Η δημόσια υγεία δεν τυγχάνει αποτελεσματικής προστασίας όσον αφορά το εξασθενές χρώμιο που υπάρχει στο πόσιμο νερό στην περιοχή Ασωπού" τονίζει ο Συνήγορος του Πολίτη. Καλεί για άλλη μία φορά το υπουργείο Υγείας να λάβει μέτρα.
«Δεν έχουν ληφθεί αποτελεσματικά μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας» σημειώνει ο Συνήγορος του Πολίτη, διερευνώντας υποθέσεις για την ποιότητα του πόσιμου νερού των περιοχών Ασωπού Βοιωτίας και Μεσσαπίων Ευβοίας και εξετάζοντας το σοβαρό θέμα των διαπιστωμένα υψηλών τιμών εξασθενούς χρωμίου.
Η ανεξάρτητη Αρχή, από το 2011, έχει εκφράσει εγγράφως την άποψη ότι το υπουργείο Υγείας επιβάλλεται να προβεί στον καθορισμό συγκεκριμένης παραμετρικής τιμής για το εξασθενές χρώμιο στο πόσιμο νερό.
Ο Συνήγορος του Πολίτη αναφέρει ότι στην απάντησή του το υπουργείο Υγείας υποστήριξε ότι δεν έχει επαρκή επιστημονικά δεδομένα για τη θέσπιση διακριτού ορίου και πρόκρινε, ως μέτρο προστασίας της δημόσιας υγείας, την καταγραφή των συγκεντρώσεων του εξασθενούς χρωμίου, σε επίπεδο χώρας για περίοδο ενός έτους.
Ωστόσο, επισημαίνει η ανεξάρτητη Αρχή, όπως προέκυψε από την απάντηση του υπουργείου, τα στοιχεία των συγκεντρώσεων δεν μπόρεσαν να αξιοποιηθούν, καθώς τέθηκε ζήτημα αξιοπιστίας τους, λόγω σημαντικών αποκλίσεων στις εργαστηριακές μεθόδους ανάλυσης.
Ο Συνήγορος του Πολίτη θεωρεί ότι δεν έχουν ληφθεί αποτελεσματικά μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας και επιμένει στις προτάσεις του:
-θέσπιση, με νομοθετική ρύθμιση, ορίου για το εξασθενές χρώμιο στο πόσιμο νερό.
-προτυποποίηση της μεθόδου ανάλυσης του εξασθενούς χρωμίου, ώστε να αντιμετωπιστούν τυχόν αδυναμίες των μετρήσεων, διασφαλίζοντας με αυτό τον τρόπο την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων
-παράλληλη δημοσιοποίηση των στοιχείων των μετρήσεων, καθώς η πρόσβαση στις πληροφορίες αυτές συνδέεται στενά με το δικαίωμα στη δημόσια υγεία.
Επίσης η Αρχή τονίζει ότι έχει λάβει υπόψη για τις προτάσεις της τα εξής στοιχεία:
α) Η εμφάνιση επιστημονικών δεδομένων, σχετικά με την ενδεχόμενη επικινδυνότητα του εξασθενούς χρωμίου, επιτάσσει την εφαρμογή της Αρχής της Προφύλαξης, καθώς αρκεί η ύπαρξη αμφιβολιών, γύρω από την επέλευση σοβαρών ή μη αναστρέψιμων βλαβών στο περιβάλλον ή στη δημόσια υγεία, για τη λήψη μέτρων εκ μέρους της Πολιτείας.
β) Η Πολιτεία της Καλιφόρνια των ΗΠΑ, στην οποία εμφανίσθηκαν υψηλές συγκεντρώσεις εξασθενούς χρωμίου στο πόσιμο νερό, ξεκίνησε, το 2011, τη διαδικασία, ώστε για πρώτη φορά να τεθεί όριο στο εξασθενές χρώμιο. Καθοριστική στην απόφαση αυτή υπήρξε η εμφάνιση νέων επιστημονικών δεδομένων, που συσχέτιζαν συγκεκριμένη τιμή συγκέντρωσης του εξασθενούς χρωμίου στο πόσιμο νερό, με καρκινογενέσεις.
γ) Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η Ιταλία έχει, ήδη από το 1999, θεσπίσει το όριο των 5 μg/l εξασθενούς χρωμίου στα επιφανειακά ύδατα που προορίζονται για πόσιμο νερό.
δ) Στην Ελλάδα, έχει εκδοθεί απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Χαλκίδας, στο πλαίσιο της προσωρινής δικαστικής προστασίας, που καθορίζει όριο 2 μg/l για την περιεκτικότητα εξασθενούς χρωμίου στο πόσιμο νερό της περιοχής των Μεσσαπίων.
ε) Με Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ 20488/10) για την προστασία του Ασωπού, θεσπίστηκε, ως μέση ετήσια συγκέντρωση για το εξασθενές χρώμιο στα υγρά απόβλητα που θα διατίθενται στον Ασωπό, τα 30 μg/l και στα ύδατα του ποταμού, τα 3 μg/l. Σημειώνεται ότι για το πόσιμο νερό, το οποίο συνιστά βασικό είδος διατροφής και επιβίωσης, απουσιάζουν αντίστοιχα όρια.
στ) Σε διάφορες περιοχές της χώρας, έχουν διαπιστωθεί υψηλές συγκεντρώσεις εξασθενούς χρωμίου, όχι μόνο λόγω της βιομηχανικής ρύπανσης αλλά και λόγω της σύστασης του εδάφους, ενισχύει την ανάγκη λήψης μέτρων προστασίας, καθώς ο βαθμός επικινδυνότητας μίας ουσίας για την ανθρώπινη υγεία είναι ανεξάρτητος από την πηγή προέλευσης...
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καταγγελία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καταγγελία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 4 Απριλίου 2014
Συνήγορος του Πολίτη κατά υπουργείου Υγείας...
Σάββατο 15 Ιουνίου 2013
Καταγγελία για παράνομη λειτουργία του ορυχείου στους Αναργύρους...
Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2011
Καταλήστευση του «Πράσινου Ταμείου» καταγγέλλουν 10 περιβαλλοντικές οργανώσεις...
«Επιστροφή σε εποχές καταλήστευσης και σκοτεινής διαχείρισης των φόρων, εισφορών και προστίμων που το κράτος εισέπραττε για περιβαλλοντική προστασία και αποκατάσταση προμηνύει η απαράδεκτη τροπολογία του Υπουργείου Οικονομικών, στο σχέδιο νόμου ‘Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις, ενιαίο μισθολόγιο – βαθμολόγιο, εργασιακή εφεδρεία και άλλες διατάξεις εφαρμογής του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής 2012-2015′», αναφέρεται σε κοινή ανακοίνωση δέκα περιβαλλοντικών οργανώσεων.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το σ/ν που ψηφίστηκε χθες επί της αρχής, το 95% των πόρων που εισπράττονται υπέρ του Πράσινου Ταμείου από τις ρυθμίσεις για τους ημιυπαίθριους και την τακτοποίηση αυθαιρέτων, μέσω της εμπορίας ρύπων και της είσπραξης προστίμων για περιβαλλοντικά εγκλήματα, θα καταλήγουν τελικά στον κρατικό προϋπολογισμό. Το ίδιο προφανώς ισχύει και για τους πόρους του Ειδικού Φορέα Δασών που ενσωματώθηκε στο Πράσινο Ταμείο και χρηματοδοτεί τις απαραίτητες ενέργειες για τη δασική προστασία και διαχείριση.
Σύμφωνα με τις περιβαλλοντικές οργανώσεις Αρκτούρος, Αρχέλων, Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Καλλιστώ, Δίκτυο Μεσόγειος SOS, MΟm-Εταιρία Μελέτης και Προστασίας της Μεσογειακής Φώκιας, Greenpeace και WWF Ελλάς, με τη ρύθμιση αυτή επανέρχεται το απαράδεκτο καθεστώς που ίσχυε πριν την ίδρυση του Πράσινου Ταμείου. Τότε που το κράτος εισέπραττε άδηλου ύψους περιβαλλοντικούς φόρους από τη χρήση βενζίνης, καθώς και περιβαλλοντικά τέλη και πρόστιμα, αλλά απέδιδε ένα απειροελάχιστο ποσοστό στο αλήστου μνήμης Ειδικό Ταμείο Εφαρμογής Ρυθμιστικών και Πολεοδομικών Σχεδίων (ΕΤΕΡΠΣ). Τώρα, αποδεικνύονται ανειλικρινείς και οι δεσμεύσεις του Υπουργού ΠΕΚΑ Γ. Παπακωνσταντίνου ότι τα πρόστιμα από την «τακτοποίηση» των αυθαιρέτων θα διατεθούν για αποκατάσταση της περιβαλλοντικής ζημιάς που έχει προκληθεί.
Η ίδρυση του Πράσινου Ταμείου με τον ν. 3889/2010 αποτέλεσε θετική εξέλιξη για την περιβαλλοντική πολιτική στην Ελλάδα, καθώς γέννησε ελπίδες πως επιτέλους θα αποδοθούν στο περιβάλλον όσα εισπράττονται για την προστασία του. Γέννησε επίσης ελπίδες ότι η διάθεση των πόρων σε έργα όπως αστικές και περιαστικές αναπλάσεις (στο πλαίσιο του «περιβαλλοντικού ισοζυγίου» της ρύθμισης για τους ημιυπαίθριους), ενεργειακές αναβαθμίσεις του κτιριακού αποθέματος και αποκατάστασης υποβαθμισμένων βιοτόπων θα έδινε την απαραίτητη ώθηση σε «πράσινες» οικονομικές δραστηριότητες που στην Ελλάδα παραμένουν πολύ περιορισμένες.
Δεδομένου ότι η διάθεση των πόρων που εισπράχθηκαν από τη ρύθμιση των ημιυπαίθριων πρέπει, βάσει σχετικής απόφασης του ΣτΕ να διατεθεί για αστικές αναπλάσεις και διατήρηση περιβαλλοντικού ισοζυγίου, η νέα ρύθμιση δημιουργεί και σοβαρά ερωτήματα για τη νομιμότητά της. Με τη ρύθμιση του σχεδίου νόμου για την εφαρμογή του Μεσοπρόθεσμου, δίνεται ένα πρόωρο τέλος στο Πράσινο Ταμείο.
Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2009
Πτολεμαίδα: Καταγγελίες ή διέξοδος;;;
Καταγγελίες και ειρωνικά σχόλια, σε έξαρση τον τελευταίο καιρό, προκαλούν σύγχυση και εύλογες απορίες σε όλους εμάς που ζούμε, εργαζόμαστε και μεγαλώνουμε τα παιδιά μας στην Πτολεμαΐδα, ως πολίτες μιας προβληματικής βεβαίως περιοχής, ή κατ’άλλους ως απέλπιδες μελλοθάνατοι κρατούμενοι ενός στρατοπέδου ναζιστικού τύπου.
Η κύρια συζήτηση που οφείλει όλη η περιοχή , πρώτα απ’ όλους στον εαυτό της, για το παρόν και το μέλλον του Λεκανοπεδίου, είναι ένα αναγνωρίσιμο και κατανοητό ζητούμενο.
Αναρωτιέμαι όμως πώς θα αναγνωρίσουμε την φωνή της επίγνωσης και της διεξόδου ανάμεσα στους κακόηχους θορύβους μέσων, φορέων, κράτους, ΔΕΗ , συμφερόντων και κάθε λογής εκπροσώπων;
Το kozan.gr λέει:
«Κόλαφος για τον Δήμαρχο Πτολεμαΐδας οι δηλώσεις του Προέδρου του Συλλόγου Καρκινοπαθών Εορδαίας!»
και ταυτόχρονα λέει :
- Η ΔΕΗ ακάθεκτη σφίγγει ολοένα και περισσότερο τη «θηλιά» των αποθέσεών της γύρω από τον οικισμό της Ακρινής (προσθέτουμε της Μαυροπηγής, της Ποντοκώμης, του Περδίκα, των Αναργύρων, του Φιλώτα..)
Ο κ. Καραπίντσιος λέει:
- Θέλω να πω στο φίλο μου κ. Γρηγόρη Τσιούμαρη, ότι με το να στρουθοκαμηλίζει, κάνει κακό στη περιοχή μας, αποδυναμώνει την διαπραγματευτική μας ικανότητα (απέναντι στο αθηνοκεντρικό κράτος), όταν ζητάμε βελτίωση συνθηκών , χρηματοδότηση για έργα ανάπλασης και προπαντός επάνδρωση των νοσοκομείων. »
Το "Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα" του Στέλιου Κούλογλου λέει :
- Πεθαίνοντας στην Πτολεμαΐδα:
και ξαναλέει: «Ο φακός της εκπομπής κατέγραψε συγκλονιστικές εικόνες από το ενεργειακό Νταχάου που λειτουργεί στην χώρα μας χωρίς να το γνωρίζουμε»
Η ΔΕΗ λέει: «Οι Βασικές Επιχειρησιακές Μονάδες της Επιχείρησης συμβάλλουν ενεργά στην προστασία του περιβάλλοντος με μια σειρά μέτρων, όπως είναι : Στα Λιγνιτικά Κέντρα
- Έργα αποκατάστασης και αναβάθμισης του περιβάλλοντος
- Προστασία των υδάτων και της πανίδας
- Αξιοποίηση της φυτικής γης και πειραματικές καλλιέργειες »…
και αποκαθιστά περίπου 1500 στρέμματα ετησίως, ήτοι τα 200.000 περίπου στρέμματα των σημερινών ορυχείων θα αποκατασταθούν σε 133 χρόνια !
Επίσης η ΔΕΗ λέει:
η υλοποίηση των επενδύσεων της ΔΕΗ στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας σε συνδυασμό με την απόσυρση πεπαλαιωμένων μονάδων, θα εξασφαλίσει μείωση (των ρύπων) από θερμικούς σταθμούς στο διασυνδεδεμένο σύστημα.
Η ΔΕΗ πιστεύει, ότι με το μίγμα τεχνολογιών και καυσίμων που περιέχει η Στρατηγική της παραγωγής της ΔΕΗ για την περίοδο 2008-2014, συνεισφέρει στην ζητούμενη αποτελεσματικότερη προστασία του περιβάλλοντος, εξυπηρετώντας εξίσου και τους άλλους δύο στόχους της, την κάλυψη των αναγκών των καταναλωτών μας και τη συγκράτηση του κόστους του ηλεκτρικού ρεύματος σε χαμηλά επίπεδα. Τελικά, το ζητούμενο δεν είναι αν η ΔΕΗ θα υπάρχει ή δεν θα υπάρχει σε "10 έως 15 χρόνια από σήμερα". Αυτό ελάχιστα ενδιαφέρει.
Το ζητούμενο είναι να συνυπάρχει "Περιβάλλον, Ιστορία - Πολιτισμός, Ήλιος και Θάλασσα", με ηλεκτρική ενέργεια αρκετή να καλύψει τις ανάγκες όλων, και με τιμές που θα επιτρέπουν όχι μόνο στους εύπορους τουρίστες να απολαμβάνουν το θαυμάσιο περιβάλλον μας, αλλά θα εξασφαλίζει την μελλοντική ευημερία και στους Έλληνες καταναλωτές. »
...και ταυτόχρονα μεταθέτει τη στρατηγική της !
Στο ‘Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα’ με τίτλο «ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ, ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΑΝ ΧΩΡΑ», κατέθεσα, έντρομη, τις ενστάσεις μου «για την μακάβρια ταύτιση της Πτολεμαΐδας με τον θάνατο και για τον αφορισμό της πόλης, ως ταυτόσημης με το έρεβος της ρύπανσης και μάλιστα από ανθρώπους που βιώνουν το έρεβος των Αθηνών !
Το θέμα όμως δεν είναι τι λέμε και πως αντιδρούμε, όταν ταυτίζεται η Πτολεμαΐδα, μια δραστήρια και πολυάνθρωπη πόλη , με το φόβο του θανάτου. Ούτε βέβαια να παραλύσουμε από το φόβο τους κατοίκους της περιοχής, για να φύγουν, όσοι βέβαια έχουν επιλογή, προς άλλες, μολυσμένες επίσης, πολιτείες.
Το θέμα επίσης δεν είναι να αποδείξουμε τα πασιφανή, ότι δηλαδή η Πτολεμαΐδα διαχρονικά συμβάλλει στο λεκανοπέδιο και σε όλη την περιφέρεια και τη χώρα, με μεγάλες, πρωτοπόρες κατακτήσεις (Εξηλεκτρισμός της χώρας, ΑΕΒΑΛ, Μποδοσάκειο, Βιολογικός, Τηλεθέρμανση, Κολυμβητήριο, Θερμοκήπια με Τηλεθέρμανση, κλπ.) που χρήζουν ανάδειξης και σεβασμού μάλλον, παρά απαξίωσης.
Το θέμα δεν είναι να ενοχοποιηθεί ή να απενοχοποιηθεί η Πτολεμαΐδα.
Το θέμα είναι γιατί «άλλοι» ή καλύτερα «όλοι» δεν ενοχλούνται , γιατί σιωπούν.
Γιατί η Πτολεμαΐδα, προφανώς, δεν είναι σε θέση να συσκοτίσει τις δορυφορικές εικόνες των ορυχείων που «αποκατέστησε»(!) η ΔΕΗ, τα πορίσματα του Συνηγόρου του πολίτη, της Επιτροπής περιβάλλοντος της Βουλής, του ιδρύματος Μαραγκοπούλου, τις καταγγελίες των συλλόγων, των οικολόγων και των πολιτών, τις μετρήσεις των ρύπων, τα πρόστιμα της Νομαρχίας.
Η Πτολεμαΐδα δεν είναι επίσης σε θέση να «αποδυναμώσει την διαπραγματευτική μας ικανότητα» για την ανάπτυξη των Δημόσιων Νοσοκομείων του Νομού , ώστε να παρέχουν την ασφάλεια της περίθαλψης στον προσβαλλόμενο πληθυσμό, πολυ περισσότερο όταν διαθέτει ένα παράδειγμα «εταιρικής κοινωνικής ευθύνης» που επέδειξε η εταιρεία Μποδοσάκη, η οποία , παρά την ολιγόχρονη παρουσία της στην περιοχή, ανταπέδωσε ένα γενναίο μέρος των κερδών της στην τοπική κοινωνία, κατασκευάζοντας ένα από τα μεγαλύτερα Νοσοκομεία της χώρας.
Ενόσω η ΔΕΗ , με κύκλο εργασιών 5,8 δις ευρώ μόνο το 2008, αποδίδει στο Λεκανοπέδιο 18-20 εκ. ευρώ ετησίως, μέσω του τοπικού πόρου, και αυτό μετά την πανηγυρική εφαρμογή του, μόλις από το 1996 (!).
Όταν μέχρι σήμερα καταλήφθηκαν περίπου 200.000 στρέμματα πολύτιμης γής, όπου εξορύχθηκαν 4,6 δισεκατομύρια κυβικά μέτρα εδάφους και παράχθηκαν 1,4 δισεκατομύρια κυβικά μέτρα λιγνίτη (στοιχεία ΔΕΗ 1957-2008), για τα οποία η μεταλλευτική νομοθεσία προβλέπει τέλος 6%, αντί του πενιχρού 0,4 % , που σήμερα αποδίδεται.
Όταν , πουθενά στο κόσμο, η ιδιοκτησία της γής δεν μεταβιβάζεται στην μεταλλευτική εταιρεία που πραγματοποιεί τις εξορύξεις (και μάλιστα ανώνυμη και εισηγμένη !), με τραγικό αποτέλεσμα την εδαφική ασφυξία των ενεργειακών Δήμων και κατ’επέκταση όλου του ορεινού μας Νομού.
Επειδή λοιπόν όλοι - ή πάρα πολλοί - ξέρουμε :
- την εθνική Νομοθεσία, τις υπερβάσεις ρύπων, την τρομακτική υστέρηση των αποκαταστάσεων εδαφών,
- το «Ευρωπαϊκό κεκτημένο» σε ότι αφορά την διαχείριση των λιγνιτικών σταθμών, τις εξελίξεις των αντιρρυπαντικών τεχνολογιών, την αποκατάσταση του τοπίου και την επαναπόδοση εδαφών σε περιοχές λιγνιτικής παραγωγής και εξορύξεων,
- ότι το θέμα του Λεκανοπεδίου υπερβαίνει τα όρια της Πτολεμαΐδας , καθώς και τους αστεϊσμούς περί «ανέμων» και «κολάφων», όπως επίσης υπερβαίνει και την δυναμική μεμονωμένων Δήμων ή συλλογικών φορέων, είναι τουλάχιστον αφελές να αποδίδουμε ανυπόστατους ρόλους και ανασχετικές επιδράσεις στην Πτολεμαΐδα , που εξ ορισμού η επιβίωσή της ταυτίζεται με το μείζον θέμα του παρόντος και του μέλλοντος του Λεκανοπεδίου, θέμα που όμως μας παραπέμπει ευθέως στον πυρήνα του εθνικού ενεργειακού σχεδιασμού και στο επίπεδο της εθνικής ενεργειακής στρατηγικής, καθώς και στην ειλικρινή αποσαφήνιση των ρόλων των εταίρων της ενέργειας.
Σε περιφερειακό επίπεδο, η κρίση που βιώνουμε δεν αποτελεί – δυστυχώς- ένα περιορισμένο, τοπικό πρόβλημα, αλλά εμπλέκει όλο το Λεκανοπέδιο, το μέλλον του Νομού, την εξέλιξη της Ενεργειακής Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας.
Η κρίση ορίζει και το κρίσιμο ζήτημα , αυτό που επείγει, και δεν είναι παρά είναι η αναγωγή από τις αναλώσιμες, επιφανειακές, ναρκισσιστικές ή μικροπολιτικές συσπειρώσεις σε ειλικρινείς, χειραφετημένες και επίπονες συζητήσεις και επεξεργασίες, με επίκεντρο την παρούσα, λιγνιτική, και τη μεταλιγνιτική περίοδο.
Και όπως κάθε άλλη κρίση, απαιτεί ευρεία, ανοικτή, δημοκρατική διαβούλευση και συντεταγμένη πορεία για την επεξεργασία της στρατηγικής εξόδου και προϋποθέτει πολιτικές και μέτρα που θα εφαρμοστούν, εθνικούς και κοινοτικούς πόρους που θα διατεθούν , στελεχιακό δυναμικό διεθνούς κύρους και εμπειριών, σαφή Χρονοδιαγράμματα, ευθύνη, έλεγχο και λογοδοσία.
Συντονιστές της εξόδου είναι οι Νομοί και η Περιφέρεια, δηλαδή οι φορείς που ευθύνονται για την παρακολούθηση του σχεδιασμού , της διάθεσης και διαχείρισης των πόρων , της εφαρμογής ή προώθησης των αναγκαίων θεσμικών ρυθμίσεων.
Κινητήριες δυνάμεις στο εγχείρημα είναι οι ΟΤΑ του Νομού, που δεν έχουν πλέον περιθώρια ασυνεννοησίας, μικροψυχίας και ανταγωνισμών, γιατί η αυτοδιοίκηση έχει την δύναμη, τις δυνατότητες και την ευθύνη των δράσεων .
Κύριος συντελεστής της εξόδου είναι η ΔΕΗ, στα πλαίσια της εθνικής ενεργειακής στρατηγικής, που έχει σαφήνεια ρόλων και μεγεθών για όλους τους εταίρους και επομένως και για την ΔΕΗ. Την ΔΕΗ που δεν εισβάλλει, αλλά κατανοεί τα μεγέθη των προβλημάτων και συμπεριλαμβάνει βιώσιμες λύσεις σε σταθερά επιχειρησιακά σχέδια, την ΔΕΗ που ξέρει την φυσιογνωμία, το ρόλο και την προοπτική της.
Αυτά έχουν πράξει οι πολιτισμένες ευρωπαϊκές χώρες και ανέταξαν τις πληττόμενες περιοχές και το περιβάλλον και ανέτρεψαν τα μεγέθη της ανεργίας και της απαξίωσης.
Πολλά τα παραδείγματα αποτελεσματικής διεξόδου, (Τσεχία, Δανία, Γερμανία, Γαλλία κλπ.), πολλές οι επί τόπου επισκέψεις παραγόντων και στελεχών του Νομού μας, καταγεγραμμένες στην διεθνή εμπειρία οι ενέργειες, τα σχέδια, τα κόστη , η βιωσιμότητα και η αποτελεσματικότητα των δράσεων.
Σ’ εμάς μένει πλέον μόνον η απόφαση: Βιώσιμη Έξοδος ή αυτοσχέδιες αποδράσεις από το Νταχάου;
Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για τη φιλοξενία.
Καλαϊτζίδου Ιωάννα
Πολιτικός Μηχανικός
Πτολεμαΐδα
Διαβάστε περισσότερα...
Η κύρια συζήτηση που οφείλει όλη η περιοχή , πρώτα απ’ όλους στον εαυτό της, για το παρόν και το μέλλον του Λεκανοπεδίου, είναι ένα αναγνωρίσιμο και κατανοητό ζητούμενο.
Αναρωτιέμαι όμως πώς θα αναγνωρίσουμε την φωνή της επίγνωσης και της διεξόδου ανάμεσα στους κακόηχους θορύβους μέσων, φορέων, κράτους, ΔΕΗ , συμφερόντων και κάθε λογής εκπροσώπων;
Το kozan.gr λέει:
«Κόλαφος για τον Δήμαρχο Πτολεμαΐδας οι δηλώσεις του Προέδρου του Συλλόγου Καρκινοπαθών Εορδαίας!»
και ταυτόχρονα λέει :
- Η ΔΕΗ ακάθεκτη σφίγγει ολοένα και περισσότερο τη «θηλιά» των αποθέσεών της γύρω από τον οικισμό της Ακρινής (προσθέτουμε της Μαυροπηγής, της Ποντοκώμης, του Περδίκα, των Αναργύρων, του Φιλώτα..)
Ο κ. Καραπίντσιος λέει:
- Θέλω να πω στο φίλο μου κ. Γρηγόρη Τσιούμαρη, ότι με το να στρουθοκαμηλίζει, κάνει κακό στη περιοχή μας, αποδυναμώνει την διαπραγματευτική μας ικανότητα (απέναντι στο αθηνοκεντρικό κράτος), όταν ζητάμε βελτίωση συνθηκών , χρηματοδότηση για έργα ανάπλασης και προπαντός επάνδρωση των νοσοκομείων. »
Το "Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα" του Στέλιου Κούλογλου λέει :
- Πεθαίνοντας στην Πτολεμαΐδα:
και ξαναλέει: «Ο φακός της εκπομπής κατέγραψε συγκλονιστικές εικόνες από το ενεργειακό Νταχάου που λειτουργεί στην χώρα μας χωρίς να το γνωρίζουμε»
Η ΔΕΗ λέει: «Οι Βασικές Επιχειρησιακές Μονάδες της Επιχείρησης συμβάλλουν ενεργά στην προστασία του περιβάλλοντος με μια σειρά μέτρων, όπως είναι : Στα Λιγνιτικά Κέντρα
- Έργα αποκατάστασης και αναβάθμισης του περιβάλλοντος
- Προστασία των υδάτων και της πανίδας
- Αξιοποίηση της φυτικής γης και πειραματικές καλλιέργειες »…
και αποκαθιστά περίπου 1500 στρέμματα ετησίως, ήτοι τα 200.000 περίπου στρέμματα των σημερινών ορυχείων θα αποκατασταθούν σε 133 χρόνια !
Επίσης η ΔΕΗ λέει:
η υλοποίηση των επενδύσεων της ΔΕΗ στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας σε συνδυασμό με την απόσυρση πεπαλαιωμένων μονάδων, θα εξασφαλίσει μείωση (των ρύπων) από θερμικούς σταθμούς στο διασυνδεδεμένο σύστημα.
Η ΔΕΗ πιστεύει, ότι με το μίγμα τεχνολογιών και καυσίμων που περιέχει η Στρατηγική της παραγωγής της ΔΕΗ για την περίοδο 2008-2014, συνεισφέρει στην ζητούμενη αποτελεσματικότερη προστασία του περιβάλλοντος, εξυπηρετώντας εξίσου και τους άλλους δύο στόχους της, την κάλυψη των αναγκών των καταναλωτών μας και τη συγκράτηση του κόστους του ηλεκτρικού ρεύματος σε χαμηλά επίπεδα. Τελικά, το ζητούμενο δεν είναι αν η ΔΕΗ θα υπάρχει ή δεν θα υπάρχει σε "10 έως 15 χρόνια από σήμερα". Αυτό ελάχιστα ενδιαφέρει.
Το ζητούμενο είναι να συνυπάρχει "Περιβάλλον, Ιστορία - Πολιτισμός, Ήλιος και Θάλασσα", με ηλεκτρική ενέργεια αρκετή να καλύψει τις ανάγκες όλων, και με τιμές που θα επιτρέπουν όχι μόνο στους εύπορους τουρίστες να απολαμβάνουν το θαυμάσιο περιβάλλον μας, αλλά θα εξασφαλίζει την μελλοντική ευημερία και στους Έλληνες καταναλωτές. »
...και ταυτόχρονα μεταθέτει τη στρατηγική της !
Στο ‘Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα’ με τίτλο «ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ, ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΑΝ ΧΩΡΑ», κατέθεσα, έντρομη, τις ενστάσεις μου «για την μακάβρια ταύτιση της Πτολεμαΐδας με τον θάνατο και για τον αφορισμό της πόλης, ως ταυτόσημης με το έρεβος της ρύπανσης και μάλιστα από ανθρώπους που βιώνουν το έρεβος των Αθηνών !
Το θέμα όμως δεν είναι τι λέμε και πως αντιδρούμε, όταν ταυτίζεται η Πτολεμαΐδα, μια δραστήρια και πολυάνθρωπη πόλη , με το φόβο του θανάτου. Ούτε βέβαια να παραλύσουμε από το φόβο τους κατοίκους της περιοχής, για να φύγουν, όσοι βέβαια έχουν επιλογή, προς άλλες, μολυσμένες επίσης, πολιτείες.
Το θέμα επίσης δεν είναι να αποδείξουμε τα πασιφανή, ότι δηλαδή η Πτολεμαΐδα διαχρονικά συμβάλλει στο λεκανοπέδιο και σε όλη την περιφέρεια και τη χώρα, με μεγάλες, πρωτοπόρες κατακτήσεις (Εξηλεκτρισμός της χώρας, ΑΕΒΑΛ, Μποδοσάκειο, Βιολογικός, Τηλεθέρμανση, Κολυμβητήριο, Θερμοκήπια με Τηλεθέρμανση, κλπ.) που χρήζουν ανάδειξης και σεβασμού μάλλον, παρά απαξίωσης.
Το θέμα δεν είναι να ενοχοποιηθεί ή να απενοχοποιηθεί η Πτολεμαΐδα.
Το θέμα είναι γιατί «άλλοι» ή καλύτερα «όλοι» δεν ενοχλούνται , γιατί σιωπούν.
Γιατί η Πτολεμαΐδα, προφανώς, δεν είναι σε θέση να συσκοτίσει τις δορυφορικές εικόνες των ορυχείων που «αποκατέστησε»(!) η ΔΕΗ, τα πορίσματα του Συνηγόρου του πολίτη, της Επιτροπής περιβάλλοντος της Βουλής, του ιδρύματος Μαραγκοπούλου, τις καταγγελίες των συλλόγων, των οικολόγων και των πολιτών, τις μετρήσεις των ρύπων, τα πρόστιμα της Νομαρχίας.
Η Πτολεμαΐδα δεν είναι επίσης σε θέση να «αποδυναμώσει την διαπραγματευτική μας ικανότητα» για την ανάπτυξη των Δημόσιων Νοσοκομείων του Νομού , ώστε να παρέχουν την ασφάλεια της περίθαλψης στον προσβαλλόμενο πληθυσμό, πολυ περισσότερο όταν διαθέτει ένα παράδειγμα «εταιρικής κοινωνικής ευθύνης» που επέδειξε η εταιρεία Μποδοσάκη, η οποία , παρά την ολιγόχρονη παρουσία της στην περιοχή, ανταπέδωσε ένα γενναίο μέρος των κερδών της στην τοπική κοινωνία, κατασκευάζοντας ένα από τα μεγαλύτερα Νοσοκομεία της χώρας.
Ενόσω η ΔΕΗ , με κύκλο εργασιών 5,8 δις ευρώ μόνο το 2008, αποδίδει στο Λεκανοπέδιο 18-20 εκ. ευρώ ετησίως, μέσω του τοπικού πόρου, και αυτό μετά την πανηγυρική εφαρμογή του, μόλις από το 1996 (!).
Όταν μέχρι σήμερα καταλήφθηκαν περίπου 200.000 στρέμματα πολύτιμης γής, όπου εξορύχθηκαν 4,6 δισεκατομύρια κυβικά μέτρα εδάφους και παράχθηκαν 1,4 δισεκατομύρια κυβικά μέτρα λιγνίτη (στοιχεία ΔΕΗ 1957-2008), για τα οποία η μεταλλευτική νομοθεσία προβλέπει τέλος 6%, αντί του πενιχρού 0,4 % , που σήμερα αποδίδεται.
Όταν , πουθενά στο κόσμο, η ιδιοκτησία της γής δεν μεταβιβάζεται στην μεταλλευτική εταιρεία που πραγματοποιεί τις εξορύξεις (και μάλιστα ανώνυμη και εισηγμένη !), με τραγικό αποτέλεσμα την εδαφική ασφυξία των ενεργειακών Δήμων και κατ’επέκταση όλου του ορεινού μας Νομού.
Επειδή λοιπόν όλοι - ή πάρα πολλοί - ξέρουμε :
- την εθνική Νομοθεσία, τις υπερβάσεις ρύπων, την τρομακτική υστέρηση των αποκαταστάσεων εδαφών,
- το «Ευρωπαϊκό κεκτημένο» σε ότι αφορά την διαχείριση των λιγνιτικών σταθμών, τις εξελίξεις των αντιρρυπαντικών τεχνολογιών, την αποκατάσταση του τοπίου και την επαναπόδοση εδαφών σε περιοχές λιγνιτικής παραγωγής και εξορύξεων,
- ότι το θέμα του Λεκανοπεδίου υπερβαίνει τα όρια της Πτολεμαΐδας , καθώς και τους αστεϊσμούς περί «ανέμων» και «κολάφων», όπως επίσης υπερβαίνει και την δυναμική μεμονωμένων Δήμων ή συλλογικών φορέων, είναι τουλάχιστον αφελές να αποδίδουμε ανυπόστατους ρόλους και ανασχετικές επιδράσεις στην Πτολεμαΐδα , που εξ ορισμού η επιβίωσή της ταυτίζεται με το μείζον θέμα του παρόντος και του μέλλοντος του Λεκανοπεδίου, θέμα που όμως μας παραπέμπει ευθέως στον πυρήνα του εθνικού ενεργειακού σχεδιασμού και στο επίπεδο της εθνικής ενεργειακής στρατηγικής, καθώς και στην ειλικρινή αποσαφήνιση των ρόλων των εταίρων της ενέργειας.
Σε περιφερειακό επίπεδο, η κρίση που βιώνουμε δεν αποτελεί – δυστυχώς- ένα περιορισμένο, τοπικό πρόβλημα, αλλά εμπλέκει όλο το Λεκανοπέδιο, το μέλλον του Νομού, την εξέλιξη της Ενεργειακής Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας.
Η κρίση ορίζει και το κρίσιμο ζήτημα , αυτό που επείγει, και δεν είναι παρά είναι η αναγωγή από τις αναλώσιμες, επιφανειακές, ναρκισσιστικές ή μικροπολιτικές συσπειρώσεις σε ειλικρινείς, χειραφετημένες και επίπονες συζητήσεις και επεξεργασίες, με επίκεντρο την παρούσα, λιγνιτική, και τη μεταλιγνιτική περίοδο.
Και όπως κάθε άλλη κρίση, απαιτεί ευρεία, ανοικτή, δημοκρατική διαβούλευση και συντεταγμένη πορεία για την επεξεργασία της στρατηγικής εξόδου και προϋποθέτει πολιτικές και μέτρα που θα εφαρμοστούν, εθνικούς και κοινοτικούς πόρους που θα διατεθούν , στελεχιακό δυναμικό διεθνούς κύρους και εμπειριών, σαφή Χρονοδιαγράμματα, ευθύνη, έλεγχο και λογοδοσία.
Συντονιστές της εξόδου είναι οι Νομοί και η Περιφέρεια, δηλαδή οι φορείς που ευθύνονται για την παρακολούθηση του σχεδιασμού , της διάθεσης και διαχείρισης των πόρων , της εφαρμογής ή προώθησης των αναγκαίων θεσμικών ρυθμίσεων.
Κινητήριες δυνάμεις στο εγχείρημα είναι οι ΟΤΑ του Νομού, που δεν έχουν πλέον περιθώρια ασυνεννοησίας, μικροψυχίας και ανταγωνισμών, γιατί η αυτοδιοίκηση έχει την δύναμη, τις δυνατότητες και την ευθύνη των δράσεων .
Κύριος συντελεστής της εξόδου είναι η ΔΕΗ, στα πλαίσια της εθνικής ενεργειακής στρατηγικής, που έχει σαφήνεια ρόλων και μεγεθών για όλους τους εταίρους και επομένως και για την ΔΕΗ. Την ΔΕΗ που δεν εισβάλλει, αλλά κατανοεί τα μεγέθη των προβλημάτων και συμπεριλαμβάνει βιώσιμες λύσεις σε σταθερά επιχειρησιακά σχέδια, την ΔΕΗ που ξέρει την φυσιογνωμία, το ρόλο και την προοπτική της.
Αυτά έχουν πράξει οι πολιτισμένες ευρωπαϊκές χώρες και ανέταξαν τις πληττόμενες περιοχές και το περιβάλλον και ανέτρεψαν τα μεγέθη της ανεργίας και της απαξίωσης.
Πολλά τα παραδείγματα αποτελεσματικής διεξόδου, (Τσεχία, Δανία, Γερμανία, Γαλλία κλπ.), πολλές οι επί τόπου επισκέψεις παραγόντων και στελεχών του Νομού μας, καταγεγραμμένες στην διεθνή εμπειρία οι ενέργειες, τα σχέδια, τα κόστη , η βιωσιμότητα και η αποτελεσματικότητα των δράσεων.
Σ’ εμάς μένει πλέον μόνον η απόφαση: Βιώσιμη Έξοδος ή αυτοσχέδιες αποδράσεις από το Νταχάου;
Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για τη φιλοξενία.
Καλαϊτζίδου Ιωάννα
Πολιτικός Μηχανικός
Πτολεμαΐδα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
.gif)
