Μια, μόνο, απόφαση...

Πολλές φορές μιλάμε για πολιτικές ιδεολογίες και τους στόχους που οραματιζόμαστε. Μια κοινωνία δικαιοσύνης, ισότητας, απόλυτης ελευθερίας πνευματικής, ηθικής και σωματικής. Σε κάθε περίπτωση, όποιος βάζει τον εαυτό του συνειδητοποιημένα μεταξύ εκείνων που μάχονται και επιθυμούν μια κοινωνική ανατροπή, γνωρίζει πως κάθε του απόπειρα, κάθε του προσπάθεια δεν είναι πάντα για το παρόν. Συνήθως αποβλέπει στο μέλλον, είναι μια υποθήκη , ένα σκαλοπάτι που θα πατήσουν κι άλλοι για να φθάσουν κάποια στιγμή στη κοινωνία που είναι το ζητούμενο. Αυτή η κατ΄ ανάγκη αναφορά στο μέλλον, έστω και στο εγγύς μέλλον, μπορεί να είναι ιδιαιτέρως αποδιοργανωτική , ακόμα και για άτομα με καλές προθέσεις . Είναι ένας ανασταλτικός παράγοντας δράσης και ίσως το μεγάλο πρόβλημα για την κίνηση μια ανατροπής. Γιατί, στο αντίποδα, ο καπιταλισμός είναι το σύστημα, που αν και δρα υπογείως και μακροπρόθεσμα, έχει πάντα σε σχετικά σύντομο διάστημα τις επιπτώσεις κάθε κίνησης του. Το ίδιο και ο τρόπος ζωής μέσα στον καπιταλισμό. Οι σχέσεις , αφού δομήθηκαν πάνω στην αγοραστική δύναμη του καθενός, έχουν αποκτήσει την φθηνή αμεσότητα μια αγοραπωλησίας: “ Πάρε, δώσε”! Έχοντας έτσι δομήσει , λοιπόν, όχι μόνο το οικονομικό μας σύστημα, αλλά και τις ίδιες μας τις σχέσεις και τις σκέψεις, οτιδήποτε άλλο απαιτεί χρόνο ( ο χρόνος είναι χρήμα) και δεν έχει άμεσα αποτέλεσμα, έστω και αρνητικά, χαρακτηρίζεται ουτοπικό, αντικοινωνικό, ρομαντικό έως και εχθρικό.1  Ενώ, δεν είναι λίγες οι φορές που άτομα, αν και θετικά τοποθετημένα στην ιδέα της ανατροπής του τωρινού κοινωνικού κατεστημένου, στερούμενα ιδεολογικής θεώρησης και συγκρότησης και χωρίς την απαραίτητη πολιτική ζύμωση , αποσκιρτούν βλέποντας πως αυτό που επιδιώκουν αφορά το αβέβαιο (μέλλον) και μάλλον αρκούνται στο σίγουρο (παρόν) με τα όποια προβλήματα του. Υπάρχει, όμως μια πολύ βασική αρχή. Ένας πολύ απλός μπούσουλας για τη ζωή μας , που δεν χρειάζεται αναφορές σε ιδεολογικές και θεωρητικές τοποθετήσεις. Μια στάση ζωής απλή, που είναι στην πραγματικότητα θεμέλιος λίθος για την αλλαγή. Είναι η στάση που σου υπαγορεύει να μην γίνεις κάποιος για τον οποίο θα ντρέπεσαι. Η στάση που σου ζητά να αλλάξεις πρώτα, μοναχικά ο ίδιος. Να εφαρμόσεις όσα θες να δεις στο κόσμο πρώτα στον δικό σου μικρόκοσμο. Μην κάνεις επαφές με αυτούς που είναι η ντροπή του στόχου σου. Όλους αυτούς η κοινωνία πρέπει να τους αποκλείσει. Το κομβικό σημείο είναι στις απλές αξίες: τιμιότητα, ανθρωπιά αλληλεγγύη. Στο τέλος όλα σε αυτές τις αξίες γυρνούν και , στο τέλος, το άτομο είναι αυτό που θα κληθεί να αφήσει πίσω το τωρινό του προσωπείο της αδικίας, της ματαιοδοξίας και του καταναλωτισμού, που οι σημερινές κοινωνικές δομές το εξωθούν να επιλέγει. Η αλλαγή μπορεί να αργήσει να έρθει. Μπορεί, όμως, να ξεκινήσει άμεσα. Είναι μια απόφαση . Διάλεξε.

Σημειώσεις.
1.Χαρακτηριστική είναι η θέση που επιφυλάσσει στο βιβλίο αυτός ο πολιτισμός fast food. Η ανάγνωση είναι μια διαδικασία καθαρά “αργού χρόνου”. Εκτός από χρόνο απαιτεί συγκέντρωση . Δεν είναι τυχαίο που η ανάγνωση είναι από τις λιγότερο δημοφιλείς ψυχαγωγίες μας, ενώ αντίθετα η τηλεόραση είναι τόσο διαδεδομένη.

Πηγή: http://panospirin.blogspot.com

Κεραμίδια που τρώνε το νέφος λύση για την ατμοσφαιρική ρύπανση...

Μπορεί η στέγη του σπιτιού σας να σας βοηθήσει να αναπνέετε ευκολότερα μειώνοντας τους βλαβερούς ρυπαντές του αέρα στις πόλεις; «Ναι» απαντά ο John Renowden, αντιπρόεδρος της αμερικανικής εταιρείας Boral Roofing, η οποία λανσάρει μια νέα σειρά κεραμιδιών τα οποία υποτίθεται ότι καταπολεμούν την ατμοσφαιρική ρύπανση. Η εταιρεία, που έχει την έδρα της στο Λος Άντζελες, την πρώτη πόλη σε ρύπανση στις ΗΠΑ, ισχυρίζεται ότι τα κεραμίδια της τα οποία «τρώνε το νέφος» βελτιώνουν την ποιότητα του αέρα εξουδετερώνοντας τα οξείδια του αζώτου τα οποία σχηματίζουν νέφος καπνομίχλης και απελευθερώνονται από τα περισσότερα οχήματα. Τα κεραμίδια αυτά έχουν επικαλυφθεί με διοξείδιο του Τιτανίου, ενός ισχυρού φωτοκαταλύτη που οξειδώνει βλαβερούς αέριους ρύπους που απελευθερώνονται κατά την καύση ορυκτών καυσίμων. Όταν εκτίθεται στο φυσικό φως, το διοξείδιο του Τιτανίου διασπά τα οξείδια του αζώτου στον αέρα και τα μετατρέπει σε νιτρικό ασβέστιο, το οποίο δεν είναι βλαβερό. «Το νιτρικό ασβέστιο ξεπλένεται από τη στέγη με το νερό της βροχής και είναι ένα καλό λίπασμα για τον κήπο», δήλωσε ο κ. Renowden.Σε ό,τι αφορά την επιβάρυνση για την τοποθέτηση των «πράσινων» κεραμιδιών, υπολογίζεται στα 600 με 1.000 δολάρια επιπλέον.

ΠΗΓΗ: econews.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Οι νέοι της αδιαφορίας‏...

«Η αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας… είναι η αδρανής ύλη μέσα στην οποία πνίγονται οι ποιο θαυμάσιοι ενθουσιασμένοι… ακατέργαστη ύλη που εξεγείρεται ενάντια στη νόηση και την πνίγει…» Αντόνιο Γκράμσι Η τάση της αδιαφορίας είναι να χρεοκοπήσει όλα τα ιδανικά, όλες τις ιδεολογίες, για να σταθεί αγέρωχη και αναμφισβήτητη. Να επιβεβαιώνει διαρκώς πως δεν υπάρχει λόγος να ασχοληθεί. Να επικροτεί όλους εκείνους τους αιώνιους αθώους που κλαψουρίζουν πάντα πως έπρεπε να εξαιρεθούν από τις συνέπιες που είχε η αδιαφορία τους. Δεν ασχολήθηκαν και άρα δεν έφταιγαν. Δεν έχουν καμία ευθύνη απέναντι στο σύνολο, απέναντι στην κοινωνία, στον πιο αδύναμο! Απέναντι στο αύριο οπου οι ίδιοι διαγράφουν τώρα, υποστηρίζοντας φυσικά την «ορθώτατη» άποψή τους. Καλό θα ήταν όλη αυτή η αδιαφορία που αντικατοπτρίζεται σήμερα κυρίως στους νέους, να την χρεώσουμε στον ατομισμό, όπου πιθανόν να είναι και η πηγή της. Όμως υπάρχουν αρκετές σύγχρονες αιτίες για την αδιαφορία, όσο αδικαιολόγητη και αν είναι! Έχουμε μια απορριπτική και γρήγορη κοινωνία, απέναντι στην νεολαία που συντηρητικοποιεί, αναδιπλώνει τα κοινωνικά της χαρακτηριστικά και πλήττει έντονα το ενδιαφέρον.
· Είναι χιλιάδες οι απορριπτικοί μηχανισμοί εξετάσεων για να καταλήξουν με αυτές στο πουθενά. Το κλειδί που ξεκλειδώνει όλες τις πόρτες έγινε η προσκόλληση σε κάποιο δυνατό. Είτε κόμμα, είτε κανάλι, είτε κάτι πλούσιο, κάποιον που κατέχει δύναμη και επιρροή στην κοινωνία.
· Το κράτος, που ενώ είναι δημιούργημα της κοινωνίας έχει απομακρυνθεί πολύ από αυτήν, από τον άμεσο έλεγχό της, από τις ανάγκες της. Την θυμάται μόνο κάθε 4 χρόνια…
· Ο συνδικαλισμός, υποταγμένος πολλά χρόνια στον δικομματισμό δεν κατάφερε να σώσει οτιδήποτε τα τελευταία χρόνια. Ένας ενσωματωμένος ρουτινισμός δεν γοητευτεί κανέναν.
· Στην εργασία δεν συμμετέχουν οι νέοι, ούτε στα δικαιώματα. Δουλεύουν ή είναι άνεργοι με όρους που τους απομακρύνουν από μια αξιοπρεπή ζωή.
· Η άνιση μοιρασιά του πλούτου, η τόσο οξυμένη και τόσο οφθαλμοφανής, απομακρύνει από την όποια συμμετοχή που θα απαιτούσε εξαιρετική ενέργεια για να ξαναφέρει το δίκαιο.
· Η αριστερά. Αναξιόπιστη, γερασμένη, φτάνει μέχρι εδώ με «δανεικά» στον χόρο της πολιτικής και της ιδεολογίας. Σε ορισμένες πλευρές εκπτωτική, εύκολα ενσωματωμένη και ανταλλάξιμη. Σαν φωνή και έκφραση της αντίστασης δεν έχει καταφέρει ακόμα να σταθεί στο ύψος της. Ούτε τα νιάτα ούτε η έλλειψη γνώσης δεν αθωώνονται στο χρόνο. Η στιγμή που νιώθεις διαφορετικός μέσα από αλληλέγγυες πράξεις, μέσα από εξεγέρσεις που αλλάζουν τη ροή, όταν από θεατής της ιστορίας γίνεσαι δημιουργός της. Όταν πάυεις να κοιτάς μόνο εκεί που σου έμαθαν, όταν κοιτάς παραπέρα και νιώθεις να πετάς. Όταν γεμίζουν οι δρόμοι και οι πλατείες. Όταν φυτρώνει το ενδιαφέρον για όλους και για όλα. Και ας μην έχει η νεολαία τα εργαλεία να βγεί μπροστά, γιατί διαφορετικά εργαλεία την έφτασαν μέχρι εδώ. Έχει μόνο την ύπαρξή της και αυτό αρκεί. Μέσα τις βρίσκονται οι δυνατότητες. Μέσα στα πάθη της, στην αγωνία της, στη λαχτάρα και την ανάγκη της να υπάρξει στο μέλλον. 

Αναδημοσίευση από το 1ο τεύχος του περιοδικού φοιτητών του Πανεπιστημίου Αγρινίου, «ΔιδACTορία»
Πηγή: http://alonaki-dialogou.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα...

Η δουλειά της μάνας είναι η πιο δύσκολη του κόσμου...

Πόσες φορές έχουμε μιλήσει απότομα στη μητέρα μας και μετά νιώθουμε άσχημα γνωρίζοντας πόσα μας έχει προσφέρει και ο, τι κάνει το κάνει για το καλό μας; Αυτές τις στιγμές στήριξης και αγάπης παρουσιάζει και το επόμενο video μιας εταιρείας που είναι χορηγός στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Το διαφημιστικό video δείχνει την πορεία τεσσάρων αθλητών από την παιδική τους ηλικία. Η μαμά τους ήταν πάντα εκεί, στο πλευρό τους από τα πρώτα τους βήματα. Και φυσικά στις μεγάλες τους νίκες αυτοί οι αθλητές το πρώτο πράγμα που ήθελαν να κάνουν μετά τη νίκη ήταν να αγκαλιάσουν τη μαμά τους. Η δουλειά της μάνας είναι η πιο δύσκολη αλλά η πιο γλυκιά του κόσμου. Πηγή: mediagate.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Ο άνθρωπος ορχήστρα...

Διαβάστε περισσότερα...

Ανέβα για να δεις την Πατρίδα...

Τι είναι Ιδέα;
Ιδέα είναι ο φονιάς του Ιδανικού. Το κατασκεύασμα του ανθρώπου για να κάνει την μοιρασιά. Και πάντα η μοιρασιά είναι απλή και πάντα πετυχημένη: Εις το όνομα της Ιδέας, τη μια θα πάρουν οι πολλοί και θα είναι όλα ήσυχα για λίγο, την άλλη θα πάρουν οι λίγοι-για όσο θέλουν- και μετά θα γυρίσουν πάλι τον τροχό για να νομίσουν οι πολλοί ότι κέρδισαν τον πόλεμο και να κοιμούνται ήσυχοι, ενώ οι λίγοι κοιμούνται ακόμα πιο ήσυχοι με την ηθελημένη τους ήττα εις το όνομα πάντα μιας Ιδέας.
Θα μου πεις για τα κόμματα;
Έχεις δει το φεγγάρι να «σκάει» από τον Ερύμανθο; Αυτή δεν είναι απάντηση. Αυτή είναι η απάντηση, διότι τα αιώνια ποτέ δεν χώρεσαν σε παρατάξεις. Υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν για αυτούς που θέλουν να τα δουν. Για όσους δεν θέλουν , ας βλέπουν τα μούτρα του κάθε μελλοντικού σκουληκοφαγωμένου πολιτικάντη.
Τι είναι πολιτική;
Γελάω πικρά αλλά θα στο πω όσο πιο απλά μπορώ. Πολιτική είναι μια πόρνη που θεωρούν όλοι δεδομένη από την γέννησή τους αλλά αυτή θα ξεπουλά πάντα ολόκληρες γενιές διότι για τον λόγο αυτό δημιουργήθηκε. Να σε βάλει σε τάξη, να σε ορίσει, να σε κάνει να την θεωρείς απόλυτο δείγμα πολιτισμού.
Πολιτισμός; Η τραγικότερη εφεύρεση του ανθρώπου. Η απόδειξη ότι είναι ένα άχρηστο ζώο που πρέπει να επιβιώσει φτιάχνοντας έναν πλανήτη πάνω στον πλανήτη. Είναι ο λόγος που φθάσαν τα πράγματα στο σημείο που ζούμε. Καταδικάστηκε η Βία ως απολίτιστη για να μπορείς πολιτισμένα να ανέχεσαι τον άρρωστο εγκέφαλο του κάθε βιαστή των Ιδανικών σου.
Πώς καταδικάζεις τον Πολιτισμό όταν έχει στηρίξει ολόκληρη την ανθρωπότητα;
Ο Πολιτισμός που εννοείς σε τέσσερις λέξεις είναι γραμμένος: "Πόλεμος πάντων πατήρ εστί...". Δεύτερη φορά που αναφέρεσαι στα Ιδανικά. Είναι γιατί είναι στα μόνα που πιστεύω. Αυτά που σε ορίζουν Άνθρωπο χωρίς σε κάνουν να ξιπάζεσαι γι’ αυτό. Είναι αυτά που σε κάνουν να παλεύεις όπως ένα ζώο παλεύει για την διαιώνιση του είδους του.
Τι είναι Ιδανικό τελικά;
Αυτό που ποτέ δεν θα χαρείς όσο είσαι ζωντανός. Πρέπει να το πληρώσεις με την ανάσα σου για να μπορέσει να διαιωνιστεί. Αυτό το καθιστά και ως ύψιστο γι’ αυτό και τον ανήφορο, να το αγγίξεις τουλάχιστον, μόνο λίγοι έχουν τα πνευμόνια να τον ανεβούν.
Φοβάσαι τον θάνατο;
Αν δεν τον φοβόμουν δεν θα τον είχα σε εκτίμηση. Κι εγώ τον έχω σε μεγάλη εκτίμηση. Τον θεωρώ αδελφό γιατί από την ώρα που είδα την πραγματική ζωή είναι πάντα δίπλα μου. Ο θάνατος μου δίδαξε την αξία του να είσαι για ακόμα λίγο ζωντανός.
Έχεις όνειρα;
Ναι, έχω μόνο ένα όνειρο: Να πεθάνω ως Άνθρωπος
Μια τελευταία απορία έχω. Τι είναι πατρίδα;
Έχεις δει το φεγγάρι να «σκάει» στον Ερύμανθο; Χαϊντού το λένε οι ντόπιοι. Αυτό είναι Πατρίδα. 

Πηγή: http://simplemangreek.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Το χαστούκι...

«Πόσους "παραλήπτες" μπορεί να έχει ένα χαστούκι; Ποιός ο θύτης, ποιό το θύμα και ποιός εκείνος που πονάει περισσότερο από αυτό; Υπάρχουν χαστούκια που σε αιφνιδιάζουν. Έρχονται ξαφνικά, σαν επισκέπτης απρόσκλητος, σίγουρα ανεπιθύμητα. Δεν τους ανοίγεις την πόρτα σου, εισβάλλουν, αν μπορούσες σίγουρα θα τ' άφηνες απ' έξω. Μεγάλο το κόστος και λίγοι οι ικανοί να το σηκώσουν. Εισβάλλουν και αλλάζουν ισορροπίες, ακυρώνουν δεδομένα, ξυπνούν συναισθήματα, γεννούν απελπισία. Αποκαλύπτουν..και απογυμνώνουν..Τις αυταπάτες πάνω στις οποίες χτίζονται οι πιο πολλές ζωές. Μια στιγμή κρίσης και μένεις χωρίς περίβλημα, μόνο με το σημάδι στο μάγουλο απ' το χαστούκι που έφαγες. Και σε μια στιγμή, με ένα χαστούκι, πολλά μάγουλα σημαδεύονται. Πολλές αυταπάτες καταρρέουν, σαν πύργοι χάρτινοι, έτοιμοι από καιρό να πέσουν.» 

Χρήστος Τσιόλκας

Διαβάστε περισσότερα...

Περιμένοντας τον σωτήρα...

Ο προηγούμενος αιώνας χαρακτηρίστηκε ως ο αιώνας της τόλμης. Οσα διαδραματίστηκαν τότε ήταν κάτι ανάμεσα σε παροξυσμό αισιοδοξίας και ανείπωτες απογοητεύσεις, ανάμεσα σε διθυράμβους και ολοφυρμούς. Ο κόσμος θρηνούσε το απερχόμενο γνώριμο κομμάτι ζωής και παράλληλα προσδοκούσε το καινούργιο. Κυριαρχούσε η ελπίδα, η ταύτιση μαζί της, ειδικότερα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι δεισιδαιμονίες γίνονταν παρελθόν και ο άνθρωπος προχωρούσε απελευθερωμένος προς τα εμπρός. Ενα από τα χαρακτηριστικά του 20ού αιώνα, πέρα από το ανεξάντλητο επιστημονικά πεδίο, ήταν η έφεση για ζωή. Εφεση για ύπαρξη που συνδέθηκε με τον υλισμό, την κατανάλωση, με το ρήμα ξοδεύω και απολαμβάνω, αλλά και με τον κρατισμό ή το κοινωνικό κράτος. Μια αχαλίνωτη τολμηρή φαντασία που με τον καιρό μετουσιώθηκε σε αχανίλωτη πραγματικότητα. Ο 21ος αιώνας δεν έχει τίποτα από την ορμή της ζωής, όπως τη γνωρίσαμε. Τουλάχιστον όχι στη Δύση, που θυμίζει ψάρι στον πάγκο του ψαρά τη στιγμή που βιαστικά και βίαια του αφαιρεί τα λέπια. Ο σύγχρονος δυτικός άνθρωπος ξεπέρασε τα όριά του και τώρα νιώθει σαν ψάρι έξω από το νερό. Ξεγελασμένος από το δόλωμα, χωρίς να έχει διακρίνει το αγκίστρι, μόνος έξω από το κοπάδι... Οι θεσμοί έχασαν την «ωραιότητα» για την οποία δημιουργήθηκαν. Η έννοια του κοινού καλού, που ήδη είχε ξεφτίσει μετά τη δεκαετία του ’60, εξανεμίστηκε από την ορμή των αγορών, των οίκων αξιολόγησης, τη σχεδόν φοβική αυστηρότητα των Ευρωπαίων ηγετών. Συναισθήματα και αξίες εξαερώθηκαν και η λήθη έπαψε να είναι εκκρεμότητα. Εγινε fact. Ενας διαφορετικός βιασμός είναι σε εξέλιξη. Και......τώρα; Ο Μίλαν Κούντερα (φωτ.) έχει πει ότι ανάμεσα στην ταχύτητα και τη λήθη υπάρχει ένας μυστικός δεσμός. Ο Κούντερα είναι κατ’ εξοχήν πολίτης του 20ού αιώνα, αλλά αν σκεφτούμε με ωριμότητα θα δούμε πως, παρ’ ό,τι δαρβινικά προγραμματισμένοι να ακολουθούμε την ταχύτητα, οφείλουμε να διατηρούμε το προνόμιο της παράδοσης, δίνοντας χρόνο στην κοινωνία να σκεφτεί. Και ούτε λόγος για συντήρηση, βεβαίως Αν τυχόν εγκλωβιστούμε στη συντήρηση, θα θυμίζουμε την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, όπως σημειώνει σε παλιότερη συνέντευξή του, ο καθηγητής της αειφόρου ανάπτυξης του Πανεπιστημίου του Σάρεϊ Τιμ Τζάκσον (φωτ.). Σ’ αυτήν την περίπτωση θα τρέχουμε όλο και πιο γρήγορα, αλλά θα μένουμε στο ίδιο σημείο, ίσως στη λαγότρυπα του παραμυθιού, καθώς δεν θα μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τη ριζική ανατροπή των παγιωμένων κανόνων που καθορίζουν την ταυτότητα και τη συμπεριφορά μας. Ενδεχομένως όμως να θυμίζουμε τους πρωταγωνιστές του Σάμιουελ Μπέκετ (Ιρλανδός συγγραφέας, γραμματέας του Τζόις!) στο θεατρικό «Περιμένοντας τον Γκοντό». Εργο πέρα από τον χρόνο της Ιστορίας. Ο Εστραγκόν και ο Βλαντιμίρ είναι άστεγοι, εξαθλιωμένοι και πεινασμένοι σε ένα άνυδρο τοπίο που ενδεχομένως αναδεικνύει το ερημικό πεπρωμένο της ανθρωπότητας. Και στους δύο πρωταγωνιστές είναι αδύνατο να τοποθετηθούν στον χρόνο και να προσεγγίσουν τις μνήμες τους. Σ’ αυτό το άχρονο τοπίο, οι δυο τους περιμένουν τον σωτήρα, ο οποίος δεν μαθαίνουμε ποτέ αν είναι άνδρας ή γυναίκα ή ποιες είναι οι ιδιότητές του. (Ας θυμηθούμε πως ο Μπέκετ σε επιστολή του, το 1952, γράφει πως ούτε ο ίδιος γνώριζε ποιος είναι ο Γκοντό).Το έργο παίζεται με επιτυχία στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» με γυναίκες και στους τέσσερις ανδρικούς ρόλους. (Κάτια Γέρου, Δήμητρα Χατούπη, Μυρτώ Αλικάκη, Λουκία Πιστιόλα, Αριάδνη Καβαλιέρου - σκηνοθεσία Κωστής Καπελώνης, χορογραφία Πωλίνα Κρεμαστά). Κατά κάποιο έμμεσο τρόπο, οι μπεκετικοί ήρωες είμαστε όλοι εμείς. Περιμένουμε την άφιξη ενός ανύπαρκτου προσώπου, ενός ηγέτη, ενός σπουδαίου ατόμου, ενός Μεσσία, ενός καθοδηγητή. Περιμένοντάς τον, όμως, το μόνο που κάνουμε είναι να ευλογούμε τη στασιμότητά μας, να μεγαλοποιούμε το δράμα μας και να καταργούμε την πράξη. Ενώ θα ’πρεπε ήδη να ’χουμε κινητοποιηθεί, να ’χουμε επωμιστεί τις ευθύνες μας, να ’χουμε στρωθεί στη δουλειά, να ΄’χουμε αφυπνισθεί. Μονίμως μας διαφεύγει ότι μας βαραίνουν οι ευθύνες γιατί δεν είμαστε ο ένας, αλλά ο ένας ανάμεσα στους πολλούς. Ακόμη κι αν του καθενός η αξία είναι μικρή ή μεγάλη, το χρέος του δεσμού μας με τους άλλους παραμένει το βαρύτερο χρέος. Αυτό που γράφει την Ιστορία της ανθρωπότητας.

Πηγή: Εφημερίδα Καθημερινή - Της Pιτσας Mασουρα

Διαβάστε περισσότερα...

Με Ποδήλατο στη Δουλειά...

Μια πρωτότυπη, φιλική με το περιβάλλον καμπάνια με τίτλο “Με Ποδήλατο στη Δουλειά”, πραγματοποιείται το Μάιο. Η καμπάνια, εν ήδη φιλικού διαγωνισμού, προτρέπει να αφήσουμε το αυτοκίνητο στην άκρη και να πάμε με το ποδήλατο στη δουλειά ,αντικαθιστώντας έτσι το ΙΧ με την άθληση και την ευεξία που προσφέρει η ποδηλασία. Το στοίχημα είναι να χρησιμοποιήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο το ποδήλατο στις μετακινήσεις μας , καταγράφοντας χιλιόμετρα, ώρες χρήσης και διαδρομές. Η καμπάνια παροτρύνει τους εργαζόμενους να αρχίσουν να πηγαίνουν στη δουλειά με το ποδήλατο και παράλληλα προβάλλει, αφ ενός τα πλεονεκτήματα της μετακίνησης με ποδήλατο στους εργοδότες και αφ ετέρου τους εργοδότες που προωθούν το ποδήλατο. Η συμμετοχή στο διαγωνισμό γίνεται με ατομική εγγραφή στον ιστοτόπο biketowork.gr. Εκεί ακολούθως καταγράφουν οι συμμετέχοντες τις διαδρομές και τα χιλιόμετρα αποκλειστικά και μόνο από και προς τη δουλειά. Όχι άλλες διαδρομές όπως για ψώνια, βόλτα, βραδινή έξοδο, ή διαδρομές που είναι μέρος της δουλειάς. Το σχολείο θεωρείται δουλειά. Οι συμμετέχοντες μπορούν να κάνουν αλλαγές και διορθώσεις μέχρι το τέλος Μαΐου.

Διαβάστε περισσότερα...

Στo κόκκινο η ατμοσφαιρική ρύπανση...

Αποπνικτική ήταν χθες η ατμόσφαιρα στον Οικισμό της ΔΕΗ έξω από την Πτολεμαΐδα και στους Αναργύρους Φλώρινας, καθώς στα ύψη βρισκόταν από νωρίς το πρωί η περιβαλλοντική ρύπανση στο ενεργειακό λεκανοπέδιο Κοζάνης- Πτολεμαΐδας- Φλώρινας από τη δραστηριότητα της ΔΕΗ. Ειδικότερα, στο κόκκινο ήταν μέχρι και χθες στις 3 το απόγευμα οι δείκτες ατμοσφαιρικής ρύπανσης, όπως καταδείκνυαν και οι σταθμοί μέτρησης της ποιότητας του αέρα στο χάρτη που φιλοξενεί στην ιστοσελίδα του το Κέντρο Περιβάλλοντος (ΚΕ.ΠΕ.) της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, καθώς με βαθύ κόκκινο ήταν βαμμένος ο χάρτης στον Οικισμό της ΔΕΗ, αφού ο δείκτης ρύπανσης στην κλίμακα από 0 έως 10 έδειχνε στη 1 το μεσημέρι 10/10, ενώ την ίδια ώρα στο κόκκινο ήταν και ο σταθμός μέτρησης στους Αναργύρους καθώς έδειχνε 8/10. Την ίδια ώρα υψηλές τιμές αιρούμενων σωματιδίων παρατηρούνταν και στον οικισμό της Μαυροπηγής, καθώς ήταν βαμμένος με πορτοκαλί χρώμα, ένδειξη ότι η ρύπανση ήταν σε σημείο συναγερμού, αφού οι δείκτες έδειχναν 6/10, καθώς επίσης στην Ποντοκώμη που βρισκόταν επίσης στο πορτοκαλί με το δείκτη να δείχνει 4/10. Το φαινόμενο ωστόσο- που οφείλεται εν μέρει και στις καιρικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή, προβλέπονταν να αρχίσει να υποχωρεί, καθώς σύμφωνα με τις προβλέψεις της μετεωρολογικής υπηρεσίας προβλέπονταν βροχή και ασθενείς ανατολικοί άνεμοι έντασης έως 3 μποφόρ, ενώ ασθενής βροχή προβλέπεται και για σήμερα Τετάρτη με μικρή ενίσχυση των ανέμων, από νοτιοανατολική κατεύθυνση και ένταση μέχρι 3 μποφόρ. Πηγή: Εφημερίδα Πτολεμαίος - Ρόη ΒΑΣΒΑΤΕΚΗ

Διαβάστε περισσότερα...

10 σοφά λόγια του Albert Einstein...

01. Ένα άτομο που δεν έχει κάνει ποτέ λάθος, ποτέ δεν προσπάθησε για κάτι. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν δοκιμάζουν νέα πράγματα λόγω του φόβου της αποτυχίας. Η αποτυχία δεν είναι κάτι που πρέπει να φοβάσαι. Συχνά οι χαμένοι είναι αυτοί που μαθαίνουν περισσότερα για την νίκη, από ότι οι νικητές. Τα λάθη μας, πάντα μας δίνουν ευκαιρίες να μάθουμε και να αναπτυχθούμε.
02. Η μόρφωση είναι αυτό που απομένει, όταν κάποιος ξεχάσει αυτά που έμαθε στο σχολείο. Σε 30 χρόνια από τώρα, πιθανότατα δεν θα θυμάσαι ποια κεφάλαια έκανες στο μάθημα της φυσικής. Θα θυμάσαι μόνο ότι μαθαίνεις στην πορεία. Τα μαθήματα ζωής θα μείνουν για πάντα μαζί σου. Η αληθινή εκπαίδευση ξεκινάει από μέσα σου.
03. Είμαι αρκετά καλλιτέχνης για να μπορώ να ζωγραφίζω ελεύθερα στην φαντασία μου. Η φαντασία είναι πιο σημαντική από την γνώση. Η γνώση είναι περιορισμένη. Η φαντασία περικυκλώνει τον κόσμο. Όταν αναλογιστείς πόσο μακριά, εμείς οι άνθρωποι, έχουμε φτάσει, από την προϊστορική εποχή των σπηλαίων στις τρομερές τεχνολογικές εξελίξεις, θα αισθανθείς την δύναμη της φαντασίας. Αυτό που έχουμε σήμερα, χτίσθηκε από την φαντασία των προγόνων μας. Αυτά που θα έχουμε στο μέλλον, θα χτισθούν από την φαντασία την δικιά μας.
04. Το μυστικό της δημιουργικότητας είναι να ξέρεις πως να κρύβεις τις πηγές σου. Η δημιουργικότητα και η μοναδικότητα συχνά εξαρτώνται από το πόσο καλά θα κρύψουμε τις πηγές μας. Μπορείς να εμπνευστείς και να επηρεαστείς από άλλους σπουδαίους ανθρώπους, αλλά όταν θα είσαι στην σκηνή με όλο το πλήθος να σε παρακολουθεί, πρέπει να γίνεις μια μοναδική, ατομική δύναμη που έχει μάθει διαφορετικά πράγματα, από διαφορετικούς ανθρώπους.
05. Η αξία ενός ανθρώπου θα πρέπει να εξετάζεται με βάση ότι δίνει και όχι ότι μπορεί να λάβει. Προσπάθησε να μην γίνεις ένας άνθρωπος της επιτυχίας, αλλά ένας άνθρωπος της αξίας. Αν σκεφτείς τους 5 κορυφαίους ανθρώπους στον κόσμο, θα δεις ότι έχουν προσθέσει κάτι που έχει αξία για τον κόσμο. Όταν ο σκοπός σου είναι η συμβολή και η προσθήκη αξιών στον κόσμο, θα ανεβαίνει υψηλότερα και το επίπεδο ζωής σου.
06. Υπάρχουν δυο τρόποι για να ζήσεις. Μπορείς να ζήσεις σαν τίποτα να μην είναι θαύμα ή μπορείς να ζήσεις σαν το οτιδήποτε να είναι ένα θαύμα. Όταν τίποτα δεν είναι θαύμα, αποκτάς την δύναμη να κάνεις οτιδήποτε θελήσεις και δεν έχεις κανένα όριο. Και όταν τα πάντα είναι θαύμα, σταματάς για να θαυμάσεις ακόμα και τα μικρότερα πράγματα στον κόσμο. Με το να βλέπεις τα πράγματα και από τις δυο οπτικές, θα σου δώσει μια παραγωγική και ευτυχισμένη ζωή.
07. Όταν εξετάζω τον εαυτό μου και τον τρόπο σκέψης μου, έρχομαι στο συμπέρασμα ότι το χάρισμα της φαντασίας σημαίνει περισσότερα για εμένα από οποιοδήποτε ταλέντο για αφηρημένη, θετική σκέψη. Το να ονειρεύεσαι για όλα τα σπουδαία πράγματα που μπορείς να καταφέρεις, είναι το κλειδί για μια ζωή γεμάτη με θετικότητα. Άφησε την φαντασία σου να καλπάσει ελεύθερη και δημιούργησε ένα κόσμο στον οποίο θα ήθελες να είσαι μέσα.
08. Για να είναι κάποιος ένα άψογο μέλος ενός κοπαδιού προβάτων, πρέπει να είναι πάνω από όλα πρόβατο. Αν θέλεις να γίνεις ένας πολύ επιτυχημένος επαγγελματίας, θα πρέπει να ξεκινήσεις μια επιχείρηση αμέσως. Το να εύχεσαι να γίνεις ένας, αλλά να φοβάσαι τις συνέπειες δεν θα βοηθήσει. Το ίδιο ισχύει για τα πάντα. Για να κερδίσεις ένα παιχνίδι, πρέπει πάνω από όλα να παίξεις το παιχνίδι.
09. Πρέπει να μάθεις τους κανόνες του παιχνιδιού. Μετά θα πρέπει να παίξεις καλύτερα από κάθε άλλον. Μάθε τους κανόνες του παιχνιδιού και ξεκίνα να παίζεις όσο καλύτερα μπορείς. Μείνε ανταγωνιστικός, σαν να εξαρτάται η ζωή σου από αυτό. Και μετά από λίγο δεν θα έχεις κανένα να ανταγωνιστείς, παρά τον εαυτό σου. Σε αυτό το σημείο, γίνε ακόμα καλύτερος.
10. Το σημαντικό πράγμα είναι να μην σταματήσεις να κάνεις ερωτήσεις. Η περιέργεια έχει τον λόγο της που υπάρχει. Οι ευφυείς άνθρωποι ρωτάνε. Συνέχισε να αμφισβητείς τον εαυτό σου και τους άλλους, για να βρεις απαντήσεις. Αυτό θα βοηθήσει να αποκτήσεις γνώσεις και να αναπτυχθείς σε όλα τα κοινωνικά στρώματα.

Διαβάστε περισσότερα...

Εκτίθενται στον κίνδυνο αναζητώντας λύση...

Εκτίθενται συνειδητά στον κίνδυνο σε μια ύστατη προσπάθεια να τραβήξουν το βλέμμα της πολιτείας πάνω τους, ώστε να δρομολογηθεί μια λύση στο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν, βλέποντας καθημερινά τα σπίτια τους να ραγίζουν λόγω του ρήγματος που εκδηλώθηκε το καλοκαίρι του 2010. Οι κάτοικοι της Μαυροπηγής, στη Δυτική Μακεδονία έχουν ενημερωθεί από τους επιστήμονες του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) ότι θα πρέπει να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους μέχρι το ερχόμενο φθινόπωρο καθώς κινδυνεύει η σωματική τους ακεραιότητα αλλά και η ζωή τους, από τα κατολισθητικά φαινόμενα. Την ίδια στιγμή οι διαδικασίες καθυστερούν, η οικονομική κρίση βρίσκεται σε εξέλιξη, οι εκλογές επιβραδύνουν τις όποιες ενέργειες και οι κάτοικοι αδυνατούν να αντιμετωπίσουν το κόστος που συνεπάγεται η εγκατάλειψη της οικογενειακής τους εστίας προς αναζήτηση νέου σπιτιού. «Ο τοπικός πληθυσμός καταλαβαίνει τον κίνδυνο, όμως, εκτιθέμενος σε αυτόν, θέλει με τη στάση του να πιέσει προς την κατεύθυνση της επιτάχυνσης των διαδικασιών» τονίζει ο πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου, Τάσος Εμμανουήλ. «Η κατάσταση στη Μαυροπηγή έχει ξεφύγει καθώς επαληθεύτηκαν οι προβλέψεις που είχαμε κάνει για κατολισθήσεις» εξηγεί στο ΑΜΠΕ ο καθηγητής Γεωλογίας του ΑΠΘ, Θεόδωρος Τσάπανος, ο οποίος επισημαίνει ότι στην τελική έκθεση της επιστημονικής ομάδας που μελέτησε το φαινόμενο υπογραμμίστηκε η ανάγκη να μετεγκατασταθούν οι κάτοικοι της περιοχής σε άλλο σημείο μέχρι το φθινόπωρο του 2012. Ήδη από μια καινούρια εξέταση των σπιτιών που έγινε από τις αρχές της πολιτικής προστασίας της Κοζάνης, κρίθηκαν άλλα 30 σπίτια ακατάλληλα να κατοικηθούν ανεβάζοντας τον συνολικό τους αριθμό σε περίπου εκατό, δηλαδή περίπου στο ένα τρίτο των σπιτιών του χωριού. Επί αυτών, μόλις 50 ιδιοκτήτες αποφάσισαν να κάνουν χρήση του δικαιώματος που τους παραχωρεί η ΔΕΗ για φιλικό διακανονισμό ώστε να εισπράξουν το 50% της αξίας των σπιτιών τους, όπως η επιχείρηση την έχει προσδιορίσει, προκειμένου να τα εγκαταλείψουν. Από την άλλη πλευρά, ο κ. Εμμανουήλ κάνει λόγο για τη χειρότερη δυνατή συγκυρία ενώ σε ό,τι αφορά τις διαδικασίες, επισημαίνει ότι αναμένεται σε λίγες μέρες η συνεδρίαση του μονομελούς πρωτοδικείου Κοζάνης για τον προσδιορισμό της τιμής μονάδας της αποζημίωσης που θα πρέπει να λάβει κάθε κάτοικος. Σύμφωνα με μια αισιόδοξη πρόβλεψη, η τελική απόφαση αναμένεται μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου και στη συνέχεια η ΔΕΗ θα πρέπει να καταβάλλει το πλήρες τίμημα για κάθε οικία στον ιδιοκτήτη της μέσα σε 18 μήνες. Στο μεταξύ, το δημοτικό συμβούλιο της Εορδαίας όρισε ως χώρο μετεγκατάστασης της Μαυροπηγής τον Νέο Κομάνο ωστόσο δεν είναι εξασφαλισμένη η χρηματοδότηση των υποδομών, γεγονός που καθιστά δύσκολο το όλο εγχείρημα. Χρήματα δεν υπάρχουν και για ένα ακόμη ζήτημα, εκείνο της διερεύνησης των αιτίων του ρήγματος που εκδηλώθηκε το 2007 στο χωριό Βαλτόνερα, δίπλα από τη λίμνη Ζάζαρη. Η προγραμματική σύμβαση που σχεδιαζόταν τότε μεταξύ επιστημόνων και αυτοδιοικητικών αρχών για τη μελέτη του φαινομένου δεν υλοποιήθηκε, λόγω εκλογών, ενώ αυτή τη φορά το ζήτημα αποτελεί μέρος πρότασης που υποβλήθηκε από το Δήμο Αμυνταίου για έγκριση μέσω του προγράμματος Interreg. Αντικείμενο της όποιας έρευνας πραγματοποιηθεί στο μέλλον θα είναι, σύμφωνα με τον κ. Τσάπανο, ο ακριβής προσδιορισμός των αιτίων του ρήγματος, το οποίο πιθανολογείται ότι οφείλεται είτε σε υπεράντληση υπόγειων υδάτων λόγω εκμετάλλευσης παρακείμενου ορυχείου, είτε σε ενεργοποίηση προϋπάρχοντος γεωτεκτονικού ρήγματος.

Πηγή: Express.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Διάλεξε πλευρά...

Βάζεις ξυπνητήρι να σηκωθείς να ποτίσεις και να σκαλίσεις τον κήπο σου, να κόψεις τους καρπούς από τα δέντρα σου που με κόπο έχεις περιποιηθεί. Είσαι πρόθυμος και ευδιάθετος να βοηθήσεις τον γείτονα σου όταν σε χρειαστεί. Μετά θα φροντίσεις την πόλη σου, να είναι καθαρή, το πολίτευμα της να είναι δημοκρατικό, να την προστατεύεις από τους εχθρούς και οι πολίτες της να ζουν αρμονικά και όμορφα. Τέλος, θα ασχοληθείς με τα ζωάκια. Θα τα ταΐσεις, θα τα φροντίσεις και θα τα πας στον γιατρό αν χρειαστεί. Τί μας συμβαίνει; Πώς γίνεται να φτιάχνουμε πόλεις στο facebook την ώρα που η δικιά μας γκρεμίζεται; Πώς γίνεται να καλλιεργούμε φάρμες στο facebook ενώ την γη μας την εκμεταλλεύονται άλλοι; Πώς γίνεται να φροντίζουμε τα ζωάκια στο facebook ενώ στην πραγματικότητα σκοτώνουμε τα αδέσποτα; Είναι πολύ βολικό, αυτό που φοβάσαι να κάνεις στην πραγματικότητα, να το κάνεις σε ένα παιχνιδι. Πρέπει όμως να ξεβολευτούμε και να βοηθήσουμε κι άλλους να κάνουν το ίδιο. Το οφείλουμε στους προγόνους μας, στους γονείς μας, στους απογόνους μας, στα παιδιά και την ιστορία αυτού του τόπου. Είναι καιρός να νοιαστούμε για τον διπλανό μας να γίνουμε ξανά άνθρωποι, να παλέψουμε για τις αξίες και τα ιδανικά μας, για την περηφάνεια και τον λαό μας. Δεν είναι προαιρετικό, είναι υποχρεωτικό! Μου ‘ρχεται στο μυαλό το παιδικό τραγουδάκι που υπήρχε στο ανθολόγιο της πρώτης δημοτικού, όταν τα βιβλία είχαν ακόμα αίμα. «Το γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Ο ήρωας της ιστορίας είναι ο κυρ Νικόλας, ένας καλοκάγαθος και σοφός γέρος. Ήθελε πριν πεθάνει να πραγματοποιήσει την επιθυμία του, όλα τα αγόρια και κορίτσια της γης, να δώσουν τα χέρια και να φτιάξουν ένα γαϊτάνακι γύρω από τη γη και ολοι μαζί αγαπημένοι να χορέψουν και να τραγουδήσουν. Το παραφράζω λιγάκι: Αν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια και αφήνανε τις «φάρμες» τους και μπαίναν στον χορό, ο κύκλος θα γινότανε πολύ πολύ μεγάλος και πάλι αυτό τον κόσμο θα φτιάχναμε θαρρώ. Ο κυρ Νικόλας βρήκε τρόπο και το κατάφερε, μπορούμε και εμείς! Σίγουρα θέλει κόπο, πίστη και τόλμη. Αρκεί να μην αφεθούμε στους φόβους μας. Φοβάμαι να επαναστατήσω. Φοβάμαι να μιλήσω. Φοβάμαι να βοηθήσω. Φοβάμαι να αγαπήσω. Φοβάμαι να ζήσω. Ας αφήσουμε το facebook και ας γράψουμε στο βίβλιο της ζωής, στο βιβλίο της ψυχής, στο βιβλίο της πραγματικής εικόνας και όχι της εικονικής πραγματικότητας. Μιλάω για την πλευρά που μας κοιμίζει, μας αποξενώνει, μας αδρανοποιεί. Δε μας προσφέρει τίποτα, παρά μόνο παιχνίδια που μας αποχαυνώνουν και όχι για την πλευρά του facebook που μας αφυπνίζει. Που μας ενισχύει την αλληλεγγύη και την συντροφικότητα, που μας ενώνει και περνά επαναστατικά μηνύματα. Την πλευρά των αγγελιών και των ομάδων για ανθρώπους που μας χρειάζονται και ζώα που μας έχουν ανάγκη. Το θέμα είναι σε ποιά πλευρά θέλουμε να είμαστε. Κάνε την επιλογή σου. Ο χρόνος μετράει αντίστροφα και αυτό είναι εις βάρος μας. Να τον γυρίσουμε πίσω δεν γίνεται. Αλλά όλοι μαζί ίσως μπορούμε να τον σταματήσουμε και αξίζει να προσπαθήσουμε. Ας το τολμήσουμε!

Πηγή: http://www.protagon.gr - της Δήμητρας Τριανταφύλλου

Διαβάστε περισσότερα...

Ανώτερος είναι αυτός που μπροστά σε μία άδικη νίκη προτιμά μια δίκαιη ήττα...

"Η καρδιά μου μού λέει ότι αυτό είναι ίσως το τελευταίο γράμμα της ζωής μου. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, ζητώ κάτι από εσένα. Όταν ο πόλεμος τελειώσει, παρακαλώ πήγαινε στη Γερμανία, να βρεις τον γιο μου και να του πεις για τον πατέρα του. Πες του για τους χρόνους όταν ο πόλεμος δεν μας χώριζε και να του πεις ότι τα πράγματα μπορεί να είναι διαφορετικά μεταξύ των ανδρών σε αυτόν τον κόσμο. Ο αδελφός σου Luz” Αυτό ήταν τελικά το τελευταίο γράμμα του Λουζ Λονγκ, του άνδρα που έμεινε στην ιστορία ως αθλητής της Ναζιστικής Γερμανίας και ασημένιος ολυμπιονίκης στους αγώνες του 1936 στο Βερολίνο. Ο 1,84μ γαλανομάτης Luz ήταν το μεγάλο σύμβολο της Ναζιστικής Γερμανίας και ένας αθλητής που όλοι πόνταραν ότι θα στεφθεί χρυσός ολυμπιονίκης στο άλμα εις μήκος την 4η Αυγούστου του 1936. Σε αυτό που δεν πόνταραν όμως οι Άριοι είναι ότι ο Λογκ ήταν κάτι παραπάνω από αθλητής. Ήταν άνδρας. Και αυτό το απέδειξε μπροστά στα μάτια τόσο του Χίτλερ όσο και των περίπου 100,000 φανατισμένων Γερμανών που ζητωκραύγαζαν στις κερκίδες υπέρ των Αρίων αθλητών. Στο σκάμμα για το πρώτο άλμα του ήταν ο μαύρος Αμερικανός αθλητής, Τσέσι Όουενς. Οι κριτές ακυρώνουν το άλμα πριν ακόμη το εκτελέσει λέγοντας ότι το δοκιμαστικό άλμα που έκανε ο Όουενς ήταν μία άκυρη προσπάθεια. Χάνοντας της ψυχραιμία του ο Όουενς κάνει το δεύτερο άλμα πατώντας πέρα από την γραμμή του ορίου. Όλα είχαν κριθεί για τους φιλάθλους και για τον ίδιο τον Χίτλερ. Ακόμη ένα άλμα (ακόμα και στο χιλιοστό έγκυρο) και ο μαύρος αθλητής θα ακυρωνόταν παίρνοντας το μετάλλιο ο δικός τους Άριος, Λουζ Λονγκ. Όμως ο Λονγκ χωρίς να λογαριάσει το οποιοδήποτε αντίτιμο πλησιάζει τον Όουενς και του λέει να μην χάσει την ψυχραιμία του, να κάνει ένα σημάδι με το πόδι του στην άμμο λίγα εκατοστά πριν την γραμμή ορίου, να πατήσει εκεί έτσι ώστε να μην μπορούν να ακυρώσουν με τίποτε οι κριτές το τελευταίο του άλμα. Ο Όουενς είχε έναν συμπαραστάτη τελικά σε αυτόν τον αγώνα και αυτός ήταν ο αντίπαλός του. Πάτησε στην νοητή γραμμή και έκανε το τρίτο του άλμα που τον έφερε πρώτο. Ενώ η κερκίδα πάγωσε, ο Λονγκ έτρεξε να πάρει αγκαλιά τον Όουενς και να τον συγχαρεί για την δίκαιη νίκη του. Την υπέρβασή του αυτή ο Λονγκ την πλήρωσε ακριβά. Αν και οι Ολυμπιονίκες της Ναζιστικής Γερμανίας δεν λάμβαναν μέρος στον πόλεμο, ο Λόνγκ ως εξαίρεση στάλθηκε στην πρώτη γραμμή του μετώπου αρχικά στην Σοβιετική Ένωση όπου γύρισε ζωντανός και μετέπειτα όπου η Γερμανία κήρυττε τον πόλεμο. Ο Λονγκ τραυματίστηκε σοβαρά στην Ιταλία τον Ιούλιο του 1943 σε μάχη με τους Αμερικάνους. Στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν έστειλε το τελευταίο γράμμα στον Αμερικανό φίλο του τον οποίο δεν τον είχε ξαναδεί από εκείνο τον Αύγουστο του 1936. Ο Όουενς συντετριμμένος από τον θάνατο του Λονγκ δήλωσε χρόνια μετά ότι «ακόμη κι αν λιώσω όλα τα χρυσά μετάλλια και κύπελα που έχω κερδίσει την ζωή μου, και πάλι δεν θα φτιάξω μια φιλία τόσο χρυσή και τόσο πολύτιμη». Το 1951 ο Όουενς δεν ξέχασε την επιθυμία του Λονγκ που του είχε στείλει μέσα στο τελευταίο του γράμμα και βρήκε το γιο του νεκρού του φίλου για να του πει ποιος πραγματικά ήταν ο πατέρας του. Ο Λονγκ δεν γύρισε ούτε νεκρός στην Γερμανία. Πέθανε σε ηλικία 30 ετών σε βρετανικό νοσοκομείο της Ιταλίας και τάφηκε στο νεκροταφείο Motta Sant'Anastasia στην Σικελία. Σχεδόν 30 χρόνια μετά από τον θάνατό του ο Λουζ Λονγκ πήρε το σημαντικότερο μετάλλιο που μπορεί να πάρει ένας Ολυμπιονίκης. Το μετάλλιο «Pierre de Coubertin» το οποίο απονέμεται σε αθλητές που επιδεικνύουν πνεύμα ευγενούς άμιλλας στα ολυμπιακά αθλήματα. Το σημαντικότερο όμως μετάλλιο για αυτόν τον μεγάλο αθλητή ήταν που απέδειξε, κάνοντας εχθρούς τους οικείους του, ότι Ανώτερος είναι αυτός που μπροστά σε μία άδικη νίκη προτιμά μια δίκαιη ήττα. Πηγή: http://radiofonix.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα...

Οι εκλογές στον Ελληνικό κινηματογράφο...

Διαβάστε περισσότερα...

Οι ταγοί που καθαίρεσαν την δημοκρατία...

Ο άνθρωπος δεν ζει για να τρώει, έλεγαν οι παλιοί, τρώει για να ζει. Και για να τρώει, δουλεύει. Κι επειδή, ουκ μόνον επ’ άρτω ζήσεται άνθρωπος, δουλεύει όχι μόνον για να τρώει, αλλά και για να ζει καλύτερα. Αυτό το «καλύτερα» ουδέποτε χαρίσθηκε, κατακτήθηκε μέσα από πολιτικούς αγώνες εις ό,τι αφορά τις τάξεις και προσωπική καλλιέργεια εις ό,τι αφορά του πολίτες. Σήμερα οι Ελληνες εργαζόμενοι έχουν καταδικασθεί να δουλεύουν για να τρώνε και να μη ζουν. Οι μισοί. Διότι υπάρχουν και οι υπόλοιποι μισοί που δεν έχουν καν δουλειά και πολλοί εξ αυτών δεν έχουν ούτε να φάνε. Τουλάχιστον φαγητό που να βγάζουν με τον ιδρώτα τους κι όχι να ’ναι από συσσίτιο ή «δανεικό». Πώς έγινε αυτό; Οι Έλληνες εργαζόμενοι πέρασαν από μια καφκική Δίκη! Κατηγορήθηκαν για τεμπελιά, διαφθορά και ανικανότητα. Κατηγορήθηκαν για ένα χρέος που δεν δημιούργησαν οι ίδιοι. Από ποιους κατηγορήθηκαν; Από τους ίδιους τους εκλεγμένους ταγούς τους. Απ’ αυτούς τους ουτιδανούς γραικύλους εσύρθησαν οι Ελληνες εργαζόμενοι στα Δικαστήρια της Εσπερίας και με Εισαγγελείς τους συνηγόρους των Τοκογλύφων ανακηρύχθηκαν ένοχοι. Και δικάστηκαν σε βαριές ποινές. Σε καταναγκαστική εργασία, για να ξεπληρώσουν ένα χρέος που δεν πρόκειται να ξεπληρωθεί ποτέ. Εγινε η Ελλάδα μια Ειδική Οικονομική Ζώνη στην οποίαν οι πολίτες θα δουλεύουν για ένα πιάτο φαΐ, θα τρώνε όσο χρειάζεται για να ζουν - να φυτοζωούν, ενώ θα τους τρώνε τον πλούτο που οι ίδιοι θα παράγουν, αυτοί που μας έπεισαν ότι μπορούν να είναι οι Δικαστές μας, οι Δεσμοφύλακές μας και οι Δήμιοι. Πώς; Και γιατί; Ελέω Θεού; Με ποιον νόμο και ποιο δικαίωμα καταδικάστηκε ένας ολόκληρος λαός να ζει σαν είλωτας και να πληρώνει στον αιώνα τον άπαντα, ή έστω για γενεές δεκατέσσερις, την κακοδαιμονία με την οποίαν τον φόρτωσαν οι άθλιοι που τον κυβέρνησαν τα τελευταία χρόνια, εξαπατώντας τον για όλα; Διότι, ποιο είναι το μέλλον που ανοίγεται μπροστά μας, μπροστά στους Ελληνες εργαζόμενους; Δουλειά σε συνθήκες δουλείας. Διακυβέρνηση συγκεκαλυμμένης (στην πραγματικότητα ανοιχτής) δικτατορίας Με την αναίρεση της ίδιας της πολιτικής να έχει ήδη επισυμβεί. Διότι οι Ελληνες πολιτικοί των Μνημονιακών κομμάτων δεν είναι τίποτε άλλο παρά τοποτηρητές της πολιτικής των επιτηρητών μας. Οι αποφάσεις πλέον λαμβάνονται στη «Ρώμη». Στην Κομαντατούρ. Οι «δικοί μας» -οι άθλιοι που μας έφεραν έως εδώ- απλώς διεκπεραιώνουν ούτε καν διαχειρίζονται τις Εντολές που λαμβάνουν απ’ την Τρόικα. Είναι πλέον ανδρείκελα. Και τα κόμματά τους «εντολοδόχα κόμματα». Κι όμως ! ζητούν πάλι την ψήφο μας;!! Όλοι οι πολιτικοί που καθαίρεσαν τη Δημοκρατία, που αφαίρεσαν από την πολιτική το αντικείμενό της, που περιόρισαν τον λαό στα γκέτο της καταναγκαστικής εργασίας ή της ανεργίας, αυτά τα τσιράκια της Διαπλοκής, οι δημιουργοί της παθολογίας του κράτους, ανερυθρίαστοι, αμετανόητοι, ξεδιάντροποι, ζητούν πάλι απ’ τους Ελληνες εργαζόμενους την ψήφο τους. Ας τους υπερψηφίσουν όσοι θέλουν να επικυρώσουν τη θέση του ραγιά στην οποίαν τους ξανάφεραν οι εκλεκτοί τους, ας τους ψηφίσουν όσοι αρκούνται στο να ζουν για να τρώνε. Οι υπόλοιποι ας υψώσουν τη γροθιά τους, δεν αρκούν οι μούντζες, κι ας κλείσουν μέσα στην ψήφο τους ένα βόλι. Απ’ αυτά με τα οποία (πρωτο)ψήφιζαν οι Επαναστάτες του 1821, ένα βόλι - μία ψήφος. Κι ύστερα βλέπουμε...

Πηγή: enikos.gr - Του Στάθη

Διαβάστε περισσότερα...

To Γουρουνάκι...

Διαβάστε περισσότερα...

Η Μαυροπηγή ψηφίζει μετεγκατάσταση...

Πηγή: http://eordaia.org/

Διαβάστε περισσότερα...

Ο άνθρωπος που ενέπνευσε το κίνημα Occupy...

Ο Kalle Lasn είναι ένας ασπρομάλλης κύριος που μένει σε μια φάρμα κοντά στο Βανκούβερ με τη Γιαπωνέζα γυναίκα του. Δεν είναι ούτε Καναδός, ούτε αγρότης, παρότι ενίοτε φοράει γαλότσες στο γραφείο. Είναι όμως ο άνθρωπος που ενέπνευσε (ή διέδωσε ή και τα δυο μαζί) το κίνημα Occupy. Τον ανακάλυψα όταν αποφάσισα να βρω απάντηση στην πρώιμη απορία μου από που ξεκινάει όλο αυτό το κίνημα; «Ποιο είναι το ένα και μόνο αίτημά μας;» έγραφε με κόκκινα γράμματα η αφίσα του κινήματος #OccupyWallStreet, που προέτρεπε τον κόσμο να προσέλθει στις 14 Σεπτέμβρη με τις σκηνές του στο lower Μανχάταν. Το φαινομενικά ουτοπικό κίνημα, γιγαντώθηκε σε βαθμό που ούτε ο ίδιος ο Lasn φανταζόταν και τώρα μπορούμε να ασχοληθούμε με τον χαμηλών τόνων εκδότη του περιοδικού Adbusters -τουλάχιστον για να γνωρίσουμε το ποιόν αυτού που υποδαύλισε την «επανάσταση».

Ρίζες και περιπλάνηση
Ο Lasn έφυγε από την Εσθονία λίγο πριν την επέλαση των ρωσικών στρατευμάτων. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια σε ένα στρατόπεδο προσφύγων στη Γερμανία, ενώ αργότερα μετοίκησε στην Αυστραλία, όπου πήρε Πτυχίο στα Εφαρμοσμένα Μαθηματικά και δούλεψε για το αυστραλιανό Τμήμα Αμύνης. Κατέληξε στο Τόκιο, όπου εγκαταστάθηκε, ιδρύοντας μια εταιρεία έρευνας αγοράς. Αλλά στις αρχές του 80 θα μετακομίσει στον Καναδά και θα αρχίσει να ασχολείται με την παραγωγή ντοκιμαντέρ, όπως το Japan, Inc. (1980) και το The Rise and Fall of American Business Culture (1984).

Adbusters: Κόντρα στα Μίντια και τον Καταναλωτισμό
Στον Καναδά ήρθε για πρώτη φορά σε κόντρα με τα μίντια και τις πολυεθνικές, όταν θέλησε να προβάλλει ανεπιτυχώς διαφημίσεις κατά της υλοτομίας δασών του δυτικού Καναδά και αργότερα κατά του αυτοκινήτου -το οποίο αποκαλούσε «επικίνδυνο τέρας για το περιβάλλον: Autosaurus». Η υπόθεση της αγωγής που έκανε κατά των Μέσων που αρνήθηκαν να προβάλλουν τις διαφημίσεις εκκρεμούσε για χρόνια, μέχρι που το Ανώτατο Δικαστήριο να τον δικαιώσει, δίνοντάς του ουσιαστικά «την άδεια να βάλει τις εταιρείες μέσων μαζικής ενημέρωσης να υποστούν έλεγχο». Το περιοδικό Adbusters ή Αντιδιαφημιστές και οι αντι-καταναλωτικές καμπάνιες τους (που δημιούργησαν ένα μεγάλο κύμα κλικτιβισμού τη δεκαετία του 90) είναι απ΄ότι φαίνεται το μεγαλύτερο επίτευγμά του. Το κοινωνικού και ακτιβιστικού περιεχομένου έντυπο που έχει τιράζ 120.000 χιλιάδες τεύχη το μήνα σε όλο τον κόσμο -σύμφωνα με δημοσίευμα του site- στηρίζεται αποκλειστικά στις συνδρομές των αναγνωστών και όχι σε διαφημίσεις για την έκδοση του. Από τους Adbusters έγινε ευρέως γνωστή η ακτιβίστρια, συγγραφέας και δημοσιογράφος Ναόμι Κλάιν. Πάντως στα πλαίσια της έκδοσης αυτής, ο Lasn ενεπλάκη το 2004 και σε αντισημητικό σκάνδαλο, ύστερα από άρθρο του ότι οι μισοί από τους νεοσυντηρητικούς των Η.Π.Α. είναι εβραϊκής καταγωγής.

Culture Jam και #OccupyWallStreet
Η δουλειά του κατά του καταναλωτισμού και των πολυεθνικών στηρίζεται στην ιδέα του περί culture jam, δηλαδή την εμπλοκή και ανατροπή της καταναλωτικής κοινωνίας όπως την περιέγραψε στο ομώνυμο βιβλίο το 2000. Το κίνημα Occupy γεννήθηκε όταν ο Lasn με τον Αρχισυντάκτη του Adbusters χρησιμοποίησαν το hashtag #ΟCCUPYWALLSTREET στο twitter και σχεδίασαν προωθητικό υλικό όπως πόστερ και διαφημιστικά banners για το διαδίκτυο. Έτσι και το επίσημο πόστερ του κινήματος με τη μπαλαρίνα και τον ταύρο, πέρασε ένα νέο υπερβατικό κοινωνικό μήνυμα ή αλλιώς meme, αυτό της λαϊκής εξέγερσης, με τη βοήθεια της αισθητικής, που είναι «το πιο σημαντικό πράγμα», σύμφωνα με λεγόμενά του Lasn. Παρότι ο ίδιος ο Lasn δεν κοιμήθηκε σε σκηνές, αισθάνεται ένα με τους Καταληψίες: «Για να ξεκινήσει μια επανάσταση χρειάζονται όλων των ειδών οι άνθρωποι, αλλά η αιχμή του δόρατος είναι βέβαια οι νέοι που μπαίνουν στην πρώτη γραμμή». Ο διορατικός Lasn είδε τη συσσωρευμένη οργή των Αμερικανών και τη συνέδεσε με την αλλαγή, που περίμενε εδώ και είκοσι χρόνια. Ώθησε τους Occupiers να συγκεντρώσουν τα αιτήματά τους και υποστήριξε τον φόρο του Ρομπέν Των Δασών (Robin Hood Tax), δηλαδή την επιβολή 1% φόρου σε όλες τις οικονομικές συναλλαγές. Δεν ξέρει ποια θα είναι η κατάληξη του κινήματος, αλλά μέσω του Adbusters έχει να προτείνει ήδη μια ακόμη αντικαταναλωτική ενέργεια: το #OCCUPYXMAS που ωθεί σε μετριασμό των εορταστικό αγορών καθώς και σε μεταφορά των χρημάτων από μεγάλες τράπεζες σε μικρά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Απανταχού καταναλωτές μεταμορφωθείτε σε Οccupiers, ο πιο επιτυχημένος cultural jammer σήμερα είναι σίγουρος ότι η ορμή μας δε θα πάει χαμένη.

Πηγές: Vancouver Observer, New York Times, Adbusters, The Tyee- http://www.doctv.gr
Της ΣΤΕΛΛΑΣ ΠΑΡΑΣΧΑ

Διαβάστε περισσότερα...

ΔΕΚΑ λόγοι για να ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣΕΙΣ...

1. Γιατί έχεις αξιοπρέπεια. Δεν είσαι ζώο. Και δεν ανέχεσαι να σου φέρονται σαν τέτοιο. Είσαι άνθρωπος και απαιτείς σεβασμό. Δε θα ανεχθείς πια άλλα ψέμματα. Σε κοροϊδεύουν συνεχώς και σε φτύνουν στα μούτρα και αυτό δε θα το ανεχθείς άλλο... 2. Γιατί δε φοβάσαι να ζήσεις. Ξέρεις ότι ο κόσμος δε φτιάχτηκε για εσένα παρά τα όσα λένε στις διαφημίσεις... 3. Γιατί δε θα επιτρέψεις στους σημερινούς ισχυρούς να διαμορφώσουν μια χειρότερη ανθρωπότητα από τη σημερινή και γιατί πιστεύεις ότι ίσως το πιο σημαντικό πράγμα για το οποίο αξίζει να ζήσεις και να πεθαίνεις είναι το να παραδόσεις έναν κόσμο ίδιο - αν όχι καλύτερο - από αυτόν που βρήκες. 4. Γιατί είναι δικαίωμα σου να καθορίζεις τη ζωή σου και να ασκείς εξουσία στη γή των πατέρων σου. Αυτή η γη είναι η πατρίδα σου. Σε χρειάζεται. 5.Γιατί κατάλαβες ότι η αποχή σου από τα κοινά και η απάθεια είναι που δίνουν την εξουσία στους μόνιμους εξουσιαστές μας και αποφάσισες να βγεις από αυτό το τέλμα της απάθειας και της μιζέριας. Εσύ ξέρεις ότι όλα τα μεγάλα ταξίδια αρχίζουν με ένα μικρό βήμα. 6. Για να σταματήσεις να πλήττεις, να είσαι μίζερος, καρμίρης και δυστυχισμένος. 7. Γιατί βλέπεις καθαρά ότι τα νήματα με τα οποία σε κινούν είναι μεταξωτά. 8. Γιατί γνωρίζεις ότι υπάρχει φάρμακο ενάντια στις σκοτεινές δυνάμεις που βλάπτουν την ανθρωπότητα σήμερα. Το φάρμακο αυτό πρώτοι το ανακάλυψαν οι Ελληνες πρόγονοι σου και λέγεται δημοκρατία. 9. Γιατί μόνο όταν εκτελείς το χρέος σου ως άνθρωπος και με τις πράξεις σου βοηθάς να δημιουργηθεί ένα καλύτερο αύριο, σταματάει το πουλάκι που σου τρώει τα σωθικά να σου τρώει τα σωθικά. 10. Γιατί δεν είσαι δειλός να κρύβεσαι πίσω από δικαιολογίες ότι δήθεν το να επαναστατήσεις δεν έχει νόημα. Είσαι άνθρωπος. Με τιμή. Και αξιοπρέπεια. Και επαναστατείς όταν δε σου φέρονται ανάλογα. Πηγή: http://logioshermes.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα...

Θα σας εξαφανίσουμε...

Διαβάστε περισσότερα...

Αντικατάσταση του πετρελαίου με μικρο-φύκια...

Τα μικρο-φύκια, πηγή βιοκαυσίμων που μπορεί να αντικαταστήσει το πετρέλαιο, είναι ένας τομέας που θα αναπτυχθεί ιδιαίτερα λόγω των επενδύσεων και των καινοτόμων τεχνολογιών απόσπασης, εκτιμούν Αμερικανοί εμπειρογνώμονες. Σύμφωνα με έκθεση του Υπουργείου Ενέργειας, τα μικρο-φύκια θα μπορούν τελικά να αντικαταστήσουν έως το 17% των αμερικανικών πετρελαϊκών εισαγωγών. Το υπουργείο αυτό υποστηρίζει τουλάχιστον 30 προγράμματα για την παραγωγή βιοκαυσίμων από μικρο-φύκια έναντι επενδύσεων συνολικού ύψους 85 εκατομμυρίων δολαρίων. Το πιο πρόσφατο πρόγραμμα ανακοινώθηκε τον Φεβρουάριο από τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα. «Εκπονήσαμε μια μελέτη που δείχνει ότι το καύσιμο -βενζίνη ή γκαζολίνη- που αντλείται από μικρο-φύκια θα μπορούσε να παραχθεί έναντι μόλις 2,28 δολαρίων το γαλόνι (3,78 λίτρα)» δηλώνει ο Ριγκς Εκελμπέρι, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της αμερικανικής εταιρείας Originoil, δηλαδή σχεδόν δύο φορές λιγότερο από τη σημερινή τιμή στην αντλία του πρατηρίου. Η Originoil είναι μια από τις εταιρίες στις ΗΠΑ μαζί με την Sapphire Energy, στην οποία επένδυσε ο Μπιλ Γκέιτς, που εφαρμόζουν αποδοτικές τεχνολογίες εξαγωγής του καυσίμου που παράγεται από αυτούς τους θαλάσσιους μικρο-οργανισμούς. Οι πετρελαϊκές εταιρείες Exxon και Shell στοιχηματίζουν επίσης στο υποσχόμενο δυναμικό των μικρο-φυκιών, μέσω της σύμπραξή τους με τις εταιρείες Synthetic Genomics και Cellana αντίστοιχα. «Στις ΗΠΑ τα βιοκαύσιμα που αντλούνται από φύκια θα παραχθούν αρχικά για τις ένοπλες δυνάμεις και τις αερομεταφορές. Συνεπώς, εκ του γεγονότος αυτού θα πρέπει να αναμένουμε πιθανώς την έναρξη της προσεχούς δεκαετίας για διάθεση ευρείας κλίμακας για τους αυτοκινητιστές» εξηγεί ο πρόεδρος της Originoil. Μόνο το Πολεμικό Ναυτικό των Η.Π.Α. προβλέπει την αντικατάσταση στην προσεχή οκταετία του 50% της κατανάλωσής του σε καύσιμα με βιοκαύσιμα, τα οποία δεν ανταγωνίζονται καλλιέργειες για την ανθρώπινη διατροφή.

Πηγή: http://www.zougla.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Ως πότε τέλος πάντων θα λέγωμεν ως πότε;;;

Διαβάστε περισσότερα...

Ευρωκαταδίκη της Ελλάδας με φόντο τα υδροηλεκτρικά...

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο μετά από προσφυγή της Ε.Ε, με την από 19 Απριλίου 2012 απόφασή του, καταδικάζει για δεύτερη φορά τη χώρα μας, γιατί δεν έχει καταρτίσει ακόμα Σχέδια Διαχείρισης λεκανών απορροής ποταμών, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Οδηγία 200/60/ΕΚ, για τα Ύδατα και τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα πολιτικής των Υδάτων. Η χώρα μας έπρεπε μέχρι τις 22 Δεκεμβρίου του 2009 να έχει καταρτίσει Σχέδια Διαχείρισης απορροής ποταμών και να έχει κοινοποιήσει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή έως τις 22 Μάρτη του 2010 αντίγραφα αυτών. Η Ε.Ε. χωρίς να έχει λάβει από την Ελληνική Δημοκρατία καμία πληροφόρηση για την κατάρτιση των Σχεδίων Διαχείρισης ως την καταληκτική ημερομηνία (22-3-2010) ούτε φυσικά αντίγραφο αυτών, ζήτησε εγγράφως εξηγήσεις από το Ελληνικό κράτος. Η Ελληνική Δημοκρατία έστειλε έγραφο στην Ε.Ε. στις 6 Απριλίου 2010, αναφέροντας ότι τα Σχέδια Διαχείρισης των Υδάτων δεν θα μπορούσαν να υλοποιηθούν πριν το Μάρτιο του 2012, αφού η δημόσια διαβούλευση θα ξεκινούσε τον Οκτώβριο του 2011. Η Δημόσια διαβούλευση για τα σχέδια Διαχείρισης των Υδάτων πράγματι ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2011, αλλά ο Μάρτης του 2012 έχει περάσει και έχει ολοκληρωθεί μόνο το πρώτο στάδιο της Διαβούλευσης, χωρίς δηλαδή να έχουν καταρτιστεί ακόμα τα Σχέδια Διαχείρισης. Όλα αυτά σημαίνουν απλά ότι η χώρα μας ήταν υποχρεωμένη, όπως καθορίζεται στην Ευρωπαϊκή Οδηγία για τα Ύδατα, να έχει εφαρμόσει μετά τις 22 Δεκέμβρη 2009 σε όλα τα έργα και σχέδια που ενδεχομένως να έχουν επιπτώσεις στα ύδατα, μεταξύ αυτών και τα μικρά και μεγάλα υδροηλεκτρικά, τους περιβαλλοντικούς στόχους της Οδηγίας μέσω των Σχεδίων Διαχείρισης και προγραμμάτων μέτρων που προβλέπονται σε αυτή. Βάσει της υποχρέωσης αυτής το άρθρο 27 του ν. 3468/2006 αναφέρει ρητά ότι: "απαιτείται εγκεκριμένο Σχέδιο Διαχείρισης Υδάτων για τη χορήγηση άδειας εγκατάστασης υδροηλεκτρικών έργων μετά τη συγκεκριμένη ημερομηνία ( 22-12-2009)". Άρα είναι ξεκάθαρρο, μετά και από την παραπάνω απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, ότι κάθε άδεια εγκατάστασης μικρού ή μεγάλου υδροηλεκτρικού, που έχει δοθεί μετά τις 22 Δεκέμβρη του 2009 είναι ΠΑΡΑΝΟΜΗ. Επίσης τίθεται το ερώτημα κατά πόσο είναι σύννομες με τα παραπάνω οι δεκάδες Άδειες Παραγωγής για μικρά και μεγάλα υδροηλεκτρικά, που έχει χορηγήσει η Ρ.Α.Ε. μετά τις 22 Δεκέμβρη του 2009, αφού η χώρα μας είχε υποχρέωση να αναστείλει κάθε αδειοδότηση για υδροηλεκτρικά έργα μέχρι την κατάρτιση των Σχεδίων Διαχείρισης. Με τα παραπάνω φαίνεται καθαρά, ότι το Ελληνικό κράτος μέσω του αρμόδιου Υπουργείου Π.Ε.Κ.Α. αγνοεί προκλητικά την Ευρωπαϊκή Νομοθεσία και τις περιβαλλοντικές υποχρεώσεις της χώρας μας που πηγάζουν από αυτή, ακολουθώντας τη δική του πολιτική, στοχοποιώντας όλα τα ρέματα και ποτάμια της ορεινής κυρίως Ελλάδας με την κατασκευή εκατοντάδων μικρών και μεγάλων υδροηλεκτρικών έργων και φραγμάτων σε αυτά, χωρίς να λαμβάνει υπόψη του την ερωπαϊκή πολιτική για τα Ύδατα, που έιναι η θέσπιση αυστηρών περιβαλλοντικών κανόνων και αδιάβλητων διαδικασιών αδειοδότησης, μέσα από έναν ουσιαστικό διάλογο με τις τοπικές κοινωνίες . Μια καταστροφική για την ελληνική φύση και ύπαιθρο πολιτική, που για να περάσει στο λαό βαφτίστηκε "πράσινη" ανάπτυξη.
Για να δείτε την δικαστική απόφαση πατήστε εδώ.

Πηγή: http://www.theodoriana.com

Διαβάστε περισσότερα...

Κάποιου του χάριζαν έναν γάιδαρο και τον κοίταζε στα δόντια...

Θα έχετε πιθανότατα ακούσει το παλιό γνωμικό «Κάποιου του χάριζαν έναν γάιδαρο και τον κοίταζε στα δόντια». Χρησιμοποιούμε συχνά αυτή τη φράση λαϊκής σοφίας για να τονίσουμε ότι δεν πρέπει να είμαστε αχάριστοι όταν μας προσφέρουν κάτι, οτιδήποτε κι αν είναι αυτό. Αν δε γνωρίζετε αυτό το γνωμικό, επιτρέψτε μου να σας το αναλύσω. Κοιτάζοντας τα δόντια του γαϊδουριού, μπορείτε να υπολογίσετε την ηλικία του και κατ’ επέκταση την αξία του. Αν και αυτό είναι απολύτως αποδεκτό όταν αγοράζουμε έναν γάιδαρο, το να εξετάζουμε έναν γάιδαρο που δεχόμαστε ως δώρο θεωρείται, όπως είναι φυσικό, αγενές. Άλλωστε, είναι δώρο. Έχω συχνά τονίσει ότι αυτό το γνωμικό, όλως περιέργως, είναι ένας από τους μεγαλύτερους υπαίτιους για τη δημιουργία αγελάδων όλων των εποχών. Πιστεύω ότι όχι μόνο πρέπει να κοιτάτε τον γάιδαρο που σας κάνουν δώρο στο στόμα, αλλά ακόμα και να αρνηθείτε το δώρο αν δε σας αρέσει. Με άλλα λόγια, πρέπει να προσέχετε τον γάιδαρο που σας χαρίζουν γιατί μπορεί να είναι… αγελάδα. Ας εξηγήσω καλύτερα τη θέση μου. Ποιο είναι το πιο συνηθισμένο δώρο που οι άνθρωποι αρέσκονται να κάνουν; Σας δίνω ένα λεπτό να το σκεφτείτε. Αν σκεφτήκατε τις «συμβουλές», τότε κερδίσατε! Λατρεύουμε να δίνουμε δωρεάν συμβουλές, ακόμα κι αν δε μας τις έχουν ζητήσει. Αν δεν το πιστεύετε, την επόμενη φορά που θα βρεθείτε σε μια παρέα φίλων, ενημερώστε τους για μια ιδέα που έχετε σχετικά με κάποιο καινούριο εγχείρημά σας και παρατηρήστε τι θα συμβεί. Αν υπάρχουν έξι άτομα στην παρέα, πιθανότατα θα ακούσετε έξι διαφορετικές γνώμες γεμάτες συστάσεις και προσωπικές συμβουλές. Αναμφίβολα, όλες αποτελούν δώρα για εσάς και σας δίνονται με τις καλύτερες προθέσεις. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο οι φίλοι σας θέλουν να σας δείξουν ότι σας αγαπούν και νοιάζονται για σας. Πώς θα ήταν δυνατόν να αρνηθείτε αυτές τις προσφορές της απόλυτης. σοφίας; Έτσι, κάνετε αυτό που είναι ευγενικό. Ακούτε. Όσο ατεκμηρίωτες, ακατάλληλες ή άχρηστες κι αν είναι αυτές οι συμβουλές ή οι πηγές τους, εσείς εκπληρώνετε το καθήκον σας ως ευγενικοί φίλοι και προσποιείστε ότι ενδιαφέρεστε για τις απόψεις, την ανατροφοδότηση και τις θετικές κριτικές τους. Ωστόσο, να είστε προσεκτικοί. Σε κάποιο σημείο κατά τη διάρκεια της συζήτησης, κάποιες απ’ αυτές τις ακατάλληλες γνώμες μπορεί να αρχίσουν να έχουν κάποιο νόημα· αρχίζετε να νιώθετε μπερδεμένοι και να αμφιβάλετε για τις ικανότητές σας. Τριάντα λεπτά αργότερα οι φίλοι σας, οι γνωστοί σας ή ακόμα και οι τελείως άγνωστοι έχουν φύγει και το σχέδιό σας για την επιτυχία παραπαίει μπροστά στα μάτια σας. Πριν από μισή ώρα νιώθατε τόσο σίγουροι για τις δυνατό-τητές σας, αλλά τώρα δεν μπορείτε να βγάλετε από το μυαλό σας τις απαισιόδοξες προβλέψεις και τις χαμηλές προσδοκίες των φίλων σας. Όσο πιο πολύ θέλετε να τις αγνοήσετε, τόσο πιο πραγματικές γίνονται. Τώρα υπάρχουν έξι νέες αγελάδες που βόσκουν στο μυαλό σας και οι οποίες πριν δε βρίσκονταν εκεί. Πριν από λίγο καιρό μου συνέβη κάτι αντίστοιχο. Βεβαίως, δεν είμαι τύπος που δέχομαι ένα δώρο χωρίς να ελέγχω την πηγή του. Σε εκείνη την περίπτωση, μιλούσα σε κάποιον για ένα καινούριο σχέδιο που επρόκειτο να ξεκινήσω, όταν ξαφνικά με διέκοψε και είπε: «Καμίλο, επίτρεψέ μου να σου δώσω μια δωρεάν συμβουλή». «Περίμενε! Πριν μου πεις οτιδήποτε, άσε με να σε ρωτήσω δυο-τρία πραγματάκια», του είπα. Ένιωσε έκπληξη από τη γρήγορη αντίδρασή μου, αλλά είπε: «Εντάξει, σε ακούω!». Έτσι, προχώρησα: «Είχες πραγματικά ποτέ προσωπική εμπειρία στον τομέα για τον οποίο πρόκειται να εκφράσεις την άποψή σου; Και αν ναι, ήταν επιτυχημένη εμπειρία; Πιστεύεις ότι έχεις τα προσόντα για να παρέχεις συμβουλές γι’ αυτό το θέ­μα; Άλλωστε, αυτό που πρόκειται να πεις ίσως επηρεάσει σημαντικά το όραμα και τις προσδοκίες μου για το σχέδιο και δε χρειάζεται να σου πω πόσο σημαντικό είναι αυτό για μένα. Οπό­τε, είσαι απολύτως σίγουρος για το πολύτιμο δώρο που σκο­πεύεις να μου χαρίσεις;». Το σκέφτηκε για λίγο και είπε: «Ξέχνα το!». Ίσως θεωρήσετε ότι ήταν αγενές εκ μέρους μου να μην του επιτρέψω να εκφράσει τις ιδέες του. Άλλωστε, θα μπορούσα να τον είχα ακούσει ευγενικά και στη συνέχεια να αγνοούσα τις συμβουλές του. Όμως δε ρισκάρω να εκθέσω τον νου μου σε αρνητικές απόψεις και προσδοκίες άλλων. Από τη στιγμή που μια ιδέα σάς καρφωθεί στο μυαλό, γίνεστε υπηρέτες της. Κι αν τύχει να είναι μια λάθος ιδέα και της επιτρέψετε να ει­σέλθει στον νου σας, να βρει καταφύγιο και να μεγαλώσει, μπορεί να αλλάξει τις απόψεις, τις προσδοκίες και τις πεποιθήσεις σας για τις ικανότητές σας. Θα μπορούσε ακόμα και να καταστρέψει τη ζωή σας. Πρέπει να γνωρίζετε ότι ένας μεγάλος αριθμός αγελάδων που μας κρατούν δέσμιους της μετριότητας είναι δώρα που μας χάρισαν άλλοι. Συχνά πέφτουμε θύματα της αρνητικής επιρροής των άλλων και τους επιτρέπουμε να σπείρουν λαν­θασμένες πεποιθήσεις στο υποσυνείδητό μας, οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν στον περιορισμό της σωματικής, συ­ναισθηματικής και νοητικής μας ανάπτυξης. Αυτές οι ιδέες, που προγραμματίζονται στο μυαλό μας από τους γονείς, τους δασκάλους, τα μέλη της οικογένειας, τους φίλους ή και από τελείως αγνώστους, μπορεί να έχουν καταστροφικές επιδράσεις στη ζωή μας.

ΔΡ. ΚΑΜΙΛΟ ΚΡΟΥΖ ΜΙΑ ΑΓΕΛΑΔΑ, ΜΙΑ ΦΟΡΑ
Πηγή: http://thelei.wordpress.com

Διαβάστε περισσότερα...

Ρήγμα “κατάπιε” τη Μαυροπηγή, υπεύθυνες οι εξορύξεις...

Από τον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ

Πηγή: http://antigoldgreece.wordpress.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Τέλος στις επιδοτήσεις που βλάπτουν το περιβάλλον...

Υψηλότερα στην πολιτική ατζέντα θα πρέπει να τεθεί η διατήρηση και αποκατάσταση των υποβαθμισμένων οικοσυστημάτων, υποστήριξε το ΕΚ με ψήφισμα που υιοθέτησε στις 20 Απριλίου. Καθώς η ΕΕ απέτυχε να ανταποκριθεί στο στόχο του 2010, η διατήρηση της βιοποικιλότητας θα πρέπει τώρα να ενσωματωθεί στις βασικές πολιτικές της, σημειώνει το ψήφισμα, τονίζοντας πως οι επιβλαβείς για το περιβάλλον επιδοτήσεις θα πρέπει να εντοπιστούν και να καταργηθούν σταδιακά μέχρι το 2020. Οι ευρωβουλευτές επικαλούνται τα ανησυχητικά αποτελέσματα πρόσφατων μελετών που δείχνουν σταθερή απώλεια της βιοποικιλότητας στην ΕΕ. Η απώλεια αυτή, τονίζουν, «έχει καταστρεπτικό οικονομικό κόστος για την κοινωνία το οποίο μέχρι τώρα δεν έχει ενσωματωθεί επαρκώς στις οικονομικές και άλλες πολιτικές». Το ψήφισμα, που εγκρίθηκε με 414 ψήφους υπέρ, 55 κατά και 64 αποχές, έρχεται ως συνέχεια της στρατηγικής της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα για το 2020, η οποία κατατέθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον Μάιο του 2011. «Τα αγαθά που μας παρέχει η φύση, όπως το καθαρό νερό, ο καθαρός αέρας, το γόνιμο έδαφος και η τροφή, όχι μόνο είναι καίριας σημασίας για την ευημερία του ανθρώπινου είδους αλλά έχουν και τεράστια οικονομική αξία. Σύμφωνα με οικονομολόγους, κάθε χρόνο ένα 3% του ΑΕΠ ή αλλιώς 450 δισ. ευρώ χάνονται λόγω απωλειών στη βιοποικιλότητα. Σε σύγκριση με τα κόστη αυτά, η επένδυση 5,8 δισ. ευρώ κατ ‘έτος στο δίκτυο Natura 2000 φαντάζει ευκαιρία!» δήλωσε ο εισηγητής Gerben-Jan Gerbrandy (Φιλελεύθεροι, Ολλανδία). «Το κλειδί για το θέμα δεν είναι αυτή η νέα στρατηγική, αλλά, μάλλον, οι προσεχείς μεταρρυθμίσεις της κοινής αγροτικής και αλιευτικής πολιτικής και το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ)», υπογραμμίζει το ψήφισμα.

Αναδιάρθρωση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής
Οι ευρωβουλευτές τονίζουν ότι η Κοινή Αγροτική Πολιτική αποτελεί ένα εργαλείο όχι μόνο για την παραγωγή τροφίμων και την αγροτική ανάπτυξη, αλλά και για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Εκφράζουν όμως τη λύπη τους για το γεγονός ότι τα μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος της πολιτικής αυτής «δεν έχουν καταφέρει να αναχαιτίσουν τη συνολική μείωση της βιοποικιλότητας». Κατά συνέπεια, ζητούν «να αναπροσανατολιστεί η κοινή αγροτική πολιτική προς την παροχή αποζημίωσης στους γεωργούς για την παροχή δημόσιων αγαθών, δεδομένου ότι η αγορά επί του παρόντος δεν καταφέρνει να ενσωματώσει την οικονομική αξία των σημαντικών δημόσιων αγαθών που μπορεί να προσφέρει η γεωργία».

Τέλος στις επιβλαβείς για το περιβάλλον ευρωπαϊκές επιδοτήσεις
Όλες οι πληρωμές της κοινής αγροτικής πολιτικής, περιλαμβανομένων και εκείνων που θα διενεργούνται από το 2014, θα πρέπει «να διέπονται από αυστηρούς κανόνες πολλαπλής συμμόρφωσης που θα συμβάλλουν στη διατήρηση της βιοποικιλότητας και των υπηρεσιών οικοσυστήματος και θα καλύπτουν τις οδηγίες σχετικά με τα πτηνά, τους οικότοπους, τα φυτοφάρμακα και τα ύδατα», υποστηρίζουν οι ευρωβουλευτές. Προσθέτουν δε πως πρέπει να ενισχυθεί ο έλεγχος των γεωργικών πρακτικών ώστε να αποφευχθεί η απώλεια της βιοποικιλότητας επισημαίνοντας ακόμη ότι όλες οι υπάρχουσες, επιβλαβείς για το περιβάλλον ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, θα πρέπει να παύσουν μέχρι το 2020.

ΠΗΓΗ: econews.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Μην περιμένετε να σας πετάξει κάποιος ένα τούβλο…

Ένα νεαρό και επιτυχημένο στέλεχος εταιρείας, οδηγούσε την καινούργια του τζάγκουαρ κάπως γρήγορα σε μια γειτονιά όχι και τόσο καλόφημη.Πρόσεχε μην τυχόν κανένα παιδάκι ξεπροβάλει απότομα ανάμεσα από τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Κάποια στιγμή πιστεύοντας πως είδε κάτι να κινείται επιβράδυνε, αντί όμως να εμφανιστεί κάποιο παιδάκι, ένα τούβλο χτύπησε με δύναμη την πλαϊνή πόρτα της τζάγκουάρ του. Φρέναρε απότομα και κάνοντας όπισθεν κατευθύνθηκε στο σημείο που το τούβλο είχε ριχτεί. Φανερά θυμωμένος πετάχτηκε έξω από το αυτοκίνητό του, κι έπιασε ένα παιδί που βρήκε κοντά του, το έσπρωξε και το ακούμπησε με την πλάτη σε ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο, φωνάζοντας:«Γιατί το έκανες αυτό και ποιος είσαι; Τι νομίζεις ότι κάνεις; Αυτό είναι ένα καινούριο αυτοκίνητο και το τούβλο που πέταξες του έκανε μια πολύ ακριβή ζημιά! Γιατί το έκανες»; Το νεαρό αγόρι απολογητικά του είπε: «Σας παρακαλώ κύριε σας παρακαλώ, ζητώ συγνώμη, αλλά δεν ήξερα τι άλλο να κάνω! Πέταξα το τούβλο γιατί κανένας δεν σταματούσε.» Με δάκρυα να κυλάνε στο πρόσωπό του και στο σαγόνι του, το αγοράκι έδειξε πίσω από ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο. «Είναι ο αδερφός μου» είπε «Το αναπηρικό του καροτσάκι αναποδογύρισε στο πεζοδρόμιο, έπεσε απ’ το καροτσάκι κι εγώ δεν μπορώ να τον σηκώσω». Το αγόρι ζήτησε από τον νεαρό: «Θα μπορούσατε σας παρακαλώ να με βοηθήσετε να τον βάλουμε πίσω στο αναπηρικό του καροτσάκι; Είναι χτυπημένος και είναι πολύ βαρύς για να τον σηκώσω μόνος μου». Ο οδηγός εμβρόντητος, προσπάθησε να συνέλθει, σήκωσε γρήγορα το ανάπηρο αγόρι και το καροτσάκι του, έπειτα πήρε ένα χαρτομάντηλο και περιποιήθηκε πρόχειρα τις πληγές του αγοριού. Με μια ματιά που του έριξε κατάλαβε πως τα τραύματα του παιδιού ήταν επιφανειακά κι όλα θα πήγαιναν καλά. «Σε ευχαριστώ, ο Θεός να σε ευλογεί», είπε το ευγνώμων αγοράκι στον ξένο. Ο οδηγός ταραγμένος ακόμη, απλά κοιτούσε το αγοράκι να σπρώχνει το καροτσάκι με τον αδερφό του πάνω στο πεζοδρόμιο πηγαίνοντας για το σπίτι τους. Γύρισε προς τη τζάγκουάρ του αργά. Η ζημιά στο αυτοκίνητο ήταν εμφανέστατη αλλά ο νεαρός ποτέ δεν μπήκε στην διαδικασία να την επιδιορθώσει. Άφησε τη ζημιά να υπάρχει για να του θυμίζει το μήνυμα: “Μην ζεις τη ζωή σου τόσο γρήγορα έτσι ώστε να αναγκάζεις τον άλλον να σου πετάξει ένα τούβλο για να τραβήξει την προσοχή σου!”

Πηγή: http://fairytalesdreams.wordpress.com

Διαβάστε περισσότερα...

Πως να επιβιώσεις οικονομικά...

Ξεπεράστε την Οικονομική Κρίση! Η εποχή είναι τόσο δύσκολη που επιβάλλει να κατεβάσουμε ιδέες για να επιβιώσουμε. Εμείς σας προτείνουμε να κατεβάσετε κάτι πολύ πιο εύκολο. Για την ακρίβεια, το πιο χρήσιμο e-book που διατίθεται αυτή τη στιγμή ηλεκτρονικά. Εξοικονομήστε χρήματα από εκεί που δεν το περιμένατε! Στις 148 σελίδες του ηλεκτρονικού βιβλίου (e-book) θα βρείτε πολλούς τρόπους οικονομίας που μπορούν να γίνουν από όλους… Για να κατεβάσετε το βιβλίο πατήστε εδώ

Διαβάστε περισσότερα...

Το σημερινό χάλι της ανθρωπότητας...

Διαβάστε περισσότερα...