Αν και η παγκόσμια οικονομία «απολαμβάνει» τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης των τελευταίων ετών, εντούτοις η ευημερία δεν φαίνεται να βελτιώνει τη θέση των φτωχών του κόσμου.
«Κάντε τη φτώχεια ιστορία»
Ειδικότερα:
Περισσότεροι από 1 δισ. άνθρωποι ζουν με λιγότερο από 1 δολάριο την ημέρα, με το σχεδόν μισό πληθυσμό της γης (2,8 δισεκατομμύρια) να ζουν με λιγότερα από 2 δολάρια την ημέρα.
114 εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο δεν έχουν πρόσβαση στη βασική παιδεία και 584 εκατομμύρια γυναίκες είναι αναλφάβητες.
Σύμφωνα με την Παγκόσμια Έκθεση Ελέγχου της UNESCO του 2007, η εξασφάλιση της βασικής παιδείας σε όλους τους ανθρώπους θα κόστιζε 11 δισ. δολάρια κάθε χρόνο… τα μισά χρήματα δηλαδή από αυτά που ξοδεύουν οι Αμερικανοί για παγωτό.
600 εκατομμύρια παιδιά ζουν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας. Κάθε χρόνο περισσότερα από 10 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν από την πείνα και από αρρώστιες οι οποίες θα μπορούσαν να προληφθούν - αυτό σημαίνει ότι κάθε μέρα χάνουν τη ζωή τους 30.000 παιδιά, ένα παιδί δηλαδή κάθε τρία δευτερόλεπτα.
Κάθε μέρα ο ιός του HIV/AIDS σκοτώνει 6.000 ανθρώπους και 8.200 μολύνονται από το θανατηφόρο ιό.
Κάθε χρόνο περισσότερες από μισό εκατομμύριο χάνουν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους και της γέννας - αυτό σημαίνει ένας θάνατος κάθε λεπτό.
Για το εμπόριο
Σύμφωνα με εκτιμήσεις των Ηνωμένων Εθνών οι άδικοι εμπορικοί όροι που επιβάλλονται στερούν από τις φτωχές χώρες 700 δισ. δολάρια κάθε χρόνο. Λιγότερο από το 0.01% αυτού του ποσού θα μπορούσε να σώσει από την τύφλωση 30 εκατομμύρια ανθρώπους.
Παρότι oι 49 φτωχότερες χώρες αποτελούν το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού έχουν μόλις το 0,4% του παγκόσμιου εμπορίου. Το μερίδιο τους έχει μειωθεί σήμερα στο μισό απ' ότι ήταν το 1980.
Οι σημερινοί εμπορικοί κανόνες αναγκάζουν τους αγρότες στο Μεξικό, οι οποίοι επιβιώνουν με 1 δολάριο την ημέρα, να συναγωνιστούν τους Αμερικανούς αγρότες, οι οποίοι λαμβάνουν επιδοτήσεις ύψους πάνω από 20.000 δολάρια το χρόνο ο καθένας.
Κατά μέσο όρο οι καλλιεργητές του καφέ λαμβάνουν 1 δολάριο για κάθε κιλό, ενώ οι καταναλωτές πληρώνουν περίπου 15 δολάρια - πρόκειται δηλαδή για ανατίμηση της τάξης του 1500%.
Το παγκόσμιο εμπόριο αποφέρει 10 εκατομμύρια δολάρια το λεπτό και το 70% αυτού ελέγχεται από πολυεθνικές εταιρείες.
Το χρέος των φτωχών χωρών
7 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο ως αποτέλεσμα της κρίσης που προκαλεί το χρέος.
Κάθε χρόνο η Υποσαχάρια Αφρική, η φτωχότερη περιοχή του κόσμου, δαπανά 14,5 δισ. δολάρια για να ξεπληρώσει δάνεια προς τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου και τους διεθνείς οργανισμούς, όπως η Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Το 2004 η Ζάμπια έδωσε 377 εκατομμύρια δολάρια σε εξοφλήσεις δανείων. Από αυτά τα 247 εκατομμύρια θα πάνε κατευθείαν στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Αυτό σημαίνει ότι το 2004 η κυβέρνηση της Ζάμπια πλήρωσε, μόνο στο ΔΝΤ, 25 εκατομμύρια δολάρια περισσότερα απ' όσα δαπάνησε για την παιδεία.
Εάν θέλουμε να επιτύχουμε τον Αναπτυξιακό Στόχο της Χιλιετίας να μειωθεί μέχρι το 2005 στο μισό ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν με λιγότερό από 1 δολάριο την ημέρα, πρέπει να διαγραφούν όλα τα χρέη των φτωχότερων χωρών.
Τα χρέη χωρών, όπως η Κένυα και το Μπαγκλαντές, δεν διαγράφονται με την αιτιολογία ότι το χρέος τους θεωρείται βιώσιμο, παρότι ήδη διαφαίνονται οι πρώτες συνέπειες των κλιματικών αλλαγών όπως είναι η ερημοποίηση περιοχών και οι πλημμύρες.
Εκτιμάται ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες χρειάζονται 50 δισ. δολάρια κάθε χρόνο προκειμένου να μπορέσουν να προσαρμοστούν στις κλιματικές αλλαγές. Εντωμεταξύ κάθε χρόνο, μόνο οι φτωχότερες χώρες του κόσμου καταβάλλουν για αποπληρωμή χρεών 43 δισ. δολάρια.
Αναπτυξιακή βοήθεια
Οι πλούσιες χώρες δαπανούν κάθε χρόνο 100 δισ. δολάρια για να προστατεύσουν τις αγορές τους με δασμούς, ποσοστώσεις και επιδοτήσεις - ποσό διπλάσιο από εκείνο που παρέχουν για βοήθεια προς τις αναπτυσσόμενες χώρες.
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε κάθε αγελάδα δίνονται επιδοτήσεις κατά μέσο όρο πάνω από 2 δολάρια την ημέρα, ενώ περίπου 3 δισ. άνθρωποι στις αναπτυσσόμενες χώρες αγωνίζονται να επιβιώσουν με λιγότερα.
Το 1970, 22 από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου δεσμεύθηκαν ότι θα δαπανούν το 0.7% του εθνικού τους εισοδήματος σε αναπτυξιακή βοήθεια. 34 χρόνια μετά μόνο 5 χώρες κράτησαν την υπόσχεσή τους.
www.kathimerini.gr
Πηγές: UN Millennium Project, UNESCO, World Health Organization, ChristianAid, JDC, 2001, GCAP, Jubilee Debt Campaign, Oxfam, Cafod
Η ΦΤΩΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ
Σύμφωνα με στοιχεία του 2005, το 21% του ελληνικού πληθυσμού, δηλαδή 2,2 εκατομμύρια άνθρωποι, ήταν επίσημα καταγεγραμμένοι ως απειλούμενοι από τη φτώχεια με ατομικό εισοδηματικό όριο 5.650 ευρώ ετησίως, την ίδια ώρα που το αντίστοιχο ποσοστό στη Σουηδία ήταν το 9%.
Ο κοινωνικός αποκλεισμός που μετριέται με μη χρηματικούς δείκτες κοινωνικής αποστέρησης είναι πολύ υψηλότερος από τα επίσημα στοιχεία. Συνέπεια της φιλελευθεροποίησης της πολιτικής στη χώρα μας ήταν η ανάπτυξη μιας νέας «γενιάς μη εξασφαλισμένων συμπολιτών μας» που ζουν με εισόδημα κάτω των 1.000 ευρώ τον μήνα και καταφεύγουν στον δανεισμό ώστε να αντεπεξέλθουν στις οικονομικές τους ανάγκες.
«Όποιος κλείνει τα αυτιά του στην φωνή των φτωχών και των αρρώστων να ξέρει πως θα έρθει η στιγμή που θα βγάλει και αυτός την ίδια φωνή και δεν θα βρεθεί κανένας να τον ακούσει.»
Τετάρτη 17 Οκτωβρίου 2007
Παγκόσμια Ημέρα Κατά της Φτώχειας...
Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2007
Ο προσωπικός μας "Γολγοθάς"...
«...Κάθε άνθρωπος άξιος να λέγεται γιος του ανθρώπου σηκώνει το σταυρό του κι ανεβαίνει το Γολγοθά του. Πολλοί, οι πιο πολλοί, φτάνουν στο πρώτο, στο δεύτερο σκαλοπάτι, λαχανιάζουν, σωριάζονται στη μέση της πορείας και δε φτάνουν στην κορφή του Γολγοθά -θέλω να πω στην κορφή του χρέους τους- να σταυρωθούν, ν' αναστηθούν, και να σώσουν την ψυχή τους. Λιποψυχούν, φοβούνται να σταυρωθούν, και δεν ξέρουν πως η σταύρωση είναι ο μόνος δρόμος της ανάστασης.
'Αλλον δεν έχει. ....»
Ν.ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ
Δευτέρα 15 Οκτωβρίου 2007
Παγκόσμια μέρα λευκού μπαστουνιού...
Η 15η Οκτωβρίου έχει παγκοσμίως καθιερωθεί ως η ημέρα
εορτασμού του «Λευκού Μπαστουνιού», με στόχο τη διάδοση της μεγάλης σημασίας της χρήσης του και την ευαισθητοποίηση του κοινού στην προσπάθεια των ατόμων με προβλήματα όρασης για μια πιο ανεξάρτητη διαβίωση, αλλά και για την αντιμετώπιση των
προβλημάτων που συναντούν στην καθημερινή μετακίνησή τους. Η ιστορία του λευκού μπαστουνιού ξεκινά μετά τη λήξη του Α' Παγκόσμιου Πολέμου στην Αμερική, όπου αναπτύχθηκε ένα κίνημα αποκατάστασης και επανένταξης των ατόμων που τυφλώθηκαν από
ατυχήματα κατά τη διάρκεια του πολέμου. Το κίνημα αυτό ξεκίνησε από τον οφθαλμίατρο Richard Hoover, ο οποίος πρωτοχρησιμοποίησε ένα μακρύ καλάμι για τη βοήθεια της κίνησης των τυφλών βετεράνων του πολέμου.
Είναι πολλά αυτά που πρέπει να γίνουν και δεν έχουν γίνει. Αυτοί οι άνθρωποι δεν επαιτούν αλλά διεκδικούν το αυτονόητο: Ισότιμη Κοινωνική Ένταξη με Αξιοπρέπεια. Οι ειδικοί του κράτους με προτάσεις που τους έχουν δωθεί θα μπορούσαν να λύσουν το πρόβλημα, αλλά το κράτος για πολλοστή φορά το αναβάλλει. Με την αναβολή όμως δεν λύνονται τα προβλήματα αλλά οξύνονται και διευρύνονται. Από την άλλη εμείς που αποτελούμε το ευνομούμενο κράτος καθημερινά τους κάνουμε την ζωή τους δύσκολη: παρκάρουμε τα αυτοκίνητα στα πεζοδρόμια, τους πέρνουμε τις θέσεις στάθμευσεις, σκάβουμε πεζοδρόμια, αφήνοντας κακοτεχνίες και τους βλέπουμε με λύπηση. Δεν τους αξίζει η λύπηση αλλά ο θαυμασμός μας. Καθημερινα μας δίνουν μαθήματα ζωής. Μας αποδεικνύουν πως «η υπομονή και η προσπάθεια είναι κλειδιά για όλες τις κλειδαριές. Κλείνουν και ανοίγουν όλες τις πόρτες της ζωής».
Σάββατο 13 Οκτωβρίου 2007
Επιθυμία...
«Σαν άνθρωπος αυτού του κόσμου που έχει ήδη ζήσει μερικές σημαντικές -αν όχι τραυματικές- εμπειρίες γιατί θεωρουσε δεδομένο να διαθέτει φωνή μέσα στην κουλτούρα της σιωπής, έχω μόνο μία επιθυμία : να μπορέσει να συμπέσει ιστορικά η σκέψη μου με την ανησυχία όλων εκείνων, που ζουν ή σε κείνες τις κουλτούρες που αποσιωπούνται εντελώς ή στα σιωπηλά τμήματα των πολιτισμών που καθορίζουν τη φωνή τους, αλλά αγωνίζονται για να διαθέτουν τη δική τους φωνή.»
Φρέιρε
Ένα γράμμα....
Γιε μου και κόρη μου, ξεχυθήκατε επιτέλους. Μέσα από τις βόμβες και τη δυστυχία, όπως πάντα. Μέσα από την κατάφωρη αδικία, όπως πάντα. Την ώρα που ο θάνατος θερίζει, όπως πάντα. Καλωσορίσατε, όπως πάντα. Καλωσορίσατε ελπίδες αυτού του κόσμου και του αυριανού. Καλωσορίσατε, για πρώτη φορά σ' όλη τη Γη ενωμένοι.
Σας είχαμε στα χείλη για καιρό, σας περιμέναμε με τη λαχτάρα του θνητού που μόνη ελπίδα να μην πεθάνει είσαστε σεις. Με τη λαχτάρα της Ειρήνης, που μόνη ελπίδα να μην πεθάνει είσαστε σεις. Με τη λαχτάρα της Αλήθειας, της Δικαιοσύνης, της ίδιας της Ελπίδας, που μόνη ελπίδα να μην πεθάνουν είσαστε σεις.
Εσείς δεκατοσάχρονα, ότι πιο όμορφο γέννησε ο κόσμος εδώ και χρόνια. Εσείς, που βγήκατε, που πορευτήκατε, που εμφανιστήκατε επιτέλους με τις αδούλευτες φωνές της Άδολης Δικαιοσύνης, της Ανθρωπιάς, της Ασυμβίβαστης νεότητας. Αυτής που γεννάει τον κόσμο. Σε αντίθεση με τη συμβιβασμένη ωριμότητα. Που θάβει τον κόσμο.
Καλωσορίσατε, στην Ώρα σας όπως πάντα. Την ώρα που το ψέμα οργιάζει, την ώρα που η αδικία κυβερνά, την ώρα που η βλακεία προσβάλλει τη νοημοσύνη, την ώρα που ο κόσμος πάει να σκύψει, την ώρα που η Εξουσία διψάει για νέους δούλους. Καλωσορίσατε.
Καλωσορίσατε ελπίδα του κόσμου. Γεμίστε τη Γη έτσι όπως χτες, με φωνές καινούριες, με σημαίες καινούριες, με συνθήματα καινούρια, με τραγούδια καινούρια, με τύμπανα καινούρια, με ιδέες καινούριες.
Για να ζήσει όρθιος, όπως αξίζει, ο Άνθρωπος, που όλοι οι Άνθρωποι ονειρεύτηκαν. Ο Άνθρωπος, που μόνο οι ψυχές των άδολων δεκατοσάχρονων ξέρουν. Ο Άνθρωπος Ενάντια στον Υπάνθρωπο.
Καλωσήρθατε κληρονόμοι του σήμερα. Ξεπεράστε μας. Μπείτε μπροστά. Πολεμήστε μας. Αφυπνίστε μας. Καταστρέψτε μας αν είμαστε εμπόδιο για να ζήσει ο κόσμος με λιγότερα κτήνη, με λιγότερα τέρατα, με λιγότερους σκυμμένους, συμβιβασμένους, με λιγότερους ψεύτες, με λιγότερους δειλούς, με λιγότερους διπρόσωπους, με λιγότερους υπηρέτες, με λιγότερη αλαζονεία, με λιγότερη παλιανθρωπιά.
Ξεχυθήκατε, όπως πάντα, από το μόνο μαιευτήριο που γεννάει τις γενιές η Ιστορία: τους δρόμους.
Γεννηθήκατε από τα εγκλήματα των ασυνείδητων και των συμβιβασμένων, που σπέρνουν δηλητήρια στις τροφές, δηλητήρια στις θάλασσες, δηλητήρια στον αέρα, δηλητήρια στις ιδέες.
Γεννηθήκατε από τους εγκληματίες που αδιαφόρησαν για τον κόσμο που θα ζήσετε. Κοντόφθαλμα και δειλά προσηλωμένοι στο σήμερα, στα μικρά, ποταπά και χυδαία συμφέροντα, σας παραδίδουν σε κοινωνίες της ζούγκλας, σε ασθματικές ατμόσφαιρες, σε τροφές πλαστικές, σε δολοφόνους κάθε άλλης ζωής, που έχει άλλη μορφή από τον άνθρωπο.
Ενωθείτε. Με τα νιάτα όλου του κόσμου. Είσαστε οι πρώτοι που το μπορείτε και πορευτείτε μαζί ενωμένοι.
Καλωσήρθατε στον κόσμο του αύριο. Το δικό σας κόσμο. Και γκρεμίστε. Ότι έχουμε χτίσει σαθρό, ότι μας πάει προς τη ζούγκλα, ότι προσβάλλει το Νου, την Ευγένεια, την Αξιοπρέπεια, την Ισοπολιτεία. Γκρεμίστε.
Και χτίστε έναν κόσμο λίγο καλύτερο. Όσο μπορείτε λίγο καλύτερο. Ώστε πάνω του άλλες γενιές σαν και σας να χτίσουν έναν κόσμο λίγο καλύτερο. Λίγο πλουσιότερο. Όχι σε χρήμα. Όχι σε κοινωνίες πλουσιότερες στο έχω και φτωχές σε Ανθρώπους. Κοινωνίες πλουσιότερες σε Ανθρώπους. Έχουν δεν έχουν.
Χτίστε, όσο μπορείτε, τις κοινωνίες, όπου το πρωί ξυπνάει κανείς σαν Άνθρωπος, ζει σαν Άνθρωπος και κοιμάται το βράδυ σαν Άνθρωπος. Όχι αυτές που η ζωή είναι μια βία, ένα ψέμα, μια απαξία γι' αυτόν που στέκεται δίπλα σαν σύντροφος, σαν γείτονας, σαν συμπολίτης. Σαν είδωλο στον καθρέφτη.
Και μη φοβάστε. Αν είστε ενωμένοι, μη φοβάστε. Θα απειληθείτε, θα σας διαβάλουν, θα σας χτυπήσουν μ' όλα τα μέσα. Να μη φοβάστε. Έτσι κι αλλιώς ο κάθε κόσμος που υποδέχεται τις νέες γενιές είναι σκληρός, είναι αμείλικτος, είναι αντίπαλος. Θέλει υπηρέτες, θέλει φερέφωνα, θέλει να φτιάξει ότι του μοιάζει. Θέλει να θάψει κάθε καινούριο. Έτσι είναι η φύση.
Να μη φοβάστε ούτε τα λάθη. Χωρίς το λάθος δεν υπάρχει τίποτε για να διορθώσετε. Και τίποτε δεν είναι πιο χρήσιμο για σας από ένα: Να υπηρετείτε τον εαυτό σας όπως είναι σήμερα. Και να του δίνετε την ελευθερία να μαθαίνει για αύριο. Να αλλάζετε για αύριο. Να υπηρετείτε τα όνειρα του αύριο ακόμα κι αν πρόκειται ν' αλλάξουν. Μέχρι ν' αλλάξουν, αυτά είναι ότι ιερότερο έχετε.
Να αλλάζετε για έναν κόσμο για όλους, όχι για σας. Γιατί με όλους θα ζήσετε. Αυτή είν' η αρχή. Αυτά τα θεμέλια χτίστε.
Και πολεμήστε τα κτίρια του στενού εαυτού τομαριού, που χτίσαν οι πατεράδες και οι μανάδες. Γκρεμίστε την εντολή που σας δίνουν «να 'στε καλά και ν' αδιαφορείτε για όλους τους άλλους». Αυτός είναι ο νόμος της ζούγκλας. Ένα μπούμερανγκ που χτίζει τις κοινωνίες της βίας.
Ξεχυθείτε ενωμένοι με όλους τους όμοιούς σας σ' όλο τον κόσμο. Και κάντε σημαία την Ευθύνη. Την ευθύνη του ενός και του πλήθους. Μόνο τότε θα έχει ελπίδα ο κόσμος, όταν κανείς δεν θα είναι ανεύθυνος, όταν κανείς δεν θα είναι αμέτοχος, όταν κανείς δεν θα είναι πολίτης χωρίς την ευθύνη αυτού του υπέροχου τίτλου.
Καλώς ήρθατε κληρονόμοι του σήμερα, κληρονόμοι του αύριο. Ξαναστήστε στη θέση που αξίζει, το έσχατο όπλο που έχει η ανθρωπιά για να υπάρχει. Το έσχατο όπλο που βρήκε ο Πολιτισμός για να αισθανθεί και να ζήσει, να δει, να χαϊδέψει, να ζεστάνει και να ζεσταθεί σε μια Φύση που τον περιβάλλει. Σε μια Φύση που είναι μέσα του. Σε μια Φύση που ψήγμα της είμαστε όλοι. Το έσχατο αυτό όπλο που λέγεται Δίκαιο.
Ξαναστήστε τη Δικαιοσύνη, που ποδοπατείται που κουρελιάζεται, που εξυβρίζεται, που διαστρεβλώνεται.
Πολεμήστε γι' αυτήν σαν Δικαίωμα. Σαν το μόνο και έσχατο δίκιο και όπλο, που έχετε σεις και που έχουμε όλοι. Ιδίως τώρα, που η κάθε μορφής βαρβαρότητα τη λερώνει στο στόμα της. Τώρα που η κάθε μορφής ποταπότητα, δουλικότητα, ανοχή και συνέργεια μικρών και μεγάλων της Γης λασπώνει, λερώνει και βρίζει τις δικές σας ψυχές, τις δικές σας ελπίδες να γίνεται Άνθρωποι όρθιοι ή άνθρωποι σκυμμένοι, ίδια απολίτιστοι μ' όλα αυτά τα σκοτεινά παραδείγματα.
Γκρεμίστε τα όλα ετούτα, γιε μου και κόρη μου. Και παλέψτε να χτίσετε τον ΔΙΚΟ ΣΑΣ τον κόσμο. ΠΑΛΕΨΤΕ. Και γκρεμίστε μας αν σας στεκόμαστε εμπόδιο.
Καλωσήρθατε ελπίδες του κόσμου.
Την Ανθρωπιά για να υπάρχει δεν τη μοιράζουν στους δρόμους. Την κερδίζουν στους δρόμους. Στους δρόμους της ανθρωπιάς. Όσοι πιστεύουν ότι την αξίζουν.
Σας φιλώ
Με αγάπη
Αγαπημένη μου Δουλτσινέα,
Σε παρακαλώ να δώσεις το γράμμα στα παιδιά και να τους πεις καλή αντάμωση. Αυτό μόνο
Από κείμενο του Γ. Παπαδόπουλου Τετράδη στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 6.4.2003
Παρασκευή 12 Οκτωβρίου 2007
Όμορφος Κόσμος...
Βαρέθηκα ίδιους ανθρώπους γύρω μου να βλέπω. Στο δρόμο, στο σχολείο, στο σινεμά. Σε κάθε απόπειρα να ενώσω αποστάσεις.
Ο ένας πιστή αντιγραφή του άλλου. Σα να βγήκαν όλοι από το ίδιο καλούπι. Σα να τους έφτιαξε ο ίδιος Θεός.
Γιατί οι άνθρωποι θέλουν τόσο πολύ να μοιάζουν μεταξύ τους; Γιατί φοβούνται να είναι ο εαυτός τους;
Μου αρέσουν τα παιδιά με τα σχισμένα παντελόνια που περιέργως δεν είναι μάρκας Diesel.
Μου αρέσουν τα αγόρια με τα μακριά μαλλιά, ο τύπος που έκανε τα μαλλιά του Rasta.
Μου αρέσει η κοπέλα με το τσέλο και τα παράξενα ρούχα. Το αγόρι που περπατάει μέσα στη βροχή σφυρίζοντας και αφήνοντας τις άκρες των δαχτύλων του να γλιστράνε ανάμεσα στα κάγκελα που κυκλώνουν τις αυλές των σπιτιών.
Μου αρέσει να χαζεύω όσους αλητεύουνε καταμεσήμερο στα παγκάκια της πλατείας κάνοντας τσιγάρο και φιλοσοφώντας τη ζωή.
Μου αρέσουνε τα κυριακάτικα πρωινά που περνάω ξαπλωμένη στο κρεβάτι ακούγοντας ραδιόφωνο.
Μου αρέσει να ελπίζω πως θα έρθουνε καλύτερες μέρες, να είμαι παιδί. Να ξέρω πως ό,τι κι αν κάνω στη ζωή μου θα μπορώ ανά πάσα στιγμή να ανοίξω μια πόρτα και χωρίς εξηγήσεις να πω: «Γεια χαρά! Φεύγω!»
Μου αρέσει να κοιτάζω τον ήλιο ξέροντας πως ποτέ δε θα ‘ναι πιο όμορφος απ’ ό,τι τον βλέπω εγώ κείνη τη στιγμή.
Μου αρέσει να ανοίγω τον κόσμο και να αγκαλιάζω τον κόσμο, μια υδάτινη σφαίρα, μια μικρή μπάλα που ξέφυγε από τα χέρια ενός παιδιού-Θεού και κυλάει μέσα στο σύμπαν. Να σφίγγω πάνω μου τον κόσμο, να τον κλείνω μέσα μου. Έναν κόσμο που με περιμένει να τον κατακτήσω.
Πάλι φεύγω για ταξίδι…
Το κείμενο είναι μιας πολύ καλής μου φίλης και δεν μπορούσα παρά να το μοιραστώ μαζί σας...
Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2007
Η ορειβασία της ζωής...
«Η ζωή παίρνει αξία όταν είναι μια ορειβασία. Και έχει χάρη όταν σαν σύνθημα της έχει το:”Πάντα ψηλότερα να ανεβαίνουμε, πάντα μακρύτερα να κοιτάζουμε”. »
Δυστυχώς όμως στην περιοχή δεν κοιτάζουμε ποτέ το "ψηλότερα", λόγω της μιζέριας που μας διακρίνει και δεν μπορούμε να δούμε ούτε πίσω από το...δάχτυλο μας. Νομίζουμε πως ο λιγνίτης θα επαρκεί και θα "κατευθύνει" το μέλλον μας. Λέτε να φταίει η τσιμεντοποίηση του εγκεφάλου μας από τις μεγάλες ποσότητες τέφρας ή το πολύ νέφος που δημιουργήται όταν ο καιρός είναι καλός;
Ένα άσμα για την περιπτώση :
Τρίτη 9 Οκτωβρίου 2007
Όλη η ζωή μας ένα παζλ...
«Τα παζλ είναι όπως η ζωή. Αποτελούνται από πολλά μικρά κομματάκια. Κάθε κομμάτι είναι ίσης αξίας με τα άλλα. Κάθε κομμάτι είναι άχρηστο χωρίς τα άλλα. Τα κομμάτια είναι τόσο μικρά που δεν μπορείς να ξεχωρίσεις την εικόνα πάνω τους. Εκεί που νομίζεις ότι ένα κομμάτι ταίριαζε σε ένα σημείο, τελικά ανακαλύπτεις ότι είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Η αρχή είναι το πιο δύσκολο μέρος. Όταν έχεις βάλει κάμποσα κομμάτια, γίνεται σιγά σιγά πιο εύκολο. Μερικά κομμάτια τα βάζεις στην τύχη και ω, του θαύματος ταιριάζουν! Έχει αρκετή αγωνία να φτιάχνεις το παζλ γιατί μέχρι την τελευταία στιγμή δεν είσαι σίγουρος αν υπάρχουν όλα τα κομμάτια. Κι αν παράπεσε κανένα όταν το συσκεύαζαν; Κι αν έχω κάνει όλο αυτό τον κόπο τζάμπα; Αλλά στο τέλος πάντα επιβραβεύεσαι και ο κόπος δεν πάει χαμένος. Άλλωστε η διαδικασία αξίζει. Η εικόνα ολοκληρώνεται μόνο όταν βάλεις και το τελευταίο κομματάκι, γι αυτό και τελικά αξίζει να μη βιάζεσαι, να το κάνεις να κρατήσει όσο πιο πολύ γίνεται. Όσο πιο πολλά κομμάτια έχει το παζλ τόσο μεγαλύτερη η ευχαρίστηση όταν το τελειώνεις!»
Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2007
«Ένωση Συλλόγων Πληττομένων Ενεργειακού Λεκανοπεδίου Δυτικής Μακεδονίας»
Όλοι εμείς εκπρόσωποι των κατοίκων του λεκανοπεδίου , όπως εκφραζόμαστε - μέχρι σήμερα- από τους παρόντες συλλόγους , μαζευτήκαμε σήμερα, 7-10-2007, για να ενώσουμε τις δυνάμεις μας ώστε να αγωνιστούμε από κοινού απέναντι στην ανεξέλεγκτη δράση της ΔΕΗ ΑΕ στην περιοχή μας , στην υποβάθμιση που προοπτικά εμφανίζεται να εξασφαλίζει η πολιτική διαχείρισης της επιχείρησης για την περιοχή μας , για το μέλλον που διαγράφεται αβέβαιο για τους συντοπίτες μας.
Εκφράζουμε κι εμείς , στο βαθμό που δικαιούμαστε , την αγωνία μας για το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας , ζώντας κάτω από μια ρυπογόνα ατμόσφαιρα ύψιστων ρεκόρ.
Εκφράζουμε κι εμείς , στο βαθμό που δικαιούμαστε , την έγνοια μας για τη εξαφάνιση της γης μας , την εξαφάνιση των νερών που θα μπορούσαν να την κάνουν γόνιμη και αποδοτική , την εξαφάνιση των ευκαιριών ανάπτυξης εξαιτίας του βρώμικου περιβάλλοντος που μας ¨προσφέρεται¨ ,την εξαφάνιση ουσιαστικά μιας προοπτικής αναπτυξιακής με τη γη που για χρόνια στήριζε τα χωριά μας.
Εκφράζουμε κι εμείς , στο βαθμό που δικαιούμαστε , την έγνοια μας για την ασχήμια και το τέλμα που θα αφήσει το τέλος του περάσματος της ΔΕΗ ΑΕ από την περιοχή μας , την ανεξέλεγκτη χωματερή που θα κληροδοτηθεί στα παιδιά μας , χωρίς σε τίποτε αυτά να είναι υπεύθυνα γι’ αυτό.
Δε βρεθήκαμε για να αποδείξουμε τα αυτονόητα . Τη ρύπανση και την υποβάθμιση του περιβάλλοντός, τις ασθένειες που προκαλεί όλη αυτή ρύπανση, τους Θανάτους από καρκίνο και πνευμονοπάθειες, την απαξίωση που οδηγείται η περιοχή μας , την έλλειψη προοπτικών ανάπτυξης , τη γύμνια της μεταλιγνιτικής περιόδου, την δραματική αύξηση της ανεργίας στην περιοχή μας.
Μαζευτήκαμε γιατί μέσα από τους αγώνες που δόθηκαν όλα αυτά τα χρόνια στην περιοχή μας καταλάβαμε ότι πολλά πράγματα που κάποτε ίσως φάνταζαν αδύνατα να διεκδικηθούν , όχι μόνο διεκδικήθηκαν αλλά πολλά ίσως θα μπορούσαν να κερδιθούν.
Η «Ένωση Συλλόγων Πληττομένων Λεκανοπεδίου» δεν ήρθε για να αντικαταστήσει , να ισορροπήσει ή και να αμβλύνει την αντίσταση των συμπολιτών μας απέναντι στις διεκδικήσεις τους .
Η «Ένωση Συλλόγων Πληττομένων Λεκανοπεδίου» δεν δημιουργείται για να ηγηθεί ή να παρακάμψει συλλόγους βάσης ή ενεργούς πολίτες που αγωνίζονται για τα δικαιώματα της περιοχής.
Η «Ένωση Συλλόγων Πληττομένων Λεκανοπεδίου» δεν μορφοποιείται για να ανταγωνισθεί θεσμικά σύμφωνα , να καταργήσει θεσμικούς παράγοντες ή οργανωμένους φορείς όταν κι αυτοί ειλικρινά αγωνίζονται για τα συμφέροντα των πολιτών , για την επιβίωση της περιοχής μας.
Η «Ένωση Συλλόγων Πληττομένων Λεκανοπεδίου» συγκροτείται για να ενώσει τους συντοπίτες μας σε κοινούς αγώνες , χωρίς να διεκδικεί το ρόλο της πρωτοπορίας ούτε να δέχεται όμως τον ευτελισμό και τη χειραγώγηση. Το τέλμα είναι δεδομένο, η ανάγκη για κοινή διεκδίκηση απόλυτη . Όλοι μαζί , πολίτες και φορείς ενωνόμαστε για τον αγώνα που χρόνια τώρα χρωστάμε να δώσουμε και τον περιμένει με αγωνία η περιοχή μας.
Ξεκάθαρα λοιπόν απαιτούμε:
1)Απόλυτο σεβασμό για το περιβάλλον, με μέτρα που πρέπει να λάβει η (Δ)ΕΗ Α.Ε και οφείλει σε μια ευνομούμενη κοινωνία, χωρίς καμιά έκπτωση λόγω οποιουδήποτε κόστους, άμεσα, ουσιαστικά, εχέγγυα και σε συνεχή βάση.
2)Μετεγκατάσταση για κάθε οικισμό που πλήττεται άμεσα από τις επεκτάσεις των δραστηριοτήτων της (Δ)ΕΗ Α.Ε. Ούτε μέτρο γης δεν θα πάρει η (Δ)ΕΗ Α.Ε εάν πρώτα δεν λυθεί το θέμα των μετεγκαταστάσεων.
3)Ουσιαστικές προσλήψεις ανέργων της περιοχής του λεκανοπεδίου για την καταπολέμηση της ανεργίας που η ίδια η (Δ)ΕΗ Α.Ε προκάλεσε μετατρέποντας τις καλλιεργήσιμες εκτάσεις σε αχανή ορυχεία, Αξιοποιώντας και μεταλαμπαδεύοντας την τεχνογνωσία του παλαιότερου προσωπικού σε μόνιμους εργαζόμενους, μια διαδοχή που χρόνια στήριζε την ανάπτυξη της ΔΕΗ
4)Αποκατάσταση εδαφών με συγκεκριμένο πλάνο-ετήσια πρόοδο ανά περιοχή εκμετάλλευσης, συνολικά σε όλα τα πεδία εκμετάλλευσης. Άποψη της κοινωνίας για την κατεύθυνση αποκατάστασης και συμμετοχή της κοινωνίας σε αυτή.
5)Επαναπόδοση των εδαφών στην τοπική κοινωνία.
Υστερόγραφο:
Σήμερα είναι η αρχή, Ο αγώνας δύσκολος, Η αγωνία μεγάλη, η οργή ξεχείλισε, οι δυνάμεις ενώθηκαν, χωρίς να υποκρύπτουμε τίποτε , χωρίς να λειτουργούμε με υστεροβουλία, δίχως καθοδήγηση και με σαφή ειλικρίνεια προχωρούμε σε μια διεκδίκηση ζωής. Με τις παραπάνω αρχές θα επιδιώξουμε τη διεύρυνσή μας σε κάθε γωνιά του λεκανοπεδίου(ένταξη συλλόγων & ομάδων- πολιτών που συμφωνούν με τις παραπάνω αρχές). Είμαστε σίγουροι ότι θα τα καταφέρουμε . Οι προσδοκίες των συμπολιτών μας είναι επιτακτικά μαζί μας. Δεν δικαιούμαστε να αποτύχουμε και δεν θα αποτύχουμε. Αυτό που διεκδικούμε:
ΤΟ ΑΝΑΦΑΙΡΕΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ… ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ.
Σύλλογος Περιβάλλοντος Και Ανέργων Ακρινής
Σύλλογος για την Καταπολέμηση της Ανεργίας και για την Ανάπτυξη της Περιοχής ΑΓ. Δημητρίου-Ρυακίου
Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Δήμου Ελλησπόντου
Σύλλογος Πληττομένων Ενεργών Πολιτών Δήμου Ελλησπόντου
Επιτροπή Αγώνα Μαυροπηγής
Σύλλογος Περιβάλλοντος και Ποιότητας Ζωής Δήμου Δημητρίου Υψηλάντη
Κυριακή 7 Οκτωβρίου 2007
Να θυμάσαι...
Να θυμάσαι:
1. Υπάρχουν τουλάχιστον 2 άνθρωποι σ'αυτόν τον κόσμο που θα πέθαιναν για σένα.
2. Τουλάχιστον 15 σ'αυτόν τον κόσμο σ'αγαπούν με κάποιο τρόπο.
3. Ο μόνος λόγος που κάποιος μπορεί να σε μισήσει είναι επειδή θα ήθελε να είναι σαν κι εσένα.
4. Ενα χαμόγελό σου μπορεί να φέρει ευτυχία ακόμα και σε κάποιον που δεν σε συμπαθεί.
5. Κάθε βράδυ τουλάχιστον 1 άνθρωπος σε σκέφτεται πριν κοιμηθεί.
6. Είσαι ο κόσμος ολόκληρος για κάποιον.
7. Είσαι μοναδικός και ξεχωριστός άνθρωπος.
8. Κάποιος που μπορεί να μην τον ξέρεις καν, σε αγαπάει.
9. Ακόμα και όταν κάνεις το μεγαλύτερο λάθος, κάτι καλό βγαίνει από αυτό
10. Οταν σκέφτεσαι οτι όλος ο κόσμος είναι εναντίον σου, ξαναρίξε μια ματιά
11. Πάντα να θυμάσαι τους επαίνους που δέχεσαι και να ξεχνάς τις προσβολές.
Οι καλοί φίλοι είναι σαν τα αστέρια........Δεν τους βλέπεις πάντα, αλλά ξέρεις οτι υπάρχουν.
Σάββατο 6 Οκτωβρίου 2007
Αν...
Αν... να κρατάς μπορείς το λογικό σου όταν οι άλλοι γύρω σου όλοι το 'χουνε χαμένο και ρίχνουνε γι' αυτό το φταίξιμο σε σένα
Αν να εμπιστεύεσαι μπορείς τον εαυτόν σου όταν για σένα αμφιβάλουν όλοι, αλλά να βρίσκεις ελαφρυντικά ακόμη και για την αμφιβολία τους αυτή,
Αν να προσμένεις το μπορείς δίχως από την προσμονή ετούτη ν' αποσταίνεις,
Αν σε συκοφαντούν εσύ να μη βυθίζεσαι στο ψέμα, ή
Αν και σε μισούν το μίσος μέσα σου να μην αφήσεις να φουντώνει, κι ωστόσο να μη δείχνεσαι πάρα πολύ καλός κι ούτε με πάρα πολλή σοφία να μιλάς,
Αν να ονειρεύεσαι μπορείς, δίχως το όνειρο να κάνεις δάσκαλο σου,
Αν να στοχάζεσαι μπορείς δίχως να κάνεις το στοχασμό σκοπό σου,
Αν το μπορείς το Θρίαμβο και την Καταστροφή να αντικρίσεις και σε αυτούς τους δυο αγύρτες όμοια να φερθείς,
Αν να ακούς αντέχεις την αλήθεια που εσύ είχες ειπωμένη από πανούργους νοθευμένη ώστε παγίδα για τους άμυαλους να γίνει ή να θεωρείς όλα αυτά όπου 'χεις τη ζωη σου αφιερώσει, τσακισμένα, και πάλι ν' αρχινάς να τα στυλώνεις με εργαλεία φαγωμένα,
Αν να στοιβάξεις το μπορείς σ' ένα σωρό όλα εκείνα που 'χεις κερδισμένα Και όλα να τα παίξεις κορόνα γράμματα μεμιάς, και να τα χάσεις και κείθε που είχες ξεκινήσει πάλι ν' αρχινίσεις κι ούτε ποτέ μιλιά για όσα έχασες να βγάλεις,
Αν το μπορείς καρδιά και νεύρα και μυώνες ν' αναγκάσεις πάλι να σου δουλέψουνε κι ας είναι από καιρό αφανισμένα, κι έτσι ολόρθος να κρατιέσαι μόλο που τίποτα δεν έχει μέσα σου απομείνει εξόν από τη θέληση που τους μηνάς: «Βαστάτε»
Αν να μιλάς μπορείς με το λαό κι ωστόσο να κρατάς την αρετή σου, με βασιλιάδες όντας μη χάνοντας το απλό το φέρσιμο σου,
Αν μήτε εχθροί και φίλοι ακριβοί μπορούν να σε πληγώσουν,
Αν όλοι οι άνθρωποι σε λογαριάζουν, όμως πάρα πολύ κανένας,
Αν το μπορείς την ώρα που ο θυμός σου θέλει να ξεσπάσει, να κρατηθείς νηφάλιος και τη γαλήνη σου την πρώτη να ξανάβρεις, δικιά σου τότε θα 'ναι η γη κι όλα εκείνα που κατέχει, και - ό,τι αξίζει πιο πολύ - Αντρας σωστός τότε θε να `σαι, γιε μου!
ΡΑΝΤΓΙΑΡΝΤ ΚΙΠΛΙΝΓΚ
Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2007
Το ψέμα...
Όταν λες την αλήθεια λίγοι σε ακολουθούν, ενώ με το ψέμα γίνεσαι λαοπλάνος και ο κόσμος σε επικροτεί, μέχρι όμως να μάθει την αλήθεια...Όποιος δεν ξέρει την αλήθεια είναι αθώος. Όποιος όμως ξέρει την αλήθεια και αποσιωπά είναι υπόδικος...και ιδίως όταν είναι πολύ θρησκευόμενος...
Η περιοχή μας έφτασε σε αυτά τα χάλια γιατί βρέθηκαν πάρα πολλοί τέτοιοι άνθρωποι σε καίριες θέσεις...
Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2007
Πολεμιστές του φωτός...
Τρίτη 2 Οκτωβρίου 2007
Επιδημιολογική Μελέτη...
Πρόσκληση
Ο Σύλλογος Περιβάλλοντος και Ποιότητας Ζωής του Δήμου Δημητρίου Υψηλάντη
σε συνεργασία με την Πανεπιστημιακή Πνευμονολογική Κλινική του Νοσοκομείου Γεώργιος Παπανικολάου (υπό τη διεύθυνση του καθηγητή κ. Λάζαρου Σιχλετίδη),
την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, τον Δήμο Δημητρίου Υψηλάντη, τον Ιατρικό Σύλλογο Κοζάνης, τα Νοσοκομεία Κοζάνης και Πτολεμαΐδας, καθώς και ιδιώτες πνευμονολόγους του Νομού καλεί τους κατοίκους του Δήμου που είχαν καταγραφεί πριν 10 χρόνια περίπου από μελέτες της ίδιας επιστημονικής ομάδας, να επανεξεταστούν προκειμένου να εξαχθούν συμπεράσματα για την επίπτωση των δεικτών περιβαλλοντικής ρύπανσης στην υγεία και ειδικότερα στο ανώτερο και κατώτερο αναπνευστικό σύστημα των κατοίκων. Στην διαδικασία καταγραφής θα μπορούν να συμμετέχουν και όλοι όσοι θέλουν να εξετασθούν (από 6 ετών και άνω) έτσι ώστε την επόμενη φορά το δείγμα του πληθυσμού να είναι ακόμα μεγαλύτερο.
Για το σκοπό αυτό κλιμάκιο της ιατρικής ομάδας του καθηγητή κ. Λάζαρου Σιχλετίδη θα βρίσκεται στο Δ.Δ. Ποντοκώμης στο Κοινοτικό αμφιθέατρο
την Παρασκευή 05/10/2007 (από τις 16:00 μμ- 20:00 μμ)
και το Σάββατο 06/10/2007 (από τις 9:30 πμ-14.30 μμ & από τις 16:00 μμ- 19:00).
Η συμμετοχή όλων μας κρίνεται απαραίτητη.
Ζωή...λαμπάδα άσβεστη!!
"Η ζωή δεν υπόκειται σε εκμηδένιση. Είναι λαμπάδα άσβεστη. Την ημέρα τα αστέρια είναι στην θέση τους, αλλά δεν τα βλέπουμε και μόνο τα μικρά παιδιά νομίζουν ότι φεύγουν και ότι ξαναγυρίζουν την νύχτα. Έτσι και η ζωή. Είναι συνεχής. Πότε δεν σβήνει ή σταματά. Έστω και αν η μαρμαρένια πλάκα ή το βαρύ χώμα επικαθίσουν στο νεκρό μας σώμα. Δεν είναι δυνατόν να υποβληθεί σε δεσμά σε φθορά και αφανισμό το πνεύμα που κατοικεί μέσα μας".
Όσο και αν προσπαθούν κάποιοι να "θάψουν" μέσα σε αυτές τις τρύπες των ορυχείων, το παρόν και το μέλλον της ζωής μας δεν θα τα καταφέρουν. Τα ψευτοδιλήμματα που μας βάζουν κατά καιρούς δεν θα μας "συνετίσουν"...
Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου 2007
Επιμενίδειος ύπνος...
Πήρα αφορμή για το παρακάτω σχόλιο μου από τον φίλο Δημήτρη που έθεσε και αυτός τον προβληματισμό του στο ιστιολόγιο μας. Επειδή ο πολύς κόσμος δεν ξέρει τον Επιμενίδη και την ιστορία του, θεώρησα αναγκαίο να πω κάποια πράγματα για αυτόν.
Ο σοφός μάντης Επιμενίδης, κατά την παράδοση, κοιμήθηκε 57 ολόκληρα χρόνια σε μια σπηλιά της πατρίδας του, της Κρήτης, όταν παιδί ακόμη, τριγύριζε στους αγρούς ψάχνοντας να βρει ένα αρνί, που ξέκοψε από το κοπάδι του πατέρα του και χάθηκε. Όταν ξύπνησε, παραξενεύτηκε που είδε τον νεότερο αδερφό του γέροντα πια. Αναφέρεται αναχρονιστικά ότι ο Επιμενίδης είναι εκείνος που κάλεσαν οι Αθηναίοι και καθάρισε την πόλη τους από το Κυλώνειον Άγος{(Ο Κύλων ήταν ευγενής Αθηναίος και έζησε τον 7ο αιώνα π.Χ. Το 640 π.Χ. έγινε ολυμπιονίκης. Ήταν γαμπρός του Τυράννου των Μεγάρων Θεαγένη. Το 636 π.Χ. ή το 632 π.Χ και ενώ την εξουσία στην Αθήνα είχε ο Μεγακλής της οικογένειας των Αλκμαιωνιδών, ο Κύλων εκμεταλλευόμενος τη λαϊκή δυσαρέσκεια κατά των αριστοκρατών τους οποίους εκπροσωπούσε ο Μεγακλής, θέλησε να γίνει τύραννος των Αθηνών. Είχε πάρει χρησμό από το Μαντείο των Δελφών που έλεγε: «εν του Διός τη μεγίστη εορτή καταλαβείν την Αθηναίων ακρόπολιν» (Θουκ. Α' 126, 4). Θεώρησε οτι η μεγαλύτερη γιορτή του Δία ήταν τα Ολύμπια. Κατά την διάρκεια της γιορτής επιτρεπόταν στους ολυμπιονίκες στην επέτειο της νίκης τους να πηγαίνουν με συγγενείς και φίλους και να κάνουν θυσίες σε διάφορα ιερά της πόλης. Εκμεταλλευόμενος το γεγονός κατέλαβε την Ακρόπολη με την βοήθεια φίλων και στρατιωτών από τα Μέγαρα που του έδωσε ο πεθερός του Θεαγένης. Κυρίως η παρουσία των ξένων στρατιωτών εξαγρίωσε τους Αθηναίους και παρόλη την αγανάκτησή τους για τον άρχοντα Μεγακλή και την πολιτική που εφάρμοζε, τον βοήθησαν να πολιορκήσει τον επίδοξο τύραννο και τους συνεργούς του στην Ακρόπολη. Ο Κύλωνας με τον αδερφό του κατάφερε να διαφύγει στα Μέγαρα, όμως οι υπόλοιποι και ενώ πολλοί από αυτούς είχαν πεθάνει απο την πείνα, κατέφυγαν ως ικέτες στον βωμό της Πολιάδος Αθηνάς. Οι Αθηναίοι τους υποσχέθηκαν πως αν βγούν από το ιερό δεν θα τους σκοτώσουν, αλλά όταν αυτοί άρχισαν να παραδίνονται εκτελέστηκαν όλοι και κάποιοι απο αυτούς και μέσα στο ιερό. Το γεγονός της δολοφονίας των ικετών προκάλεσε φρίκη στους υπόλοιπους πολίτες της Αθήνας, οι οποίοι κατηγόρησαν τον Μεγακλή και όλους τους Αλκμαιωνίδες για το λεγόμενο Κυλώνειο Άγος και τους υποχρέωσαν να εγκαταλείψουν την Αθήνα. Μετά από αυτό μεγάλος λοιμός έπληξε την Αθήνα, τον οποίο οι πολίτες θεώρησαν ως θεία δίκη για το έγκλημα. Εν τω μεταξύ ο Κύλωνας ξεσήκωσε τους Μεγαρείς εναντίον των Αθηναίων και κατάφεραν να καταλάβουν την Σαλαμίνα και να προξενήσουν μεγάλες καταστροφές στην υπόλοιπη Αττική. Για αυτά υπεύθυνοι θεωρήθηκαν οι Αλκμαιωνίδες και ο Μεγακλής)}. Έζησε συνολικά 157 ή 299 χρόνια σύμφωνα με την μυθολογία. Λέμε τη φράση για «ύπνο βαθύ», «πολύωρο» και «γαλήνιο».
Αν ξυπνήσουμε τουλάχιστον τώρα θα μείνουμε και εμείς στην ιστορία για την καλυτέρευση του χρόνου του Επιμενίδη...
Μόνο που στην δικιά μας περίπτωση ο προσδοκώμενος χρόνος ζωής είναι πολύ μικρότερος από του Επιμενίδη εξαιτίας τον περιβαλλοντικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε...
Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου 2007
Ο ύπνος σε αριθμούς...
Κοιμόμαστε περίπου 8 ώρες την ημέρα. Αυτό σημαίνει 56 ώρες την εβδομάδα, 240 ώρες τον μήνα και 2.920 ώρες τον χρόνο.
Πρακτικώς, κοιμόμαστε το ένα τρίτο της ζωής μας! Με άλλα λόγια, στη διάρκεια ενός έτους έχουμε κοιμηθεί 122 ημέρες. 'Η, αλλιώς, ένα άτομο ηλικίας 75 ετών έχει κοιμηθεί 25 χρόνια!
Ο ύπνος δεν είναι ίδιος σε όλες τις ηλικίες: ένα νεογέννητο κοιμάται περί τις 16 ώρες την ημέρα[...]. Ένα άτομο ηλικίας 85 ετών κοιμάται περί τις έξι ώρες κάθε μέρα [...]
Και τα ζώα κοιμούνται (τουλάχιστον τα ανώτερα). Πρωταθλήτριες στον ύπνο είναι οι νυχτερίδες οι οποίες κοιμούνται περί τις 20 ώρες το 24ωρο. Αντίθετα, οι καμηλοπαρδάλεις κοιμούνται μόνο δύο ώρες την ημέρα.
Ένα αξιοσημείωτο φαινόμενο παρατηρείται στα δελφίνια: τα ημισφαίρια των εγκεφάλων τους «κοιμούνται» εναλλάξ.
Η συχνότητα της αϋπνίας (παροδικής ή χρόνιας) στον γενικό πληθυσμό είναι της τάξεως του 20%-30%.
Εδώ στην περιοχή μας- στο λεκανοπέδιο της Δυτικής Μακεδονίας-κοιμόμαστε τον ύπνο τού δικαίου εδώ και πενήντα χρόνια!
Ξυπνάτε μωρέ...Ώρα για δράση!!!
Τρίτη 25 Σεπτεμβρίου 2007
Σε αυτά τα ερωτήματα, ποιος θα απαντήσει;;;
Οι εικόνα των ρύπων πάσης φύσεως ήταν συνεχώς πολύ πάνω από το "κόκκινο" τις περισσότερες μέρες του καλοκαιριού, tnm- με ότι αυτό συνεπάγεται...
Βιώσαμε ένα από τα δυσκολότερα καλοκαίρια και στο λεκανοπέδιο μας πλήθος είναι τα ερωτηματικά που συνοδεύουν την αγανάκτηση των συμπολιτών μας.
Πως είναι δυνατόν όλοι μα όλοι να είναι υπέρ ενός ανθρώπινου περιβάλλοντος, πως είναι δυνατόν όλοι να είναι τόσο ευαίσθητοι μα και αποφασισμένοι και συνάμα αλληλέγγυοι σε κάθε αγώνα πολιτών, φορέων, συνδικάτων κλπ για την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής στην περιοχή μας και εμείς -το λεκανοπέδιο στο σύνολο του- να δεχόμαστε μια επίθεση εκμηδενισμού μας, να "απολαμβάνουμε" ρύπανσης ύψιστων ρεκόρ;
Πράγματι όλοι είναι ταυτισμένοι στο στόχο για ένα ποιοτικότερο περιβάλλον.
Πρώτα οι απλοί πολίτες, που υφίστανται το πρόβλημα, οι δήμαρχοι που τους εκπροσωπούν, η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση με προεξέχοντα το Νομάρχη που θέλει να πρωταγωνιστήσει στο στόχο αυτό για καλύτερο περιβάλλον, οι εργαζόμενοι στη (Δ)ΕΗ Α.Ε που βιώνουν διπλά το πρόβλημα (άθλιο περιβάλλον εργασίας-υποβαθμισμένο περιβάλλον στον τόπο που κατοικούν), τα συνδικάτα που τους εκπροσωπούν,όλοι οι βουλευτές του νομού, όλα τα κόμματα και τέλος μια πλειάδα συλλόγων και κινήσεων πολιτών ευρύτερα του λεκανοπεδίου.
Και ενώ τόσοι πολλοί βρίσκονται στη μια πλευρά και πρεσβεύουν χρόνια τις ίδιες αγωνίες , γιατί τελικά αποτυγχάνουν απόλυτα;
Ποίο είναι αυτό το τόσο ισχυρό απέναντι μας που δεν μπορεί μια τόσο σύσσωμη -σε αυτό το θέμα - κοινωνία να το αντιπαλέψει;
Στην περιοχή μας είχαμε την τύχη... να δραστηριοποιείται η ΔΕΗ Α.Ε . Ζούμε την εποχή της μετεξέλιξης της σε (Δ)ΕΗ Α.Ε. Πληρώνουμε ως λεκανοπέδιο αυτήν την επιλογή της πολιτείας ή υπάρχει κάτι άλλο πίσω και πέρα από τις σκέψεις αυτές που ως απλοί πολίτες δικαιούμαστε να κάνουμε;
Μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη χωρίς υποβάθμιση του περιβάλλοντος;
Μπορεί να συνυπάρξουν τα κέρδη των μετόχων της (Δ)ΕΗ Α.Ε και η ποιότητα ζωής (ίσως η ίδια η ζωή) των κατοίκων των οικισμών που γειτνιάζουν μ΄αυτή;
Εμείς, που συνεχώς βιώνουμε στο μέγιστο την ρύπανση, δεν μπορούμε να απαντήσουμε στα παραπάνω ερωτήματα. Δεν έχουμε το δικαίωμα να περιμένουμε να πάρουμε απαντήσεις. Όπως λέει και ο Έκτορας Μπερλιόζ: Ο χρόνος είναι ο καλύτερος δάσκαλος, αλλά δυστυχώς σκοτώνει όλους τους μαθητές του. Επομένως είμαστε υποχρεωμένοι να δράσουμε. Να προσπαθήσουμε έναν αγώνα που ίσως και σε αυτή την φάση του να θεωρηθεί χαμένος. Πάντα η μεγάλη αναγνώριση δίνεται στο τελικό αποτέλεσμα. Το αληθινό μάθημα όμως είναι μέσα στον αγώνα που λαμβάνει χώρα ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα. Αυτός ο αγώνας είναι αυτό που αποκαλούμε ζωή!!
Βλέπουμε βήματα και προσπάθειες να γίνονται. Οι δήμαρχοι του λεκανοπεδίου και οι συνδικαλιστές της (Δ)ΕΗ Α.Ε καταλήγουν πως πρέπει πλέον να εγκαλούν τους διευθυντές της επιχείρησης με προσωπικές μηνύσεις, η Νομαρχία πολύ σύντομα θα συγκαλέσει το "σύμφωνο συνεργασίας" (Δ)ΕΗ Α>Ε και τοπικής κοινωνίας με θέμα το περιβάλλον (ελπίζουμε να μην λειτουργήσει ως κυματοθραύστης των δικών μας προσπαθειών, γιατί στην Ελλάδα ζούμε και ισχύει το ρητό ότι όταν δεν θέλεις να λειτουργήσει κάτι σύστησε μια επιτροπή), ο υπουργός ΥΠΕΧΩΔΕ βάζει πρόστιμα (ασχέτως αν ποτέ δεν πληρωθούν)και στέλνει το φάκελο των υπερβάσεων ρύπων στον εισαγγελέα, οι σύλλογοι της περιοχής συνομιλούν μεταξύ τους και προωθούν ευρύτερα οργανωτικά σχήματα.
Όλα αυτά είναι απόρροια αγώνων πολιτών της περιοχής΄που κάποιοι αρχίζουν να τους διαβάζουν με άλλο μάτι...
Αντιλαμβάνονται ότι αυτό που ξεκίνησε θα έχει συνέχεια...
Και να είσαστε σίγουροι ότι την οργή του κόσμου την σέβονται οι ισχυροί, όσο θράσος και να έχουν...
Εμείς πλέον δεν συζητάμε. Απαιτούμε!
Απαιτούμε από την (Δ)ΕΗ Α.Ε την ποιότητα ζωής που μας στερούν. Την αναβάθμιση του περιβάλλοντος που υποβαθμισμένο κληροδοτούν στην περιοχή μας.
Τις λύσεις τις ξέρουν.
Το κόστος της λογικής τους δεν το αντέχουμε άλλο. Θέλουμε μέρες ανθρώπινες για όλα τα παιδιά του λεκανοπεδίου.
Σήμερα δεν ήρθαμε μόνοι μας. Έχουμε μαζί μας και άλλες φωνές. Πολύ σύντομα, μια ανεξέλεγκτη χορωδία θα φράξει τα σχέδια τους. Πολύ σύντομα, όλοι οι πολίτες που σήμερα είναι απλώς ενεργοί στα προβλήματα, θα γίνουν οι ίδιοι πρωταγωνιστές. Θα είναι όλοι μαέστροι ήχων που θα δυσκολέψουν το δρόμο που αποκλειστικά επέλεξαν για την ζωή μας κάποιοι χωρίς να τους την χρωστάμε...
Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου 2007
Φτάνει πια...
.JPG)
Πόσο ψεύτικη έμοιαζε η φράση "Φτάνει πια" στα στόματα των πολιτικών μας την περίοδο των εκλογών!! Πόσο πραγματική θα ακούγεται από εδώ και μπρος από τους κάτοικους του Νομού Κοζάνης! Τα λόγια πρέπει να σταματήσουν επιτέλους και να δούμε έργα. Ζητούμε τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για να σταματήσει η απαξίωση σε βάρος των πολιτών του Νομού Κοζάνης που χρόνια τώρα προσφέρουν στην ελληνική οικονομία αλλά αυτή τους έχει γραμμένους στα παλιά της τα παπούτσια. Δεν μπορεί όταν έρχονται τα κανάλια ή οι πολιτικοί να είναι όλα ειδυλλιακά και όταν φεύγουν αυτοί η συνθήκες να γίνονται αφόρητες. Δεν θα τους αφήσουμε πλέον άλλο να θάψουν στις "τρύπες των ορυχείων" τις ζωές μας και να μαυρίσουν τις καρδιές μας...Τα πρόστιμα δεν θα μας κοροϊδέψουν... Η (Δ)ΕΗ Α.Ε ποτέ δεν έβαλε το χέρι στην τσέπη (πόσο μάλλον τώρα που είναι Α.Ε)ούτε έσκυψε στα προβλήματα μας απεναντίας επιχείρησε να σπείρει την λανθασμένη γνώση... Η λανθασμένη γνώση είναι χειρότερη από την αμάθεια. Η αμάθεια είναι σαν χέρσο χωράφι το οποίο μπορεί κανείς να το οργώσει και να σπέρνει, ενώ η λανθασμένη γνώση είναι ένα χωράφι γεμάτο ζιζάνια, που είναι αδύνατον να το ξεχορταριάζεις ."...Εδώ ο ρυπαίνων ποτέ δεν πληρώνει...αλλά είναι ο μόνος που κάνει ατμοσφαιρικές μετρήσεις (και δίνει όποιες θέλει στην δημοσιότητα)!!!Οι μόνοι που πληρώνουμε, κυρίως με την ζωή μας είμαστε εμείς που ζούμε ΕΔΩ...
Ολοένα και περισσότερο θα μας βρίσκουν μπροστά τους γιατί η περίοδος του φεουδάρχη(αφού πλέον όλες οι εκτάσεις που πήρε με απαλλοτριώσεις, από το 2001 της ανήκουν με νόμο) και του δουλοπάροικου που χρόνια διατηρούσε έχει μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας...Η γενιά του "συμβιβασμού και της αρπαγής" έχει δώσει την θέση της στην γενιά των ασυμβιβάστων νέων, νέων με όνειρα και ιδανικά που δεν θα επιτρέψουν σε κανένα να τα θάψει ή να τα υπονομεύσει στο βωμό του κέρδους. Το περιβάλλον είναι συνδεδεμένο με όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας και πρέπει να το διαφυλάξουμε σαν κόρη οφθαλμού...
Για αυτό λοιπόν καλούμε όλους τους πολίτες του Δήμου Δημητρίου και ευρύτερα τους πολίτες του λεκανοπεδίου της Δυτικής Μακεδονίας καθώς και οποιοδήποτε ενεργό πολίτη (σε όποια γωνιά της Ελλάδας ή του κόσμου και αν βρίσκεται ) να μας συμπαρασταθεί με όποιο τρόπο μπορεί στην προσπάθεια που κάνουμε για ένα ποιοτικότερο περιβάλλον στο λεκανοπέδιο και η οποία ξεκινάει δυναμικά με παράσταση στον ΑΗΣ Καρδίας (τον δεύτερο πιο ρυπογόνο σταθμό στην Ευρώπη) την Τρίτη 25 Σεπτεμβρίου 2007 στις 9 πμ...
Αξίζουμε ένα καλύτερο περιβάλλον και το διεκδικούμε, γιατί στην ζωή τίποτα (ούτε τα ευκόλως εννοούμενα πράγματα)δεν χαρίζονται...
Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 2007
Η ζωή είναι τέχνη...
«Η ζωή είναι τέχνη. Με τα ίδια υλικά άλλοι στήνουν παράδεισο γύρω τους και άλλοι ανοίγουν κόλαση. Εξαρτάται από το τι οραματίζεσαι για την ζωή και πως την αξιοποιείς.»
Διαβάστε περισσότερα...Τρίτη 18 Σεπτεμβρίου 2007
Αποχαιρετηστήρια επιστολή...
«Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ. Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι' αυτό που αξίζουν, αλλά γι' αυτό που σημαίνουν. Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα! Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου. Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ' ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ' αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους... Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα. Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους... Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα. Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ' αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω. Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ' αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα, θα σ' αγκάλιαζα και θα σου 'δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ' έβλεπα, θα έλεγα "σ' αγαπώ" και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.
Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα 'θελα να σου πω πόσο σ' αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν' το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις "συγνώμη", "συγχώρεσέ με", "σε παρακαλώ", "ευχαριστώ" κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις. Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ' τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα.»
Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες (αποχαιρετιστήρια επιστολή)
Το δώρο γενεθλίων μας...
«Μ' αρέσει η σκέψη πως την ημέρα που γεννιέται κανείς του χαρίζουν τον κόσμο σαν δώρο γενεθλίων. Ένα υπέροχο κουτί δεμένο με εξαίσιες κορδέλες. Μερικοί δεν κάνουν τον κόπο ούτε τις κορδέλες να λύσουν, όχι ν' ανοίξουν το κουτί. Κι όσοι το ανοίγουν περιμένουν μέσα μονό το θαύμα, την ομορφιά την έκσταση. Ξαφνιάζονται που υπάρχει στη ζωή και ο πόνος και η απελπισία, η μοναξιά και η σύγχυση. Κι όμως είναι όλα μέρος της ζωής. Δεν ξέρω για σας, εγώ όμως δε θέλω να χάσω τη ζωή. Θέλω να μάθω το κάθε πραγματάκι που έχει μέσα το κουτί. Αυτό το μικρό κουτί λέγεται Πόνος .Τι να κάνουμε δικό μου είναι και αυτό θ ' ανοίξω λοιπόν τον πόνο και θα γνωρίσω τον πόνο. Κι Αυτό το μικρό πακετάκι λέγεται Μοναξιά .Ξέρετε τι συμβαίνει όταν ανοίγω το δεματάκι που λέγεται Μοναξιά ; Γνωρίζω τη μοναξιά. Κι όταν μου λες " Νιώθω μοναξιά ", μπορώ να καταλάβω λιγάκι τη μοναξιά σου και μπορούμε να καθίσουμε μαζί και να κρατήσουμε ο ένας το μοναχικό χέρι του αλλού. Θέλω να τα γνωρίσω όλα τα πράγματα μέσα στο κουτί. Γιατί ξερώ ότι έτσι θα γνωρίσω και την έκσταση. Βρίσκεται εκεί και θα τη βρω. Ξερώ ότι μπόρεσα να μετατρέψω τον πόνο σε χαρά. Κι εσύ μπορείς να το κανείς Αυτό. Μπόρεσα να πάρω την αγωνιά και να την κάνω αλήθεια. Κι εσύ μπορείς να το κανείς Αυτό. Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορώ να το κάνω εγώ και να μην μπορείς να το κανείς εσύ. Ότι μπορώ εγώ το μπορείς και εσύ. Και πολλά πράγματα μπορείς να τα κανείς καλυτέρα. Αν δεν τα έχεις , δεν είναι γιατί δεν τα έχεις. Είναι γιατί δεν προσπαθείς γι' αυτά. Βρίσκονται εδώ και είναι δικά σου. Έχουμε την ικανότητα να μετατρέψουμε την απελπισία σε ελπίδα. Μπορούμε να σκουπίσουμε τα δάκρυα και να τ' αντικαταστήσουμε με χαμογελά.»
LEO BUSCKAGLIA
Παρασκευή 14 Σεπτεμβρίου 2007
Αργοπεθαίνοντας...
«Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο " ι " αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια , που μετατρέπουν ένα χασμουρητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να χτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα. Αργοπεθαίνει όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του. Αργοπεθαίνει όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.»
PABLO NERUDA
Πέμπτη 13 Σεπτεμβρίου 2007
Και μετά τις εκλογές τι;...
Η προεκλογική περίοδος πλησιάζει στο τέλος της...
Την Κυριακή των εκλογών θα γνωρίζουμε ποιος θα μας κυβερνά για τα υπόλοιπα 4 χρόνια...
Οι "προεκλογικοί λόγοι και τα "θα", θα μπουν σε ένα συρτάρι (για να χρησιμοποιηθούν πάλι μετά από 4 χρόνια οτάν πάλι θα πουλάνε)...μαζί με την ελπίδα ότι θα βρεθεί μια λύση για τον τόπο μας...
"Πολιτικός είσαι όταν μπορείς να αποσπάς από τους πλούσιους χορηγίες κι από τους φτωχούς ψήφους με την υπόσχεση πως θα προστατεύσεις τους μεν από τους δε"...
Η (Δ)ΕΗ Α.Ε με τους μετόχους της ανήκουν στους πλούσιους χορηγούς του ευνομούμενου κράτους...ενώ εμείς αποτελούμε για αυτούς μια ασήμαντη αναλώσιμη μειονότητα. Είναι πολύ πιο εύκολο γι' αυτήν να δώσει καποιά μπόνους σε ορισμένους μισθοφόρους υπαλλήλους της που ασχολούνται με το περιβάλλον, για να σπείρουν στον κόσμο την λανθασμένη πληροφόρηση για το τι συμβαίνει εδώ. Όπως λέει ο Τσ. Καντού "η λανθασμένη γνώση είναι χειρότερη από την αμάθεια. Η αμάθεια είναι σαν χέρσο χωράφι το οποίο μπορεί κανείς να το οργώσει και να σπείρει, ενώ η λανθασμένη γνώση είναι ένα χωράφι γεμάτο ζιζάνια, που είναι αδύνατον να το ξεχορταριάσεις". Πως είναι δυνατό εκείνος που ρυπαίνει (και δεν πληρώνει) να είναι αυτός που χρόνια τώρα δίνει μόνο αυτός δίνει μετρήσεις για το τι συμβαίνει στην περιοχή; Το διαίρει και βασίλευε λοιπόν σε όλο του το μεγαλείο...Πάντα βολεύε και θα βολεύει κάποιους...
Όμως όλοι εμείς οι κάτοικοι των χωριών που πλήττονται από την αλλόγιστη δραστηριότητα της (Δ)ΕΗ Α.Ε, θα βλέπουμε τα χωριά μας να ερημώνουν σιγά-σιγά, χωρίς να μπορούμε να αντιδράσουμε. Θα βλέπουμε τους δικούς μας ανθρώπους να αργοσβήνουν χτυπημένοι από τον καρκίνο, ασθένεια που κληρονόμησαν από την "ευημερία" της περιοχής...θα βλέπουμε την ψυχή μας να καρβουνιάζει...
Αν όλοι αυτοί που πήγαν στις προεκλογικές συγκεντρώσεις των αρχηγών των κομμάτων τους ή των βουλευτών τους και κουνούσαν τις σημαίες των κομμάτων τους αλλά και τις ελληνικές σημαίες (μια Ελλάδα που όμως έχει ξεχάσει αυτούς που χρόνια τώρα της δίνουν ηλεκτρικό ρεύμα) ένωναν την φωνή τους για να σταματήσει η ασύμμετρη κοινωνική απειλή της (Δ)ΕΗ Α.Ε (οπώς γράψαμε σε προηγούμενο άρθρο μας) τότε τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά...
Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου 2007
11 Σεπτεμβρίου 2001: Η μέρα που άλλαξε τον κόσμο...
Τρίτη 11 Σεπτέμβρη 2001
Ο επίσημος αριθμός των νεκρών στους δίδυμους πύργους έφτασε τους 2.819.
Ο ακριβής αριθμός των ομογενών που σκοτώθηκαν κατά την διάρκεια των τρομοκρατικών χτυπημάτων σε Νέα Υόρκη και Ουάσιγκτον δεν έχει εξακριβωθεί μέχρι σήμερα, αλλά σύμφωνα με ονόματα και στοιχεία που έχουν δοθεί στην Ελληνορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αμερικής και σε άλλους φορείς έχουν χάσει τη ζωή τους 25 άτομα ελληνικής καταγωγής: Ιωάννα Αχλαδιώτη, Αναστάσιος Αλικάκος, Κατερίνα Μπαντίς, Παναγιώτης Μπρέναν, Πίτερ Χάνσον, Πίτερ Μούτος, Τζέιμς Παπαγεωργίου, Γιώργος Πάρις, Θεόδωρος Πιγκίς, Μιχάλης Ταρρού, Βασίλης Τσελεπής, Θωμάς Δαμασκηνός, Αντώνης Δήμας, Κωνσταντίνος Οικονόμου, Λεωνίδας Χαλικιόπουλος, Βασίλειος Χαραμής, Γιάννης Κατσιματίδης, Ντανιέλα Κουσούλη, Γιώργος Μερκούρης, Νίκος Παπαδόπουλος, Βασίλης Παπαϊωάννου, Δάφνη Πουλέτσου, Στέφανος Πούλος, Μιχάλης Θεοδωρίδης και Προκόπιος Ζώης. Οι περισσότεροι ήταν ηλικίας από 22 μέχρι 35 xρονών. Τα λόγια δεν είναι ικανά να περιγράψουν τον ανθρώπινο πόνο...
Σεπτέμβρης 2007
Η δική μας εθνική τραγωδία συγκλονίζει όλο τον κόσμο: πάνω από 68 οι νεκροί από τις πυρκαγιές που κατέκαψαν την Ελλάδα. Ο πόνος όλων μας βουβός... Η καρδιά μας καμμένη και αυτή από την εθνική συμφορά που χτύπησε και την δική μας πόρτα...
Όπως συμβαίνει πάντα κάποιοι θέλησαν να "πατήσουν" σε αυτή την εθνική συμφορά και να οικοδομήσουν καλύτερα το πολιτικό τους προφίλ. Αυτοί οι κάποιοι υπάρχουν σε όλα τα κόμματα δυστυχώς...Κοινό στοιχείο στα δύο γεγονότα που αναφέρονται εκτός από τον θάνατο τον συναθρώπων μας είναι η φράση "ασύμμετρες κοινωνικές απειλές".
Στους δίδυμους πύργους η Αμερική "θέρισε" ότι η ίδια έσπειρε...την παγκόσμια τρομοκρατία. Στην Ελλαδίτσα μας όμως ο όρος "ασύμμετρη κοινωνική απειλή" ίσως δεν έχει κάποια βάση αλλά χρησιμοποιήθηκε προκειμένου να εκπληρώσει το σκοπό για τον οποίο σχολιάζεται...
Στην καθημερινότητα μας υπάρχουν πάμπολες "ασύμμετρες κοινωνικές απειλές" που κάνεις μας δεν λαμβάνει υπόψη του -θέλω να πιστεύω πως αυτό γίνεται από αφέλεια και μόνο και όχι από καιροσκοπισμό αν και η αφέλεια δεν αποτελεί δικαιολογία για κανέναν μας- αλλά και ούτε από κανέναν πολιτικό ποτέ αναφέρετε.
"Ασύμμετρη κοινωνική απειλή" δεν είναι το χάλι στο οποίο οδηγείται η τριτοβάθμια εκπαίδευση;
"Ασύμμετρη κοινωνική απειλή" δεν είναι οι εργασιακές σχέσεις των 500-600 €;
"Ασύμμετρη κοινωνική απειλή" δεν είναι τα τηλεοπτικά "σκουπίδια" που παρακολουθούμε;
"Ασύμμετρη κοινωνική απειλή" δεν είναι η ανεξέλεγκτη διαχείριση των οικονομικών πόρων από τους επικεφαλής της τοπικής αυτοδιοίκησης υπέρ προσωπικών φιλοδοξιών;
"Ασύμμετρη κοινωνική απειλή" δεν είναι το ξεπούλημα της συνδικαλιστικής συνείδησης;
"Ασύμμετρη κοινωνική απειλή" δεν είναι για την περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας, η (Δ)ΕΗ Α.Ε που εδώ και 50 χρόνια αφαιρεί το υπόλοιπο της γης μας, μηδενίζει την περιουσία μας,απαξιώνει την υγεία μας και την ζωή μας;
Αν αναλογιστούμε τελικά πόσες είναι οι καθημερινές "ασύμμετρες κοινωνικές απειλές" τότε θα φτάσουμε στο συμπέρασμα πως τελικά ΕΜΕΙΣ είμαστε η μεγαλύτερη ασύμμετρη κοινωνική απειλή που δέχεται ο τόπος μας αφού καθόμαστε στις καφετερίες και κάνουμε ανέξοδες αναλύσεις, αλλά είμαστε απρόθυμοι να κάνουμε το κάτι παραπάνω για να βελτιώσουμε την ίδια μας την ζώη. Δεν είμαστε στο 1950. Τότε μόνο οι θέσεις εργασίας μετρούσαν και το περιβάλλον θεωρούνταν πολυτέλεια. Τώρα ξέρουμε. Και οι ευθύνες μας είναι βαριές και ασήκωτες...
Ξυπνάτε μωρέ από τον ύπνο του "δικαίου"...Ώρα για δράση...
Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου 2007
Επιστολή για υποψηφίους...
Χρονομισθώνεται το παρόν βλογ σε υποψηφίους, για όλο το Σαββατοκύριακο. Τιμαί φιλικαί, ανεξαρτήτως ιδεολογίας. Εκδίδονται και απαλλακτικά Φ.Π.Α., στράτευσης και βλακείας (προαιρετικά).
Διενεργούνται δημοσκοπήσεις κατά παραγγελίαν. Πληροφορίαι εντός, δι’ ευνοήτους λόγους.
Σχεδιάζονται συνεντεύξεις υπό μορφήν αγιογραφίας. Δεκταί και μονολεκτικαί απαντήσεις. Στις δέκα ερωτήσεις η μία προσφέρεται δωρεάν. Στις είκοσι οι τρεις δώρο. Στις σαράντα όλες χρεώνονται καθώς θεωρείται ως αυτοβιογραφία ( ζητήστε τιμοκατάλογο). Δυνατότητα σύνταξης και απαντήσεων συζητήσιμη.
Αναλαμβάνουμε την ψυχαγωγίαν των πελατών σας εντός των εκλογικών κέντρων. Χρέωσις αναλόγως πληρότητος (και προγράμματος).
Διοργανώνονται περιοδείαι υποψηφίων με μεταφορικά μέσα της Εταιρίας μας, αναλόγως περιοχής και ακροατηρίου. Ποικιλία μεταχειρισμένων τρακτέρ – και casual country ενδυμάτων- για επίσκεψη υποβαθμισμένων αγροτικών περιοχών. Δεκτή και ωρομίσθωσις τρακτέρ (άνευ skipper).
Αναλαμβάνουμε επίσης την μεταφορά εκλεκτού ακροατηρίου από και προς τα εκλογικά κέντρα, αναλόγως βαλαντίου υποψηφίου.Ημιδιατροφή συζητήσιμη.
Δεκτή και η διαχείρισις της sms επικοινωνίας σας με καταιγισμόν ευφυών σλόγκανς. Σε περίπτωση κατά την οποίαν απαιτηθεί απάντησις σε υβριστικό sms αγενούς παραλήπτου, χρέωσις διπλής ταρίφας. Eτοιμόλογα mms χρεώνονται ως διάλογος (ζητήστε τιμοκατάλογο).
Προσφέρουμε εκπροσώπησιν σε κοινωνικές εκδηλώσεις σε περίπτωσιν κωλύματος του υποψηφίου. Ροή δακρύων εις κηδείας χρεώνεται με το σταγονόμετρο ενώ το απλανές θλιμμένο ύφος προσφέρεται δωρεάν.
Αναλαμβάνουμε την παραγωγή dvd με τα best of του υποψηφίου.Mεγάλη γκάμα μουσικών επενδύσεων. Ειδικά ιδεολογικά εφέ και σκληρή θήκη χρεώνονται extra (ζητήστε τιμοκατάλογο).
Διανομή φυλλαδίων με πρωτοποριακές μεθόδους environmental friendly. Δεσμευόμαστε για υπογραφή παραλήπτη ώστε να αποφευχθεί η άσκοπη ρίψη τους και να τεκμηριωθεί η μοναδικότητα των υπηρεσιών μας.
Δεν αναλαμβάνουμε την παράδοση door to door εσταυρωμένων ψηφοδελτίων μετά χρημάτων λόγω επικινδυνότητος του φορτίου. Ασταύρωτα με επιταγές ή εκπτωτικά κουπόνια δεκτά.
Nέα πρωτοποριακή υπηρεσία : ενοικιάζονται ψευτοθόδωροι με την ώρα. Συνιστάται διπλομίσθωσις από υποψηφίους ανεξαρτήτως πολιτικού χώρου προς αποφυγήν περιττών εξόδων. Πλούσιο ρεπερτόριο.
Για επικεφαλής συνδυασμών προσφέρουμε δωρεάν το μετεκλογικό πάρτυ (έτσι κι αλλιώς άλλοι θα πληρώσουν όλα τα σπασμένα).
Σε περίπτωση ακατάσχετης επιθυμίας μακροχρόνιας μίσθωσης του παρόντος βλογ (μέχρι την ημέρα βίαιης διακοπής κυήσεως των καλπών) , παρακαλώ συνεννοηθείτε απευθείας με το Men 24. Μη μας πούν και μοναχοφάηδες…
και νεκρούς ανασταίνουμε (κατόπιν παραγγελίας)
Κ.Κ.Μοίρης
Ο άνθρωπός σας (για όλες τις δουλειές)
(Το παραπάνω κείμενο έγινε αναδημοσίευση από το http://kkmoiris.yooblog.gr)
Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2007
Εκλογές 2007...
"Υπάρχει και φιλότιμο" - Φίνος Φιλμ,1965
Σαν να μην πέρασε μια μέρα, είναι το στιγμιότυπο του Κωνσταντάρα...
Ιδίως το σημείο που λέει για το "ζωοκτόνο αέρα", αλλά και εκείνο το σημείο στο οποίο λέει θα σας "εξαφανίσουμε", εμείς οι κάτοικοι του Δήμου Δημητρίου Υψηλάντη αλλά και των τριγύρω περιοχών το νίωθουμε καθημερινά στο πετσί...
Η (Δ)ΕΗ Α.Ε, με την ανεξέλεγκτη δραστηριότητα της και τις "πλάτες" των πολιτικών και των φορέων που έχουν συμφέρον από αυτήν, μας το αποδεικνύουν περίτρανα...
Στην περίπτωση τους όμως δεν υπάρχει καθόλου φιλότιμο...
Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου 2007
3 λεπτά μαζικής α-κινητοποίησης...
Την Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου στις 12 το μεσημέρι για τρία λεπτά να προκαλέσουμε μαζική α-κινητοποίηση, στην μνήμη των νεκρών και των χαμένων, στην ελπίδα μιας διαρκούς και μόνιμης διαμαρτυρίας για προστασία και αναγέννηση.
Την Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου στις 12 το μεσημέρι για τρία λεπτά να προκαλέσουμε μαζική α-κινητοποίηση, οχημάτων, εργασιών, σκέψεων, θορύβων όρθιοι και σιωπηλοί όπου βρεθούμε να αφουγκραστούμε τους ήχους της γης.
Την Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου στις 12 το μεσημέρι για τρία λεπτά να προκαλέσουμε μαζική α-κινητοποίηση, όλου του συστήματος, οικονομικού, πολιτικού, εργασιακού, επικοινωνιακού να δείξουμε ότι δεν είμαστε πολλοί, είμαστε όλοι, που πενθούμε, ελπίζουμε και συμπαραστεκόμαστε ενεργά.
Την Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου στις 12 το μεσημέρι για τρία λεπτά να προκαλέσουμε μαζική α-κινητοποίηση, να παγκοσμιοποιήσουμε το δικό μας μήνυμα σε όλο το πλανήτη στέλνοντας το μήνυμα για συμμετοχή την ίδια ώρα Ελλάδας σε όλο τον κόσμο σε όλες τις γλώσσες.
Μήνυμα για SMS και email
ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 5 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΓΙΑ ΤΡΙΑ ΛΕΠΤΑ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΗ Α-ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ. ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΑΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΧΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΕΖΟΙ, ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΟΡΘΙΟΙ ΚΑΙ ΣΙΩΠΗΛΟΙ, ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ, ΣΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ, ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ. ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ.
Διαδώστε την προσπάθεια με sms και email στην Ελλάδα και το εξωτερικό, σε απλούς πολίτες , Μ.Μ.Ε., Οργανώσεις. Όποιος μπορεί ας το μεταφράσει . Να γίνει μήνυμα σε όλες τις γλώσσες του κόσμου μιας κοινής αφετηρίας, μιας κοινής προσπάθειας, μιας κοινής νέας αρχής.
Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2007
Νομός Κοζάνης..."Οι Μοιραίοι" της Ελλάδας...
Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
Φταίει ο θεός που μας μισεί!
Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
Φταίει πρώτ' απ' όλα το κρασί!
"Ποιος φταίει; Ποιος φταίει;..." Kανένα στόμα δεν τό βρε και δεν τό πε ακόμα.
Ετσι, στην σκοτεινή ταβέρνα πίνουμε πάντα μας σκυφτοί,σαν τα σκουλήκια κάθε φτέρνα όπου μας εύρει, μας πατεί:δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα!
Προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!
ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ
Όλα όσα έχουμε ξεχάσει…
Η ζωή είναι μια ευκαιρία - Επωφελήσου
Η ζωή είναι ομορφιά- Θαύμασε την.
Η ζωή είναι απόλαυση- Γεύσου την .
Η ζωή είναι όνειρο- Πραγματοποίησε το.
Η ζωή είναι καθήκον - Εκτέλεσε το.
Η ζωή είναι παιχνίδι- Παίξε το.
Η ζωή είναι ακριβή- Φρόντισε την.
Η ζωή είναι πλούτος- Φύλαξε τον.
Η ζωή είναι αγάπη- Απόλαυσε την.
Η ζωή είναι μυστήριο- Γνώρισε το.
Η ζωή είναι υπόσχεση - Εκπλήρωσε την.
Η ζωή είναι λύπη - Ξεπέρασε την.
Η ζωή είναι τραγούδι - Τραγούδησε το.
Η ζωή είναι αγώνας- Δέξου τον.
Η ζωή είναι τραγωδία- Αντιμετώπισε την.
Η ζωή είναι περιπέτεια- Τόλμησε την.
Η ζωή είναι τύχη- Κάνε την.
Η ζωή είναι πολύτιμη - Μην την καταστρέφεις.
Η ζωή είναι ζωή- Πάλεψε για αυτήν!
Όλα όσα έχουμε ξεχάσει είναι σε αυτές τις λίγες γραμμές. Καίρια αυτούσια να μας θυμίζουν την αξία που στο δρόμο την χάσαμε...
Ξεχάσαμε να είμαστε αγωνιστές...
Ξεχάσαμε να είμαστε αισθηματίες...
Ξεχάσαμε να είμαστε ανθρώπινοι...
Ξεχάσαμε το δώρο που έχουμε στα χεριά μας...
.gif)
