Ο πολύτιμος χρόνος των ωρίμων...

Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ ό,τι έχω ζήσει μέχρι τώρα…
Αισθάνομαι, όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία, αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.
Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.
Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους, που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.
Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.
Δεν θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωϊσμοί.
Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.
Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.
Μισώ, να είμαι μάρτυρας τών ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι, μετά βίας, συζητούν για το περιεχόμενο και περισσότερο για την … επικεφαλίδα.
Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους ή τις επικεφαλίδες. Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται … Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα …
Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.
Που να μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.
Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.
Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.
Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.
Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια την ειλικρίνεια και το ουσιώδες γιατί αυτό είναι που αξίζει τον κόπο στη ζωή.
Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά τών ανθρώπων… Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.
Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.
Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν...
Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ’όσες έχω ήδη φάει.
Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.
Εύχομαι και ο δικός σου να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσεις κι εσύ...

Από τον Mario de Andrade, ποιητή, συγγραφέα, δοκιμιογράφο και μουσικολόγο από τη Βραζιλία.

Πηγή: http://tadeefi.wordpress.com

Διαβάστε περισσότερα...

Αυξημένες τιμές ατμοσφαιρικής ρύπανσης λόγω υψηλών θερμοκρασιών στην Κοζάνη...

Αυξημένες τιμές ατμοσφαιρικής ρύπανσης λόγω υψηλών θερμοκρασιών εντόπισαν το πρωί στο λεκανοπέδιο της Δυτικής Μακεδονίας οι σταθμοί μέτρησης της ποιότητας του αέρα του Κέντρου Περιβάλλοντος της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας. «Ήδη ειδοποιήθηκαν οι αρμόδιες υπηρεσίες της ΔΕΗ να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα και να τροποποιήσουν τη λειτουργία των μονάδων της προκειμένου να αποφευχθεί η εκδήλωση περιβαλλοντικού επεισοδίου τις επόμενες μέρες» είπε στο ΑΠΕ – ΜΠΕ η Πρόεδρος του Κέντρου Περιβάλλοντος, Κυριακή Αποστολίδου.
Στο μεταξύ, το σχέδιο μνημονίου συνεργασίας μεταξύ της Περιφέρειας και της ΔΕΗ ΑΕ σχετικά με την εποπτεία του δικτύου σταθμών μέτρησης της ατμόσφαιρας αναμένεται να εγκρίνει απόψε το Περιφερειακό Συμβούλιο. «Η ΔΕΗ διαθέτει έντεκα σταθμούς μέτρησης και το Κέντρο Περιβάλλοντος τέσσερις. Μέχρι στιγμής λαμβάνουμε καθημερινά τα δεδομένα των σταθμών μέτρησης της ΔΕΗ. Η συνεργασία όμως της Περιφέρειας με την Εταιρεία, που θα τεθεί σύντομα σε ισχύ, μεταβιβάζει τον έλεγχο και την εποπτεία των σταθμών της ΔΕΗ στην Περιφέρεια. Με τον τρόπο αυτό, ειδικοί του Κέντρου Περιβάλλοντος, τεχνικού συμβούλου της Περιφέρειας, θα πραγματοποιούν ελέγχους στο δίκτυο της ΔΕΗ ώστε να πιστοποιούν τη σωστή του λειτουργία και την εγκυρότητα των μετρήσεων» εξηγεί η κ. Αποστολίδου.
Όπως τονίζει, μάλιστα, η συνεργασία αυτή είναι πολύ σημαντική καθώς καθιστά την περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, την πρώτη στην Ελλάδα, που εναρμονίζεται με την κείμενη ευρωπαϊκή νομοθεσία για τον έλεγχο της ποιότητας του αέρα.

Διαβάστε περισσότερα...

Τέφρα, ο κλιματισμός του μέλλοντος...

Οι τεράστιες ποσότητες ανεκμετάλλευτης τέφρας που παράγουν οι ατμοηλεκτρικοί σταθμοί της χώρας θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τον δροσισμό των κτιρίων.
Στους ατμοηλεκτρικούς σταθμούς της ΔΕΗ στην Κοζάνη, την Πτολεμαΐδα και τη Μεγαλόπολη παράγονται 12 εκατ. τόνοι τέφρας ετησίως, από τους οποίους το 90% μένει ανεκμετάλλευτο. Για πόσο ακόμα;
Στην Ελλάδα τα κτίρια καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες ενέργειας και κατά συνέπεια ευθύνονται για ένα σημαντικό ποσοστό των συνολικών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Η συνεχής και μη ελεγχόμενη εγκατάσταση κλιματιστικών μηχανημάτων ευθύνεται για την αύξηση του συγκεκριμένου ποσοστού χρόνο με τον χρόνο.
Ο παραδοσιακός μηχανικός δροσισμός των κτιρίων παρουσιάζει κάποια βασικά προβλήματα. Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις είναι άμεσες και πολύ σημαντικές, αφού τα κλιματιστικά καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες ενέργειας, τριπλάσιες έως και τετραπλάσιες από εκείνες των συστημάτων θέρμανσης, συμβάλλοντας δραστικά στο φαινόμενο της θερμικής νησίδας στα αστικά κέντρα. Επίσης, η ποιότητα του αέρα μέσα στα κτίρια είναι κακή λόγω της αδυναμίας τους στην ανταλλαγή εσωτερικού και εξωτερικού αέρα.
Υπάρχουν, ωστόσο, εναλλακτικές μέθοδοι παθητικού δροσισμού των κτιρίων. Ο Δημήτρης Καραμάνης, επίκουρος καθηγητής εναλλακτικών πηγών ενέργειας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και η ομάδα του μελέτησαν την τέφρα ως υλικό εξατμιστικού δροσισμού κτιρίων και υπαίθριων χώρων, με χρηματοδότηση από το κοινωφελές ίδρυμα Λάτση, στο πλαίσιο του προγράμματός του για την ενίσχυση της επιστημονικής έρευνας στην Ελλάδα.
Η ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων βρήκε πως η ενσωμάτωση της τέφρας στα δομικά υλικά του κτιρίου μπορεί να βελτιώσει τις θερμικές συνθήκες, λειτουργώντας σαν έμμεσος εξατμιστικός δροσισμός, δηλαδή ψύχοντας το κέλυφός του. «Προσπαθούμε να διερευνήσουμε κατά πόσο μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την τέφρα που παράγεται σε ατμοηλεκτρικούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας για την εξάτμιση και δροσισμό κτιρίων στους αστικούς ιστούς» εξηγεί ο Δημ. Καραμάνης, επικεφαλής της έρευνας.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν πως μπορούν, με ήπιο τρόπο, να μετατρέψουν την ιπτάμενη τέφρα σε ζεόλιθο τύπου NaP1, ένα πορώδες υλικό, η εφαρμογή του οποίου μπορεί να συμβάλει στη μείωση της θερμοκρασίας του κτιρίου. «Ενας άμεσος τρόπος που μπορεί να γίνει αυτό είναι η ενσωμάτωση της τροποποιημένης τέφρας σε φυτεμένο δώμα» λέει ο Δημ. Καραμάνης.
Σε πρώτη φάση διάφορα είδη τέφρας συλλέχθηκαν από ατμοηλεκτρικούς σταθμούς της ΔΕΗ σ' όλη τη χώρα και σε δεύτερη φάση έγιναν πειράματα προσρόφησης υγρασίας για να εξεταστεί η αποδοτικότητα της εφαρμογής της στον παθητικό δροσισμό. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως «η χρήση της ιπτάμενης τέφρας περιορίζει την αύξηση της θερμοκρασίας στις επιφάνειες του υλικού και μπορεί να επιτευχθεί διαφορά μέχρι και 8 βαθμών Κελσίου στη βάση της τροποποιημένης τέφρας σε σχέση με τη βάση του σκυροδέματος ή του κενού χώρου».
Η ιπτάμενη τέφρα είναι το κυριότερο στερεό κατάλοιπο από την καύση άνθρακα για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Οι ατμοηλεκτρικοί σταθμοί της ΔΕΗ σε Κοζάνη, Πτολεμαΐδα και Μεγαλόπολη, από τους οποίους συνέλεξαν δείγματα τέφρας οι ερευνητές, παράγουν περίπου 12 εκατομμύρια τόνους τέφρας ετησίως, από την οποία το 90% μένει ανεκμετάλλευτο.
Για την ασφαλή εφαρμογή της τέφρας ως μέσου εξατμιστικού δροσισμού αλλά και ως συστατικού δομικών υλικών προαπαιτείται η αξιολόγηση της επικινδυνότητάς της για τη δημόσια υγεία. Η συνεχής έκθεση στην ιπτάμενη τέφρα μπορεί να οδηγήσει σε δερματικές παθήσεις και αναπνευστικές διαταραχές, οπότε η ανάλυσή της και η απομάκρυνση τοξικών στοιχείων είναι απαραίτητη. Η μελέτη δείχνει, πάντως, πως όλες οι τέφρες, εκτός από εκείνη της Πτολεμαΐδας, ξεπερνούν τα όρια επικινδυνότητας και κατά συνέπεια απαιτείται η αραίωσή της με κάποιο αδρανές υλικό.
«Το επόμενο βήμα πάνω στο οποίο έχουμε ξεκινήσει να δουλεύουμε είναι οι τρόποι με τους οποίους μπορεί να ενσωματωθεί το υλικό στο κτίριο, όπως επίσης και η μελέτη των περιβαλλοντικών συνεπειών των τροποποιημένων μορφών τέφρας» καταλήγει ο Δημήτρης Καραμάνης.

Πηγή: Εφημερίδα Ελευθεροτυπία - Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΥ

Διαβάστε περισσότερα...

Το παιδί και τα καρφιά...

Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένα παιδί που θύμωνε με το παραμικρό και είχε πολύ κακούς τρόπους. Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακούλι με καρφιά και του είπε ότι κάθε φορά που θα φέρεται άσχημα θα πρέπει να καρφώνει ένα καρφί στο φράχτη. Την πρώτη μέρα το παιδί κάρφωσε δεκαέξι καρφιά. Όμως, καθώς περνούσαν οι εβδομάδες, όλο και κατάφερνε να χαλιναγωγεί τη συμπεριφορά του και τα καρφιά ολοένα λιγόστευαν.
Είχε καταλάβει ότι του ήταν προτιμότερο να ελέγχει τις τάσεις του παρά να τρέχει να καρφώνει καρφιά στο φράχτη. Και τελικά έφτασε η μέρα που το παιδί δεν έχασε καθόλου την ψυχραιμία του. Το είπε λοιπόν στον πατέρα του και τότε εκείνος του είπε ότι τώρα θα έπρεπε να ξεκαρφώνει ένα καρφί για κάθε μέρα που δεν θα ξεσπούσε σε οργή. Οι μέρες πέρασαν και ο νεαρός τελικά είπε στον πατέρα του ότι είχε βγάλει όλες τις πρόκες. Τότε ο πατέρας πήρε το γιο του απ' το χέρι και τον πήγε κοντά στο φράχτη, κι εκεί του είπε:
"Πολύ καλά τα κατάφερες γιε μου, για δες όμως τις τρύπες στο φράχτη. Ποτέ πια ο φράχτης μας δεν θα είναι όπως πριν.
Όταν είσαι θυμωμένος και λες άσχημα λόγια, αυτά αφήνουν πληγές. Μπορείς να μαχαιρώσεις κάποιον, και μετά να τραβήξεις το μαχαίρι, αλλά, όσες φορές κι αν θα ζητήσεις συγγνώμη, η πληγή θα μείνει εκεί. Κι ένα τραύμα με λόγια είναι τόσο κακό όσο κι ένα τραύμα στο σώμα."
Ο καθένας μπορεί να θυμώσει, είναι εύκολο. Αλλά να θυμώσεις με το σωστό άνθρωπο, στο σωστό βαθμό, για το σωστό λόγο, τη σωστή στιγμή και με το σωστό τρόπο, αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο.
Μπορείς να μαντέψεις το μέγεθος ενός ανθρώπου από το μέγεθος των πραγμάτων που τον κάνουν να θυμώνει.

Διαβάστε περισσότερα...

Μουσική & Περιβάλλον...

Παίζουμε Οικολογικά - επεισόδιο 1ο from studiomythos on Vimeo.

Ένα εκπληκτικό πανέξυπνο βίντεο με άψογη σκηνοθεσία με την συμμετοχή 77 καλλιτεχνών!

Διαβάστε περισσότερα...

Ξεκίνησε η καταγραφή των ζημιών από το ρήγμα στη Μαυροπηγή...

Πηγή: http://eordaia.org/

Διαβάστε περισσότερα...

Αλλάζει το κλίμα της Ελλάδας...

Σοβαρές δυσμενείς επιπτώσεις για την υγεία των κατοίκων της χώρας μας και την οικονομία, επιφέρουν οι κλιματικές αλλαγές που επέρχονται σταδιακά, σύμφωνα με την Έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος για τις «περιβαλλοντικές, οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην Ελλάδα», η οποία παρουσιάστηκε στην Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής, από τον επικεφαλής της Επιτροπής Μελέτης Επιπτώσεων Κλιματικής Αλλαγής καθηγητή Χρ. Ζερεφό.
Τα στοιχεία που περιέχει η Έκθεση, έκαναν τον πρόεδρο της Επιτροπής Κώστα Καρτάλη να μιλήσει για την ανάγκη άμεσων αλλαγών στον τρόπο που κτίζουμε τις πόλεις, στον τρόπο που χωροθετούμε αλλά και στις μεθόδους που χρησιμοποιούμε για τη διαχείριση των υδατικών πόρων.
«Η Ελλάδα δεν συνεισφέρει ιδιαίτερα στην κλιματική αλλαγή, αλλά είναι εξαιρετικά ευάλωτη από αυτή, ιδίως στις παράκτιες ζώνες», είπε κι εξήγησε πως είναι απολύτως αναγκαίο να εντάξουμε τα ευρήματα της έκθεσης στο νέο χωροταξικό σχεδιασμό της χώρας, ακόμα και στο επίπεδο των ρυθμιστικών σχεδίων των πόλεων.
Μάλιστα, επιχειρώντας να προκαταλάβει φωνές που θα υποστήριζαν ότι το 2050 ή το 2100, δηλαδή, τα έτη αναφοράς της μελέτης, είναι μακριά, ο κ. Καρτάλης τόνισε πως πρέπει να σκεφτούμε, ότι το 2100 θα ζουν τα εγγόνια μας και πρόσθεσε: «η πρόληψη είναι προτιμότερη της εκ των υστέρων αντιμετώπισης των προβλημάτων».
Σύμφωνα με την Έκθεση, στην Ελλάδα σταδιακά μέχρι το 2050 η βροχή θα μειωθεί κατά 6,5% για το σύνολο της Επικράτειας, ενώ θα αυξηθούν, η θερμοκρασία του αέρα κατά 1,4 βαθμούς Κελσίου, η μέγιστη διάρκεια ξηρής περιόδου κατά 20 επιπλέον ημέρες, καθώς και η τρωτότητα των παράκτιων περιοχών στο Δέλτα Αξιού, στη Δελταϊκή Πεδιάδα Λουδία-Αλιάκμονα, στον Πατραϊκό Κόλπο, στον Κορινθιακό Κόλπο, κ.α.
Σε ό,τι αφορά στα υδατικά αποθέματα, εξαιτίας της μείωσης των υδατικών αποθεμάτων θα προκύψει, στο ευνοϊκότερο σενάριο, ζημία αντίστοιχη στο 0,34% του ΑΕΠ, ενώ οι επιπτώσεις στη γεωργία θα αφορούν στην απώλεια καλλιεργήσιμου εδάφους κατά 19% το 2040-2050.
Στον τομέα του τουρισμού, οι επιπτώσεις θα συνίστανται σε φθορές παράκτιων τουριστικών υποδομών, στην απαξίωση τουριστικών υποδομών λόγω έλλειψης φυσικών προϋποθέσεων χρήσης τους, λ.χ. έλλειψη χιονιού, στη διείσδυση θαλάσσιου νερού στον υδροφόρο ορίζοντα και στην υφαλμύρωση του πόσιμου νερού. Θα πρέπει να επισημανθεί, ότι ειδικά στον τομέα του δομημένου περιβάλλοντος, η πρόσθετη δαπάνη που θα επιφέρει η κλιματική μεταβολή, έως το 2050, στον τομέα των κτιρίων εκτιμάται στα 20 δις ευρώ.
Η Έκθεση εκτιμά ότι λόγω της αύξησης των επεισοδίων καύσωνα, θα αυξηθεί ο αριθμός των θανάτων ετησίως κατά 2200 σε επίπεδο επικράτειας (1.450 στην Αττική).
Σε ότι αφορά στα οικονομικά μεγέθη, η Έκθεση υποστηρίζει ότι το κόστος μείωσης των εκπομπών ανέρχεται σε 142 δισ. ευρώ, και το κόστος της εναπομείνασας κλιματικής αλλαγής σε 294 δισ. ευρώ, δηλαδή συνολικά 436 δισ. ευρώ.
Τέλος, σε ερώτημα αν η Έκθεση προτείνει τη χρήση πυρηνικής ενέργειας στην Ελλάδα, ο κ. Ζερεφός ανέφερε ότι αν και εξετάστηκε η οικονομική σκοπιμότητα, το γενικό συμπέρασμα παραμένει το ίδιο:η πυρηνική ενέργεια δεν έχει θέση στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας.

Πηγή: www.real.gr

Για να δείτε ολόκληρη την έκθεση πατήστε εδώ

Διαβάστε περισσότερα...

Προτάσεις του ΤΕΕ/Τμ. Δυτικής Μακεδονίας για το Τέλος ΑΠΕ, λιγνιτικών σταθμών και μεγάλων υδροηλεκτρικών έργων...

Σύμφωνα με τον νόμο 3468/2006 «Παραγωγή Ηλεκτρικής Ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και Συμπαραγωγή Ηλεκτρισμού και Θερμότητας Υψηλής Απόδοσης και λοιπές διατάξεις», (Φ.Ε.Κ. Α’ 129/27.06.2006), θεσπίστηκε το τέλος ΑΠΕ, δηλαδή η επιβάρυνση του σταθμού ΑΠΕ με ειδικό τέλος που αντιστοιχεί σε ποσοστό 3% επί της, προ Φ.Π.Α., τιμής πώλησης της ηλεκτρικής ενέργειας στον Διαχειριστή του Συστήματος ή του Δικτύου ή των Μη Διασυνδεδεμένων Νησιών. Το ποσό αυτό διανέμεται στους ΟΤΑ της περιοχής, όπως προβλέπεται με τον ανωτέρω νόμο. Από την καταβολή του ειδικού τέλους απαλλάσσονται οι παραγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκά συστήματα, ενώ το τέλος αυτό δεν ισχύει για τα μεγάλα υδροηλεκτρικά έργα (>15MW), μια και δεν θεωρούνται έργα ΑΠΕ σύμφωνα με τον ίδιο νόμο.
Με το νόμο 3851/2010 «Επιτάχυνση της ανάπτυξης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και άλλες διατάξεις σε θέματα αρμοδιότητας του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής», (Φ.Ε.Κ. Α’ 85/04.06.2010), θεσπίζεται ότι το 1/3 του τέλους ΑΠΕ, που αντιστοιχεί στο 1% επί της αξίας της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ, θα αποδίδεται στους οικιακούς καταναλωτές του Ο.Τ.Α. πρώτου βαθμού στον οποίο είναι εγκατεστημένοι οι σταθμοί Α.Π.Ε., με σκοπό να πιστωθούν έως και κατά το συνολικό αυτό ποσό οι λογαριασμοί κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας των οικιακών καταναλωτών.
Το τέλος ΑΠΕ θεσπίστηκε για να αποτελέσει την ελάχιστη ανταπόδοση στις τοπικές κοινωνίες, αφενός για την εκμετάλλευση των ανανεώσιμων φυσικών πόρων, αφετέρου για τις περιβαλλοντικές οχλήσεις που η κατασκευή και λειτουργία των έργων αυτών προκαλούν.
Αντίστοιχα έχει θεσπιστεί και το τέλος λιγνίτη, που αντιστοιχεί στο 0,4% επί της αξίας της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας από λιγνιτικούς σταθμούς και αποδίδεται στους νομούς Κοζάνης, Φλώρινας και Αρκαδίας, όπου εξορύσσεται ο λιγνίτης και λειτουργούν οι σταθμοί αυτοί.
Δεν έχει θεσπιστεί αντίστοιχο τέλος των μεγάλων υδροηλεκτρικών σταθμών (>15MW), ως ποσοστό επί της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από τους σταθμούς αυτούς, παρόλο που οι επιπτώσεις από την κατασκευή και λειτουργία τους είναι κατά πολύ μεγαλύτερες από εκείνες ενός αντίστοιχου μικρού υδροηλεκτρικού, που θεωρείται σταθμός ΑΠΕ.
Με αφορμή λοιπόν τη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου «Θαλάσσια στρατηγική για την προστασία και διαχείριση του θαλάσσιου περιβάλλοντος - Εναρμόνιση με την οδηγία 2008/56/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 17ης Ιουνίου 2008 και άλλες διατάξεις» στην Ολομέλεια της Βουλής, σχετικά με την τροπολογία για την άμεση απόδοση του ποσοστού 1% επί της αξίας της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ στους οικιακούς καταναλωτές & ανάκληση αδειών έργων ΑΠΕ που θεσπίστηκε με τους προαναφερόμενους νόμους,
και επειδή η πολιτεία οφείλει να αντιμετωπίζει και μεταχειρίζεται τους πολίτες ισότιμα,
στα πλαίσια της διαβούλευσης του ανωτέρω σχεδίου νόμου, επισημαίνουμε τα εξής:
1. Είμαστε απολύτως θετικοί με την άμεση απόδοση μέρους του τέλους ΑΠΕ (του 1/3) στους οικιακούς καταναλωτές όπως αυτό θεσπίστηκε με το νόμο 3851/2006, μια και με τον τρόπο αυτό παρέχεται ένα κίνητρο για την αποδοχή σταθμού ΑΠΕ στους κατοίκους των αντίστοιχων περιοχών.
2. Πρέπει να θεσπιστεί αντίστοιχο τέλος λιγνίτη, πλέον του ήδη θεσπισμένου, που θα αποδίδεται άμεσα στους οικιακούς καταναλωτές, των περιοχών που διαθέτουν λιγνιτικούς σταθμούς για παραγωγή ενέργειας. Στη Δυτική Μακεδονία που παράγει ενέργεια για τις ανάγκες της χώρας με καύση λιγνίτη εδώ και ~60 χρόνια, βιώνουμε και γνωρίζουμε πολύ καλά τις επιπτώσεις από τη λειτουργία των σταθμών αυτών αλλά και από τη λειτουργία των ορυχείων που τους τροφοδοτούν. Οι επιπτώσεις είναι ιδιαίτερα σημαντικές, τόσο στο φυσικό όσο και στο ανθρωπογενές περιβάλλον της άμεσης και ευρύτερης περιοχής.
Απαιτούμε ισότιμη μεταχείριση και των κατοίκων της περιοχής μας, που έχει υποστεί, υφίσταται και θα υφίσταται και στο μέλλον, τόσο τις επιπτώσεις από τη λειτουργία της ΔΕΗ στο σύνολό της, όσο και τις επιπτώσεις από την μεταλιγνιτική περίοδο που ήδη έχει αρχίσει. Έστω και αργά, πρέπει να θεσπιστεί το τέλος αυτό και για τους κατοίκους των «Ενεργειακών Δήμων», ως ελάχιστη δικαίωση στους κατοίκους των περιοχών οι οποίες στήριξαν την ηλεκτροπαραγωγή και ανάπτυξη της χώρας μας για ολόκληρες δεκαετίες.
Επειδή το θεσπισμένο τέλος λιγνίτη αποτελεί μικρό ποσοστό (0,4%) σε σχέση με το αντίστοιχο τέλος ΑΠΕ (3%), προτείνεται το τέλος για την ελάφρυνση των οικιακών καταναλωτών να αποτελέσει, όπως προαναφέρθηκε ένα επιπλέον ποσοστό από το ανωτέρω τέλος λιγνίτη, αντίστοιχο του τέλους ΑΠΕ οικιακών καταναλωτών.
3. Θεωρούμε επιβεβλημένη τη θέσπιση τέλους «ύδατος», για τους μεγάλους υδροηλεκτρικούς σταθμούς, αντίστοιχα με το τέλος ΑΠΕ που ισχύει για σταθμούς ΑΠΕ, κατά συνέπεια και για τα μικρά υδροηλεκτρικά (<15MW). Στην Περιφέρειά μας, η οποία διασχίζεται από τον ποταμό Αλιάκμονα, λειτουργεί ο ΥΗΣ Πολυφύτου (3x125ΜW), ενώ εντός του έτους 2012 προγραμματίζεται και η έναρξη της λειτουργίας του ΥΗΣ Ιλαρίωνα.
Η κατασκευή και λειτουργία των φραγμάτων, είχε ως συνέπεια τη δέσμευση σημαντικών εκτάσεων για τη δημιουργία των αντίστοιχων τεχνιτών λιμνών. Παρόλο που η ενέργεια αυτή στερεί τους κατοίκους της περιοχής από μεγάλες εκτάσεις γης και κατ’ επέκταση από τη σημαντικότερη για την περιοχή πηγή εσόδων, δεν έχει θεσπιστεί κανενός είδους «τέλος» για τα έργα αυτά. Ιδιαίτερα δε για την λίμνη του Πολυφύτου που κατασκευάστηκε την δεκαετία του ’70, δεν έγινε κανένα έργο αποκατάστασης ή/και αξιοποίησης της περιοχής, ενώ δεσμεύτηκαν σημαντικές εκτάσεις με ελάχιστες αποζημιώσεις. Το τέλος αυτό πρέπει να αποδί
δεται όχι μόνο στα διοικητικά όρια της περιοχής που λειτουργεί ο σταθμός, αλλά κυρίως στα διοικητικά όρια των περιοχών που καταλαμβάνουν οι τεχνητές λίμνες. Στο σκεπτικό βέβαια για την επιβολή του τέλους, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και το γεγονός ότι τα μεγάλα υδροηλεκτρικά φράγματα που δημιουργούν μεγάλες τεχνητές λίμνες, αποτελούν έργα πολλαπλής ωφέλειας.
Σημειώνεται, ότι θα φαίνεται παράδοξο να αποδίδεται τέλος ΑΠΕ από τη λειτουργία του μικρού υδροστροβίλου οικολογικής παροχής (1MW) του ΥΗΣ Ιλαρίωνα, ενώ αντίστοιχα δεν προβλέπεται τίποτε για τη λειτουργία του κυρίως υδροηλεκτρικού σταθμού (2x75ΜW).
4. Τέλος, εκφράζουμε την αντίρρησή μας ως προς την απαλλαγή των φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων από το τέλος ΑΠΕ, λαμβάνοντας υπόψη αφενός την υψηλή επιδότηση της τιμής της KWh για τις εγκαταστάσεις αυτές, που επιβαρύνει τα οικιακά τιμολόγια μέσω του αντίστοιχου τέλους, αφετέρου διότι και οι εγκαταστάσεις αυτές προκαλούν αντίστοιχες περιβαλλοντικές οχλήσεις οχλήσεις, εξαιρουμένων βέβαια των εγκαταστάσεων πολύ μικρής κλίμακας (<10KW) στις στέγες.
Κοζάνη, 6 Ιουλίου 2011

Για τη Δ.Ε. του ΤΕΕ/ΤΔΜ
Ο Πρόεδρος
Μαυροματίδης Δημήτρης

Σημείωση:
Το παρόν κείμενο αποτελεί απόφαση της Διοικούσας Επιτροπής του Τμήματος Δυτικής Μακεδονίας του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, μετά από σχετική εισήγηση των Μονίμων Επιτροπών Περιβάλλοντος και Ενέργειας του Τμήματος μας

Διαβάστε περισσότερα...

Θα ζητηθούν πίσω τα ευρωπαϊκά κονδύλια για τη γραμμή Έδεσσα – Φλώρινα...

Θα ζητηθούν πίσω τα ευρωπαϊκά κονδύλια για τη γραμμή Έδεσσα – Φλώρινα;
Ανοικτό αφήνει η Κομισιόν το ενδεχόμενο να ζητηθεί από τη χώρα μας να επιστρέψει ευρωπαϊκά κονδύλια που έχουν διατεθεί για συγχρηματοδότηση της ανακατασκευής της σιδηροδρομικής γραμμής από Έδεσσα προς Φλώρινα και Κοζάνη, στη Δυτική Μακεδονία.
Η είδηση έρχεται ως αποτέλεσμα γραπτής ερώτησης του ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων Μιχάλη Τρεμόπουλου, που είχε φέρει στο ευρωκοινοβούλιο το θέμα της διακοπής της σιδηροδρομικής σύνδεσης της Φλώρινας με την Έδεσσα και τη Θεσσαλονίκη, στα πλαίσια των περικοπών στα δρομολόγια του ΟΣΕ. Από τις 30 Ιανουαρίου, που διακόπηκαν τα δρομολόγια, στη Φλώρινα και την ευρύτερη περιοχή της έχει αναπτυχθεί ένα πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα κίνημα, με το σύνολο σχεδόν της τοπικής κοινωνίας να διεκδικεί δυναμικά την επιστροφή του τρένου. Ενδεικτικό είναι ότι την πρώτη κιόλας μέρα της εκστρατείας, τη σχετική έκκληση υπέγραψε μέσα σε λίγες ώρες το 1/3 του πληθυσμού της πόλης.
Στη γραπτή απάντησή του προς τον ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων, ο Επίτροπος Μεταφορών και αντιπρόεδρος της Κομισιόν Siim Kallas αναφέρει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ζητήσει ενημέρωση και εξηγήσεις από τις ελληνικές αρχές. Στην ίδια απάντησή του διευκρινίζει δύο σημαντικά σημεία:
* Ότι, εάν επιβεβαιωθεί η αναστολή των δρομολογίων στη γραμμή για την οποία διατέθηκαν κοινοτικοί πόροι, θα ζητηθεί η επιστροφή μέρους του ποσού από την Ελλάδα.
* Ότι, στις περιπτώσεις που μια σιδηροδρομική γραμμή δεν είναι κερδοφόρα, οι δημόσιες αρχές επιτρέπεται να συνάπτουν σύμβαση με σιδηροδρομικές εταιρείες για την εκτέλεση των συγκεκριμένων δρομολογίων.
«Για μια ακόμη φορά πρέπει να τονίσουμε ότι στις σημερινές δύσκολες συνθήκες, ο σιδηρόδρομος είναι ζωτική διέξοδος και όχι πολυτέλεια», δήλωσε ο Μιχάλης Τρεμόπουλος. «Οι πολίτες της Φλώρινας το έχουν ήδη αναδείξει με την πρωτόγνωρη κινητοποίησή τους, που αποτελεί σήμερα ένα από τα πιο σημαντικά κινήματα για την υπεράσπιση των συλλογικών αγαθών. Η απάντηση της Κομισιόν στην παρέμβασή μας στο ευρωκοινοβούλιο, έρχεται να επιβεβαιώσει ότι, αν δε σταματήσει άμεσα ο σιδηροδρομικός αποκλεισμός της Φλώρινας και της Δ. Μακεδονίας η χώρα κινδυνεύει να υποστεί σοβαρό οικονομικό πλήγμα. Είναι αδιανόητο, στις σημερινές συνθήκες, να επιστρέφουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεκάδες εκατομμύρια ευρώ, επειδή η κυβέρνηση και η τοπική αυτοδιοίκηση δε βρίσκουν την πολιτική βούληση να διαθέσουν κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ που απαιτούνται για την επανέναρξη των δρομολογίων».

Διαβάστε περισσότερα...

Δημόσια διαβούλευση για το τέλος ανάπτυξης βιομηχανικών περιοχών παραγωγής ρεύματος...

Σε δημόσια διαβούλευση τέθηκε μέχρι τις 18 Ιουλίου 2011 το σχέδιο υπουργικής απόφασης σχετικά με την κατανομή, διάθεση και καταβολή του Τέλους Ανάπτυξης Βιομηχανικών περιοχών παραγωγής Ηλεκτρικού Ρεύματος από Λιγνιτικούς Σταθμούς.
Το υπουργείο Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, αναφέρει στο συνοδευτικό έγγραφο για τη δημόσια διαβούλευση, ότι «σε μια εποχή όπου η προστασία από την περιβαλλοντική υποβάθμιση δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη ζητούμενο ποιότητας ζωής αλλά αντίθετα την ίδια τη ζωή και την ουσία της, έχει μεγάλη σημασία ως ένα είδος ανταπόδοσης ο τρόπος με τον οποίο κατανέμονται θετικά αντισταθμιστικά ωφελήματα στις τοπικές κοινωνίες όπου λειτουργούν οι λιγνιτικοί σταθμοί».
Τρεις είναι οι βασικές αρχές που πρέπει να διέπουν την κατανομή αυτή:

- Η μέγιστη δυνατή εγγύτητα στους άμεσα επηρεαζόμενους πληθυσμούς και το άμεσα επηρεαζόμενο φυσικό περιβάλλον.
- Η απόλυτη στόχευση ενεργειών και δράσεων σε ζητήματα ανασύνταξης, προστασίας και αναβάθμισης του περιβάλλοντος και μόνο αυτού.
- Η απόλυτη διαφάνεια στη διαχείριση των κονδυλίων.

Σε ό,τι αφορά τη μεθοδολογία διάθεσης των συγκεκριμένων κονδυλίων και σε συνέχεια των συσκέψεων που συγκλήθηκαν στο ΥΠΕΚΑ, υποβλήθηκαν στην αρμόδια υπηρεσία οι προτάσεις των Δικαιούχων Περιφερειών και Δήμων ως προς τη διαχείριση του Πόρου, οι οποίες διαμορφώνονται σε δύο διαφορετικές κατευθύνσεις:
Σύμφωνα με την προσέγγιση των Περιφερειών Πελοποννήσου και Δυτικής Μακεδονίας, προτείνεται το 50% να διατίθεται στις αιρετές Περιφέρειες και το άλλο 50% στους νέους Καλλικρατικούς Δήμους (ενεργειακοί και μη ενεργειακοί), λόγω της ανάγκης υλοποίησης έργων και ενεργειών υπερτοπικού χαρακτήρα καθώς και της συμπληρωματικότητας και συμβατότητας με τον Περιφερειακό και τοπικό σχεδιασμό.
Σύμφωνα με την προσέγγιση του Δικτύου των Ενεργειακών Δήμων (Μεγαλόπολη, Κοζάνη, Εορδαία, Φλώρινα, Αμύνταιο) προτείνεται το 97% να διατίθεται υπέρ των Δήμων και το 3% υπέρ των Περιφερειών, υπό το πρίσμα ότι οι δράσεις του Τοπικού Πόρου Ανάπτυξης θα πρέπει να καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες των τοπικών κοινωνιών, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητές του και τις αρνητικές επιπτώσεις που προκαλούν οι δραστηριότητες της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού Α.Ε.

Πηγή: Εφημερίδα Ναυτεμπορική

Διαβάστε περισσότερα...

Μέτρα κατά της βίας...

Μια φορά, καθώς ο κύριος Κόυνερ, ο στοχαστής, έβγαζε λόγο σε μια κατάμεστη αίθουσα και καταφερόταν κατά της βίας, πρόσεξε ξαφνικά πως ο κόσμος άρχιζε να τραβιέται και να φεύγει. Γύρισε τότε κι είδε να στέκει πίσω του – η Βία αυτοπροσώπως.
«Τι τους έλεγες;» τον ρώτησε η Βία.
«Τους μιλούσα υπέρ της Βίας» απάντησε ο κύριος Κόυνερ.
Την ώρα που έφευγε ο κύριος Κόυνερ, τον ρώτησαν οι μαθητές του γιατί υποχώρησε. Ο κύριος Κόυνερ απάντησε: «Για να μπορέσω να προχωρήσω. Εγώ πρέπει να ζήσω περισσότερο από τη Βία».
Και ο κύριος Κόυνερ τους διηγήθηκε μια ιστορία:
Στο σπίτι του κυρίου Δόλιου, που ήξερε να λέει όχι, μπήκε μια μέρα, στα χρόνια της παρανομίας, ένας πράκτορας, και του ‘δειξε ένα χαρτί. Το χαρτί, στο όνομα εκείνων που είχαν καταλάβει την πόλη, όριζε πως ο πράκτορας θα είχε στη δικαιοδοσία του κάθε σπίτι όπου θα πατούσε το πόδι του και κάθε λογής τροφή που θα ζητούσε, και πως θα είχε υπηρέτη του όποιον έβρισκε μπροστά του.
Ο πράκτορας πήρε καρέκλα και κάθισε, του ζήτησε φαί, πλύθηκε, ξάπλωσε, γύρισε με το πρόσωπο στον τοίχο, και πριν τον πάρει ο ύπνος, ρώτησε: «Θα γίνεις υπηρέτης μου;».
Ο κύριος Δόλιος τον σκέπασε με μια κουβέρτα, έδιωξε τις μύγες, κι άγρυπνος παραστάθηκε στον ύπνο του. Εφτά ολόκληρα χρόνια τον υπάκουγε όπως την πρώτη εκείνη μέρα, κι έκανε για τον πράκτορα τα πάντα, εκτός από ένα: δεν του ‘πε ποτέ λέξη. Κι ο πράκτορας όλο και πάχαινε απ’ το πολύ που έτρωγε, κοιμόταν και διάταζε, και πάνω στα εφτά χρόνια πέθανε. Τον τύλιξε τότε ο κύριος Δόλιος στην τριμμένη κουβέρτα, τον έβγαλε σέρνοντας από το σπίτι, έπλυνε το στρώμα, έβαψε τους τοίχους, αναστέναξε και απάντησε:
«Οχι».

Bertold Brecht "Ιστορίες του κ. Κόυνερ" 1935~1946

Πηγή: http://diavolakos.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Οριστική λύση στο πρόβλημα του Πτελεώνα...

Την Τοπική Κοινότητα Πτελεώνα επισκέφθηκε χθες το απόγευμα ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΗ Αρθούρος Ζερβός συνοδευόμενος από την Διευθύντρια του ΛΚΔΜ Όλγα Κουρίδου.
Τον υποδέχθηκε η Δήμαρχος Εορδαίας Παρασκευή Βρυζίδου, με εκπροσώπους της τοπικής κοινωνίας, προκειμένου να τον ενημερώσουν για την υφιστάμενη κατάσταση, να τον ξεναγήσουν σε όλη την περιοχή γύρω από τον Πτελεώνα και να επισημάνουν την αναγκαιότητα για την άμεση ολοκλήρωση της διαδικασίας της αγοροπωλησίας, την οποία συναποφάσισαν και η οποία πλέον δεν έχει εμπόδια και μπορεί να ολοκληρωθεί.
Η Δημοτική Αρχή σε μια συνεχή προσπάθεια με τους κατοίκους του Πτελεώνα ολοκλήρωσε τις δεσμεύσεις της και ο κ. Ζερβός επανέλαβε τη βούληση, τη δική του αλλά και της επιχείρησης, άμεσα να προχωρήσει την απόφαση από το Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΗ των συμφωνηθέντων, προκειμένου η μακροχρόνια αναμονή που ταλαιπώρησε τους κατοίκους να τελειώσει οριστικά.

Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε…‎

Διαβάστε περισσότερα...

Στοιχεία της έρευνας για την υγεία στη Δυτική Μακεδονία απο την GPO για λογαριασμό της Περιφέρειας...

Πηγή:http://kozani.tv/

Διαβάστε περισσότερα...

Επαναφέρουν το «είμαι», απορρίπτουν το "φαίνεσθε"...

Αυτοαποκαλούνται «γενιά μηδέν» και σηματοδοτούν την επιστροφή στα λίγα πράγματα και αναγκαία. Αποτινάζουν από πάνω τους την περιττή κατανάλωση ως σκλαβιά και διεκδικούν την ελευθερία της αυτάρκειας και της κίνησης.
Αποστρέφονται το «φαίνεσθε» και επαναφέρουν το «είμαι». Είναι η νέα τάση που διαπερνά την ιντερνετική νεολαία η οποία με αφετηρία τις δύο ακτές του ατλαντικού, αρχίζει τώρα να κατακτά όλο τον δυτικό κόσμο.
Η φιλοσοφία του νέου «κινήματος» είναι απλή: στην εποχή της απόλυτης ταχύτητας και της ευκινησίας η εναρμόνιση με τα νέα δεδομένα επιβάλλει την «ελαφρότητα» με την έννοια της ελάττωσης του βάρους, την ελαχιστοποίηση όλων αυτών των ειδών που γέμιζαν ντουλάπες, συρτάρια και ράφια, κάνοντας πολλούς να χρειάζονται μπαούλο και όχι βαλίτσα στις μετακινήσεις τους....Τώρα το «μείον» γίνεται «συν» και η αφαίρεση συνώνυμο της ελευθερίας, όταν μπορεί κανείς να χωρέσει όλα του τα υπάρχοντα σε μία βαλίτσα. Στο αποκορύφωμα της τεχνολογίας, όταν μία ολόκληρη βιβλιοθήκη, μία ολόκληρη ταινιοθήκη, μία ολόκληρη δισκοθήκη και άπειρα άλμπουμ φωτογραφιών μπορούν να χωρέσουν σε ένα ηλεκτρονικό «κουτάκι», η «βαλίτσα» αποκτά πολύ περισσότερο χώρο από ό,τι θα μπορούσε να φανταστεί κανείς μία ή δύο δεκαετίες πριν.
Αρκούν, λένε οι οπαδοί, τα απολύτως απαραίτητα, λίγα πολύ λίγα, όσα θα μπορούσαν να μπουν εύκολα σε μία βαλίτσα ελαφριά σαν πούπουλο. Κάτι παραπάνω από το μηδέν, εξ ου και το «γενιά μηδέν».
Δεν πρόκειται για μία ιδεολογική ή θρησκευτική επιλογή αλλά για την πρακτική προσέγγιση στο «ουσιώδες», στο «μίνιμαλ» μέσω της ελαχιστοποίησης του καταναλωτισμού. Καταναλωτισμού που σήμερα άλλωστε εν μέσω οικονομικής κρίσης είναι απαγορευτικός περισσότερο από ποτέ.
Στην κατεύθυνση αυτή προσανατολίζουν και πολλά βιβλία που έχουν κυκλοφορήσει το τελευταίο διάστημα στις ΗΠΑ και τη Βρετανία. "The joy of less: a minimalist living guide" "The 100 thing challenge: how I got rid of almost everything, remade my life and regained my soul" "The art of being minimalist: how to stop consuming and start living" ("Η χαρά της λιτότητας: ένας οδηγός στην μινιμαλιστική ζωή» (Η πρόκληση των 100 πραγμάτων: πως ξεφορτώθηκα σχεδόν όλα, έφτιαξα τη ζωή μου και ξαναβρήκα την ψυχή μου» « Η τέχνη του να είσαι μινιμαλιστής: πώς να σταματήσεις να καταναλώνεις και να αρχίσεις να ζεις») είναι μερικοί από τους τίτλους των νέων εκδόσεων.
Εκεί βέβαια που υπάρχει καταιγισμός γύρω από αυτό το θέμα είναι το διαδίκτυο, είτε ιστοσελίδες, είτε μπλογκ και διαδικτυακές «αδελφότητες». Ένθερμος υποστηριχτής της νέας τάσης είναι και ο ιδρυτής του facebook, ο 26χρονος πολυεκατομμυριούχος πλέον Mark Zuckerberg, αλλά και πολύ άλλοι επώνυμοι του παγκόσμιου στερεώματος, που περήφανοι σπεύδουν να δηλώσουν πόσο λίγα ρούχα ή παπούτσια έχουν.
Η καινοτομία στη νέα τάση συνίσταται στο γεγονός ότι στις γραμμές του μίνιμαλ συντάσσονται άνθρωποι τελείως διαφορετικοί μεταξύ τους, από οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής άποψης. Κοινός παρονομαστής στη νέα φιλοσοφία ζωής είναι τρία βασικά στοιχεία: η ηλικία, νεανική ή νεανίζουσα, η τεχνολογία που δίνει την δυνατότητα με έναν φορητό υπολογιστή να εργάζεσαι από παντού και η εύκολη μετακίνηση που για να είναι εφικτή πρέπει να είναι γρήγορη και χωρίς βάρος.
Στην εποχή της κινητικότητας όπου τα σύνορα των χωρών για τη νεολαία έχουν καταρριφθεί και η αλλαγή σπιτιού, δουλειάς, πόλης και χώρας είναι μία εύκολα αποδεκτή πιθανότητα, η φιλοσοφία της... μιας βαλίτσας απλοποιεί ό,τι η μετακόμιση έκανε «Γολγοθά», δίνοντας και το στίγμα της νέας εποχής. Εξάλλου, κάθε εποχή έχει τα δικά της χαρακτηριστικά.
Η σημερινή νεολαία είναι τα παιδιά της αφθονίας, του υπερκαταναλωτισμού, παιδιά με τη σειρά τους μιας άλλης γενιάς που είχε ζήσει στα παιδικά της χρόνια τη στέρηση ή το μέτρο και ως εκ τούτου αφέθηκε στη γλύκα και την ελαφρότητα του «θέλω», αναζητώντας τη χαρά και τη καταξίωση στη κατανάλωση. Τώρα η «χορτάτη» νέα γενιά φαίνεται να θέλει τη δική της επανάσταση, με την απαξίωση της κατανάλωσης όταν αυτή ξεφεύγει στο περιττό.

Πηγή: ΑΠΕ ΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Πονηρές ερωτήσεις...

Χτες στο Περιφερειακό Συμβούλιο ο Περιφερειακός Σύμβουλος Γιώργος Μαργαρίτης κατέθεσε (δήθεν από ενδιαφέρον για την περιοχή Καμβουνίων) ερώτηση για το δρόμο Τρανοβάλτου-Σερβίων.
Συμπτωματικά αυτές τις μέρες οι Πρόεδροι των Τοπικών Κοινοτήτων Πολυρράχου και Τριγωνικού δέχτηκαν προτάσεις (πιέσεις) από τοπικούς αυτοδιοικητικούς παράγοντες, να δοθεί στην εταιρεία ΜΕΤΕ Α.Ε., που εκμεταλλεύεται το ορυχείο Προσηλίου, η άδεια να ασφαλτοστρώσει(!) αγροτικούς δρόμους στην περιοχή του ορυχείου.
Η ερώτηση του κ. Μαργαρίτη θα μπορούσε να προέρχεται από το ενδιαφέρον για το πρόβλημα των κατοίκων της περιοχής, που τον τιμά με την ψήφο της.
Και λέμε ότι «θα μπορούσε», γιατί αυτή την περίοδο:
- Η εταιρεία ΜΕΤΕ Α.Ε. κόπτεται να βρει δρόμο για τη μεταφορά του κάρβουνου που έχει αποθηκευμένο στο χώρο του ορυχείου!
- Ασκεί πιέσεις στους προέδρους των τοπικών κοινοτήτων, χρησιμοποιώντας τους τοπικούς αυτοδιοικητικούς παράγοντες, για να της παραχωρήσουν το δικαίωμα να ασφαλτοστρώσει αγροτικούς δρόμους(!) για να έχει πρόσβαση στη θέση του νέου σπαστήρα!
- Την παράκαμψη που κατασκεύασε η εταιρεία με την άδεια της πρώην νομαρχιακής αυτοδιοίκησης, της οποίας ο κ. Μαργαρίτης ήταν αντινομάρχης, την κατάπιαν οι κατολισθήσεις και από τις κατολισθήσεις απειλείται και η νέα υπό κατασκευή παράκαμψη. Αδιάψευστος μάρτυρας η φωτογραφία που δημοσιεύουμε.
Λέμε «θα μπορούσε» αν δεν χρησιμοποιούσε στην ερώτηση εσκεμμένα δύο ψέματα
Ψέμα πρώτο: Επικαλείται ότι για την πρώτη παράκαμψη «δεν έγιναν οι απαραίτητες μικροπαρεμβάσεις γιατί ο ΣΑΚ Προσηλίου με ασφαλιστικά μέτρα απαγόρευσε στην εταιρεία να τις κάνει», ενώ ξέρει ότι για την πρώτη παράκαμψη δεν έγιναν ασφαλιστικά μέτρα. Για τις κατολισθήσεις η φταίει αποκλειστικά και μόνο η εταιρεία, η οποία δεν τήρησε τους κανόνες εξόρυξης και τις προδιαγραφές για τη σωστή λειτουργία του ορυχείου.
Ψέμα δεύτερο: «Η μόνη διέξοδος που απομένει είναι από ένα δρόμο επικίνδυνο που είναι ακόμα υπό κατασκευή» και εννοεί το δρόμο Ρύμνιο Τριγωνικό. Να σημειώσω ότι ο δρόμος αυτός έχει δύο λωρίδες για την άνοδο και μία λωρίδα για την κάθοδο! ενώ δεν θεωρεί επικίνδυνη την νέα παράκαμψη που απειλείται από τις κατολισθήσεις, περνά μέσα από το ορυχείο και είναι πραγματικά επικίνδυνη!
Οι καιροί κ. Μαργαρίτη είναι πονηροί, όπως πονηρή είναι και η ερώτησή σου!
Με παλιότερη καταγγελία της (δείτε την εδώ), η Επιτροπής Αγώνα για το σταμάτημα της λειτουργίας του ορυχείου Προσηλίου, είχε θέσει το πρόβλημα του επαρχιακού δρόμου Τρανοβάλτου - Προσηλίου και προειδοποιούσε ότι δεν θα ανεχθεί και δεν θα επιτρέψει να παίζεται σε βάρος των κατοίκων και σε βάρος της περιοχής κανένα παιχνίδι.

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ

Διαβάστε περισσότερα...

Τέλος καλοκαιριού το ΦΕΚ για την μετεγκατάσταση της Μαυροπηγής...

Στην καθυστέρηση εξέτασης των ενστάσεων των κατοίκων της Μαυροπηγής, τοπική κοινότητα του δήμου Εορδαίας, από την Επιθεώρηση Μεταλλείων Βόρειας Ελλάδας (ΕΜΒΕ), απέδωσε ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ, Αρθούρος Ζερβός, την αργοπορία δημοσίευσης στο ΦΕΚ (εφημερίδα της κυβέρνησης) το Προεδρικό Διάταγμα για την μετεγκατάσταση της Μαυροπηγής.
Σε δηλώσεις που έκανε το βράδυ της Κυριακής από την Πτολεμαΐδα, κατά τη διάρκεια έλευσής του στην περιοχή μας για να συμμετέχει στην πρώτη συνεδρίαση της νέας διοικούσας επιτροπής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, ο πρόεδρος της ΔΕΗ ερωτήθηκε από τους δημοσιογράφους αναφορικά με το θέμα της απαλλοτρίωσης του οικισμού Μαυροπηγής στο πλαίσιο επέκτασης του ορυχείου Μαυροπηγής, καθώς κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του τον περασμένο Ιανουάριο στη Μαυροπηγή είχε προαναγγελθεί ότι αναμενόταν η δημοσίευση της απόφασης της άνοιξη.
Ανέφερε ότι έχουν ολοκληρωθεί από τη ΔΕΗ οι διαδικασίες που αφορούν στην απαλλοτρίωση και πως η καθυστέρηση δημοσίευσης στο ΦΕΚ δεν οφείλεται στη ΔΕΗ: «δεν εξαρτάται από εμάς, ό,τι εξαρτιόταν από εμάς (ΔΕΗ) έχουν ολοκληρωθεί. Αυτή τη στιγμή βρίσκονται στην ΕΜΒΕ (Επιθεώρηση Μεταλλείων Βόρειας Ελλάδας) η οποία εξετάζει τις ενστάσεις των κατοίκων και ελπίζω ότι αυτή η διαδικασία θα ολοκληρωθεί μέσα στο καλοκαίρι και τέλος του καλοκαιριού να δημοσιευθεί στο ΦΕΚ, αλλά αυτό το θέμα είναι δουλειά του υπουργείου».
Ο πρόεδρος της ΔΕΗ ανέφερε επίσης ότι η ΔΕΗ ξεκίνησε τέλος Ιουνίου την έναρξη της διαδικασίας για τις απαλλοτριώσεις της κτηματικής περιοχής της Ποντοκώμης, λέγοντας ότι η ΔΕΗ έκανε την απαραίτητη αίτηση στην Επιθεώρηση Μεταλλείων προκειμένου να ξεκινήσει η απαιτούμενη διαδικασία.
Ερωτηθείς εξάλλου εάν υπήρχε στην ατζέντα ενδεχόμενο να επισκεφθεί τον οικισμό του Πτελεώνα, όπου βρίσκεται σε εξέλιξη διαδικασία αγοραπωλησίας των κτημάτων από τη ΔΕΗ για τις ανάγκες των αποθέσεων του Νοτίου ορυχείου της ΔΕΗ, είπε ότι θέλει να επισκεφθεί τον Πτελεώνα και θα το έπραττε χθες, σε περίπτωση που του το επέτρεπε ο χρόνος του.

Πηγή: Εφημερίδα Πτολεμαίος - Ρόη ΒΑΣΒΑΤΕΚΗ

Διαβάστε περισσότερα...

Μέτρα για μια πιο βιώσιμη διαχείριση των υδάτων προτείνει η Επιτροπή των Περιφερειών της ΕΕ...

Η Επιτροπή των Περιφερειών της ΕΕ ζητά να εφαρμοστεί πολιτική βιώσιμης διαχείρισης των υδάτινων πόρων μέσω στόχων με χρονικό ορίζοντα το 2020, ανάλογων με εκείνους της ενεργειακής κατανάλωσης, δηλαδή: περαιτέρω εξοικονόμηση κατά 20 % του όγκου των υδάτων που καταναλώνεται σε όλους τους τομείς, αύξηση κατά 20% των πλωτών οδών που αποτελούν αντικείμενο φυσικής αποκατάστασης για τη βελτίωση της αντιπλημμυρικής προστασίας και αύξηση κατά 20% του όγκου των υδάτων που επαναχρησιμοποιούνται ή ανακυκλώνονται σε γεωργικές και βιομηχανικές δραστηριότητες.
«Η Ευρώπη πρέπει να καταβάλει περισσότερες προσπάθειες για τη διασφάλιση της βιώσιμης διαχείρισης των υδάτων, αν δεν θέλει να χάσει όχι μόνο τη μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής, αλλά και αυτή για τον περιορισμό των ολοένα και οξύτερων φαινομένων της ξηρασίας και των πλημμύρων». Αυτό ήταν το μήνυμα που απηύθυνε η Επιτροπή των Περιφερειών, κατόπιν της υιοθέτησης σχετικής γνωμοδότησης που εκπόνησε ο κ. Nichi Vendola (IT/PES), περιφερειάρχης Απουλίας.
Ο κ. Nichi Vendola έκανε επίσης έκκληση για πολυεπίπεδη και διακρατική προσέγγιση της διαχείρισης των υδρολογικών λεκανών και πρότεινε την επέκταση του Συμφώνου των Δημάρχων, έτσι ώστε να καλύπτει και τη βιώσιμη χρήση των υδάτινων πόρων.
«Το νερό πρέπει να εκλαμβάνεται ως ανθρώπινο δικαίωμα και έχουμε καθήκον να μεριμνήσουμε για τη διατήρησή του προς όφελος των σημερινών και των μελλοντικών γενεών», δήλωσε ο κ. Vendola, συμπληρώνοντας: «Τούτο σημαίνει ότι πρέπει να ληφθούν τολμηρά μέτρα –όπως, για παράδειγμα, ο καθορισμός στόχων για την αποδοτικότητα των υδάτων– και να υιοθετηθεί μια πραγματικά πολυεπίπεδη προσέγγιση με τη συμμετοχή των ευρωπαϊκών, των εθνικών, των περιφερειακών και των τοπικών αρχών στη διαχείριση κάθε υδρολογικής λεκάνης. Στο πλαίσιο αυτό, είναι σημαντική η εύρυθμη λειτουργία των δημόσιων εταιρειών/υπηρεσιών υδροδότησης. Η διατήρηση των επιπέδων των υδάτων θα πρέπει επίσης να αποτελέσει αναπόσπαστο και ζωτικό μέρος των προσπαθειών της Ευρώπης για την καταπολέμηση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, κάτι το οποίο δεν συνέβαινε στην πράξη μέχρι τώρα».
Τα αιτήματα της Επιτροπής των Περιφερειών αναμένεται να ληφθούν υπόψη στις προτάσεις που θα καταθέσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εντός του 2012 σχετικά με ένα σχέδιο για την προστασία των υδάτων της Ευρώπης.
Μία από τις πολυάριθμες προτάσεις της γνωμοδότησης είναι το αίτημα να θεσπιστούν νέες διατάξεις της ΕΕ, που να υποχρεώνουν όλα τα κράτη μέλη να θέσουν σαφείς και συγκεκριμένους στόχους ως προς την αποδοτικότητα των υδρολογικών λεκανών σε κάθε τομέα που αφορά στη χρήση των υδάτων (εγχώριος τομέας, βιομηχανία, γεωργία, τουρισμός, υδροηλεκτρική ενέργεια κ.τ.λ.). Η γνωμοδότηση προτείνει επίσης τη σύζευξη των στόχων της ΕΕ για την ενεργειακή και υδροδοτική αποδοτικότητα των κτηρίων. Παράλληλα, διατυπώνεται το αίτημα οι στόχοι αποδοτικότητας να προσαρμοστούν στις ανάγκες της κάθε περιοχής.
Προτείνεται επίσης ο συσχετισμός της δράσης για την κλιματική αλλαγή με την πολιτική βιώσιμης διαχείρισης των υδάτινων πόρων μέσω στόχων με χρονικό ορίζοντα το 2020, ανάλογων με εκείνους της ενεργειακής κατανάλωσης, δηλαδή: περαιτέρω εξοικονόμηση κατά 20 % του όγκου των υδάτων που καταναλώνεται σε όλους τους τομείς, αύξηση κατά 20% των πλωτών οδών που αποτελούν αντικείμενο φυσικής αποκατάστασης για τη βελτίωση της αντιπλημμυρικής προστασίας και αύξηση κατά 20% του όγκου των υδάτων που επαναχρησιμοποιούνται ή ανακυκλώνονται σε γεωργικές και βιομηχανικές δραστηριότητες. Για τον σκοπό αυτό, στη γνωμοδότηση του κ. Vendola προτείνεται επέκταση του Συμφώνου των Δημάρχων – βάσει του οποίου πάνω από 2000 τοπικές και περιφερειακές αρχές έχουν δεσμευτεί να επιτύχουν πιο αισιόδοξους ενεργειακούς στόχους από αυτούς του 2020 – έτσι ώστε να συμπεριλαμβάνει το ζήτημα των υδάτινων πόρων.
Την άποψη αυτή συμμερίζεται και η κ. Daiva Matonienė (LT/EA), μέλος της Επιτροπής των Περιφερειών και δημοτική σύμβουλος της λιθουανικής πόλης Σιαουλάι, στο σχέδιο γνωμοδότησής της με θέμα: «Tο πρόγραμμα LIFE της ΕΕ: περαιτέρω πορεία», προτείνει επέκταση του Συμφώνου των Δημάρχων μέσω της χρηματοδότησης στο πλαίσιο του μελλοντικού προγράμματος LIFE – το οποίο χρησιμοποιείται συνήθως για την υποστήριξη προγραμμάτων προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος – για την κάλυψη ενεργειακά αποδοτικών πόλεων και πόλεων που χρησιμοποιούν αποτελεσματικά τους πόρους και είναι φιλικές προς το περιβάλλον

H Επιτροπή των Περιφερειών
Η Επιτροπή των Περιφερειών (ΕτΠ) είναι η συνέλευση των εκπροσώπων των τοπικών και των περιφερειακών αρχών της ΕΕ. Αποστολή των 344 μελών της από τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ είναι η εξασφάλιση της συμμετοχής των τοπικών και των περιφερειακών αρχών, καθώς και των κοινοτήτων τις οποίες εκπροσωπούν, στη διαδικασία λήψης αποφάσεων της ΕΕ και η ενημέρωσή τους για τις πολιτικές της ΕΕ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο υποχρεούνται να ζητούν τη γνώμη της ΕτΠ στους τομείς πολιτικής που αφορούν τους δήμους και τις περιφέρειες. Η ΕτΠ μπορεί να προσφεύγει στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εάν θίγονται τα δικαιώματά της και όταν κρίνει ότι μια νομοθετική πράξη της ΕΕ παραβαίνει την αρχή της επικουρικότητας ή δεν σέβεται τις αρμοδιότητες των τοπικών και των περιφερειακών αρχών.

Πηγή: http://www.agrotypos.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Αν ονειρεύομαι; Όχι! Απλά εμπιστεύομαι... Εμάς...

Πόσες ευκαιρίες ακόμη;
Ξεκινάς με την ορμή της πρώτης προσπάθειας, την φιλοδοξία της καλυτέρευσης, την ενεργητικότητα του οράματος για ένα μέλλον που έπεται, σ’ ένα παρόν που ακόμη δεν έχει «ξυπνήσει» και σ’ ένα παρελθόν που βυθίζεται.
Καταλήγεις, άλλοτε επιτυχημένα κατατρεγμένος ή αποτυχημένα βολεμένος
Σε ένα σύνολο κοινωνικό, άτυπα συνδεδεμένο με τις προσωπικές φιλοδοξίες των εκάστοτε φατριών, που ορίζουν και άγραφα θεσμοθετούν τους κανόνες της κοινωνίας.
Όμως, η κοινωνίες δεν αποτελούνται μόνο από τους (προ)εξέχοντες από το σύνολο, αλλά, και από τη βάση, το ισορροπημένο εκείνο κομμάτι της που απλά επιθυμεί να ζήσει και να απολαύσει τα απολύτως απαραίτητα.
Η έλλειψη συνοχής στο κοινωνικό σύνολο δεν οφείλεται μόνο στις διαφορετικές επιθυμίες και θέλω, αλλά και στα υποδείγματα των «αρχόντων» του. Αυτοί που επηρεάζουν, σε μεγάλο βαθμό τις ζωές μας, και προέρχονται από τα «εξέχοντα» πρόσωπα, εκείνα δηλαδή που όχι υπερτερούν σε αρετές από τους υπόλοιπους, αλλά, απλά εκμεταλλεύονται επιτυχώς την αδιαφορία των υπολοίπων για «αξιώματα»....Καθίστανται απλά εξυπνότεροι ή περισσότερο παιδευμένοι;
Πιο πονηροί ίσως...Για τον απλούστατο λόγο ότι δεν έχουν ως κίνητρο το όραμα ενός καλύτερου συνολικού «αύριο» αλλά ενός καλύτερου «αύριο» που περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό τους.
Ο λαός, ως έννοια, είναι ένα σύνολο που εμπεριέχει και τους «εξέχοντες», κι αυτό είναι το όπλο τους, η προέλευσή τους από την ίδια μήτρα.
Οι Κάιν και οι Άβελ , που αντάλλαξαν, άλλος την αρετή του κι άλλος τη συνείδησή του, για να ξεχωρίσουν, ο καθένας με τον δικό του τρόπο.
Όμως, σε μια επιτυχημένη και εύρωστη – ηθικά και υλικά- κοινωνία, αυτός που πρέπει να φαίνεται και να ξεχωρίζει είναι το σύνολο και όχι το πρόσωπο.
Η επιτυχημένη κοινωνία της Ελλάδας, κι όχι του τάδε ή του δείνα.
Άρα λοιπόν, η δύναμη ανήκει στους πολίτες, κι όχι στους «άρχοντες». Εκείνοι είναι το μέσο της εξέλιξης και καλυτέρευσής μας κι όχι η αιτία. Δεν θα έπρεπε να τους ανήκει μόνο η επιτυχία, αλλά, η αποτυχία να χρεώνεται στους πολίτες.
Να αυτοχρίζονται επιτυχημένοι και να μας κατονομάζουν αποτυχημένους.
Τελείωσε το δόγμα του «όλοι φταίμε» επειδή συμμετέχουμε στην ίδια κοινωνία.
Τελείωσε ο φασισμός του «όποιος δεν είναι μαζί μου, είναι εναντίον μου»
Αρχίζει η δημοκρατία εκεί απ’ όπου ξεκίνησε, τους πολίτες.

Πηγή: http://elafivolion.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα...

Ρύπανση από ξένες πηγές πλήττει την Αθήνα...

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Το Έθνος, νέες επιστημονικές μελέτες δείχνουν ότι η Αθήνα βρίσκεται σε ασφυκτικό κλοιό μεταφερόμενης ρύπανσης, που προέρχεται από μεγάλα αστικά συγκροτήματα της περιοχής, όπως η γειτονική Κωνσταντινούπολη, από τη Μαύρη Θάλασσα, τα Βαλκάνια, τη βιομηχανική περιοχή της βόρειας Ιταλίας, καθώς και τα αστικά και βιομηχανικά συγκροτήματα της κεντρικής και δυτικής Ευρώπης.
Τη μεταφερόμενη ρύπανση καταγράφει μελέτη του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο «Atmos-pheric Chemistry and Physics», στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος CITYZEN-FP7. Τα συμπεράσματα βασίζονται σε μετρήσεις τριών ετών (01/2006 – 12/2008).
«Η έρευνα συνεχίζεται και τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η Αθήνα μπορεί κάλλιστα να συναγωνιστεί σε ρύπανση μεγαλουπόλεις όπως η Κωνσταντινούπολη, το Κάιρο, το Λονδίνο και το Λος Αντζελες», επισημαίνει ο ερευνητής του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, Δρ Ευάγγελος Γερασόπουλος, προσθέτοντας ότι «ανάλογα με την κατεύθυνση των ανέμων και σε συνδυασμό με τη χημική ανάλυση των δειγμάτων οι επιστήμονες κρίνουν ποιες είναι οι κύριες πηγές από όπου μεταφέρονται σωματίδια στην Αθήνα».
Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, οι ανθρωπογενείς δραστηριότητες της Κωνσταντινούπολης με τα 15 εκατομμύρια κατοίκους και τις πυρκαγιές που ξεσπούν κάθε καλοκαίρι στη βόρεια ακτογραμμή της Μαύρης Θάλασσας, επιβαρύνουν σημαντικά με σωματίδια την Αθήνα.
Παράλληλα, η ελληνική πρωτεύουσα πλήττεται από μικροσωματίδια που προέρχονται από τις μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας των χωρών της Βαλκανικής, ενώ μεγαλύτερο είναι το πρόβλημα της σκόνης από την Αφρική, που φθάνει στην Αθήνα με τους νότιους –νοτιοδυτικούς ανέμους.

Ο κ. Καμίνης θα πρέπει να επισκεφθεί τους Δημάρχους Κοζάνηςς και Πτολεμαΐδας που έχουν λύσει το πρόβλημα αφού πιστεύουν πως ρύπανση έχουν μόνο τα χωριά που είναι γύρω από τις δραστηριότητες της (Δ)ΕΗ Α.Ε

Διαβάστε περισσότερα...

Ανοιξε τα φτερά σου και πέτα...

O Alan Alda, ένας ξεχωριστός για τη σοβαρότητα και το ήθος του ηθοποιός, άνθρωπος πολιτικοποιημένος, αγωνιστής, φεμινιστής, βρέθηκε σε ιδιαίτερη γι’ αυτόν θέση όταν κλήθηκε “να πει δυο λόγια” από τη Διεύθυνση του κολεγίου στο οποίο φοιτούσε η κόρη του, την ημέρα της αποφοίτησής της. Τα λόγια που είπε ήταν άμεσα, γεμάτα τρυφερότητα και σοφία, μια “ομιλία” που αξίζει να αναδημοσιευθεί:

«Είμαι εδώ σήμερα για έναν πολύ ιδιαίτερο λόγο.
Οταν η κόρη μου, η Εύα, ήταν μικρή, κάθε βραδινή συνομιλία μας ξεκίναγε περίπου με τον ίδιο τρόπο. Ηθελα να παρουσιάσω ένα συναρπαστικό θέμα. Στη συνέχεια έκανα κάποια λαμπερά σχόλια και γενικά μια επίθεση από όλες τις πλευρές μέχρι που η Εύα ή κάποια από τις αδελφές της άρχισαν να εμφανίζουν χαμηλό ενδιαφέρον κάνοντας με να σταματήσω μ’ ένα αργό τραύλισμα.
Σήμερα η Εύα αποφοιτεί και από την τάξη της μου ζήτησαν αν θα ήθελα να εκφωνήσω έναν σύντομο λόγο.
Ασφαλώς και δέχτηκα. Αυτή θα είναι η πρώτη φορά στα τελευταία 21 χρόνια που θα αναγκαστεί να ακούσει ολόκληρο έναν λόγο μου.
Οπως στέκομαι εδώ, νιώθω αυτό που πιθανόν οι περισσότεροι γονείς αισθάνονται σήμερα. Μια επιθυμία, μία μικρή εσωτερική παρόρμηση, να πω κάτι που θα μετρήσει μ’ έναν ιδιαίτερο τρόπο.
Βαθιά μέσα στις καρδιές μας, γνωρίζουμε ότι τα σημαντικότερα πράγματα λέγονται τελευταία. Οι άνθρωποι μπορεί να κουβεντιάζουν ώρες και να μη λένε τίποτα σημαντικό και μετά να κοντοστέκονται στην πόρτα και να λένε λόγια που βγαίνουν κατευθείαν από τη καρδιά τους. Φαίνεται ότι η πόρτα είναι ένα μέρος που μπορεί να ειπωθεί η αλήθεια. Συμβολίζει το τέλος μιας κατάστασης και την αρχή μιας καινούργιας. Και, κατά την άποψη μου, θα υπάρξουν πολλές αβίαστες αλήθειες, εδώ στην πόρτα που στεκόμαστε σήμερα, με την ελπίδα ότι κάποιος απ’ όλους μας θα πει κάτι που, με κάποιο τρόπο, θα καταφέρει να εκφράσει αυτό που δεν λέγεται με λόγια.
Κοντοστεκόμαστε με το χέρι στο χερούλι και φλυαρούμε σαν τον Πολώνιο με τον Λαέρτη. Θυμήσου αυτό: “Μήτε να δανειστείς ποτέ και ούτε να δανείσεις…” και ποτέ μη ξεχνάς: “Πάνω απ’ όλα αυτό: Να είσαι αληθινός με τον εαυτό σου και να ακολουθείς πάντα, όπως η νύχτα τη μέρα, μία συγκεκριμένη αρχή: να μην είσαι ποτέ ψεύτικος απέναντι στον οποιονδήποτε”.
Επίσης, τα πιο όμορφα και σημαντικά λόγια συχνά λέγονται χωρίς να ακούγονται γιατί γλιστράνε από το στόμα μας ξεκινώντας με τη φράση: «Α, παρεμπιπτόντως».
Κάπου άκουσα ότι ασθενείς μπορεί να μιλάνε με τους θεραπευτές τους για μία ολόκληρη ώρα και μόλις τη στιγμή που φεύγουν, κοντοστέκοντας στην πόρτα της εξόδου, ξεκινάνε μια φράση λέγοντας: “Α, παρεμπιπτόντως” κι εκεί αποκαλύπτουν αυτά που απέφευγαν να πουν τα προηγούμενα 50 λεπτά.
Στην πραγματικότητα, όταν ο Πολώνιος ολοκλήρωσε τις πατρικές συμβουλές προς το γιο του, ο οποίος πιθανόν και να μην τις πρόσεχε με μεγάλο ενδιαφέρον, του είπε –ακριβώς τη στιγμή που ο νεαρός ετοιμαζόταν να επιβιβαστεί στη δικιά του βάρκα- “Α, παρεμπιπτόντως, αν ποτέ έχεις τίποτε μπλεξίματα, μη ξεχνάς ότι μπορείς πάντα να με βρεις στο γραφείο μου”.
Κοντοστέκοντας στην πόρτα της εξόδου σήμερα, αυτά είναι τα αποχαιρετιστήρια λόγια προς την κόρη μου Εύα.
Μπορεί να ακούγομαι λίγο σαν τον Πολώνιο, Εύα, αλλά βλέπεις, με τον Πολώνιο έχουμε κάτι κοινό – όπως όλοι οι γονείς μας αρέσει να ακούμε τον εαυτό μας να συμβουλεύει. Κι έχω τόσα πολλά που θέλω να σου πω.
Το πρώτο πράγμα που θέλω να πω είναι να μην φοβάσαι. Ζαλισμένη απ’ όλο αυτό τον ενθουσιασμό που αισθάνεσαι σήμερα –και που αισθάνομαι κι εγώ την ώρα που αποφοιτείς- υποψιάζομαι ότι διακατέχεσαι επίσης από μια αβεβαιότητα. Ξαφνικά διαπιστώνεις ότι ενηλικιώθηκες και κρατάς πλέον τη ζωή σου στα χέρια σου. Και νιώθεις να πέφτεις σ’ έναν κόσμο που λειτουργεί τόσο ομαλά όσο ένα αυτοκίνητο με τετράγωνες ρόδες. Θέλω να ξέρεις ότι είναι φυσιολογικό να διακατέχεσαι από αβεβαιότητα. Την ίδια αβεβαιότητα νιώθω κι εγώ. Σ’ έναν κόσμο σαν κι αυτόν που ζούμε, η αβεβαιότητα είναι το φυσιολογικό συναίσθημα. Είσαι ενήλικη σε μία εποχή που οι ηγέτες του κόσμου συμπεριφέρονται σαν παιδιά των οποίων οι απαιτήσεις είναι αδιαπραγμάτευτες. Οπου η κεντρική εικόνα του σήμερα είναι τρομακτική: ανθρώπινες ανησυχίες εκφρασμένες απάνθρωπα. Και που η μόνη αντίδραση σ’ αυτό είναι η οργή όταν κανείς αισθάνεται ανήμπορος.
Αν σε όλα αυτά δεν ένιωθες και μια μικρή αβεβαιότητα, θα ανησυχούσα για σένα. Προετοίμαζες τον εαυτό σου όλα αυτά τα χρόνια, αλλά δεν είσαι πια σίγουρη για ποιο λόγο. Ξέρεις τι θέλεις να κάνεις τώρα που αποφοιτείς, αλλά δεν είσαι απόλυτα σίγουρη πως θα είναι αυτό και πως θα το πετύχεις. Κάποιοι από τους συμμαθητές σου πάλι, δεν έχουν ιδέα για το τι θέλουν να κάνουν στα επόμενα χρόνια της ζωής τους. Κι αυτό δεν είναι ανησυχητικό, επίσης, καθώς όλοι σας μάθατε στο σχολείο κάτι πολύ σημαντικό – έχετε μάθει να μαθαίνετε.
Είναι κατανοητό να αισθάνεσαι λίγο εκτός ισορροπίας. Η ενηλικίωση σου έφτασε, έτσι ξαφνικά, και εσύ δεν ξέρεις αν είσαι έτοιμη για κάτι τέτοιο. Νομίζω όμως ότι κι εγώ πολλές φορές δεν αισθάνομαι έτοιμος για την ενηλικίωση - τη δική σου ή τη δική μου.
Μόλις προχθές ήσουν ακόμη μωρό. Φοβόμουν να σε κρατήσω, έμοιαζες τόσο εύθραυστη. Χθες ακόμη, ένιωθα τόσο ανίκανος όταν έσπασες το χέρι σου, στα εννιά σου χρόνια. Μόλις σήμερα το πρωί μπήκες στην εφηβεία. Οσο μεγαλώνω, το μόνο πράγμα που επιταχύνει είναι ο χρόνος. Αλλά όσο κι αν είναι αλήθεια ότι ο χρόνος είναι κλέφτης, τελικά σου αφήνει κάτι για αντάλλαγμα. Με το χρόνο αποκτάς εμπειρία – και όση αβεβαιότητα και να νιώθεις για τον υπόλοιπο κόσμο, τουλάχιστον μπορείς να αισθάνεσαι σίγουρη για το δικό σου έργο.
Κι αυτό είναι το επόμενο που θέλω να σου πω, κοντοστέκοντας στην πόρτα της εξόδου σήμερα: Αγάπα αυτό που κάνεις. Οταν βάζεις την καρδιά σου σ’ αυτό που κάνεις τότε πραγματικά δεν μπορεί να βγεις χαμένη. Αν δουλεύεις με την καρδιά σου, πιθανόν αυτό που κάνεις να πετύχει, ενώ αν όχι, μάλλον θα αποτύχει. Αλλά ο λόγος που δεν μπορεί να βγεις χαμένη, ανεξαρτήτως αν σου αποδώσει πολλά χρήματα ή όχι, είναι ότι θα έχεις περάσει υπέροχα και κανείς δεν θα μπορέσει ποτέ να σου πάρει αυτή την εμπειρία.
Θέλω να σου πω τα πάντα. Αν είναι δυνατόν να χωρέσω τόσα πράγματα, μικρά και μεγάλα, σ’ αυτόν τον παρατεταμένο αποχαιρετισμό.
Θέλω να σου πω να γελάς. Φοβόμουν πάντα να γράψω ή να παίξω σε κωμωδίες, προκαλούν ένα επιπόλαιο συναίσθημα, αλλά όσο σκέφτομαι

τα καλά που προξενεί το γέλιο στους ανθρώπους, έχω πια την άποψη ότι το να κάνεις τον κόσμο να γελάει είναι ένα μεγαλοπρεπές έργο. Εχεις ένα υπέροχο γέλιο. Κελαριστό. Συνέχισε να γελάς. Προσπάθησε να ακούγεται το κελάρυσμα αυτό τουλάχιστον τρεις φορές την ημέρα, για το δικό σου καλό. Υπάρχουν κάποιοι που πιστεύουν ότι το μόνο πράγμα που ξεχωρίζει τους ανθρώπους από τα υπόλοιπα ζώα είναι η ικανότητα που έχουμε να γελάμε. Εγώ πάλι δεν είμαι και τόσο σίγουρος ότι υπάρχει κάτι που μας ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα ζώα, εκτός ίσως από τον ακραίο εγωισμό που έχουμε και που μας οδηγεί να πιστεύουμε ότι αυτά είναι ζώα ενώ εμείς όχι. Αλλά πρέπει να σημειώσω, ότι όταν οι άνθρωποι γελάνε, γενικά δεν θανατώνουν ο ένας τον άλλον. Ετσι, συνέχισε να γελάς κι αν μπορείς κάνε κι άλλους να σε συνοδεύσουν σ’ αυτό σου το γέλιο, ίσως βοηθήσεις έτσι αυτό το σαπιοκάραβο να επιπλέει.
Θέλω να σου πω πράγματα που θα σε βοηθήσουν στην πορεία σου. Εχω αυτή την ακατανίκητη τάση να σου μεταδώσω αξιώματα. Αλλά ζούμε πλέον σε νέες εποχές. Παράξενες εποχές. Ακόμη και ο Χρυσός Κανόνας δεν μοιάζει επαρκής ως συμβουλή ενός πατέρα προς την κόρη του. Χρειάζεται κάποια προσθήκη. Γνωρίζεις πόσο μου αρέσουν οι τροπολογίες. Μπορεί να υποψιάζεσαι ότι θα ήθελα να προσθέσω κάποιες στο Σύνταγμα, αλλά πιθανόν δεν γνωρίζεις ότι το ίδιο θα ήθελα να κάνω και στον Χρυσό Κανόνα. Ιδού ο δικός μου Χρυσός Κανόνας, σε μία θαμπή εποχή: Να είσαι δίκαιη απέναντι στους άλλους, αλλά φρόντισε να είναι δίκαιοι κι εκείνοι απέναντί σου.
Ο κόσμος είναι πολύπλοκος. Ελπίζω να μάθεις να ξεχωρίζεις τα πράγματα. Γνωρίζεις πόσο αγαπώ τη λογική. Είχα πάντα την αίσθηση ότι το πιο σημαντικό πράγμα στη μόρφωσή μου ήταν ικανότητα που απέκτησα στην αιτιολόγηση των πραγμάτων καθώς και η ικανότητα να χρησιμοποιώ σωστά τη γλώσσα που μιλάω. Γι’ αυτό κι από πολύ μικρό κορίτσι που ήσουν προσπαθούσα να σου μεταδώσω κάποια μαθήματα περί λογικής. Χαμογελώ σκεφτόμενος εκείνη τη μέρα, θα τη θυμάσαι, όταν σου μετέφερα τον πρώτο κανόνα της λογικής σκέψης: Ενα πράγμα δεν μπορεί την ίδια στιγμή να είναι και να μην είναι σεβαστό (μέσα στο μυαλό σου έλεγες: όπως αισθάνομαι κι εγώ μαζί σου αυτή τη στιγμή, έτσι δεν είναι;). Είχες την ευγενή καλοσύνη να ακολουθήσεις μία λογική πορεία, ίσως γιατί μιλούσα ενθέρμως γι’ αυτήν, και ν’ ανακαλύψεις ότι σήμερα διδάσκεται η λογική συμβολικά χωρίς να αναφέρεται ποτέ ο αρχικός αυτός κανόνας. Ομως ανεξάρτητα από το λόγο που σε οδηγεί να ακολουθείς αυτή την πορεία, εύχομαι να μάθεις να ξεχωρίζεις τα πράγματα. Το ροδάκινο δεν είναι το χνούδι του, ο βάτραχος δεν είναι τα εξογκώματά του, ο άνθρωπος δεν είναι οι ιδιοτροπίες του. Αν μπορούμε να ξεχωρίζουμε τα πράγματα, μπορούμε να είμαστε ανεκτικοί και να φτάνουμε στην καρδιά των προβλημάτων αντί να παιδευόμαστε ατελείωτα με το άγαρμπο περίβλημά τους. Από τη στιγμή που θα αποκτήσεις τη συνήθεια να ξεχωρίζεις τα πράγματα, θ’ αρχίσεις να βάζεις σε δοκιμασία τις ίδιες τις δικές σου αντιλήψεις. Οι αντιλήψεις σου είναι το παράθυρό σου στον κόσμο. Καθάριζέ το συχνά αλλιώς το φως δεν θα περνά μέσα. Οταν επεξεργάζεσαι τις δικές σου αντιλήψεις δεν θα δέχεσαι άκριτα τις ακατέργαστες αντιλήψεις των άλλων. Ετσι θα είναι πολύ δύσκολο να παγιδευτείς σε προκαταλήψεις ή επιφυλάξεις ή να επηρεαστείς από ανθρώπους που ζητάνε να τους παραδώσεις το μυαλό, την ψυχή ή τα χρήματά σου επειδή εκείνοι έχουν τα πάντα υπολογίσει για λογαριασμό σου.
Μπορεί εγώ σήμερα να μην έχω το ρυθμό αφήγησης ή το στυλ του Πολώνιου αλλά σίγουρα έχω κι εγώ όλες του, τις σχεδόν ξεμωραμένες, ανάγκες νουθέτησης. Θέλω να σου πω να είσαι όσο πιο έξυπνη μπορείς αλλά να θυμάσαι πάντα ότι είναι προτιμότερο να είσαι σοφή. Και να μην εκνευρίζεσαι όταν θα διαπιστώνεις ότι χρειάζεται πολύς, πάρα πολύς καιρός, μέχρι να ανακαλύψεις τη σοφία, γιατί κανείς δεν γνωρίζει ακριβώς που βρίσκεται. Βλέπεις, έχει την τάση να εμφανίζεται σε απρόσμενες περιόδους, ακριβώς όπως ένας σπάνιος ιός, και να προσβάλει συχνότερα ανθρώπους που δείχνουν συμπόνια και κατανόηση.
Η πόρτα κοντεύει να κλείσει κι εγώ ακόμη δεν το έχω πει. Θα φύγεις κι εγώ ακόμη δεν θα έχω βρει τις λέξεις για να το πω. Επέτρεψε μου να σκάψω λίγο βαθύτερα.
Ας πάμε στα χρόνια που ήμουν φοιτητής στο κολέγιο. Τότε υπήρχαν λέξεις που είχαν για μένα μεγάλη δύναμη – ίσως έχουν και για σένα σήμερα. Είχα ξεχάσει πόσα πολλά σήμαινε για μένα τότε αυτή η ιδέα και πόσο είχα γράψει και διαλογιστεί γι’ αυτήν. Ηταν η ουσία μιας φιλοσοφίας, πολύ δημοφιλής εκείνη την εποχή, και μια από τις πιο χρήσιμες και ευχάριστες ιδέες που έχω ακούσει ποτέ.
Και είναι αυτή: Η ζωή είναι παράλογη και χωρίς νόημα, γεμάτη από ασήμαντα πράγματα. Πιθανόν να μην σας ακούγεται ως χρήσιμη κι ευχάριστη μια τέτοια άποψη, αλλά πιστεύω ότι είναι, γιατί είναι ειλικρινής και σίγουρα κεντρίζει τη προσοχή σας.
Είχα ένα δάσκαλο εκείνη την εποχή που με είδε με το βιβλίο του Jean Paul Sartre παραμάσχαλα και μου είπε: “Πρόσεξε, αν διαβάσεις πολύ από αυτό θα αρχίσεις να ντύνεσαι στα μαύρα, θα είσαι ωχρός και δεν θα κάνεις τίποτα στο υπόλοιπο της ζωής σου”. Τέλος πάντων, εγώ το διάβασα το βιβλίο παρ’ όλα αυτά, και όπως αποδείχθηκε είμαι ηλιοκαμένος και ωραίος, πλούσιος και παραγωγικός και ευτυχισμένος όσο λίγοι στη δουλειά τους.
Μπορεί να ήταν η φυσική μου αισιοδοξία στη δουλειά αλλά αυτό που είδα και κατάλαβα απ’ όλα τα κείμενα περί υπαρξισμού ήταν ότι πράγματι η ζωή δεν έχει κανένα νόημα εκτός αν της προσθέσεις νόημα εσύ, ότι είναι στο χέρι μας να διαμορφώσουμε εμείς τη δική μας ύπαρξη. Αν δεν κάνετε κάτι, αν δεν δημιουργήσετε κάτι θα είναι σαν να μην υπήρξατε ποτέ.
Ημουν συνεπαρμένος εκείνη την εποχή από έναν καθολικό υπαρξιστή ονόματι Gabriel Marcel ο οποίος μιλούσε για την πίστη ως απαραίτητη προϋπόθεση της ανθρώπινης ύπαρξης. Η πίστη είχε ιδιαίτερη σημασία σύμφωνα με εκείνον –υποδήλωνε την παρουσία του ανθρώπου ως ύπαρξη- το να συνυπάρχεις με τον υπόλοιπο κόσμο γύρω σου. Αυτό εμένα δεν μου φαινόταν καθόλου αυστηρό. Ο Υπαρξισμός υποτίθεται πως είναι η φιλοσοφία της απελπισίας. Οχι όμως για μένα – μου έμοιαζε σαν τη σκληρή κρύα πέτρα πάνω στην οποία χτυπάς όταν πέφτεις στο βυθό κι έβλεπα μετά τη διέξοδο ενός νέου προορισμού. Αυτό που διαπιστώνουν οι περισσότεροι άνθρωποι, ανεξαρτήτως πόσο έχουν αγαπηθεί και πόσο έχουν αγαπήσει, είναι ότι βαθιά, πολύ βαθιά μέσα μας, είμαστε μόνοι. Δεν σου τα λέω αυτά προσπαθώντας να σε πιέσω να αποστρέφεις τα μάτια σου από το ελαφρύ πετάρισμα των λουλουδιών μια ανοιξιάτικη μέρα. Απλά γνωρίζω ότι ο χειμώνας θα έρθει, κι όταν θα πρέπει να παλέψεις με τη ψυχρή μοναξιά, το ιδιωτικό τέρας του καθενός μας, θέλω να κοιτάξεις κατάματα αυτό το καταραμένο συναίσθημα. Θέλω να το δεις όπως πραγματικά είναι και να το νικήσεις.
Αυτό που τότε ονομάζαμε άνοιξη, ήταν η πεμπτουσία ολόκληρης εκείνης της εποχής. Ηταν είδηση τότε, όταν κάποιοι αποφάσισαν ότι ο Θεός πέθανε, εν τω μεταξύ όμως έχει πεθάνει ο Sartre και κατά έναν περίεργο τρόπο μέσα από την απαισιοδοξία του γεννήθηκε η αισιοδοξία. Η θλιβερή πραγματικότητα είναι ότι την εποχή που ήμουν στο κολέγιο, πριν από 25 χρόνια, όλοι μιλούσαμε για το Μηδέν αλλά κινούμασταν σ’ έναν κόσμο προσπάθειας και κοπιαστικό. Και σήμερα, που σχεδόν κανείς πια δεν μιλάει για το Μηδέν, σ’ αυτόν τον ίδιο κόσμο που θα πρέπει να κινηθείς κι εσύ, το Μηδέν μας έχει κατακλύσει.
Μπορεί να μην το αισθάνεσαι τώρα, σίγουρα όχι σε μια μέρα σαν τη σημερινή. Ισως το νιώσεις - όχι σήμερα που αποφοιτείς εσύ – άλλα όταν θα αποφοιτεί το δικό σου παιδί. Οποτε όμως σε αγγίξει αυτό το παράλογο συναίσθημα, θέλω να είσαι έτοιμη. Θα είναι πολύ δύσκολο να σε αδράξει αν βρίσκεσαι ήδη σε κίνηση.
Μπορείς να μάθεις τις δεξιότητες του επαγγέλματος που θα ακολουθήσεις. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις τις δεξιότητες αυτές καθώς και άλλες που έμαθες εδώ για να σκάψεις βαθιά στον κόσμο και να τον ωθήσεις σε μια καλύτερη πραγμαικότητα.
Για αρχή μπορείς να παλέψεις για καθαρότερο αέρα και νερό. Σύμφωνα με μία θεωρία η δηλητηρίαση μολύβδου ήταν η αιτία της πτώσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, επειδή η άρχουσα τάξη μαγείρευε το φαγητό σε ακριβά δοχεία με επένδυση μολύβδου. Δεν το ήξεραν τότε, εμείς όμως σήμερα δεν έχουμε τέτοια δικαιολογία. Σήμερα, σχεδόν 2.000 χρόνια μετέπειτα, πολλές Αμερικάνικες εταιρίες έχουν τη φαεινή ιδέα της απαλλαγής των βιομηχανικών τους αποβλήτων ενσωματώνοντας τα στη τροφή μας. Οχι με άμεσο τρόπο φυσικά. Κάτι τέτοιο θα κόστιζε πολύ. Πρώτα τα θάβουμε στη γη – έτσι μολύνουμε τον υδροφόρο ορίζοντα και το επόμενο πράγμα που συμβαίνει είναι ότι απολαμβάνεις ένα μολυβδολασπωμένο-μπέργκερ. Μπορείς να κάνεις κάτι γι’ αυτό.
Ή μπορείς να προσπαθήσεις να κάνεις το σύστημα απονομής δικαιοσύνης να λειτουργήσει. Να φέρεις πιο κοντά τη μέρα στην οποία οι πλούσιοι και οι προνομιούχοι θα αντιμετωπίζονται με τα ίδια δεδομένα που αντιμετωπίζονται οι φτωχοί και οι περιθωριοποιημένοι.
Ή μπορείς να προσπαθήσεις να βάλεις ένα τέλος στο οργανωμένο έγκλημα, σ’ αυτήν την ευτυχισμένη οικογένεια που προσπαθεί να μας πείσει ότι δεν υπάρχει, την ίδια ώρα που εξολοθρεύει μια ολόκληρη γενιά με τα ναρκωτικά κι απομυζά τη ζωή της οικονομίας μας.
Ή μπορείς να κάνεις προσεκτικά βήματα στο μονοπάτι που κινείται θορυβωδώς η πυρηνική ενέργεια. Και να διατυπώσεις μια απλή ερώτηση: Τι απέγινε η αρχή της μηδενικής ακτινοβολίας;
Ή μπορείς να προσπαθήσεις να κρατήσεις τις τίγρεις του πολέμου μακριά από τις πόρτες μας για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Να κάνεις ότι μπορείς ώστε να αποτρέψεις ενήλικες να στέλνουν παιδιά στο θάνατο. Σήμερα πάλι έχουν αρχίσει να κουρδίζονται στο ρυθμό της μελωδίας του πολέμου. Κάνουν προετοιμασίες και δοκιμαστικές επιδρομές. Γαργαλάνε το θυμό μας. Μας ρωτάνε αν είμαστε έτοιμοι να περιχύσουμε την κρέμα της νεολαίας μας πάνω στο έδαφος στο οποίο και θα κοιμηθεί και θα εξαφανιστεί δια παντός. Απάντησέ τους πως όχι, δεν είμαστε έτοιμοι. Η στιγμή για να σταματήσεις τον επόμενο πόλεμο, είναι τώρα – πριν αυτός ξεκινήσει.
Αν θέλεις να διερευνήσεις το παράλογο που εισβάλλει στον ανθρώπινο εγκέφαλο και τον δονεί σαν κουδουνίστρα, προσπάθησε να καταλάβεις τι είναι αυτό που μας κάνει να αντιμετωπίζουμε άλλους ανθρώπους ως κατώτερα όντα. Πώς μπορούμε ταυτόχρονα να διαπαιδαγωγούμε και να βασανίζουμε. Πώς μπορούμε να ανησυχούμε και να αγωνιούμε για ένα μικρό κορίτσι που έχει εγκλωβιστεί στη στοά κάποιου ορυχείου, μοχθώντας μέρες και νύχτες για να το απεγκλωβίσουμε και ταυτόχρονα να εξολοθρεύουμε σε μια πολεμική επιχείρηση όλο αυτό τον κόσμο χωρίς να κουνήσουμε βλέφαρο. Οταν, πριν από μερικούς μήνες, διατυπώθηκε το νέο μας πολεμικό σχέδιο κάποιοι νέοι σηκώσανε πανό που έγραφαν: “Τίποτα δεν αξίζει τόσο ώστε να πεθάνεις γι’ αυτό”. Δεν συμφωνώ. Δεν πιστεύω ότι τίποτα δεν αξίζει τόσο ώστε να πεθάνεις γι’ αυτό, αλλά από τα νιάτα μου ακόμη αναρωτιέμαι αν κάτι αξίζει τόσο ώστε να σκοτώσεις γι’ αυτό. Αν σε ενδιαφέρει η απάντηση, μπορείς κι εσύ να το αναρωτηθείς κι επίσης να προσπαθήσεις να καταλάβεις γιατί άνθρωποι απ’ όλο τον κόσμο, από κάθε χώρα, από κάθε τάξη, από κάθε θρησκεία, μπορούν κάποια στιγμή, τόσο εύκολα, για λόγους σημαντικούς ή ασήμαντους, να εκμεταλλεύονται άλλους ανθρώπους, να τους κάνουν να υποφέρουν κι έτσι απλά να τους εξαφανίζουν.
Κι ενώ θα ασχολείσαι με όλα αυτά, υπάρχει και κάτι άλλο που πρέπει να κάνεις. Μπορείς να παραλάβεις τη σκυτάλη την οποία μετέφερε η Seneca Falls. Θυμήσου ότι κάθε δικαίωμα που έχεις ως γυναίκα κερδήθηκε για σένα από γυναίκες που παλέψανε σκληρά γι’ αυτό. Οτιδήποτε άλλο κατέχεις είναι προνόμιο, όχι δικαίωμα. Η απόκτηση ή η αφαίρεση ενός προνομίου εναπόκειται στην ευγενή καλοσύνη των ισχυρών που έχουν εξουσία. Υπάρχουν μικρά κορίτσια που γεννούνται αυτή τη στιγμή και τα οποία δεν θα έχουν τα ίδια δικαιώματα που απολαμβάνεις εσύ εκτός αν συνεισφέρεις κι εσύ στη διατήρησή τους καθώς και στην επέκταση της ισότητας των γυναικών. Η σούπα της πολιτισμένης ζωής είναι πράγματι ένα θρεπτικό ραγού το οποίο όμως δεν αναβλύζει μοναχό του. Πρόσθεσε κάτι στο τσουκάλι φεύγοντας, για τους ανθρώπους που έρχονται μετά από σένα.
Υπάρχουν, βέβαια, εκατοντάδες άλλα πράγματα με τα οποία μπορείς ν’ ασχοληθείς και είναι όλα ικανά προς επίτευξη κι έτσι υπάρχει αφθονία που μπορεί να σε κρατήσει απασχολημένη για το υπόλοιπο της ζωής σου. Δεν μπορώ να σου υποσχεθώ ότι έτσι θα μειωθεί εντελώς ο παραλογισμός στη ζωή σου, αλλά σίγουρα μπορεί να τον υποβιβάσει σ’ ένα υποφερτό επίπεδο. Θα σου επιτρέψει, μία στις τόσες, να κάνεις μια ευτυχισμένη διακοπή από το Μηδέν και να αποκτήσεις την αίσθηση ότι σε γενικές γραμμές τα πράγματα φαίνεται να προοδεύουν.
Σε βλέπω να συνοφρυώνεσαι, μ’ εκείνο τον τρόπο που τόσο αγαπώ. Αυτή τη ρυτίδα ανάμεσα στα φρύδια σου που υποδηλώνει την αμφιβολία και το σκεπτικισμό σου, ακριβώς όπως στα πρόσωπα της μητέρας σου και του παππού σου, του Simon. Ο γενετικός κώδικας είναι αυτός που δίνει το σήμα της αμφιβολίας προς εμένα αυτή τη στιγμή. Γιατί, σε μια τέτοια μέρα ενθουσιασμού και ελπίδας να μιλάω εγώ για το Μηδέν και την παρακμή; Γιατί θέλω να συγκεντρώσεις αυτή την ελπίδα και το επίπεδο του ενθουσιασμού που σε διακατέχει σήμερα, σε συνεκτικές ακτίνες οι οποίες σαν λέιζερ θα χτυπήσουν τους στόχους της δυσαρέσκειάς μας.
Θέλω να είσαι δυνατή. Να κάνεις το καλό όταν μπορείς και να υψώνεις ως ασπίδα την ευφυΐα και την εξυπνάδα σου απέναντι στην φαυλότητα των άλλων. Και πάνω απ’ όλα να γελάς και να απολαμβάνεις τον εαυτό σου σε μια ζωή δικών σου επιλογών, σ’ έναν κόσμο που έχτισες μόνη σου.
Θέλω να είσαι δυνατή κι επιθετική, σκληρή κι ανθεκτική και γεμάτη συναισθήματα.
Θέλω να είσαι το καθετί δικό σου, μέσα στα βάθη της ύπαρξής σου.
Θέλω να έχεις θράσος.
Τίποτα σημαντικό δεν επιτεύχθηκε χωρίς θράσος. Ο Κολόμβος είχε θράσος. Αυτοί που υπέγραψαν τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας είχαν θράσος.
Ποτέ μην στρέφεις τις αμφιβολίες σου προς τον εαυτό σου. Γέλα με τον εαυτό σου, αλλά ποτέ μην αμφιβάλεις γι’ αυτόν.
Κάθε φορά που αναρωτιέσαι για τον εαυτό σου, κοίταξε ψηλά τ’ αστέρια που στροβιλίζονται στους ουρανούς και συνειδητοποίησε πόσο μικροκαμωμένα και καχεκτικά μοιάζουν. Υποτίθεται πως έχουν προέλθει από γιγάντιες κοσμικές εκρήξεις και παρ’ όλα αυτά είναι αυτές οι μικρές ασήμαντες τελίτσες. Οταν παίρνεις απόσταση από τα πράγματα, μόνο τότε καταλαβαίνεις πόσο σημαντική και ισχυρή είσαι.
Να είσαι τολμηρή. Αφησε τη δύναμη της επιθυμίας σου να δώσει ώθηση και ορμή σε κάθε σου βήμα.
Ενήργησε με όλο σου το είναι. Οταν ξεκινάς για μέρη άγνωστα μην αφήνεις κομμάτια του εαυτού σου στην ακτή για σιγουριά. Πιθανόν να γελάσουν μαζί σου αν δεν ανακαλύψεις την Ινδία. Ας τους να γελάνε. Η Ινδία έχει ήδη ανακαλυφθεί. Εσύ θα γυρίσεις με μια ολοκαίνουργια Αμερική. Εχε το θράσος να πας σε ανεξερεύνητα εδάφη. Να είσαι γενναία ζώντας τη ζωή σου παραγωγικά. Η δημιουργία είναι το μέρος που δεν έχει πάει άλλος κανείς. Δεν έχει ανακαλυφθεί από κάποιον άλλον στο παρελθόν. Θα πρέπει να αφήσεις πίσω σου την άνεση της πόλης και να βαδίσεις στην ερημιά της έμπνευσής σου. Δεν μπορείς να πάρεις το λεωφορείο για να πας. Ο μόνος τρόπος για να φτάσεις είναι η σκληρή δουλειά, οι ριψοκίνδυνες αποφάσεις και το να μην γνωρίζεις και πολύ καλά αυτό που κάνεις. Ομως αυτό που θα ανακαλύψεις θα είναι υπέροχο. Αυτό που θα ανακαλύψεις θα είσαι εσύ.
Αυτά λοιπόν, ήταν τα αποχαιρετιστήρια λόγια μου εδώ, την ώρα που η πόρτα ανάμεσά μας κλείνει σιγά. Σίγουρα θα υπάρξουν κι άλλα αποχαιρετιστήρια λόγια στη ζωή μας, έτσι που αν σήμερα δεν κατάφερα να τα πω όλα, ίσως τα καταφέρω την επόμενη φορά.
Τώρα θα πρέπει να σε αφήσω να προχωρήσεις.
Εχε γεια, να είσαι ευτυχισμένη.
Α, παρεμπιπτόντως, σ’ αγαπώ!».

Alan Alda "Επιλογές από το Reader's Digest" 1980

Πηγή: http://diavolakos.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Απόφαση καταπέλτης για υπεράντληση του υδροφόρου ορίζοντα...

Πρώτη φορά στα χρονικά δικάστηκε η ΔΕΗ και δίνεται η ευκαιρία στο Δήμο Μεγαλόπολης να βάλει στα ταμεία του 1,5 εκατομμύριο ευρώ το χρόνο και ανοίγει πλέον ο δρόμος και για αστικές αποζημιώσεις κατοίκων που έμειναν χωρίς νερό όλο αυτό το διάστημα''
Πριν από λίγες ημέρες, στα δικαστήρια της Τρίπολης, δικάστηκε η διοίκηση της ΔΕΗ, καθώς και ο πρώην διευθυντής του ΑΗΣ Μεγαλόπολης, ύστερα από μηνυτήρια αναφορά, εναντίον της διοίκησης της Επιχείρησης και του πρώην διευθυντή του Λιγνιτικού Κέντρου Μεγαλόπολης, όπου είχε καταθέσει το 2003 ο τότε Δήμος Γόρτυνος και ο τότε δήμαρχος Κώστας Μιχόπουλος, για παράνομη υπεράντληση του υδροφόρου ορίζοντα από τη ΔΕΗ, με αποτέλεσμα την λειψυδρία χωριών στο λεκανοπέδιο της Μεγαλόπολης.
Όπως ενημέρωσε με δηλώσεις του, ο πρώην δήμαρχος Κώστας Μιχόπουλος, `'η απόφαση του δικαστηρίου ήταν καταπέλτης για τη ΔΕΗ, καταλογίζοντάς της ζημιά από πρόθεση και χωρίς να της αναγνωρίζει ούτε ένα ελαφρυντικό''.
Προσθέτοντας πως, `'πρώτη φορά στα χρονικά δικάστηκε η ΔΕΗ και δίνεται η ευκαιρία στο Δήμο Μεγαλόπολης να βάλει στα ταμεία του 1,5 εκατομμύριο ευρώ το χρόνο και ανοίγει πλέον ο δρόμος και για αστικές αποζημιώσεις κατοίκων που έμειναν χωρίς νερό όλο αυτό το διάστημα''.
Ο κ. Μιχόπουλος άφησε αιχμές για την παρούσα δημοτική αρχή του Δήμου Μεγαλόπολης, όπου έχει συγχωνευτεί ο πρώην Δήμος Γόρτυνος, λέγοντας ότι, `'βλέπω ότι ο νυν Δήμος δεν έχει την πολιτική βούληση να διεκδικήσει τα χρήματα που δικαιούται και αυτό είναι το λυπηρό'', συμπληρώνοντας ότι, `'εκλεγμένος σημερινός δημοτικός σύμβουλος, υπάλληλος της ΔΕΗ, χρησιμοποίησε ψευδή στοιχεία στην ακροαματική διαδικασία, υπερασπιζόμενος τα συμφέροντα της ΔΕΗ κι όχι του Δήμου''.

Πηγή: Εφημερίδα Ημερησία

Διαβάστε περισσότερα...

«Καθαρή» ενέργεια από «βρώμικα» ορυκτά καύσιμα...

Η μεγαλύτερη ιδιωτική εταιρεία εκμετάλλευσης αερίου στη Βουλγαρία είναι ο συντονιστής σε ένα ερευνητικό πρόγραμμα, σχετικά με την αεριοποίηση υπόγειων εμφανίσεων άνθρακα και την αποθήκευση του διοξειδίου του άνθρακα στις εναπομείναντες κοιλότητες.
Το έργο χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και πραγματοποιείται με τη συμμετοχή εταίρων από πέντε ευρωπαϊκές χώρες. Πρόκειται για το πρώτο πρόγραμμα, από πλευράς Βουλγαρίας, το οποίο χρηματοδοτείται από την Ερευνητική Δράση για Άνθρακα και Χάλυβα (Program of the Research Fund for Coal and Steel (RFCS)), της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
H εταιρεία είναι ο συντονιστής αυτής της πρωτοβουλίας και οι εταίροι του έργου είναι αναγνωρίσιμοι Ευρωπαϊκοί ερευνητικοί οργανισμοί και επιχειρήσεις, όπως το Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ), το Technical University of Lisbon (Portugal), το Geological Institute of the Bulgarian Academy of Sciences, το University of Leeds (UK), η γερμανική εταιρεία DMT GmbH & Co. KG, το National Research Institution for Geosciences in Germany (German Research Centre for Geosciences), η βρετανική UCG Engineering Ltd.
Η πολυεθνική αυτή ομάδα, αποτελούμενη από μηχανικούς και επιστήμονες, πρόκειται να διερευνήσει το ενδεχόμενο να χρησιμοποιηθούν μεγάλου βάθους φλέβες άνθρακα (>1200μ κάτω από το έδαφος) για την παραγωγή καθαρότερης, ασφαλέστερης και φθηνότερης ενέργειας.
Παρά την ολοένα και αυξανόμενη τάση για μετάβαση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τα στερεά καύσιμα, και ειδικότερα ο άνθρακας, θα παραμείνει η κύρια πηγή ενέργειας για αρκετά χρόνια ακόμα. Ωστόσο, πολλά αποθέματα άνθρακα παγκοσμίως, δεν μπορούν να αξιοποιηθούν εξαιτίας του μεγάλου βάθους στο οποίο βρίσκονται.
Από την άλλη πλευρά, η χρήση των στερεών καυσίμων είναι ο κύριος λόγος αύξησης της συγκέντρωσης CO2 στην ατμόσφαιρα και κατ’ επέκταση, στην παγκόσμια κλιματική αλλαγή – ζήτημα που παρουσιάζεται όλο και πιο συχνά στην πολιτική ατζέντα.Οι επιστήμονες που εμπλέκονται σε αυτό το πρόγραμμα, αξίας 3 εκατομ. ευρώ, το οποίο χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ένωσαν τις δυνάμεις τους σε μια κοινή προσπάθεια για την εύρεση λύσης και για τα δύο ζητήματα.
Σύμφωνα με το προτεινόμενο πρόγραμμα, ο άνθρακας θα μετατραπεί, επί τόπου, σε αέριο παράγοντας ενέργεια, ενώ το αέριο του θερμοκηπίου που θα προκύψει, θα αποθηκευτεί στο χώρο που θα μείνει (κοιλότητες) από τον «εξαγόμενο» άνθρακα ή στα παρακείμενα πετρώματα.Η διαδικασία της μετατροπής του άνθρακα που βρίσκεται σε μεγάλα βάθη, σε αέριο είναι γνωστή ως «υπόγεια αεριοποίηση του άνθρακα» (underground coal gasification – UCG).
Για να πραγματοποιηθεί η αντίδραση, οξειδωτικοί παράγοντες (οξυγόνο ή εμπλουτισμένος αέρας με νερό) διοχετεύονται στα στρώματα άνθρακα με αποτέλεσμα την καύση του σε υψηλές πιέσεις. Έτσι παράγεται καύσιμο αέριο (αποτελούμενο κυρίως από CO2, υδρογόνο, CO, μεθάνιο, καθώς και μικρότερες ποσότητες από άλλα αέρια), το οποίο εξάγεται μέσω γεωτρήσεων.
Το παραγόμενο αέριο, όταν πλέον έρθει στην επιφάνεια, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο για την παραγωγή ενέργειας ή ως πρώτη ύλη στη χημική βιομηχανία (συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής υδρογόνου και συνθετικού φυσικού αερίου). Το СО2 από το παραγόμενο αέριο μπορεί εύκολα να διαχωριστεί και μετά τη συμπύκνωση, και να εισαχθεί εκ νέου στο υπέδαφος προκειμένου να πληρωθούν οι κοιλότητες που προέκυψαν από την αεριοποίηση.
Η ιδέα της υπόγειας αεριοποίησης του άνθρακα δεν είναι καινούρια – η διαδικασία αυτή είναι ο στόχος εκτεταμένης έρευνας και ανάπτυξης τα τελευταία 90 χρόνια. Αρκετές, μεγάλης κλίμακας, μονάδες παραγωγής ενέργειας, που κάνουν χρήση της μεθόδου, κατασκευάστηκαν τη δεκαετία του ’80 στην πρώην Σοβιετική Ένωση και τουλάχιστον μια είναι ακόμα σε λειτουργία στο Angren, στο Uzbekistan.
Η μέθοδος UCG έχει δοκιμαστεί σε παραπάνω από 50 διαφορετικές δοκιμές, παγκοσμίως. Η τεχνολογία αυτή δοκιμάστηκε σε βαθιές φλέβες άνθρακα όταν η ΕΕ χρηματοδότησε μια ισπανική δοκιμή (1992-1999) κάνοντας χρήση τεχνολογίας από τη βιομηχανία πετρελαίου και αερίου.
Η εμπορική εκμετάλλευση της τεχνολογίας γίνεται ήδη στην Αυστραλία, τις Η.Π.Α. και την Κίνα, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν ήδη εκδοθεί οι άδειες για την εφαρμογή της σε θαλάσσια περιοχή. Για τη διαδικασία αυτή κάθε αυτή, η επιπλέον έρευνα που απαιτείται είναι μικρή.
«Το προτεινόμενο πρόγραμμα όπου γίνεται συνδυασμός υπόγειας αεριοποίησης με επακόλουθη αποθήκευση του διοξειδίου του άνθρακα στην ίδια θέση χρησιμοποιώντας τις ίδιες γεωτρήσεις, είναι εντελώς καινούριο» λέει ο καθηγ. Georgi Dimov, από την Overgas, επιστημονικός υπεύθυνος του έργου.
«Εάν αποδειχθεί η εφαρμοσιμότητα και αποτελεσματικότητα της μεθόδου, θα μπορούσε να αποτελέσει μια μεγάλη πηγή παραγωγής φθηνότερης και καθαρότερης ενέργειας με σχεδόν μηδενικές εκπομπές στο περιβάλλον, όχι μόνο για τη Βουλγαρία αλλά και για την ανθρωπότητα. Είμαι πεπεισμένος ότι θα έρθει η μέρα όπου θα παράγουμε καθαρή ενέργεια από τον κατά τ’ άλλα «βρώμικο» άνθρακα, σε εκτεταμένη κλίμακα».
Η ερευνητική ομάδα του έργου θα εκτιμήσει την εφαρμοσιμότητα της μεθόδου σε στρώματα άνθρακα που βρίσκονται σε μεγάλο βάθος, στη Βουλγαρία. Για την αξιολόγηση θα χρησιμοποιηθούν δεδομένα από επιλεγμένη περιοχή και θα γίνει προσομοίωση της διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένης της καύσης, της εξαγωγής αερίου και αποθήκευση του CO2. Ιδιαίτερη προσοχή θα δοθεί σε πιθανούς κινδύνους για το περιβάλλον, όπως το ενδεχόμενο να υπάρξει διαρροή του αποθηκευμένου CO2 μέσω ρωγμών των περιβαλλόντων πετρωμάτων.
Εάν τα αποτελέσματα της έρευνας αποδειχθούν θετικά, προβλέπεται ανάπτυξη μελλοντικών σχεδίων για τη δημιουργία ενός πειραματικού πεδίου από τη βιομηχανία. Τα τελικά αποτελέσματα αναμένονται στις αρχές του 2013.

ΠΗΓΗ: econews.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Να χαιρόμαστε τον συγχωριανό μας...

Διαβάστε περισσότερα...

Το κίνημα της αγκαλιάς...

Αυτά τα πλακάτ ήταν διαφορετικά. Κατ' αρχήν, ήταν χρωματιστά. Με μια δεύτερη ματιά, παρατηρούσες ότι δεν είχαν αιτήματα για το Ασφαλιστικό, ούτε «την κρίση να πληρώσουν οι τράπεζες», ούτε καν οπαδικά συνθήματα. Ασε που εκείνοι που τα κρατούσαν ήταν ύποπτα καλοδιάθετοι... Το μήνυμα σ' αυτά τα πλακάτ έλεγε: «Δωρεάν Αγκαλιές».
Στον πεζόδρομο της Αποστόλου Παύλου, έξω από τον σταθμό του ηλεκτρικού στο Θησείο, κόσμος πηγαινοέρχεται βιαστικά. Αλλοι σχολάνε απ' τις δουλειές τους, άλλοι σουλατσάρουν κάτω απ' τον μεσημεριανό ήλιο. Ολοι πέφτουν πάνω σε κάποιον από τους «διαδηλωτές» που ανοίγει διάπλατα την αγκαλιά του. Ορισμένοι προσπερνούν σοκαρισμένοι. Οι περισσότεροι απλώνουν και τα δικά τους χέρια και αγκαλιάζουν τον άγνωστο, ξεσπώντας σε γέλια. «Ποιος δεν χρειάζεται, ειδικά σήμερα, μια αγκαλιά;», λέει εύθυμα ένας νεαρός άντρας. «Αλλωστε, είναι δωρεάν και... ευεργετική!».
«Παρατηρώ ότι κάθε φορά που αγκαλιάζω κάποιον άγνωστο, ένα χαμόγελο αποτυπώνεται στο πρόσωπό μου», δηλώνει η Ελένη Σκρέκου, που μαζί με φίλους και μέλη της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Χαρούμενος Πλανήτης» (www. joyfulplanet.org), στο πλαίσιο της παγκόσμιας καμπάνιας «Free Hugs», ξεκίνησαν να βγαίνουν στον δρόμο και να... αγκαλιάζονται! Η συγκεκριμένη καμπάνια («Free Hugs» - «Δωρεάν Αγκαλιές») είναι ένα ολόκληρο κίνημα στο οποίο συμμετέχουν άνθρωποι που προσφέρουν δωρεάν αγκαλιές σε αγνώστους στον δρόμο και που ξεκίνησε το 2004 ένας Αυστραλός με το ψευδώνυμο «Juan Mann».

Η καλοσύνη των ξένων
Ο Mann, κάτοικος Λονδίνου, έπειτα από μια σειρά δυσάρεστων γεγονότων που του συνέβησαν, επέστρεψε στη χώρα του. Στο αεροδρόμιο του Σίδνεϊ αντίκρισε την αίθουσα αφίξεων γεμάτη αγκαλιές και χαμόγελα από συγγενείς και φίλους των συνεπιβατών του. «Κανένας δεν περίμενε εμένα. Ετσι, έφτιαξα ένα πλακάτ, έγραψα το μήνυμά μου και κάθισα έξω απ' το πιο πολυσύχναστο σημείο της πόλης. Για 15 λεπτά κανείς δεν σταματούσε. Πρώτη ανταποκρίθηκε μια κυρία που με κατανόηση μου εξομολογήθηκε ότι εκείνο το πρωί είχε "χάσει" τον σκύλο της». Οι αγκαλιές αποσκοπούν στο να κάνουν τον κόσμο να αισθανθεί όμορφα και εφαρμόζονται ως μια απλή απόδειξη αλτρουισμού.
«Ξεκινήσαμε εδώ και λίγο καιρό και σκοπεύουμε να οργανώνουμε συχνά τέτοιες εκδηλώσεις», λέει η Ελένη. Πώς αντιδρούν, όμως, οι έτεροι μέτοχοι της αγκαλιάς, οι περαστικοί; «Στην πλειονότητά τους είναι θετικοί. Κάποιοι "παγώνουν", ελάχιστοι λένε "όχι". Οι μικρότεροι ηλικιακά είναι οι πιο άνετοι. Αυτό που θέλουμε να δείξουμε είναι ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε τον συνάνθρωπο. Στο κάτω κάτω, σ' έναν άγνωστο μπορείς ν' αφεθείς. Και να ποντάρεις στην αγάπη του», συμπληρώνει.
Το κίνημα «Δωρεάν Αγκαλιές» έγινε γνωστό σε παγκόσμια κλίμακα το 2006, όταν «ανέβηκε» ως βιντεοκλίπ στο YouTube, επενδυμένο από τη μουσική του αυστραλιανού συγκροτήματος «Sick Puppies». Μέχρι και σήμερα αποτελεί ένα από τα πιο διάσημα βίντεο, με πάνω από 50 εκατομμύρια κλικ! Από την Αυστραλία η ιδέα διαδόθηκε στην Κίνα, τις ΗΠΑ, τη Φινλανδία, τη Γερμανία (με τη μεγαλύτερη συνάθροιση εναγκαλιζόμενων: 16.000 άτομα) και τη Γαλλία -διοργανώτρια εκεί υπήρξε η ίδια η κυβέρνηση που «επιστράτευσε» τις δωρεάν αγκαλιές για να μεταφέρει το μήνυμα ότι «το AIDS δεν μεταδίδεται έτσι». Σημειώνεται ότι, η Παγκόσμια Ημέρα «Δωρεάν Αγκαλιάς» γιορτάζεται, πλέον, κάθε χρόνο το πρώτο Σάββατο του Ιουλίου.

Πηγή: http://tvxs.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Άρχισε η μάχη των 2 δισ. ευρώ για τη διαχείριση απορριμμάτων...

Προκριματική αναμέτρηση για τη μεγάλη μάχη της διαχείρισης των απορριμμάτων, συνολικού ύψους άνω των 2 δισ., θεωρείται ο διαγωνισμός για το έργο Δυτικής Μακεδονίας, που μπήκε ήδη στην τελική ευθεία. Για την επιλογή αναδόχου ανταγωνίζονται έξι μεγάλοι παίκτες της ενέργειας. Στις έξι κοινοπραξίες που πέρασαν στη δεύτερη και τελική φάση του διαγωνισμού και καλούνται πλέον να καταθέσουν οριστικές οικονομικές προσφορές είναι οι όμιλοι Δημήτρη Κοπελούζου, Λεωνίδα Μπόμπολα, Γιώργου Περιστέρη, Σπύρου Λάτση και Πάνου Λασκαρίδη, Λεωνίδα Ιωάννου και Ευθύβουλου Παρασκευαΐδη, αλλά και η ΔΕΗ μαζί με την ισπανική Urbaser.
Εν μέσω της οικονομικής κρίσης και της επενδυτικής άπνοιας, το ενδιαφέρον για το έργο της Δυτικής Μακεδονίας είναι πολύ μεγάλο. Πρόκειται για έργο-«πιλότο» που δρομολόγησαν τα Υπουργεία Περιβάλλοντος, Ανάπτυξης και Εσωτερικών, ανοίγοντας τον δρόμο για την είσοδο των ιδιωτών στη διαχείριση των απορριμμάτων.
Οι κυβερνητικοί προγραμματισμοί προβλέπουν να κινηθούν την επόμενη τριετία επενδύσεις από κρατικούς, κοινοτικούς (μέσω ΕΣΠΑ) και ιδιωτικούς πόρους συνολικού ύψους άνω των 2 δισ. ευρώ. Έτσι θα αντιμετωπιστεί το χρόνιο πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων, που βρίσκεται πλέον σε οριακό σημείο σε πολλές περιοχές της χώρας, με αιχμή την περίπτωση της Αττικής.
Το έργο δημοπρατεί η διαδημοτική εταιρεία Διαχείρισης Απορριμμάτων Δυτικής Μακεδονίας (ΔΙΑΔΥΜΑ), με έδρα την Κοζάνη. Πρόκειται για το πρώτο περιβαλλοντικό έργο που προωθείται με τη μέθοδο της σύμπραξης Δημοσίου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ), για την κατασκευή και λειτουργία μονάδας επεξεργασίας αποβλήτων της Δυτικής Μακεδονίας, προϋπολογισμού 116 εκατομμυρίων ευρώ. Έργο, που αφορά στην κατασκευή μονάδας επεξεργασίας απορριμμάτων και τη λειτουργία του συστήματος για 25 έτη, δυναμικότητας 120.000 τόνων αστικών απορριμμάτων ετησίως, προερχόμενα από τους περίπου 300.000 κατοίκους των νομών Κοζάνης, Φλώρινας, Γρεβενών και Καστοριάς.

Οι μεγάλοι παίκτες
Στη διαγωνιστική διαδικασία, που ξεκίνησε τον περασμένο Μάρτιο, αρχικά εκδήλωσαν ενδιαφέρον να συμμετάσχουν 25 όμιλοι, εγχώριοι και ξένοι από τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία. Οι παίκτες του διαγωνισμού, εν συνεχεία, σχηματοποιήθηκαν σε 7 κοινοπραξίες, από τις οποίες με βάση την αξιολόγηση της πρώτης φάσης αποκλείστηκε μία κοινοπραξία, η Envitec, ελληνικών συμφερόντων και προκρίθηκαν έξι μεγάλοι παίκτες για την τελική ευθεία του διαγωνισμού. Πρόκειται για τις κοινοπραξίες Waste Syclo (ΔΕΗ μαζί με την ισπανική Urbaser), Μεσόγειος - J&P Άβαξ - Polyeco (συμφερόντων Σ. Λάτση και Π. Λασκαρίδη, Λεωνίδα Ιωάννου και Ευθ. Παρασκευαΐδη), Novaera Hellas (ομίλου Δ. Κοπελούζου), ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή (Γ. Περιστέρη), Αθωνική Τεχνική (Αδαμίδη) και Ηλέκτωρ - Helesi (Λ. Μπόμπολα μαζί με τον Σάκη Ανδριανόπουλο, με πολυετή παρουσία στη διαχείριση απορριμμάτων, ο οποίος έγινε ευρύτερα γνωστός από το αεροπορικό πείραμα της Athens Airways).
Η μάχη παίρνει χαρακτήρα μετωπικής αναμέτρησης μεταξύ των μεγάλων ιδιωτών ηλεκτροπαραγωγών και της ΔΕΗ. Σημειώνεται ότι η ΔΕΗ και η ισπανική Urbaser έχουν προχωρήσει μεταξύ τους σε σύσταση κοινοπραξίας, με την έγκριση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη μελέτη, την εκτέλεση έργων και την παροχή κάθε είδους υπηρεσιών, που σχετίζονται με την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τη διαχείριση αποβλήτων, και την επεξεργασία αστικών και βιομηχανικών υδατικών αποβλήτων, εντός της ελληνικής επικράτειας. Την πενταμελή επιτροπή του διαγωνισμού αποτελούν τέσσερις εκπρόσωποι της αναθέτουσας αρχής ΔΙΑΔΥΜΑ και ένας εκπρόσωπος της ειδικής γραμματείας ΣΔΙΤ.

Καταλύτης η οικονομική προσφορά
«Η οικονομική προσφορά, και ειδικότερα η τιμή ανά τόνο για την επεξεργασία και διαχείριση των απορριμμάτων, θα είναι το καταλυτικό στοιχείο για την ανάδειξη του μειοδότη στο πρώτο έργο διαχείρισης απορριμμάτων με ΣΔΙΤ». Αυτό αναφέρουν στην «Ι» εκπρόσωποι της ΔΙΑΔΥΜΑ. Τα τεύχη του διαγωνισμού διαμορφώνονται με τρόπο ώστε να μην προδιαγράφεται συγκεκριμένη τεχνολογία, που θα προσφέρουν οι υποψήφιοι ανάδοχοι - επισημαίνουν οι ίδιες πηγές. Και συμπληρώνουν ότι η λύση της καύσης των απορριμμάτων σχεδόν αποκλείεται, λόγω κόστους, αλλά και περιβαλλοντικής επιβάρυνσης της περιοχής.
Τα κριτήρια επιλογής έχουν να κάνουν με μετρήσιμους δείκτες, όπως: η ποσότητα του υπολείμματος της διεργασίας που οδηγείται στο ΧΥΤΥ, η σύνθεσή του, η ποσότητα των ανακυκλώσιμων υλικών που ανακτώνται.
Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και η ΔΙΑΔΥΜΑ συμβάλλουν με 116 εκατ. ευρώ. Ο ανάδοχος ιδιώτης θα καλύψει με δικούς του πόρους τη διαφορά που απαιτεί η συνολική επένδυση για τη λειτουργία του συστήματος και την κατασκευή των υποδομών, όπως εγκατάσταση μηχανικής ανακύκλωσης, βιολογικής επεξεργασίας, Χώρο Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων (ΧΥΤΥ), Σταθμούς Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ), ενεργειακή αξιοποίηση των υλικών κ.ά.

Πηγή: Εφημερίδα Ισοτιμία

Διαβάστε περισσότερα...

Νέο εργαλείο περιβαλλοντικής πολιτικής από το Α.Π.Θ...

Ένα εργαλείο περιβαλλοντικής πολιτικής, με το οποίο θα είναι εφικτή η μέτρηση διαφορετικών πηγών εκπομπής αέριων ρύπων και η εκτίμηση του ποσοστού «συμμετοχής» τους στη συνολική ρύπανση του αέρα, πρόκειται να δημιουργηθεί το επόμενο χρονικό διάστημα.
Αυτός είναι ο στόχος επιστημονικού προγράμματος, στο οποίο συμμετέχουν η αντιδημαρχία Περιβάλλοντος, Ποιότητας Ζωής και Ελευθέρων Χώρων του Δήμου Θεσσαλονίκης και το Εργαστήριο Ελέγχου Ρύπανσης Περιβάλλοντος, του Τμήματος Χημείας του Α.Π.Θ.
Συγκεκριμένα θα γίνονται, με δύο διαφορετικές μεθοδολογίες, δειγματοληψίες για τον προσδιορισμό των συγκεντρώσεων των αιωρούμενων σωματιδίων PM10 και PM2.5 στη Θεσσαλονίκη και την εφαρμογή σύγχρονων τεχνικών ταυτοποίησης των πηγών εκπομπής τους.
Οι ενέργειες αυτές προβλέπονται στο πλαίσιο εγκεκριμένου προγράμματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο συντονίζει το Ερευνητικό Κέντρο «Δημόκριτος» με τη συμμετοχή του ΑΠΘ.
Οι δειγματοληψίες θα πραγματοποιηθούν σε δύο περιόδους, κατά τη θερμή και την ψυχρή περίοδο του έτους σε δύο περιοχές του αστικού πολεοδομικού συγκροτήματος της Θεσσαλονίκης (κέντρο πόλης και άνω πόλη), ενώ ανάλογες μετρήσεις θα γίνουν στην Αθήνα και το Βόλο.

Διαβάστε περισσότερα...

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δρομολογεί διαβούλευση για τη βελτίωση της πολιτικής της ΕΕ όσον αφορά την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα...

Με ποσοστό μέχρι 49% των ευρωπαίων να ζουν σε περιοχές όπου οι ενωσιακοί στόχοι όσον αφορά την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα δεν έχουν ακόμη επιτευχθεί, η ρύπανση του αέρα αποτελεί μία από τις κύριες περιβαλλοντικές ανησυχίες που διακατέχουν τους πολίτες της ΕΕ.
Ως τμήμα μιας συνολικής επανεξέτασης των πολιτικών της Ευρώπης όσον αφορά τον ατμοσφαιρικό αέρα, η οποία αποβλέπει στον καθορισμό νέων μακροπρόθεσμων στόχων πέραν του 2020, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δρομολογεί δημόσια διαβούλευση για την ισχύουσα πολιτική της στο συγκεκριμένο τομέα. Τις επόμενες δώδεκα εβδομάδες, θα επιδιωχθεί η διατύπωση απόψεων σχετικά με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου και με την πρόοδο εφαρμογής του. Η διαδικτυακή αυτή διαβούλευση αποτελεί τμήμα μιας ευρύτερης διαδικασίας προβληματισμού που θα συνεισφέρει στην επανεξέταση, η οποία θα πραγματοποιηθεί το αργότερο το 2013.
Ο Ευρωπαίος Επίτροπος κ. Janez Potočnik δήλωσε: "Αξιολογώντας την πρόοδο της Ευρώπης όσον αφορά τη βελτίωση της ποιότητας του ατμοσφαιρικού αέρα, αρκετά είναι τα επιτεύγματα για τα οποία μπορούμε να υπερηφανευθούμε. Όμως, με 500 000 πρώιμους θανάτους συνδεόμενους με τα υψηλά επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης από αιωρούμενα σωματίδια, είναι σαφές ότι απομένουν πολλά ακόμη να γίνουν. Πρέπει να αρχίσουμε χωρίς καθυστέρηση ένα διάλογο για την επόμενη γενεά στόχων ποιότητας του ατμοσφαιρικού αέρα."
Στη δημόσια διαβούλευση καλούνται όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη να ανταλλάξουν τις απόψεις τους για τους βέλτιστους τρόπους αναβάθμισης της νομοθεσίας της ΕΕ που διέπει την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα. Η διαβούλευση χωρίζεται σε δύο μέρη – ένα σύντομο ερωτηματολόγιο που απευθύνεται στο ευρύ κοινό αφενός, και αφετέρου ένα μεγαλύτερο μέρος για τους ειδικούς και τους επαγγελματικά ασχολούμενους από τις εθνικές διοικήσεις, τις περιφερειακές ή τοπικές αρχές, τους ερευνητές, τις επιχειρήσεις, τους ενδιαφερόμενους φορείς, τους φορείς από τον τομέα της υγείας, φιλοπεριβαλλοντικές και άλλες ομάδες που εμπλέκονται στην εφαρμογή της ενωσιακής νομοθεσίας για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα.

Επόμενα βήματα
Πρόκειται για την αρχή μιας ευρείας διαδικασίας διαβουλεύσεων, όπως εξαγγέλθηκε από την Επιτροπή τον Ιανουάριο 2011. Η Επιτροπή θα συνεχίσει το προπαρασκευαστικό έργο της και θα πραγματοποιήσει άλλο ένα γύρο δημόσιων διαβουλεύσεων προτού υποβάλει τις ιδέες της για τη μελλοντική ενωσιακή πολιτική όσον αφορά τον ατμοσφαιρικό αέρα, το αργότερο το 2013.

Πηγή: http://www.agrotypos.gr/

Διαβάστε περισσότερα...