Τι συμβαίνει με την ατμοσφαιρική ρύπανση στην Ελλάδα: Η κρίση, το «σκοτεινό σύννεφο» του λιγνίτη και η μάχη για την προστασία των αρχαίων μνημείων...

Η ατμοσφαιρική ρύπανση αποτελεί ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά προβλήματα της σύγχρονης βιομηχανικής εποχής: Η εκβιομηχάνιση των ανεπτυγμένων χωρών, που άρχισε με τη βιομηχανική επανάσταση στα τέλη του 18ου αιώνα επέφερε δραματικές αλλαγές και εξελίξεις σε κάθε επίπεδο, καθορίζοντας την πορεία του κόσμου για τους επόμενους αιώνες.
Μία από τις επιπτώσεις αυτές ήταν και η εμφάνιση του προβλήματος της ευρείας ατμοσφαιρικής ρύπανσης- και της μεγάλης κλίμακας μόλυνσης του περιβάλλοντος εν γένει, ένα ζήτημα το οποίο έλαβε τεράστιες διαστάσεις στον ανεπτυγμένο κόσμο κατά τα μέσα- δεύτερο μισό του 20ού αιώνα ιδιαίτερα. Παρά το «τσουνάμι συνειδητοποίησης» σε επίπεδο πολιτικών, εταιρειών και απλών πολιτών των τελευταίων δεκαετιών (πλέον υποτίθεται πως «όλοι» είναι στοιχειωδώς ενημερωμένοι, συνειδητοποιούν και μεριμνούν για την προστασία του περιβάλλοντος), το κεφάλαιο της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και της απειλής που αυτή συνιστά παραμένει ανοιχτό- ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής.
Το θέμα της ρύπανσης του αέρα στην Ελλάδα παρουσιάζει κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά: Η χώρα μας, παρά το ότι ποτέ δεν έφτασε τα επίπεδα εκβιομηχάνισης άλλων χωρών, δεν απέφυγε τις προηγούμενες δεκαετίες τα, χαρακτηριστικά για μεγαλουπόλεις του ανεπτυγμένου κόσμου, έντονα προβλήματα (νέφος και άλλα «δαιμόνια») σε πόλεις όπως η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη κ.α., μόλις λίγες δεκαετίες πριν. Αν και η κατάσταση σίγουρα έχει βελτιωθεί αισθητά τα τελευταία χρόνια, με όλες τις σημαντικές αλλαγές ως προς τα καύσιμα, τους κινητήρες και τους ρύπους, η οικονομική κρίση άφησε το ιδιαίτερο αποτύπωμά της και σε αυτόν τον τομέα: Η χρήση καυσόξυλων για σκοπούς θέρμανσης έχει επιστρέψει στα μεγάλα αστικά κέντρα, και η «μυρωδιά του χωριού» συναντάται ευρέως σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και αλλού, ειδικά τις νύχτες.

Τι ορίζουμε ως ατμοσφαιρική ρύπανση
Όπως εξηγεί στη HuffPost Greece ο Δρ. Ευάγγελος Γερασόπουλος, Διευθυντής Ερευνών στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών (Ινστιτούτο Ερευνών Περιβάλλοντος και Βιώσιμης Ανάπτυξης), όταν μιλάμε για ρύπανση του αέρα μιλούμε είτε για πρωτογενείς ρύπους, δηλαδή ρύπους που εκλύονται απευθείας από κάποια πηγή (όπως η βιομηχανία, τα οχήματα, η κεντρική θέρμανση κ.α.) και τους δευτερογενείς ρύπους, οι οποίοι δημιουργούνται στην ατμόσφαιρα μέσω χημικών διεργασιών.
Ένας τέτοιος ρύπος, της δεύτερης κατηγορίας, είναι και το όζον, το οποίο παράγεται μέσω διεργασιών στις οποίες εμπλέκονται κυρίως οξείδια του αζώτου, πτητικές οργανικές ενώσεις και η ακτινοβολία του ήλιου. Υπάρχουν επίσης τόσο φυσικές πηγές, πχ η σκόνη από την Αφρική, όσο και πηγές οι οποίες σχετίζονται με ανθρωπογενείς δραστηριότητες, είτε τοπικές, είτε απομακρυσμένες.

«Σταυροδρόμι ρύπανσης»: Οι ιδιαιτερότητες της Ελλάδας

Η Ελλάδα, από άποψης ρύπανσης του αέρα, παρουσιάζει κάποιες ιδιαιτερότητες από άποψης της γεωγραφικής περιοχής στην οποία βρίσκεται.
«Πρώτον, διότι γύρω της υπάρχουν αρκετές πηγές ρύπανσης: πχ στο νότο έχουμε ερημικές περιοχές στη βόρεια Αφρική όπως η Σαχάρα, ανατολικά έχουμε χώρες πάνω από τη Μαύρη Θάλασσα όπου έχουμε συστηματική καύση βιομάζας από αγροκαλλιέργειες και στα βορειοδυτικά έχουμε βιομηχανικές περιοχές της κεντρικής Ευρώπης» σημειώνει ο κ. Γερασόπουλος, υπογραμμίζοντας πως η χώρα μας «είναι συνεπώς περικυκλωμένη από διαφορετικών ειδών πηγές- ώστε από όπου και αν φυσάει να έχουμε μια αντίστοιχη συνεισφορά στο υπόβαθρο της περιοχής».
Ως προς τη δεύτερη ιδιαιτερότητα της Ελλάδας, δεν είναι άλλη από το κλίμα της, με τη μεγάλη ηλιοφάνεια και τις υψηλές θερμοκρασίες, που έχουν ως αποτέλεσμα να ευνοείται η δευτερογενής παραγωγή ρύπανσης. Έτσι, συμπληρώνει ο κ. Γερασόπουλος, «αν χαρακτηρίζαμε γενικώς τον ελλαδικό χώρο, θα λέγαμε, πρώτον, ότι είναι ένα σταυροδρόμι αερίων μαζών, άρα και ρύπανσης, και, δεύτερον, ότι είναι ένα ιδανικό, φυσικό εργαστήρι χημικών διεργασιών. Με βάση τα παραπάνω, αν θέλουμε να τοποθετήσουμε την Ελλάδα, και, για να είμαστε πιο ακριβείς την ανατολική Μεσόγειο, σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, είναι μια περιοχή όπου εκ των προτέρων αναμένει κανείς ότι έχει αυξημένα επίπεδα ρύπανσης».
Σε αυτό το πλαίσιο (της «εισαγόμενης» ρύπανσης), ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν ευρήματα της αναφοράς «Europe’s Dark Cloud» του 2016 (από τη Συμμαχία για Υγεία και το Περιβάλλον, το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Δράσης για το Κλίμα, το ευρωπαϊκό γραφείο του WWF και τη Sandbag) σχετικά με τους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής άνθρακα και λιγνίτη, βάσει των οποίων η Ελλάδα είναι «εισαγωγέας» 1.050 θανάτων ετησίως από την καύση άνθρακα και βρίσκεται ανάμεσα στις 5 χώρες της Ευρώπης που επηρεάζονται περισσότερο από την ατμοσφαιρική ρύπανση γειτονικών χωρών.

Τι αναπνέουμε
Στο μεγάλο ερώτημα «τι αναπνέουμε», η απάντηση είναι...τα πάντα που υπάρχουν στην ατμόσφαιρα: Το θέμα είναι σε τι συγκεντρώσεις, και ποια είναι η επικινδυνότητά τους.
«Στην Αθήνα, από απόψεως μονοξειδίου του άνθρακα (δείκτης κίνησης αυτοκινήτων και άλλων καύσεων) είμαστε σε φυσιολογικά επίπεδα για τα μεγέθη της πόλης, και χωρίς υπερβάσεις. Σε επίπεδο διοξειδίου του θείου, που ήταν μεγάλος πονοκέφαλος τις προηγούμενες δεκαετίες, πλέον δεν αποτελεί πρόβλημα μετά τα μέτρα αποθείωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης- κίνησης, στην αμόλυβδη βενζίνη, σε βιομηχανίας κλπ. Σε επίπεδο οξειδίων του αζώτου είμαστε πάλι σε φυσιολογικά επίπεδα, οπότε κυρίως το πρόβλημά μας έχει να κάνει με τα σωματίδια (καθώς τα μέτρα δεν στόχευαν αποκλειστικά σε αυτά και, γενικώς, είναι αρκετά πιο δύσκολο να τα ελέγξεις) και στο όζον, όπου εξακολουθούμε να έχουμε σημαντικές υπερβάσεις, ειδικά το καλοκαίρι» σημειώνει ο κ. Γερασόπουλος, προσθέτοντας πως στο όζον συμβάλλει και η μείωση κάποιων άλλων ρύπων: Για παράδειγμα, η μείωση των οξειδίων του αζώτου, μέσω διεργασιών στις οποίες εμπλέκονται, αφήνει χώρο στο όζον για υπερσυγκέντρωσή του. «Για αυτό και παρατηρούμε το παράδοξο να μην έχουμε πολύ όζον στο κέντρο της Αθήνας, όπου έχει πολλά αυτοκίνητα και ρύπους, ενώ σε άλλες περιοχές, πχ στα προάστια, το όζον που παράγεται από τους πρόδρομους ρύπους δεν καταστρέφεται και άρα συγκεντρώνεται σε μεγαλύτερες τιμές».
Στην ουσία, τα ίδια πράγματα ισχύουν και για τις άλλες μεγάλες ελληνικές πόλεις, αλλού περισσότερο και αλλού λιγότερο – και πολλά από τα χαρακτηριστικά της ρύπανσης σχετίζονται και με τη γειτνίαση με άλλες περιοχές ρύπανσης (βιομηχανικές ζώνες, χωματερές κλπ)- ωστόσο σημαντικοί είναι και άλλοι γεωγραφικοί ή κλιματικοί παράγοντες, όπως εδαφικές κλίσεις που ευνοούν τη συσσώρευση, ή σταθεροί άνεμοι που ευνοούν τον καθαρισμό.

Από εκεί και πέρα, όταν τίθεται το θέμα της ρύπανσης στον ελλαδικό χώρο, υπάρχουν και συγκεκριμένες πηγές, οι οποίες δεν γίνεται να αγνοηθούν, καθώς φαίνονται και από δορυφόρους- όπως περιοχές παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (Πτολεμαΐδα, Μεγαλόπολη)- τοπικές πηγές με σημαντική επίδραση στις γύρω περιοχές, αλλά και περιοχική επίδραση, που καλύπτει σημαντικό τμήμα του ελλαδικού χώρου.
Επίσης, πέρα από τις μεγάλες πηγές ρύπανσης, υπάρχουν και οι «αφανείς» παράγοντες: «Υπάρχουν ωστόσο και μικροπηγές, κυρίως σε εποχιακή κλίμακα, που περνούν απαρατήρητες στους πολλούς, όπως πχ οι καύσεις υπολειμμάτων αγροτικών δραστηριοτήτων, όπως σε καλλιέργειες ελιάς, ορυζώνες κλπ. Τέτοιου είδους τοπικά προβλήματα είναι αρκετά και σημαντικά για τις τοπικές κοινωνίες. Για παράδειγμα, από μετρήσεις του Εθνικού αστεροσκοπείου Αθηνών στη βόρεια Ελλάδα και κατά μήκος της Εγνατίας Οδού προέκυψε ότι στους χειμερινούς μήνες η συνεισφορά της καύσης βιομάζας στα επίπεδα του μαύρου άνθρακα είναι κατά μέσο όρο 30% (μέχρι και 50% πλησίον αστικών κέντρων) σε αντίθεση με 12% τους καλοκαιρινούς μήνες» αναφέρει ο κ. Γερασόπουλος.
Αξίζει να σημειωθεί πως, σύμφωνα με τον νέο «Άτλαντα Ποιότητας Αέρα για την Ευρώπη», που παρουσίασε το Κοινό Κέντρο Ερευνών (JRC) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Αθήνα και τα προάστιά της ξεχωρίζουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο για δύο λόγους: Από τη μία είναι, μαζί με το Παρίσι και τη Μαδρίτη, οι ευρωπαϊκές πόλεις όπου περίπου τα δύο τρίτα των ρύπων (65%) παράγονται από ανθρώπινες δραστηριότητες μέσα στο ίδιο το σύμπλεγμα του ιστορικού κέντρου και των προαστίων (πχ λόγω των μετακινήσεων των κατοίκων). Επίσης, μαζί με τη Λισαβόνα, είναι η πόλη που οι ατμοσφαιρικοί της ρύποι επιβαρύνονται λιγότερο (μόνο σε ποσοστό 5% της συνολικής ρύπανσης) από γεωργικές δραστηριότητες πέριξ της πόλης.
Γενικότερα, όπως επισημαίνεται στο πλαίσιο του «Άτλαντα Ποιότητας Αέρα», κάθε χρόνο περισσότεροι από 400.000 Ευρωπαίοι εξακολουθούν να πεθαίνουν πρόωρα εξαιτίας της κακής ποιότητας του αέρα που εισπνέουν (κάποιες άλλες εκτιμήσεις ανεβάζουν τον αριθμό ακόμα παραπάνω- αξίζει να σημειωθεί πως, όπως ανέφερε στη HuffPost Greece το WWF Ελλάς, επικαλούμενο στοιχεία του ΠΟΥ, το 2012 υπολογιζόταν πως στην Ελλάδα 5.000 θάνατοι ετησίως προκαλούνταν από ασθένειες που σχετίζονταν με την ατμοσφαιρική ρύπανση, με κυριότερη εξ αυτών την ισχαιμική καρδιοπάθεια).

Υπόθεση «λιγνίτης»

Στο ευρύτερο πλαίσιο του θέματος της ρύπανσης του αέρα, δεν γίνεται μην τεθεί και το πολυεπίπεδο ζήτημα των λιγνιτικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής, το οποίο, ως γνωστόν, δεν έχει περιβαλλοντική και μόνο διάσταση (υπενθυμίζεται επίσης πως η Κομισιόν έχει κινήσει κατά της Ελλάδας διαδικασίες για το συγκεκριμένο ζήτημα). Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί πως, σύμφωνα με την αναφορά «Europe’s Dark Cloud», ο μεγαλύτερος λιγνιτικός ατμοηλεκτρικός σταθμός (ΑΗΣ) της Ελλάδας (Άγιος Δημήτριος) είναι από τους πιο ρυπογόνους στην Ευρώπη, καθώς εκτιμάται πως βρίσκεται στην 13η θέση σε εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και στη 18η θέση όσον αφορά στην επιπτώσεις του στη δημόσια υγεία εντός και εκτός συνόρων.
Όπως αναφέρει το WWF Ελλάς, επικαλούμενο επίσημα στοιχεία του ΥΠΕΝ για τους έξι λιγνιτικούς ΑΗΣ της ΔΕΗ το διάστημα 2012-2014, ο ΑΗΣ Αμυνταίου βρισκόταν κατά μέσο όρο πάνω από 7,5 φορές πάνω από το νέο όριο εκπομπών διοξειδίου του θείου για υφιστάμενες μονάδες και 13 φορές πάνω από το αντίστοιχο για νέες μονάδες, ενώ οι τρεις καμινάδες του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου ήταν μεταξύ 3 και 6 φορές πιο ψηλά από τα όρια του νέου εγχειριδίου Βέλτιστων Διαθέσιμων Τεχνικών (LCP BREF) για υφιστάμενες μονάδες, που υιοθετήθηκε τον Απρίλιο του 2017 σε επίπεδο ΕΕ, θέτοντας νέα, αυστηρότερα όρια εκπομπών για τους τρεις ρύπους (διοξείδιο του θείου, οξείδια του αζώτου, σωματίδια). Όσον αφορά στις δύο μονάδες του ΑΗΣ Καρδιάς, σημειώνει το WWF, εξέπεμπαν περίπου 30 φορές περισσότερα σωματίδια από το νέο όριο για υφιστάμενες μονάδες, και περίπου 60 φορές πάνω από το αντίστοιχο όριο για νέες μονάδες, ενώ οι ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου και Καρδιάς εξέπεμπαν πάνω από 2 φορές περισσότερα οξείδια του αζώτου από το όριο του LCP BREF για υφιστάμενες μονάδες.

Ως προς τις γενικότερες επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής της Πτολεμαΐδας, σε ανακοίνωση της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας τον Ιούλιο αναφερόταν πως επτά στους δέκα θανάτους οφείλονται σε καρκίνο ή σε θρομβοεμβολική νόσο (έμφραγμα, εγκεφαλικό, πνευμονική εμβολή), και μόλις τρεις στους δέκα σε άλλες αιτίες- με τα κρούσματα καρκίνου να είναι κατά 16% περισσότερα σε σχέση με το 1950 και τον αριθμό να αυξάνεται κάθε δεκαετία: Σήμερα, τα κρούσματα καρκίνου φτάνουν στο 30,5%, ενώ μειώνεται ο μέσος όρος ηλικίας θανάτου στην περιοχή. Η μεγαλύτερη αύξηση των κρουσμάτων καρκίνου παρατηρήθηκε στην ηλικιακή ομάδα 45-65 ετών, ενώ μικρότερη αύξηση παρατηρήθηκε στην ομάδα άνω των 65.

Από το νέφος του χθες, στην κρίση του σήμερα
Το νέφος της Αθήνας άφησε το δικό του αποτύπωμα στην ιστορία της πόλης κατά τις προηγούμενες δεκαετίες. Από αυτή την άποψη, η κατάσταση σήμερα είναι σαφώς βελτιωμένη, χάρη στα μέτρα που ελήφθησαν σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά τις δεκαετίες 1980 και 1990. «Αν παρατηρήσουμε στην Αθήνα όλους τους βασικούς ρύπους (μονοξείδιο του άνθρακα, διοξείδιο του θείου, οξείδια του αζώτου) παρατηρούμε σημαντική μείωση τις τελευταίες δεκαετίες και μια σταθεροποίηση τα τελευταία 5-10 χρόνια, η οποία μπορεί να αποδοθεί στο ότι πλέον, με τα μέτρα που έχουν παρθεί, έχουμε φτάσει στα επίπεδα που προβλέπονται για τη ρύπανση υποβάθρου της περιοχής μας» σημειώνει ο κ. Γερασόπουλος.

Αυτό φαίνεται πως αποτελεί γενικότερο φαινόμενο στην Ευρώπη, όπου η ατμόσφαιρα πλέον – σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του JRC- είναι πολύ πιο καθαρή από ό,τι στο παρελθόν. Ωστόσο, η κρίση την οποία περνά η χώρα μας τα τελευταία χρόνια άφησε το αποτύπωμά της και στο κομμάτι της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, σε μια διπλή, πολύ ιδιαίτερη εξέλιξη.
Ευ. Γερασόπουλος: «Κατά τα πρώτα χρόνια της οικονομικής κρίσης (2008-2013) παρατηρήθηκε επιτάχυνση του καθαρισμού της ατμόσφαιρας στην Ελλάδα, και υπάρχουν αρκετές δημοσιεύσεις που το έχουν δείξει αυτό, τόσο για την Ελλάδα, όσο και για άλλες περιοχές του κόσμου- προφανώς γιατί υπήρχε καταστολή δραστηριοτήτων (μείωση μετακινήσεων, βιομηχανικής δραστηριότητας και άλλα επακόλουθα της κρίσης). Η κρίση όμως άλλαξε συμπεριφορικά στοιχεία του πληθυσμού της Ελλάδας, και ένα από αυτά ήταν πως σε συνδυασμό με την άνοδο της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης, ο κόσμος στράφηκε μαζικά στην καύση βιομάζας και αρκετοί στην καύση ξύλων- ήδη από από τον χειμώνα του 2011-2012 είδαμε τα πρώτα σημάδια στις μετρήσεις, και αυτό το φαινόμενο συνεχίζεται μέχρι τώρα».
Αυτό το φαινόμενο δεν αποτελεί μόνο πρόβλημα της Αθήνας, αλλά και άλλων πόλεων, όπως η Θεσσαλονίκη, ο Βόλος, τα Ιωάννινα, αλλά και μικρότερες πόλεις. Πρόκειται για μια «κρυφή όψη» του νομίσματος, από την άποψη ότι μπορεί να μην εμφανίζεται ως ισχυρή άνοδος στις μακροχρόνιες τάσεις των βασικών ρύπων, αλλά έχει άλλες επιπτώσεις: Όπως αναφέρει ο κ. Γερασόπουλος, όταν εξετάζονται τα χειμερινά δεδομένα, έχουν αλλάξει τα χαρακτηριστικά της ημερήσιας διακύμανσης της ρύπανσης, υπό την έννοια ότι «έχουμε ένα πολύ σημαντικό δεύτερο μέγιστο τις βραδινές ώρες: Είχαμε το πρωί το μέγιστο της κίνησης των οχημάτων, και ένα μικρότερο τις απογευματινές ώρες, αλλά έχουμε πλέον πιο αργά το βράδυ και ένα δεύτερο μέγιστο- σαν να βάλαμε στη ζωή μας μια δεύτερη “ώρα αιχμής” τις βραδινές ώρες».
Όσον αφορά στην επίδραση αυτής της μεταβολής στην υγεία, προβληματισμό προκαλεί το ότι είναι άγνωστη, καθώς μέχρι τώρα οι περισσότερες μελέτες έχουν να κάνουν με μακροχρόνια έκθεση πληθυσμού στη ρύπανση. «Τώρα μιλάμε για οξεία έκθεση, αλλά σε ιδιαίτερα επιβαρυμένο περιβάλλον, καθώς, πρώτον, είναι πολύ μεγάλες οι βραδινές συγκεντρώσεις όταν έχουμε αιθαλομίχλη, δεύτερον, τα χαρακτηριστικά είναι πολύ διαφορετικά επειδή μιλάμε για πολύ μικρά σωματίδια, και σε μεγάλο ποσοστό είναι οργανικές ενώσεις, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται οι περισσότερες από τις επικίνδυνες τοξικές ενώσεις που βρίσκονται στην ατμόσφαιρα. Ευτυχώς είναι ώρες που θεωρητικά η κίνηση σε εξωτερικούς χώρους είναι πιο περιορισμένη, και κυρίως για ευπαθείς ομάδες».

Ρύπανση του αέρα και αρχαία

Πέρα από τις γνωστές (περισσότερο ή λιγότερο) επιπτώσεις της ρύπανσης του αέρα, υπάρχει και μια διάσταση του ζητήματος η οποία παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη χώρα μας, ωστόσο μέχρι τώρα δεν έχει διερευνηθεί σε βάθος: Ο λόγος για τις επιπτώσεις της στα αρχαία μνημεία και την πολιτιστική κληρονομιά γενικότερα.
«Το περιβάλλον επηρεάζει τα μνημεία- επηρεάζονται όλα τα κτισμένα μνημεία και οι ακίνητες αρχαιότητες. Τα μνημεία αναπτύσσουν και αυτά μια ισορροπία, εκτός αν το περιβάλλον τροποποιείται» σημειώνει στη HuffPost Greece η Μαρία Μερτζάνη, προϊσταμένη της Διεύθυνσης Συντήρησης Αρχαίων και Νεοτέρων Μνημείων του υπουργείου Πολιτισμού. «Για πολλά χρόνια είχαμε πολύ έντονο το πρόβλημα της όξινης βροχής. Υπάρχουν κάποια υλικά λιγότερο ανθεκτικά, πχ δεν είναι το ίδιο οι γρανίτες με τους ψαμμίτες. Το μάρμαρο είναι ένα υλικό με μεγάλη διάρκεια, μα έχει κάποια χαρακτηριστικά που το κάνουν να επηρεάζεται ιδιαίτερα από το περιβάλλον- αν και όχι τόσο από τη ρύπανση, όσο από τις θερμοκρασιακές μεταβολές. Υπάρχουν επίσης κάποια οργανικά υλικά που επηρεάζονται πάρα πολύ από το περιβάλλον, αλλά δεν τα αφήνουμε εκτεθειμένα» συμπληρώνει η κ. Μερτζάνη.
Το πρόβλημα για τις ελληνικές αρχαιότητες φαίνεται ότι ήταν σχετικά έντονο κατά τις δεκαετίες 1960- 1970- 1980, σύμφωνα με τον Σταύρο Πρωτοπαπά, χημικό της Διεύθυνσης Συντήρησης Αρχαίων και Νεοτέρων Μνημείων και προϊστάμενο του Τμήματος Έρευνας. «Στην Ακρόπολη τα μνημεία της είχαν μαυρίσει όλα από το διοξείδιο του θείου και τους ρύπους, αλλά και τη σκόνη που επικαθόταν, καθώς δεν είναι μόνο οι διαβρωτικοί ρύποι, αλλά και οι ρύποι από τη σκόνη. Το κυριότερο πρόβλημα είναι τα οξείδια του αζώτου και του θείου, που επιβαρύνουν τα αρχαία. Με την υγρασία δίνουν τα αντίστοιχα οξέα, νιτρικό οξύ και θειικό οξύ, τα οποία διαβρώνουν μάρμαρο, μέταλλα, κλπ- γίνεται αποσύνθεση του μαρμάρου προς τον γύψο, έχουμε γυψοποίηση» αναφέρει σχετικά.

Μάλιστα, ο κ. Πρωτοπαπάς επισημαίνει πως το πρόβλημα της επίδρασης της ρύπανσης στα αρχαία ήταν ιδιαίτερα αισθητό στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο κατά τη δεκαετία του 1980 (η κατάσταση στη Πατησίων ήταν ιδιαίτερα επιβαρυμένη)- μα η κατάσταση βελτιώθηκε από το 1990 και μετά, χάρη στη χρήση φίλτρων και κλιματισμού, αλλά και τη γενικότερη βελτίωση (όχι μόνο σε ελληνικό, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο) ως προς τους ρύπους των οχημάτων από αυτοκίνητα, καυστήρες θέρμανσης κτλ.
Όσον αφορά στους αρχαιολογικούς χώρους που θεωρείται πως επιβαρύνονται περισσότερο από παράγοντες σχετιζόμενους με τη ρύπανση του αέρα, τόσο η κ. Μερτζάνη όσο και ο Γιώργος Κούρος, χημικός στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, δεν υποδεικνύουν την Ακρόπολη (στην οποία, όπως προαναφέρθηκε, η κατάσταση είναι βελτιωμένη ως αποτέλεσμα της γενικότερης βελτίωσης των τελευταίων ετών στην Αθήνα), ή τα αρχαία που βρίσκονται σε μουσεία (τα οποία, όπως σημειώνει ο κ. Κούρος, προστατεύονται με ειδικά βερνίκια και περνούν συντήρηση, ενώ και ο αέρας των μουσείων φιλτράρεται) αλλά αρχαιολογικούς χώρους σε βιομηχανικές περιοχές όπως η Ελευσίνα.
«Ανάλογα με τον τύπο του, κάθε μνημείο ξεχωριστά αντιμετωπίζει τις δικές του απειλές. Ίσως για κάποια, όπως για παράδειγμα κάποια μνημεία στην Ελευσίνα, η ρύπανση να είναι η πρώτη. Αλλά, όσον αφορά στο σύνολο, η ατμοσφαιρική ρύπανση δεν είναι η πρώτη απειλή που αντιμετωπίζουν αυτή τη στιγμή τα μνημεία» καταλήγει η κ. Μερτζάνη.
Διαβάστε επίσης:
- Air Pollution Is Killing Millions Around The Globe Each Year

-The combined effect of reduced fossil fuel consumption and increasing biomass combustion on Athens’ air quality, as inferred from long term CO measurements- Myrto Gratsea, Eleni Liakakou, Nikos Mihalopoulos, Anastasios Adamopoulos, Eirini Tsilibari, Evangelos Gerasopoulos

-ΥΠΕΝ- Υποβολή ετήσιας Έκθεσης Επίτευξης Εθνικών Στόχων Ενεργειακής Απόδοσης, σύμφωνα με την παρ.1 του άρθρου 24 της Οδηγίας 2012/27/ΕΕ

-Europe’s Dark Cloud: How Coal-Burning Countries Are Making their Neighbours Sick

Πηγή: http://www.huffingtonpost.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Τριπόταμος: Το χωριό που «καταπίνει» ο λιγνίτης...

Τριπόταμος. Ένα μικρό γραφικό χωριό στην καρδιά της αρκαδικής φύσης, που κατοικείται αδιάλειπτα από τα προεπαναστατικά χρόνια (έχει εξυπηρετήσει και ως καταφύγιο του Κολοκοτρώνη), θα εξαφανιστεί εντελώς από τον χάρτη. Το χωριό, μεταξύ τριών ποταμών, θα ισοπεδωθεί προκειμένου να επεκταθούν τα ορυχεία λιγνίτη της ΔΕΗ, απαραίτητα, προς το παρόν, για την ηλεκτροπαραγωγή της χώρας αλλά και την οικονομική ζωή της Μεγαλόπολης.
Όπως προβλέπει ο νόμος περί απαλλοτριώσεων, οι κάτοικοι είναι υποχρεωμένοι να αποχωρήσουν, λαμβάνοντας μια αποζημίωση για τις περιουσίες τους που θα χαθούν. Το ελληνικό κράτος όμως, σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, δείχνει το πιο σκληρό και άδικο του πρόσωπο, απέναντι σε πολίτες που τους ζητάει τα πάντα για να τους επιστρέψει… ψίχουλα.
Ο Ανδρέας Δούκουρης, αντιδήμαρχος Μεγαλόπολης και ο Αρχιερατικός Επίτροπος Μεγαλοπόλεως και υπεύθυνος για τον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου του Τριπόταμου, Βασίλειος Δάρρας, μαζί με κατοίκους, ξενάγησαν τον φακό του zougla.gr και μας εξήγησαν την κατάσταση.

Τα ορυχεία λιγνίτη της ΔΕΗ επεκτείνονται και 'καταπίνουν' ότι στέκει εμπόδιο στο διάβα τους...

Μία από τις μονάδες της ΔΕΗ στη Μεγαλόπολη

Εδώ εξορύσσεται το φθηνό -αλλά ιδιαίτερα ρυπογόνο περιβαλλοντικά- καύσιμο της χώρας, ο λιγνίτης. Οι μεγαλύτερες μονάδες υπάρχουν στην Πτολεμαϊδα και στη Μεγαλόπολη

Οι 50 και πλέον μόνιμοι κάτοικοι, διερωτώνται ποιο είναι το μέλλον που τους περιμένει μετά την επικείμενη ισοπέδωση του χωριού τους, έχοντας ξεριζωθεί, κυριολεκτικά, από τις πατρογονικές τους εστίες, λαμβάνοντας απλά ως αποζημίωση για τις απαλλοτριώσεις ένα ποσό, το οποίο όπως αναφέρουν, «δεν επαρκεί ούτε για να κατασκευαστεί το μισό του υπάρχοντος σπιτιού».

Οι κάτοικοι του Τριποτάμου δηλώνουν ανυποχώρητοι, αν η Πολιτεία δεν βρει μια δίκαιη λύση

Μεγάλωσαν μαζί από παιδιά, όμως πια ίσως πρέπει να αποχωριστούν ο ένας τον άλλον, καθώς και να διακοπεί η ιστορική συνέχεια του χωριού τους…
​Οι κάτοικοι δεν αντιτίθενται στην επέκταση του ορυχείου της ΔΕΗ στο χωριό τους και με την επακόλουθη ισοπέδωσή του, αρκεί όμως να τους επιτραπεί να ξαναχτίσουν τη ζωή τους σε κοντινό χώρο, στον Νέο ΤριπόταμοΣυγκεκριμένα η τιμή που έχει οριστεί ανέρχεται στα 330 ευρώ ο κυβικός όγκος για τα καινούρια σπίτια (μόλις επτά υπάρχουν στον χωριό) και λιγότερα από 250 ευρώ για τα υπόλοιπα. Μάλιστα, ο τελικός ορισμός της τιμής αποζημίωσης συζητείται ακόμη στα δικαστήρια, με τους κατοίκους να ζητούν ένα ποσό με το οποίο θα μπορούν να χτίσουν ένα αντίστοιχο σπίτι με αυτό που έχουν και τη ΔΕΗ να ζητάει να δώσει… ακόμα λιγότερα!
Οι ίδιοι πάντως δεν αντιτίθενται με την επέκταση του ορυχείου της ΔΕΗ στο χωριό τους και με την επακόλουθη ισοπέδωσή του, αρκεί όμως να τους επιτραπεί να ξαναχτίσουν τη ζωή τους σε κοντινό χώρο, στον Νέο Τριπόταμο, όπως έχουν ορίσει οι ίδιοι μια έκταση σε απόσταση 2 χιλιομέτρων από το χωριό τους. Μόνο που η έκταση εκεί, αν και η βλάστηση είναι κυρίως χαμηλή, είναι χαρακτηρισμένη ως «δασική».

Σε αυτή την έκταση, 2 χιλιόμετρα μακριά από το χωριό, επιθυμούν να μετακινηθούν οι κάτοικοι, προοιωνίζοντας με μια ταμπέλα τη νέα ονομασία του χωριού τους…

Η έκταση είναι χαρακτηρισμένη ως δασική, γεγονός που αποτελεί εμπόδιο για την απόδοσή της στους κατοίκους του Τριποτάμου

Ο ιστορικός σταθμός του Τριποτάμου Οι Αρχές, δια του στόματος του πρώην υπουργού Περιβάλλοντος κυρίου Σκουρλέτη αλλά και του νυν κυρίου Σταθάκη, έχουν υποσχεθεί την άρση αυτού του εμποδίου με σχετικό μελλοντικό Προεδρικό Διάταγμα, όμως εδώ και αρκετούς μήνες δεν υπάρχει καμία εξέλιξη. Την ίδια ώρα, οι κάτοικοι λαμβάνουν εξώδικα από τη ΔΕΗ στα οποία καλούνται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους σε διάστημα 10 ημερών!
​«Εδώ γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε, εδώ έζησαν και οι παππούδες μας, εδώ είναι οι δουλειές μας. Μας ζητάνε να ξεριζωθούμε, να αποκοπούμε ο ένας από τον άλλον αλλά και από την ιστορία μας, να αφήσουμε τα επαγγέλματά μας, να αλλάξουμε ζωή»«Και να πάμε πού», διερωτώνται οι κάτοικοι στον φακό του zougla.gr. «Εδώ γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε, εδώ έζησαν και οι παππούδες μας, εδώ είναι οι δουλειές μας. Μας ζητάνε να ξεριζωθούμε, να αποκοπούμε ο ένας από τον άλλον αλλά και από την ιστορία μας, να αφήσουμε τα επαγγέλματά μας, να αλλάξουμε ζωή», επισημαίνουν, υπογραμμίζοντας ότι η νέα ζωή για αυτούς δεν… υπάρχει, αφού θα μείνουν ουσιαστικά άστεγοι, αποκκομένοι από τον τόπο τους και με… λίγες χιλιάδες ευρώ στην τσέπη…
«Δεν θα φύγουμε ούτε με τα ΜΑΤ, ούτε με τις μπουλντόζες», τονίζουν, και καλούν την Πολιτεία να τους φερθεί δίκαια, επιτρέποντας τους τουλάχιστον να χτίσουν το νέο τους χωριό δίπλα στο υπάρχον, προκειμένου να συνεχίσουν τη ζωή τους όπως έμαθαν, στον τόπο τους. Διατηρώντας παράλληλα και την ιστορική του συνέχεια.

Το δημοτικό συμβούλιο της Μεγαλόπολης ομόφωνα τάσσεται με το αίτημα των κατοίκων

‘Μας εμπαίζει η Πολιτεία για λόγους κοινής ωφέλειας’…
Κλείνουμε το ρεπορτάζ με το απόσπασμα της δήλωσης του Περιφερειάρχη Πελοποννήσου, Πέτρου Τατούλη, στις 17 Ιανουαρίου 2018, στη Διακομματική Κοινοβουλευτική Επιτροπή για το Δημογραφικό:
«Οι προβλέψεις είναι δυσμενείς και η οποιαδήποτε προσπάθεια για τη βελτίωση των δημοσιονομικών, που θα τραβήξει σε χρόνο, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αν δεν υπάρξουν γρήγορα και άμεσα μέτρα ανακούφισης της υπαίθρου, πολιτικές τέτοιες που θα δώσουν κίνητρα να επανέλθουν οι πολίτες στις επαρχίες και στην περιφέρεια. H χώρα δεν διασώθηκε ποτέ από την «ελίτ» της. Διασώθηκε πάντοτε από τους απλούς, ταπεινούς πολίτες, κυρίως της υπαίθρου»…

Πηγή: http://www.zougla.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Η Δυτική Μακεδονία αναζητά ένα νέο παραγωγικό και αναπτυξιακό μοντέλο – Συνάντηση εργασίας για πλατφόρμα μετάβασης ανθρακοφόρων περιοχών...

Τον βηματισμό της στο νέο τοπίο της μεταλιγνιτικής εποχής αναζητά η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας.
Στην κατεύθυνση αυτή και με σκοπό τη χάραξη πολιτικών εναλλακτικής ανάπτυξης, διοργάνωσε σήμερα Τρίτη 16 Ιανουαρίου 2018, σε συνεργασία με το Δίκτυο Ενεργειακών Δήμων και στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας “Coal Regions in Transition Platform”, Τεχνική Συνάντηση Εργασίας με τη συμμετοχή εκπροσώπων της κεντρικής Κυβέρνησης καθώς και υπηρεσιακών και θεσμικών παραγόντων στη Δυτική Μακεδονία.
Στη συνάντηση δεν μπόρεσαν να συμμετάσχουν τελικώς έξι υπηρεσιακά στελέχη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εξ’ αιτίας της ομίχλης που επικρατούσε στο αεροδρόμιο «Μακεδονία» της Θεσσαλονίκης. Ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Ενέργειας και Περιβάλλοντος, Μιχάλης Βεργιόπουλος, μίλησε μεταξύ άλλων για «ορθές πρακτικές και παραδείγματα, όπως αυτό της Ανατολικής Γερμανίας», που πρέπει να υιοθετηθούν στην περιοχή.
Ειδικότερα τόνισε ότι «η σύσκεψη έχει ως σκοπό να αναδείξει και να δημιουργήσει μία πρώτη συνέργεια σε ό,τι αφορά την πλατφόρμα πάνω στην οποία θα στηριχθεί μία διαδικασία μετάβασης της ενεργειακής περιοχής της Δυτικής Μακεδονίας, από τον άνθρακα σε μια άλλη μορφή ανάπτυξης, σε μια ανάπτυξη που θα βασίζεται λιγότερο στον άνθρακα. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό, διότι όσο ο άνθρακας σιγά – σιγά αποσύρεται, κι’ αυτό είναι μια πραγματικότητα, παρ’ όλο που αυτό θα γίνει σταδιακά ώστε να εξασφαλιστεί και ο ενεργειακός εφοδιασμός της χώρας, τελικώς θα γίνει. Συνεπώς υπάρχει ένα ζήτημα με την αναπτυξιακή προοπτική της περιοχής, η οποία βεβαίως δεν στηρίζεται μόνο στον άνθρακα. Στηρίζεται και στις αγροτικές καλλιέργειες, στον τουρισμό και σε άλλες μορφές. Άρα πρέπει αν βρούμε κι’ άλλους τρόπους να στηρίξουμε και την βιομηχανική παραγωγή στη Δυτική Μακεδονία, την εργασία, την καινοτομία και την τηλεθέρμανση. Όλα αυτά είναι αντικείμενο της σύσκεψης και το υπουργείο Ενέργειας και Περιβάλλοντος είναι εδώ για να ακούσει από τους θεσμικούς φορείς τη θέση τους».

Ο περιφερειάρχης Θόδωρος Καρυπίδης υπογράμμισε: «Το σημαντικότερο είναι ότι για πρώτη φορά όχι μόνο η περιοχή μας, αλλά και ολόκληρη η χώρα δρομολογεί εξελίξεις και δεν ακολουθεί εξελίξεις. Διαμορφώνει πολιτικές και δεν ακολουθεί πολιτικές. Αυτό είναι μία ευθύνη έναντι της χώρας και έναντι της Ε.Ε. για το πώς επιτέλους πρέπει να πορευτούμε μέσα σ’ αυτή την ευρωπαϊκή οικογένεια. Η συζήτηση έχει αρχίσει εδώ και καιρό και υπήρχε πάντα ο προβληματισμός πως πορευόμαστε με τον λιγνίτη και πως θα πορευτούμε χωρίς τον λιγνίτη. Για να είναι καθαρό προς τους πολίτες μας, η προσπάθεια έχει να κάνει με ό,τι περιορίζεται στην εξορυκτική δραστηριότητα και χάνεται ως εισόδημα και ως θέσεις εργασίας από την περιοχή μας, πρέπει να υπάρξει ένα Ταμείο που θα δημιουργήσει άλλες δράσεις έτσι ώστε να υπάρξουν ισοζύγια που θα αποκαθιστούν αυτές τις απώλειες. Εκεί πάνω εργαζόμαστε, υπάρχουν προτάσεις και οι προτάσεις πρωτίστως έχουν να κάνουν με το ότι η περιοχή θα πρέπει να συνεχίσει να είναι το ενεργειακό κέντρο των ενεργειακών εξελίξεων. Θυμίζω ότι έχουμε εργαστεί πάνω σ’ αυτό και στο αναπτυξιακό συνέδριο και έχει εξαγγείλει ο ίδιος ο πρωθυπουργός ένα εργοστάσιο, μια επένδυση των 12 εκ. ευρώ για την εσωτερική καύση και την διάσπαση του διοξειδίου του άνθρακα, άρα δίνουμε και περιβαλλοντική διάσταση, αλλά και μια άλλη δυναμική στην περιοχή και βέβαια το ζητούμενο είναι να υπάρξουν πραγματικές επενδύσεις».
Ο πρόεδρος του Δικτύου Ενεργειακών Δήμων και δήμαρχος Εορδαίας Σάββας Ζαμανίδης, χαρακτήρισε ιδιαίτερα θετικό το γεγονός ότι «υπάρχει μία πολιτική ομοφωνία στους θεσμικούς φορείς της περιοχής για την μεταλιγνιτκή εποχή» και κάλεσε τα τεχνικά κλιμάκια να εργαστούν μεθοδικά, ώστε να υπάρξει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Να σημειωθεί ότι η τεχνική συνάντηση αποτελεί συνέχεια της επίσκεψης αντιπροσωπείας πολιτικών εκπροσώπων και τεχνοκρατών με επικεφαλής τον Περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας στις 11/12/2017 στο Στρασβούργο, καθώς και της επίσημης ανακοίνωσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι η Δυτική Μακεδονία περιλαμβάνεται στις τρεις Περιφέρειες – πιλότους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με την προαναφερόμενη ευρωπαϊκή πρωτοβουλία. Σηματοδοτεί μια νέα αφετηρία για τη Δυτική Μακεδονία, προκειμένου μέσω μιας μακροπρόθεσμης στρατηγικής υποστήριξης, να δημιουργήσει συνθήκες ισχυρής ώθησης στον διαρθρωτικό μετασχηματισμό στην κατεύθυνση ενός νέου αναπτυξιακού και παραγωγικού μοντέλου.
Αυτό το μοντέλο θα πρέπει:
– Να αναδεικνύει τα πραγματικά συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής με έμφαση στο ανθρώπινο δυναμικό.
– Να στηρίζει την ανάπτυξη νέων επιχειρηματικών πρωτοβουλιών και δεξιοτήτων.
– Να χρηματοδοτεί την πραγματική οικονομία με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης.
Το επόμενο ραντεβού για τη συνέχιση των συνομιλιών δόθηκε στις Βρυξέλλες τον Φεβρουάριο, όπου θα μεταβεί αντιπροσωπεία από τη Δυτική Μακεδονία.

Πηγή: e-ptolemeos.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Σημερινές εικόνες (10/1/2018), από τον υπό δημιουργία νέο οικισμό της Ποντοκώμης, στην περιοχή της ΖΕΠ...

Πηγή: http://kozan.gr

Διαβάστε περισσότερα...

"Εγκλωβισμένη" στην ...μελλοντική μετεγκατάσταση η Ακρινή. "Σταμάτησαν όλα γιατί θα ..σηκωθούμε" λένε οι κάτοικοι...

Εγκλωβισμένη είναι η Ακρινή και οι κάτοικοί της στην ..μελλοντική μετεγκατάσταση του χωριού τους την οποία περιμένουν εδώ και 15 χρόνια.
Οι περίπου χίλιοι κάτοικοι φαίνεται πως σταμάτησαν να κάνουν όνειρα για το αύριο του τόπου τους αφού καταγγέλλουν πως η αυτοδιοίκηση "πάγωσε" τα έργα της βελτίωσης ποιότητας ζωής γιατί το χωριό "θα σηκωθεί".
Μαζί "πάγωσε" και η διεκδίκηση των θεμάτων της καθημερινότητας και το κύριο αίτημα είναι μόνο η μετεγκατάσταση.
Δείτε το βίντεο του www.kozani.tv:



Πηγή: www.kozani.tv

Διαβάστε περισσότερα...

Το www.kozani.tv στις εργασίες του νέου οικισμού της Ποντοκώμης. Το 2019 τα πρώτα σπίτια στο χωριό...

Το 2019 αναμένεται να χτιστούν τα πρώτα σπίτια στο νέο οικισμό της Ποντοκώμης στην ΖΕΠ Κοζάνης με τη διανομή οικοπέδων να ξεκινά μέσα στο 2018.
Σύμφωνα με τον Δήμο Κοζάνης με την ολοκλήρωση της Α' φάσης των εργασιών ξεκινά η δημοπράτηση των μελετών για τη Β' φάση και με την αποπληρωμή των αποζημιώσεων στους κατοίκους ξεκινά η διανομή οικοπέδων.
Ypoloipo

Διαβάστε περισσότερα...

Καλή Χρονιά...

Διαβάστε περισσότερα...

Καλά Χριστούγεννα...

Διαβάστε περισσότερα...

Οι Ευρωπαίοι υπουργοί ενέργειας στήριξαν τον άνθρακα...

«Οι Ευρωπαίοι υπουργοί ενέργειας στήριξαν τον άνθρακα και τα υπόλοιπα ορυκτά καύσιμα, αντί για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στη χθεσινή συζήτηση για την αναμόρφωση του νέου θεσμικού πλαισίου της ευρωπαϊκής αγοράς ενέργειας», αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Greenpeace.
Όπως επισημαίνει η οργάνωση, «οι υπουργοί πρότειναν τη συνέχιση των επιδοτήσεων προς τις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με καύσιμο τον άνθρακα. Αντίθετα, αποδυνάμωσαν σημαντικά τις αρχικές προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι οποίες στήριζαν την ενεργειακή δημοκρατία, όπως είναι οι διατάξεις που αφορούν στις ενεργειακές κοινότητες και στο δικαίωμα των πολιτών να παράγουν τη δική τους ενέργεια».
Επιπλέον, χαρακτηρίζει «αρνητική την ελληνική θέση σε μία κρίσιμη σύνοδο» καθώς η χώρα μας, όπως αναφέρει, «εξαρχής είχε τοποθετηθεί ενάντια σε κάθε περιορισμό στην επιδότηση ανθρακικών μονάδων».
Σύμφωνα πάντα με την Greenpeace, «οι υπουργοί αγνόησαν το αίτημα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για αύξηση του στόχου διείσδυσης των ΑΠΕ ως το 2030, παρά το γεγονός ότι είναι σαφές σε όλους ότι οι σημερινοί στόχοι είναι απελπιστικά χαμηλοί σε σχέση με τις δεσμεύσεις που απορρέουν από τη Συμφωνία του Παρισιού».
«Το λόμπι του άνθρακα θα πιστέψει ότι τα Χριστούγεννα ήρθαν πρόωρα φέτος, χάρη στην απόφαση των υπουργών ενέργειας για απεριόριστη πρόσβαση σε επιδοτήσεις με χρήματα των καταναλωτών. Μπορεί μπροστά στα φώτα της δημοσιότητας οι ηγέτες των κρατών να τονίζουν την ανάγκη τήρησης της Συμφωνίας του Παρισιού για το κλίμα, ωστόσο στους διαδρόμους των Βρυξελλών οι υπουργοί τους υπονομεύουν κάθε είδους κλιματική φιλοδοξία, κρατώντας τεχνητά στη ζωή τον βρώμικο άνθρακα» ανέφερε ο Τάκης Γρηγορίου, υπεύθυνος για θέματα ενέργειας και κλιματικών αλλαγών, στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace.
«Τα αμέσως επόμενα βήματα θα κρίνουν το μέλλον της ενεργειακής δημοκρατίας στην Ευρώπη. Πλέον, εναποθέτουμε τις ελπίδες μας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωκοινοβούλιο, προκειμένου να μας προστατέψουν από τις ίδιες μας τις κυβερνήσεις».
Ειδικότερα, όπως υπογραμμίζει η οργάνωση, το κείμενο που συμφωνήθηκε από τους υπουργούς υπονομεύει περαιτέρω την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία απαιτούσε από τις κυβερνήσεις να δικαιολογήσουν επαρκώς τις δημόσιες πληρωμές προς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής που προορίζονται για εφεδρεία.
Επίσης, οι υπουργοί αφαίρεσαν από το κείμενο το ανώτατο όριο των 550 γραμμαρίων CO2 / κιλοβατώρα που είχε θέσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τις μονάδες που θα δέχονται αυτές τις επιδοτήσεις. Αυτό πρακτικά σημαίνει, ότι ακόμα και οι πιο ρυπογόνες και μη αποδοτικές μονάδες ηλεκτροπαραγωγής, θα μπορούν να δέχονται δημόσιες επιδοτήσεις εκατομμυρίων ευρώ ετησίως, με σκοπό να παραμένουν τεχνητά οικονομικά βιώσιμες.
Την ίδια ώρα, οι υπουργοί ενέργειας αφαίρεσαν τις διατάξεις που όριζαν ότι τα νοικοκυριά έχουν το δικαίωμα να αποζημιώνονται σε δίκαιη τιμή για την ενέργεια που θα παράγουν και ότι θα πρέπει να προστατεύονται από επιβολή άδικων φόρων και χρεώσεων.
Τέλος, σύμφωνα με την Greenpeace, τα επόμενα βήματα είναι εξαιρετικά σημαντικά για την διαμόρφωση του τελικού θεσμικού πλαισίου. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναμένεται να ολοκληρώσει τη δική του θέση μέχρι τον Φεβρουάριο. Οι υπουργοί ενέργειας αναμένεται να επικυρώσουν τη σημερινή απόφαση κατά τη διάρκεια της συνόδου της 26ης Φεβρουαρίου, πριν ξεκινήσουν οι διαδικασίες του τριμερούς διαλόγου την άνοιξη.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Κάτι τρέχει στην Ποντοκώμη...

Αυτά τα γεωτρύπανα λίγα μέτρα από την Ποντοκωμη κοντά και δίπλα στο φρύδι του Ε1 τι ακριβώς κάνουν;
1.Ψάχνουν για λιγνίτη;
2.Κάνουν αποστράγγιση του μετώπου;
3.Ελέγχουν τα ρήγματα (;) άρα και εδώ να περιμένουμε κατολισθήσεις;;;

Διαβάστε περισσότερα...

Η κατολίσθιση στο Ορ.Αμυνταίου οπως καταγράφτηκε σε πραγματικό χρόνο 10.6.2017...

Ypoloipo

Διαβάστε περισσότερα...

Αναφορά Ν.Δ.Στεφανή στο ευρωκοινοβούλιο για την κατολίσθηση στο Αμύνταιο...

Αναφορά Ν.Δ.Στεφανή στο ευρωκοινοβούλιο για την κατολίσθηση στο Αμύνταιο by Σύλλογος Περιβάλλοντος και Ποιότητας Ζωής Δημητρίου Υψηλάντη on Scribd

Διαβάστε περισσότερα...

Υπάρχουν τρεις αλήθειες που επιμελώς αποκρύπτονται από τους καταναλωτές...

Αλήθεια πρώτη:
Η ηλεκτρική ενέργεια έγινε αγαθό πολυτέλειας λόγω των επιδοτήσεων των Α.Π.Ε. .
Αλήθεια δεύτερη:
Οι Α.Π.Ε. υπάρχουν μόνο επειδή επιδοτούνται, αφού η «καθαρή» ενέργεια που παράγουν δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες ενός ηλεκτρικού δικτύου.
(Σε ένα ηλεκτρικό δίκτυο πρέπει σε κάθε χρονική στιγμή να ικανοποιείται το ισοζύγιο της ισχύος, δηλαδή η ισχύς που απορροφάται από τους καταναλωτές να είναι ίση προς αυτήν που παράγουν οι σταθμοί παραγωγής. Επειδή όμως οι ανεμογεννήτριες παράγουν ηλεκτρική ενέργεια μόνο όταν φυσάει ο άνεμος και τα φωτοβολταϊκά μόνο όταν ο ήλιος λάμπει, δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες ενός δικτύου, η ασφάλεια του οποίου συνεχίζει να στηρίζεται στις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με συμβατικά καύσιμα ).
Αλήθεια τρίτη:/
Οι Α.Π.Ε , όχι μόνον δεν προστατεύουν, αλλά και βλάπτουν το περιβάλλον (βλέπετε εδώ, εδώ και εδώ).
Βεβαίως οι αλήθειες αυτές είναι δύσκολο να γίνουν αποδεκτές, όταν επί σειρά ετών μας πιπιλίζουν τα αυτιά με τα γνωστά φληναφήματα για τη «φτηνή» και «οικολογική» ενέργεια που παράγεται από τον ήλιο και τον αέρα. Δεν ήρθε όμως ο καιρός που πρέπει να αρχίσουμε να ψάχνουμε και να αμφισβητούμε;

Αναδημοσιεύουμε σε δική μας μετάφραση το τρίτο μέρος του άρθρου «Πώς ο ηλεκτρισμός έγινε είδος πολυτελείας» που δημοσιεύθηκε στο «SPIEGEL ONLINE» στις 4.9.2013 (το πρώτο μέρος εδώ και το δεύτερο εδώ)

Πώς ο ηλεκτρισμός έγινε είδος πολυτελείας
Μέρος 3ο: Κίνητρα για μόλυνση

Όλο και περισσότερες ανεμογεννήτριες λειτουργούν στην Γερμανία και όλο και περισσότερα φωτοβολταϊκά λιάζονται στον ήλιο, ωστόσο η ποσότητα ρύπων και αερίων του θερμοκηπίου που εκπέμπονται από τα φουγάρα αυξήθηκαν πέρυσι. Αυτή η κρίσιμη εξέλιξη είναι ιδιαίτερα εμφανής στην μικρή πόλη Grosskotzenburg, ανατολικά της Φρανκφούρτης.
Ο μεγαλύτερος προμηθευτής ενέργειας της Γερμανίας, η εταιρεία E.ΟΝ AG, με έδρα το Ντίσελντορφ, λειτουργεί εδώ και πολλά χρόνια έναν μεγάλο σταθμό ηλεκτροπαραγωγής με βάση τον λιγνίτη στο Grosskotzenburg Η παλαιότερη από τις πέντε μονάδες του εργοστασίου Staudinger (σημείωση του μεταφραστή: το εργοστάσιο αυτό είναι γνωστό και ως σταθμός ηλεκτροπαραγωγής Großkrotzenburg ) κτίστηκε το 1965 και λειτουργεί στο γελοίο επίπεδο απόδοσης του 32% . Ακόμα και στην E.ΟΝ το εργοστάσιο Staudinger θεωρείται πλέον «εντελώς απαράδεκτο, τόσο οικονομικά όσο και περιβαλλοντικά».
Οι υπερσύγχρονες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής που λειτουργούν με φυσικό αέριο, σαν αυτό στην πόλη Irsching της Βαυαρίας, έχουν σχεδόν διπλάσια απόδοση από αυτές που λειτουργούν με άνθρακα, ή περίπου 60%. Επιπλέον είναι πιο ευέλικτες και εκπέμπουν πολύ λιγότερο διοξείδιο του άνθρακα. Ίσως αυτό εξηγεί γιατί οι υπεύθυνοι της εταιρείας E.ON δεν θορυβήθηκαν όταν η άδεια λειτουργίας της παλαιότερης από τις πέντε μονάδες του Staudinger έληξε την 1η Ιανουαρίου τρέχοντος έτους.
«Για να είμαστε καλυμμένοι ενημερώσαμε αρκετές φορές τους αρμόδιους φορείς ότι κλείνουμε την μονάδα», λέει ο διευθύνων σύμβουλος της E.ΟΝ, Johannes Teyssen. Εφόσον οι φορείς δεν διατύπωσαν αντιρρήσεις, η εταιρεία ξεκίνησε τον Μάιο την αποσυναρμολόγηση βασικών στοιχείων του εργοστασίου και μετέφερε τους εργαζόμενους σε άλλα εργοτάξια. Η E.ON είχε σχεδιάσει να ολοκληρώσει το έργο μέχρι το τέλος του χρόνου και να αφαιρέσει ό,τι έμεινε από το παλιό εργοστάσιο.
Αλλά η κατάσταση άλλαξε ξαφνικά στις 30 Ιουνίου, όταν η E.ON έλαβε μια επιστολή από τον φορέα εκμετάλλευσης του δικτύου που συνδέεται με το εργοστάσιο, την εταιρεία Tennet, και από την ρυθμιστική αρχή. Η μονάδα, σύμφωνα με την επιστολή, ήταν απαραίτητη για τη διατήρηση της σταθερότητας του δικτύου και η E.ΟΝ όφειλε να αποκαταστήσει την επιχειρησιακή ετοιμότητα του εργοστασίου άνθρακα χωρίς καθυστέρηση.
Αυτό είναι μια από τις πιο περίεργες εξελίξεις στην ιστορία της γερμανικής ενεργειακής μεταρρύθμισης. Τα πιο ρυπογόνα εργοστάσια της χώρας είναι πλέον και τα πιο κερδοφόρα: τα παλιά και άνευ σημασίας εργοστάσια λιγνίτη. Πολλά απ’ αυτά τα εργοστάσια λειτουργούν τώρα με πλήρη ισχύ.
Αυτό αφήνει μια μαύρη κηλίδα στις περιβαλλοντικές στατιστικές της Γερμανίας. Ενώ η ποσότητα ηλεκτρισμού από ανανεώσιμες πηγές ενεργείας αυξήθηκε κατά 10,2% το 2012, το πρώτο έτος της νέας ενεργειακής πολιτικής, η ποσότητα παραγωγής από εργοστάσια λιθάνθρακα και λιγνίτη αυξήθηκε επίσης κατά 5% η καθεμία . Ως αποτέλεσμα οι εκπομπές CO2 της Γερμανίας αυξήθηκαν κατά 2% το 2012. Ο Υπουργός Περιβάλλοντος Altmaier , ήταν φανερά εκνευρισμένος δηλώνοντας: «Αυτή η εξέλιξη δεν μπορεί να γίνει τάση».
Αλλά οι ειδικοί αναμένουν ότι ο Altmaier θα γελοιοποιηθεί ακόμα μια φορά στο τέλος του χρόνου, αν είναι ακόμα υπουργός. Μια έρευνα που είδε το φως της δημοσιότητας την περασμένη εβδομάδα από την Ομοσπονδιακή Αρχή Δικτύου δείχνει ότι η παραγωγή ρεύματος από λιγνίτη θα παραμείνει σχεδόν σταθερή, στις 148 τεραβατώρες μέχρι το 2022. Το απογοητευτικό συμπέρασμα ήταν ότι η ανταγωνιστική θέση του λιγνίτη «μόλις και μετά βίας θα μειωθεί με ένα αυξανόμενο μερίδιο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στο μείγμα».

Πέρα από την Σουηδία
Καμιά φορά η ανάγκη γεννά τις καλύτερες ιδέες. Τουλάχιστον έτσι το βλέπει ο GustavEbenå (σημείωση του μεταφραστή: επικεφαλής της Μονάδας Ελέγχου και Εποπτείας του Τμήματος Ανάλυσης του Οργανισμού Ενέργειας της Σουηδίας) όταν θυμάται τότε που η Σουηδία έμπαινε στην νέα εποχή της πράσινης ενέργειας στην αλλαγή του αιώνα. Η χώρα του υπέφερε εκείνη την εποχή από τις συνέπειες μιας οδυνηρής οικονομικής κρίσης. «Ένα ήταν σαφές», θυμάται ο Σουηδός ειδικός. «Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας έπρεπε να αναπτυχθούν όσο πιο οικονομικά γινόταν».
Η Σουηδία ανέπτυξε ένα σύστημα που βασίζεται σε ποσοστώσεις για την πράσινη ενέργεια και σε μια αγορά πιστοποιητικών. . «Κατά μία έννοια, το μοντέλο μας ήταν το ανάποδο του Γερμανικού συστήματος επιδοτήσεων», λέει ο Ebenå, ο οποίος έζησε στην Γερμανία για πολλά χρόνια και είναι καλά ενημερωμένος για τις ενεργειακές μεταρρυθμίσεις της Γερμανίας.
Το Σουηδικό μοντέλο επικράτησε μεταξύ των ανταγωνιστικών απόψεων. Σύμφωνα μ’αυτό , μια κιλοβατώρα καθαρής ενέργειας κοστίζει μόλις 10% περισσότερο από τον συμβατικό ηλεκτρισμό. «Αυτό σημαίνει ότι οι καταναλωτές μας πληρώνουν ελάχιστα σε σχέση με όσο ξοδεύουν οι Γερμανοί για να μπουν στην εποχή της ανανεώσιμης ενέργειας», τονίζει ο Ebenå .
Εντούτοις , η Σουηδία προχωρά γοργά με την επέκταση της πράσινης ενέργειας. Η χώρα παράγει ήδη περίπου το 45% του ηλεκτρικής ενέργειας της από υδροηλεκτρικούς σταθμούς. Ως αποτέλεσμα του συστήματος επιδοτήσεων, η βιομάζα και οι ανεμογεννήτριες έχουν συμβάλει περίπου 10% στο ενεργειακό μείγμα τα τελευταία χρόνια. Η Νορβηγία υιοθέτησε το σουηδικό σύστημα πέρυσι. Μπορεί όμως αυτό το μοντέλο να εφαρμοστεί στην Γερμανία;
Τα μέλη της επιτροπής που διορίστηκαν από τη Γερμανική κυβέρνηση πιστεύουν ότι μπορεί, και πρόκειται να υποβάλουν ένα λεπτομερές σχέδιο στον Υπουργό Οικονομικών Philipp Rösler την Πέμπτη. Το σχέδιο επιμελήθηκε ο οικονομολόγοςJustus Haucap και ο ειδικός στα νομικά Jürgen Kühling. Το σχέδιο επίσης υποστηρίζεται από την ομάδα οικονομικών μελετών RWI και από την Γερμανική Ακαδημία Επιστημών και Μηχανικής (Acatech).
Οι ειδικοί προτείνουν να επιβάλει η κυβέρνηση μια ποσόστωση πράσινης ενέργειας στους προμηθευτές ενέργειας, και σταδιακά να αυξήσει αυτήν την ποσόστωση σύμφωνα με τους στόχους της για την παραγωγή ανανεώσιμης ενέργειας. Η ημερομηνία διακοπής θα είναι η 01 Ιανουαρίου 2015. Στους επόμενους 12 μήνες το 27,5% του ηλεκτρισμού θα πρέπει να προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, το 29% το 2016 και τελικά το 35% το 2020.
Ωστόσο, θα εναπόκειται στις εταιρείες ενέργειας και στις δημοτικές υπηρεσίες κοινής ωφέλειας να επιλέξουν τις αντίστοιχες πηγές καθαρής ενέργειας. Η επιτροπή πιστεύει ότι οι προμηθευτές ενέργειας θα πρέπει να αποφασίζουν πώς να δαπανήσουν τα χρήματά τους: στην αιολική ενέργεια, την ηλιακή ή την βιομάζα. Οι δημοτικές υπηρεσίες κοινής ωφέλειας θα αναζητούν την χαμηλότερη δυνατή τιμή για την καθαρή ηλεκτρική ενέργεια. Αυτό θα ενθαρρύνει τον ανταγωνισμό μεταξύ υπεράκτιας και χερσαίας αιολικής ενέργειας, καθώς και μεταξύ ηλιακής και βιομάζας, και οι τιμές θα πέσουν, προς όφελος των καταναλωτών.

Διατήρηση αδιάβλητου συστήματος
Στην Σουηδία, το σύστημα εξασφαλίζει ότι οι επενδύσεις των επιχειρήσεων ηλεκτρικής ενέργειας διοχετεύονται αυτομάτως στην τεχνολογία που θεωρούν ως την πλέον οικονομικά αποδοτική. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα είναι και η φθηνότερη σε μια δεδομένη στιγμή. Όπως κάθε άλλη εταιρεία, έτσι και οι Σουηδικές υπηρεσίες κοινής ωφέλειας ενδιαφέρονται να μεγιστοποιούν την απόδοση μιας επένδυσης. Αυτό διαφέρει στην Γερμανία , όπου η πιο αναποτελεσματική τεχνολογία σε μια δεδομένη στιγμή είναι και η περισσότερη επιδοτούμενη και βασίζεται στην περίεργη λογική ότι πρέπει να την φέρουν στην αγορά για ένα ιδιαίτερα μακρύ διάστημα.
Για να αποκλειστεί η περίπτωση οι πάροχοι ενέργειας να κάνουν απάτη σε σχέση με το μοντέλο ποσόστωσης, η σουηδική κυβέρνηση ζητά να καταθέσουν έναν αριθμό πιστοποιητικών πράσινης ενέργειας. Κάθε πιστοποιητικό αντιπροσωπεύει μία Μεγαβατώρα καθαρού ηλεκτρισμού. Αυτοί που δεν μπορούν να αποδείξουν ότι έχουν εκπληρώσει τις ποσοστώσεις τους τιμωρούνται με βαρύ πρόστιμο.
Τα υπόλοιπα αφήνονται στην προσφορά και ζήτηση, με βάση τους συνήθεις κανόνες της οικονομίας της αγοράς. Όταν η ποσότητα πράσινης ενέργειας που παράγεται είναι χαμηλή , υπάρχουν λιγότερα πιστοποιητικά στην αγορά και η τιμή τους αυξάνεται. Αυτό, με την σειρά του, παρέχει κίνητρα στους επενδυτές να κατασκευάσουν επιπλέον ανεμογεννήτριες ή φωτοβολταϊκά. Επίσης μπορούν να επενδύσουν τα χρήματά τους σε συστήματα αποθήκευσης, τα οποία καθιστούν την παραγωγή ενέργειας πιο αποτελεσματική. Ή μπορούν να επενδύσουν σε τεχνολογίες που δεν παίζουν ρόλο στην Γερμανία σήμερα αλλά μελετώνται σε άλλα μέρη του κόσμου.
Για την Σουηδή Υπουργό Ενεργείας, Anna-Karin Hatt, το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του μοντέλου ποσοστώσεων είναι ότι περιέχει λίγους γραφειοκρατικούς περιορισμούς. Η κυβέρνηση ορίζει τον στόχο, αλλά όχι την μέθοδο. Εν αντιθέσει προς το γερμανικό σύστημα , η κυβέρνηση δεν είναι αναγκασμένη να αναπροσαρμόζει διαρκώς τα επίπεδα επιδότησης για την αιολική ενέργεια, την ηλιακή και την βιομάζα. «Ως αποτέλεσμα η αγορά ενέργειας δεν εξαρτάται από καινούργιες πολιτικές αποφάσεις κάθε χρόνο,» λέει η Hatt. «Οι επενδυτές στην ανανεώσιμη ενέργεια εκτιμούν πολύ αυτήν την προβλεψιμότητα.»
Στην Σουηδία με τα πυκνά δάση, οι προμηθευτές ενέργειας αρχικά επικεντρώθηκαν στην βιομάζα με τη μορφή αποβλήτων από ξύλο και χαρτί. Χρησιμοποίησαν αυτό το υλικό ως καύσιμο για τους συμβατικούς ηλεκτροπαραγωγικούς σταθμούς, οι οποίοι παράγουν ηλεκτρική ενέργεια και προμηθεύουν θέρμανση από μεγάλη απόσταση σε νοικοκυριά. Αλλά αυτή η δυνατότητα έχει πλέον εξαντληθεί σε μεγάλο βαθμό. Γι’ αυτόν τον λόγο ο κλάδος στράφηκε στην κατασκευή ή τον εκσυγχρονισμό αιολικών πάρκων κυρίως στην ηπειρωτική χώρα, λέει ο Ebenå, «γιατί τα υπεράκτια αιολικά πάρκα κοστίζουν πολύ. «

Εκλογές και δημόσια σιωπή
Το πιθανότερο είναι ότι στην Γερμανία ένα μοντέλο βασισμένο σε ποσοστώσεις θα οδηγούσε επίσης στην κατασκευή χερσαίων ανεμογεννητριών. Οι κυβερνητικοί στόχοι για επέκταση των υπεράκτιων δεν θα ήταν πια εφικτοί – και όχι χωρίς λόγο. Εξ αιτίας του δύσκολου περιβάλλοντος, η τεχνολογία είναι επιρρεπής σε αποτυχία και το κόστος κατασκευής μακριά από την ακτή είναι πολύ υψηλό. Το χειρότερο είναι ότι η ηλεκτρική ενέργεια πρέπει να μεταφέρεται εκατοντάδες χιλιόμετρα μέσα στην χώρα.
Είναι σαφές ότι η επόμενη γερμανική κυβέρνηση θα αναγκαστεί να σχεδιάσει μια αλλαγή στην ενεργειακή πολιτική. Η τιμή όμως της ηλεκτρικής ενέργειας είναι ένα τοξικό θέμα της εκλογικής εκστρατείας , δεδομένων των κακών προγνωστικών και των υποσχέσεων που δεν τηρήθηκαν. Σε μια κυβερνητική δήλωση τον Ιούνιο του 2011, η ΚαγκελάριοςMerkel είχε υποσχεθεί να κρατήσει τις τιμές σταθερές. «Η επιβάρυνση για την ανανεώσιμη ενέργεια δεν πρέπει να ξεπεράσει τα τωρινά επίπεδα,» είπε η Merkel στο κοινοβούλιο. Ο δε Υπουργός Οικονομικών Rösler ισχυρίστηκε ότι υπάρχει ακόμα και περιθώριο για περικοπές στον φόρο ενεργείας. Όταν οι τιμές αυξήθηκαν , ο Rösler και αργότερα ο Υπουργός Περιβάλλοντος Röttgen κατηγόρησαν ο ένας τον άλλο αντί να βρουν μια λύση.
Κανένα από τα κόμματα δεν έχει ένα σχέδιο με συνοχή για την αντιμετώπιση του προβλήματος μετά τις βουλευτικές εκλογές στις 22 Σεπτεμβρίου 2013. Οι λίγες μέχρι τώρα προτάσεις είναι ενοχλητικά απλουστευτικές . Ο Altmaier και το CDUσκέπτονται το ενδεχόμενο να πληρωθούν οι επιδοτήσεις για την πράσινη ενέργεια του χρόνου με δανεικά, ούτως ώστε να καθυστερήσει η επόμενη αύξηση της ηλεκτρικής ενέργειας κατά μερικούς μήνες.
Η Gerda Hasselfeldt, μέλος του CSU, αδελφού κόμματος του CDU στην Βαυαρία, ευνοεί το φόρτωμα τουλάχιστον μέρους του κόστους στην επόμενη γενιά. Σύμφωνα με την πρότασή της, η κρατική αναπτυξιακή τράπεζα KfW θα αναλάβει μέρος του κόστους για φωτοβολταικά και ανεμογεννήτριες. Το ποσόν σ’αυτήν την περίπτωση θα αποπληρωθεί μέσα στα επόμενα 40 χρόνια.
Όσο για τις προτάσεις του SPD, των Πρασίνων και του FDP, αυτές κυμαίνονται από την μείωση του φόρου ρεύματος ως την μείωση του ΦΠΑ. Αυτό όμως δεν πρόκειται να δώσει λύση στα δομικά προβλήματα, τα οποία απαιτούν ριζική μεταρρύθμιση της κυβερνητικής επιτροπής. Το πρόβλημα είναι ότι η επόμενη κυβέρνηση θα πρέπει να είναι πρόθυμη να τα βάλει με τις ισχυρότερες βιομηχανίες ρεύματος.
Μέχρις ότου το θέμα φτάσει στην επόμενη νομοθετική περίοδο, ο Υπουργός Περιβάλλοντος Altmaier προτιμά να στέλνει στους καταναλωτές συμβουλές εξοικονόμησης: «Όταν μαγειρεύω , προσπαθώ να αφήνω την κατσαρόλα με κλειστό το καπάκι.»
Από τους FRANK DOHMEN, MICHAEL FRÖHLINGSDORF, ALEXANDER NEUBACHER, TOBIAS SCHULZE AND GERALD TRAUFETTER Μετάφραση από τα γερμανικά στα αγγλικά από τον Christopher Sultan

Πηγή: https://oataktos.wordpress.com

Διαβάστε περισσότερα...

Ρύπανση: Κάθε χρόνο εξαφανίζεται από τον παγκόσμιο πληθυσμό μια... Ελλάδα...

Εννιά εκατομμύρια ανθρώπους ετησίως σκοτώνει η μόλυνση του περιβάλλοντος, τρεις φορές περισσότερους απ’ ό,τι το AIDS, η φυματίωση και η ελονοσία μαζί και σχεδόν 15 φορές περισσότερους από όσους χάνουν τις ζωές τους σε πολέμους και άλλες μορφές βίας, σύμφωνα με την πιο περιεκτική έκθεση που διεξήχθη ποτέ παγκοσμίως.
Περίπου 6.5 εκατομμύρια από τους θανάτους το 2015 οφείλονταν στην ατμοσφαιρική ρύπανση, συμπεριλαμβανομένων των εκπομπών και των τοξινών που συνδέονται με αναπνευστικές και καρδιακές παθήσεις. Οι υπόλοιποι οφειλόταν κυρίως στη ρύπανση των υδάτων.
Το συναγερμό σήμανε η έκθεση της Lancet Commission on Pollution and Health, μιας διεθνούς ομάδας άνω των 40 επιστημόνων, η οποία προειδοποιεί ότι «απειλείται η επιβίωση των ανθρώπινων κοινωνιών».

Η ρύπανση σκοτώνει τους φτωχούς… για την ώρα
Σύμφωνα με το πόρισμα ένας στους έξι πρόωρους θανάτους οφείλεται στη μόλυνση του περιβάλλοντος και το 92% των θανάτων αυτών σημειώνονται σε χώρες με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2015, 2,5 εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν από τη ρύπανση του περιβάλλοντος στην Ινδία και 1,8 εκατομμύρια στην Κίνα.
Ο μεγαλύτερος «δολοφόνος» είναι σύμφωνα με την έκθεση η ατμοσφαιρική ρύπανση από την καύση διαφόρων καυσίμων, που προκαλεί καρδιακά νοσήματα και νόσους του αναπνευστικού αλλά και καρκίνο των πνευμόνων λόγω της παρατεταμένης έκθεσης.
Κι ενώ η ατμοσφαιρική ρύπανση και η ρύπανση των υδάτων φθάνουν σε επίπεδα επιδημίας, η παθολογία στη ρίζα της κρίσης δεν είναι ιατρική αλλά κοινωνική: «Με την παγκοσμιοποίηση η εξόρυξη και η μεταποίηση μετατοπίστηκαν σε φτωχότερες χώρες, όπου οι περιβαλλοντικοί κανονισμοί και η εφαρμογή τους μπορεί να είναι χαλαροί», ανέφερε η Κάρτι Σαντιλίγια, μια από τις συντάκτριες του πορίσματος και σύμβουλος της περιβαλλοντικής οργάνωσης Pure Earth.
«Οι άνθρωποι στις φτωχότερες χώρες -όπως οι οικοδόμοι στο Νέο Δελχί- εκτίθενται περισσότερο στην ατμοσφαιρική ρύπανση και δεν έχουν πολλές δυνατότητες να προστατευθούν καθώς μεταβαίνουν πεζοί, με ποδήλατο ή λεωφορεία στους χώρους εργασίας τους, όπου μπορεί επίσης να είναι μολυσμένο το περιβάλλον».

Η μόλυνση δεν προκαλεί μόνον θανάτους και βλάβες στην υγεία, αλλά και τεράστια επιβάρυνση στα ασφαλιστικά ταμεία. Το κόστος ετησίως υπολογίζεται στα 4,6 τρισεκατομμύρια δολάρια, ποσό που αντιστοιχεί στο 6,2% της παγκόσμιας οικονομικής παραγωγής.
Σύμφωνα με τον ερευνητή Philip Landrigan, οι κύριοι παράγοντες που οδηγούν στη ρύπανση θεωρούνται: «η παγκοσμιοποίηση της βιομηχανίας σε συνδυασμό με την ανεξέλεγκτη αστικοποίηση, η παγκόσμια εξάπλωση των πετρελαιοκίνητων οχημάτων και ο πολλαπλασιασμός των βιομηχανικών παραγωγών και η εντατική γεωργία».
Ιστορικά, οι επιπτώσεις της ρύπανσης στην υγεία και τις νόσους έχουν συνδεθεί με πολυεθνικές επενδύσεις σε βιομηχανίες που καταστρέφουν τις φτωχότερες περιφέρειες, μέσω εξορυκτικών πετρελαϊκών και άλλων δραστηριοτήτων και μεταποιητικής βιομηχανίας όπως η τοξική εξόρυξη της Νότιας Αφρικής ή η μονοκαλλιέργεια.
Τα παγκόσμια δεδομένα δείχνουν ότι οι πληθυσμοί που υποφέρουν περισσότερο είναι οι πολύ φτωχοί διότι μεταξύ άλλων αδυνατούν να παρέχουν τους πόρους και την τεχνολογία που οι πλούσιες (και οι ρυπογόνες) χώρες έχουν αναπτύξει ώστε να μειώνουν τις επιπτώσεις της ρύπανσης.
Αλλά η ταξική διαστρωμάτωση των επιπτώσεων της ρύπανσης αντικατοπτρίζονται και στο εσωτερικό των αναπτυγμένων χωρών. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ένας μικρόκοσμος της παγκόσμιας περιβαλλοντικής ανισότητας. Οι φτωχές κοινότητες, ειδικά εκείνες με υψηλή ανεργία και χαμηλά επίπεδα εκπαίδευσης, αντιμετωπίζουν πολύ υψηλότερη έκθεση σε ασθένειες από ατμοσφαιρικούς ρύπους.

Έτσι, αν ζείτε κοντά στο αεροδρόμιο του Columbus στη Τζόρτζια, ο τοπικός αέρας είναι περίπου τέσσερις φορές πιο τοξικός από ό, τι αυτός που αναπνέουν στο Martha’s Vineyard. Και ενώ οι περισσότεροι Αμερικανοί απολαμβάνουν με ασφάλεια το καθαρό νερό της βρύσης, τα παιδιά στο Flint του Michigan, συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν μια επιδημία δηλητηρίασης με μόλυβδο, όπως και πολλά φτωχά νοικοκυριά στον Νότο.
Ο Jesse Bragg από τον Οργανισμό Παρακολούθησης Εταιρικής Λογοδοσίας (CAI) υποστηρίζει ότι η μελέτη δείχνει ότι «όσοι έκαναν το λιγότερο κακό στην κλιματική κρίση πληρώνουν συχνά την υψηλότερη τιμή, μερικές φορές ακόμη και με τη ζωή τους».
Το μέλλον του παγκόσμιου κινήματος περιβαλλοντικής δικαιοσύνης εξαρτάται από την κλιμάκωση της έννοιας «ο ρυπαίνων πληρώνει» για την αντιμετώπιση της πανδημίας της δημόσιας υγείας για τη νέα γενιά. Παρόλο που η συμφωνία για το κλίμα του Παρισιού προσφέρει ένα σχέδιο συντονισμένης παγκόσμιας δράσης για τα ορυκτά καύσιμα, οι ισχύοντες κανόνες και στόχοι της συμφωνίας διατυπώνονται γενικά γύρω από τα επιχειρηματικά συμφέροντα, αλλά παραμελούν τις δυσανάλογες επιπτώσεις των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα στις περιθωριοποιημένες ομάδες που είναι πιο ευάλωτες σε ακραίες καιρικές συνθήκες και κλιματικές διαταραχές.

Η παγκόσμια κρίση της ρύπανσης φθάνει σε σημείο ανάφλεξης, καθώς η θνησιμότητα της βιομηχανικής ρύπανσης διασταυρώνεται με την αχαλίνωτη εταιρική ανάπτυξη. Έτσι το κίνημα για την περιβαλλοντική δικαιοσύνη εξελίσσεται για να ανταποκριθεί στην πρόκληση. Ο τρόπος ανάπτυξης, η δημοκρατία και η περιβαλλοντική δικαιοσύνη είναι στόχοι που πρέπει να επιτευχθούν μαζί. Η επίτευξη μιας βιώσιμης ισορροπίας αυτών των παραγόντων απαιτεί μια επανάσταση στον τρόπο που κυβερνάμε τις κοινότητές μας και επαναπροσδιορίζουμε πού συναντώνται οι αυλές μας και τα παγκόσμια κοινά.

Άσχημα τα νέα, παγκόσμια ανησυχία για την αύξηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα
Την ίδια ώρα, όπως δείχνουν τα νέα στοιχεία των επιστημόνων, οι παγκόσμιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα αναμένεται να αυξηθούν ξανά το 2017, έπειτα από μια τριετία σταθεροποίησης. Η αύξηση, φέτος, εκτιμάται ότι θα φθάσει το 2% έναντι του 2016, με πιθανότητα να κινηθεί από 0,8% έως 3%. Αντίστοιχα, το συνολικό ΑΕΠ της παγκόσμιας οικονομίας προβλέπεται ότι θα αυξηθεί φέτος κατά 3,5%, σύμφωνα με το ΔΝΤ.
Οι επιστήμονες, προς το παρόν, δεν είναι βέβαιοι αν η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί την έναρξη ενός νέου κύκλου πολυετούς αύξησης των ανθρωπογενών «αερίων του θερμοκηπίου» ή πρόκειται για ένα «εφάπαξ» φαινόμενο, το οποίο δεν θα επαναληφθεί το 2018. Πάντως, οι αρχικές εκτιμήσεις τους είναι ότι του χρόνου είναι απίθανο να μειωθούν οι εκπομπές. Οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες (κυρίως καύσεις ορυκτών καυσίμων και βιομηχανίες) εκτιμάται ότι θα φθάσουν τους 41 δισεκατομμύρια τόνους έως το τέλος του 2017. Το μεγαλύτερο μερίδιο αφορά τις εκπομπές διοξειδίου από την καύση ορυκτών καυσίμων, που αναμένεται να φθάσουν τους 37 δισεκατομμύρια τόνους (νέο ρεκόρ), εμφανίζοντας αύξηση 2% σε σχέση με πέρυσι.
Η Κίνα -ο Νο 1 ρυπαντής παγκοσμίως- είναι η κύρια αιτία για τη φετινή αρνητική εξέλιξη, καθώς το 2017 οι εκπομπές διοξειδίου της αναμένεται να αυξηθούν κατά 3,5%, λόγω της μεγάλης χρήσης άνθρακα, πετρελαίου και φυσικού αερίου για τις ενεργειακές ανάγκες της. Αντίθετα, οι εκπομπές των ΗΠΑ θα μειωθούν κατά 0,4% και της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά 0,2% (πολύ λιγότερο όμως από ό,τι η μέση ετήσια μείωση 2,2% κατά την τελευταία δεκαετία). Η Ελλάδα -με ετήσιες εκπομπές περίπου 71 εκατομμυρίων τόνων διοξειδίου, βρίσκεται στην 48η κατάταξη των χωρών, όσον αφορά τους εκπεμπόμενους ρύπους.
Οι εκτιμήσεις των 76 επιστημόνων του Παγκοσμίου Προγράμματος Άνθρακα (Global Carbon Project), από 15 χώρες και του Κέντρου Ερευνών Tyndall για την Κλιματική Αλλαγή του Πανεπιστημίου της Ανατολικής Αγγλίας, με επικεφαλής αντίστοιχα τον καθηγητή του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, Ρομπ Τζάκσον, και την καθηγήτρια, Κορίν Λε Κερ, έγιναν ενόψει της διεθνούς συνδιάσκεψης του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή (COP 23) στη Βόννη. Οι ερευνητές έκαναν ταυτόχρονες δημοσιεύσεις σε τρία κορυφαία περιοδικά για περιβαλλοντικά θέματα «Nature Climate Change», «Environmental Research Letters» και «Earth System Science Data Discussions».
«Είναι πολύ απογοητευτικό ότι οι ανθρωπογενείς παγκόσμιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα εμφανίζονται να αυξάνουν σημαντικά για μια ακόμη φορά, μετά από μια τριετή περίοδο σταθερότητας. Μετά από τη φετινή αυτή εξέλιξη, ο διαθέσιμος χρόνος λιγοστεύει για να κρατήσουμε την άνοδο της θερμοκρασίας αρκετά κάτω από τους δύο βαθμούς Κελσίου, πόσο μάλλον κάτω από τον ενάμιση βαθμό», δήλωσε η Λε Κερ. «Είναι ζωτική ανάγκη να φθάσουμε σε ένα μέγιστο σημείο στις παγκόσμιες εκπομπές μέσα στα επόμενα λίγα χρόνια, ώστε στη συνέχεια να τις μειώσουμε γρήγορα, για να περιορίσουμε τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής», προσέθεσε.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, η συγκέντρωση διοξειδίου στην ατμόσφαιρα αναμένεται, από 277 ppm (μέρη ανά εκατομμύριο) στην προβιομηχανική εποχή και 403 ppm το 2016, να φθάσει τα 405,5 ppm το 2017.
Θετική εξέλιξη, κατά τους επιστήμονες, αποτελεί ότι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειες αυξάνονται με γρήγορο μέσο ετήσιο ρυθμό 14% κατά την τελευταία πενταετία. Επίσης, ενθαρρυντικό είναι ότι το 2017 οι εκπομπές εμφανίζουν πτωτική τάση σε 22 χώρες, που από κοινού εκλύουν το 20% των παγκόσμιων ρύπων. Από την άλλη, όμως, οι εκπομπές από 101 χώρες, που εκλύουν το 50% των παγκοσμίων εκπομπών άνθρακα, αυξήθηκαν το 2017.

Οι επιπτώσεις της απόφασης Τραμπ για τον πλανήτη
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε τον Ιούνιο ότι αποσύρεται από τη συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα, καταφέροντας ένα μεγάλο πλήγμα στις προσπάθειες που γίνονται παγκοσμίως για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και παίρνοντας με αυτό τον τρόπο αποστάσεις από πολλούς συμμάχους.
Υπό την προηγούμενη κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα, οι ΗΠΑ είχαν συμφωνήσει να μειώσουν τις εκπομπές αερίων κατά περίπου 1,6 δισεκατομμύρια τόνους έως το 2025. Αλλά οι στόχοι ήταν προαιρετικοί που σημαίνει ότι τόσο οι ΗΠΑ όσο και τα υπόλοιπα 200 κράτη που μετείχαν στη συμφωνία θα μπορούσαν να τροποποιήσουν τις δεσμεύσεις τους.
Οι επιστήμονες από την πλευρά τους υποστηρίζουν ότι στον απόηχο της πρωτοβουλίας των ΗΠΑ η Γη αναμένεται να βρεθεί αντιμέτωπη με πολύ πιο επικίνδυνα επίπεδα θερμοκρασίας, δεδομένου ότι οι ΗΠΑ είναι ένας από τους μεγαλύτερους ρυπαντές του πλανήτη.
Σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς η απόσυρση των ΗΠΑ θα μπορούσε να οδηγήσει στην έκλυση 3 δισ. τόνων επιπλέον διοξειδίου του άνθρακα ετησίως, ποσότητα αρκετή για να προκαλέσει ακόμη πιο ακραία καιρικά φαινόμενα, να κάνει τους πάγους να λιώσουν γρηγορότερα και τη στάθμη της θάλασσας να ανέβει κατά πολύ περισσότερο. Οπως είπε και ο δήμαρχος της Νέας Ορλέανης «η πρωτοβουλία αυτή θα αποδειχτεί μακροπρόθεσμα καταστροφική για τους Αμερικάνους. «Στην ουσία η άνοδος της στάθμης της θάλασσας από την ανεξέλεγκτη κλιματική αλλαγή θα σημαίνει ότι πόλεις σαν τη δική μου θα πάψουν να υπάρχουν», είπε χαρακτηριστικά.
Οι ΗΠΑ είναι η δεύτερη κατά σειρά χώρα παγκοσμίως στις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα μετά από την Κίνα.

Πηγή: tvxs.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Η Δ.Ε.Η. ως Φορέας Κοινωνικών και Χωρικών Μεταβολών, οι μετεγκαταστάσεις των οικισμών: Ποντοκώμη, Ανάργυροι, Κόμανος...

Η ερευνητική εργασία έχει ως αφετηρία το ρόλο της Δημόσιας Εταιρίας Ηλεκτρισμού, ως φορέα κοινωνικών και χωρικών μεταβολών, στο οροπέδιο Εορδαίας. Η εξορυκτική δραστηριοποίηση της εταιρίας, επιβάλλει δραστικές αλλαγές στο υπέδαφος και στη φυσιογνωμία της περιοχής.
Από τη διαδικασία αυτή, δεν έμειναν ανεπηρέαστοι οι οικισμοί, στο υπέδαφος των οποίων βρίσκονται αξιοποιήσιμα κοιτάσματα λιγνίτη. Οι οικισμοί αυτοί, απαλλοτριώθηκαν και ορισμένοι τελικά μετεγκαταστάθηκαν σε νέα τοποθεσία, ενώ η διαδικασία αυτή συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Η Δ.Ε.Η. λοιπόν, μέσω της δραστηριοποίησης της δημιουργεί μία νέα γεωγραφία στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας, μεταβάλλοντας το χωρικό στίγμα των οικισμών και επηρεάζοντας έμμεσα με τον τρόπο αυτό τα μεγαλύτερα οικιστικά σύνολα της περιοχής, την Πτολεμαΐδα και την Κοζάνη. Σε κοινωνικό επίπεδο, οι κάτοικοι των πληγέντων περιοχών εξαναγκάζονται σε μία εσωτερική μετανάστευση. Η δραστηριότητα των εξορύξεων που αποτυπώνεται χωρικά με την μεταβολή του φυσικού και του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος, επιφέρει μεταβολές και στα οικονομικά και παραγωγικά μεγέθη των υπο μετεγκατάσταση οικισμών αλλά και των πόλεων.
Στην πρώτη ενότητα της εργασίας, πραγματοποιείται μία ιστορική ανασκόπηση για την ηλεκτρική ενέργεια και την παραγωγή της στην Ελλάδα, καταλήγοντας στην παράθεση στοιχείων για την περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας.
Στην επόμενη ενότητα παρουσιάζεται αναλυτικά, με βάση τη βιβλιογραφική και την επιτόπεια έρευνα, η σύσταση της διαδικασίας που διέπει της μετεγκαταστάσεις, από τη στιγμή της απαλλοτρίωσης έως τη δημιουργία του νέου οικισμού. Για την πληρέστερη ανάλυση του θέματος, επιχειρείται η μελέτη τριών οικισμών, του Κομάνου, της Ποντοκώμης και των Αναργύρων.
Η ανάλυση επικεντρώνεται σε ζητήματα πολεοδομικής οργάνωσης. Καταληκτικά, συνοψίζονται και αναλύονται τα αποτελέσματα της έρευνας, με κεντρικό θέμα τον χωροτακτικό αντίκτυπο της Δ.Ε.Η. και τα κοινωνικά ζητήματα που προκύπτουν.
Δείτε την ερευνητική εργασία εδώ

Διαβάστε περισσότερα...

Αιωνία η μνήμη των επιθεωρητών Περιβάλλοντος;;;

Πώς μιλάς για σεβασμό στους περιβαλλοντικούς νόμους όταν κανένας δεν ελέγχει τις παραβιάσεις και το περιβαλλοντικό έγκλημα; Πώς καλλιεργείς την περιβαλλοντική νομιμότητα ως αξία μεγάλης κοινωνικής και οικονομικής σημασίας, όταν οι έλεγχοι συνέχεια αποδυναμώνονται και οι καλές πρακτικές παραμένουν αόρατες και δίχως επιβράβευση;
Από τότε που ξεκίνησε στην Ελλάδα, ο θεσμός των επιθεωρητών Περιβάλλοντος πέρασε από πολλά κύματα. Η αρχή έγινε το 2001 με την ίδρυση της Ειδικής Υπηρεσίας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος, που είχε αμιγή ευθύνη τον έλεγχο της περιβαλλοντικής νομιμότητας. Στη συνέχεια, το 2010, εξελίχθηκε σε Ειδική Γραμματεία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος και Ενέργειας και το 2014 σε Σώμα Επιθεωρητών Περιβάλλοντος, Δόμησης, Ενέργειας και Μεταλλείων.
Τα τελευταία χρόνια, η σημαντική αυτή ελεγκτική υπηρεσία δεν σταμάτησε να υποβαθμίζεται: αποδυνάμωση στελεχική, αδιαφάνεια σε σχέση με τα πρόστιμα, πολιτικές παρεμβάσεις και πιέσεις. Μπορεί να μην τιμήθηκε ποτέ με την απαραίτητη ανεξαρτησία από πολιτικές πιέσεις και αλχημείες, όμως η υπηρεσία περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων έφερε πολύ σημαντικά αποτελέσματα για το περιβάλλον ως ζωτικής σημασίας κοινό αγαθό. Σημαντικά πορίσματα και προγράμματα επιθεωρήσεων σε περιοχές όπου ανθεί η περιβαλλοντική ανομία, όπως ο Ασωπός, και έγκαιροι έλεγχοι για τη διαπίστωση παρανομιών, όπως συμβαίνει σε διυλιστήρια και εγκαταστάσεις παράνομης διάθεσης αποβλήτων, είναι μερικά από τα πολλά «παράσημα» στη 15χρονη ιστορία των επιθεωρητών Περιβάλλοντος.
Από τον Οκτώβριο 2017, με το νέο οργανόγραμμα του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, η περιβαλλοντική επιθεώρηση καταπνίγεται σε ένα βαθύ πηγάδι άσχετων με την προστασία του περιβάλλοντος αρμοδιοτήτων που περιλαμβάνουν ακόμα και τον έλεγχο του λαθρεμπορίου καυσίμων. Η νέα υπηρεσία ονομάζεται Ειδική Γραμματεία Σώματος Επιθεωρητών και Ελεγκτών ΥΠΕΝ. Η αφαίρεση από τον τίτλο της Υπηρεσίας κάθε αναφοράς στο περιβάλλον δεν είναι τυχαία. Αυτή η διάπλατης ευθύνης υπηρεσία ελέγχων όχι απλώς δεν παρέχει καμία εγγύηση ενίσχυσης των ήδη αποδυναμωμένων περιβαλλοντικών ελέγχων, αλλά, αντίθετα, διασπά την κρίσιμης σημασίας συγκρότηση της αρμοδιότητας των περιβαλλοντικών ελέγχων και τη σκορπίζει σε ασυντόνιστες μεταξύ τους οργανικές μονάδες.
Κάτω από τη νέα Ειδική Γραμματεία συνενώνονται δύο υπηρεσίες που είναι άσχετες μεταξύ τους ως προς την αποστολή και το αντικείμενο: το περιβάλλον και η φοροδιαφυγή. Από τη μια το Σώμα Επιθεωρητών Περιβάλλοντος, μια αμιγής υπηρεσία περιβαλλοντικής επιθεώρησης με κυρία αποστολή την προαγωγή της εφαρμογής του περιβαλλοντικού δικαίου, και από την άλλη τα κλιμάκια ελέγχου διακίνησης και αποθήκευσης καυσίμων, τα οποία έχουν ως αντικείμενο τους ελέγχους τελωνειακού και φορολογικού χαρακτήρα για τον περιορισμό της λαθραίας διακίνησης και της νοθείας καυσίμων και τον περιορισμό της απώλειας φορολογικών εσόδων. Με δεδομένη την ιδιαίτερη πολιτική προσοχή στα ζητήματα της φοροδιαφυγής, ο φόβος ότι η λειτουργία των περιβαλλοντικών ελέγχων θα υποβαθμιστεί ακόμα περισσότερο είναι πολύ έντονος. Ειδικά, καθώς είναι μάλλον βέβαιο ότι της Ειδικής Γραμματείας θα προΐσταται πολιτικό πρόσωπο επιλογής του κάθε υπουργού.
Από το 2008, το WWF Ελλάς έχει ζητήσει την ίδρυση ανεξάρτητης αρχής περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων, με αναφορά στη Βουλή. Ανεξάρτητη, ώστε οι περιβαλλοντικοί έλεγχοι να μην εξαρτώνται από υπουργικές υποδείξεις και κομματικές παρεμβάσεις. Αρχή, επειδή είναι απαραίτητο αυτός ο κρίσιμος μηχανισμός ελέγχου να έχει αυτοτέλεια και να έχει συντονιστικό ρόλο προς κάθε υπηρεσία που πραγματοποιεί ελέγχους σε περιφερειακό επίπεδο. Σε αυτό το αποτελεσματικό και πολιτικά ανεπηρέαστο πλαίσιο, είναι σημαντικό να αναπτυχθούν και οι απαραίτητοι μηχανισμοί έμμεσου ελέγχου που περιλαμβάνουν εθελοντικές αρχές και πρότυπα υπεύθυνης επιχειρηματικής συμπεριφοράς, σύμφωνης με την εφαρμοστέα νομοθεσία (έκδοση κατευθυντηρίων οδηγιών και συστάσεων, επεξεργασία κωδίκων τηρητέας στάσης και καλών πρακτικών κ.λπ.) ή και μέσα επιβράβευσης και δημοσιοποίησης των καλών επιδόσεων και απαξίωσης αντίστοιχα των κακών πρακτικών.
Κράτος δικαίου χωρίς μηχανισμούς ελέγχου και προαγωγής της νομιμότητας δεν μπορεί να υπάρξει, είναι κράτος αδειανό.

Η κυρία Θεοδότα Νάντσου είναι επικεφαλής πολιτικής του WWF Ελλάς

Διαβάστε περισσότερα...

Προσκόμιση αντιγράφων αναγνώρισης δικαιούχων σε ιδιοκτησίες με δικαστικές αποφάσεις...

Παρακαλούνται οι πολίτες της Τοπικής Ενότητας Ποντοκώμης,
που έχουν αναγνωριστεί ως δικαιούχοι με δικαστικές αποφάσεις σε ιδιοκτησίες στον σημερινό οικισμό,
να προσκομίσουν αντίγραφα αυτών των αποφάσεων ατο Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών Ποντοκώμης μέχρι τις 15/12/2017,
με σκοπό να διευκολυνθούν οι εργασίες της Επιτροπής Διανομής Οικοπέδων στο νέο οικισμό.

Ο Δήμαρχος Κοζάνης

Ιωαννίδης Ελευθέριος

Διαβάστε περισσότερα...

Λιγνίτης και ηλεκτρική ενέργεια...

Η διατήρηση της δεσπόζουσας θέσης του λιγνίτη στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας της Ελλαδας τα τελευταία 45 χρόνια -δλδ μετά την πρώτη παγκόσμια ενεργειακή κρίση 1973 -ήταν μια συνειδητή πολιτική επιλογή των κυβερνήσεων και συνολικά του πολιτικού συστήματος . Ο λιγνίτης είναι ελάχιστα”φθηνός” αλλά σίγουρα φτωχός σε θερμογόνος δύναμη (Μ.Ω. 1200 Kcal) και προκαλεί απορία γιατί οι κυβερνήσεις του δικομματισμού προτίμησαν να θέσουν τη χώρα υπό την”ενεργειακή ομηρεία” του- μην ξεχνάμε οτι η ενέργεια στις σύγχρονες κοινωνίες αποτελεί ένα από τα βασικά συστατικά στοιχειά που σηματοδοτούν την κοινός αποδεκτή έννοια της Εθνικής ανεξαρτησίας και την πρόοδο.
Ωστόσο-και η απάντηση σε όλες τις απορίες το “μονοπώλιο”του λιγνίτη στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας ήταν θετικό για το πολίτικο-οικονομικο κατεστημένο(ολιγαρχία):
-1.Εξασφάλιζε την κυριαρχία στην εκάστοτε κεντρική εξουσία με την ταυτόχρονη κομματική υπόταξη των κομματικών συνδικαλιστικών οργανώσεών και κοινωνίας(θέσεις εργασίας)παραβιάζοντας ουσιαστικά το Σύνταγμα και τις αρχές λειτουργίας της Ε.Ε.
-2.Διατηρούσε στο ακέραιο τον πολιτικό δικομματισμό με τη δομική του διαπλοκή και διατηρήσεις στο ΑΕΠ Του λεγόμενου μαύρου χρήματος λόγο τεχνικού χαρακτήρα των ΑΗΣ με καύση του λιγνίτη
-3 Επέτρεπε στους διαχειριστές του συστήματος παραγωγής ενέργειας μέσω ΔΕΗ να κρύβουν ,αλλά και να μεταφέρουν στον κρατικό προϋπολογισμό (δλδ. Στις πλάτες του λαού μας ) τα ελλειματα και τα σφάλματα και εγκλήματα τους .
Έτσι η εξυπηρέτηση ιδιοτελών κομματικών αναγκών επέφερε πολλά αρνητικά φαινόμενα:
1.Διέλυσε την οποία διαφορετική άποψη , επιστημονική και πολιτική γνώση και γνώμη για την αλλαγή του τρόπου παραγωγής,πράγμα απαράδεκτό στο εξωτερικό ,έτσι σταδιακά εξέλιπε και υποβαθμίσθηκε η επιστημονική έρευνα.
2.Σταμάτησε τις αλλαγές και συντηρηκοποιησε δημιουργώντας”κάστες”και συντεχνίες όλους τους εμπλεκόμενους στο σύστημα παραγωγής ενέργειας ,εργαζόμενους ,συνδικάτα επιστημονικούς φορείς(Πανεπιστημια ,ΤΕΙ,Μ.Ε) επαγγελματικούς φορείς (ΤΕΕ,ΣΔΜ/ΔΕΗ κλπ)
3.Απέτρεψε κάθε αλλαγή στον τρόπο λειτουργίας της ΔΕΗ(Εξοικονόμηση ,βελτίωση).Ενδεικτικά αναφέρω,πρακτική εφαρμογή της μεθόδου περιβαλλοντικού-οικονομικης απόληψης λιγνιτικου κοιτάσματος (Μεβοραχ),Διαγνωστική συντήρηση πάγιου εξοπλισμού στα Ορυχεία (Στεφανης) ,μικτή καύση άνθρακα, Φ.Α.(Γιωτοπουλος κλπ)
4.Κατάστρεψε ανεπανόρθωτα περιβαλλοντικά όλη τη Δυτ. Μακεδονια (νερά αέρα,γη 350.000 στρέμματα.)
Ολα τα παραπάνω έγιναν λόγω επικράτησης και κυριαρχίας στην λειτουργία των Υπαίθριων Ορυχείων ΔΕΗ της λεγόμενης “φιλοσοφίας” των γεμάτων αυλών που εκτός απο τις τεράστιες καταστροφές στο ανθρώπινο και κοινωνικό περιβάλλων ήταν και η αιτία δημιουργίας εστιακών φαινομένων άγνωστων για χιλιάδες χρόνια στην περιοχη (δεντριδικο φαινόμενο)
Οι οποίες προσπάθειες αλλαγής και ανάδειξης αυτών των αρνητικών φαινομένων και του θέματος άλλα και αλλαγής του τρόπου παραγωγής με μικτή καύση (βλεπε ΦΕΚ 15.5.95).εκμετάλλευσης οικονομικών απολήψιμων κοιτασμάτων άφησαν πίσω τους τους για τους συμμετέχοντες μόνο αρνητικές αναμνήσεις αλλά και θύματα και μόνιμες αναπηρίες.
Η σημερινή κατάσταση στην παραγωγή ενεργείας είναι τραγική και οι προοπτικές δυσοίωνες .Η απαξίωση της γνώσης και του κεφαλαίου της άλλοτε ΔΗΜΟΣΙΑΣ επιχείρησης καταγράφεται στην αξία της μετοχής της στο Χρηματιστήριο.
Η επίλυση του θέματος ειναι δύσκολη σχεδίων τραγική και η πρόταση που φέρνει στο τραπέζι της συζήτησης και διαλόγου ο αγαπητός συνάδελφος Α.Ευθυμιαδης μοναδική .
Αξίζει να συζητηθεί .

Πηγή: https://oataktos.wordpress.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Ο μικρός Βαγγελάκης που έγινε αντάρτης: Μια αυτοβιογρφία του συγχωριανού μας Βαγγέλη Τσαχουρίδη...

Ο μικρός Βαγγελάκης που έγινε αντάρτης by Σύλλογος Περιβάλλοντος και Ποιότητας Ζωής Δημητρίου Υψηλάντη on Scribd

Διαβάστε περισσότερα...

Ο πόνος για τον λιγνίτη...

Πριν από μερικές μέρες βρέθηκα στην Πτολεμαΐδα, καλεσμένη της Δημοτικής Αρχής για να μιλήσω για την «Πρώτη συστηματική εκμετάλλευση λιγνιτών Πτολεμαΐδος από την εταιρεία Παυλίδου-Αδαμοπούλου», με την ευκαιρία των 60 χρόνων λιγνίτη στην περιοχή της Εορδαίας. Μπαίνοντας στον χώρο της εκδήλωσης, είπα στους δημοσιογράφους ότι η οικογένεια Παυλίδη «κουβαλάει ένα τραύμα», το τραύμα του λιγνίτη, το οποίο μεταφέρεται από γενιά σε γενιά σαν κληρονομική ασθένεια. Εκείνη την χρονική στιγμή, νόμιζα πως είμαστε οι μόνοι με το τραύμα αυτό. Μετά την ομιλία μου και στο διάστημα μιας εβδομάδας κατά το οποίο παρέμεινα στην περιοχή, με προσέγγισαν διάφοροι άνθρωποι για να μου εκφράσουν τα συγχαρητήρια αλλά και για να μοιραστούν μαζί μου τον δικό τους πόνο, το δικό τους τραύμα. Τους άκουσα προσεκτικά και με ενδιαφέρον.
Τα λεγόμενά τους με οδήγησαν στα παροπλισμένα εργοστάσια της ΛΙΠΤΟΛ και του ΑΗΣ Πτολεμαΐδος, στα ορυχεία της Μαυροπηγής, στην Μονάδα 5 και την γύρω περιοχή, τα οποία επισκέφθηκα με την άδεια του κ. Τάσου Λοβάτση Δ/ντη ΑΗΣ Πτολεμαΐδος. Ξεναγός μου, ο παλιός συμμαθητής μου, Γιάννης Γαλάνος. Προς έκπληξή μου, διαπίστωσα κι εκεί μεγάλο πόνο. Πόνο και κούραση. Πόνο και παραίτηση. Προσωπικό ασφαλείας μέσα στα τεράστια κιβούρια των εργοστασίων, που όμως αποπνέουν, ακόμα, μια ζεστασιά. Εκπέμπουν ακόμη σαν ζωντανοί οργανισμοί που βρίσκονται σε κόμα, σε χαμηλές συχνότητες, την παλιά τους λειτουργία. Ελπίζω να μην καταλήξουν να πουληθούν για παλιοσίδερα, προιόντα λεηλασίας, όλα αυτά τα συλλεκτικά αντικείμενα που βρίσκονται μέσα σε αυτά. Στην μονάδα της ΛΙΠΤΟΛ η υπέροχη τουρμπίνα AEG των 5ΚW, εξαιρείται το νόμου περί εκπομπών αερίων και μπορεί να χρησιμοποιηθεί π.χ. για την τηλεθέρμανση της πόλης. Η εκποίηση της περιουσίας της ΔΕΗ είναι ένα μεγάλο θέμα στο οποίο πρέπει να δωθεί ιδιαίτερη προσοχή.
Διαπίστωσα, τα τεράστια βάθη στα οποία έχουν φτάσει τα λιγνιτορυχεία μας, πράγμα που καθιστά ασύμφορη την εξόρυξη του λιγνίτη και την τεράστια οικολογική καταστροφή της περιοχής. Μίλησα με ανθρώπους που ασχολούνται με τα χωματουργικά. Ακόμη ψάχνουν το υγιές στρώμα εδάφους, που αφαιρέθηκε από την επιφάνεια, προκειμένου να αποκαταστήσουν τα εδάφη. Εγκληματική αμέλεια, τσαπατσουλιά. Η αποκατάσταση γίνεται με τέφρα. Είναι να κλαίει και να γελάει κανείς, γιατί τα εδάφη αυτά θα γίνουν τσιμέντο, έρημος, κρανίου τόπος. Ούτε πουλί ιπτάμενο δεν θα περνάει πάνω από αυτά. Καμία πρόβλεψη και για τα νερά, από όσο ξέρω, δεν υπάρχει.
Οι παλαιοί λυπούνται για τις χαμένες θέσεις εργασίας. Οι πιο νέοι αντιμετωπίζουν το θέμα κυνικά. «Εχ, και τι έγινε. Θα γινόταν σε πέντε, δέκα χρόνια. Γίνεται τώρα». Δεν καταλαβαίνουν τα οφέλη από την διατήρηση θέσεων εργασίας έστω και για μια δεκαετία ακόμη, ούτε τα οφέλη που προκύπτουν από την διατήρηση της λειτουργίας των εργοστασίων μας με μικτή καύση του λιγνίτη, που πρότειναν κάποιοι και μπήκαν κατευθείαν στα ψυγεία της ΔΕΗ. Όταν όμως όλες οι εργασίες του λιγνίτη και γύρω από τον λιγνίτη παύσουν. Όταν μηχανήματα δημόσια και ιδιωτικά σταματήσουν, χωρίς να έχουν αποσβεστεί και γίνουν παλιοσίδερα. Όταν τα δάνεια με τα οποία αγοράστηκαν «σκάσουν». Όταν όλη η κερδισμένη τεχνογνωσία και εμπειρία πάει χαμένη, στα αζήτητα. Τότε ο πόνος θα γίνει ακόμα μεγαλύτερος.
Οι τιμές των ακινήτων μας έπεσαν. Κάποιοι ξεπουλάνε όσο όσο και φεύγουν. Η Πτολεμαΐδα έχασε μέσα σε πολύ λίγα χρόνια πέντε χιλιάδες κατοίκους. Σε λίγο, κάποιοι μου λένε ό,τι θα γίνει «Καϊλάρ». Μιλάνε για την βαρβαρότητα της ΔΕΗ, ωσάν η ΔΕΗ να μην είμαστε «εμείς». Κι όμως, ντόπιοι εργάζονται στη ΔΕΗ. Ντόπιοι είναι στα συλλογικά όργανα, ντόπιοι και στην διοίκηση και στην λήψη αποφάσεων. Είναι να απορεί κανείς. Πίσω από κάθε μεγάλο έργο παγκοσμίως βρίσκονται Έλληνες μηχανικοί. Όταν κάποια κυβέρνηση θέλει να κάνει ένα μεγαλόπνοο και αξιοθαύμαστο έργο, που θα παραμείνει και μετά από αυτήν, προσλαμβάνει Έλληνες. Έλληνες στα Εμιράτα, στην Σαουδική Αραβία, στο Κατάρ, παντού. Ανώνυμοι, κάτω από αντίξοες συνθήκες, δημιουργούν θαύματα μέσα στην έρημο! Τι γίνεται όμως εδώ, εντός των τοιχών; Ύπνος βαθύς ή πλήρης αδιαφορία για το μέλλον της Δυτικής Μακεδονίας; Το έργο των πρώτων μηχανικών που έστησαν όλη την προσπάθεια, εργοστάσια, ορυχεία είναι αξιοθαύμαστο και πολλοί λένε ότι αυτές οι αρχές που τέθηκαν τότε, ακόμα και στον αυτόματο πιλότο όρισαν την λειτουργία τους μέχρι πρόσφατα. Άλλοι λένε πως το ατομικό κέρδος είναι αυτό που κυβερνάει σήμερα την μεγάλη εταιρεία. Αλλά είναι γνωστό σε όλους ότι ούτε ο Φίλιππος ούτε ο Μέγα Αλέξανδρος τα πήρανε μαζί τους. Μας τα αφησαν εδώ στην Μακεδονική γη, τεκμήρια της δόξας και της μεγαλοσύνης τους. Όλοι αυτοί οι επώνυμοι τι θα αφήσουν; Τοξικά απόβλητα και κρανίου τόπο;
Οι περισσότεροι (από αυτούς που μίλησα) εργαζόμενοι στην ΔΕΗ σήμερα πιστεύουν ότι η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη. Ο κος Παναγιωτάκης μίλησε για ένα πιστόλι στον κρόταφο, μίλησε και για μια Οκτωβριανή επανάσταση, για μια μικρά πλην έντιμον ΔΕΗ. Από τον λόγο του ας κρατήσουμε την λέξη «επανάσταση». Ας κοιταχτούμε στον καθρέπτη και ας επαναστατήσουμε εναντίον του εαυτού μας. Εναντίον του κακού εαυτού μας που οδήγησε τα πράγματα μέχρι εδώ. Ας ανακτήσουμε την χαμένη μας αυτοπεποίθηση και ας κοιτάξουμε την όλη κατάσταση από ψηλά, σε όλο το εύρος και το μήκος της. Μεσοβέζικες λύσεις δεν χωράνε. Η περιοχή μας χρειάζεται μια σφαιρική, συνολική λύση που μόνο ξένοι οίκοι με εμπειρία μπορούν να μας την δόσουν. Μία μελέτη για την μεταλιγνιτική εποχή, για τις μονάδες, για την αποκατάσταση του περιβάλλοντος, για τις θέσεις εργασίας, που αυτήν την φορά δεν θα πρέπει να πεταχθεί στα σκουπίδια σαν τόσες άλλες αλλά να εφαρμοστεί από όλους με θρησκευτική ευλάβεια! Γιατί η πληγή όλο και μεγαλώνει και βαθαίνει και πονάει πολύ…

Της Μιράντας Παυλίδη

Διαβάστε περισσότερα...

Ενημέρωση κατοίκων για την πορεία μετεγκατάστασης της Μαυροπηγής...

Διαβάστε περισσότερα...

Η Περιφέρεια ζητά από το ΥΠΕΚΑ χωροταξική ανακατανομή σταθμών μέτρησης ρύπανσης και εγκατάσταση νέων...

Το θέμα του περιβάλλοντος είναι ομολογουμένως πολύ σοβαρό για την περιοχή, γι’ αυτό και είναι απαραίτητο ένα άρτιο δίκτυο σταθμών μέτρησης ρύπανσης, το οποίο να παρακολουθεί την κατάσταση και να λαμβάνονται μέτρα όταν απαιτείται.
Ως γνωστόν στο ενεργειακό λεκανοπέδιο υπάρχει οργανωμένο δίκτυο, το οποίο όμως σύμφωνα τους ειδικούς πρέπει να συμπληρωθεί με κάποιους νέους σταθμούς μέτρησης και με αναδιάταξη – μεταφορά σε διαφορετικά σημεία κάποιων άλλων. Σύμφωνα με πληροφορίες του «e-ptolemeos.gr», η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας ζήτησε άλλους δύο σταθμούς μέτρησης για τις Περιφερειακές Ενότητες Καστοριάς και Φλώρινας, προκειμένου να τοποθετηθούν στις πρωτεύουσες. «Δεν νοείται να μην έχουν ούτε έναν σταθμό μέτρησης ολόκληροι νομοί, οι οποίοι είναι απαραίτητοι για την παρακολούθηση της αέριας ρύπανσης», δήλωσε αρμόδιος παράγοντας. Βεβαίως, για να τοποθετηθεί ή να μετακινηθεί ένας σταθμός μέτρησης απαιτείται έγκριση και σχετική άδεια από το υπουργείο Περιβάλλοντος. Ακριβώς σ’ αυτό το σημείο βρίσκεται τώρα η διαδικασία, καθώς κατατέθηκε από πλευράς Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, σχετική αίτηση στο Υπουργείο Περιβάλλοντος.
Επίσης, αναμένονται ορισμένες μεταβολές ακόμη, καθώς η Διεύθυνση Περιβάλλοντος Κοζάνης ζητά την κάλυψη της περιοχής Σερβίων – Βελβεντού με έναν σταθμό μέτρησης ρύπανσης, τον οποίο θεωρεί άκρως απαραίτητο, αφού σ’ ολόκληρη την περιοχή δεν υπάρχει παρόμοιος. Γι’ αυτό πρότεινε να μεταφερθεί ο σταθμός της Κάτω Κώμης και να μεταφερθεί στα Σέρβια. Εκτιμάται μάλιστα ότι ο σταθμός της Κάτω Κώμης δεν είναι απαραίτητος, αφού καλύπτεται από τον σταθμό των Πετρανών. Ακόμη να σημειωθεί ότι υπάρχει μία συζήτηση για μεταφορά του σταθμού μέτρησης του οικισμού της ΔΕΗ στην Πτολεμαΐδα, θέμα που θέτει η ίδια η ΔΕΗ, η οποία προτείνει να μεταφερθεί ο συγκεκριμένος σταθμός στην Ασβεστόπετρα. Ως γνωστόν ο συγκεκριμένος σταθμός μέτρησης του Οικισμού …χτυπάει συνήθως «κόκκινο», αφού βρίσκεται μέσα στο κέντρο των δραστηριοτήτων της ΔΕΗ και η περιοχή είναι άκρως επιβαρυμένη περιβαλλοντικά. Ίσως γι’ αυτό η ΔΕΗ επιδιώκει να τον μετακινήσει και να τον βγάλει έξω από το κέντρο των δραστηριοτήτων και να τον πάει σε καθαρότερη περιοχή, προκειμένου να μην έχει έναν σταθμό που την …εκθέτει συνεχώς, με τις υπερβάσεις των ορίων ρύπανσης. Όμως, ο ισχυρός αντίλογος είναι ότι εφ’ όσον στον οικισμό μένει ακόμη αρκετός κόσμος, αλλά και στα ορυχεία εργάζονται χιλιάδες εργαζόμενοι, δεν μπορεί να μην υπάρχει σταθμός μέτρησης που να παρακολουθεί την κατάσταση του περιβάλλοντος.
Τέλος, συζητιέται η μετακίνηση του σταθμού της Ποντοκώμης στα Κοίλα, αλλά μάλλον αυτό θα γίνει όταν φτάσει το ορυχείο στο χωριό. Γίνεται φανερό ότι για την αναδιάταξη των σταθμών μέτρησης ρύπανσης αναμένονται τελικές αποφάσεις και βεβαίως η έγκριση του Υπουργείου Περιβάλλοντος.

Πηγή: e-ptolemeos.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Ένα Mini timelapse (από τον Διονύση Μπόσιακα) από την Ποντοκώμη και τον ΑΗΣ Καρδιάς (Κοζάνη)...

Διαβάστε περισσότερα...

Πώς (και πόσο) πλήττεται η υγεία μας από την ατμοσφαιρική ρύπανση;;;

Η υγεία εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο ήδη πλήττεται από την κλιματική αλλαγή, σύμφωνα με έκθεση που είδε πρόσφατα το φως της δημοσιότητας.
Τα θερμικά κύματα επηρεάζουν πολλές ευάλωτες ομάδες, ενώ ταυτόχρονα η υπερθέρμανση του πλανήτη ενισχύει τη μετάδοση θανάσιμων ασθενειών, όπως ο δάγκειος πυρετός, που αποτελεί την πιο ταχεία εξάπλωση ιού στον κόσμο.
Ακόμη, η ατμοσφαιρική ρύπανση από την καύση ορυκτών καυσίμων προκαλεί εκατομμύρια πρόωρους θανάτους κάθε χρόνο, ενώ οι ζημιές στις καλλιέργειες από τις ακραίες καιρικές συνθήκες θέτουν σε κίνδυνο την υγεία των παιδιών, καθώς μαστίζονται από την πείνα.
Τα ευρήματα, που δημοσιεύονται στο περιοδικό Lancet, προέρχονται από ερευνητές σε 26 ιδρύματα ανά τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων πολλών πανεπιστημίων, του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού του ΟΗΕ (WMO). Το WMO ανέφερε τη Δευτέρα ότι το επίπεδο διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα παρουσίασε κατακόρυφη άνοδο το 2016, με μια συγκέντρωση που δεν έχει παρατηρηθεί για περισσότερα από τρία εκατομμύρια χρόνια.
«Η κλιματική αλλαγή συμβαίνει και είναι σήμερα ένα θέμα υγείας για εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως», δήλωσε ο καθηγητής Anthony Costello, μέλος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και αντιπρόεδρος της ομάδας για την έρευνα. Σχετική έκθεση το 2009 προειδοποιούσε για το γεγονός ότι η κλιματική αλλαγή αποτελούσε τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την παγκόσμια υγεία στον 21ο αιώνα.
Ωστόσο, ο κ. Costello τόνισε ότι η ανάληψη δράσης για την παύση της υπερθέρμανσης του πλανήτη θα αποφέρει τεράστια οφέλη για την υγεία: «Οι προοπτικές είναι πρόκληση, αλλά έχουμε ακόμα την ευκαιρία να μετατρέψουμε μια επικείμενη ιατρική έκτακτη ανάγκη σε σημαντική πρόοδο για τη δημόσια υγεία».
«Εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι έχουν ήδη βρεθεί αντιμέτωποι με τις επιπτώσεις στην υγεία ως αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής», δήλωσε στον Guardian η επικεφαλής για το κλίμα στον ΟΗΕ που διαπραγματεύτηκε τη Συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή, Christiana Figueres. «Η άμεση αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής θα βελτιώσει απευθείας την παγκόσμια υγεία. Είναι τόσο απλό».
Ένας από τους πιο εντυπωσιακούς από τους 40 δείκτες που αξιολόγησαν οι ερευνητές ήταν η τεράστια αύξηση του αριθμού των ατόμων άνω των 65 ετών που εκτίθενται στην υπερβολική ζέστη. Το φαινόμενο αυτό αυξήθηκε κατά 125 εκατομμύρια μεταξύ 2000 και 2016, εντείνοντας τις ανησυχίες των γιατρών, επειδή οι ηλικιωμένοι είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στη ζέστη.
Το μεγαλύτερο μέρος της αύξησης των εκτεθειμένων ατόμων οφείλεται στις υψηλές θερμοκρασίες. Παρόλα αυτά, ο αριθμός των ηλικιωμένων αυξάνεται εξίσου, δημιουργώντας έτσι μια «τέλεια καταιγίδα», ανέφερε ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Exeter, Peter Cox.
Η έκθεση διαπίστωσε, ακόμη, ότι ο θερμότερος και πιο υγρός καιρός καθιστά δύσκολες τις συνθήκες εργασίας σε εξωτερικούς χώρους. Το 2016, αυτό είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια εργασίας σχεδόν ενός εκατομμυρίου ανθρώπων. «Δεν υπάρχει κρυστάλλινη σφαίρα εδώ, πρόκειται για πραγματικές παρατηρήσεις», δήλωσε ο καθηγητής Cox. Επιπροσθέτως, πρόσθεσε ότι οι 70.000 θάνατοι που προέκυψαν από την κύμα καύσωνα του 2003 στην Ευρώπη φαίνονταν μικροί σε σύγκριση με τις μακροπρόθεσμες τάσεις: «Είμασταν σε επιφυλακή, όταν το είδαμε αυτό».
Επιπλέον, η καθηγήτρια Georgina Mace, δήλωσε ότι τα αποδεικτικά στοιχεία για ένα θερμότερο κλίμα που αυξάνει την παραγωγή τροφίμων ήταν συχνά πολύ τοπικά και βραχυπρόθεσμα: «Συνολικά, το μοτίβο είναι αρνητικό».
Η ερευνήτρια για το κλίμα στο Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας, Clare Goodess, δήλωσε: «Οι δείκτες αποκαλύπτουν κάποιες αυστηρές προειδοποιήσεις για την ανθρώπινη υγεία, καθώς και κάποιες εκλάμψεις ελπίδας. Οι τάσεις θερμοκρασιακής κατανομής στην κλιματική αλλαγή για τις ανθρώπινες δραστηριότητες είναι πλέον αναμφισβήτητη, επομένως, δεν αμφισβητείται ο επείγων χαρακτήρας της αντιμετώπισης των ζητημάτων που τίθενται από την παρούσα έκθεση».

(Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, Guardian, The Lancet)

Διαβάστε περισσότερα...

Δεν θα μας πάρει 10 χρόνια για να γίνουν τα σπίτια στο νέο οικισμό της Ποντοκώμης…. Εγώ πιστεύω ότι ακόμη και μέσα στο 2018, να υπάρξει η διανομή των οικοπέδων και να μπορούν οι άνθρωποι να χτίσουν...

Απαντώντας στην προ ημερών δήλωση του Λάζαρου Μαλούτα («Φοβάμαι ότι θα περάσουν 10 χρόνια για να χτίσει κάποιος στη – νέα – Ποντοκώμη»), ο δήμαρχος Κοζάνης, Λ. Ιωαννίδης, φιλοξενούμενος, το βράδυ της Πέμπτης 2/11, στην εκπομπή «Στο… κόκκινο», του τηλεοπτικού σταθμού FLASH, ανέφερε:
«Δεν θα μας πάρει 10 χρόνια για να γίνουν τα σπίτια στο νέο οικισμό της Ποντοκώμης΄. Είναι λυπηρό πάντως, ότι κάποιοι, σε αυτό το θέμα, που είναι ευαίσθητο, κινδυνολογούν και κινδυνολογούν ανεύθυνα….. Εγώ πιστεύω ότι ακόμη και μέσα στο 2018 να υπάρξει η διανομή των οικοπέδων και να μπορούν οι άνθρωποι να χτίσουν».


Πηγή: www.kozan.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Την Ομάδα Συντονισμού και την Επιτροπή διανομής οικοπέδων για τη μετεγκατάσταση της Ποντοκώμης, κάλεσε σε συνεδρίαση ο Συντονιστής της και Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Κοζάνης Παναγιώτης Πλακεντάς...

Την Ομάδα Συντονισμού και την Επιτροπή διανομής οικοπέδων για τη μετεγκατάσταση της Ποντοκώμης, κάλεσε σε συνεδρίαση ο Συντονιστής της και Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Κοζάνης Παναγιώτης Πλακεντάς. Παρουσία του Δημάρχου Κοζάνης Λευτέρη Ιωαννίδη αξιολογήθηκε η πορεία των διαδικασιών, συζητήθηκαν ορισμένα σημαντικά θέματα και προγραμματίστηκαν οι επόμενες ενέργειες.
Ειδικότερα:
-Διαπιστώθηκε η σημαντική πρόοδος που έγινε από την αρμόδια Επιτροπή διανομής οικοπέδων στα ζητήματα που την αφορούν
. -Συζητήθηκαν οι πρώτες σκέψεις για τα κριτήρια διανομής των οικοπέδων.
-Έγινε παρουσίαση αριθμητικών δεδομένων και των πρώτων συμπερασμάτων από την αρχική αξιολόγηση των Αιτήσεων που κατατέθηκαν.
-Συζητήθηκαν θέματα σχετικά με τους όρους παραχώρησης των οικοπέδων και τις υποχρεώσεις των δικαιούχων.
-Την Ομάδα Συντονισμού απασχόλησε επίσης η ακολουθητέα διαδικασία προκειμένου, το ταχύτερο δυνατόν, να ξεκινήσουν οι δικαιούχοι την προετοιμασία έκδοσης οικοδομικών αδειών και προς την κατεύθυνση αυτή διατυπώθηκαν ορισμένες σκέψεις.
-Συζητήθηκε επιπρόσθετα και το θέμα ύπαρξης συνοχής στο νέο οικισμό.
Για όλα τα παραπάνω θα ενημερωθούν οι κάτοικοι σε συνάντηση, στην Ποντοκώμη, που θα διοργανωθεί με πρωτοβουλία του Δήμου Κοζάνης.

Κοζάνη, 01/11/2017
Από το Γραφείο Τύπου

Διαβάστε περισσότερα...