Πηγή: http://www.agelioforos.gr/
Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2012
Η γεωργία «ρουφάει» όλο σχεδόν το πόσιμο νερό του πλανήτη- Μεγάλο το «υδάτινο αποτύπωμα» της Ελλάδας...
Πηγή: http://www.agelioforos.gr/
Το κουδούνι...
Το Blog "Powerline" διοργάνωσε έναν διαγωνισμό με βραβείο 2.000 δολαρίων για οποιονδήποτε μπορέσει να παρουσιάσει με τον πιο αποτελεσματικό και δημιουργικό τρόπο την σημασία και το δράμα της οικονομικής κρίσης. Αυτό είναι το βίντεο που κέρδισε τον διαγωνισμό.
Διαβάστε περισσότερα...Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2012
Η θανάσιμη εξάρτηση της οικονομίας...
Δες το διαδραστικό χάρτη με τα στοιχεία των λιγνιτικών σταθμών
View Οι 7 πληγές της Ελλάδας in a larger map
Τα συγκεκριμένα αποτελέσματα προέκυψαν από σχετική ανάλυση της Greenpeace που στηρίχτηκε σε πρόσφατη μελέτη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος (ΕΟΠ) για το κόστος της ατμοσφαιρικής ρύπανσης από τις βιομηχανικές μονάδες. Καταδεικνύουν ότι η επί δεκαετίες χρήση του λιγνίτη για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, έχει συμβάλει σημαντικά στη δημιουργία της σημερινής περιβαλλοντικής και οικονομικής κρίσης. Περισσότεροι από τους μισούς θανάτους (305) και περίπου η μισή οικονομική ζημία (0,7-1,6 δις € ετησίως) προήλθαν από τη λειτουργία ενός μόνο σταθμού: του ΑΗΣ Μεγαλόπολης Α’, του πιο βρώμικου σταθμού της Ευρώπης! Αν και οι δύο από τις τρεις μονάδες του ΑΗΣ Μεγαλόπολης έκλεισαν πρόσφατα μετά από τέσσερις δεκαετίες καταστροφικής λειτουργίας, η κυβέρνηση έχει συμπεριλάβει τη –μεγαλύτερη από τις τρεις- Μονάδα 3 στις υπό πώληση μονάδες της ΔΕΗ προς ιδιώτες επενδυτές.
«Την ώρα που ο ελληνικός λαός καλείται να κάνει τεράστιες θυσίες στο όνομα της σωτηρίας της χώρας, η κυβέρνηση επιμένει να προωθεί επενδύσεις στην πιο βρώμικη, ακριβή και παρωχημένη τεχνολογία. Η εμμονή αυτή, όχι μόνο αγνοεί το πραγματικό κόστος σε ανθρώπινες ζωές, αλλά και καταδικάζει την προσπάθεια εξόδου της χώρας από την οικονομική κρίση», ανέφερε ο Τάκης Γρηγορίου, υπεύθυνος για θέματα ενέργειας και κλιματικών αλλαγών στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace.
Η Greenpeace απαιτεί από την κυβέρνηση:
Να απελευθερώσει την αγορά ενέργειας μέσω της ταχείας απεξάρτησης από το λιγνίτη και της επιθετικής ανάπτυξης των ΑΠΕ.
Να εγκαταλείψει τα σχέδια για νέες λιγνιτικές μονάδες και να ανακοινώσει σχέδιο οριστικής απόσυρσης του λιγνίτη από το ενεργειακό μείγμα μέσα στα επόμενα 20 χρόνια.
Να λάβει άμεσα τα απαραίτητα μέτρα που οδηγούν σε 100% καθαρή ενέργεια και παράλληλα προστατεύουν τις ανθρώπινες ζωές, δημιουργούν εισόδημα και θέσεις εργασίας για εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες.
Να προχωρήσει στην υλοποίηση του προγράμματος ‘Χτίζοντας το Μέλλον’ για την ενεργειακή αναβάθμιση τριών εκατομμυρίου κατοικιών μέχρι το 2020.
Διαβάστε την αναλυτική έκθεση της Greenpeace
Η ρύπανση φέρνει εγκεφαλικά και άνοια...
Οι ερευνητές επισημαίνουν μάλιστα ότι οι επιβαρυντικές συνέπειες παρατηρούνται ακόμη και σε επίπεδα ρύπων τα οποία σήμερα θεωρούνται «επιτρεπτά». Για τον λόγο αυτό καλούν τις αρμόδιες αρχές να επανεξετάσουν τις οδηγίες τους. Οι δυο μελέτες δημοσιεύθηκαν στην επιθεώρηση «Archives of Internal Medicine».
Αύξηση των εγκεφαλικών από το διοξείδιο του αζώτου
Στην πρώτη μελέτη ερευνητές του Πανεπιστημίου Μπράουν διερεύνησαν την επίδραση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην εμφάνιση εγκεφαλικών επεισοδίων εξετάζοντας το ιστορικό περίπου 1.700 ασθενών που εισήχθησαν στο Ιατρικό Κέντρο Μπεθ Ισραελ της Βοστώνης από το 1999 ως το 2008. Με βάση τα δεδομένα του τοπικού σταθμού ελέγχου της ατμοσφαιρικής ρύπανσης οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ο κίνδυνος εμφάνισης εγκεφαλικού επεισοδίου ήταν αυξημένος κατά 34% κατά τη διάρκεια των 24ωρων στα οποία η ποιότητα του αέρα ήταν «μέτρια» σε σχέση με εκείνα στα οποία ήταν «καλή». Ο κίνδυνος εμφανιζόταν μεγαλύτερος ύστερα από 12-14 ώρες έκθεσης στους ρύπους και φάνηκε να συνδέεται με το διοξείδιο του αζώτου, το οποίο προέρχεται κυρίως από τις εκπομπές των οχημάτων. Το γεγονός ότι οι παρατηρήσεις αυτές έγιναν σε ημέρες «μέτριας» συγκέντρωσης ρύπων προβληματίζει τους επιστήμονες. «Ένα σημαντικό σημείο είναι ότι σε επίπεδα τα οποία θεωρούνται ασφαλή από το αμερικανικό υπουργείο Υγείας βλέπουμε σημαντικές επιπτώσεις» τόνισε ο Γκρέγκορι Γουελένιους, επικεφαλής της μελέτης, μιλώντας στο πρακτορείο Reuters.
Επιτάχυνση της απώλειας μνήμης από τα μικροσκοπικά σωματίδια
Στη δεύτερη μελέτη ερευνητές του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Ρας στο Σικάγο εξέτασαν τις επιπτώσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στις γνωστικές ικανότητες. Ανέλυσαν δεδομένα που αφορούσαν την πορεία περίπου 20.000 γυναικών 70-81 ετών από τη μεγάλη μακροπρόθεσμη μελέτη Nurses Health Study συγκρίνοντάς τα με τα επίπεδα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στις περιοχές όπου αυτές ζούσαν. Εκτός από τα δεδομένα των σταθμών, οι οποίοι μετρούν έξι κύριους ρύπους, ελήφθησαν επίσης υπόψη άλλοι παράγοντες που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την έκθεση στη ρύπανση, όπως τα πρότυπα των ανέμων, το υψόμετρο και η γειτνίαση με μεγάλους αυτοκινητοδρόμους. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η έκθεση σε αυξημένη ατμοσφαιρική ρύπανση συνδεόταν με επιτάχυνση της απώλειας της μνήμης και των άλλων γνωστικών λειτουργιών. Αυτό ίσχυε εξίσου για τα μικρότερα σωματίδια (διαμέτρου κάτω των 2,5 μικρομέτρων), τα οποία προέρχονται κυρίως από τους ρύπους των αυτοκινήτων, αλλά και για τα μεγαλύτερα (διαμέτρου 2,5-10 μικρομέτρων), τα οποία προέρχονται από άλλες δραστηριότητες όπως η καύση ή τα κατασκευαστικά έργα. Σύμφωνα με τα ευρήματα, κάθε 10 επιπλέον μονάδες ρύπανσης επέφεραν «πτώση» των γνωστικών λειτουργιών αντίστοιχη με αυτή που επέρχεται σε περίπου δυο χρόνια υπό «καθαρές» ατμοσφαιρικές συνθήκες.
Πηγή: Εφημερίδα Το Βήμα
Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2012
Συναισθηματική νοημοσύνη...
1. Η Αυτοεπίγνωση (self-awareness): αναφέρεται στην επίγνωση των συναισθημάτων, στην αυτοαξιολόγηση, και την αυτοπεποίθηση
2. O Αυτοέλεγχος (self-regulation): αναφέρεται στην αυτοπειθαρχία, την αυτορύθμιση, την αξιοπιστία, την ευσυνειδησία, την προσαρμοστικότητα, και την καινοτομία
3. Τα Κίνητρα συμπεριφοράς (motivation): η τάση προς επίτευξη στόχων, η δέσμευση, η πρωτοβουλία, και η αισιοδοξία
4. Η Ενσυναίσθηση (empathy): η ικανότητα κατανόησης των άλλων, ο προσανατολισμός στην παροχή υπηρεσιών, η ενίσχυση της ανάπτυξης των άλλων, ο σωστός χειρισμός της διαφορετικότητας
5. Οι Κοινωνικές δεξιότητες (social skills): πρόκειται για δεξιότητες επιρροής, επικοινωνίας, ηγεσίας, καταλυτικής δράσης όσον αφορά την αλλαγή, χειρισμός διαφωνιών, καλλιέργεια δεσμών, συνεργασία, ομαδικότητα
Σε αυτό το σημείο οφείλουμε να επισημάνουμε ότι η διανοητική νοημοσύνη (IQ) και η συναισθηματική νοημοσύνη (EQ) είναι δύο διακριτές και ξεχωριστές ικανότητες του ανθρώπου. Ωστόσο, συνδέονται μεταξύ τους καθώς η μία συμπληρώνει την άλλη. Διαφορές μεταξύ IQ και EQ * Ο δείκτης IQ αφορά στο αριθμητικό, γνωστικό κομμάτι, ενώ ο δείκτης EQ σχετίζεται με τα συναισθήματα. * Η διανοητική νοημοσύνη είναι κάτι προκαθορισμένο από τη γέννηση του ανθρώπου, που εξελίσεται μέχρι κάποια ηλικία και σταματά, ενώ η συναισθηματική νοημοσύνη είναι κάτι το οποίο μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιαδήποτε ηλικία * Το IQ ελέγχει τη λογική, ενώ το EQ τα συναισθήματά μας τόσο απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό όσο και απέναντι στους άλλους * Το IQ επηρεάζει ελάχιστα τις σχέσεις μας με τους άλλους, ενώ το EQ παίζει καθοριστικό ρόλο στις σχέσεις μας με τους άλλους * Το IQ είναι απαραίτητο για τη διεκπεραίωση κάθε μορφής εργασίας, ενώ το EQ είναι απαραίτητο για τη διαχείριση κάθε μορφής σχέσης. Χαρακτηριστικά υψηλής συναισθηματικής νοημοσύνης Με βάση λοιπόν τα παραπάνω, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ένας άνθρωπος με υψηλό δείκτη συναισθηματικής νοημοσύνης έχει τα εξής χαρακτηριστικά: -Είναι διορατικός, ελέγχει τα συναισθήματά του, καταβάλλει προσπάθεια να κατανοήσει τις απόψεις και τα συναισθήματα των γύρω του και να δει τα πράγματα από τη δική τους οπτική γωνία, -ελέγχει τις προσωπικές του προκαταλήψεις και δεν τις αφήνει να επηρεάζουν την κρίση του για τις ικανότητες των άλλων, -είναι ικανός να συσπειρώνει και να δραστηριοποιεί τους ανθρώπους γύρω του, δεν κρατά επικριτική στάση απέναντι στους υφισταμένους του, ασκεί κριτική με εποικοδομητικά σχόλια, -είναι ειλικρινής για τα συναισθήματα και τις προθέσεις του, είναι υποστηρικτικός, αποφασιστικός, εκφραστικός, έχει με λίγα λόγια την ευκαιρία να γίνει ένας επιτυχημένος ”ηγέτης”. Πολλοί θα αναρωτιέστε κατά πόσο στέκουν όλα τα παραπάνω και πώς είναι δυνατόν τα συναισθήματα να συμβάλλουν στην επαγγελματικής μας ζωή. Τη προσωπική μας ζωή την αφήνουμε προς το παρόν, αφού για τους περισσότερους η εργασία απορροφά το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειάς τους. Κάποιοι ασπάζονται την πεποίθηση ότι ”στα επαγγελματικά δεν χωρούν συναισθηματισμοί”. Θα πρέπει όμως να γνωρίζετε ότι κάθε εργαζόμενος κουβαλάει στον εργασιακό του χώρο την συναισθηματική, προσωπική του agenda. Η αλήθεια είναι ότι στη χώρα μας η συναισθηματική νοημοσύνη δεν τύχει της αναγνώρισης που της αρμόζει. Αντίθετα με την Αμερική και τώρα τελευταία τις χώρες της Σαουδικής Αραβίας όπου μεγάλες επιχειρήσεις δίνουν σημαντική βαρύτητα στη συναισθηματική νοημοσύνη όσον αφορά στη δυναμική των ομάδων εργασίας. Πως να βελτιώσετε την συναισθηματική σας νοημοσύνη Για να βελτιώσει κανείς τη συναισθηματική του νοημοσύνη χρειάζεται μεγάλη υπομονή και κυρίως θέληση. Μερικοί τρόποι είναι οι εξής: * Αναγνωρίστε τα συναισθήματά σας. * Αναλάβετε την ευθύνη των συναισθημάτων σας * Προσπαθήστε να προβλέψετε τα συναισθήματά σας * Προσπαθήστε να είστε λιγότερο επιθετικοί Τι μπορείτε να πετύχετε μέσα από την ανάπτυξη της Συναισθηματικής σας Νοημοσύνης Πάμε να δούμε μέσα από την καλλιέργεια και την ανάπτυξη της Συναισθηματικής Νοημοσύνης, ποια είναι τα οφέλη που μπορεί να αποκομίσει κάποιος, και πως μπορούν να τον βοηθήσουν στην εργασία του. Μέσα λοιπόν από την καλλιέργεια της Συναισθηματικής Νοημοσύνης, το άτομο έχει την δυνατότητα να: -κατανοεί τα συναισθήματα και τα κίνητρα των άλλων -κατανοεί τις ανάγκες και απαιτήσεις των πελατών του -θέτει κίνητρα στον εαυτό του -μπορεί να ελέγχει τα συναισθήματα του -μπορεί να εργάζεται κάτω από πίεση -μπορεί να συνεργάζεται με άλλους για την επίτευξη ενός στόχου -μπορεί να εμπνέει και να ηγείται -παίρνει πρωτοβουλίες -αποκτάει επίγνωση του ρίσκου, αλλά δεν φοβάται να ρισκάρει -αποκτάει πίστη στις ικανότητες του και αισιοδοξία -κάνει σωστή ιεράρχηση στόχων και αναγκών -γνωρίζει να διαχειρίζεται τις διαφωνίες -αποκτάει ικανότητα πειθούς και επικοινωνίας O Dr. Goleman μέσα από συνεχής έρευνες, έχει αποδείξει ότι το 80% της αποτελεσματικότητας των διοικητικών στελεχών οφείλεται στην ικανότητα συναισθηματικής νοημοσύνης που διαθέτουν. Με άλλα λόγια το επίπεδο του IQ συνεισφέρει όχι περισσότερο από 20% στην ικανότητα του ατόμου να λειτουργεί αποτελεσματικά και επιτυχημένα στο πλαίσιο της επιχείρησης.
ΥΓ. Το βιβλίο του Dr. Daniel Goleman, έχει τίτλο “Συναισθηματική Νοημοσύνη”, και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “ελληνικά γράμματα”.
Πηγή:
Τα βραβεία της ντροπής...
1) Vale: Ορυχεία vs ανθρώπων
Η υποψηφιότητα υποβλήθηκε από την οργάνωση Δικαιοσύνη στις Ράγες και υποστηρίχθηκε και από το Παρατηρητήριο του Αμαζονίου και των Διεθνών Ποταμών (Justiça nos Trilhos – Amazon Watch and International Rivers). Όπως επισημαίνουν, η πολιτική της εταιρείας μεταφράζεται σε ορυχεία και φράγματα σε βάρος των ανθρώπων και του περιβάλλοντος. Η Vale είναι η δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία της Βραζιλίας, το δεύτερο μεγαλύτερο ορυχείο στον κόσμο και η μεγαλύτερη παραγωγός εταιρεία στον κόσμο σε σιδηρομετάλλευμα. Η 60χρονη ιστορία της εταιρείας είναι συνώνυμη με την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και αδίστακτη εκμετάλλευση της φύσης. Η εταιρεία συμμετέχει στην κατασκευή του φράγματος Belo Monte στον Αμαζόνιο, για χάρη του οποίου 40.000 άνθρωποι θα υποχρεωθούν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και τη γη τους χωρίς να αποζημιωθούν.
2) Tepco: Ραδιενεργή κερδοσκοπία
Η ιαπωνική εταιρεία παραγωγής πυρηνικής ενέργειας, που ευθύνεται για ένα από τα μεγαλύτερα πυρηνικά δυστυχήματα με ανυπολόγιστες επιπτώσεις, προτάθηκε από το Παρατηρητήριο Πράσινης Οικονομίας (Finance Green Watch ), γιατί παραμέλησε σημαντικά δομικά θέματα ασφαλείας κατά την κατασκευή των πυρηνικών σταθμών με μοναδικό σκεπτικό τη δραστική περικοπή του κόστους. Όπως επισημαίνεται, η κατάρρευση του σταθμού στη Φουκουσίμα και η διαρροή ραδιενέργειας θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο που επέτεινε τις τρομακτικές επιπτώσεις στον άνθρωπο και το περιβάλλον από την έκλυση της ραδιενέργειας ήταν η προσπάθεια της εταιρείας να παραποιήσει στοιχεία και να συγκαλύψει γεγονότα που καθυστέρησαν κατά πολύ την άμεση και σωστή αντίδραση στη διαχείριση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Η κουλτούρα της εταιρείας χαρακτηρίζεται από πολιτική συγκάλυψης και παραποίησης στοιχείων.
3) Samsung: Χάι τεκ με απαγορευμένα τοξικά
Ο κολοσσός της τεχνολογίας, η νοτιοκορεάτικη εταιρεία Samsung, προτάθηκε από την οργάνωση Υποστηρικτές της Υγείας και των ∆ικαιωµάτων των Εργαζοµένων στη Βιοµηχανία των Ηµιαγωγών (Supporters for the Health and Right of People in the Semiconductor Industry ), γιατί χρησιµοποιεί απαγορευµένα και υψηλής τοξικότητας ουσίες στα εργοστάσιά της, χωρίς να ενηµερώνει και να προστατεύει τους εργαζοµένους. Η χρήση απαγορευµένων ουσιών είχε σαν αποτέλεσµα τουλάχιστον 140 εργάτες να παρουσιάσουν καρκίνο και τουλάχιστον 50 νέοι σε ηλικία να πεθάνουν. Παρά τις ατράνταχτες αποδείξεις, η εταιρεία όχι µόνο αρνείται όχι έχει ακέραιη την ευθύνη, αλλά αλαζονικά απαξιώνει δηµοσίως τους αρρώστους, τους νεκρούς και τους συγγενείς τους. Η εταιρεία έχει ιστορία 50 χρόνων στη ρύπανση του περιβάλλοντος, στην καταστολή του εργατικού κινήµατος, στη διαφθορά και τη φοροδιαφυγή. Η δύναµή της είναι τέτοια, που στη Νότια Κορέα πολλοί κάνουν λόγο για τη «∆ηµοκρατία της Samsung».
4) Barclays: Στοιχηµατίζοντας στην πείνα
Ο τραπεζικός κολοσσός προτάθηκε από το Κίνηµα για την Παγκόσµια Ανάπτυξη (World Development Movement ). Όπως επισηµαίνουν οι διοργανωτές των βραβείων στο αιτιολογικό της υποψηφιότητας, ο τραπεζικός γίγαντας κερδοσκοπεί στοιχηµατίζοντας στην πείνα και «παίζοντας» κατά το δοκούν µε τις τιµές των τροφίµων, θησαυρίζοντας πότε επιτυγχάνοντας µεγάλες αυξήσεις και πότε εκκωφαντικές πτώσεις των τιµών. Το τµήµα επενδύσεων της βρετανικής τράπεζας ήταν ο περισσότερο αναπτυσσόµενος τοµέας στην κερδοσκοπία τροφίµων όχι µόνο στην Ευρώπη, αλλά και παγκοσµίως. Είναι χαρακτηριστικό ότι το δεύτερο εξάµηνο του 2010, 44 εκατοµµύρια άνθρωποι οδηγήθηκαν σε ακραία σηµεία φτώχειας εξαιτίας της αύξησης της τιµής των τροφίµων. Μια νέα ευρωπαϊκή νοµοθεσία θα µπορούσε να τερµατίσει το σκάνδαλο της κερδοσκοπίας στα τρόφιµα, όµως η κυβέρνηση της Βρετανίας και οι σύµµαχοί της στον οικονοµικό τοµέα, όπως είναι η Barclays, απειλούν να µπλοκάρουν οποιαδήποτε ρύθµιση προς αυτή την κατεύθυνση.
5) Syngenta: Σπέρνοντας δηλητήριο
Η ελβετική εταιρεία, που είναι ο µεγαλύτερος παγκοσµίως παραγωγός αγροχηµικών προϊόντων, προτάθηκε από το ∆ίκτυο ∆ράσης κατά των Φυτοφαρµάκων της Βορείου Αµερικής (Pesticide Action Network North America ). Όπως αναφέρεται στο σκεπτικό της υποψηφιότητας, η Syngenta πουλά τεράστιες ποσότητες ιδιαίτερα τοξικών προϊόντων που βλάπτουν τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Χιλιάδες αγρότες έχουν υποστεί σοβαρές χρόνιες επιπτώσεις από τη χρήση των προϊόντων της εταιρείας. Παρά το γεγονός ότι τα προϊόντα της έχουν απαγορευθεί στην Ευρώπη, έχει κατακτήσει όλες τις υπόλοιπες αγορές. Η εταιρεία διεξήγαγε και καµπάνια δυσφήµισης κατά των επιστηµόνων που επεσήµαναν τους κινδύνους από τη χρήση του φυτοφαρµάκου Atrazine, το οποίο, όπως καταγγέλλεται, έχει µολύνει το 90% του πόσιµου νερού στις µεσοδυτικές Πολιτείες των ΗΠΑ.
6) Freeport – Mcmoran:Ανταλλάσσοντας χρυσό µε θάνατο Η µεταλλευτική εταιρεία Freeport – Mcmoran προτάθηκε από την Επιτροπή Ανθρωπίνων ∆ικαιωµάτων της Ινδονησίας, γιατί ξεπληρώνει τα πολύτιµα µέταλλα που βγάζει από τη γη µε θάνατο και εκµετάλλευση. Η εταιρεία µε έδρα την Αριζόνα εκµεταλλευόταν επί 45 χρόνια τα ορυχεία Grasberg, τα µεγαλύτερα στον κόσµο ορυχεία χρυσού και χαλκού, που βρίσκονται στη ∆υτική Παπούα, χωρίς καµιά µέριµνα για τους κατοίκους και το περιβάλλον. Το ορυχείο παρήγαγε καθηµερινά 230.000 τόνους αποβλήτων µολυσµένων µε βαρέα µέταλλα, µε αποτέλεσµα να δηµιουργηθεί µια χωµατερή τοξικών έκτασης 200 τετραγωνικών χιλιοµέτρων και βάθους 15 µέτρων, µε ανυπολόγιστες συνέπειες στη δηµόσια υγεία. Κατά τη διάρκεια µια µεγάλης απεργίας που έγινε στο τέλος του 2011, δυο απεργοί σκοτώθηκαν από πυρά των αστυνοµικών, ενώ τα µέλη του σωµατείου δέχονται συνεχώς απειλές για τη ζωή τους.
Πηγή: http://www.palo.gr/
Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012
Γιατί τους άφησες;;;
ΔΕΝ αντιστάθηκες, ΔΕΝ αντέδρασες, ΔΕΝ επαναστάτησες ΔΕΝ ΕΚΑΝΕΣ ΤΙΠΟΤΑ ! ! ΓΙΑΤΙ ;
Τις συνήθισες...είδες γύρω σου ότι φορούσαν κι άλλοι...πολλοί! και αφού δεν αντέδρασαν οι άλλοι, σιώπησες κι εσύ! Άλλωστε είδες αρχικά πως δεν σε εμπόδιζαν και πολύ στα δικά σου ταξίδια. Ήθελες να αντισταθείς, αλλά μέσα σου ένιωθες μια παράξενη φοβία . Αναρωτιόσουν, αν αντιδράσω, αν μιλήσω ,αν φωνάξω και μου σφίξουν περισσότερο τις αλυσίδες και πονέσω; Και στη σκέψη αυτή σταματούσες...Κάποιες φορές σκεφτόσουν και αναπολούσες τις μέρες που στα πόδια σου δεν υπήρχε αλυσίδα και έκανες τα ταξίδια που εσύ ήθελες .Γιατί τότε δεν άκουγες το βαρύ σύρσιμο της.... δεν ένιωθες το ασήκωτο βάρος της , δεν αισθανόσουν αυτό το σφίξιμο στα πόδια που τώρα νιώθεις.
Και...μόλις σήμερα είδες και τα σημάδια...μόλις σήμερα πρόσεξες το αίμα που τρέχει από τα πληγωμένα σου πόδια ...μόλις σήμερα παρατήρησες ότι μέρα με τη μέρα η αλυσίδα μπαίνει όλο και πιο βαθιά μέσα στο δέρμα σου. Σ'έκανε να το προσέξεις ο πόνος που νιώθεις στις πληγές σου..και που σιγά σιγά αυτός ο ανυπόφορος πόνος φτάνει ως τη ψυχή σου...
Γιατί τους άφησες να σου βάλουν αλυσίδες;
Αρχίζεις να αισθάνεσαι πως δεν έχεις άλλες δυνάμεις... τα δεσμά σου βαραίνουν, έγιναν ασήκωτα . Σκέφτεσαι ότι τώρα πλέον δε μπορείς ούτε μικρές αποστάσεις να διανύσεις...δε μπορείς να κάνεις τίποτα, τα άφησες όλα στη μέση...άφησες τη ζωή σου στη μέση του δρόμου...άφησες να σου τη πάρουν άλλοι...σου την πήραν άλλοι…
Γιατί τους άφησες να σου τη πάρουν;
Τώρα δε τολμάς ούτε όνειρα πια να κάνεις γιατί κι αυτά φεύγουν τρέχοντας σα κυνηγημένα από το ασφυκτικό κελί της φυλακής σου ...
Και τώρα τι σκέφτεσαι να κάνεις ;
Αν θέλεις μπορείς να σπάσεις τα δεσμά σου , ΜΠΟΡΕΙΣ ! Αρκεί ΕΣΥ να το αποφασίσεις Καμιά αλυσίδα δεν ειναι τόσο δυνατή όσο είναι η δύναμη της ψυχής σου...
Πηγή: http://kafeneio-gr.blogspot.com - Μαρίζα Τσιτμή Διαβάστε περισσότερα...
Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012
Η λύση στο χαράτσι της ΔΕΗ έρχεται από το Βέλγιο...
Γιατί οι άνθρωποι αποφεύγουν την αλήθεια για τον εαυτό τους...
Οι κωμικές σειρές για να μας κάνουν να γελάμε αξιοποιούν μια πολύ απλή παράμετρο της ανθρώπινης ψυχολογίας . Το σκηνικό που διαμορφώνουν είναι κάπως έτσι: Ο πρωταγωνιστής λέει : “Ποτέ δεν θα έθετα σε αμφιβολία τις ηθικές αρχές μου προκειμένου να κερδίσω χρήματα”. Στη συνέχεια, του δίνεται η δυνατότητα να καταπατήσει τις ηθικές αρχές του για τα χρήματα … και δίχως δεύτερη σκέψη το κάνει.
Το αστείο δεν προκύπτει μόνο από την υποκρισία αλλά επιπλέον και από την άγνοια του πρωταγωνιστή ότι υποκρίνεται .
Παρακολουθώντας την παραπάνω σκηνή πιστεύουμε ότι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα της ανθρώπινης ψυχολογίας, και θεωρούμε ότι πρόκειται απλώς για ένα αστείο. Όμως, πρόκειται για ένα απολύτως ρεαλιστικό παράδειγμα για το πώς οι άνθρωποι αποφεύγουν την αλήθεια για τον εαυτό τους.
Πρόσφατη δημοσίευση στο περιοδικό ‘Review of General Psychology, Sweeny et al. (2010) ‘ αναφέρει τους τρεις κύριους λόγους που οι άνθρωποι επιλέγουν την άγνοια για πολλά θέματα:
1.Μπορεί να προκύψει αλλαγή στα πιστεύω (τις πεποιθήσεις). Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι άνθρωποι τείνουν να αναζητούν πληροφορίες που επιβεβαιώνουν τις πεποιθήσεις τους, και όχι αυτές που τους διαψεύδουν.
2.Μπορεί ν’ απαιτηθεί να προβούμε σε ανεπιθύμητες ενέργειες. Για παράδειγμα, αναφέροντας στο γιατρό για περίεργα συμπτώματα που έχουμε, μπορεί να πει ότι πρέπει να υποβληθούμε σε επώδυνες εξετασεις. Οπότε, μερικές φορές θεωρούμε ότι είναι καλύτερα να μην γνωρίζουμε.
3.Μπορεί να μας προκαλέσει δυσάρεστα συναισθήματα.
Απέναντι σε αυτά τα αντικίνητρα , υπάρχουν θετικά κίνητρα όπως η περιέργεια και η ελπίδα για καλές ειδήσεις. Αν θα θελήσουμε να μάθουμε την αλήθεια ή να αποφύγουμε την πληροφόρηση, θα εξαρτηθεί από τις εξής παραμέτρους:
1.Προσδοκία. Το πιο προφανές και ίσως το πιο ισχυρό. Όσο περισσότερο ανησυχούμε ότι θα ακούσουμε άσχημα νέα, τόσο πιο μεγάλη προσπάθεια θα κάνουμε για να τα αποφύγουμε.
2.Έλλειψη ελέγχου. Όταν αισθανόμαστε ότι δεν έχουμε τον έλεγχο των συνεπειών, τότε δημιουργείται πιο ισχυρό κίνητρο για να αποφύγουμε την πληροφόρηση. Για παράδειγμα, όταν αυτό που θα μάθουμε μπορεί να αφορά μια πολύ άσχημη ασθένεια. Επειδή δεν υπάρχουν πολλά που μπορούμε να κάνουμε για να την αντιμετωπίσουμε, πιστεύουμε πως είναι καλύτερα να μην γνωρίζουμε την ύπαρξη της.
3.Έλλειψη πόρων. Όταν αισθανόμαστε ότι τη δεδομένη στιγμή (είτε λόγω έλλεψης χρόνου, είτε λόγω έλλειψης χρημάτων, είτε λόγω άλλων λόγων) δεν μπορούμε να χειριστούμε επιτυχώς οδυνηρές πληροφορίες τότε είναι πιο πιθανό να τις αποφύγουμε.
4.Όταν η πληροφορία είναι δυσκολονόητη. Όοσ πιο δύσκολο είναι να ερμηνεύσουμε και να κατανοήσουμε κάποια πληροφορία, τόσο λιγότερο θέλουμε να μάθουμε.
Οπότε συχνά οι άνθρωποι κάνουν ότι μπορούν για να αποφύγουν να μάθουν πράγματα για τον εαυτό τους, και μερικές φορές αυτό έχει λογική εξήγηση. Για παράδειγμα, γενετικές εξετάσεις μπορεί να σας δείξουν ότι έχετε αυξημένο κίνδυνο σοβαρής ασθένειας όταν φτάσετε στην ηλικία των 70. Είναι αυτό μια χρήσιμη πληροφορία ή απλώς είναι κάτι που προσθέτει μία επιπλέον ανησυχία ; Εφόσον δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα γι ‘αυτό, τότε πιθανώς είναι απλά μια πληροφορία που επιδεινώνει την ποιότητα της ζωής σας.
Άλλες φορές κάνουμε κακό στον εαυτό μας, αποφεύγοντας την πληροφόρηση. Όπως όταν αποφεύγουμε τις ιατρικές εξετάσεις για να μην μάθουμε κάτι δυσάρεστο.
Το μυστικό είναι να γνωρίζουμε ποιες πληροφορίες να αποφεύγουμε και ποιες να αναζητούμε. Δεν μπορούμε όμως να το γνωρίζουμε αυτό, αν δεν ενημερωθούμε για την πληροφορία. Από την άλλη, αν μάθουμε την πληροφορία μετά δεν γίνεται να την ξεχάσουμε. Φαύλος κύκλος δηλαδή.
Εύκολη απάντηση στο πρόβλημα δεν υπάρχει. Απλώς να επισημανθεί ότι πολλές φορές η αποφυγή της γνώσης και της πληροφορίας είναι πολύ πιο ορθολογική στρατηγική, από ότι τουλάχιστον μπορεί να φαίνεται στην αρχή, για την αντιμετώπιση της πολυπλοκότητας του κόσμου και της ζωής. Ισχύει δηλαδή το απλοϊκό: ’όσα λιγότερα ξέρεις, τόσο λιγότερα έχεις για να ανησυχείς’.
Οπότε όταν γελάμε με τον υποκριτικό χαρακτήρα ενός πρωταγωνιστή μιας κωμικής σειράς, έμμεσα αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας. Όσο και αν δεν θέλουμε να μας το πουν και να το γνωρίζουμε, στο βάθος της καρδιάς μας όλοι γνωρίζουμε ότι είμαστε υποκριτές !
Πηγή: http://antikleidi.wordpress.com Διαβάστε περισσότερα...
Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2012
Παρέμβαση Λοβέρδου για την ρύπανση του Ασωπού...
Heartburn...
Heartburn from heartburnfilm on Vimeo.
Σε ένα πειθαρχημένο και καθωσπρέπει περιβάλλον, ένα μικρό κορίτσι απολαμβάνει το γεύμα της. Για συντροφιά της στο τραπέζι θα έχει μερικές κούκλες που τρώνε με τρόπο μηχανικό. Το κορίτσι ωστόσο, κάποια στιγμή αποφασίζει να φέρει τα πάνω κάτω και να κάνει τα πράγματα με το δικό της τρόπο.Το «Heartburn» είναι ένα περίεργο αλλά γοητευτικό animation που θέλει να δείξει πως η απαράμιλλη φαντασία των παιδιών, τα βοηθάει να αντεπεξέλθουν στον περίεργο κόσμο των μεγάλων, ακόμα και όταν πρόκειται για να δικαιολογήσουν μια απλή καούρα στο στομάχι. Διαβάστε περισσότερα...
Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2012
Σοβαρά υποβαθμισμένο» το ¼ των εδαφών...
Πριν ζητήσετε αύξηση να διαβάσετε το παρακάτω κείμενο...
Κοιμόμαστε 8 ώρες την ημέρα που μας κάνουν 8χ365=2.920 ώρες, που αντιστοιχούν σε 122 ημέρες τον χρόνο. Άρα, από τις 365 τις 122 τις κοιμάστε, άρα μας μένουν 243. Σωστά μέχρι εδώ; Το 1/3 του χρόνου το αφιερώνουμε στον ύπνο, έτσι δεν είναι;
Υπόλοιπο μέχρι εδώ: 243
Επίσης κάθε μέρα έχετε 8 ώρες ανάπαυσης που μας κάνουν ..
άλλες 122 ημέρες . Αν τις αφαιρέσουμε και αυτές μας μένει ένα υπόλοιπο: 243-122= 121 μέρες για να δουλέψετε .
Υπόλοιπο μέχρι εδώ: 121
Υπάρχουν 52 Σάββατα/Κυριακές τις οποίες δεν δουλεύετε. Άρα, δεν δουλεύετε άλλες 52χ2=104 ημέρες. Άρα μένουν να δουλέψετε: 121-104= 17 μέρες. Σωστά;
Υπόλοιπο μέχρι εδώ: 17
Αν υποθέσουμε ότι υπάρχουν 10 εθνικές αργίες και 6 ημέρες ασθένειας κατά την διάρκεια του χρόνου σου μένει μόνο 1 μέρα ρε τεμπέλη τον χρόνο, για να δουλέψεις!
ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΖΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΥΞΗΣΗ ;;;;;;;;;
Πηγή: http://taxalia.blogspot.com/ Διαβάστε περισσότερα...
Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2012
Ηλεκτρικά αυτοκίνητα στους δρόμους της Κοζάνης...
Ριζωμένοι...
Ριζωμένοι by tvxorissinoraΟ νεαρός ανιματέρ Edwin Schaap με την πρώιμη ιντερνετική του επιτυχία, Robby, απέδειξε ότι έχει την ικανότητα να συνθέτει με πειστικότητα μη ανθρώπινους κεντρικούς χαρακτήρες. Στη νέα του προσπάθεια στο κινούμενο σχέδιο μικρού μήκους, με τίτλο «Ριζωμένοι» (Rooted, 2011), δείχνει ένα ωριμότερο πρόσωπο.
Δύο δέντρα έχουν φυτευτεί στην εξοχή, σε μικρή απόσταση από μια μεγαλούπολη και σε θέση τόσο κοντινή μεταξύ τους που θα μπορούσαν σχεδόν να ακουμπήσουν το ένα το άλλο. Ερωτεύονται και επιζητούν -όπως όλοι οι ερωτευμένοι- το χάδι. Επιχειρούν να έρθουν σε επαφή αλλά η φύση τους δεν αφήνει περιθώρια για ελπίδες. Οι ρίζες τους είναι βαθιές και θα τα κρατήσουν καθηλωμένα για καιρό. Παρόλα αυτά, ελπίζουν ότι καθώς τα χρόνια θα περνούν και τα κλαδιά τους θα μακραίνουν, θα έρθει η στιγμή που θα τα καταφέρουν. Με την ηλικία, όμως, αυξάνεται και η απειλή της καταστροφής τους...
Η αλληγορία του εικοσιδιάχρονου Ολλανδού αφορά στη διατήρηση του περιβάλλοντος αλλά και στις ανθρώπινες σχέσεις, όταν ριζωμένες προκαταλήψεις και συναισθήματα μας αποξενώνουν, αποτρέποντας την επαφή με τους αγαπημένους στη ζωή, μέχρι τη στιγμή που είναι πλέον πολύ αργά.
Πηγή: http://tvxs.gr/
Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2012
Αναβολή για τις 17 Νοεμβρίου του 2012 η δίκη για τους 54 κατοίκους του Αγίου Δημητρίου και του Ρυακίου...
Αναβολή για τις 17 Νοεμβρίου του 2012 πήρε η δίκη για τους 54 κατοίκους του Αγίου Δημητρίου και του Ρυακίου οι οποίοι βρέθηκαν σήμερα το πρωί στο εδώλιο του μονομελούς πλημμελειοδικείου Κοζάνης, με την κατηγορία της συμμετοχής τους στις καταλήψεις των ταινιοδρόμων της ΔΕΗ το καλοκαίρι του 2008. Στην κάμερα του kozan.gr που βρέθηκε εκεί, μιλάει ο δικηγόρος υπεράσπισης των κατοίκων καθώς και ο πρόεδρος του Συλλόγου Ανέργων και Ανάπτυξης Αγίου Δημητρίου Ρυακίου κ. Ηλίας Τεντζογλίδης. Πηγή: http://www.kozan.gr
Διαβάστε περισσότερα...54 κάτοικοι του Αγίου Δημητρίου - Ρυακίου στο εδώλιο...
Πηγή: Εφημερίδα Πτολεμαίος - ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΗΤΤΑΣ
Μην πετάτε τα φάρμακά σας όταν λήγουν...
Η ψυχή μου, μου μίλησε...
Μέχρι τη μέρα εκείνη η αγάπη ήταν για μένα μια κλωστή Αραχνοϋφασμένη ανάμεσα σε δυο λουλούδια, κοντά το ένα με το άλλο Αλλά τώρα έγινε ένα φωτοστέφανο χωρίς αρχή και τέλος, Που περικλείει όλα όσα έχουν υπάρξει και μεγαλώνει Αδιάκοπα για να αγκαλιάσει όλα όσα θα υπάρξουν.
Η ψυχή μου με ορμήνεψε και μου έμαθε πώς να βλέπω την ομορφιά Που σκεπάζεται από τη μορφή και το χώμα Η ψυχή μου με πρόσταξε να αντικρίζω σταθερά όλα όσα
Θεωρούνται άσχημα ώσπου να φανούνε όμορφα. Πριν έτσι να με ορμηνέψει και να με διατάξει η ψυχή μου, Έβλεπα την ομορφιά να μοιάζει με φλεγόμενους πυρσούς Ανάμεσα σε στήλες καπνού Αλλά τώρα ο καπνός σκόρπισε κι εξαφανίστηκε Κι εγώ Δε βλέπω παρά μόνον τη φωτιά.
Η ψυχή μου με ορμήνεψε και με πρόσταξε να ακούω φωνές Που δεν βγαίνουν από το λαιμό ούτε από τη γλώσσα Πριν από μια μέρα άκουγα μόνο θαμπά, Και τίποτα άλλο έξω από ξεφωνητά και κραυγές Δεν ερχόταν στα αυτιά μου Αλλά τώρα έχω μάθει να ακούω τη σιωπή, Να αφουγκράζομαι τις χορωδίες της που τραγουδούν Τα τραγούδια των αιώνων,
Που ψέλνουν τους ύμνους του διαστήματος Κι αποκαλύπτουν τα μυστικά της αιωνιότητας
Η ψυχή μου μου μίλησε και με ορμήνεψε να σβήνω τη δίψα μου Μ’ εκείνο το κρασί που δεν μπορεί να μπει σε κούπα Ούτε να μετακινηθεί από χέρια ούτε και να αγγιχτεί από χείλη. Ως την ημέρα εκείνη η δίψα μου ήταν σαν άφεγγη σπίθα Μέσα στη στάχτη
Που μπορούσε να σβηστεί από όποια πνοή ανέμου Αλλά τώρα η δυνατή λαχτάρα έγινε η κούπα μου, Η αγάπη έγινε το κρασί μου και η μοναξιά η χαρά μου.
Η ψυχή μου με ορμήνεψε και πρόσταξε να γυρεύω αυτό που είναι αθώρητο Κι η ψυχή μου μου φανέρωσε ότι αυτό που βρίσκουμε Και πιάνουμε, είναι αυτό που επιθυμούμε,
Τον άλλο καιρό ευχαριστιόμουν με τη ζέστα το χειμώνα Και με το δροσερό ζέφυρο το καλοκαίρι Αλλά τώρα τα δάκτυλα μου έχουν γίνει σαν ομίχλη Και τους πέφτουν όλα όσα είχαν κρατήσει Κι ανακατεύονται με το αθώρητο που τώρα ποθώ
Η ψυχή μου μου μίλησε και με κάλεσε Να αναπνεύσω το άρωμα ενός φυτού Που δεν έχει ρίζα ούτε κορμό ούτε άνθος Και που δεν το έχει δει κανένα μάτι. Πριν έτσι να με συμβουλεύσει η ψυχή μου, Αναζητούσα αρώματα στους κήπους, Σε γυάλες με μυρωδάτα βότανα και σε κούπες με θυμιάματα. Αλλά τώρα δεν ξέρω παρά ένα μόνον θυμίαμα
Που δεν μπορεί να καίγεται, Ανασαίνω έναν αέρα αρωματισμένο από όλους τους κήπους
Της γης κι από όλους τους αγέρηδες του διαστήματος Η ψυχή μου με ορμήνεψε και με πρόσταξε να απαντώ λέγοντας: «ακολουθώ», όταν με καλούν το άγνωστο κι η περιπέτεια.
Ως τώρα δεν απαντούσα παρά μόνον στη φωνή του τελάλη της αγοράς Και δεν ακολουθούσα παρά δρόμους χαραγμένους και πολυπατημένους Αλλά τώρα το γνωστό έγινε μια σκάλα για να σκαρφαλώσω Στην πιο επικίνδυνη κορφή
Η ψυχή μου με ορμήνεψε να μετρώ το χρόνο με αυτό το λόγο: Υπήρξε κάποιο χτες και θα υπάρξει κάποιο αύριο Ως εκείνη την ώρα, θαρρούσα το χτες σαν μια εποχή Χαμένη που θα ξεχαστεί Και το μέλλον το θαρρούσα μιαν εποχή Που Δε θα μπορούσα να την φτάσω
Αλλά τώρα έμαθα τούτο: Ότι μέσα στο τόσο σύντομο παρόν πραγματώνεται κι επαληθεύεται
Όλος ο χρόνος κι όλα όσα ανήκουν στο χρόνο
Η ψυχή μου μου μίλησε και μου φανέρωσε Ότι δεν είμαι περιορισμένος μέσα στο διάστημα από τις λέξεις: «εδώ, εκεί, πέρα» ως τώρα στεκόμουν πάνω στο λόφο μου και κάθε άλλος λόφος μου φαινόταν μακρινός πολύ. Αλλά τώρα ξέρω ότι ο λόφος όπου κατοικώ είναι, Πραγματικά, κι όλοι οι άλλοι λόφοι Κι η κοιλάδα που κατεβαίνω περιέχει κι όλες τις κοιλάδες
Η ψυχή μου με ορμήνεψε και με παρακάλεσε Να παρατηρώ όταν οι άλλοι κοιμούνται
Και να ακουμπώ στο μαξιλάρι μου Όταν οι άλλοι ξαγρυπνούν Γιατί σε όλα τα χρόνια μου δεν είχα αντιληφθεί τα όνειρά τους Ούτε κι εκείνοι τα δικά μου. Αλλά τώρα νιώθω να πετώ μέσα στη μέρα με τα όνειρα μου Κι όταν οι άλλοι κοιμούνται, τους βλέπω ελεύθερους μέσα στη νύκτα Και χαίρομαι για τη λευτεριά τους.
Η ψυχή μου με ορμήνεψε και με πρόσταξε Να μην εξυψώνομαι από το μεγάλο έπαινο
Ούτε να καταθλίβομαι από το φόβο της κατηγορίας. Ως αυτή τη μέρα αμφέβαλλα για την αξία του έργου μου, Αλλά τώρα έμαθα τούτο: Τα δέντρα ανθίζουν την άνοιξη και καρποφορούν το καλοκαίρι, Ρίχνουν τα φύλλα τους το φθινόπωρο και απογυμνώνονται το χειμώνα Χωρίς ούτε περηφάνια ούτε το φόβο της ντροπής.
Η ψυχή μου με ορμήνεψε και με βεβαίωσε Ότι δεν είμαι πιο ψηλός από τον πυγμαίο
Ούτε πιο κοντός από τον γίγαντα Πριν από αυτή τη μέρα έβλεπα την ανθρωπότητα
Σαν δυο ανθρώπους, Τον ένα αδύναμο που τον κορόιδευα ή τον λυπόμουν Και τον άλλο ισχυρό που είτε τον ακολουθούσα Ή του αντιστεκόμουν επαναστατικά Αλλά τώρα ξέρω ότι πλάστηκα από την ίδια σκόνη Που πλάστηκαν όλοι οι άνθρωποι, Ότι τα στοιχεία μου είναι τα στοιχεία τους Κι ο εσωτερικός μου εαυτός είναι ίδιος με το δικό τους. Ο αγώνας μου είναι ο αγώνας τους και το προσκύνημά τους το δικό μου. Αν οι άλλοι κάνουν παραβάσεις κι εγώ είμαι παραβάτης, Αν καλοπράττουν, τότε κι εγώ μετέχω στην καλή τους πράξη. Όταν υψώνονται, υψώνομαι κι εγώ μαζί τους Αν ξεμένουν πίσω κι εγώ μαζί τους, συνοδός τους.
Η ψυχή μου με ορμήνεψε και με δίδαξε να βλέπω πως το φως Που κουβαλάω, δεν είναι δικό μου φως, Ότι το τραγούδι μου δεν πλάστηκε μέσα σε μένα Γιατί, αν και ταξιδεύω με το φως, εγώ δεν είμαι το φως Και αν είμαι το λαούτο δεμένο με χορδές, Εγώ δεν είμαι ο λαουτιέρης.
Η ψυχή μου με ορμήνεψε, αδελφέ μου, και με φώτισε. Και συχνά η ψυχή σου σε ορμήνεψε και σένα και σε φώτισε. Διότι εσύ είσαι σαν και μένα και δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσά μας, Μόνον που εγώ μιλώ για όσα είναι μέσα μου Με λόγια που άκουσα στη σιωπή μου Κι εσύ φυλάς όλα όσα είναι μέσα σου Κι η φύλαξη σου αυτή έχει αξία
Τόση όση κι η δική μου πολλή ομιλία.
Η ψυχή μου μου μίλησε – Χαλίλ Γκιμπράν Διαβάστε περισσότερα...
Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2012
Περιβαλλοντική διάκριση για τη ΔΕΗ...
Οι δέκα δουλειές ενός «πράσινου» μέλλοντος...
Πηγή: www.econews.gr
Γίνε εσύ η αλλαγή που οραματίζεσαι...
«Στους 92 ανήλθαν οι νεκροί από το διπλό μακελειό στη Νορβηγία… Ο δράστης, ένας 32χρονος Νορβηγός, ομολόγησε την πράξη του, χαρακτηρίζοντάς την «αποτρόπαια» αλλά «απαραίτητη»…»
Αφρική Οκτώβριος 2011
«Η ύφεση θα συμβάλει στον θάνατο, ετησίως έως και 700.000 παιδιών που ζουν στην Αφρική και βρίσκονται στο πρώτο έτος της ζωής τους», σημειώνει ο επικεφαλής οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας, Σανταγιανάν Ντεβαρατζάν σε συνέντευξή του που θα δημοσιευτεί στο σημερινό φύλο της γαλλικής εφημερίδας «Λε Μοντ».
Ελλάδα Σεπτέβριος 2011
«Τραγωδία στην Κρήτη. Μετά από συμπλοκή φερόμενων οπαδών του Παναθηναϊκού και του ΟΦΗ, βρέθηκε νεκρός ένας 21χρονος.»
Ισπανία Απρίλιος 2010
«Τη δέσμευση ότι η Ισπανία θα υιοθετήσει σκληρό πρόγραμμα λιτότητας προκειμένου να εξυγιάνει τα δημοσιονομικά της, «με οποιοδήποτε τίμημα» , ξεκαθαρίζει με συνέντευξη του στους Financial Times ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, Χοσέ Λουίς Ροντρίγκεθ Θαπατέρο.
Για πολλούς ενδεχομένως, οι τέσσερις παραπάνω ειδήσεις δεν έχουν κανένα κοινό σημείο αναφοράς.
Για μένα όμως υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής. Κι αυτός δεν είναι άλλος από την λέξη «άνθρωπος». Ένα προς ένα τα γεγονότα επηρεάζουν ανθρώπινες ζωές. Επειδή σε κάθε περίπτωση από τις παραπάνω «κάποιοι» αποφάσισαν για τις ζωές άλλων ανθρώπων.
Η «εκπολιτισμένη» ανθρωπότητα –στο σύνολο των ανεπτυγμένων αλλά και αναπτυσσόμενων χωρών- συνεχίζει να αγνοεί ακόμα και στα 2011 μΧ την έννοια της αξίας της ανθρώπινης ζωής.
Είναι εκείνο το σημείο που λέμε πως έχουμε «χάσει το νόημα». Η βαρβαρότητα της ανθρώπινης φύσης δεν εξαφανίζεται ποτέ, απλά εξελίσσεται.
Σας προτρέπω να κρατήσετε τα παραπάνω συμβάντα έχοντας πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού σας ότι το άρθρο πραγματεύεται κυρίως την οικονομική κρίση.
Ελπίζω δε, να κάνετε το ίδιο ταξίδι σκέψης και προβληματισμού, στο οποίο οδηγήθηκα και εγώ το τελευταίο διάστημα.
Γύρω στα μέσα του 16ου αι. εμφανίστηκε στην οικονομική θεωρία, το υπόδειγμα της «ουτοπίας της ελευθερίας», αποτελώντας
ένα από τα δυο άκρα (το άλλο ήταν «η ουτοπία της τάξης») μεταξύ των οποίων ταλαντεύονταν όλες οι προσπάθειες για την κατασκευή ενός σοσιαλιστικού θεωρητικού συστήματος. Αξίζει κανείς να μελετήσει τις διάφορες εκδοχές αυτής της ιδανικής κοινωνίας, είτε στις Χώρες της Cockaigne[1], όπου δεν υπάρχει καμία ανάγκη να δουλέψεις για να φας, ή στο «σοφό και τρελό κόσμο» του Doni, όπου η οικογένεια και τα χρήματα καταργούνται και δεν υπάρχει καμία κεντρική κυβέρνηση ή διαίρεση ανάμεσα στην πνευματική και χειρωνακτική εργασία, ή στο αββαείο της Theleme του Rabelais, όπου υπάρχει μονάχα ένας κανόνας, -κάνε ό,τι θέλεις- αλλά και στην πρώτη απόπειρα κατασκευής μιας τέτοιας ουτοπίας κατά τη διάρκεια της Ένδοξης Επανάστασης από τους Diggers των Everald και Wistanley[2], η οποία προφανώς κατέρρευσε αμέσως.
Αυτό είναι το όνειρο της ατομικής απελευθέρωσης του οποίου η βάση ενδεχομένως να είναι καθαρά ηδονιστική, αλλά όπως προανέφερα υπήρξε απλά όνειρο.
Δυστυχώς ή ευτυχώς, μια τέτοια κοινωνία είναι αδύνατο να υπάρξει. Δεν υπάρχουν μαγικές μηχανές για να ικανοποιούν τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας. Όλα τα προϊόντα που καταναλώνουμε -πλην των ελεύθερων από τη φύση-, είναι αποτέλεσμα παραγωγικής διαδικασίας. Μια παραγωγική διαδικασία που τελικά μας οδηγεί στην ύπαρξη κατηγοριοποίησης των ανθρώπων σε κοινωνικές τάξεις.
Είναι όμως αυτό αρκετό για τις κοινωνικές αδικίες τις οποίες βιώνει η μεγαλύτερη μερίδα της ανθρωπότητας;
Προσωπικά θεωρώ πως όχι. Είναι η ανθρώπινη φύση και η έλλειψη σεβασμού στην ανθρώπινη ζωή εκείνη που τελικά οδηγεί το 1% των Αμερικανών να έχουν το 45 % του πλούτου της χώρας. Αλλά και η σύγκριση όχι μεταξύ των πολιτών μιας χώρας, αλλά διαφορετικών χωρών, για παράδειγμα της Ε.Ε. μας οδηγεί σε τεράστιες διαφορές.
Σύμφωνα με έρευνα της Eurostat η πιο πλούσια περιοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Κεντρικό Λονδίνο (Inner London), είναι περισσότερο από 7 φορές πλουσιότερη από την πιο φτωχή, το Σεβεροζαπάντεν της Βουλγαρίας.
Ακόμα λοιπόν και αν δεχτεί κανείς ότι δεν είναι δυνατόν να είμαστε όλοι το ίδιο πλούσιοι, δε νιώθετε ότι έχει ξεπεραστεί το όριο εκείνο που χαρακτηρίζει την εν λόγω ανισοκατανομή ως ανήθικη;
Η αποτυχία όμως της επίτευξης κοινωνικής δικαιοσύνης δε σταματά εκεί.
Αν βάλουμε στην ανάλυση μας τον παράγοντα χρόνο και δώσουμε έτσι δυναμικό χαρακτήρα στην κατανομή των πόρων, θα συναντήσουμε την έννοια της διατηρησιμότητας ή αειφορίας. Δηλαδή λέγοντας το απλά, τη μεταχείριση των μελλοντικών γενεών.
Αρκεί λοιπόν να φανταστεί κανείς ότι οι μελλοντικές γενιές δεν μπορούν καν να αρθρώσουν τις επιθυμίες τους, ούτε φυσικά να διαπραγματευτούν με τις αντίστοιχες σημερινές. Ο φιλόσοφος John Rawls[3] εισάγει στο έργο του “A theory of Justice” το κριτήριο διατηρησιμότητας, το οποίο υποδηλώνει ότι τουλάχιστον οι μελλοντικές γενιές δεν πρέπει να αφεθούν σε χειρότερη θέση από τις σημερινές. Κατανομές που φτωχαίνουν τις μελλοντικές γενιές προκειμένου να πλουτίσουν οι τωρινές, είναι σύμφωνα με το κριτήριο, κατάφωρα άδικες.
Από όποια σκοπιά λοιπόν κι αν το δει κανείς, η αποτυχία της ανθρωπότητας να διασφαλίσει ένα «minimum διαβίωσης» και αποτελεσματικής κατανομής των πόρων είτε αυτό αφορά το παρόν, είτε σε σχέση με το μέλλον, είναι πέρα για πέρα ολοκληρωτική αλλά και δεδομένη.
Αντίστοιχα, τα ελλείμματα και τα χρέη των εθνικών κυβερνήσεων, δεν προέρχονται απαραίτητα από τους ίδιους ανθρώπους (δεν ωφελήθηκαν όλοι το ίδιο) αλλά κυρίως έχουν αφετηρία γηραιότερες γενιές ή ακόμα και γενιές που δε ζουν πια.
Θεωρώ παράλληλα ακατανόητη την εμμονή (έτσι μόνο μπορώ να τη χαρακτηρίσω) των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων για την βελτιστοποίηση των μεγεθών, του ελλείμματος και του χρέους, να επιδιώκουν μονάχα την μείωση των δαπανών ή την αύξηση των εσόδων και καθόλου την μεγέθυνση του πλούτου των χωρών, αυτό δηλαδή που απλά ονομάζουμε, ανάπτυξη.
Με αυτόν τον τρόπο -και όπως και ένα παιδί δημοτικού θα καταλάβαινε-, όταν ο παρονομαστής συνεχώς βαίνει μειούμενος για την επίτευξη του επιθυμητού αποτελέσματος (μείωση ποσού) θα πρέπει να μειώσεις ακόμα περισσότερο τον αριθμητή και αυτό κάνει την προσπάθεια σου ακόμα δυσκολότερη[4].
Παράλληλα, η επιλογή αυτή οδηγεί σε μεγάλες θυσίες απλών πολιτών, μέσω της αύξηση της ανεργίας και της πτώσης της αγοραστικής τους δύναμης, στερώντας τους έτσι το δικαίωμα για μια ζωή με αξιοπρέπεια.
Είναι λοιπόν τότε που νιώθεις, πως κάποιοι αποφασίζουν για σένα, χωρίς εσένα, και αξιολογούν την ζωή σου πολύ φθηνά.
Ενώ όλοι οι άνθρωποι σε αυτή τη γη, έχουμε το ίδιο δικαίωμα για ζωή.
Κι εσύ… κι εκείνοι… έχετε κοινή αφετηρία και κοινό τέλος σε ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή!
Αν λοιπόν δεν αντιληφθούμε άμεσα, το πεπερασμένο του χρόνου μας, θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε στο δρόμο της βαρβαρότητας. Είτε αυτός μας οδηγεί σε ανισοκατανομή πλούτου, είτε σε πράξεις βίας προς το συνάνθρωπο μας. Έτσι κι αλλιώς είναι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Ας γίνουμε όλοι η αλλαγή που θα θέλαμε να δούμε στον κόσμο… Με πρώτο μέλημα μας το σεβασμό στη ζωή του διπλανού μας.
1: Μυθική χώρα πολυτελούς διαβίωσης χωρίς εργασία (Χώρα του γλυκού κέικ)
2 : Οι Diggers ήταν αγροτικοί κομμουνιστές. [1]
3 : John Rawls Bordley (1921 - 2002) ήταν ένας Αμερικανός φιλόσοφος και μια ηγετική φυσιογνωμία στην ηθική και πολιτική φιλοσοφία.
4 : Η Ελλάδα μείωσε 7-8% το έλλειμμα της, τη στιγμή που γνώριζε ύφεση της τάξης του 5,5%!!!
Πηγή: http://www.protagon.gr - Του Γιώργου Κληρονόμου
Διαβάστε περισσότερα...
Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 2012
Η ΔΕΗ κάνει παρεμπόδιση, παρακώληση και κατάληψη στην ζωή μας, στην ψυχή μας και στην ύπαρξη μας...
ΤΟΠΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΝΕΩΝ ΕΛΛΗΣΠΟΝΤΟΥ ΚΟΖΑΝΗΣ
ΤΟΜΕΑΣ ΥΓΕΙΑΣ – ΤΟΜΕΑΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑ 06/02/2012
web site: neoiellispontou.blogspot.com
Facebook : Neoi ellispontou
Facebook : Νέοι εν δράση
Αυστηρότερα μέτρα από ΕΕ για ρύπανση των υδάτων...
Το σήμερα μας πλακώνει...
Τίποτα δεν υπήρξε χθες. Κανείς δεν αμφιβάλει για την ταχύτητα που όλα κινούνται, αυτό όμως δεν προϋποθέτει και την απόλυτη λήθη.
Έχω την αίσθηση ότι όλα έχουν σβηστεί. Τα υπερφορτωμένα εγκεφαλικά μας κύτταρα, για να αντέξουν αφαιρούν με απίστευτη ταχύτητα. Λες και δεν είχε συμβεί ποτέ. Αντιμετωπίζουν το σήμερα, σαν αποτέλεσμα παρθενογέννησης.
Τα αποκόμματα παλαιών εφημερίδων ξεθωριάζουν, όχι από το χρόνο, άλλωστε χρειάζεται αρκετός για να συμβεί αυτό. Το σήμερα, βαριά ταφόπλακα, το καταπλακώνει και το εξαφανίζει. Το τι έλεγε τότε, τι έκανε τότε, τι υποστήριζε τότε, ποιοι ήταν οι εχθροί και ποιοι οι φίλοι, δεν έχει καμία αξία.
Δεν χρειάζεται να πάμε μακριά, παρακολουθώντας πρόσωπα και πράγματα, εδώ στην μικρή μας κοινωνία, βλέπουμε τους ίδιους ανθρώπους, άλλους.
Χωρίς αιδώ, αυτοδιαψεύδονται, αυτοαναιρούνται, αυτόξεφτιλίζονται και μόνο τα πρόσωπα μένουν ίδια, στο χρώμα της ώχρας, το κόκκινο δεν τους πλησιάζει. Το δυστύχημα είναι ότι δεν μας προκαλεί πλέον καμία εντύπωση, λες και ο βομβαρδισμός συγκεχυμένων πληροφοριών μας έχει σβήσει την μνήμη. Όσο για τις αξίες, πού καθόριζαν το επίπεδο του πολιτισμού μας, αυτές έχουν εκποιηθεί προ πολλού.
«Η αλήθεια του καθενός» λέει ένα τραγούδι, είναι ο δρόμος του, δηλαδή το ψέμα του. Δεν είναι υπερβολή να υποστηρίξουμε ότι παρακολουθούμε μια σκηνοθετημένη πραγματικότητα, αλλιώς που θα μπορούσαν να χωρέσουν; Οι ίδιοι ηθοποιοί τα καταφέρνουν όπως φαίνεται, το ίδιο καλά και στην κωμωδία και στην τραγωδία. Τι άλλο θα μπορούσε να είναι αυτό το θέαμα που παρακολουθούμε, εκτός από μια κωμωδία που εξελίσσεται σε τραγωδία;
Πηγή: http://marmenis.blogspot.com Διαβάστε περισσότερα...
Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 2012
Η Vitoria-Gasteiz ‘Πράσινη Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2012...
Πηγή :Δελτίο Διεθνών και Ευρωπαϊκών Θεμάτων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης
Στο δρόμο για τ’ αύριο...
Ο δύσκολος δρόμος… Τον κοιτάς και αναρωτιέσαι πως θα τον περάσεις, τεντώνεσαι ασυναίσθητα να δεις λίγο πιο μέσα, είναι όμορφος και κάτι σε τραβάει. Μεγάλες χαρές στις κορυφές και λύπες στις κοιλάδες, αγρίμια και άγγελοι, δάση και φάμπρικες και ατέλειωτες Δευτέρες και Κυριακές, ηλιοβασιλέματα και αξημέρωτα πρωινά, καλώς ήλθες και αντίο. Θα κλείσω τα μάτια και θα κοιμηθώ, θα κλείσω τα μάτια και θα κοιμηθώ. Θα κλείσω τα μάτια και θα κοιμηθώ, δεν γίνεται να τα κάνω αυτά στα αλήθεια.
Τελικά το εκπαιδευτικό σύστημα κάνει τη «δουλειά» του χρόνια τώρα. Τα στεγανά με τον καιρό θεριεύουν αλλά από μέσα προς τα έξω. «Λες να’ μαι θαύμα ο έρημος, ή τάχα να ‘μαι ψέμα;» και από μια λάθος απάντηση τσουβαλιάζονται οι άνθρωποι. Για οικονομία χώρου και χρόνου και προπαντός χρήματος. Την απάντηση όμως την δίνεις εσύ, εγώ και άλλοι σαν εμάς, στον εαυτό σου.
Από τους ανθρώπους που με έχουν κοιτάξει στα μάτια και έχω καταλάβει, οι πιο πολλοί έχουν σημάδια από τα χρόνια που ζήσανε και θα αποκτήσουν και άλλα. Ρουφούν τις μέρες τους με δύναμη και πέφτουν με τα μούτρα. Υπάρχουν και άνθρωποι που δεν κοιτούν στα μάτια, που δεν έχουν ρυτίδες, που δεν μπορείς να τους καταλογίσεις τίποτα, που δεν χάνουν τον εαυτό τους γιατί ποτέ δεν τον βρήκαν. Ας με συγχωρέσουν δεν τους καταλαβαίνω.
Ο εύκολος δρόμος και ο δύσκολος δρόμος ή όπως θέλεις πες το, όταν αποφασίζεις μόνο μην ξεχνάς να σκέφτεσαι με όλη σου τη δύναμη. Τα αύριο που θα ‘ρθουν τα θεμελιώνεις κάθε στιγμή που ζεις.
Με χαρά για το μοίρασμα της σκέψης...
Πηγή: Του Κωστή Μούτσιου Διαβάστε περισσότερα...


















