Από τα ποίηματα των 9-10 μ.μ.

«Μας αιχμαλώτισαν,
μας φυλάκισαν
εμένα μεσ' τους τοίχους
εσένα απ' έξω.
Δεν έχει σημασία ότι μας συμβαίνει.
Χειρότερο είναι νάχεις τη φυλακή μέσα σου
είτε συνειδητά, είτε ασυνείδητα.
Έτσι θέλουν να κάνουν τυς περισσότερους ανθρώπους
εδώ μέσα,
ανθρώπους τίμιους, ανθρώπους αγαθούς,
ανθρώπους προκομμένους,
που μπορώ ν' αγαπώ, όπως αγαπώ κι εσένα.»

Ναζίμ Χικμέτ

Διαβάστε περισσότερα...

Για τη ζωή...

Η ζωή δεν είναι παίξε-γέλασε
Πρέπει να τηνε πάρεις σοβαρά
Όπως, να πούμε, κάνει ο σκίουρος
Δίχως απ’ όξω ή από πέρα να προσμένει τίποτα
Δε θα’χεις άλλο πάρεξ μοναχά να ζεις.

Η ζωή δεν είναι παίξε-γέλασε
Πρέπει να τηνε πάρεις σοβαρά
Τόσο μα τόσο σοβαρά
Που έτσι, να πούμε, ακουμπισμένος σ’έναν τοίχο
Με τα χέρια σου δεμένα
Ή μέσα στ’ αργαστήρι
Με λευκή μπλούζα και μαύρα ματογυάλια
Θε να πεθάνεις, για να ζήσουνε οι άνθρωποι,
Οι άνθρωποι που ποτέ δε θα’χεις δει το πρόσωπό τους
Και θα πεθάνεις ξέροντας καλά
Πως τίποτα πιο ωραίο, τίποτα πιο αληθινό απ’τη ζωή δεν είναι

Πρέπει να τηνε πάρεις σοβαρά
Τόσο μα τόσο σοβαρά
Που θα φυτεύεις, σα να πούμε, ελιές ακόμα στα εβδομήντα σου
Όχι καθόλου για να μείνουν στα παιδιά σου
Μα έτσι, γιατί το θάνατο δε θα τονε πιστεύεις
Όσο κι αν φοβάσαι
Μα έτσι, γιατί η ζωή θε να βαραίνει πιότερο στη ζυγαριά

Ναζίμ Χικμέτ

Διαβάστε περισσότερα...