CATASTROIKA...

CATASTROIKA ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ από infowar

Διαβάστε περισσότερα...

Βλέπουμε Catastroika...

Μετά από πολύμηνη δουλειά, παρουσιάζεται δημόσια σήμερα στις 8 μμ το ντοκιμαντέρ Catastroika των Άρη Χατζηστεφάνου και Κατερίνας Κιτίδη που ως θέμα έχει τις ιδιωτικοποιήσεις. Συνδικαλιστές και επιστήμονες από την Ελλάδα και το εξωτερικό δείχνουν με παραδείγματα τον ζόφο που θα ακολουθήσει το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Έτοιμο είναι το δεύτερο ντοκιμαντέρ της ομάδας που πέρυσι τέτοια εποχή παρουσίασε το Debtocracy το οποίο είδαν σχεδόν δύο εκατ. άνθρωποι και πρόβαλλαν δεκάδες τηλεοράσεις σε όλο τον κόσμο από την Ιαπωνία μέχρι τον Ισημερινό. Το ντοκιμαντέρ, με τίτλο Catastroika, θα ανέβει στην ιστοσελίδα www.catastroika.com, απ’ όπου θα μπορούν να το παρακολουθήσουν όλοι όσοι ενδιαφέρονται. Και είναι πάρα πολλοί αν κρίνουμε από το ενδιαφέρον που σημειώθηκε στη χρηματοδότηση του φιλμ, όλους τους προηγούμενους μήνες. Οι δημιουργοί του, Κατερίνα Κιτίδη και Άρης Χατζηστεφάνου, και όλη η ομάδα που συνέβαλε στη δημιουργία του, επέλεξαν και γι’ αυτό το ντοκιμαντέρ να ακολουθήσουν το μοντέλο χρηματοδότησης που είχε ακολουθηθεί και πέρυσι με απροσδόκητη επιτυχία: Ενισχύσεις αποκλειστικά και μόνο από τον κόσμο και από συλλογικούς φορείς, όπως εργατικά σωματεία, φοιτητικά σχήματα και συλλόγους, δημοτικές κινήσεις, πτέρυγες του κινήματος, κ.ά. Το μοντέλο πέτυχε, αν κρίνουμε από τις συνεισφορές, παρά την εμφανή και έντονη οικονομική δυσπραγία που πλήττει κατά κύριο λόγο όσους αντιπαλεύουν τις ιδιωτικοποιήσεις και υπεραμύνονται τη δημόσια περιουσία. Ένα επιπλέον δείγμα της επιτυχίας του νέου ντοκιμαντέρ είναι και ο καταιγισμός προσκλήσεων που έχει ήδη σημειωθεί τόσο από δεκάδες πόλεις της Ελλάδας όσο κι από το εξωτερικό (Αγγλία, Βέλγιο, Γαλλία, Κροατία, Ολλανδία, Ιταλία, κ.ά.) για δημόσια προβολή του φιλμ και συζήτηση σε ό,τι αφορά το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων. Αυτός ακριβώς ήταν κι ο στόχος των δημιουργών του ντοκιμαντέρ: Να ανοίξει η συζήτηση για τις συνέπειες που θα έχει στην καθημερινή μας ζωή η υλοποίηση του προγράμματος των ιδιωτικοποιήσεων στην Ελλάδα, από το οποίο η κυβέρνηση σκοπεύει να εισπράξει 50 δισ. ευρώ μέχρι το 2022. Ποσό που θα δοθεί αποκλειστικά για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους. Η Ελλάδα δηλαδή θα στερηθεί δημόσιες επιχειρήσεις, οργανισμούς και πολύτιμη ακίνητη περιουσία για να ωφεληθούν οι πιστωτές. Μια πραγματικότητα την οποία κρύβουν επιμελώς οι υπεύθυνοι του ξεπουλήματος της ελληνικής δημόσιας περιουσίας. Επιδιώκουν αντίθετα συστηματικά να εμφανίσουν τις ιδιωτικοποιήσεις ως «αξιοποίηση» της δημόσιας περιουσίας, όπως το έκαναν την εβδομάδα που πέρασε με αφορμή δημοσκόπηση που διενήργησαν. Προσέξτε πολιτική απάτη: Ρώτησαν τον κόσμο αν θέλει να αξιοποιηθεί η δημόσια περιουσία! Κι όσοι συμμετείχαν, τι πιο φυσιολογικό από το να απαντήσουν, σε ποσοστό 76% μάλιστα, ότι ναι, το επιθυμούν! Τι απέκρυψε το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου που πλήρωσε γι’ αυτή την έρευνα και ήδη, πριν καν αρχίσει να ξεπουλάει τη δημόσια περιουσία, έχει συνδεθεί με αδιαφανείς διαδικασίες και κατηγορίες για ευνοιοκρατία; (Εύκολα μπορούμε να φανταστούμε τι θα γίνει και στη συνέχεια…). Έκρυψε όχι μόνο ότι η «αξιοποίηση» ισοδυναμεί με ξεπούλημα για χάρη των πιστωτών, αλλά και τις δραματικές συνέπειες που θα έχει η ιδιωτικοποίησή τους στη ζωή των ανθρώπων. Ο Άρης Χατζηστεφάνου και η Κατερίνα Κιτίδη για να δείξουν αυτή την πλευρά ταξίδεψαν από το φθινόπωρο του 2011 στη Ρωσία, τις ΗΠΑ, την Αγγλία, την Γαλλία, την Γερμανία κ.α. Η συσσωρευμένη εμπειρία απ’ αυτές τις χώρες υπογραμμίζει ότι ιδιωτικοποιήσεις συνεπάγονται πριν απ’ όλα διαφθορά. Το μεγαλύτερο όργιο κατασπατάλησης δημόσιου χρήματος και μίζας έγινε στο πλαίσιο των ιδιωτικοποιήσεων και προς δόξα του ελεύθερου ανταγωνισμού και της ιδιωτικής οικονομίας. Στη συνέχεια αμφισβήτηση της δημοκρατίας και της ελευθερίας. Κάθε πρόγραμμα ξεπουλήματος δημόσιας περιουσίας συνοδεύτηκε από μια πρωτοφανή υπονόμευση των πολιτικών δικαιωμάτων και την επιβολή ενός αυταρχικού καθεστώτος. Τέλος, μεταξύ άλλων, οι ιδιωτικοποιήσεις συνοδεύτηκαν από πανάκριβα τιμολόγια και τον αποκλεισμό μεγάλου τμήματος της κοινωνίας από την πρόσβαση στις υπηρεσίες των ιδιωτικοποιημένων επιχειρήσεων. Όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνονται από πολλούς επιστήμονες που δέχθηκαν να μιλήσουν στην Catastroika: Νάομι Κλάιν, Σλαβόι Ζίζεκ, Άλεξ Καλίνικος, Κώστας Δουζίνας, Ντιν Μπέικερ, Γκρεγκ Πάλαστ, Ντάνι Ρόντρικ, Μπεν Φάιν, ο σκηνοθέτης Κεν Λόουτς, ο λογοτέχνης Λουίς Σεπούλβεδα κ.ά. Ειδικότερα για την Ελλάδα, στο Catastroika αναδεικνύεται το παράδειγμα της ΔΕΗ, του ΟΣΕ και της ΕΥΑΘ, μεταξύ άλλων, για να φανεί ότι το πέρασμά τους σε ιδιώτες θα επιδεινώσει το επίπεδο των παρεχόμενων υπηρεσιών, μετατρέποντάς τις σε είδος πολυτελείας. Στο φιλμ, πέρα από συνδικαλιστές (Στ. Πράσσος, Φλ. Παπαδέδε, Κ. Μαριόγλου, Θ. Λεβέντης) εμφανίζονται και επιστήμονες όπως ο συνταγματολόγος Γ. Κατρούγκαλος, που τεκμηριώνει τη δυνατότητα επανεθνικοποίησης των ιδιωτικοποιημένων επιχειρήσεων και ο ιστορικός Σπ. Μαρκέτος που δείχνει την ομοιότητα της σημερινής εποχής με αυτή την του μεσοπολέμου. Στους υπόλοιπους συντελεστές του ντοκιμαντέρ συμπεριλάμβάνεται ο Λεωνίδας Βατικιώτης, που είχε την επιστημονική επιμέλεια, ο Θάνος Τσάντας που είχε την ευθύνη της παραγωγής κι επίσης οι Active Member και ο Ερμής Γεωργιάδης που είχαν την μουσική επιμέλεια. Η παραγωγή ολοκληρώθηκε από την εταιρεία Infowar Productions.

Διαβάστε περισσότερα...

Catastroika...

Οι δημιουργοί του Debtocracy, του ντοκιμαντέρ που είδαν τουλάχιστον δύο εκ. άνθρωποι, επιστρέφουν με μια νέα παραγωγή.
Η CATASTROIKA αναζητά τις συνέπειες από την ολοκληρωτική εκποίηση μιας χώρας. Εξετάζοντας παραδείγματα ιδιωτικοποιήσεων και απορρύθμισης στις πιο αναπτυγμένες χώρες της Δύσης προσπαθεί να προβλέψει τι θα συμβεί αν το ίδιο μοντέλο εφαρμοστεί σε μία χώρα υπό καθεστώς επιτήρησης.
Ήταν αρχές του 1989 όταν ο Γάλλος ακαδημαϊκός Ζακ Ρουπνίκ κάθισε μπροστά στον υπολογιστή του προκειμένου να ετοιμάσει μια έκθεση για την πορεία των τελευταίων οικονομικών μεταρρυθμίσεων στη Σοβιετική Ένωση του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ. Και ο όρος που σκαρφίστηκε για να περιγράψει τον επιθανάτιο ρόγχο μιας αυτοκρατορίας άκουγε τότε στο όνομα Καταστρόικα. Στα χρόνια του προέδρου Γιέλτσιν, όταν η Ρωσία πραγματοποιούσε ίσως το μεγαλύτερο και πιο αποτυχημένο πείραμα ιδιωτικοποιήσεων στην ιστορία της ανθρωπότητας, δημοσιογράφοι του Γκάρντιαν έδωσαν άλλο νόημα στον όρο του Ρουπνίκ. Η καταστρόικα έγινε συνώνυμο της ολοκληρωτικής διάλυσης μιας χώρας από τις δυνάμεις της αγοράς, του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας και της ραγδαίας επιδείνωσης του βιοτικού επιπέδου των πολιτών της. Μονάδα μέτρησης της Καταστρόικα ήταν πλέον η ανεργία, η κοινωνική εξαθλίωση, η μείωση του προσδόκιμου ζωής αλλά και η δημιουργία μιας νέας κάστας ολιγαρχών που αναλαμβάνει την εξουσία της χώρας. Λίγα χρόνια αργότερα η αντίστοιχη επιχείρηση μαζικών ιδιωτικοποιήσεων στην ενοποιημένη Γερμανία, που σήμερα παρουσιάζεται ως πρότυπο για την Ελλάδα, δημιούργησε εκατομμύρια ανέργους και ορισμένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα διαφθοράς στην ευρωπαϊκή ιστορία.
Αυτή ακριβώς η καταστρόικα έρχεται τώρα και στην Ελλάδα, την «τελευταία σοβιετική δημοκρατία της Ευρώπης», όπως αρέσκονται να την χαρακτηρίζουν οι βουλευτές και οι υπουργοί της «σοσιαλιστικής» μας κυβέρνησης. Είναι η λογική συνέπεια και συνέχεια της «χρεοκρατίας» και ως εκ τούτου η λογική συνέχεια του πρώτου μας ντοκιμαντέρ που αναζητούσε τις αιτίες που δημιούργησαν την κρίση χρέους στην Ελλάδα και ολόκληρη την ευρωπαϊκή περιφέρεια.
Η Καταστρόικα όμως δεν είναι μια ασθένεια που χτυπά μόνο όσες χώρες αλλάζουν ριζικά το οικονομικό τους σύστημα, όπως η Ρωσία, ούτε χώρες που τελούν υπό άτυπη οικονομική κατοχή. Ίσως μάλιστα οι πιο αποτυχημένες μορφές ιδιωτικοποιήσεων να συνέβησαν σε οικονομικές υπερδυνάμεις που θεωρητικά είχαν την οικονομική ισχύ να ελέγξουν τις αρνητικές επιπτώσεις.
Την Καταστρόικα τη συναντάς στη μεταθατσερική Βρετανία, που έβλεπε τους πολίτες της να σκοτώνονται σε δυστυχήματα στα ιδιωτικοποιημένα δίκτυα σιδηροδρόμων. Τη βρίσκεις στα ιδιωτικά ταχυδρομεία της Ολλανδίας, όπου οι ταχυδρόμοι σου χτυπάνε την πόρτα δυο και τρεις φορές τς ημέρα. Κατά μια έννοια την εντόπιζε κανείς ακόμη και στην Καλιφόρνια, που άφησε τους κατοίκους της χωρίς ρεύμα όταν απελευθέρωσε την αγορά ενέργειας αφήνοντας το δίκτυο χωρίς κεντρικό δημόσιο έλεγχο.
Σε καμία περίπτωση όμως οι επιπτώσεις δεν είναι τόσο άμεσες και τόσο τρομακτικές όσο στις χώρες που έχουν πέσει στην παγίδα ξένων δανειστών και υποχρεώνονται να προχωρήσουν σε μαζικές αποκρατικοποιήσεις. Η διαδικασία ξεπουλήματος που θα ακολουθηθεί στην Ελλάδα έχει δοκιμαστεί αρκετές φορές σε ανάλογες περιπτώσεις. Οι ίδιοι άνθρωποι που αναλάμβαναν το ξεπούλημα δημοσίων επιχειρήσεων σε χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν στήσει σήμερα τα γραφεία τους σε χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας – και οι καλύτεροι από αυτούς βρίσκονται εδώ και μήνες στην Αθήνα.
Η διαδικασία ακολουθεί πάντα τα ίδια ακριβώς βήματα: Αρχικά οι κυβερνήσεις σε συνεργασία με τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης ξεκινούν μια άγρια επίθεση εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίοι εμφανίζονται ως υπεύθυνοι για όλα τα οικονομικά δεινά της χώρας. Ο μύθος του υπερδιογκωμένου δημόσιου τομέα συχνά βασίζεται στη διαστρέβλωση στοιχείων από οργανισμούς που στηρίζονται (σε) και στηρίζουν την εκάστοτε κυβέρνηση. Παράλληλα συγκεκριμένοι δημόσιοι οργανισμοί εγκαταλείπονται συνειδητά στη μοίρα τους, εξοργίζοντας τους πολίτες με την αναποτελεσματικότητά τους. Και η διαδικασία ολοκληρώνεται με την πώληση ακόμη και των κερδοφόρων δημόσιων οργανισμών σε ένα κλάσμα της αξίας τους.

CATASTROIKA greek teaser trailer from ThePressProject on Vimeo.

Η ομάδα της Καταστρόικα ταξιδεύει ήδη σε αρκετά σημεία του πλανήτη συλλέγοντας εικόνες, πληροφορίες και υλικό για τα προγράμματα ιδιωτικοποιήσεων που ακολουθήθηκαν στις πιο αναπτυγμένες χώρες της γης. Ο απολογισμός δεν είναι ποτέ άσπρος ή μαύρος. Το παλιό σχήμα του «κοινωνικού χαρακτήρα» του δημοσίου τομέα απέναντι στον απάνθρωπο πρόσωπο της ελεύθερης αγοράς είναι εξίσου απλουστευτικό με τις θεωρίες του Μίλτον Φρίντμαν για την ανάγκη να ιδιωτικοποιήσουμε και τον αέρα που αναπνέουμε. Η περίπτωση της Ελλάδας όμως ξεπερνά την απλή θεωρητική συζήτηση για το ρόλο του κράτους στην οικονομία.
Για άλλη μια φορά το ντοκιμαντέρ, θα κυκλοφορήσει στο Ιντερνετ χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδοσης. Η δωρεάν διάθεση της Catastroika δεν αποτελεί απλώς «υποχρέωσή» μας απέναντι στους συμπαραγωγούς μας. Είναι βαθύτερη ιδεολογική και, αν θέλετε, φιλοσοφική πεποίθησή μας ότι κάθε προϊόν πνευματικής δημιουργίας πρέπει να είναι ελεύθερα διαθέσιμο σε όλους. Το σημερινό οικονομικό σύστημα, ενώ στηρίζεται όλο και περισσότερο στην παραγωγή και τη διαχείριση πληροφορίας, αδυνατεί από τη φύση του να βρει έναν τρόπο για να εξασφαλίσει την ανταμοιβή των δημιουργών πληροφορίας. Πρόκειται, ίσως για ένα ακόμη ένα αδιέξοδο στη διαδικασία ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων της οικονομίας, που σύντομα θα απειλήσει τα θεμέλια του κυρίαρχου συστήματος. Γιατί, ως γνωστόν, κάθε σύστημα που εμπόδισε την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων κατέρρευσε –ρωτήστε και τους φεουδάρχες.

Πηγή: http://www.catastroika.com

Διαβάστε περισσότερα...