Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2021

Άμπερφαν: Όταν αθώοι πολίτες θυσιάζονται στο βωμό του κόστους...

Μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες του 20ου αιώνα ήταν η κατολίσθηση εκατοντάδων τόνων αποβλήτων από το τοπικό ανθρακωρυχείο του Άμπερφαν προς το χωριό στις 21 Οκτωβρίου του 1966. Τα απόβλητα ανακατεμένα με τόνους λάσπης σάρωσαν στο διάβα τους σπίτια και το δημοτικό σχολείο της περιοχής. Εκατόν δεκαέξι παιδιά και είκοσι οκτώ ενήλικες πέθαιναν από ασφυξία και σοβαρούς τραυματισμούς. Η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ αδιαφόρησαν. Οι κάτοικοι, μέχρι σήμερα 55 χρόνια μετά, δεν μπορούν ακόμα να ξεχάσουν.
Αν θα έπρεπε να αποτυπώσω την απελπισία της εργατικής τάξης σε μια μόνο εικόνα θα ήταν: οι γονείς και οι ανθρακωρύχοι να σκάβουν, απέλπιδα, με γυμνά χέρια κάτω από την λάσπη και τον υγροποιημένο άνθρακα να βρουν τα παιδιά τους. Στις μεγάλες συμφορές φαίνεται η ταξική διαφορά και στο ουαλικό χωριό Άμπερφαν έμελλε να χαθεί μια ολόκληρη γενιά παιδιών για να γίνει αυτό πρόδηλο,σε ολόκληρο τον πλανήτη, τον Οκτώβρη του 1966.
Με νομοθετική πράξη είκοσι χρόνια πριν, το 1946, η Βρετανική Βουλή εθνικοποίησε και έθεσε κάτω από τον κρατικό έλεγχο την βιομηχανία άνθρακα στην Μεγάλη Βρετανία. Οι εθνικοποιήσεις σε όλες τις χώρες μετά τον ΒΠΠ ήταν μια πολιτική εξυγίανσης της οικονομίας με δυο καίριους σκοπούς :την απορρόφηση των χρεών των ιδιωτικών εταιριών με ή χωρίς αποζημίωση τους ιδιώτες και την συγκράτηση των τιμών των κοινωνικών αγαθών σε χαμηλά επίπεδα κατά την διάρκεια της επανάκαμψης της οικονομίας . Αρκετές από αυτές τις κρατικές βιομηχανίες στην συνέχεια υπήρξαν κερδοφόρες και ενίσχυσαν τα κρατικά ταμεία δημιουργώντας κοινωνικές παροχές προς τους ευάλωτους πολίτες.
Το Εθνικό Συμβούλιο Άνθρακα ήταν υπεύθυνο για την διοίκηση των βιομηχανιών άνθρακα σε ολόκληρη της επικράτειας της Μεγάλης Βρετανίας.
Τρία χρόνια πριν την τραγωδία είχε ενημερωθεί από το τοπικό συμβούλιο της περιοχής για την επικινδυνότητα που παρουσίαζαν οι λόφοι αποβλήτων του ορυχείου και παρά τις όποιες διαβεβαιώσεις για έργα τίποτα δεν είχε γίνει στην περιοχή μέχρι τον Οκτώβριο του 1966. Το κόστος για την μεταφορά των τεράστιων όγκων ήταν μεγάλο και η βρετανική κυβέρνηση δεν ήθελε να το επωμιστεί.
Η Ουαλία ήταν η περιοχή της Μεγάλης Βρετανίας με τα περισσότερα ορυχεία. Οι περισσότερες πόλεις και χωριά εξαρτιόταν από την εξόρυξη του άνθρακα και πολλοί από αυτούς τους οικισμούς είχαν δημιουργηθεί και αναπτυχθεί χάρης σε αυτά. Το Άμπερφαν αριθμούσε 5.000 κατοίκους και σχεδόν κάθε οικογένεια είχε ένα μέλος το οποίο εργαζόταν στο ορυχείο. Η δουλειά του ανθρακωρύχου ήταν σκληρή και επικίνδυνη γι αυτό οι εργάτες είχαν διαμορφώσει ισχυρά οργανωμένα σωματεία τα οποία δεν δίστασαν την δεκαετία του ‘70 να συγκρουστούν σφόδρα με την Σιδερά Κυρία, Μάργκαρετ Θάτσερ και να κρατήσουν τα δικαιώματα τους όταν ο νεοσυντηρητισμός θα σάρωνε την γηραιά Αλβιώνα και θα σύνθλιβε σωματεία άλλων κλάδων.
Παρά τις δυναμικές τους διεκδικήσεις το βιοτικό επίπεδο των εργατών παρέμεινε περιορισμένο και το μικρό ουαλικό χωριό αποτύπωνε σε μικρογραφία μια μικροαστική - εργατική κοινωνία με τα όποια θετικά και αρνητικά αυτό συνεπάγεται.
Από τις αρχές Οκτωβρίου του 1966 η βροχή έπεφτε συνεχόμενα στην περιοχή για περίπου για 3 βδομάδες. Η βροχόπτωση είχε θορυβήσει το τοπικό συμβούλιο το οποίο φοβόταν για ακόμα μια πλημμύρα. Τα τελευταία πέντε χρόνια το Άμπερφαν είχε πλημμυρίσει 12 φορές βυθίζοντας την οικονομία του χωριού με ανυπολόγιστες υλικές ζημιές.
Το πρωί της 21η Οκτωβρίου στις 7:30 το πρωί, εργάτες του ορυχείου αντελήφθησαν πως το σημείο 7, ένας τεράστιος όγκος αποβλήτων είχε υγροποιηθεί από την βροχή και να αποχωρούσε με κατεύθυνση το χωριό. Προσπαθώντας να ειδοποιήσουν για τον θανάσιμο κίνδυνο ξεκίνησαν έναν άνισο αγώνα δρόμου πρώτα προς το γραφείο του διευθύνοντα συμβούλου και ύστερα προς τις Άρχες για εκκένωση. Πρόλαβαν να μπουν στο γραφείο της εταιρίας λίγα λεπτά πριν ένας τεράστιος μαύρος όγκος άνθρακα χτυπήσει τα πρώτα σπίτια του χωριού και μαζί και το δημοτικό σχολείο.
Ο θόρυβος της αυτής της μαύρης λάσπης καθώς σάρωνε τα πάντα στο πέρασμα της ήταν βγαλμένος από εφιάλτη. Οι μαθητές του δημοτικού, μόλις είχαν μπει στις τάξεις τους και λάμβαναν παρουσίες όταν μέσα σε ελάχιστα λεπτά βρέθηκαν θαμμένοι κάτω από τόνους λάσπη και άνθρακα. Εκεί που ακουγόντουσαν γέλια και παιδικές φωνές, μετά τον εκκωφαντικό θόρυβο, υπήρξε για λίγο νεκρική σιγή. Το σοκ ήταν μεγάλο και κανείς δεν είχε αντιληφθεί ακόμα τι είχε συμβεί. Σε ελάχιστα λεπτά, μέσα από τα χαλάσματα ακούστηκαν κλάματα και κραυγές πόνου από τα παιδάκια που ήταν ακόμα ζωντανά.
Οι μαρτυρίες από όσους επέζησαν θυμίζουν ταινία τρόμου. Πολλά παιδάκια είδαν τους φίλους, τους δασκάλους και τα αδέρφια τους νεκρά μέσα στα χαλάσματα όντας και τα ίδια θαμμένα ζωντανά δίπλα τους. Οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού έτρεξαν στο σχολείο και προσπαθούσαν φωνάζοντας τα ονόματα των παιδιών τους να τα βρουν. Έσκαβαν με τα χέρια τους και προσπαθούσαν να τα βγάλουν μέσα από την λάσπη. Εργάτες με εργαλεία έφτασαν λίγο αργότερα και άρχισαν το σκάψιμο μαζί με τους απελπισμένους γονείς και κατοίκους. Παντού άκουγες κραυγές, κλάματα, προσευχές. Όπου και να γύριζες το βλέμμα έβλεπες μαύρο χρώμα και καταστροφή. Ανθρώπους βυθισμένους στην λάσπη, στον ιδρώτα, στα δάκρυα.
Η βροχή συνέχιζε να πέφτει και ο όγκος των αποβλήτων όλο και να σπρώχνει περισσότερη λάσπη προς το χωριό. Χρειάστηκαν 2 ολόκληρες ώρες ώστε ειδικά συνεργεία να καταφέρουν να κατευθύνουν αλλού τον μαύρο χείμαρρο και την βροχή.
Την πρώτη μιάμιση ώρα μετά την καταστροφή κατάφεραν να απεγκλωβίσουν 22 ζωντανά παιδιά και 5 ενήλικες. Η κοινή γνώμη παγώνει αθώς μαθαίνει το τραγικό συμβάν από τις ειδήσεις. Κάτοικοι των διπλανών πόλεων και χωριών καταφθάνουν να βοηθήσουν, παρότι οι αρχές και οι υπεύθυνοι του ορυχείου κάνουν συνεχείς εκκλήσεις, να μην μαζεύεται κόσμος στις περιοχές διάσωσης και να μην δημιουργούνται αυθόρμητες ομάδες εθελοντών οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν ατυχήματα.
Μετά τις 11:00 πμ όσοι βγαίνουν από τα συντρίμμια είναι νεκροί. Η χώρα συνειδητοποιεί το μέγεθος της τραγωδίας. Τα ΜΜΕ έχουν καταφθάσει στην περιοχή και μεταδίδουν αχόρταγα πληροφορίες για τα θύματα και τις οικογένειες τους. Καλούν τους συγγενείς να μιλήσουν για τα θύματα και τους προτρέπουν να κλάψουν γι αυτά μπροστά στις κάμερες.
Οι υπεύθυνοι της τραγωδίας ; Λάμπουν δια της απουσίας τους! Ο Λόρδος Ρόμπενς, επικεφαλής του Εθνικού Συμβουλίου Άνθρακα, ενημερώνεται από τους πρώτους για την καταστροφή. Αποφασίζει να στείλει τον Γενικό Διευθυντή Παραγωγής και τον Μηχανικό Ασφαλείας του Συμβουλίου ενώ ο ίδιος επιλέγει να περάσει το απόγευμα του σε εκδήλωση που δίδεται προς τιμή του στο Πανεπιστήμιο του Σάρρεϋ. Πως δικαιολογεί αυτή την επιλογή του ; Σύμφωνα με δήλωση του :
‘’Αν εμφανιζόταν ένας μη ειδικός στο χώρο της τραγωδίας θα αποσπούσε την προσοχή των ειδικών από τις σημαντικές ενέργειες που έπρεπε να γίνουν εκείνη την στιγμή’’.
Ο Πρωθυπουργός της χώρας Χάρολντ Γουίλσον εμφανίζεται στις 21:40 το βράδυ και μένει στο χωριό ως τα μεσάνυχτα. Αποφασίζει μαζί με τοπικούς φορείς πως πρέπει να δημιουργηθεί ένα ειδικό ταμείο βοήθειας για τους πληγέντες της περιοχής και όσους έχασαν τα παιδιά τους.Ο πρίγκιπας Φίλιππος εμφανίζεται την επόμενη μέρα το πρωί στο τόπο της διάσωσης και συνομιλεί με τους διασώστες. Η Βασίλισσα Ελισάβετ θα εμφανιστεί μια βδομάδα αργότερα.
Ο Λόρδος Ρόμπενς καταφθάνει το απόγευμα της επόμενης μέρας και αρχίζει άμεσα την συγκάλυψη των ευθυνών του Εθνικού Συμβουλίου Άνθρακα αλλά και των τοπικών υπευθύνων. Μιλά για ‘’πρωτοφανή καιρικά φαινόμενα’’ αναφερόμενος στην συνεχή βροχόπτωση και πως δεν γνώριζαν πως οι λόφοι θα μπορούσαν να παρασυρθούν.
Οι κάτοικοι αρχίζουν από τις πρώτες μέρες να αγανακτούν με αυτές τις δηλώσεις και την αδιαφορία των επισήμων. Από την πρώτη στιγμή οι κατηγορίες τους στρέφονται ενάντια του Συμβουλίου που γνώριζε τρία χρόνια πριν για την επικείμενη καταστροφή και κώφευσε.
Στις 27 Οκτωβρίου γίνεται η μαζική κηδεία 81 παιδιών και το τελευταίο παιδί βρίσκεται ανάμεσα στα συντρίμμια την επόμενη μέρα. Στις 29 Οκτώβρη φτάνει για πρώτη φορά η Βασίλισσα και εκείνη με την δικαιολογία πως ‘’αν έρχονταν πιο νωρίς οι άνθρωποι θα προσπαθούσαν να τις αποτίνουν τιμές από να βοηθήσουν στην διάσωση’’. Υπήρχε πιθανότητα γονιός να νοιαστεί για την Βασίλισσα ενώ έχει χάσει το παιδί ή τα παιδιά του, αναρωτιούνται οι κάτοικοι της περιοχής αλλά απάντηση δεν παίρνουν.
Δεν παίρνουν ούτε καν ολόκληρο το ποσό από το ταμείο Βοήθειας. Χιλιάδες άνθρωποι από ολόκληρο το κόσμο κάνουν δωρεές σε αυτό και το ποσό φτάνει το 1,7 εκατομμύριο λίρες Αγγλίας. Μέρος από το ποσό δεσμεύεται από την αγγλική κυβέρνηση ώστε να χρησιμοποιηθεί από το Εθνικό Συμβούλιο Άνθρακα για να μετακινηθούν οι εναπομείναντες λόφοι αποβλήτων και φυσικά τα συντρίμμια. Το ποσό επιστράφηκε στους κατοίκους, άτοκα, μόλις το 1997 με μια συγγνώμη από το αγγλικό κράτος.
Η δίκη έγινε και κανείς δεν τιμωρήθηκε. Όλοι οι υπεύθυνοι απαλλάχτηκαν των κατηγοριών τους και κανείς δεν έχασε την θέση εργασίας του. Όλα καλά και ωραία στο βασίλειο. Οι κάτοικοι του Άμπερφαν;
Οι γονείς των χαμένων παιδιών εμφάνισαν υψηλή θνησιμότητα, κατάθλιψη και μετατραυματικό σοκ. Τα παιδάκια που επέζησαν ήρθαν αντιμέτωπα και αυτά με το μετατραυματικό στρες κάποια στιγμή στην ζωή τους ενώ πολλά από αυτά ανάπτυξαν ενοχικό σύνδρομο του επιζώντα νιώθοντας ένοχα που έζησαν αντι των φίλων και συμμαθητών τους. Οι αϋπνίες, η νευρικότητα, οι παράλογοι φόβοι και φοβίες, η αδιαφορία για τις χαρές της ζωής ήταν απλά η γαρνιτούρα της καθημερινότητας των ανθρώπων του χωριού. Η μόνη θετική αυτόματη αντίδραση απέναντι στο θάνατο ήταν η αύξηση των γεννήσεων την επόμενη 5ετία. Ήταν η απάντηση του ανθρώπου απέναντι στην καταστροφή και μια υποσυνείδητη αντιμετώπιση της απώλειας.
Μέχρι και σήμερα τα παιδιά του τότε, σήμερα ενήλικες σχεδόν 60 ετών ζουν με την φρικτή ανάμνηση εκείνης της μέρας. Πολλά παιδιά έχασαν τα αδέρφια τους και οι οικογένειες τους προτίμησαν την σιωπή ως τρόπο διαχείρισης του πένθους βαθαίνοντας περισσότερο το ψυχικό τους τραύμα και τις ενοχές.
Το περιστατικό ξαναζωντάνεψε πριν 2 χρόνια στην τρίτη σεζόν του ‘’The Crown’’ όπου πολλοί κάτοικοι της περιοχής έγιναν κομπάρσοι στην σειρά και ο περισσότερος κόσμος έμαθε ή ξαναθυμήθηκε τον εμπαιγμό των κατοίκων εκείνου το μικρού χωριού από την αγγλική κυβέρνηση.
Ο Λόρδος Ρόμπενς; Λίγο αργότερα έγινε διευθυντής της Τράπεζας της Αγγλίας και γρήγορα πέρασε από το Εργατικό Κόμμα στο Συντηρητικό. Αντιστεκόταν σθεναρά στις εθνικοποιήσεις καθ΄όλη την διάρκεια των δεκαετιών ΄70 και ΄80. Επιθυμούσε δε την ιδιωτικοποίηση και όσων εταιριών ήταν κρατικές. Λογικό όσο είσαι σε δημόσια θέση να θες κρατικοποιήσεις όταν είσαι με άλλα συμφέροντα θες άλλα πράγματα...

Πηγή: https://www.koutipandoras.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2021

Ρουμανία: Το παρόν και το μέλλον της ενεργειακής μετάβασης της κοιλάδας Ζίου ...


Μια βιομηχανική περιοχή σε απόλυτη παρακμή. Ένα τοπίο αποκάλυψης, όπου κυριαρχούν για πολλά χιλιόμετρα εγκαταλειμμένα ανθρακωρυχεία. Είμαστε στην κοιλάδα Ζίου. Εδώ βρίσκονται τα σημαντικότερα κοιτάσματα άνθρακα της Ρουμανίας. Πώς θα γίνει η ενεργειακή μετάβαση αυτών των περιοχών της Ευρώπης; Θα υπάρξει βιώσιμο μέλλον γι’ αυτές; Θα είναι εύκολη αυτή η μετάβαση για την κοιλάδα Ζίου;
Το πρώτο ανθρακωρυχείο άνοιξε εδώ το 1840. Η κοιλάδα έγινε σύντομα το κέντρο παραγωγής ενέργειας όλης της περιοχής. Ήταν το λιγνιτικό κέντρο της Ρουμανίας.Έχει όμως μέλλον;
Ο Κετελίν Σενούζα, ένας πρώην ανθρακωρύχος, μας έδειξε πώς να μπούμε στο εγκαταλειμμένο ανθρακωρυχείο της Πετρίλα. Τα κτίρια καταρρέουν, αλλά στην πίσω πλευρά, φίλοι του Σενούζα μεταφέρουν λιγνίτη από ένα διπλανό ανθρακωρυχείο στομ κοντινό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής. Στην κομμουνιστική περίοδο, 16 ανθρακωρυχεία λειτουργούσαν στην κοιλάδα. Τα 12 έχουν πλέον κλείσει. Οι θέσεις εργασίας στον συγκεκριμένο τομέα έχουν μειωθεί από 50.000 τη δεκαετία του ’90 σε μόλις 4.000 σήμερα.
Ο Σενούζα έχει πρόβλημα με τους πνεύμονές του, από τη δουλειά στο ανθρακωρυχείο: «Δούλεψα στο ανθρακωρυχείο για 27 χρόνια. Εκεί κάτω στα υπόγεια, δεν είχαμε ποτέ αρκετό αέρα για να αναπνεύσουμε. Η συγκέντρωση οξυγόνου ήταν πολύ χαμηλή. Αυτό μαζί με τα άλλα αέρια και την σκόνη, προκάλεσαν πνευμονικές ασθένειες. Όλοι οι πρώην ανθρακωρύχοι έχουν πνευμονικές παθήσεις. Το προσδόκιμο ζωής τους έχει μειωθεί. Υπάρχει μια πρόσφατη μελέτη που δείχνει ότι οι πρώην ανθρακωρύχοι πεθαίνουν μεταξύ 56 και 65 ετών στην κοιλάδα Ζίου, λόγω των πνευμονικών παθήσεων και της πυριτίασης».
Η κοιλάδα βρίσκεται στην νοτιοδυτική Ρουμανία. Το Λιβεζένι είναι ένα από τα ανθρακωρυχεία που είναι ακόμη ανοικτό. Η πρωινή βάρδια μόλις επέστρεψε από την εργασία. Ο Γκάμπριελ και οι συνάδελφοί του μόλις έμαθαν για ένα διάταγμα που υπογράφηκε από τον Υπουργό Οικονομίας, που ανακοινώνει το κλείσιμο άλλων δύο ανθρακωρυχείων στην κοιλάδα Ζίου, από το 2024.
Η Πράσινη Συμφωνία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προσπαθεί να αμβλύνει τις συνέπειες της απεξάρτησης από τον άνθρακα σε όλη την ήπειρο, μέσα από ένα τεράστιο πακέτο βοήθειας δισεκατομμυρίων ευρώ, που ονομάζεται Μηχανισμός Δίκαιης Μετάβασης.
Ο άνθρακας έχει καθοριστικό ρόλο για 108 περιοχές της Ε.Ε. Περίπου 240.000 άνθρωποι απασχολούνται σ’ αυτόν τον τομέα. Τα επόμενα επτά χρόνια, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα προσφέρει 40 δις ευρώ απευθείας σ’ αυτές τις περιοχές για την απανθρακοποίηση. Το ποσό αυτό αναμένεται να φτάσει 150 δις ευρώ από τη σύμπραξη δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων.
Θα συναντήσουμε τον Γκάμπριελ και τη Μαριάνα Ράντου στο σπίτι τους. Ο Γκάμπριελ είχε μια δύσκολη μέρα. Μεταφέρει μεγάλες ποσότητες κάθε μέρα. Η στοά που δουλεύει είναι 500 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης. Σε λίγους μήνες θα βγει στη σύνταξη. Η Μαριάνα είναι χαρούμενη που έχει τον άνδρα της ασφαλή, δίπλα της. Ακόμη και ο γιος τους κάνει την ίδια δουλειά: «Πέρα από τα ανθρακωρυχεία, δεν υπάρχουν δουλειές στην περιοχή. Και τα χρήματα που παίρνουμε, δεν φτάνουν ποτέ. Δεν υπάρχει μέλλον εδώ. Οι περισσότεροι φεύγουν. Πάνε στο εξωτερικό, όπου μπορούν να βγάλουν περισσότερα. Εδώ δεν μπορείς να βρεις τίποτε. Πού να πάμε να δουλέψουμε; Τα πάντα είναι κλειστά. Πρέπει να πάμε να δουλέψουμε όλοι στα μπαρ; Δεν έχει μείνει τίποτε άλλο. Η δική μου άποψη είναι ότι αν κλείσουν όλα τα ανθρακωρυχεία, θα έχει τελειώσει και η κοιλάδα Ζίου. Θεωρώ ότι δεν πρέπει να κλείσουν, πρέπει να συνεχίσουν να λειτουργούν. Πρέπει να γίνουν επενδύσεις και να συνεχίσουν τη λειτουργία τους».
Ο άνδρας της συμπληρώνει: «Εγώ πιστεύω ότι πρέπει να συνεχιστούν και στο μέλλον οι εξορύξεις άνθρακα και όλα τα παιδιά να έχουν δουλειά. Εάν όμως η Ε.Ε. θέλει να κλείσει τα ανθρακωρυχεία, εντάξει. Τι κρίμα! Λυπάμαι πολύ που δεν θα υπάρχουν ανθρακωρυχεία στην κοιλάδα Ζίου».
Στην Χουνεντόρα, στα κεντρικά γραφεία της δημόσιας επιχείρησης ενέργειας, η διοίκηση προσπαθεί να οδηγήσει τα ανθρακωρυχεία και τα εργοστάσια ηλεκτρικής ενέργειας στο μέλλον, μέσα από μια σειρά μεταρρυθμίσεις. Ο Κριστιάν Ρόζου, ο ηγέτης του συνδικάτου και πρώην ανθρακωρύχος έχει διοριστεί τώρα ειδικός διαχειριστής: «Έχουμε ακόμη τέσσερα ανθρακωρυχεία που λειτουργούν στην κοιλάδα Ζίου. Τα δύο από αυτά, το Λουπένι και το Λονέα είναι σε διαδικασία κλεισίματος. Τα άλλα δύο, το Βουλκάν και το Λιβεζένι δεν έχουν ακόμη συγκεκριμένη καταληκτική ημερομηνία. Συνεχίζουν να λειτουργούν όπως και άλλα ανθρακωρυχεία στην Ε.Ε., ιδιαίτερα στην Γερμανία και την Πολωνία. Όσο τα γερμανικά και πολωνικά ορυχεία συνεχίζουν να βγάζουν άνθρακα, το Βουλκάν και το Λιβεζένι θα κάνουν το ίδιο. Πρέπει να θυμόμαστε ότι δεν υπάρχουν άλλα μέρη εδώ γύρω, όπου οι άνθρωποι μπορούν να πάνε να δουλέψουν. Δεν υπάρχουν άλλες βιομηχανίες. Για παράδειγμα η οικογένειά μου, οι γονείς μου, οι παππούδες μου, οι προπάπποι μου, όλοι δούλεψαν σ’ αυτά τα ανθρακωρυχεία. Όλες οι οικογένειες της περιοχής έχουν αντίστοιχη ιστορία. Είμαστε δεμένοι με τα ορυχεία με μια άρρηκτη σχέση».
Το Παροσένι είναι το παλιότερο εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από άνθρακα. Κατασκευάστηκε το 1956. Μαζί με το εργοστάσιο της Μίντια-Ντέβα παράγουν το 5% της συνολικής ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας. Η Ρουμανία εδώ και πολλά χρόνια είναι από τους κορυφαίους ρυπαντές στην Ευρώπη. Μέσω της εφαρμογής της διαδικασίας παράβασης, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποχρέωσε τη βαλκανική χώρα να κλείσει μερικές από τις πιο ρυπογόνες μονάδες της. Τα εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής έχουν παρωχημένη τεχνολογία και τα περισσότερα ρισκάρουν που δεν συμμορφώνονται με τους αυστηρούς περιβαλλοντικούς όρους που επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ξεκινώντας από το 2021.
Μία από τις μονάδες του Παροσένι αναβαθμίστηκε με τη βοήθεια μιας ιαπωνικής εταιρίας. Εξοπλίστηκε με νέα καινοτόμα φίλτρα. Ήταν μια επένδυση 200 εκατομμυρίων ευρώ. Χρησιμοποιούν ασβεστόλιθο για να αφαιρέσουν τα οξείδια του θείου από τον καπνό του άνθρακα. Αυτό όμως δεν λύνει το πρόβλημα CO2. Μαζί με τα άλλα εργοστάσια που χρησιμοποιούν ορυκτά καύσιμα, το Παροσένι συμβάλλει καθοριστικά στην παγκόσμια υπερθέρμανση. Ο Ντόρου Βιζάν είναι ο διευθυντής: «Αυτή η μονάδα λειτουργίας πληροί όχι μόνο τις σημερινές περιβαλλοντικές απαιτήσεις, αλλά και τις πιο αυστηρές που θα εφαρμοστούν από την επόμενη χρονιά. Ευτυχώς, υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη, όπως η διάρκεια ζωής του εξοπλισμού που είναι γύρω στα 28-30 χρόνια, η ποσότητα του λιγνίτη που βγαίνει από τα ορυχεία. Και οι δύο ολοκληρώνονται την ίδια περίοδο. Όσον αφορά τις αποφάσεις που πρέπει να παρθούν για το μελλοντικό ενεργειακό μείγμα, πρέπει να είμαστε εξαιρετικά προσεκτικοί με τη ασφάλεια του ενεργειακού μας εφοδιασμού. Η δική μου άποψη είναι ότι στην περίπτωση που γίνουν επενδύσεις, πρέπει να επενδύσουμε στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στο φυσικό αέριο γιατί είναι αναγκαίες για να έχουμε ασφάλεια στον τομέα της ενέργειας. Και σίγουρα πρέπει να επενδύσουμε και στην πυρηνική ενέργεια».
Πηγαίνουμε στο Βουκουρέστι. Ο Αλεξάντρου Μουστάτα εργάζεται για την Bankwatch Romania, μια ΜΚΟ για το περιβάλλον. Θεωρεί ότι το σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα της ρουμανικής κυβέρνησης δεν επαρκεί. Πρέπει να γίνουν μεγαλύτερες επενδύσεις στις ανανεώσιμες πηγές, αντί να δίδονται αφειδώς χρήματα στις μονάδες ενέργειας που βασίζονται στα ορυκτά: «__Ο άνθρακας από την κοιλάδα Ζίου κοστίζει πολύ. Η εξόρυξη είναι πολύ ακριβή. Ο εξοπλισμός είναι παλιός, 30 ετών. Και έχουν γίνει πολλά ατυχήματα, γιατί δεν έχουν εκσυγχρονιστεί τα ορυχεία τις τελευταίες δεκαετίες. Δεύτερον, ακόμη και το εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής του Παροσένι που εκσυγχρονιστεί, είναι πολύ ρυπογόνο. Είναι μια από τις πιο ρυπογόνες μονάδες της χώρας. Και παρόλες τις εργασίες που πραγματοποιήθηκαν, δεν είναι αποδοτικό, όσον αφορά και το κόστος του. Η εταιρία που λειτουργεί αυτές τις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής, ο Ενεργειακός Όμιλος Χουνεντόρα έχει χρέη που προσεγγίζουν το ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Είναι τρελό! Τα τελευταία τέσσερα χρόνια δεν έχουν πληρώσει για την μόλυνση που παράγουν. Είναι μυστήριο πώς λειτουργεί ακόμη αυτή η εταιρία, λαμβάνοντας υπόψη αυτό το χρέος που έχει συσσωρεύσει στο πέρασμα των ετών».
Το επόμενο ραντεβού μας είναι με τον Βίργκιλ Ντάνιελ Ποπέσκου, το Υπουργό Οικονομίας και Ενέργειας της Ρουμανίας. Υποστηρίζει ότι δεν πρόκειται να κατασκευαστούν νέες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής που να βασίζονται στον άνθρακα. Τι θα γίνει όμως με τις εναπομείνασες; Για την κοιλάδα Ζίου, υπήρχε συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι από τα τέσσερα ανθρακωρυχεία που συνεχίζουν να λειτουργούν, τα δύο θα έκλειναν το 2018. Είναι ακόμη ανοικτά. Γιατί; «__Είναι ακόμη ανοικτά, γιατί η προηγούμενη κυβέρνηση δεν έλαβε υπόψη την μεγάλη ποσότητα άνθρακα που υπάρχει σ’ αυτά τα ορυχεία. Και υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αυτοανάφλεξης».
Θα πάρουν 4,4 δις ευρώ από τον Μηχανισμό Δίκαιης Μετάβασης. Πώς θα το αξιοποιήσουν; «Καταρχάς, πρέπει να ξέρετε ότι έχουμε δεσμευτεί να υποστηρίξουμε την Πράσινη Συμφωνία. Και αφού το έχουμε κάνει, πρέπει να προχωρήσουμε στον ενεργειακό μετασχηματισμό. Και η μετάβαση από τον άνθρακα στις ανανεώσιμες πηγές, μέσω ενός διαφορετικού ενεργειακού μίγματος είναι προτεραιότητα για μας. Ήδη επεξεργαζόμαστε ένα σχέδιο μετάβασης από τον άνθρακα μέσω του φυσικού αερίου. Έχουμε τα χρήματα, έχουμε τα χρηματοδοτικά εργαλεία και ξέρουμε πώς να το κάνουμε. Οπότε θα το κάνουμε. Σε 30 χρόνια δεν θα υπάρχουν ανθρακωρυχεία στη Ρουμανία. Δεν μπορούμε να μείνουμε κολλημένοι στο παρελθόν».
Πολύχρωμες τοιχογραφίες απεικονίζουν το παρελθόν της κοιλάδας αλλά και το όραμα για ένα πιο βιώσιμο μέλλον. Επιστρέψαμε στο Πετροσάνι, μία από τις βασικές πόλεις με ανθρακωρυχεία στην κοιλάδα του ποταμού Ζίου. Ο δήμαρχος Τιμπέριου Γιάκομπ Ρίντζι είναι πρώην μηχανικός εξορύξεων. Έπεισε τις πόλεις της περιοχής να υπογράψουν ένα κοινό μνημόνιο στις Βρυξέλλες, συμφωνώντας με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι η Πράσινη Συμφωνία πρέπει να περάσει τώρα και σε τοπικό επίπεδο: «Οι θέσεις εργασίας του μέλλοντος στην κοιλάδα Ζίου δεν πρέπει να έχουν σχέση με την εξαγωγή άνθρακα αλλά με τον τουρισμό, τον τομέα των υπηρεσιών και των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Είναι σημαντικό αυτό που γίνεται στις Βρυξέλλες. Αυτοί δημιούργησαν αυτή την πλατφόρμα για τις περιοχές που πρέπει να προχωρήσουν σε απανθρακοποίηση. Για πρώτη φορά έθεσαν στο επίκεντρο, τον άνθρωπο, τις οικογένειες. Όχι μόνο το οικονομικό όφελος ή το περιβάλλον, αλλά και τους ανθρώπους. Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, είπε ότι δεν θα αφήσουν κανένα πίσω. Οι χώρες που μοιράζονται αυτά τα κοινά προβλήματα από την εξόρυξη άνθρακα θα προχωρήσουν μαζί, μέσω αυτών των τεκτονικών αλλαγών, με την πλήρη στήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής».
Η Πράσινη Συμφωνία όμως απαιτεί πολλή δουλειά. Ο Νικολάε Ντουμιτρέσκου είναι επίσης πρώην ανθρακωρύχος. Αφού έφυγε από το ορυχείο της Πετρίλα, δούλεψε για πολλά χρόνια στην Ιταλία. Ήθελε όμως να είναι αφεντικό του εαυτού του, γι’ αυτό γύρισε στην πατρίδα του και άνοιξε μια μικρή εταιρία κατασκευών. Το πρόγραμμα δίκαιης μετάβασης έδωσε ξανά ζωή και δουλειές στην κοιλάδα Ζίου: «__Νομίζω ότι το μέλλον είναι στις κατασκευές, σε πράγματα όπως αυτά που κάνουμε. Οι κτιριακές ανάγκες των πόλεων διαρκώς εξελίσσονται, το ίδιο και των χωριών. Πάνω από όλα όμως θα υπάρξουν επενδύσεις στον τομέα της τεχνολογίας της πληροφορίας. Έχουμε ήδη εδώ κάποιες καλές εταιρίες. Όλες όμως αυτές οι αλλαγές πρέπει να στηριχθούν από την Ε.Ε. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και οι start-up που θα δημιουργηθούν, χρειάζονται βοήθεια για να αλλάξουν το σκηνικό».
Το πρόγραμμα δίκαιης μετάβασης για την κοιλάδα Ζίου είναι ακόμη στην αρχή. Τα περισσότερα πρότζεκτ θα υλοποιηθούν τα επόμενα επτά χρόνια. Έχει ήδη αρχίσει όμως να διαμορφώνεται το όραμα για το μέλλον: να γίνει η κοιλάδα ένας τουριστικός προορισμός για όλους τους μήνες. Θα συναντήσουμε τον Εμίλ Περέου, ο οποίος απέκτησε μεγάλη περιουσία στον τομέα του ξύλου και έχει κάνει επενδύσεις σε τοπικό επίπεδο. Έφτιαξε το χιονοδρομικό κέντρο Στράζα και ετοιμάζεται να κατασκευάσει ένα ακόμη:
«Η κοιλάδα Ζίου έχει απίστευτη τουριστική δυναμική. Δεν είναι μόνο ο τουρισμός που συνδέεται με το σκι. Η περιοχή μας έχει τρομερή ομορφιά. Σε λίγα χρόνια, θα έχουμε χιλιάδες τουρίστες με ποδήλατα. Ήδη του χρόνου, ελπίζουμε ότι θα έχουμε ολοκληρώσει 500 χιλιόμετρα διαδρομών για ποδήλατα βουνού. Πάνω από όλα όμως, έχουμε μια από τις καλύτερες περιοχές στην Ευρώπη για όσους τους αρέσει η σπηλαιολογία. Το πετύχαμε στην Στράζα. 500 άνθρωποι εργάζονται εδώ, κατά τη διάρκεια της χειμερινής σεζόν. Ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί σε ένα μικρό ορυχείο. Γιατί στο μέλλον να μην εργάζονται χιλιάδες στον τομέα του τουρισμού, σε όλη την κοιλάδα Ζίου»;
Ίσως όμως υπάρχει και μια άλλη ελπιδοφόρα προοπτική για την περιοχή. Η Ευρώπη έχει ανάγκη από ηλεκτρικούς σταθμούς φόρτισης. Ο Μάριους Ζουρλέα τους κατασκευάζει. Στην αρχή δούλευε σε ανθρακωρυχείο. Μετά ξεκίνησε αυτή την πρωτοποριακή ιδέα με μόλις τρεις υπαλλήλους. Τώρα έχει 65 και συνεχίζει να επεκτείνεται: «Η ανάπτυξη της εταιρίας μας βασίστηκε στο εξειδικευμένο προσωπικό που υπήρχε από τον τομέα των εξορύξεων εδώ στην κοιλάδα Ζίου και κυρίως από τους μορφωμένους νέους που ήλθαν από το τοπικό πανεπιστήμιο. Χάρις στα ευρωπαϊκά κονδύλια που πήραμε, η εταιρία μας μπόρεσε να αναπτυχθεί γρήγορα. Αυτό εξηγεί την επιτυχία μας».
Ο Στεφάν Νιστόρ είναι και αυτός πρώην ανθρακωρύχος. Ήρθε από την Μολδαβία νέος εδώ. Πίστευε ότι η κοιλάδα είναι ένα είδος Ελντοράντο, όπου θα πραγματοποιούσε τα όνειρά του. Η ελπίδα του όμως διαλύθηκε από την σκληρή πραγματικότητα. Όπως και πολλοί άλλοι έχασε τη δουλειά στο ορυχείο. Δεν το έβαλε κάτω. Μπήκε σε πρόγραμμα κατάρτισης. Σήμερα κατασκευάζει ηλεκτρικές μονάδες σε ένα χώρο εργασίας που έχει ως στόχο να οδηγήσει την Ρουμανία στο μέλλον της ηλεκτροκίνησης και της βιωσιμότητας: «__Είμαι εξειδικευμένος τεχνικός. Ξέρω να επιδιορθώνω, να φροντίζω και να χρησιμοποιώ όλα τα είδη μηχανών. Θέλω να επισημάνω ότι η τεχνογνωσία που απέκτησα στο ανθρακωρυχείο με βοήθησε πολύ με την δουλειά που κάνω τώρα εδώ. Στο ορυχείο ήμουν συγκολλητής. Ξέρω να χειρίζομαι ιμάντες μεταφοράς. Αυτή την εξαιρετική εμπειρία μπορώ να την χρησιμοποιήσω εδώ. Απλά πρέπει να είσαι εφευρετικός».
Το πιο σπουδαίο πράγμα στην κοιλάδα είναι η εξειδίκευση και οι τεχνικές γνώσεις που έχουν όλοι όσοι εργάζονταν στα ορυχεία. Αυτή η τεχνογνωσία θα βοηθήσει τους ανθρώπους να φτιάξουν ένα νέο, βιώσιμο μέλλον. Το Πανεπιστήμιο του Πετροσάνι θα παίζει καθοριστικό ρόλο: παλιότερα ήταν η σχολή κατάρτισης όλων των ανθρακωρύχων. Τώρα προσφέρει εξειδίκευση σε πολλούς τεχνικούς τομείς. Ο Σορίν Μιχάι Ράντου είναι ο εκτελεστικός διευθυντής του πανεπιστημίου: «Βλέπω την κοιλάδα Ζίου ως τη μελλοντική Silicon Valley της Ρουμανίας. Έχει μέλλον όμως και ως ενεργειακός κόμβος, γιατί έχει τη δυναμική, την τεχνογνωσία και το εξειδικευμένο εργατικό προσωπικό. Μπορούμε να εκπαιδεύσουμε κορυφαίους ειδικούς στο πανεπιστήμιό μας. Το μέλλον της κοιλάδας μας μπορεί να είναι ένας συνδυασμός τουριστικής ανάπτυξης, εταιριών υψηλής τεχνολογίας αλλά και χρήσης κάποιων παλιών συμβατικών τεχνολογιών».
Για να διασωθεί η πολιτιστική κληρονομιά της περιοχής χρειάζεται συστράτευση όλων των δυνάμεων. Μαζί με άλλους ανθρακωρύχους, ντόπιους καλλιτέχνες και αρχιτέκτονες, ο Κετελίν Σενούζα έφτιαξε μια ένωση που ονομάζεται Planeta Petrila. Στο Μουσείο Μνήμης μας δείχνει το προστατευτικό κράνος που φορούσε παλιά. Χρειάστηκε να εργαστεί τρία χρόνια εθελοντικά για να στήσει τις πρώτες αίθουσες αυτού του άτυπου μουσείου εξορύξεων άνθρακα.
Με τα χέρια του, ξανακτίζει ένα παλιό ορυχείο. Αυτά είναι τα πρώτα βήματα ενός φιλόδοξου πρότζεκτ που θέλει να έχει διεθνή αναγνώριση. Στόχος να ελκύσει χιλιάδες τουρίστες από όλο τον κόσμο σ’ αυτό το μέρος. Ο Σενούζα μας δείχνει το βίντεο που έβγαλε την τελευταία μέρα πριν κλείσει το ορυχείο της Πετρίλα. Οι στοές έκλεισαν για πάντα το 2015.
Μια δυναμική ομάδα αρχιτεκτόνων που έχουν την έδρα τους στο Βουκουρέστι, την Τιμισοάρα και το Παρίσι στηρίζει το Planeta Petrila. Είχαν πληροφόρηση ότι σκόπευαν να γκρεμίσουν όλα τα κτίρια του παλιού ορυχείου και αντέδρασαν. Κατάφεραν να σώσουν κάποια και κινητοποίησαν τον κόσμο για να μεταμορφώσουν το χώρο σε κάτι εντελώς διαφορετικό. Η Ίλινκα Πάουν Κονσταντινέσκου είναι αρχιτέκτονας: «Όταν κάναμε την πρώτη μας συνάντηση με τους πολίτες της Πετρίλα, κάποιοι είχαν την ιδέα να κτίσουμε πισίνες σε εκείνο το μέρος, γιατί αυτοί οι κώνοι εδώ χρησιμοποιούνταν ως δεξαμενές νερού, για το πλύσιμο του άνθρακα. Θα έχουμε λοιπόν χώρους χαλάρωσης στην κορυφή του κτιρίου με εξαιρετική θέα στην Πετρίλα και σε όλη την περιοχή των εξορύξεων. Μετά θα μπορούσε να γίνει μια έκθεση σε έναν άλλο μεγάλο κώνο, που ήταν μια ιδέα που προήλθε από έναν ντόπιο καλλιτέχνη, τον Ίον Μπάρμπου, που πρότεινε να γίνει αυτή η κυκλική ράμπα, που θα βοηθήσει όποιον θέλει να εξερευνήσει αυτήν την ξεχωριστή τοποθεσία. Το γεγονός ότι αυτό το συγκρότημα συνδέεται με τον σιδηροδρομικό σταθμό, με το Πετροσάνι, είναι μια καλή αφετηρία για να μπορέσει να έλθει κόσμος εδώ και να απολαύσει αυτή τη νέα εμπειρία».
Αυτό όμως το μελλοντικό όραμα για την περιοχή απειλείται. Μερικά από τα κτίρια των ορυχείων τέθηκαν σε καθεστώς προστασίας. Υπάρχει διαμάχη αν πρέπει ο χώρος να γίνει πόλος έλξης για τους τουρίστες. Τα προηγούμενα δύο χρόνια, πάνω από 10.000 επισκέπτες ήρθαν εδώ. Ο Σενούζα έκανε ξενάγηση σε γονείς, παιδιά και τουρίστες, μοιράστηκε μαζί τους πληροφορίες, γνώσεις και αναμνήσεις. Τώρα το μέλλον αυτού του τόπου εναπόκειται στις τοπικές αρχές και την πολιτεία: «Σε 10 χρόνια, αυτό πρέπει να είναι μουσείο, ένας χώρος βιομηχανικής κληρονομιάς. Η ανακαίνιση αυτών των κτιρίων θα φέρει δουλειές στην κοιλάδα Ζίου, στους κατοίκους της Πετρίλα. Το όνειρό μου είναι σε 10 χρόνια, να έχει γίνει ένα τουριστικό μέρος με θέατρα, τέχνες και κινηματογράφους. Υπάρχει μεγάλη τουριστική δυναμική. Το τέλος των εξορύξεων άνθρακα δεν πρέπει να σημάνει το τέλος της κοιλάδας Ζίου».
Όλοι οι ανθρακωρύχοι με τους οποίους μιλήσαμε συμφωνούν: το χαοτικό κλείσιμο των ορυχείων τη δεκαετία του ΄90 δεν πρέπει να επαναληφθεί. Καινοτόμες start-up, τουριστικά πρότζεκτ και πράσινες επενδύσεις μπορούν να βοηθήσουν την κοιλάδα Ζίου να έχει βιώσιμο μέλλον, μέσα από τα ερείπια που άφησε πίσω του το παρελθόν που βασίστηκε στην εξόρυξη άνθρακα.

Πηγή: https://gr.euronews.com

Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή 22 Οκτωβρίου 2021

Γερμανία: Αυξάνονται οι διαδηλώσεις και οι δράσεις κατά της εξόρυξης λιγνίτη...


Παράνομοι αποκλεισμοί εκσκαφέων, διαδηλώσεις κάθε εβδομάδα κατά της καύσης λιγνίτη και εκατοντάδες ακτιβιστές να φτιάχνουν καταυλισμούς διαμαρτυρίας και δενδρόσπιτα. Η σύγκρουση στην Γερμανία για το πότε θα καταργηθεί η χρήση άνθρακα γίνεται ολοένα και πιο σφοδρή. Ο ανταποκριτής του Euronews, Χανς φον ντερ Μπρελί πήγε επί τόπου για να δει τι συμβαίνει σε ένα από τα μεγαλύτερα επιφανειακά ορυχεία λιγνίτη του κόσμου, το Γκαρτζβάιλερ ΙΙ:
«Είμαι εδώ, την αυγή, εντυπωσιασμένος από την ομορφιά του βιομηχανικού τοπίου, που απλώνεται μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι. Είναι ένα αφηρημένο μοτίβο γης και στρωμάτων λιγνίτη, που αναδεικνύονται από το πρώτο πρωινό φως. Πρόκειται όμως για μια καταστροφική ομορφιά: Αν εξορύξουν και κάψουν τους εκατοντάδες εκατομμύρια τόνους λιγνίτη που υπάρχουν εδώ, τότε η Γερμανία δεν θα πετύχει τους κλιματικούς της στόχους. Η χώρα ξύπνησε τα τελευταία χρόνια και αντιλήφθηκε ότι η κλιματική καταστροφή βρίσκεται πολύ κοντά και είναι αληθινή: οι καύσωνες εναλλάσσονται με τρομακτικές βροχοπτώσεις, καταπίνοντας χωριά και ανθρώπινες ζωές.
Δεν είναι σύμπτωση που είμαι εδώ σήμερα. Είχα μια πληροφορία εκ των έσω από μια από τις πηγές μου στο γερμανικό κίνημα για την κλιματική προστασία, ότι σχεδιάζεται κάτι μεγάλο. Δεν μου έδωσαν λεπτομέρειες. Απλά την ημέρα και την τοποθεσία. Το σασπένς ήταν μεγάλο.
Ήταν ο τέλειος συγχρονισμός: στο Βερολίνο, τα πολιτικά κόμματα είναι σε συνομιλίες για σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού. Η ανησυχία για το κλίμα και τον άνθρακα είναι ανάμεσα στα κορυφαία θέματα που θα συζητηθούν από τα ενδιαφερόμενα μέρη. Και όλα αυτά λίγες μέρες πριν ξεκινήσει η COP26, η παγκόσμια διάσκεψη για το κλίμα στην Γλασκόβη.
Ξαφνικά ο ήχος της σειρήνας ενός περιπολικού διαλύει την ηρεμία. Λίγα λεπτά αργότερα, ένα ελικόπτερο κάνει την εμφάνισή του πάνω από το ορυχείο. Δέχομαι ένα σύντομο μήνυμα στην κρυπτογραφημένη εφαρμογή Telegram: ένας εκσκαφέας και δύο γερανοί έχουν καταληφθεί από ακτιβιστές.
Μια εντελώς άγνωστη μέχρι σήμερα ομάδα, η “Αντεπίθεση για μια Καλή Ζωή» μπήκε κρυφά στο ορυχείο, κατά τη διάρκεια της νύχτας. Οι 21 ακτιβιστές χωρίστηκαν σε ομάδες και έφτασαν στο κέντρο του ορυχείου. Ακινητοποίησαν τα τρία τεράστια μηχανήματα. Μερικοί αλυσοδέθηκαν στην κορυφή των εκσκαφέων.
Έξω από το ορυχείο, συναντώ την Λάρα και την Σάρα, στον καταυλισμό διαμαρτυρίας που βρίσκεται στο χωριό Λίτζερατ. Είναι ένα από τα έξι χωριά που απειλούνται με εξαφάνιση, λόγω του ορυχείου. Μετά από συνεννόηση, συμφωνούν να με φέρουν σε επαφή με έναν απόρρητο τηλεφωνικό αριθμό μιας από τις ακτιβίστριες που είναι δεμένη στον εκσκαφέα: «Τα αισθήματά μας είναι ανάμικτα. Δεν είναι εύκολο να μπαίνεις σε ένα ορυχείο και να αποκλείεις τον εκσκαφέα. Κάνουμε αυτή τη δράση για να πιέσουμε για κατάργηση της χρήσης του άνθρακα, το συντομότερο δυνατόν. Δεν αποδεχόμαστε την ημερομηνία που έχει τεθεί, το 2038, διότι θα χαθούν περισσότερα χωριά, όπως το Λίτζερατ».
Κατά τη διάρκεια της εργασίας μου ως ρεπόρτερ του Euronews, επισκέφτηκα αρκετά ορυχεία στην Ευρώπη. Θυμάμαι πολύ καλά όλες τις συζητήσεις που είχα με ανθρακωρύχους, αφεντικά, υπουργούς της κυβέρνησης στην ανατολική και κεντρική Ευρώπη. Και θυμάμαι ένα από τα βασικά τους επιχειρήματα: Γιατί να καταργήσουμε νωρίτερα τον άνθρακα, στην Πολωνία, την Ρουμανία, και αλλού, αφού ακόμη και η πλούσια Γερμανία δεν μπορεί να απεξαρτηθεί από τον άνθρακα πριν το 2038;
Ο αργός ρυθμός απεξάρτησης της Γερμανίας έχει επιβραδύνει και την ευρωπαϊκή ενεργειακή μετάβαση. Αλλά αναμένονται αλλαγές: Οι Σοσιαλδημοκράτες, οι Φιλελεύθεροι και οι Πράσινοι συζήτησαν μια προκαταρκτική διερευνητική γνωμοδότηση για τη μελλοντική κυβερνητική τους συμφωνία, αναφέροντας για πρώτη φορά το 2030 ως ημερομηνία κατάργησης του άνθρακα.
_Γεννά αυτό ελπίδα για το κλίμα, για τα χωριά που είναι έτοιμα να εξαφανιστούν από το χάρτη επειδή βρίσκονται πάνω σε κοιτάσματα λιγνίτη; Θα επιβιώσουν το Λίτζερατ, το Κέγιενμπεργκ, το Κούκουμ»;

Πηγή: https://gr.euronews.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 18 Οκτωβρίου 2021

Κοινοποίηση της με αριθμό 1/2021 απόφασης της Β΄ Επιτροπής Θεμάτων Γης και Επίλυσης Διαφορών, σχετικά με την μετεγκατάσταση της Ποντοκώμης...

Η Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της Περιφερειακής Ενότητας Κοζάνης σας γνωστοποιεί αντίγραφο της με αριθμό 1/2021 Απόφασης της Β΄ Επιτροπής Θεμάτων Γης και Επίλυσης Διαφορών, σχετική με την μετεγκατάσταση του οικισμού Ποντοκώμης, σύμφωνα με το άρθρο 13 του Ν.4273/2014.
Κατά της ως άνω απόφασης της Επιτροπής μπορεί να ασκηθεί ένσταση ενώπιον του Συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου – Δυτικής Μακεδονίας εντός προθεσμίας τριάντα (30) ημερών από την κοινοποίηση στους ενδιαφερομένους.

Κοινοποίηση της με αριθμό 1/2021 απόφασης της Β΄ Επιτροπής Θεμάτων Γης και Επίλυσης Διαφορών, σχετικά με τη... by Σύλλογος Περιβάλλοντος και Ποιότητας Ζωής Δημητρίου Υψηλάντη on Scribd

Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη 12 Οκτωβρίου 2021

Διαβούλευση επί του σχεδίου νόμου: «Δίκαιη Αναπτυξιακή μετάβαση και ρύθμιση ειδικότερων ζητημάτων απολιγνιτοποίησης»...

Εισάγεται από 12 Οκτωβρίου 2021 και ώρα 08.00 π.μ., σε δημόσια διαβούλευση το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων με τον τίτλο «Δίκαιη Αναπτυξιακή Μετάβαση και ρύθμιση ειδικότερων ζητημάτων απολιγνιτοποίησης».
Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει διατάξεις, οι οποίες σχετίζονται με την υλοποίηση του Εθνικού Σχεδίου Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης (Σ.Δ.Α.Μ.) των περιοχών μετάβασης, όπως αυτές καθορίζονται στα Εδαφικά Σχέδια Δίκαιης Μετάβασης, που συνοδεύουν το Πρόγραμμα ΕΣΠΑ ΔΑΜ 2021-2027 προς μια κλιματικά ουδέτερη και κυκλική οικονομία και με την αντιμετώπιση των σοβαρών οικονομικών και κοινωνικών επιπτώσεων, που η μετάβαση αυτή επιφέρει κυρίως στις περιοχές εξόρυξης λιγνίτη και στα νησιά, τα οποία καλύπτουν τις ενεργειακές τους ανάγκες κυρίως από αυτόνομους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής.
Τα Μέρη Α΄ και Β΄ του σχεδίου νόμου περιλαμβάνουν διατάξεις, που προτείνονται ως απολύτως αναγκαίες για την ανασυγκρότηση των οικονομιών των περιοχών μετάβασης, μέσα από την αύξηση των επενδύσεων σε διάφορους τομείς. Μεταξύ των αναγκαίων προϋποθέσεων για την επίτευξη του κύριου αυτού στόχου, είναι η αποτελεσματικότητα του συστήματος διακυβέρνησης του οποίου η άμεση συγκρότηση και λειτουργία κρίνονται αναγκαίες, ώστε να επιτευχθούν έγκαιρα και αποτελεσματικά οι χρονικοί και ποιοτικοί στόχοι, που έχουν τεθεί στο πλαίσιο του εθνικού σχεδιασμού για τη δίκαιη αναπτυξιακή μετάβαση. Η μορφή αυτού του συστήματος πρέπει να είναι συνεκτική και ενιαία ,ώστε οι επιμέρους ενέργειες, που θα δρομολογεί να είναι συστηματικές, αποτελεσματικές και ολοκληρωμένες με στόχο την βέλτιστη και έγκαιρη αξιοποίηση των διαθέσιμων προς το σκοπό αυτό πόρων της Ε.Ε. και, ταυτόχρονα, τη διασφάλιση της αξιοπιστίας των προσπαθειών της χώρας να οργανώσει σωστά τη δίκαιη αναπτυξιακή μετάβαση και να προσελκύσει το επενδυτικό ενδιαφέρον.
Στα Μέρη Γ’, Δ’ και Ε’ του σχεδίου νόμου εισάγονται ρυθμίσεις και τροποποιήσεις, που αφορούν σε κρίσιμες παραμέτρους, οι οποίες επηρεάζουν άμεσα τον προγραμματισμό και τις διαδικασίες υλοποίησης των προβλεπόμενων, από το εθνικό σχέδιο, έργων και δραστηριοτήτων στις περιοχές μετάβασης. Ειδικότερα, προτείνονται ρυθμίσεις για τον προσδιορισμό των κρίσιμων παραμέτρων του προγραμματισμού, που συνδέονται με την υλοποίηση των προβλέψεων του εθνικού σχεδιασμού για τις περιοχές μετάβασης, όπως η διευκόλυνση της αδειοδότησης έργων ΑΠΕ & ΣΗΘΥΑ εντός των Πυρήνων των Ζωνών Απολιγνιτοποίησης (Ζ.ΑΠ.), ο προσδιορισμός ζωνών για την αναπροσαρμογή των δραστηριοτήτων και των κατηγοριών κάλυψης εδάφους εντός των Πυρήνων Ζ.ΑΠ., η θέσπιση ειδικών ρυθμίσεων που αφορούν στη λειτουργία της μεταλλευτικής δραστηριότητας και στην πολεοδομική νομοθεσία, η διαδικασία απόσχισης των Κλάδων Μεταλιγνιτικής Αξιοποίησης Πυρήνων ΖΑ.Π της Δ.Ε.Η. Α.Ε. και η ρύθμιση της κυριότητας των εδαφών που έχουν απαλλοτριωθεί με δαπάνες της ΔΕΗ ΑΕ.
Το Υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων καλεί όλους τους εμπλεκόμενους θεσμικούς φορείς, ιδιωτικού, δημοσίου κι ευρύτερου δημοσίου τομέα, το αντικείμενο δραστηριότητας και ο σκοπός των οποίων σχετίζεται με τη δίκαιη αναπτυξιακή μετάβαση καθώς, επίσης, και τους πολίτες να συμμετάσχουν στη δημόσια αυτή διαβούλευση, διατυπώνοντας τις απόψεις και τις παρατηρήσεις τους επί των προτεινόμενων ρυθμίσεων κι αναμένει τις σχετικές εισηγήσεις.
Η διαβούλευση θα ολοκληρωθεί στις 19/10/2021 και ώρα 08.00 π.μ..
Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για τη συμμετοχή σας στη διαδικασία.

Με εκτίμηση,

Νίκος Παπαθανάσης
Αναπληρωτής Υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων

Για να δείτε την διαβούλευση πατήστε εδώ
Πατήστε εδώ για να δείτε το σχέδιο νόμου
Πατήστε εδώ για να δείτε την ανάλυση Συνεπειών Ρύθμσης

Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 11 Οκτωβρίου 2021

Ακρινή Κοζάνης: Κτηνοτρόφοι χωρίς εκτάσεις – Χωριό περικυκλωμένο από φωτοβολταϊκά...

Για εμπαιγμό και κοροϊδία κατηγορεί τη ΔΕΗ και το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας ο Πρόεδρος του Συλλόγου Περιβάλλοντος Ακρινής του Δήμου Κοζάνης, Κώστας Πουτακίδης, αναφερόμενος σε χάρτη που δείχνει τον οικισμό να περικυκλώνεται από φωτοβολταϊκά, παρότι σε πρόσφατη συνάντηση στο αρμόδιο υπουργείο υπήρξε η δέσμευση ότι «θα δοθούν σε κτηνοτρόφους της Ακρινής, συγκεκριμένα εδάφη της ΔΕΗ, τα οποία έχουν απαλλοτριωθεί, αλλά δεν έχουν αξιοποιηθεί και δεν έχουν εξορυχθεί».
Σε δηλώσεις του, ο κ. Πουτακίδης υπογραμμίζει ότι «η υποχρέωση από την Πολιτεία και την ΔΕΗ να προχωρήσουν στην μετεγκατάσταση του οικισμού της Ακρινής και η αναφορά σε εναλλακτικό σχέδιο για την ανάπτυξη του χωριού, αποτελούν κενό γράμμα, αφού το μόνο που προβλέπεται είναι η τοποθέτηση φωτοβολταϊκών».
Ο Πρόεδρος του Συλλόγου Περιβάλλοντος Ακρινής ζητά να ενημερωθεί για το πού και με ποιον τρόπο θα έχουν πρόσβαση για τις επαγγελματικές τους δραστηριότητες οι κτηνοτρόφοι του χωριού, ενώ καλεί όλους τους βουλευτές καθώς και τις τοπικές και περιφερειακές αρχές, να στηρίξουν τον δίκαιο, όπως τον χαρακτηρίζει, αγώνα των κατοίκων.

Πηγή: ΕΡΤ ΚΟΖΑΝΗΣ-ΣΥΝΤΑΞΗ: Αντώνης Μαυρίδης

Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2021

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ορίζει αυστηρότερα κριτήρια για την ποιότητα του αέρα...

Άσθμα, πνευμονικές λοιμώξεις, εγκεφαλικό ... Η μόλυνση του αέρα προκαλεί 7 εκατομμύρια πρόωρους θανάτους ετησίως, ωθώντας τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας να θέσει αυστηρότερα όρια για τους κυριότερους ατμοσφαιρικούς ρύπους, όπως τα αιωρούμενα σωματίδια.
Είναι η πρώτη φορά που ο ΠΟΥ επικαιροποιεί τις γενικές κατευθυντήριες γραμμές του για την ποιότητα του αέρα από το 2005.
'Εκτοτε, νέα δεδομένα έδειξαν "σε ποιο σημείο η ατμοσφαιρική ρύπανση πλήττει όλα τα μέρη του σώματος -- του εγκεφάλου στο βρέφος που είναι σε πλήρη ανάπτυξη μέσα στην κοιλιά της μητέρας του, και σε συγκεντρώσεις ακόμη χαμηλότερες από αυτές που παρατηρήθηκαν προηγούμενα", δήλωσε ο γενικός διευθυντής του ΠΟΥ, Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, σε συνέντευξη Τύπου.
"Δεν υπάρχει τίποτα πιο ουσιώδες στη ζωή από τον αέρα. Και εντούτοις, εξαιτίας της ατμοσφαιρικής μόλυνσης, το απλό γεγονός της αναπνοής προκαλεί 7 εκατομμύρια θανάτους ετησίως", που οφείλονται κυρίως σε μη μεταδοτικές ασθένειες, πρόσθεσε.
Για τον λόγο αυτό, ο ΠΟΥ μείωσε σχεδόν όλα τα όρια αναφοράς του -- νομικά μη υποχρεωτικά -- που αφορούν κυρίως τους λεγόμενους κλασικούς ρύπους: τα αιωρούμενα σωματίδια, το όζον, το διοξείδιο του αζώτου, το διοξείδιο του θείου και το μονοξείδιο του άνθρακα.

Μια από τις μεγαλύτερες περιβαλλοντικές απειλές
"Η ρύπανση του αέρα είναι απειλή για την υγεία σε όλες τις χώρες, ωστόσο πλήττει κυρίως τους πληθυσμούς χωρών χαμηλού ή μεσαίου εισοδήματος", υπογράμμισε ο Δρ Τέντρος, καθώς οι φτωχές χώρες είναι αντιμέτωπες με αυξανόμενα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης, η οποία εντείνεται από μια αστικοποίηση μεγάλης κλίμακας και μια οικονομική ανάπτυξη που βασίζεται κυρίως στη χρήση ορυκτών καυσίμων.
Για τον Δρα Χανς Χένρι Κλούγκε, περιφερειακό διευθυντή του ΠΟΥ για την Ευρώπη, "ο καθαρός αέρας θα πρέπει να είναι θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα και απαραίτητη προϋπόθεση για την υγεία και την παραγωγικότητα των κοινωνιών".
Με την κλιματική αλλαγή, η ρύπανση του αέρα είναι, σύμφωνα με τον ΠΟΥ, μια από τις μεγαλύτερες περιβαλλοντικές απειλές για την υγεία.
Μερικές εβδομάδες πριν από τη σημαντική διάσκεψη για το κλίμα του ΟΗΕ, την COP26, στη Γλασκόβη, η διευθύντρια του τμήματος Περιβάλλοντος, Κλιματικής αλλαγής και Υγείας του ΠΟΥ υπογράμμισε τη σχέση μεταξύ της καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής και της ρύπανσης του αέρα.
"Ο ΠΟΥ ετοιμάζει μια πολύ μεγάλη αναφορά που θα παρουσιάσει στην COP26 υπογραμμίζοντας τη σημασία περαιτέρω δράσης ώστε να μετριαστούν τα αίτια της κλιματικής αλλαγής καθώς αυτό θα έχει τεράστιες συνέπειες στην υγεία μειώνοντας τα επίπεδα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης", δήλωσε στους δημοσιογράφους.
Στο παιδί, η ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί να εμποδίσει την ανάπτυξη των πνευμόνων, να προκαλέσει αναπνευστικές λοιμώξεις και να επιδεινώσει το άσθμα. Στον ενήλικα, η ισχαιμική καρδιοπάθεια και τα εγκεφαλικά επεισόδια είναι οι πιο συνήθεις αιτίες πρόωρων θανάτων που αποδίδονται στη ρύπανση του εξωτερικού αέρα.

90% του παγκόσμιου πληθυσμού
Νέα δεδομένα, αναφέρει ο ΠΟΥ, δείχνουν ότι η ρύπανση του εξωτερικού αέρα μπορεί επίσης να προκαλέσει διαβήτη και νευροεκφυλιστικές ασθένειες.
Όσον αφορά το ποσοστό νοσηρότητας, η ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί συνεπώς να συγκριθεί, σύμφωνα με τον ΠΟΥ, με άλλους παράγοντες σημαντικών κινδύνων για την υγεία, όπως η κακή διατροφή και το κάπνισμα.
Παρά ταύτα, το 2019 περισσότερο από το 90% του παγκόσμιου πληθυσμού ζούσε σε περιοχές όπου οι συγκεντρώσεις ξεπερνούσαν τις κατώτατες τιμές αναφοράς που είχε ορίσει ο ΠΟΥ το 2005 όσον αφορά την παρατεταμένη έκθεση στα λεπτά σωματίδια PM2,5 (με διάμετρο μικρότερη των 2,5 μικρομέτρων). Ο ΠΟΥ μείωσε επίσης στο μισό την κατώτατη τιμή αναφοράς τους.
Το 2019, στην περιοχή της νοτιοανατολικής Ασίας και στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου οι ετήσιες συγκεντρώσεις των λεπτών σωματιδίων PM2,5 που σταθμίζονταν ανάλογα με τον αριθμό των κατοίκων ήταν οι πιο υψηλές.
Αυτά τα σωματίδια μπορούν να εισχωρούν βαθιά μέσα στους πνεύμονες (όπως και τα PM10) αλλά και στην κυκλοφορία του αίματος. Τα λεπτά σωματίδια προέρχονται κυρίως από την καύση καυσίμου σε διάφορους τομείς, κυρίως στις μεταφορές, την ενέργεια, τη βιομηχανία και τη γεωργία.

Πηγές: ΑΜΠΕ, AFP, Reuters

Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2021

Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου 2021

Έντονη κινητικότητα για υπογειοποίηση των γραμμών Υπερυψηλής Τάσης στη νέα θέση της Ποντοκώμης...

Το σημαντικό θέμα υπογειοποίησης των γραμμών Υπερυψηλής Τάσης στην περιοχή του νέου οικισμού Ποντοκώμης Δήμου Κοζάνης ήταν το αντικείμενο συνάντησης που διοργάνωσε ο Βουλευτής Ν. Κοζάνης Γιώργος Αμανατίδης, με τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ).
Στην υπόψη συνάντηση συμμετείχαν ο Δήμαρχος Κοζάνης κ. Λάζαρος Μαλούτας, ο Πρόεδρος της ΡΑΕ κ. Αθανάσιος Δαγούμας, ο Β’ Αντιπρόεδρος κ. Δημήτριος Φούρλαρης και το στέλεχος κ. Λοΐζος.
Προηγήθηκαν, συζήτηση του θέματος με τον Πρόεδρο της ΔΕΗ κ. Γιώργο Στάσση, σύσκεψη στον ΑΔΜΗΕ, διατύπωση αιτήματος για χρηματοδότηση του έργου της μετατόπισης των γραμμών από τη ΔΕΗ, αρνητική απάντηση από τη ΔΕΗ και αίτημα του Δήμου Κοζάνης προς τη ΡΑΕ για έγκριση χαρακτηρισμού του έργου ως «έργο ενίσχυσης του συστήματος» και επομένως ως έργο που θα πρέπει να χρηματοδοτήσει και να υλοποιήσει ο ΑΔΜΗΕ με «διάχυση του κόστους στο σύνολο των καταναλωτών της χώρας».
Τέθηκε επιτακτικά το θέμα και κυρίως η ανάγκη ταχείας διεκπεραίωσης των διαδικασιών χρηματοδότησης καθόσον, κατά μήκος της γραμμής Υπερυψηλής Τάσης, κληρώθηκαν 170 περίπου οικόπεδα οι ιδιοκτήτες των οποίων αδυνατούν να εκδώσουν τις αναγκαίες άδειες δόμησης και να κατασκευάσουν τις κατοικίες τους.
Ο Πρόεδρος της ΡΑΕ κ. Αθανάσιος Δαγούμας δεσμεύτηκε για τις άμεσες ενέργειές του κατανοώντας πλήρως την ανάγκη υλοποίησης προηγούμενων δεσμεύσεων και τον επείγοντα χαρακτήρα υπό το πρίσμα των όσων τέθηκαν από τον Βουλευτή και το Δήμαρχο. Στόχος είναι να βρεθεί λύση στο θέμα της χρηματοδότησης του έργου της υπογειοποίησης και να προχωρήσει το συντομότερο η υλοποίηση του έργου από τον ΑΔΜΗΕ.
Γιώργος Αμανατίδης
Βουλευτής Ν. Κοζάνης – ΝΔ

Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου 2021

O μολυσμένος αέρας μπορεί να κόψει έξι χρόνια από τη ζωή μας...

Όσο κι αν ακούγεται περίεργο, η ατμοσφαιρική ρύπανση μειώνει το προσδόκιμο ζωής κατά έξι χρόνια. Περισσότερο από το κάπνισμα, τα τροχαία δυστυχήματα ακόμη και τον ιό ΗΙV.
Σύμφωνα με ερευνητές, η καύση άνθρακα θεωρείται η κύρια αιτία του φαινομένου, που πλήττει σοβαρότερα την μεγαλύτερη δημοκρατία στον κόσμο. Στην Ινδία, οι άνθρωποι πεθαίνουν κατά μέσο όρο έξι χρόνια νωρίτερα.
«Η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι η μεγαλύτερη εξωτερική απειλή για την ανθρώπινη υγεία στον πλανήτη και αυτό δεν αναγνωρίζεται ευρέως ή δεν αναγνωρίζεται με τη δύναμη και το σθένος που θα περίμενε κανείς», δήλωσε ο καθηγητής Μάικλ Γκρίνστοουν από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο.
Ο Γκρίνστοουν και οι συνεργάτες του ανέπτυξαν τον δείκτη ποιότητας ζωής του αέρα (AQLI), που μετατρέπει τον αντίκτυπο που έχουν τα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης στο προσδόκιμο ζωής. Τα αποτελέσματά τους έδειξαν ότι η Ινδία έχει πληγεί περισσότερο. Ο μέσος πολίτης του κόσμου χάνει 2,2 χρόνια από τη ζωή του.
Την ίδια ώρα, η Κίνα έχει μειώσει την ατμοσφαιρική ρύπανση τα τελευταία επτά χρόνια, αλλά ο μολυσμένος αέρας εξακολουθεί να κόβει 2,6 χρόνια από το ζωή των πολιτών της.
Με βάση τα πορίσματα της έρευνας, ο μέσος πολίτης του κόσμου χάνει 2,2 χρόνια από τη ζωή του με τα σημερινά επίπεδα ρύπανσης.
«Αν δεν αλλάξει κάτι δραστικά, αυτό μεταφράζεται συνολικά σε 17 δισεκατομμύρια χαμένα χρόνια ζωής», επισημαίνει ο Γκρινστόουν.

Πηγή: protothema.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη 24 Αυγούστου 2021

Η ΔΕΗ συνεχίζει την καταστροφή...

Αντί να αποκαταστήσει τα εδάφη που χρησιμοποίησε ως λιγνιτωρυχεία επί 60 Χρόνια καταστρέφει κι αυτά τα ελάχιστα που αποκατέστησε.
Συγκεκριμένα: Σε σύνολο 200.000 στρεμμάτων που κατέστρεψε αποκατέστησε μόνο 20.000 στρέμματα (δηλαδή το 1/10) κι αυτά πριν να γίνει Α.Ε επειδή μετά «προείχαν τα κέρδη των μετόχων». Κι εκεί που έγινε ένα δάσος για να μας επιστρέψει λίγο από το οξυγόνο που μας στέρησε και να δώσει κάτι στην τοπική κοινωνία (Τα τελευταία χρόνια ερχόταν μελισσοκόμοι από διάφορα μέρη της Χώρας και εγκαθιστούσαν τα μελίσσια τους) Και ξαφνικά βλέπουμε σήμερα τα σκαπτικά μηχανήματα να το ισοπεδώνουν για να βάλουν Φωτοβολταϊκά!!!!
Το ίδιο κάνει και στην Ακρινή, στο Αμύνταιο και αλλού.
Και φυσικά πίσω της είναι το Κράτος ή ίδια η Κυβέρνηση που απαλλάσσει τη ΔΕΗ από τις συμβατικές και ηθικές της υποχρεώσεις για αποκατάσταση των εδαφών των πρώην Ορυχείων. Και πίσω της αφήνει τεράστιες τρύπες και χωριά κρεμασμένα στο χείλος των Ορυχείων, όπως είναι οι Ανάργυροι και τα Βαλτόνερα που περιμένουν μέρα με τη μέρα να φτάσουν στον πάτο του Ορυχείου.
Ως πότε ως κοινωνία και φορείς θα ανεχόμαστε αυτή την υποβάθμιση και τον εξευτελισμό;



Πηγή: ΠΗΓΗ: Από το facebook του ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΠΡΑΣΣΟΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 12 Αυγούστου 2021

Προχωρούν με γοργούς ρυθμούς τα έργα υποδομής;;;

Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη 29 Ιουνίου 2021

Χωριά που ο λιγνίτης έσβησε από το χάρτη...

Στρίβοντας στον ημιτελή κάθετο άξονα της Εγνατίας προς το τελωνείο της Νίκης στην Φλώρινα, αντικρίζουμε το ΛΚΔΜ ή Λιγνιτικό Κέντρο Δυτικής Μακεδονίας ή αλλιώς Ορυχείου Νοτίου Πεδίου (ποτέ δεν κατάλαβα που είναι το βόρειο). Η ανακάλυψη πλούσιων κοιτασμάτων λιγνίτη πίσω στην δεκαετία του 1950 υπόσχονταν στην εξουθενωμένη ελληνική οικονομία μία αστείρευτη ροή ενέργειας που ήταν ικανή να τροφοδοτήσει την μεταπολεμική ανασυγκρότηση της Ελλάδας. Πριν πολλά χρόνια, μεταξύ Κοζάνης και Πτολεμαΐδας, απλώνονταν ένας μακρόστενος εύφορος κάμπος με πολλά χωράφια, τρεχούμενα νερά, μία μεγάλη σιδηροδρομική γραμμή και αρκετά χωριά.
Σήμερα, τίποτα από αυτά δεν υπάρχει. Η παλιά σιδηροδρομική γραμμή έχει κοπεί λίγο έξω από την Πτολεμαΐδα, ενώ η άλλοτε εύφορη πεδιάδα έχει «βυθιστεί» με σωρούς τέφρας και χώματος να συνθέτουν ένα σεληνιακό σκηνικό.
Πως να αλλάξετε τον χάρτη σε 10 χρόνια;

Τα πλούσια κοιτάσματα λιγνίτη βρέθηκαν στο μέσο μίας εύφορης κοιλάδας μεταξύ Ασκίου και Βερμίου που πριν εκατομμύρια χρόνια ήταν ο βυθός μίας αρχαίας λίμνης. Η ΛΙ.ΠΤΟΛ. (Λιγνιτορυχεία Πτολεμαΐδας), μία μικρή ΔΕΗ της εποχής, ανέλαβε την δημιουργία και διαχείριση του πρώτου λιγνιτορυχείου στην Ελλάδα.
Το ορυχείο ανοίχτηκε πολύ κοντά στο μικρό χωριό Καρδιά και οι μεγάλες δημόσιες επενδύσεις άρχισαν να καταφθάνουν στην περιοχή.
Το κοίτασμα στην Καρδιά ήταν τόσο μεγάλο που το χωριό έπρεπε με κάποιο τρόπο …να εξαφανιστεί. Το 1976, λίγο μετά την πτώση της Χούντας, η ελληνική κυβέρνηση αποφασίζει την απαλλοτρίωση του οικισμού προς όφελος του Ελληνικού Δημοσίου και της ΔΕΗ. Οι κάτοικοι αποζημιώθηκαν (με τα μέσα της εποχής) και ο οικισμός «έσπασε στα δύο» με τους μισούς κατοίκους να εγκαθίστανται στον νέο οικισμό Καρδιάς στην Πτολεμαΐδα και στα Κοίλα Κοζάνης.
Ο οικισμός εγκαταλείφθηκε οριστικά και εξαφανίστηκε για πάντα από τον χάρτη, ενώ στην θέση του άλλοτε μικρού χωριού δεσπόζει σήμερα ο (ανενεργός) ΑΗΣ Καρδιάς.

Η Χαραυγή που έδυσε…
Λίγο πέρα από την Καρδιά, βρισκόταν η Χαραυγή ή Τζουμάς ή Αμύγδαλα. Η Χαραυγή ήταν ένα από τα παλαιότερα χωριά της περιοχής, γνωστό για την μεγάλη αγορά του, ενώ στο χωριό λειτουργούσε Γυμνάσιο και σταθμός χωροφυλακής μέχρι την δεκαετία του 1970. Η απαλλοτρίωση της Καρδιάς λίγα χρόνια νωρίτερα, είχε αλλάξει το τοπίο της περιοχής. Τα καταπράσινα χωράφια όλο και λιγόστευαν, ενώ ο ορίζοντας γέμιζε φουγάρα, πύργους ψύξης και σκόνη. Πολύ σκόνη.
Η Χαραυγή έπρεπε να μετεγκατασταθεί σε νέα τοποθεσία, καθώς το χωριό «καθόταν» στην κυριολεξία …πάνω στα κάρβουνα. Η απαλλοτρίωση της Χαραυγής δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Το χωριό ήταν μεγαλύτερο από την Καρδιά και οι δικαιούχοι αποζημίωσης πολύ περισσότεροι. Οι κάτοικοι ζητούσαν από τη ΔΕΗ και την Κυβέρνηση χρηματικές αποζημιώσεις για την ακίνητη περιούσια που επρόκειτο να χάσουν. Ωστόσο, η ελληνική Πολιτεία είχε διαφορετική άποψη.

Ξύλο πριν το τέλος
Οι αποζημιώσεις που προέκρινε το ελληνικό Δημόσιο ήταν πολύ μικρότερες της αξίας των ακινήτων με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να διαμαρτύρονται ενάντια στην καταναγκαστική απαλλοτρίωση. Τα τελευταία χρόνια της Χαραυγής, στο μακρινό ’80 σημαδεύτηκαν από βίαια επεισόδια μεταξύ των ΜΑΤ και κατοίκων του χωριού.
Η απαλλοτρίωση της Χαραυγής έγινε νόμος του κράτους και το χωριό εγκαταλείφθηκε σταδιακά μέχρι τις αρχές του ’90. Οι κάτοικοι της Χαραυγής συνήθιζαν να επιστρέφουν στο «παλιό χωριό» στις εθνικές επετείους διοργανώνοντας την παρέλαση στους δρόμους του χωριού ή κάθε Δεκαπενταύγουστο για να συντηρήσουν την εκκλησία του χωριού.

Με την πάροδο των χρόνων, οι παρελάσεις σταμάτησαν και τα περισσότερα σπίτια άρχισαν να γκρεμίζονται. Όλο και λιγότεροι ήταν αυτοί που επέστρεφαν για την καθιερωμένη επανένωση με το «παλιό χωριό». Οι κάτοικοι της Χαραυγής διασκορπίστηκαν μεταξύ Πτολεμαΐδας και Κοζάνης, ενώ ο οικισμός της Νέας Χαραυγής πάνω σ’ έναν λόφο λίγο έξω από την Κοζάνη αποτελεί την συμβολική συνέχεια του παλιού οικισμού.

Σήμερα, δεν σώζεται σχεδόν τίποτα από την παλιά Χαραυγή. Η εκκλησία του χωριού που έστεκε φαγωμένη από την υγρασία δίπλα σ’ έναν σκουριασμένο ταινιοδιάδρομο κατέρρευσε (ή γκρεμίστηκε; ) κάπου στο 2017.
Κόμανος, Μαυροπηγή: δεν έμεινε ούτε τούβλο…
Βορειότερα της Χαραυγής, δύο ακόμη χωριά πλήρωσαν το τίμημα της ενεργειακής επάρκειας, ο Κόμανος και η Μαυροπηγή.
Η επέκταση του ορυχείου προς την Πτολεμαΐδα και η ανακάλυψη ενός ακόμη πλουσιότερου κοιτάσματος στο υπέδαφος του χωριού Κόμανος έφερε το χωριό αντιμέτωπο με την μετεγκατάσταση.
Ο Κόμανος ήταν ένα από τα παλαιότερα χωριά της περιοχής με αρκετές αναφορές στα έργα Ευρωπαίων περιηγητών του 18ου αιώνα. Στα νεότερα χρόνια, έμεινε γνωστό για την μάχη του Κομάνου κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους με τον ελληνικό στρατό να καταφέρνει να βαδίσει προς την Πτολεμαΐδα και την Φλώρινα.
Η μετεγκατάσταση του Κομάνου ήταν από τις πιο δαπανηρές και γραφειοκρατικές διαδικασίες στην σύγχρονη ιστορία της ΔΕΗ. Λίγο η άρνηση της τοπικής κοινωνίας να δεχτεί μία νέα μετεγκατάσταση, λίγο η ελληνική γραφειοκρατία και λίγο τα προβληματικά οικονομικά της ΔΕΗ ήταν αρκετά να μετατρέψουν την μετεγκατάσταση του Κομάνου σ’ ένα κακόγουστο σίριαλ χωρίς τελειωμό.

Τα γκρεμισμένα σπίτια
Μέχρι σήμερα, αρκετοί κάτοικοι του χωριού δεν έχουν αποζημιωθεί για το σύνολο της περιουσίας τους στον παλαιό οικισμό, ενώ η δημιουργία του νέου οικισμού έχει κολλήσει στα γρανάζια της γραφειοκρατίας.
Ο παλιός οικισμός εξαφανίστηκε οριστικά με μόνο το νεκροταφείο και δύο μικρά εκκλησάκια να στέκουν σχεδόν θαμμένα ανάμεσα σε τόνους χώματος και κάρβουνου.

Η Μαυροπηγή είναι ένα ακόμη από τα χωριά που «κατάπιε» ο λιγνίτης. Η Μαυρόπηγη εξαφανίστηκε, όχι γιατί ήταν στην περιβόητη λιγνιτοφόρα ζώνη, αλλά γιατί κινδύνευε να κατολισθήσει λόγω των πολλών ρηγμάτων που είχαν δημιουργηθεί από την εξόρυξη.
Η οριστική εκκένωση της περιοχής έγινε μεταξύ 2013 και 2014 με τους τελευταίους κατοίκους να εγκαταλείπουν διστακτικά τα σπίτια τους και τις περιουσίες που δημιουργήθηκαν με κόπους γενεών. Σήμερα τίποτα δεν υπάρχει από το παλιό χωριό με τα τελευταία εναπομείναντα σπίτια να κατεδαφίζονται το 2019-2020.
Αφήνοντας πίσω την Πτολεμαΐδα, κατευθυνόμαστε λίγο βορειότερα προς το εγκαταλελειμμένο χωριό των Αναργύρων. Το χωριό βρισκόταν πολύ κοντά στο ημιενεργό ορυχείο του Αμυνταίου εωσότου μία ξαφνική κατολίσθηση στο ορυχείο λίγο έλειψε να το παρασύρει. Το μεγαλύτερο τμήμα του χωριού κρίθηκε μη κατοικήσιμο και οι περισσότεροι κάτοικοι μετακόμισαν στην Πτολεμαΐδα αφήνοντας πίσω τους χωράφια που περίμεναν να αλωνίσουν και σοδειές που δεν πήραν ποτέ…
Κάπου εδώ το οδοιπορικό μας τελειώνει. Τα εξαφανισμένα λιγνιτοχώρια είναι μία άλλη άγνωστη Ελλάδα που σίγουρα θα μας παρακινεί να την ερευνήσουμε για πολλά χρόνια ακόμη…
Πηγές
Δήμος Κοζάνης – Τοπική κοινότητα Νέας Χαραυγής – https://web.archive.org/web/20190322124840/https://cityofkozani.gov.gr/web/guest/xaraygi (Τελευταία επίσκεψη: 25/06/2021).
Οδοιπορικό στα χωριά που ο λιγνίτης έσβησε απ’ το χάρτη – lifo.gr (Τελευταία επίσκεψη: 26/06/2021).
Τα Ορυχεία της ΔΕΗ Καταπίνουν Χωριά στην Πτολεμαΐδα – vice.gr (Τελευταία επίσκεψη: 25/06/2021).
Ακρινή και Ανάργυροι: Δύο λιγνιτικά χωριά αναζητούν ένα καλύτερο αύριο – huffpost.gr (Τελευταία επίσκεψη: 25/06/2021). Πηγή: https://www.maxmag.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη 18 Μαΐου 2021

Επέκταση του Ορυχείου Νοτίου Πεδίου και σαθρότητα εδάφους στα Σέρβια επιβάλλουν αναδιάταξη στο δίκτυο του ΑΔΜΗΕ – Εγκρίθηκε η τροποποιημένη ΑΕΠΟ...

Η επέκταση του Ορυχείου Νοτίου Πεδίου Πτολεμαΐδας και η σαθρότητα του εδάφους στα Σέρβια είναι οι βασικοί λόγοι που επιβάλλουν την αναδιάταξη των Γραμμών Μεταφοράς Υψηλής Τάσης του ΑΔΜΗΕ στην περιοχή.
Ο ΑΔΜΗΕ έχει θέσει το σχετικό ζήτημα εδώ και σχεδόν δυο χρόνια, με το ΥΠΕΝ να εγκρίνει προ ημερών την τροποποίηση της ΑΕΠΟ για τις υφιστάμενες Γραμμές Μεταφοράς υψηλής τάσης, καθώς και τα ΚΥΤ - Υ/Σ του Διασυνδεδεμένου Συστήματος Μεταφοράς Δυτικής Μακεδονίας, ως προς την αναδιάταξη τμημάτων τους, στα όρια των Δήμων Κοζάνης και Σερβίων-Βελβεντού αποφάσισε το ΥΠΕΝ.
Οι αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη ΑΕΠΟ που εγκρίθηκαν από το ΥΠΕΝ, περιλαμβάνουν:
-Tην αναδιάταξη πέντε Γραμμών Μεταφοράς, που βρίσκονται πλησιέστερα στο ενεργό όριο του ορυχείου του Νοτίου Πεδίου Πτολεμαΐδας (ΝΠΠ), λόγω της προβλεπόμενης άμεσης επέκτασης του ενεργού ορίου του ΝΠΠ προς τα δυτικά και πέριξ του ΚΥΤ Καρδιάς, στην περιοχή Ποντοκώμης, Κοζάνης. Ο σκοπός του έργου είναι οι εν λόγω ΓΜ να μετατοπιστούν δυτικότερα και να διασφαλιστεί η ανεμπόδιστη επέκταση του ορυχείου
-Tην αναδιάταξη οχτώ ΓΜ που οδεύουν νοτίως και καταλήγουν στο ΚΥΤ Καρδιάς, το οποίο θα μετεγκατασταθεί δυτικότερα, ως επακόλουθο της επέκτασης του ενεργού ορίου του ορυχείου ΝΠΠ, καθώς και την κατασκευή τμημάτων διασύνδεσης ορισμένων ΓΜ με το νέο ΚΥΤ. Οι εν λόγω ΓΜ θα έχουν κατασκευαστεί ήδη από την ΦΑΣΗ-1. Επίσης, προβλέπεται κατάργηση των τριών διασυνδετικών ΓΜ που συνδέουν το υφιστάμενο ΚΥΤ με τον ΑΗΣ Καρδιάς και των προσωρινών τμημάτων που θα έχουν κατασκευαστεί στην προηγούμενη φάση.
-Tην παραλλαγή τμημάτων των γραμμών μεταφοράς (ΓΜ) 150kV Σχηματάρι – Άγρα & Λαμία – Πτολεμαΐδα, συνολικού μήκους 5,42 km, λόγω σαθρότητας του εδάφους και κατολισθήσεων κοντά στους πυλώνες (Παραλλαγή Σερβίων).
-Tην παραλλαγή τμημάτων των ΓΜ 400kV διπλού κυκλώματος Αχαρναί – Πτολεμαΐδα και Καρδιά – Τρίκαλα, την κατασκευή 2 νέων Τερματικών Σταθμών Μετάβασης (ΤΣΜ) και την υπογειοποίηση του τμήματος όδευσης των ΓΜ μεταξύ των δύο νέων ΤΣΜ, λόγω εμπλοκής με το χώρο μετεγκατάστασης του οικισμού Ποντοκώμη (Παραλλαγή Ποντοκώμης).
Το ΥΠΕΝ επισημαίνει ότι από τις προτεινόμενες παραλλαγές των οδεύσεων τμημάτων των εν λόγω ΓΜ και τις αντίστοιχες αποξηλώσεις δεν αναμένεται να επέλθουν ουσιαστικές διαφοροποιήσεις όσον αφορά στις επιπτώσεις στο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον της περιοχής σε σχέση με τις επιπτώσεις του έργου όπως προβλέπεται από την μέχρι πρότινος εν ισχύ ΑΕΠΟ.

Πηγή: https://energypress.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο 8 Μαΐου 2021

Προτάσεις για τη μετάβαση στη μεταλιγνιτική εποχή της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας. Ένα ολιστικό, κοινωνικό, οικονομικό και περιβαλλοντικό πλαίσιο...

Στο παρόν ερευνητικό κείμενο επιχειρείται η διατύπωση μιας συνεκτικής και ρεαλιστικής πρότασης για την Δυτική Μακεδονία για την περίοδο μετά την απολιγνιτοποίηση. Στόχος είναι να αποφευχθεί ο οικονομικός μαρασμός και η φτωχοποίηση της Περιφέρειας.
Στο πρώτο μέρος διατυπώνονται οι προτάσεις για την αναγκαία περιβαλλοντική αποκατάσταση των εκτάσεων των ορυχείων. Με βάση τη διεθνή βιβλιογραφία και τις βέλτιστες πρακτικές, προτείνονται μέθοδοι και λύσεις με κριτήριο την αποκατάσταση του περιβάλλοντος, το οποίο έχει υποστεί χρόνιες βλάβες, και την ανάπτυξη δραστηριοτήτων που δε θα πλήττουν την περιβαλλοντική ισορροπία.
Σε ό,τι αφορά την οικονομική αποκατάσταση της Περιφέρειας, προτείνεται ένα μίγμα δράσεων που αναφέρεται σε όλη την αλυσίδα παραγωγής: από τον πρωτογενή μέχρι τον τριτογενή τομέα της οικονομίας. Η δράση που αναμένεται να «ξεκλειδώσει» την παραγωγική δυναμική της περιοχής είναι η δημιουργία επώνυμων προϊόντων, κάτω από μία ενιαία εμπορική επωνυμία, που θα συνενώνει οικειοθελώς, στο πλαίσιο συνεργειών, αγροτοκτηνοτροφικές και μεταποιητικές δραστηριότητες. Τα διαθέσιμα ποσά από το λογαριασμό του Ταμείου Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης αρκούν για να δημιουργήσουν τις απαραίτητες υποδομές για την πραγματοποίηση αυτών των δράσεων.
Συνολικά, εκτιμάται ότι χρονική προθεσμία που έχει τεθεί για την απολιγνιτοποίηση το 2023, είναι πολύ πρόωρη ώστε να ξεκινήσουν όλες εκείνες οι δραστηριότητες που θα επιτρέψουν την οικονομική μετάβαση της Περιφέρειας, και να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ενός μαζικού κύματος μετανάστευσης. Γι’ αυτό το λόγο προτείνεται η παράταση της απολιγνιτοποίησης, για ένα διάστημα που θα κινείται εντός των ευρωπαϊκών στόχων για επίτευξη κλιματικής ουδετερότητας μέχρι το 2050.
Η έρευνα στηρίχθηκε σε επίσημα στατιστικά και διοικητικά στοιχεία όπως επίσης σε επιτόπια επίσκεψη και συνεντεύξεις με παραγωγούς και διοικητικά στελέχη της περιοχής.
Το παραδοτέο υλοποιήθηκε στο πλαίσιο του έργου «Παρεμβάσεις της ΓΣΕΒΕΕ για τη συστηματική παρακολούθηση και πρόγνωση αλλαγών του παραγωγικού και επιχειρηματικού περιβάλλοντος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων» με κωδικό ΟΠΣ 5003864. Το έργο συγχρηματοδοτείται από την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) μέσω του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανταγωνιστικότητα, Επιχειρηματικότητα & Καινοτομία 2014-2020».

Σχετικά Αρχεία
Ερευνητικό κείμενο: Προτάσεις για τη μετάβαση στη μεταλιγνιτική εποχή της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας

Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 3 Μαΐου 2021

Το μεγάλο λάθος της βίαιης απολιγνιτοποίησης...

Η υψηλή ανεργία, η βαριά εξάρτηση από τα ακριβά εισαγόμενα καύσιμα, ο στραγγαλισμός της οικονομίας, ο πόνος στον οποίο υποβάλλονται οι άμεσα πληττόμενες περιοχές της Δυτικής Μακεδονίας και της Μεγαλόπολης συχνά παρουσιάζονται ως αναπόδραστο μέρος της τελετουργίας μύησης προς τη μεταλιγνιτική μετάβαση.
Παρευρισκόμαστε θεατές, στην πορεία των περασμένων 18 μηνών, σε μια απότομη, βίαιη, ακατανόητη ενεργειακή μεταβατική φάση, την απολιγνιτοποίηση, την ελληνική έκδοση της απανθρακοποίησης, υπό κλίμακα, ωστόσο, σημαντικά ευρύτερη και σε πολύ πιο περιορισμένο χρόνο εξελισσόμενη από όσο σε άλλες χώρες της οικουμένης (π.χ. Γερμανία το 2038, Τσεχία το 2040, Πολωνία το 2050).
Το επίσημο δόγμα της απολιγνιτοποίησης είναι ότι οι «υψηλού κόστους» ρυπογόνες λιγνιτικές μονάδες θα αντικατασταθούν από «φτηνές», περιβαλλοντικά φιλικές ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ), τα υφιστάμενα ενεργειακά κέντρα θα μετατραπούν σε silicon valleys έρευνας και ανάπτυξης ηλεκτρόλυσης, κυψελών υδρογόνου, αποθήκευσης ενέργειας· ότι όποιο ενεργειακό έλλειμμα ήθελε προκύψει θα καλυφθεί με μέτρα ενεργειακής απόδοσης.
Και η υψηλή ανεργία, η βαριά εξάρτηση από τα ακριβά εισαγόμενα καύσιμα, ο στραγγαλισμός της οικονομίας, ο πόνος στον οποίο υποβάλλονται οι άμεσα πληττόμενες περιοχές της Δυτικής Μακεδονίας και της Μεγαλόπολης συχνά παρουσιάζονται ως αναπόδραστο μέρος της τελετουργίας μύησης προς τη μεταλιγνιτική μετάβαση.
Και μπουχτίζει κανείς με τους μύθους, τις προκατασκευασμένες βεβαιότητες, τις παρανοήσεις και τις πλάνες σχετικά με το μέλλον της παγκόσμιας ενέργειας, όπου συχνά παρουσιάζεται ως γεγονός - διαδίκτυο, ΜΜΕ, πολιτικοί, επιστήμονες- ότι με τις ΑΠΕ θα μπορούσαμε να διαθέτουμε, ισοδύναμα, τις ίδιες ποσότητες ενέργειας για την ικανοποίηση των αναγκών μας στο ελάχιστο κόστος.
Ούτε ο Τύπος και το διαδίκτυο, οι πολυσυζητημένες μελέτες ΕΣΕΚ, ΣΔΑΜ κ.λπ. της κυβέρνησης, ούτε τα μοντέλα των εταιρειών παροχής συμβουλών, με τα ιδιότροπα κίνητρά τους, ή τα Diplomat Clubs of Greece είναι επιστημονικά φόρα όπου διεξάγονται αυστηροί έλεγχοι από ομότιμους στις διαδικασίες αξιολόγησης μιας πραγματικής καινοτομίας/εφεύρεσης ώστε να αποτελούν υποκατάστατα του ελέγχου της πραγματικότητας.
Βιώνοντας την ανάπτυξη των εμβολίων του κορονοϊού, ο κάθε πολίτης του κόσμου γνωρίζει πλέον πως οτιδήποτε βελτιωμένο ή καινούργιο χρειάζεται να δοκιμάζεται πρώτα σε πιλοτική εφαρμογή, με ακριβείς μετρήσεις, πριν από την ανάπτυξή του σε βιομηχανική κλίμακα.
Και η ανάγκη της ακρίβειας επιτείνει, με τη σειρά της, την ανάγκη για τη μεγάλη ελληνική παράδοση, την ανοιχτή συζήτηση των ιδεών και τον αμείλικτο διαχωρισμό των πραγμάτων που έχουν νόημα από εκείνα που δεν έχουν.
Είναι τα επιστημονικά περιοδικά και τα ανοιχτά σε όλους τους επιστήμονες δημοκρατικά συνέδρια τα φόρα που υπηρέτησαν την επιστήμη για περισσότερο από τρεις αιώνες, που κατέγραψαν, έλεγξαν και αξιολόγησαν -με διαδικασίες αξιολόγησης/ελέγχου από ομότιμους- όλες τις σημαντικές επιστημονικές προόδους, τις καινοτομίες, ανέδειξαν νομπελίστες, αλλά και απέτρεψαν αποτυχίες.
Μια ματιά στις δημοσιεύσεις, τα σενάρια, τις προσομοιώσεις και τα συμπεράσματα αντικατάστασης μονάδων παραγωγής ενέργειας από ορυκτά καύσιμα με ΑΠΕ συνεπάγεται ότι όταν η διείσδυση στην αγορά των ηλιακών και αιολικών πηγών ενέργειας αυξάνεται σε περίπου 25% της ετήσιας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (Η.Ε.), απαιτείται σημαντική ικανότητα αποθήκευσης ενέργειας που αυξάνει τα έξοδα/κόστη τα οποία σε μια οικονομία της αγοράς θα μεταβιβάζονταν στους καταναλωτές:
Α. έξοδα/κόστη κατασκευής των αιολικών και ηλιακών εγκαταστάσεων, σε συνδυασμό με
Β. έξοδα/κόστη των συστημάτων αποθήκευσης-αναπαραγωγής και της απώλειας ενέργειας, λόγω των αναντίστρεπτων θερμοδυναμικών απωλειών, αυξάνουν/επιβαρύνουν απότομα κατά 2,8 έως 4,2 φορές την τιμή της Η.Ε. σε σχέση με τις τρέχουσες τιμές που πληρώνουν οι καταναλωτές1,2,3.
Τώρα, ας υποθέσουμε ότι η αντικατάσταση των λιγνιτικών μονάδων γίνεται πραγματικότητα.
Αυτό θα προκαλέσει τα ακόλουθα αποτελέσματα:
1. Οι εκπομπές CO2 στον τομέα παραγωγής Η.Ε. της χώρας, περίπου το 0,09% των παγκόσμιων εκπομπών CO2, θα μειωθούν, ένα αποτέλεσμα επιθυμητό4.
2. Η τιμή της Η.Ε. στη χώρα θα αυξηθεί λόγω των παραπάνω στοιχείων Α και Β και με το εκτιμώμενο κόστος αυξημένο κατά 2,8 έως 4,2 φορές θα κυμαίνεται από το σημερινό εύρος του 0,6 €-0,7 € / kWh στο εύρος 1,68 €-2,94 € / kWh, μια σημαντική αύξηση από 280% έως 420% σε σχέση με τις τρέχουσες τιμές Η.Ε.
Και η αύξηση αυτή θα έχει δυσμενέστατες επιπτώσεις κυρίως στα λιγότερο εύπορα τμήματα του πληθυσμού, γεγονός ασυμβίβαστο με τον στόχο/αξίωμα της μείωσης της ανισότητας και της οικονομικής αποτελεσματικότητας της αειφόρου ανάπτυξης που εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 20151.
Σήμερα όμως δεν υπάρχει χώρα, λόγω της απουσίας οικονομικών λύσεων αποθήκευσης, που θα μπορούσε να ανταποκριθεί στη μεταβλητότητα της παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ.
Επίσης δεν υπάρχει κράτος που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει σε σημαντικό βαθμό -μεγαλύτερο από 25 έως 30%- τις ανανεώσιμες πηγές χωρίς να προσφεύγει στη χρήση άμεσα ελεγχόμενων και διαθέσιμων πηγών παραγωγής ενέργειας.
Υπολογίζεται ότι θα χρειαστεί ίσως και ένας αιώνας για να λυθεί αποτελεσματικά και με οικονομικό τρόπο το πρόβλημα της αποθήκευσης στο σύνολό του.
Και είναι, δυστυχώς, πολύ πιο ρεαλιστικό να υποθέσουμε ότι το έλλειμμα που θα προκύψει από την απόσυρση των λιγνιτικών μονάδων θα καλυφθεί αναγκαστικά από μονάδες εισαγόμενου Φ.Α. - που μετριάζει μεν αλλά δεν λύνει το πρόβλημα του φαινομένου του θερμοκηπίου, καθώς εκπέμπει περίπου το 65% των εκπομπών του CO2 που εκπέμπει ο λιγνίτης, εις βάρος ωστόσο τόσο της ασφάλειας τροφοδοσίας όσο και της προσιτότητας των τιμών της Η.Ε.
Αλλά το σημαντικότερο ίσως διακύβευμα της κυβέρνησης -που θα προκύψει από την αναγκαστική κάλυψη του ελλείμματος Η.Ε. με εισαγόμενο Φ.Α.- θα είναι η διαχείριση της βίαιης, de facto απελευθέρωσης της αγοράς Η.Ε., της μετάβασης από τη βεβαιότητα του κρατικού μονοπωλίου στην αβεβαιότητα του περιορισμένου ανταγωνισμού, της μετατόπισης της ιδιοκτησίας ενός δημόσιου αγαθού από «το δημόσιο συμφέρον» στο «συμφέρον των μετόχων».
Η ιδιαιτερότητα της φύσης της αγοράς ηλεκτρισμού (αδυναμία αποθήκευσης, ανελαστική ζήτηση) διευκολύνει τόσο συμπεριφορές σύμπραξης όσο και άσκησης μονοπωλιακής δύναμης, όπως κατεδείχθη στις περισσότερες αγορές του πλανήτη - Καλιφόρνια, Βραζιλία, Νέα Υόρκη, Αγγλία, Νέα Ζηλανδία, Ευρώπη, στο σκάνδαλο της Enron και πρόσφατα στο Τέξας5,6.
Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει κανένα θεσμικό πλαίσιο-μοντέλο στις αγορές ηλεκτρικής ενέργειας που να διασφαλίζει τον υγιή ανταγωνισμό, την οικονομική αποτελεσματικότητα, μια δίκαιη διανομή του πλούτου, την ασφάλεια τροφοδοσίας, τα κίνητρα για νέες επενδύσεις, την εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος, την εξασφάλιση των ενεργειακών εφεδρειών5,6.
Πόρρω απέχοντας, δυστυχώς, από το να είναι μια όμορφη τεχνολογική ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, η μυθολογία της αντικατάστασης των «ακριβών» λιγνιτικών μονάδων με τις «φτηνές» των ΑΠΕ ισοδυναμεί με την ανακατασκευή ενός αεροσκάφους την ώρα που πετάει και είναι γεμάτο επιβάτες.
Επιβάλλεται μια θεμελιώδης επανεξέταση της ενεργειακής μας πολιτικής που θα αντιμετωπίζει τον κόσμο όπως είναι και σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής, όχι με τις μυθολογίες ή με τις ιδεολογίες της Αριστεράς ή της Δεξιάς ή όπως τα lobbies θα επιθυμούσαν.
Προϋπόθεση επιτυχίας των βασικών αρχών μιας αειφόρου ανάπτυξης είναι η δημιουργία μιας νέας σύνθεσης, ενός μεταβατικού συνδυασμού συμβατικών και εναλλακτικών μορφών, που πρέπει να προσαρμόζεται με τη διάρκεια του χρόνου, καθώς πρέπει να τηρούνται συγκεκριμένοι οικονομικοί περιορισμοί και τα οικολογικά όρια, αλλά και που θα δώσει νόημα και ζωή στη μεταβατική-μεταλιγνιτική περίοδο.

*Χημικός μηχανικός, BS, MS Columbia University, ΜΒΑ University of Sheffield, πρώην γενικός γραμματέας του Δ.Σ. του Συλλόγου Διπλωματούχων Μηχανικών ΔΕΗ

1) Rosen, M. A. (2019). Advances in Sustainable Development Research (editorial). Europ. J. of Sustainable Development Research, 3(2), em0085. https://doi.org/10.29333/ejosdr/5730.
2) Zakeri, B., & Syri, S. (2015). Electrical energy storage systems: A comparative life cycle cost analysis. Renewable and Sustainable Energy Rev., 42, 569-596. (Corrigendum, 53, 1634-1635). https://doi.org/10.1016/j.rser.2014.10.011.
3) Michaelides, E. E. (2018). Energy, the Environment, and Sustainability, CRC Press, Boca Raton. https://doi.org/10.1201/b22169.
4) Worldmeter CO2 emissions (tons) Greece CO2 emissions by Year (tons) Sources Emission Database for Global Atmospheric Research (EDGAR) CO2 Emissions from Fuel Combustion – IEA World Population Prospects: The 2019 Revision - United Nations Population Division.
5) Michael Pollitt, Electricity Liberalisation in the European Union: A Progress Report, Judge Business School University of Cambridge, December 2009.
6) Paul L. Joskow, Market Imperfections versus regulatory Imperfections Alfred P. Sloan Foundation and MIT, June 20, 2010.

Πηγή: https://www.efsyn.gr/nisides/292145_megalo-lathos-tis-biaiis-apolignitopoiisis - Ξενοφών Μιχαηλίδης*

Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη 7 Απριλίου 2021

Τα λιγνιτωρυχεία και η δίκη Στεφανή...

Στις 14. 4.21 στο τριμελές Πλημμελειοδικείο Φλώρινας, πρόκειται να διεξαχθεί η εξ αναβολής δίκη του Νίκου Στεφανή, ύστερα από μήνυση που υπέβαλε η ΔΕΗ «για ψευδή καταμήνυση και δυσφήμηση ανώνυμης εταιρείας» . Η δίκη έχει σαν αφετηρία της την αναφορά που υπέβαλε ο Στεφανής στον αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ύστερα από τη κατολίσθηση που σημειώθηκε στις 10.6.17 στο ορυχείο Αμιάντου, που ήταν επικίνδυνη για ανθρώπους και κατέστρεψε μέρος του εξοπλισμού της ΔΕΗ.
Με την 24χρονη πείρα του και με την ιδιότητά του ως μηχανικός στα ορυχεία, ο Ν. Στεφανής ζητούσε να διερευνηθούν οι πιθανές ευθύνες της επιχείρησης για την κατάρρευση του ορυχείου που προκάλεσε τεράστια οικονομική ζημία στην ΔΕΗ και μεγάλη καταστροφή του παρακείμενου οικισμού των Αναργύρων. Ειδικά για την περίοδο εκείνη, το Παρατηρητήριο Μεταλευτικών Δραστηριοτήτων σημείωνε ότι « αγνοήθηκαν τα “πρόδρομα φαινόμενα”, δηλαδή η εμφάνιση και επέκταση ρηγμάτων στο έδαφος και ρηγματώσεων στις οικοδομές του οικισμού Αναργύρων, για τα οποία οι κάτοικοι διαμαρτύρονταν από μέρες στους αρμόδιους της ΔΕΗ, για να εισπράξουν μόνο διαβεβαιώσεις ότι “δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος”. Επίσης αγνοήθηκε η προειδοποίηση του μηχανικού μεταλλείων και πρώην διευθυντή ορυχείων της ΔΕΗ, Μάριου Λεονάρδου, δεκαπέντε μέρες πριν το συμβάν, που ανέφερε ότι το όριο της μη-αναστρεψιμότητας της κατάστασης είχε ξεπεραστεί και άρα η κατάρρευση του ορυχείου επίκειτο από στιγμή σε στιγμή.
Στην Ελλάδα τα λιγνιτωρυχεία μαστίζονται από τις καταπτώσεις, οι οποίες είναι ως ένα βαθμό προβλέψιμες αλλά οπωσδήποτε χρήζουν του ενδιαφέροντος των εκάστοτε υπευθύνων. Πρόσφατα μάλιστα , προκειμένου για την περιοχή των Βαλτονέρων που παρουσιάζει ανάλογα χαρακτηριστικά, το θέμα απασχόλησε το περιφερειακό συμβούλιο Δυτικής Μακεδονίας στις 18.3.21, το οποίο πήρε απόφαση που συμπεριλάμβανε τα εξής σημεία :
1)Άμεση αποκατάσταση Ορυχείου ώστε να μειωθούν πιθανές καταρρεύσεις εντός του.
2)Άμεση εκπόνηση διαχειριστικών και τεχνικών μελετών για την αντιμετώπιση επερχόμενου συμβάντος
3)Συνεχή παρακολούθηση κατολισθήσεων καταρρεύσεων, καθιζήσεων και άμεση ενημέρωση γι’ αυτές
4)Τήρηση όλων των περιβαλλοντικών όρων με τις υφιστάμενες αποφάσεις με έλεγχο και επικαιροποίησή τους και για την ευρύτερη περιοχή όπου είναι εμφανής η περιβαλλοντική επιβάρυνση

ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΤΗΣ ΔΕΗ….
Η καταστροφή που έλαβε χώρα με το ατύχηματης 10.6.17 είχε σαν αποτέλεσμα την απώλεια τεσσάρων εκσκαφέων μαζί με πολλά χιλιόμετρα ταινιοδρόμων, χωρίς ευτυχώς να υπάρξουν θύματα. Σύμφωνα με τον καθηγητή του ΕΜΠ, πολιτικό μηχανικό και μεταλλειολόγο Κωνσταντίνο Λουπασάκη, και τα δύο καταστροφικά φαινόμενα, η κατολίσθηση του ορυχείου και οι εδαφικές υποχωρήσεις που παρατηρούνται από το 2006 στον οικισμό των Αναργύρων, είναι ανθρωπογενή και οφείλονται στην εξορυκτική δραστηριότητα της ΔΕΗ.
Από την άλλη πλευρά ο Συνηγόρος του Πολίτη έρχεται πιο κατηγορηματικά να επιρρίψει ευθύνες για την κατολίσθηση στη ΔΕΗ και στο διοικητικό προσωπικό της: Οι εργασίες στο ορυχείο Αμυνταίου γίνονταν χωρίς περιβαλλοντικούς όρους σε ισχύ, η υποτίμηση των συνθηκών και η συστηματική αδράνεια από όλο το πλέγμα των εμπλεκόμενων υπηρεσιών ήταν ο κανόνας….
Με αφορμή τη μήνυση της ΔΕΗ κατά του Νίκου Στεφανή, ο Νέστωρ Κολοβός υπενθύμιζε,ένα χρόνο μετά την ολική κατάρρευση του Ορυχείου Αμυνταίου, ότι κρίνονταν σκόπιμο να επισημανθούν κάποιες πρακτικές που αφορούν την προσέγγιση του θέματος της ευστάθειας των πρανών γενικότερα:
1. Οι αποτυχίες των τεχνικών έργων γνωστοποιούνται στην επιστημονική κοινότητα για να συμβάλουν στην εξέλιξη της επιστήμης, καθώς και στην αποφυγή παρομοίων καταστάσεων.
2. Οι αποτυχίες των τεχνικών έργων αποτελούν αντικείμενο μελέτης και παρουσιάζονται σε επιστημονικά συνέδρια και περιοδικά.
3. Στις βιβλιοθήκες των πανεπιστημίων υπάρχουν ειδικοί τόμοι βιβλίων και περιοδικών με αποτυχίες μεγάλων τεχνικών έργων.
Επί πλέον όμως ο συγγραφέας επεσήμανε :
1. Επειδή κάποιοι θεωρούν ως μη ασυνήθη τα φαινόμενα των κατολισθήσεων στα ορυχεία (αλήθεια, τι «κομψή» διατύπωση), καλόν είναι να γνωρίζουν ότι τα πρανή, εάν δεν διαταραχθούν, δεν πέφτουν. Εάν έχουν διερευνηθεί λεπτομερώς και έχουν ληφθεί υπόψη οι παράγοντες ευστάθειας, έχει γίνει σωστά ο σχεδιασμός και δεν διαταράσσεται η ισορροπία τους, τα πρανή δεν πέφτουν.
2. Η ευστάθεια των πρανών στα ορυχεία αποτελεί αντικείμενο ενασχόλησης ειδικών επιστημόνων, οι οποίοι εργάζονται επί τόπου και καθημερινά μελετούν, σχεδιάζουν και αποφαίνονται για τις συνθήκες ευστάθειας, καθώς η γεωμετρία του έργου μεταβάλλεται συνεχώς.

ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΗ
Εν τω μεταξύ το Συνδικάτο «Εργατική Αλληλεγγύη» καταδικάζει την ενέργεια της ΔΕΗ που στέλνει στα δικαστήρια τον Νίκο Στεφανή και υπενθυμίζει σε ανακοίνωσή του : «Ο Στεφανής τιμωρήθηκε με αργία και στέρηση μισθολογικής εξέλιξης, για μελέτη του που αφορούσε την μείωση της κατανάλωσης ηλεκτρικής Ενέργειας στα Ορυχεία. Γι αυτή τηνεργασία που η ΔΕΗ τον τιμώρησε, λίγο αργότερα, η ακαδημία Αθηνών τον κάλεσε στην Αθήνα να την παρουσιάσει και τον βράβευσε!» Παράλληλα το Συνδικάτο τονίζει ότι δεν υπήρχεστο Ορυχείο μηχανισμός ελέγχου των ρηγμάτων και των κινήσεων που γίνονται στις μάζες των υλικών. Και ότι στα πλαίσια της μείωσης του εργατικού κόστους δεν υπήρχε στο Ορυχείο ούτεκαν υπεύθυνος γεωλόγος όπως υπάρχει στα άλλα Ορυχεία και παρακολουθεί την κίνηση των ρηγμάτων…..
Η ΔΕΗ απέφυγε μέχρι στιγμής να αποσύρει την μήνυση, δείχνοντας ότι εμπνέεται από το παράδειγμα των δικαστικών προσφυγών σε άλλες χώρες. Το φαινόμενο των δικών που εγείρονται για να εκφοβίσουν την κοινή γνώμη είναι σύνηθες στην Αμερική, έχει δε μάλιστα την εξής ετικέτα:AStrategic Lawsuit Against Public Participation, που σημαίνει, σε ελεύθερη απόδοση, «στρατηγικές αγωγές ενάντια στην δημόσια συμμετοχή». Μια εταιρεία δεν έχει τίποτε να χάσει από την απασχόληση μερικών διοικητικών στελεχών και του νομικού της τμήματος, από την εξαπόλυση μηνύσεων εναντίον των πολιτών που δείχνουν αυξημένη περιβαλλοντική ευαισθησία , με στόχο την καθήλωσή τους σε «αμυντικούς αγώνες» για τη προσωπική τους σωτηρία. Τα δικαστήρια είναι υποχρεωμένα να εξετάζουν την μήνυση/αγωγή, ενώ η Εταιρεία σε κάθε περίπτωση, έχει σαν κέρδος την μερική ή ολική εκτροπή των πολιτών από τα «σημεία» περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος…

Πηγή: https://oataktos.wordpress.com/ Ypoloipo

Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 5 Απριλίου 2021

Συνάντηση στα Γραφεία του ΑΔΜΗΕ στην Αθήνα με τον Δντή Νέων Έργων Μεταφοράς και συνεργάτη του είχε ο Γιώργος Αμανατίδης...

Μια ενδιαφέρουσα συνάντηση είχαμε στα Γραφεία του ΑΔΜΗΕ στην Αθήνα με τον Δντή Νέων Έργων Μεταφοράς και συνεργάτη του.
Με το Δήμαρχο Κοζάνης κ. Λαζαρος Μαλουτας θέσαμε το θέμα ταχείας αντιμετώπισης της “υπογειοποίησης των γραμμών υψηλής τάσης” που διέρχονται από το νέο οικισμό της Ποντοκώμης.
Παρουσιάσαμε τα δεδομένα του έργου και την ανάγκη υλοποίησης της υπογειοποίησης καθόσον σε ακτίνα λίγων μέτρων κατά μήκος των γραμμών διανεμήθηκαν 170 περίπου οικόπεδα, οι ιδιοκτήτες των οποίων δεν μπορούν να προχωρήσουν στην έκδοση αδειών και στη δόμηση παρ’ όλο που πολλοί από αυτούς το επιθυμούν.
Η περιβαλλοντική αδειοδότηση του έργου βρίσκεται σε φάση ολοκλήρωσης ενώ στην τρέχουσα εργολαβία προβλέπεται και θα κατασκευαστεί, βάσει των κατευθύνσεων του ΑΔΜΗΕ, η υποδομή δηλ. ο εγκιβωτισμένος αγωγός μέσα από τον οποίο θα διέλθουν τα καλώδια υψηλής τάσης.
Αναδείχθηκαν δυο “δρόμοι” για την επιτυχία του σκοπού της υπογειοποίησης και προγραμματίζονται ήδη οι αναγκαίες ενέργειες.
Ευελπιστούμε να ξεπεραστούν τα προβλήματα και να υλοποιηθεί το αναγκαίο αυτό έργο που χρονίζει.

Πηγή: http://www.prlogos.gr

Από λόγια χορτάσαμε, έργα θέλουμε...

Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 1 Απριλίου 2021

Μέσα στο επόμενο δίμηνο, το έργο της υπογειοποίησης των γραμμών υψηλής τάσης των πυλώνων της ΔΕΗ, που περνούν μέσα από το νέο οικισμό της Ποντοκώμης, θα λάβει τις περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις – Ωστόσο καμία πρόοδος δεν έχει σημειωθεί στο κρίσιμο κομμάτι για το ποιος θα χρηματοδοτήσει το έργο...

Μιλώντας στο σημερινό 1/4/2021 κεντρικό δελτίο ειδήσεων του West Channel, ο Δήμαρχος Κοζάνης, Λ. Μαλούτας, αναφέρθηκε στο ζήτημα που εκκρεμεί εδώ και πολλά χρόνια σε σχέση με το έργο της υπογειοποίησης των γραμμών υψηλής τάσης των πυλώνων της ΔΕΗ, που περνούν μέσα από το νέο οικισμό της Ποντοκώμης. Ακούστε τι είπε:

Πηγή:www.kozan.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο 27 Μαρτίου 2021

Ο Δρόμος προς την Απολιγνιτοποίηση...

Διαβάστε περισσότερα...
 
back to top