέμα της μετεγκατάστασης
2. Αλλαγή ονόματος Συλλόγου
3. Διεξαγωγή εκλογών για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου του
Συλλόγου

Πληροφορίες, υποψηφιότητες στο Γραμματέα του Συλλόγου, Μυρωνίδη Γιώργο (τηλ. 2461352210)

Το Διοικητικό Συμβούλιο

Διαβάστε περισσότερα...

Ένοχος...

Τώρα που η ελευθερία μου αξίζει όσο ένα νόμισμα που χωράει στον κάθε κουμπαρά του κόσμου, μπορώ να λέω ότι σε αυτήν την χώρα δεν υπήρξα τόσο πατριώτης όσο θα έπρεπε. Δεν εξηγείται αλλιώς ότι αυτή η χώρα μπορεί να κρατηθεί σίγουρη όχι από τον λαός της αλλά από έναν φράκτη. Περιμένοντας στο όριο των πατρογονικών μου να έρθει ένας απεσταλμένος της ηλίθιας εξουσίας των ηλιθίων εξουσιαζομένων να σηκώσει έναν ακόμα φράκτη για να μην πατώ, να μην ενοχλώ και να μην ρυπαίνω με την ύπαρξή μου αυτή την άγια χώρα, ασθμαίνω βαριά. Όχι από κούραση του κορμιού αλλά του μυαλού. Δεν πήρα τίποτε από τους προγόνους μου, που μάλλον ήταν πιο τυχεροί, διότι σε αυτούς άξιζε ένα κομμάτι ξερονήσι αντί του προσωπικού τους πατριωτισμού από εμένα που θα μου αξίζει ένα εδώλιο απολογουμένου αντί του χρέους ενός νομίσματος.
Ψάχνοντας να βρω που έγινε το λάθος της δικής μου εκτίμησης απέναντι σε αυτή την χώρα, που πλέον και διά νόμου με θεωρεί υπήκοο και όχι πολίτη, βρίσκω μία μικρή αστοχία στην λέξη σοσιαλισμός που καταδυναστεύει την ξεπουλημένη τούτη γη: Το δεκανίκι των αιωνίως άχρηστων ήταν αυτός ο πράσινος ήλιος με τα προτεταμένα δόντια που μπήκε στην ζωή με τις ευλογίες του όχλου ακριβώς 30 χρόνια πριν. Ένα δεκανίκι που πατούσε πάνω σε ήδη λαβωμένα από αστυνομοκρατία κορμιά και χώθηκε εν τέλει τόσο βαθιά που πλέον βλάστησε και στον ίσκιο αυτού του αιμοδιψούς δέντρου στέκουμε όλοι μας από κάτω. Όλοι από κάτω και κοντά-κοντά να πλέκουμε τα σχοινιά της δικής μας κρεμάλας και όταν ο διπλανός κουράζεται συνεχίζουμε εμείς το δικό του καθώς τα μάτια μας κοιτούν ψηλά για το κλαρί που θα μας κάνει την χάρη να μας κρατήσει και να μην σπάσει στην τελευταία μας αιώρηση.
Αναμένοντας λοιπόν, να χτυπήσει η πόρτα από τους εντεταλμένους θα μου αποδώσουν την κλήτευσή μου και χειροπέδες για το χρέος του ενός νομίσματος που θα χρωστώ, αναρωτιέμαι ακόμη τι δεν έκανα καλά. Και έτσι όπως φέρνω τον χρόνο πίσω στο μυαλό κατανοώ, αν και αργά, ότι το λάθος μου ήταν ότι δεν υπήρξα ποτέ επαγγελματίας πατριώτης. Ότι δεν έκοψα ποτέ δελτίο παροχής υπηρεσιών προς την πατρίδα μου, ότι δεν στήθηκα με κουστούμι κάτω από την σημαία της και ότι δεν ζήτησα τίποτε παραπάνω από αυτή παρά την δεδομένη αξιοπρέπεια μου. Ως ερασιτέχνης, λοιπόν, ας καταδικαστώ.

Πηγή: http://simplemangreek.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Οι μετεγκαταστάσεις κι ο τοπικός πόρος που μένει άπορος...

Αρκετά ουσιαστική και με ιδιαίτερη βαρύτητα είναι η κουβέντα που έχει ανοίξει τον τελευταίο καιρό γύρω από τις μετεγκαταστάσεις των δύο οικισμών, της Ακρινής Κοζάνης και των Αγίων Αναργύρων Φλώρινας. Εκ προοιμίου να ξεκαθαρίσουμε πως πρόκειται για δύο καθυστερημένες μετεγκαταστάσεις οικισμών, τις οποίες “χρωστούσε” το δημόσιο στους εκεί κατοίκους, των οποίων η ζωή λόγω της εξόρυξης λιγνίτη αλλά και της απόθεσης τέφρας έχει γίνει πολύ δυσκόλη. Το “καυτό” σημείο της όλης κουβέντας είναι οι οικονομικοί πόροι που θα χρησιμοποιηθούν για την εν λόγω μετεγκατάσταση και το από που αυτοί θα αντληθούν, ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.
Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής, πριν λίγες μέρες έδωσε στην δημοσιότητα μια ρύθμιση με την οποία προδιαγραφόταν πως το αργότερο μέχρι το 2018 η ΔΕΗ θα πρέπει να έχει ετοιμάσει επιχειρησιακό σχέδιο το οποίο θα περιλαμβάνει όλες τις ενέργειες που απαιτούνται και τον προϋπολογισμό εκείνο, ώστε να ξεκινήσει η μετεγκατάσταση. Μέχρι εδώ όλα καλα. Συνεχίζοντας, σύμφωνα με τη ρύθμιση, “το κόστος της μετεγκατάστασης θα βαρύνει σε ποσοστό 50% τη ΔΕΗ, μέρος του οποίου θα προέρχεται από τον τοπικό πόρο ανάπτυξης και το υπόλοιπο ποσοστό 50% θα χρηματοδοτηθεί από τον κρατικό προϋπολογισμό ενώ θα μοιραστούν ισομερώς τις εκτάσεις που θα απελευθερωθούν.” Κάπου εδώ αρχίζουν να δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα.
Το πρώτο ερώτημα που μηχανικά έρχεται στο μυαλό κάποιου, είναι το πόσο μεγάλο ποσοστό τελικά από αυτό που αναλογεί στην ΔΕΗ Α.Ε. θα προέρχεται από τον τοπικό πόρο; Θα είναι ίσο με αυτό που αντιστοιχεί στους κατοίκους της Ακρινής και των Αγίων Αναργύρων, ή περισσότερο; Γιατί σε περίπτωση που είναι ένα ποσοστό αρκετά μεγαλύτερο, δημιουργούνται τόσο ηθικά όσο και πρακτικά ζητήματα.
Κατ’ αρχήν μια τέτοια περίπτωση, θα δημιουργήσει το παροδόξο και άδικο για τους κατοίκους των νομών Κοζάνης και Φλώρινας, να είναι οι μοναδικοί πολίτες της χώρας που θα πληρώσουν 2 φορές για τις μετεγκαταστάσεις. Μια φορά μέσα από το ψαλίδισμα του τοπικού πόρου που δικαιούνται, και μια φορά μέσα από το υπόλοιπο 50% της χρηματοδότησης που θα προέρχεται από τον κρατικό προϋπολογισμό, δλδ. τους φόρους μας. Στη συνέχεια πρέπει να συζητηθεί σοβαρά το κατά πόσον η περιοχή μπορεί να αντέξει ή όχι, ένα γενναίο τσεκούρωμα του τοπικού πορού ανάπτυξης.
Βρισκόμαστε σε μια περίοδο που στην περιοχή μας η ανεργία καλπάζει όπως πουθενά αλλού στην Ελλάδα, ψάχνουμε (;) χώρο να στεγάσουμε το πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας που έχουμε στο …νοίκι όλα αυτά τα χρόνια, ενώ αδυνατούμε να βελτιώσουμε τις υπηρεσίες του Μαμάτσειου νοσοκομείου γιατί δεν επαρκούν οι κτιριακές υποδομές. Μέσα σε όλα αυτά πρέπει να προετοιμαστούμε και να φροντίσουμε για υποδομές, κινήσεις, επενδύσεις και λογικές ανάπτυξης της περιοχής μας για την μετα-λιγνίτη εποχή, μιας και έχουμε υπογράψει σαν χώρα πως η πλειοψηφία των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ Α.Ε. στην περιοχή θα πρέπει να έχουν κλείσει μέχρι το 2020 κι έτσι πρέπει πάση θυσία να βρεθεί η τομή εκείνη που θα διατηρήσει την περιοχή σαν ενεργειακό ομφαλό της χώρας, μιας και γύρω από αυτόν έχει στηθεί εδώ και δεκαετίες η αναπτυξιακή δομή και λογική της περιοχής. Καταλαβαίνεται πως τα δεδομένα δεν προσφέρονται για ανορθόδοξες λογικές διαχείρισης του τοπικού πόρου, δεν υπάρχει ούτε κατά διάνοια αυτή η πολυτέλεια.
Μια δίκαιη λύση θα ήταν το ποσό που θα δαπανήσει η ΔΕΗ Α.Ε. για την μετεγκατάσταση να μην εμπλέκει τελικώς μέσα τον τοπικό πόρο και να θέτει την ΔΕΗ Α.Ε. προ των ευθυνών της, υποχρεώνοντας την να αναλάβει το κόστος. Βέβαια κάτι τέτοιο ίσως να απαιτεί την αλλαγή του νομικού πλαισίου των μετεγκαταστάσεων, μιας και με το υπάρχων νομικό πλαίσιο, η ΔΕΗ δεν υποχρεούται να προχωρήσει σε μετεγκατάσταση την στιγμή που στο υπέδαφος των εν λόγω οικισμών δεν υπαρχουν κοιτάσματα λιγνίτη. Η αλήθεια όμως βρίσκεται και στις ηθικές υποχρεώσεις της ΔΕΗ Α.Ε., η οποία χρωστάει πολλά στην περιοχή, έχει δώσει και πολλά βέβαια αλλά νομίζω πως είναι δυσανάλογα μ’ αυτά που έχει πάρει.
Μια άλλη λύση θα ήταν να ζητηθεί μεγαλύτερο ποσό για τον τοπικό πόρο από την ΔΕΗ Α.Ε., θέμα που θα έπρεπε να μελετηθεί από τους τοπικούς θεσμικούς και πολιτικούς παράγοντες, σίγουρα όμως δεν υπάρχει η πολυτέλεια για κατασπατάληση του τοπικού πορού με τρόπο τέτοιο που ακυρώνει ουσιαστικά το ρόλο του σαν “ανταποδοτικό τέλος” για την ρύπανση στις κοινωνίες δύο ολόκληρων νομών που φιλοξενούν εργοστάσια της ΔΕΗ Α.Ε.
Ξέρετε, είναι από τα διλήμματα εκείνα που σε δεύτερο φόντο κρύβουν την επιλογή ανάμεσα στο κατά πόσον είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε ότι μπορούμε για να διεκδικούμε όσα ανήκουν στην περιοχή μας ή αν θα αφηνόμαστε στις βουλές και προθέσεις άλλων που πολύ πρόθυμα είναι διατεθιμένοι να αποφασίζουν για εμάς, χωρίς εμάς. Όπως σε πολλές περιπτώσεις αυτή την εποχή, έτσι κι εδώ είμαστε σε μια “στροφή” των καταστάσεων κι οι κινήσεις, οι αποφάσεις αλλά και η επιμονή των πολιτικών και θεσμικών παραγόντων της περιοχής μας να διεκδικήσουν ή όχι, με πάθος το καλύτερο δυνατό σενάριο για την περιοχή μας, είναι κάτι από το οποίο σε μεγάλο βαθμό θα κριθεί η ποιότητα ζωής στην περιοχή τόσο της δικής μας γενιάς, όσο και των επομένων. Βαρύ φορτίο, ας αναλογιστεί προσεκτικά ο καθένας πόσο και πως πρέπει να το κουβαλήσει…

ΥΓ: Νέοι Δήμοι, αιρετή περιφέρεια, βουλευτές αλλά και όποιος άλλος σοβαρός θεσμικός παράγοντας της περιοχής, οφείλει να πάρει ξεκάθαρη θέση. Είναι από τις περιπτώσεις κατά τις οποίες η μη θέση, είναι τελικά θέση…
ΥΓ2: Ελπίζω να αποφευχθούν φαινόμενα του παρελθόντος που είδαμε σε άλλες μετεγκαταστάσεις, όπου έσπευαν όλοι με ένα γκρο μπρετόν και 4 τούβλινους τοίχους της τελευταίας στιγμής, να προσπαθούν να εκδώσουν μια άδεια προκειμένου να πάρουν αποζημίωση. Νομίζω πως οι κάτοικοι της Ακρινής και των Αγίων Αναργύρων δεν θέλουν να χάσουν το κοινό αίσθημα που αυτή τη στιγμή έχουν με το μέρος τους.
ΥΓ3: Ο Γενάρης μάλλον είναι ο μήνας της ΔΕΗ, και πέρσι τέτοιες μέρες, κουβέντα για την αφεντιά της είχαμε…

Διαβάστε περισσότερα...

Ουτοπία : αυτό το σκηνικό είμαι μικρός, πολύ μικρός για να τ' αλλάξω;;;

Τον τελευταίο καιρό κάτι έχει αλλάξει . Ίσως είναι η οικονομική κρίση .Ίσως να υπάρχει και μια άλλη Ελλάδα που συναντιέται , ασχολείται , συζητά .Ίσως να είναι άπλα μόδα και σε λίγο να σταματήσουμε και να ασχολούμαστε πάλι με διαζυγια και ταινίες ρεαλιστικού κινηματογράφου . Όποιος όμως και να είναι ο βαθύτερος λόγος το μόνο σίγουρο είναι ότι γίνονται συζητήσεις για το ποιος ευθύνεται , τι πρέπει να γίνει , τι πρέπει να αλλάξει .Και όλες με την ίδια κατάληξη...
είναι ουτοπια να περιμένεις ότι μπορεί να δημιουργηθεί μια κοινωνία όπου ο άνθρωπος δε θα λειτουργεί με γνώμονα το ατομικό κέρδος ...είναι ουτοπία να παραμερίσει η ανθρωπότητα τη βολή της για την οικολογική ισορροπία...είναι ουτοπία ... είναι ουτοπία ... είναι ουτοπία ...
Ουτοπία : χαρακτηρισμός για κάθε ιδέα , ιδίως ιδεολογία , η οποία θεωρείται αδύνατο να πραγματοποιηθεί ... : η παγκόσμια ειρήνη θεωρείται ουτοπία ακόμα και σήμερα (πηγή : λεξικό της κοινής νεοελληνικής )...τη δεδομένη στιγμή θα προσέθετα . Πάντα θα παίζει ρολο το πότε .
Σκέφτομαι πόσες ουτοπίες έχουνε γίνει πραγματικότητα :
Για τη γυναικά των σπηλαίων δεν ήταν ουτοπία να επιλέγει το σύντροφο της και να έχει δικαιώματα ;
Για το άτομο με ειδικές ανάγκες στην Αρχαία Σπάρτη δεν ήταν ουτοπία να μην καταλήξει στον Κεάδα ;
Για τον Έλληνα του 1800 δεν ήταν ουτοπία να ζήσει σε ένα δικό του κράτος ελεύθερος ;
Για την ανθρωπότητα δεν ήταν ουτοπία να πετάξει , να ταξιδέψει με ταχύτητα , να πάει στο διάστημα ;
Φυσικά και ήταν . Αλλά κάποιοι πίστεψαν , προσπάθησαν , δε σταμάτησαν να κοιτάζουν το στόχο τους και τελικά πήγαν εκεί , σαν άλλοι ήρωες του Coelho.Εξάλλου αυτό σημαίνει και εξέλιξη : η πραγματοποίηση των ουτοπιών
Μα η αλήθεια μου δεν είναι ουτοπία.
Πάντα τα φυλακισμένα μυαλά θα χαρακτηρίζουν ουτοπία οποιαδήποτε εξέλιξη της σκέψης , της νοοτροπίας και της συμπεριφοράς και πάντα τα ελεύθερα θα βρίσκουν ουτοπίες να κοιτάζουν . Πάντα έτσι ήταν , πάντα έτσι θα είναι ...
Όλο αυτά μου έφεραν στο μυαλό πολύ έντονα ένα τραγούδι του Γ. Αγγελάκα με τίτλο ''Σιγά μην κλάψω''. Και να θυμάστε πως αυτό το σκηνικό είναι στο χέρι σας να τ'αλλάξετε...

Στίχοι - Μουσική : Γ. Αγγελάκας
Μου λεν αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώ στα όρια του μοναχά να γυροφέρνω. Και πως ο κόσμος είν' ανήμερο θεριό κι όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω. Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω. Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό είμαι μικρός, πολύ μικρός για να τ' αλλάξω. Μα εγώ μ΄ ένα άγριο περήφανο χορό σαν αετός πάνω απ' τις λύπες θα πετάξω. Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ, σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ. Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό, θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ, σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ. Μου λεν αν φύγω πιο ψηλά θα ζαλιστώ καλύτερα στη λάσπη εδώ μαζί τους να κυλιέμαι. Και πως αν θέλω περισσότερα να δω, σ' ένα καθρέφτη μοναχός μου να κοιτιέμαι. Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω. Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό είμαι μικρός πολύ μικρός για να τ' αλλάξω. Μα εγώ μ΄ένα άγριο περήφανο χορό σαν αετός πάνω απ' τις λύπες θα πετάξω. Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ, σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό, θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ, σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.


Πηγή: http://www.ramnousia.com

Διαβάστε περισσότερα...

Ο πληθυσμός της γης...

Διαβάστε περισσότερα...

Το δόγμα του σόκ...

The Shock Doctrine 2009 (NTOKIMANTEΡ) from energos politis on Vimeo.

Διαβάστε περισσότερα...

Η μόλυνση του περιβάλλοντος κάνει τα παιδιά πιο κοντά...

Οι ερευνητές, υπό την Τζέην Μπερνς της Σχολής Δημόσιας Υγείας του αμερικανικού πανεπιστημίου Χάρβαρντ, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Pediatrics" της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ, μελέτησαν επί τρία χρόνια περίπου 500 αγόρια ηλικίας οκτώ και εννέα ετών σε μια περιοχή της Ρωσίας, η οποία θεωρείται άκρως μολυσμένη λόγω της παρουσίας ενός χημικού εργοστασίου.
Όπως διαπιστώθηκε, όσα παιδιά είχαν τα υψηλότερα επίπεδα πολυχλωριωμένων διφαινυλίων (PCB) στο αίμα τους, εξαιτίας της μόλυνσης του περιβάλλοντος, ήσαν κατά μέσο όρο σχεδόν τρία εκατοστά πιο κοντά σε σχέση με τα αγόρια από την ίδια περιοχή, τα οποία είχαν τα λιγότερα PCB στο αίμα τους. Τα παιδιά με πολλά PCB στον οργανισμό τους ψήλωναν με πιο αργό ετήσιο ρυθμό σε σχέση με τους συνομηλίκους τους.
Επίσης τα παιδιά με την μεγαλύτερη έκθεση στα PCB είχαν κατά μέσο όρο δύο μονάδες χαμηλότερο δείκτη σωματικής μάζας (αναλογία βάρους/ύψους). Κάτι ανάλογο συνέβαινε, σύμφωνα με την μελέτη, σε όσα παιδιά έχουν την περισσότερη διοξίνη στο αίμα τους. Για "δραματική" συνέπεια έκανε λόγο η υπεύθυνη της έρευνας και πρόσθεσε ότι τα νέα ευρήματα συνάδουν με αυτά που έχουν προκύψει από παλαιότερες μελέτες σχετικά με τις επιπτώσεις αυτών των χημικών ρυπαντών.
Οι ουσίες PCB χρησιμοποιούνταν κάποτε ευρέως στις ηλεκτρικές συσκευές, στον φθορίζοντα φωτισμό, στις μονώσεις, στα εντομοκτόνα κ.α. Αν και απαγορεύθηκαν από τη δεκαετία του ΄70 λόγω των διαγνωσμένων κινδύνων για τη δημόσια υγεία, παραμένουν απειλή, καθώς δεν έχουν εξαφανιστεί ακόμα από το περιβάλλον και συνεχίζουν να συσσωρεύονται στο λίπος των ψαριών, των ζώων και των πουλιών.
Οι ως τώρα έρευνες έχουν συνδέσει τα PCB με αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο, διαβήτη και άλλες ασθένειες. Μια ταϊβανέζικη μελέτη διαπίστωσε ότι όσα έμβρυα είχαν εκτεθεί σε υψηλά επίπεδα PCB στην μήτρα της μητέρας τους, γεννήθηκαν με μικρότερο ύψος από τα υπόλοιπα παιδιά.

Πηγή: (ΑΠΕ-ΜΠΕ του Π. Δρακόπουλου)

Διαβάστε περισσότερα...

Αντιμετωπίζοντας θετικά τις δυσκολίες...

Ήταν κάποτε ένας αγρότης που είχε ένα γέρικο μουλάρι. Το μουλάρι μια μέρα έπεσε μέσα στο πηγάδι του αγρότη. Ο αγρότης άκουγε το μουλάρι να χλιμιντρίζει απελπισμένο μέσα από το πηγάδι. Αφού εξέτασε προσεκτικά την κατάσταση, ο αγρότης λυπήθηκε το μουλάρι και αφού δεν έβρισκε τρόπο να το ανασύρει στην επιφάνεια, κάλεσε τους γείτονες και τους ζήτησε να τον βοηθήσουν και να γεμίσουν με χώμα το πηγάδι για να θαφτεί ζωντανό το γέρικο μουλάρι, αφού δεν υπήρχε τρόπος να το βγάλουν από εκεί ζωντανό.

Αρχικά, το μουλάρι έπαθε υστερία, βλέποντας να γεμίζουν με χώμα το πηγάδι. Αλλά στη συνέχεια, καθώς ο αγρότης και οι γείτονές του έριχναν φτυαριές με χώμα πάνω του, μια σκέψη πέρασε από το μυαλό του. Σκέφτηκε πως, κάθε φορά που έπεφτε μια φτυαριά χώμα στην πλάτη του, θα την τίναζε και θα πατούσε πάνω της για να ανέβει πιο ψηλά.

Αυτό έκανε, φτυριά τη φτυαριά. «Τίναζε το χώμα από πάνω του και ανέβαινε πιο ψηλά… τίναζε το χώμα από πάνω του και ανέβαινε πιο ψηλά..τίναζε το χώμα από πάνω του και ανέβαινε πιο ψηλά!», συνέχιζε να επαναλαμβάνει στον εαυτό του. Δεν το ένοιαζε πόσο πονούσαν οι φτυαριές με το χώμα που έπεφταν στην πλάτη του, ή πόσο απελπιστική φαινόταν η κατάσταση, το γέρικο μουλάρι πολέμησε τον πανικό του και απλά συνέχιζε να ΤΙΝΑΖΕΙ ΤΟ ΧΩΜΑ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ ΠΙΟ ΨΗΛΑ!

Ετσι, δεν άργησε το γέρικο μουλάρι καταβεβλημένο και εξουθενωμένο, να βγει από το στόμιο του πηγαδιού θριαμβευτικά!!!

Αυτό που φάνηκε πως θα το έθαβε, ουσιαστικά το βοήθησε…και όλο αυτό συνέβη επειδή διαχειρίστηκε τις αντιξοότητες με σωστό τρόπο. Έτσι είναι η ζωή, αν αντιμετωπίζουμε τα προβλήματά μας θετικά και δεν παραδινόμαστε στον πανικό, στην πικρία και στην αυτολύπηση, μπορούμε να ξεπεράσουμε το πιο ανυπέρβλητο εμπόδιο που θα μας παρουσιαστεί.

Εξάλλου, κανένα πρόβλημα δεν λύνεται ποτέ, στο ίδιο επίπεδο που δημιουργήθηκε….

Πηγή: http://mybellavista.wordpress.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Η ιστορία των αγαθών...

Διαβάστε περισσότερα...

Η συνέντευξη του Jody McIntyre που σόκαρε όλο τον κόσμο...

O Jody McIntyre είναι ένας από τους χιλιάδες φοιτητές που διαδηλώνουν στη Βρετανία, ενάντια στα σχέδια που προωθεί η βρετανική κυβέρνηση στον τομέα της παιδείας και αφορούν την αύξηση των διδάκτρων στα πανεπιστήμια και τις περικοπές των υποτροφιών. Ο Jody πάσχει από σωματική και εγκεφαλική αναπηρία και σε μια από τις διαδηλώσεις στις οποίες συμμετείχε, έπεσε θύμα αστυνομικής βίας, αναίτια όπως υποστηρίζει, καθώς εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να αποτελέσει απειλή για κανέναν λόγω της κατάστασης του. Ας δούμε τη συνέντευξη που παραχώρησε στο BBC, καθώς και την αντιμετώπιση που έχει από δημοσιογράφο του καναλιού. Τα συμπεράσματα δικά σας.



Δεν είναι εύκολο να διακρίνει κάποιος, αν είναι πιο αισχρή η επίθεση που δέχτηκε ο Τζόντυ Μακιντάιρ από τη Βρετανική αστυνομία, ή ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκε τη μετέπειτα συνέντευξη του, δημοσιογράφος του BBC.

Δεν μπορώ να πω με σιγουριά, αν είναι περισσότερο ανήθικο, να ρωτήσει ένας δημοσιογράφος ένα παιδί που πάσχει από σωματική και εγκεφαλική αναπηρία, εάν κινήθηκε εναντίον της αστυνομίας με σκοπό να προκαλέσει βία, ή όταν το κάνει αυτό προκειμένου να δικαιολογήσει τη βία που ασκήθηκε εναντίον του ίδιου του παιδιού.

Δεν ξέρω αν είναι περισσότερο εξοργιστικό, το ότι ο δημοσιογράφος χρησιμοποιεί τις ίδιες ερωτήσεις ξανά και ξανά προκειμένου να διακόψει το συνεντευξιαζόμενο που αντιμετωπίζει δυσκολία στην άρθρωση, ή το γεγονός ότι του απευθύνεται σα να είναι ο θύτης και όχι το θύμα της επίθεσης.
Προσπαθώ να θυμηθώ, πότε λέξεις όπως "επαναστάτης" και "ακτιβιστής" έγιναν συνώνυμες με τη λέξη "τρομοκρατία".
Σκέφτομαι αν είναι "δημοσιογραφικά δεοντολογικό" να είσαι αναγκασμένος να κάνεις μια ανήθικη δουλειά.
Όπως είπε και ο Τζόντυ Μακιντάιρ, η περίπτωση του δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο περιστατικό, αποτελεί τον κανόνα. Η επίθεση από την αστυνομία ήταν σκόπιμη και προσχεδιασμένη. Έγινε για να προκαλέσει τη βίαιη αντίδραση των υπολοίπων διαδηλωτών. Μερικά σπασμένα αυτοκίνητα και μαγαζιά, σε 10 κανάλια όλη μέρα, είναι αρκετά για να αλλάξουν την πλειοψηφία της κοινής γνώμης. Σίγουρα έχουμε ξαναδεί παρόμοιες τακτικές ακόμα και στη χώρα μας.. Είναι πλέον εύκολο να διακρίνουμε το ρόλο των ΜΜΕ, της αστυνομίας και της πολιτικής εξουσίας. Αυτό που περιμένουμε να δούμε είναι, πόσο μακρυά θα τραβήξουν το σχοινί και αν εμείς θα πέσουμε ή θα τους ρίξουμε.

Πηγή: http://www.ramnousia.com

Διαβάστε περισσότερα...

Ο χρόνος της ζωής μας...

Ένας αιώνας σημαντικών επιτευγμάτων στον τομέα της υγείας και της πρόληψης των ασθενειών επέφερε αξιοσημείωτες αλλαγές στον τρόπο συμπεριφοράς ατόμου του παγκόσμιου πληθυσμού, αλλά ταυτόχρονα και δυσοίωνες προβλέψεις για το μέλλον.
Μπορεί οι ηλικιωμένοι του σήμερα να είναι πιο μορφωμένοι από ποτέ, να
συνταξιοδοτούνται νωρίτερα και να ζουν περισσότερο, έχοντας καλύτερη ποιότητα ζωής, αλλά ένας πληθυσμός που γερνάει γρήγορα δημιουργεί και εύλογα ερωτήματα για το μέλλον. Τα γηρατειά έρχονται βαθμιαία. Ο καθένας μας γερνά με διαφορετική ταχύτητα. Η διαπίστωση πως κάποιος είναι γέρος, περισσότερο συνδέεται με την βιολογική κατάστασή του παρά με την ληξιαρχική πράξη του. Η ιατρική δεν γνωρίζει τι ακριβώς είναι το γήρας, και πως ο καθένας μας αντιστέκεται σε αυτό.
Μία θεωρία υποστηρίζει πως ο κύκλος της ζωής του ανθρώπου μοιάζει με ένα ρολόι που έχει προγραμματιστεί για 100 - 120 χρόνια.
Τι είναι, όμως, αυτό που το κάνει να «τρέχει» μερικές φορές πιο γρήγορα;
Κάθε ανθρώπινο κύτταρο κληρονομεί πληροφορίες μέσα στις οποίες περιέχεται ο προγραμματισμός του. Αυτό το πρόγραμμα είναι υπεύθυνο για την βιολογική αποστολή του κυττάρου, που θεωρητικά αναπαράγει τον εαυτό του πολλές φορές.
Η ύπαρξη πάμπολλων παροιμιωδών φράσεων για το χρόνο, όπως «σπεύδε βραδέως», «ο χρόνος είναι βάλσαμο», αλλά και «ο έρως χρόνια δεν κοιτά», φανερώνει πόσο έντονα απασχόλησε η έννοια του χρόνου την ανθρώπινη σκέψη.
Ο χρόνος τροφοδότησε θρησκευτικές δοξασίες, εδραίωσε φιλοσοφικά συστήματα και ενέπνευσε όλες τις μορφές της Τέχνης. Και όμως ακόμη παραμένει ασύλληπτος. Είναι αντιληπτός μόνο με γνώμονα κάποιες παραμέτρους του, όπως η έλευση του νέου χρόνου, τον οποίο για κάθε νέα χρονιά που έρχεται προσφέρει τις ευκαιρίες του απολογισμού και της λήψης αποφάσεων για ριζικές αλλαγές στην ζωή μας στο μέλλον. Ο χρόνος της ζωής μας τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Το ένα λεπτό διαδέχεται το άλλο και μόλις προλαβαίνουμε τις εικόνες των καθημερινών γεγονότων, και μάλιστα όχι όλες, αλλά μόνο εκείνες που διαδραματίζονται στο στενό μας κύκλο. Οι ώρες - οι ημέρες - οι εβδομάδες - οι μήνες - τα χρόνια περνούν σαν αστραπή. Πόσες φορές δεν σκεφτόμαστε, πότε πέρασαν τα χρόνια! Πότε ήμουν παιδί! Πόσο γρήγορα τρέχει ο χρόνος! Φεύγει ο χρόνος, χωρίς επιστροφή, και κανείς δεν μπορεί δυστυχώς να τον σταματήσει ή να ζήσει δύο φορές. Πόσες φορές δεν λέμε πως αν μπορούσαμε να ξαναζήσουμε τα χρόνια της ζωής μας που πέρασαν, δεν θα τα ζούσαμε όπως τα ζήσαμε, αλλά θα τα γεμίζαμε με νέες σκέψεις (στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα), με σύνεση, με σοφία, με ωραίες και μεγάλες πράξεις. Δεν θα γεμίζαμε λέμε, με εφήμερα πράγματα που φεύγουν αμέσως, με απολαύσεις τη στιγμή που μόνο πίκρα στα χείλη και στην ψυχή αφήνουν μόλις περάσουν, αλλά θα γεμίζαμε τα χρόνια μας, αν τα ξαναζούσαμε, με κάθε τι το αιώνιο, με κάθε τι το άφθαρτο, το στερεό, με κάθε τι το ωραίο, με κάθε τι το μεγάλο. Αλήθεια, πόσες πολύτιμες ώρες, πόσες πολύτιμες μέρες, πόσα πολύτιμα χρόνια της ζωής μας δεν χάθηκαν άσκοπα.
Ζούμε στον αιώνα που ο πολιτισμός μας έφθασε στο ζενίθ. Ζούμε στον αιώνα που η Τεχνική πρόοδος και τα επιτεύγματα του ανθρώπινου νου έφθασαν στο κατακόρυφο. Δεν μας λείπει τίποτα από τα υλικά αγαθά. Και όμως δεν είμαστε ικανοποιημένοι.Και όμως αισθανόμαστε μέσα μας κάποιο κενό, μία ανία. Μας λείπει κάτι. Μας χρειάζεται κάτι.
Και αυτό το κάτι που χρειάζεται στους ανθρώπους της εποχής μας δεν είναι τίποτα άλλο παρά η αιωνιότητα. Η εποχή μας χρειάζεται αιωνιότητα. Γιατί το μεγαλύτερο δυστύχημα για την εποχή μας είναι ότι αυτή, παρά τον πολιτισμό ης, παρά τις επιστημονικές ανακαλύψεις, παρά την τεχνική της πρόοδο, κατάντησε απλός κενός χρόνος. Χρόνος αδειανός από πνευματική ουσία που δίνει στην ζωή μας νόημα. Χρόνος αδειανός από πνευματική παρουσία. Πολλοί άνθρωποι της εποχή μας, για να μην πω όλοι, γίνανε μάζα, μάζα χωρίς πνευματικές ανησυχίες, χωρίς πνευματικά ενδιαφέροντα, χωρίς μεγάλα και ωραία ιδανικά.
Πολλές φορές ακούμε γύρω μας ή χρησιμοποιούμε την φράση «ο χρόνος είναι χρήμα» και είναι σωστό. Πράγματι ο χρόνος είναι χρήμα. Μάλιστα χρήμα πολύτιμο, χρήμα από την χρησιμοποίηση του οποίου εξαρτάται η υλική, η ηθική, η πνευματική μας πρόοδος και προκοπή. Σε όλους είναι γνωστό αυτό που έλεγαν οι αρχαίοι πρόγονοί μας και το οποίο σε πολλά γραφεία είναι σε κορνίζα «ΦΕΙΔΟΥ ΧΡΟΝΟΥ», θέλοντας οι πρόγονοί μας με αυτό να τονίσουν πως κάθε χαμένο δευτερόλεπτο του χρόνου της ζωής μας, είναι σοβαρή και μεγάλη απώλεια, η οποία πολλές φορές μπορεί να έχει τρομακτικές συνέπειες για το μέλλον μας, την πρόοδο, την προκοπή, την ευτυχία για την ζωή μας.
Όλοι είμαστε φειδωλοί σε όλα τα πράγματα της ζωής μια και μόνο σε ένα γινόμαστε σπάταλοι και άσωτοι ξοδεύοντας με χωρίς σκέψεις, χωρίς φειδώ το πολύτιμο χρήμα που λέγεται χρόνος.
Αλλοι σπαταλούν χρόνο εύκολα με χωρίς γνώση, γιατί δεν έχουν τίποτα με το οποίο να γεμίσουν τις ώρες τους.Αλλοι σπαταλούν γύρω από ένα τραπέζι παίζοντας συγχρόνως και το χρήμα, που τους δίνει την δυνατότητα να ζήσουν αυτοί και η οικογένειά τους. Αλλοι σπαταλούν τον χρόνο τους σε διασκεδάσεις χωρίς περιεχόμενο, σε διασκεδάσεις εφήμερες, που αφήνουν άδεια την καρδιά και οδηγούν τον άνθρωπο στο χαμό του.
Και οι περισσότεροι σπαταλάμε τον χρόνο σε πολύωρες αργοσχολίες, καταντήσαμε άσωτοι του χρόνου με ώρες αργίας, με ώρες περιέργειας, με ώρες κοσμικών εκδηλώσεων ανόητων, με ώρες ανούσιων θεαμάτων και αναγνωσμάτων, με ώρες χαμένες για τις οποίες θα πρέπει να προβληματιστούμε, γιατί τις σκοτώσαμε και μία μέρα οι χαμένες αυτές ώρες της ζωής μας μπορεί να μας εκδικηθούν.
Την ζωή μας, το παρόν και το μέλλον της, την έχουμε μέσα στην παλάμη μας, μέσα στα χέρια μας, όχι γραμμένη, μα πραγματικά σαν κάτι πολύτιμο και εύθραυστο.Θα πρέπει να την προσέξουμε.
Στα χέρια μας είναι να ευτυχίσουμε και στα χέρια μας είναι να δυστυχήσουμε, στα χέρια μας είναι να κερδίσουμε την ζωή μας ή να την χάσουμε. Στα χέρια μας είναι να νικήσουμε το θάνατο και στα χέρια μας είναι να κερδίζουμε χρόνο για την ζωή μας. Το χθες δεν ξαναέρχεται, το αύριο δεν είναι σίγουρο, μόνο το σήμερα είναι δικό μας και αν χρονοτριβούμε το χάνουμε και αυτό.

Πηγή: Εφημερίδα Αυλίδα-Βλαχογιάννης Σεβαστός

Διαβάστε περισσότερα...

Η επανάσταση της πρωτοχρονιάς...

Παραδοσιακά η πρωτοχρονιά είναι η μέρα που κοιτάς μπροστά, κάνεις μια νέα φρέσκια αρχή, καθορίζεις τις προσδοκίες σου. Όλες οι σκέψεις μας όμως εξανεμίζονται, μόλις καθαρίσει το μυαλό μας από το χθεσινό πάρτι και σίγουρα όταν επιστρέψουμε στις δουλείες μας. Και αν δεν αλλάζει τίποτα γύρω σας -πόλεμοι, αρρώστιες, φτώχεια, βασανιστήρια- φαίνεται ότι δεν έχει και πολύ νόημα να κόψετε το κάπνισμα ή να χάσετε κάποια κιλά. Να μια πρόταση αντί να παρακολουθείτε γεμάτοι ενοχές την οθόνη της τηλεόρασης, ξεκινήστε την επανάσταση της πρωτοχρονιάς. Αλλάξτε την ζωή σας και μαζί με αυτήν και τον κόσμο.
Το πρώτο βήμα είναι το πιο σημαντικό. Άν ξεκινήσεις, όλα μετά φαίνονται απλούστερα. Σήμερα λοιπόν κάντε αυτό το πρώτο βήμα. Αν αποφασίσετε να σταματήσετε την υπερθέρμανση ή τη φτώχεια (ή οτιδήποτε άλλο), το πρώτο πράγμα είναι να κάνετε ένα πλάνο. Κάντε ένα πλάνο και καθορίστε τους στόχους σας. Να είστε φιλόδοξοι. Αρκεί το πλάνο να είναι πραγματοποιήσιμο.
Στο τέλος της χρονιάς βάλτε τα κάτω και δείτε τι καταφέρατε. Αν επιτύχατε τους στόχους σας. Μάθετε από τις εμπειρίες σας. Και προγραμματίστε τις επόμενες κινήσεις σας.
Μην φοβάστε την αποτυχία. Κάντε κάτι και βάλτε τα δυνατά σας σε αυτό. Ακόμα και αν δεν τα καταφέρετε θα έχετε αποδείξει ότι ενδιαφέρεστε αληθινά, πιθανότατα θα έχετε πετύχει κάποια αλλαγή, αλλά θα έχετε μάθει πολλά - που θα σας φανούν χρήσιμα στο μέλλον.

«Δεν πειράζει. Προσπάθησε ξανά. Απέτυχε πάλι. Απέτυχε καλύτερα.»
Σάμιουελ Μπέκετ

Διαβάστε περισσότερα...