Ο αναρχικός δάσκαλος (version 3.0)...

Όσοι αγαπούν τις νέες ιδέες κινούν τα γρανάζια του κόσμου, του δίνουν ανάσες να μη σαπίσει. Οι υπόλοιποι συνήθως τον διοικούν. Εκεί είναι που επεμβαίνουν οι αναρχικοί δάσκαλοι αυτού του κόσμου. Αυτοί που πιστεύουν πως η προσωπική ανάπτυξη του καθενός, είναι η σπουδαιότερη μορφή αντίστασης, η σπουδαιότερη μορφή επανάστασης. Αυτοί που πιστεύουν πως αν δώσεις περισσότερα από όσα λαμβάνεις θα λάβεις περισσότερα από όσα έδωσες. Όσοι θεωρούν πως το μεγαλύτερο θαύμα είναι ότι ζούμε και είναι περισσότερο από σίγουρο πως αν οι ίδιοι κάποτε πεθάνουν, θα είναι από υπερβολική δόση ζωής. Όσοι θεωρούν πως είμαστε καταδικασμένοι να είμαστε εμείς. Μόνο που εμείς μπορούμε να γίνουμε όποιος θέλουμε. Εκείνοι που ξέρουν πως τα «όχι» που προτιμούμε υπάρχουν γιατί κάποιος βρέθηκε να τους πει το «ναι», πως τα «Ποτέ» που ξεστομίζουμε γεννιούνται απ’ τα ίδια Πι με τα «Πάντα» που αποφεύγουμε. Εκείνοι που δεν μένουν στο ύψος τους ποτέ, που συνεχώς ψηλώνουν, που είναι έτοιμοι να ξαναγράψουν τις βιβλιοθήκες του κόσμου, να εφεύρουν καινούρια αυτονόητα. Είναι πια γνωστό. Σε κάποια παλιά δεν είναι να έχεις μπέσα. Αν ο συγκεκριμένος αναρχικός δάσκαλος μπορούσε να μιλήσει, θα σας έλεγε πως δεν κρατά μολότοφ, κρατά λουλούδια. Μόνο που τα λουλούδια για να προστατέψουν την ομορφιά, το χρώμα, το άρωμά τους, χρησιμοποιούν αγκάθια. Αν ο συγκεκριμένος αναρχικός δάσκαλος μπορούσε να μιλήσει, θα σας έλεγε πως οι άλλοι είμαστε εμείς, αλλά δεν το ξέρουμε ακόμα. Πως αν αλλάξουμε εμείς, αλλάζουν όλοι. Αν ο συγκεκριμένος αναρχικός δάσκαλος μπορούσε να μιλήσει, θα σας έλεγε πως πριν από κάθε του ανάσα, ελπίζει. Η ελπίδα γι’ αυτόν, πεθαίνει πάντα τελευταία και ανασταίνεται πρώτη, όταν βρεθούν δέκα άνθρωποι να πουν «όχι» σε όσα μας σκοτώνουν. Κι οι δέκα γίνουν εκατό κι οι εκατό γίνουν χίλιοι κι οι χίλιοι γίνουν «όλοι» κι οι «όλοι» γίνουμε «εμείς». Όλοι μας κρύβουμε έναν αναρχικό δάσκαλο μέσα μας. Δεν τον κρύβουμε, είμαστε αυτός γιατί μπορούμε να γίνουμε τέτοιος. Κι αν μας έπεισαν κάποτε πως γεννιόμαστε, κι όχι ότι γινόμαστε, ήρθε η ώρα να τους πούμε ότι γεννιόμαστε για να γίνουμε.

Πηγή: http://www.protagon.gr - Νικόλας Σμυρνάκης

Διαβάστε περισσότερα...

Ο Αναρχικός Δάσκαλος (version 2.0)...

Οι δυο δικτάτορες συναντήθηκαν στα πλαίσια της συνδιάσκεψης που διοργάνωσε η δημοκρατική σέκτα «Πλειοψηφία του ενός». Οι παρουσία των αρχιστράτηγων κρατήθηκε μυστική για να μην δημιουργηθούν αντιδράσεις. Πρώτος μίλησε ο αρχιστράτηγος Μιναμήλ. Να τι είπε. «Όπως ο συγγραφέας για να γίνει καλύτερος πρέπει να προσέχει τις τεχνικές ενός βιβλίου που διαβάζει, έτσι κι εγώ παρατηρώ τα τερτίπια των σύγχρονων πολιτικών. Αλήθεια, τι νομίζεις ότι είναι στην πραγματικότητα οι πολιτικοί;». «Μη μου πεις ότι πιστεύεις και συ τις ασυναρτησίες εκείνου του αναρχικού που αυτοαποκαλείται δάσκαλος;», απάντησε ο στρατηγός Γαβνόλ. Τα χείλη του ξεράθηκαν πριν προλάβει να πει άλλη κουβέντα. «Σε κάποια πράγματα έχει δίκιο στρατηγέ. Ωραιοποιημένοι δικτάτορες είναι οι πολιτικοί. Η διαφορά τους από εμάς, είναι ότι δεν πήραν την εξουσία ασκώντας σωματική, αλλά ψυχολογική βία. Ψηφίστε μας γιατί αλλιώς βουλιάζουμε, ψηφίστε μας για να αντιμετωπίσουμε την τρομοκρατία, ψηφίστε μας για να αλλάξουμε. Προβάλλουν το υποτιθέμενο ενδιαφέρον τους για τους πολίτες και αφήνουν, δήθεν, σε δεύτερη μοίρα τους εαυτούς τους. Δεν άκουσες τον δάσκαλο; Όταν ένας άνθρωπος λέει “εγώ ”, οι άλλοι δεν ακούνε τι έχει να πει για τον εαυτό του, αλλά τι στερεί ο εαυτός του από εκείνους». «Άντε πάλι αυτός ο δάσκαλος. Αν τον πετύχω πουθενά θα τον ξεκάμω με τα ίδια μου τα χέρια», είπε Γαβνόλ. «Να μάθουμε από αυτόν πρέπει στρατηγέ. Όχι να τον σκοτώσουμε» «Τι εννοείς;» Ο αρχιστράτηγος Μιναμήλ καθάρισε το λαιμό του και έφτυσε τα υπολείμματα του βήχα του. «Οι άνθρωποι είναι τόσο εγωιστές, που θέλουν να έχουν πάντα δίκιο. Και να τους το αναγνωρίζουν οι άλλοι. Αντί λοιπόν οι πολιτικοί να βγάζουν το στρατό στους δρόμους για να κατακτήσουν την εξουσία, λένε στους ανθρώπους ότι πράττουν εξ ονόματός τους. Έτσι ικανοποιούν τον εγωισμό των πολιτών τους, τους κοιμίζουν δηλαδή και κάνουν ανεμπόδιστα ότι τους καπνίσει». «Και εμείς τι σχέση έχουμε με όλα;», αναρωτήθηκε ο αρχιστράτηγος Γαβνόλ. «Μα δεν καταλαβαίνεις; Οι δυτικοί είναι σε κάποια πράγματα πιο εξελιγμένοι από εμάς. Αν θέλουμε να κρατήσουμε την εξουσία, πρέπει να τους μοιάσουμε, να ξανακερδίσουμε τους πολίτες μας. Δες τους πολιτικούς. Να σου τα διαφημιστικά, τα άρθρα, οι αφίσες, τα σχόλια υπέρ τους στα δελτία ειδήσεων. Επικοινωνία. Αυτή είναι η δύναμη στη Δύση σήμερα. Κάνουν ότι σέβονται τους ψηφοφόρους τους και χρησιμοποιούν τα Μέσα Ενημέρωσης για να περάσουν τις θέσεις τους. Αργά αργά. Πετυχαίνει όμως. Δε βλέπεις στην Ελλάδα; Δικαιώματα, μετά από αγώνες τριάντα χρόνων, καταπατήθηκαν σε μια νύχτα χωρίς αντίσταση. Βρήκαν μια σωστή πρόφαση, την ονόμασαν κρίση, χρεοκοπία, έσπειραν σταδιακά το φόβο, χρησιμοποίησαν τα κατάλληλα μέσα για να τη στηρίξουν, έπεισαν τους ανθρώπους ότι αν δεν πληρώσουν από την τσέπη τους, δε θα έχουν τσέπη για να πληρώνουν τίποτα και πέτυχαν το σκοπό τους. Και στην υπόλοιπη Ευρώπη τα ίδιο πάνε να κάνουν. Στην Αμερική το κατάφεραν λίγο νωρίτερα, με αφορμή την τρομοκρατία. Δικτατορική υποταγή και εκμετάλλευση, με την κατάλληλη δημοκρατική πρόφαση. Οι άνθρωποι είναι επιστήμονες». Ο Γαβνόλ είχε αρχίζει να εκνευρίζεται. Και όταν εκνευριζόταν τραύλιζε. Με πολύ δυσκολία είπε: «Αρχίχχ - ίζεις και και με εκνευρίζεις αα - ρχιστράτηγε. Τι Τι θέλεις να κάνουμε τώρα, δη-δη - λαδή; Να τυπώσουμε αφίσες από αα - τσαλάκωτο χα - χα - ρτί, να αλλάξουμμμ - ε πολίτευμα και και και να προκηρύξουμε ε-ε-εκλογές;» «Να κάνουμε ότι κατηγορεί αυτός ο αναρχικός δάσκαλος. Αυτό θέλω. Έτσι, ίσως μια μέρα να κατηγορεί κι εμάς στις πύρινες διαλέξεις του. Μόνο τότε θα νιώσω ότι κάτι έχουμε καταφέρει».

Πηγή: http://www.protagon.gr - Νικόλας Σμυρνάκης

Διαβάστε περισσότερα...

Ο Αναρχικός δάσκαλος...

Δεκάδες άνθρωποι συνωστίζονταν γύρω από το δάσκαλο. Κατάπιε το σάλιο του, πήρε μια βαθιά ανάσα και μίλησε. Να τι είπε: «Οι πλειοψηφίες είναι ικανές μόνο για να ρίχνουν στην πυρά τις πιο πρωτότυπες ιδέες. Και μετά από καιρό να φτιάχνουν βωμούς και αγάλματα με τα αποκαΐδια τους. Αν η πλειοψηφία είναι στοιχείο δημοκρατίας, τότε η μειοψηφία ή ακόμα η μονάδα, είναι στοιχείο ανατροπής του σκοταδισμού που δημιουργούν χρόνιες πλειοψηφίες. Ωραία η δημοκρατία, σοφή η δικαιοσύνη, αλλά πού είναι; Αν μου τις βρείτε θα τις προσκυνήσω πρώτος. Κανείς δεν μας απαγορεύει να διαβάσουμε την εφημερίδα της αρεσκείας μας, αλλά ρωτώ. Οι εφημερίδες που ελεύθερα επιλέγουμε, μας λένε την αλήθεια; Κανείς δεν μας διώχνει από το σπίτι μας με τη βία, αλλά δεν μας το παίρνουν κομμάτι-κομμάτι με τα δάνεια που έμμεσα μας αναγκάζουν να πάρουμε; Κανείς δε μας συλλαμβάνει, δε μας δένει, δε μας ανακρίνει για τις απόψεις μας, αλλά δεν ξέρουν ανά πάσα στιγμή τι γράφουμε στο διαδίκτυο, τι ψωνίζουμε, τις αξίες που ενστερνιζόμαστε; Πόσους ενόχους βλέπουμε, νιώθουμε ή φανταζόμαστε ότι κυκλοφορούν ελεύθεροι, είτε γιατί έχουν ψηφίσει άσυλο για τον εαυτό τους, είτε γιατί εξαγοράζουν την ελευθερία τους; Δεν υπάρχει δικαιοσύνη και δημοκρατία στην πρωτότυπη, στην πλατωνική μορφή τους. Κάθε εποχή μεταφράζει τη δικαιοσύνη, μεταφράζει τη δημοκρατία, κατά πώς βολεύει αυτούς που ασκούν την εξουσία. Τους άρχοντες, τους βασιλείς, τους πολιτικούς. Η πλειοψηφία έχει λάθος, γιατί ακολουθεί τις αξίες, - μάλλον - την μετάφραση των αξιών, που εξυπηρετούν τους λίγους. Αυτοί οι ίδιοι είναι που επέβαλλαν την κρίση, για να πλουτίσουν σε βάρος των πολλών. Σε βάρος μας». Ποτέ ξανά μια τόσο ξεκάθαρη άποψη ενάντια στη μορφή που έχει πάρει η σύγχρονη δημοκρατία, δεν έβρισκε τόση αποδοχή. Αξίες που χτίζονται χίλια χρόνια μπορεί να καταπέσουν σε μια μέρα, φτάνει αυτός που τις αμφισβητεί να απευθύνεται στο κατάλληλο κοινό. Σε ανθρώπους με ψαλιδισμένους μισθούς και κομματιασμένα όνειρα.

Πηγή: http://www.protagon.gr/ - Του Νικόλα Σμυρνάκη
(Το κείμενο του Νικόλα Σμυρνάκη, βραβεύθηκε από τα e-awards ως το καλύτερο κείμενο που δημοσιεύθηκε στον ιστό του δικτύου το 2011)

Διαβάστε περισσότερα...