Πως γίνεται η κατανομή της τροφής στον πλανήτη και όχι μόνο...

Ένα πολύ καλό βίντεο του Dennis van Waerebeke, με υπέροχα animation που μας πληροφορεί με χιουμοριστική χροιά για το πως γίνεται η κατανομή της τροφής στον πλανήτη και όχι μόνο

Διαβάστε περισσότερα...

Η απάθεια του θεατή...

Ετυχε ποτέ να ακούσεις ιστορίες π.χ. για την αδιαφορία που μπορεί να δείχνουν πολλοί περαστικοί σε έναν πολυσύχναστο δρόμο σε έναν άνθρωπο που μόλις έπεσε στο πεζοδρόμιο; Ή για την ομήγυρη που δημιουργείται γύρω από έναν τσακωμό στο δρόμο ή γύρω από ένα ατύχημα όπου οι άνθρωποι παρακολουθούν τι συμβαίνει, αλλά κανείς δεν φαίνεται να επεμβαίνει ή ακόμα να καλεί έγκαιρα σε βοήθεια; Εχεις ίσως ποτέ εσύ ο/η ίδιος/-α βρεθεί σε μια τέτοια θέση θεατή αναρωτώμενος/-η μετά αν θα μπορούσες να είχες κάνει κάτι; Τι είναι η απάθεια του θεατή; Είναι το κοινωνικό και ψυχολογικό φαινόμενο του να μην παρεμβαίνει ένας άνθρωπος ή ομάδα ανθρώπων σε μια κατάσταση όπου κάποιος άλλος ή άλλοι άνθρωποι χρειάζονται βοήθεια. Ερευνες έχουν δείξει ότι υπάρχει η τάση ένας άνθρωπος όταν είναι μόνος του να τείνει να βοηθήσει περισσότερο από το όταν βρίσκεται μέσα σε μια ομάδα ανθρώπων. Για ποιο λόγο πιστεύεις ότι μπορεί να συμβαίνει αυτό; Μερικά παραδείγματα: Απάθεια του θεατή είναι το να αφήσεις ένα φίλο να οδηγήσει μεθυσμένος. Απάθεια του θεατή, επίσης, είναι να μην αντιμετωπίσεις ή να μη βοηθήσεις ένα συνάδελφο που βλέπεις ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί καλά στη δουλειά του λόγω αρνητικού στρες, υπερκόπωσης ή κάποιου είδους εξάρτησης. Απάθεια του θεατή είναι όταν ένας εκπαιδευτικός αδιαφορεί για τον όλο και πιο απόμακρο μαθητή που βλέπει καθημερινά στην τάξη του. Η διασκόρπιση της ευθύνης Ενα από τα κύρια κίνητρα που προτείνουν οι κοινωνιολόγοι ότι διαμορφώνουν το φαινόμενο της απάθειας του θεατή είναι η διασκόρπιση της ευθύνης -δηλαδή ότι «ο καθένας» ελπίζει ότι «ο άλλος» θα κάνει το πρώτο βήμα και θα επέμβει στην κατάσταση κι έτσι θα αποφύγει τις συνέπειες που θα μπορούσε να έχει η επέμβασή του. Οταν σε μια ομάδα ανθρώπων κανένας δεν επεμβαίνει από την ομάδα, τότε το να είσαι μέλος αυτής της ομάδας αποτελεί δικαιολογία για τη μη επέμβαση. Ετσι μειώνονται οι πιθανότητες να φορτωθεί κάποιος τις ευθύνες των (αρνητικών) αποτελεσμάτων. Ποιος είναι ο θεατής (ή παρατυχών); Ο θεατής (ή παρατυχών) είναι η ονομασία που δίνεται σε έναν άνθρωπο που δεν επεμβαίνει ενεργά σε μια κατάσταση, στην οποία κάποιος άλλος χρειάζεται βοήθεια. Εξ ορισμού λοιπόν οποιοσδήποτε επεμβαίνει ενεργά σε μια κρίσιμη κατάσταση δεν είναι θεατής. Φυσικά οι άνθρωποι μπορεί να επέμβουν για καλό ή κακό λόγο - το ανθρώπινο κίνητρο μπορεί να είναι μπερδεμένο. Τι θα γινόταν άραγε αν οι άνθρωποι μιλούσαν ανοιχτά ή δρούσαν ενεργά νωρίτερα; Αν, κατά το δυνατόν, προσπαθούσαν περισσότερο να προλαμβάνουν παρά να σπεύδουν εκ των υστέρων να αντιμετωπίζουν τα δυσάρεστα, αλλά κάποιες φορές ίσως και προβλέψιμα αποτελέσματα; Μειώνοντας τις πιθανότητες να συμπεριφερθείς με την απάθεια του θεατή Εχει βρεθεί ότι οι άνθρωποι που γνωρίζουν για το φαινόμενο της απάθειας του θεατή έχουν λιγότερες πιθανότητες να γίνουν απαθείς θεατές και είναι πιο προστατευμένοι από το φαινόμενο αυτό σε σχέση με όσους δεν το γνωρίζουν. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια θα ήταν εύλογο να αναρωτηθεί κανείς μήπως χρειάζεται να μάθουμε περισσότερα για τον εαυτό μας και για το πώς μπορούμε να συνυπάρχουμε καλύτερα με τους συνανθρώπους μας; Μήπως δεν είναι και τόσο ρεαλιστικό να υποθέτουμε ότι η δική μας συμπεριφορά είναι πάντα μόνο δική μας και δεν επηρεάζει τους άλλους; Κάποιος είχε πει ότι «Ο δρόμος για την Κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις», με άλλα λόγια η πρόθεση χωρίς δράση -όπως π.χ. στην περίπτωση της Catherine Genovese- φαίνεται να είναι κάτι παραπάνω από άχρηστη. Το να συμπαρασταθείς ή να βοηθήσεις ενεργά σε μια κατάσταση δεν σημαίνει πάντα ότι χρειάζεται μια δραστική ή ηρωική πράξη. Μπορεί να έχει πολλές μορφές. Επίσης κάποιες φορές μπορεί να μην είναι εύκολη υπόθεση, να αποτελεί δίλημμα. Εσύ μόνο ξέρεις και είναι δική σου απόφαση για το πώς θα επιλέξεις να πράξεις ή όχι. Οποια κι αν είναι πάντως η απόφασή σου, μπορεί να έχει κάποια σημασία καθώς όλα είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους: «Γεννιόμαστε λόγω μιας σχέσης, τρεφόμαστε μέσα σε σχέσεις, εκπαιδευόμαστε μέσα σε σχέσεις. Εκπροσωπούμε κάθε βιολογική και κοινωνική σχέση των προγόνων μας, καθώς υπάρχουμε και αλληλεπιδρούμε μέσα σ'αυτό το χώρο που ονομάζουμε "κοινωνία"» (Cottone, 1988). Ηξερες ότι: * Μία από τις πιο ανησυχητικές συνέπειες της συναισθηματικά υπερφορτισμένης πληροφόρησης είναι η «απευαισθητοποίηση». Οτι δηλαδή «όταν οι άνθρωποι εκτίθενται υπερβολικά σε υλικό που προκαλεί φόβο και ανησυχία, τότε έχουν την τάση να απευαισθητοποιούνται, να ξεχνούν ή να μην αισθάνονται πια τόσο βιασμένοι, ώστε να είναι εχθρικοί και μη δεκτικοί απέναντι σε ολόκληρο το μήνυμα» (Rogers Macy, 1983). Αυτό φαίνεται να οδηγεί σε ολοένα και μεγαλύτερο κυνισμό και ανοχή αισχρών πράξεων. * Μία από τις πρώτες ασκήσεις σε υποψήφιους βασανιστές στην Ελλάδα ήταν να εξασκηθούν στην «Απάθεια του Θεατή» (Χαρίτου - Φατούρου, 1983). **Ακόμα και μόνο η παρουσία ενός τρίτου προσώπου μπορεί να μειώσει την πιθανότητα ή ακόμα και να σταματήσει κάποιον που έχει την πρόθεση να σε απειλήσει ή να σου επιτεθεί. «Δεν θέλω ν' ανακατευτώ» Παρακάτω αναφέρω μερικά από τα πιο συνηθισμένα «σλόγκαν» που χρησιμοποιούνται όταν κάποιος παίρνει το ρόλο του «θεατή» (Clarkson, 1996): **Δεν είναι η δουλειά μου. **Θέλω να παραμείνω ουδέτερος/-η. **Δεν θέλω να ταράξω τα νερά. **Δεν θέλω να την ξαναπατήσω. **Απλώς ακολουθώ εντολές. **Η κατηγορία του θύματος (φταίνε τα θύματα που έφεραν τον εαυτό τους σε αυτή τη θέση). **Η βοήθειά μου δεν θα προσφέρει τίποτα. Η κάθε μία από αυτές τις προτάσεις έχει να κάνει με τον λόγο για τον οποίο κάποιος/-α επιλέγει να μην επέμβει σε μια κατάσταση. Ομως αν είσαι παρών/-ούσα είσαι ήδη αναμεμιγμένος! Δεν συμβαίνει το ίδιο όταν π.χ. παρακολουθείς τηλεόραση. Οταν όμως παρακολουθείς γεγονότα που εκτυλίσσονται μπροστά σου, πώς γίνεται -από τη στιγμή που είσαι παρών/-ούσα- να μην υπάρχεις; Ο ψυχολόγος Mark Tyrell αναφέρει: «Φαίνεται ότι αρκετοί άνθρωποι θα ριψοκινδύνευαν ακόμα και το να πεθάνει ένας συνάνθρωπός τους παρά να πάνε αντίθετα στο ρεύμα της πλειονότητας - δηλαδή στο να δράσουν εκείνη την ώρα διαφορετικά από τους περισσότερους γύρω τους».

Πηγή: http://www.enet.gr-ΑΡΤΕΜΙΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Διαβάστε περισσότερα...

Logorama...

Μια εμπευσμένη ταινία μικρού μήκους με υπόγεια, στο μεγαλύτερο μέρος της, ειρωνεία για την παράνοια του σύγχρονου καταναλωτικού τρόπου ζωής και τις συμπεριφορές που ενθαρρύνει. Πρωταγωνιστές; Οι άνθρωποι λογότυπα.
O Ronal Mcdonald καπνίζει και πυροβολεί, ο Mr. Pringles χουφτώνει μια σερβιτόρα, το λευκό λαστιχένιο ανθρωπάκι της Michelin πατάει με το αυτοκίνητο του τα σοκολατάκια M & Ms… και 500 ακόμη επώνυμες μάρκες όπως οι Pizza Hut, Phillips, Mc Donald, Colgate, Walt Disney, Domino, Apple, Nike, και Universal, παρασύρονται σε ένα ντόμινο εξελίξεων που μετατρέπει μια αρχικά «συνηθισμένη μέρα» στο Λος Άντζελες – το λίκνο του lifestyle των τελευταίων δεκαετιών – σε μια μεταφυσική «Νέμεση». Όσοι δεν καταποντίζονται στα συντρίμια του σεισμού (ή δεν πνίγονται στο πετρέλαιο…), μαθαίνουν, φευγαλέα έστω, να τραγουδούν και να ερωτεύονται.
Η σύγκριση με το απόσπασμα “Good bye you Lizard Scum” του σπουδαίου «σκοτεινού ποιητή» της αμερικανικής κωμικής σκηνής, Bill Hicks (1961 – 1994), καθίσταται αναπόφευκτη. Στον εμπλουτισμένο με μουσική δίσκο του, με τίτλο “Arizona Bay” (Ακτή της Αριζόνα), εύχεται το Λος Άντζελες, μαζί με την υπόλοιπη Καλιφόρνια, να βυθιστεί από έναν μεγάλο σεισμό, αφήνοντας πίσω του την ακτή της Αριζόνα και έναν καλύτερο κόσμο…
Στα βήματα του Bill Hicks, λοιπόν, η γαλλική ομάδα design των H5 (François Alaux, Hervé de Crécy και Ludovic Houplain) σκηνοθέτησε την πολυβραβευμένη ταινία Logorama, που παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ των Καννών το 2009, άνοιξε το Sundance Film Festival του 2010 και κέρδισε το Όσκαρ στην κατηγορία των ταινιών κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους για το 2010.

Πηγή: http://arxos.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Το πράσινο και εναλλακτικό Vauban...

Το Φράιμπουργκ, στα νότια της Γερμανίας, είναι μία οικολογική πόλη, όχι σε θεωρητικό επίπεδο αλλά στην πράξη. Οι κάτοικοι χρησιμοποιούν κατά κόρον τις δημόσιες συγκοινωνίες, χωρίζουν τα απορρίμματα τους σε κατηγορίες και ο δήμος τα συλλέγει για ανακύκλωση, χρησιμοποιούν ποδήλατα και πολλά άλλα πολιτισμένα πράγματα. Σε μία γειτονιά του Φράιμπουργκ, στο Vauban (Βουμπόν) η ζωή κυλάει ακόμη πιο πολιτισμένα, οικολογικά και πράσινα. Αν βρεθείς στο Vauban μην ψάξεις για αυτοκίνητα, δε θα βρεις. Μην περιμένεις να περνάς δρόμους και λεωφόρους, δεν έχει. Ακόμη και αν ψιθυρίζεις θα ακουστείς. Έχει τρομερή ησυχία. Πήγαινε ως εκεί με το τραμ, κατέβα, και κράτα φωτογραφική μηχανή.
Στην περιοχή αυτή βρισκόταν παλιά ένα στρατόπεδο και τη δεκαετία του '90 αποφασίστηκε να χτιστεί εκεί μία συνοικία αειφορικoύ χαρακτήρα. Τα κτίρια είναι κατασκευασμένα ώστε να μην είναι πολύ ενεργοβόρα. Σημαντικό ποσοστό της ενέργειας το δίνει απλόχερα ο ήλιος. Οι ακτίνες του συλλέγονται σε ηλιακούς συλλέκτες τοποθετημένους στις στέγες των κτιρίων. Με τη νέα χιλιετία τα έργα ολοκληρώθηκαν και τα σπίτια γέμισαν κατοίκους και όποιος επισκέπτεται σήμερα το Φράιμπουργκ περνάει σίγουρα να κάνει μία βόλτα στη γειτονιά αυτή και να μείνει με ανοιχτό το στόμα.
Οι περισσότεροι κάτοικοι δεν έχουν αυτοκίνητο και μετακινούνται κυρίως με ποδήλατο, με το τραμ και με τα πόδια. Ανάμεσα στις πολυκατοικίες υπάρχουν μόνο πεζόδρομοι όπου κυκλοφορούν πεζοί ή ποδηλάτες. Οι ποδηλάτες συνήθως μεταφέρουν και τα παιδιά τους σε καθισματάκια πάνω στο ποδήλατο ή σε τροχήλατο αμαξίδιο που το σέρνουν από πίσω. Τα μεγαλύτερα παιδιά έχουν το δικό τους ποδήλατο ή πατίνι και μετακινούνται άφοβα μόνα τους.
Τα κτίρια είναι περικυκλωμένα από πελώριες πρασιές με ψηλά δέντρα, θάμνους και λουλούδια. Αν πας την άνοιξη, αντικρίζεις πυκνές πράσινες φυλλωσιές και πλούσιες ανθοφορίες. Η δενδροστοιχίες σε ακολουθούν καθώς κάνεις την βόλτα σου. Τα περισσότερα διαμερίσματα έχουν μπαλκόνια, πράγμα ασυνήθιστο για πόλη της κεντρικής Ευρώπης. Κανονικά μπαλκόνια όπου χωράνε παραπάνω από 2 καρέκλες και μία απλώστρα, και μπορείς να κάθεσαι και να απολαμβάνεις τον ανοιξιάτικο ήλιο. Οι κάτοικοι στα ισόγεια διαμερίσματα εκμεταλλεύονται τον προαύλιο χώρο και στήνουν τραπεζάκια, ομπρελίτσες και σκαρώνουν μίνι μπαχτσεδάκια. Ακόμη και στα μπαλκόνια έχουν μπόλικες γλάστρες και έτσι το μάτι δε σταματάει να βλέπει πρασινάδα. Στους δρόμους υπάρχουν οι κλασικοί κάδοι απορριμμάτων και ανακύκλωσης του δήμου της πόλης. Παράλληλα, έχουν τοποθετηθεί και ειδικοί κάδοι, φτιαγμένοι στο μεγαλύτερο μέρος τους από ανακυκλωμένα υλικά, όπου οι κάτοικοι πετούν τα προς ανακύκλωση απορρίμματά τους και αυτό καταγράφεται με χρήση καρτών.
Μα καλά; Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τη Κοζάνη; Καμία, αλλά μπορούν να αποκτήσουν. Ας ξεκινήσουμε αξιοποιώντας τους ακάλυπτους χώρους μπροστά και πίσω από τις πολυκατοικίες. Οι ακάλυπτοι χώροι ονομάζονται μόνο κατ' ευφημισμόν “πρασιές”. Συνήθως δεν έχουν ούτε ένα κλαδάκι, ούτε ένα φυλλαράκι. Αντίθετα είναι γεμάτες τσιμέντο και καλύπτονται από μία στρώση με μανταλάκια, ρούχα που βαρέθηκαν να κρέμονται στις μπουγάδες, παλιά έπιπλα και ένα κάρο άλλα σκουπίδια. Σιγά σιγά μπορούν οι ακάλυπτοι χώροι να μετατραπούν σε πρασιές. Ήδη κάποιοι ξεκίνησαν! Σκέψου ότι μπορείς να κάνεις και εσύ πολλά...

Φωτογραφίες: Αιμιλία Ροδοπούλου
Πηγή: http://parallaximag.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Η σοφίτα στο μυαλό μας...

Ο νους του ανθρωπου είναι μια σοφίτα στην οποία πρέπει να στριμώχνει και να στοιβάζει κάθε είδους έπιπλα ή άλλα πράγματα, σύμφωνα με την επιλογή του. Ο ανόητος κουβαλάει εκεί ό,τι άχρηστο βρει στο δρόμο του, από πεταγμένα στα σκουπίδια ξύλα έως κουρέλια. Έτσι, συσσωρεύει πλήθος αχρείαστα αντικέιμενα κι αφήνει έξω ο,τιδήποτε θα μπορούσε να του φανεί χρήσιμο κάποια στιγμή. Αντίθετα, ο έξυπνος και επιδέξιος άνθρωπος διαλέγει όλα όσα θα συγκεντρώσει εκεί, μέσα στη σοφίτα του μυαλού του.
Και πρώτα απ' όλα φέρνει τα εργαλεία της δουλειάς του, τα οποία τακτοποιεί με τέλειο τρόπο και με τη σειρά. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να νομίζουμε ότι ο μικρός εκείνος χώρος έχει ελαστικούς τοίχους και μπορεί επομένως να διευρύνεται και να πλαταίνει ανάλογα με τις ανάγκες μας. Και αν ίσως μαζέψουμε πολλά σκουπίδια, τότε δεν θα μας μείνει χώρος για τα χρήσιμα και τ' απαραίτητα...

Σερ Άρθουρ Ιγνάτιος Κόναν Ντόυλ (δημιουργός των ιστοριών του ντετέκτιβ-σύμβουλου Σέρλοκ Χολμς)

Διαβάστε περισσότερα...

Η επιλογή της δυστυχίας...

Η δυστυχία έχει πολλά πράγματα να σου δώσει, που δεν μπορεί να σου τα δώσει η ευτυχία. Η ευτυχία σου παίρνει πολλά πράγματα. Η ευτυχία παίρνει όλα όσα είχες ποτέ, όλα όσα ήσουν ποτέ. Η ευτυχία σε καταστρέφει! Η δυστυχία θρέφει το εγώ σου και η ευτυχία είναι βασικά μια κατάσταση χωρίς εγώ.
Αυτό είναι το πρόβλημα, το επίκεντρο του προβλήματος. Γι’ αυτό οι άνθρωποι το βρίσκουν δύσκολο να είναι ευτυχισμένοι. Γι’ αυτό, εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο έχουν αποφασίσει να ζουν μίζερα και δυστυχισμένα. Αυτό σου δίνει ένα πάρα πολύ αποκρυσταλλωμένο εγώ. Όταν είσαι δυστυχισμένος, υπάρχεις. Όταν είσαι ευτυχισμένος, δεν υπάρχεις. Μέσα στη δυστυχία αποκρυσταλλώνεσαι, μέσα στην ευτυχία σκορπίζεσαι.
Αν αυτό γίνει κατανοητό, τότε τα πράγματα γίνονται ξεκάθαρα.
Η δυστυχία σε κάνει ιδιαίτερο. Η ευτυχία είναι ένα συμπαντικό φαινόμενο. Δεν υπάρχει τίποτα το ιδιαίτερο σ’ αυτήν.
Τα δέντρα είναι ευτυχισμένα και τα ζώα είναι ευτυχισμένα και τα πουλιά είναι ευτυχισμένα. Ολόκληρη η ύπαρξη είναι ευτυχισμένη, εκτός από τον άνθρωπο. Με το να είναι δυστυχισμένος, ο άνθρωπος γίνεται πολύ ιδιαίτερος, ξεχωριστός.
Η δυστυχία σου δίνει την ικανότητα να προσελκύεις την προσοχή των ανθρώπων. Όποτε είσαι δυστυχισμένος, σε προσέχουν, σε συμπαθούν, σ’ αγαπούν. Οι πάντες αρχίζουν να σε φροντίζουν. Ποιος θέλει να πληγώσει έναν άνθρωπο δυστυχισμένο;
Αν η σύζυγος δεν είναι δυστυχισμένη, ο σύζυγος έχει απλώς την τάση να την ξεχνάει. Αν είναι δυστυχισμένη, ο σύζυγος δεν μπορεί να την αγνοήσει. Αν ο σύζυγος είναι δυστυχισμένος, ολόκληρη η οικογένεια –η σύζυγος, τα παιδιά– βρίσκονται γύρω του και τον νοιάζονται. Αυτό του δίνει μεγάλη παρηγοριά. Νιώθει κανείς ότι δεν είναι μόνος, ότι έχει οικογένεια, φίλους.
Όταν είσαι άρρωστος, όταν νιώθεις κατάθλιψη, οι φίλοι έρχονται να σε επισκεφθούν για να σε παρηγορήσουν. Όταν είσαι ευτυχισμένος, οι ίδιοι φίλοι σε ζηλεύουν. Όταν είσαι πραγματικά ευτυχισμένος, θα βρεις ολόκληρο τον κόσμο να έχει στραφεί εναντίον σου.
Σε κανέναν δεν αρέσει ο ευτυχισμένος άνθρωπος, επειδή ο ευτυχισμένος άνθρωπος πληγώνει το εγώ των άλλων. Οι άλλοι αρχίζουν να νιώθουν: «Ώστε εσύ είσαι ευτυχισμένος κι εμείς εξακολουθούμε να σερνόμαστε μέσα στο σκοτάδι, τη μιζέρια και την κόλαση. Πως τολμάς εσύ να είσαι ευτυχισμένος, όταν όλοι εμείς βρισκόμαστε μέσα σε τόση δυστυχία;»
Και ασφαλώς ο κόσμος αποτελείται από δυστυχισμένους και μίζερους ανθρώπους και κανένας δεν έχει αρκετό θάρρος, για να αφήσει ολόκληρο τον κόσμο να στραφεί εναντίον του. Αυτό είναι υπερβολικά επικίνδυνο. Το ρίσκο είναι πολύ μεγάλο. Είναι προτιμότερο να είσαι προσκολλημένος στη δυστυχία. Αυτό σε κάνει μέρος του πλήθους —του ινδουϊστικού, του μουσουλμανικού, του ινδικού, του αραβικού, του ιαπωνικού.
Ευτυχία; Ξέρεις τί είναι η ευτυχία; Είναι ινδουϊστική, είναι χριστιανική, είναι μουσουλμανική; Η ευτυχία είναι απλώς ευτυχία. Μεταφέρεται κανείς σε έναν άλλο κόσμο. Δεν είναι πια μέρος του κόσμου που έχει δημιουργήσει ο νους του ανθρώπου. Δεν είναι πια μέρος του παρελθόντος, της άσχημης ιστορίας. Δεν είναι πια μέρος του χρόνου.
Όταν είσαι πραγματικά ευτυχισμένος, ευδαιμονικός, ο χρόνος εξαφανίζεται, ο χώρος εξαφανίζεται.
Ο Αϊνστάιν έχει πει ότι στο παρελθόν οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι υπάρχουν δύο πραγματικότητες —ο χώρος και ο χρόνος. Λέει όμως ότι αυτές οι δύο πραγματικότητες δεν είναι δύο. Είναι δύο όψεις της ίδιας πραγματικότητας. Γι’ αυτό και έπλασε την καινούργια λέξη “χωροχρόνος” —μία λέξη. Ο χρόνος δεν είναι παρά η τέταρτη διάσταση του χώρου.
Ο Αϊνστάιν δεν ήταν μύστης, αλλιώς θα μπορούσε να είχε εισάγει και την τρίτη πραγματικότητα, την υπέρβαση —ούτε χώρος ούτε χρόνος. Είναι αυτό που ονομάζω “παρατηρητής”. Και από τη στιγμή που υπάρχουν αυτά τα τρία, έχεις ολόκληρη την τριάδα. Έχεις ολόκληρη την αντίληψη του τριμούρτι, των τριών προσώπων του θεού. Τότε έχεις και τις τέσσερις διαστάσεις. Η πραγματικότητα έχει τέσσερις διαστάσεις: τρεις διαστάσεις χώρου και την τέταρτη του χρόνου.
Υπάρχει όμως κάτι άλλο, που δεν μπορεί να ονομαστεί πέμπτη διάσταση, επειδή δεν είναι η πέμπτη πραγματικότητα, είναι το όλο, το υπερβατικό. Όταν είσαι ευδαιμονικός, αρχίζεις να κινείσαι μέσα στο υπερβατικό. Αυτό δεν είναι κοινωνικό, δεν είναι παραδοσιακό, δεν έχει απολύτως καμία σχέση με το νου του ανθρώπου.
Απλώς κοίταξε τη δυστυχία σου, παρατήρησε και θα είσαι σε θέση να βρεις για ποιο λόγο υπάρχει. Κι όταν κοιτάξεις μέσα σ’ εκείνες τις στιγμές, όταν μια στο τόσο επιτρέπεις στον εαυτό σου τη χαρά του να χαίρεσαι, δες και τότε ποιες διαφορές υπάρχουν.
Όταν είσαι δυστυχισμένος, η κοινωνία σ’ αγαπάει, οι άνθρωποι σε σέβονται τόσο, που μπορείς να γίνεις ακόμη και άγιος. Γι’ αυτό και οι άγιοί σου είναι όλοι δυστυχισμένοι. Η δυστυχία είναι γραμμένη φαρδιά-πλατιά πάνω στο πρόσωπο και τα μάτια τους. Επειδή είναι δυστυχισμένοι, εναντιώνονται σε κάθε είδους χαρά. Επικρίνουν κάθε είδους χαρά ως ηδονισμό. Είναι δυστυχισμένοι και ήθελαν να δουν ολόκληρο τον κόσμο δυστυχισμένο. Στην πραγματικότητα, αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να θεωρηθούν άγιοι. Σε έναν ευτυχισμένο κόσμο, θα τους νοσήλευαν, θα τους έκαναν θεραπεία. Αυτοί είναι παθολογικοί άνθρωποι.
Έχω δει πολλούς αγίους κι έχω κοιτάξει και τις ζωές των αγίων σου. Οι ενενήντα εννέα στους εκατό είναι απλώς ανώμαλοι —νευρωτικοί ή ακόμα και ψυχωτικοί. Οι άνθρωποι όμως τους σέβονται. Και να θυμάσαι, τους σέβονται εξαιτίας της δυστυχίας τους.
Σπουδαίοι άγιοι, που έκαναν μεγάλες νηστείες, απλώς βασάνιζαν τον εαυτό τους. Αυτό δεν χρειάζεται και πολλή ευφυΐα. Τις πρώτες μέρες είναι δύσκολο —την πρώτη εβδομάδα. Η δεύτερη βδομάδα είναι εύκολη. Την τρίτη εβδομάδα, δεν μπορείς να φας. Την τέταρτη βδομάδα το έχεις ξεχάσει τελείως. Το σώμα απολαμβάνει να τρώει τον εαυτό του, αισθάνεται λιγότερο βαρύ και προφανώς δεν έχει προβλήματα με τη χώνεψη. Και όλη η ενέργεια που προηγουμένως πήγαινε στη χώνεψη, τώρα πηγαίνει στο κεφάλι. Μπορείς να σκέφτεσαι περισσότερο, μπορείς να είσαι περισσότερο συγκεντρωμένος, μπορείς να ξεχάσεις το σώμα και τις ανάγκες του.
Αυτά τα πράγματα όμως δημιουργούν δυστυχισμένους ανθρώπους και δυστυχισμένη κοινωνία. Κοίταξε τη δυστυχία σου και θα βρεις ότι σου δίνει πολλά πράγματα: Οι άνθρωποι σε σέβονται. Οι άνθρωποι νιώθουν πιο φιλικά απέναντί σου. Θα έχεις περισσότερους φίλους αν είσαι δυστυχισμένος. Αυτός είναι ένας πολύ παράξενος κόσμος. Κάτι σ’ αυτόν είναι θεμελιωδώς λανθασμένο. Δεν θα έπρεπε να συμβαίνει αυτό.
Ο ευτυχισμένος άνθρωπος θα έπρεπε να έχει περισσότερους φίλους. Γίνε όμως ευτυχισμένος και οι άνθρωποι θα σε ζηλεύουν. Δεν θα είναι πια φιλικοί μαζί σου. Νιώθουν ότι τους κοροϊδεύεις. Έχεις κάτι που δεν είναι διαθέσιμο σ’ εκείνους. «Εσύ γιατί είσαι ευτυχισμένος;» Έτσι, εδώ και αιώνες, έχουμε μάθει το μηχανισμό: Καταπιέζουμε την ευτυχία και εκφράζουμε τη δυστυχία. Αυτό έχει γίνει δεύτερη φύση μας.
Πρέπει να εγκαταλείψεις όλον αυτό τον μηχανισμό. Πρέπει να μάθεις να είσαι ευτυχισμένος και πρέπει να μάθεις να σέβεσαι τους ευτυχισμένους ανθρώπους και πρέπει να μάθεις να δίνεις περισσότερη προσοχή στους ευτυχισμένους ανθρώπους.
Να το θυμάσαι αυτό. Αυτή είναι μια μεγάλη προσφορά στην ανθρωπότητα. Μη δείχνεις οίκτο στους δυστυχισμένους ανθρώπους. Αν κάποιος είναι δυστυχισμένος, βοήθησέ τον, αλλά μην του δείχνεις οίκτο. Μην του δίνεις την ιδέα ότι η δυστυχία είναι κάτι που αξίζει να την κουβαλάει. Άφησέ τον να μάθει ότι τον βοηθάς, αλλά «αυτό δεν είναι από σεβασμό, είναι απλώς επειδή το έχεις ανάγκη.» Και δεν κάνεις τίποτα με το να προσπαθήσεις να μπεις μέσα στη δυστυχία του άλλου ανθρώπου για να τον βγάλεις από εκεί, επειδή η δυστυχία είναι άσχημη. Άφησε τον άνθρωπο να νιώσει ότι η δυστυχία είναι άσχημη, ότι το να είναι δυστυχισμένος δεν είναι προσφορά στην ανθρωπότητα.
Να είσαι ευτυχισμένος, να σέβεσαι την ευτυχία και βοήθα τους ανθρώπους να καταλάβουν ότι η ευτυχία είναι ο σκοπός της ζωής —σαττσινανάντ. Οι μύστες της Ανατολής έχουν πει ότι ο Θεός έχει τρεις ποιότητες. Είναι σατ –αλήθεια–, τσιτ –συνειδητότητα– και άναντ —ευδαιμονία.
Όπου υπάρχει ευδαιμονία, εκεί βρίσκεται και ο Θεός. Όποτε βλέπεις έναν ευτυχισμένο άνθρωπο, σεβάσου τον —είναι άγιος. Κι όποτε αισθάνεσαι ότι μια συνάθροιση ανθρώπων είναι γεμάτη ευδαιμονία, θεώρησέ την ιερό χώρο.

Από το " Βουτιές στον Ωκεανό της Ζωής"- Εκδόσεις: Ρέμπελ

Διαβάστε περισσότερα...

Τα καυσαέρια είναι καταλύτες εμφραγμάτων...

ΛΟΝΔΙΝΟ
Η εισπνοή μεγάλων ποσοτήτων καυσαερίων μπορεί να πυροδοτήσει εμφράγματα μέχρι και 6 ώρες μετά την έκθεσή μας σε αυτά. Πρόκειται για συμπέρασμα μελέτης βρετανών επιστημόνων η οποία δημοσιεύεται στο τελευταίο τεύχος της επιθεώρησης British Medical Journal.
Οι ερευνητές εξήτασαν την επίδραση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην υγεία των ασθενών με καρδιακή νόσο και εντόπισαν το μονοξείδιο του αζώτου και άλλα σωματίδια ως κύριους υπεύθυνους για την αύξηση των εμφραγμάτων.
Αν και η αύξηση του κινδύνου για έμφραγμα δεν είναι μεγάλη (1,3%) για το 6-ωρο που έπεται της έκθεσης, οι ερευνητές λένε πως η είσοδος στους πνεύμονες των ασθενών ικανών ποσοτήτων καυσαερίων φέρνει κοντά ένα έμφραγμα που θα συνέβαινε αργότερα.
Όπως σημείωσε ο καθηγητής Jeremy Pearson του Βρετανικού Ιδρύματος Καρδιολογίας «Γνωρίζουμε ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί να έχει σημαντική επίδραση στην υγεία της καρδιάς, πιθανότατα επειδή αυξάνει την πηκτικότητα του αίματος και τη δημιουργία θρόμβων».
Ο βρετανός ειδικός συμβουλεύει τους ασθενείς που έχουν διαγνωσθεί με καρδιαγγειακή νόσο να προσπαθήσουν να αποφεύγουν να βρίσκονται για μεγάλα διαστήματα σε μέρη με αυξημένη ρύπανση, όπως οι πολυσύχναστοι δρόμοι.

Πηγή: Εφημερίδα Το Βήμα

Διαβάστε περισσότερα...

Καταργήστε τις επιχορηγήσεις των κομμάτων...

Τα κόμματα είναι οι πιο αποτυχημένες επιχειρήσεις που λειτουργούν στην ελληνική επικράτεια. Είναι χρεοκοπημένα εδώ και χρόνια, αλλά συνεχίζουν και λειτουργούν. Στο μεταξύ οφείλουν μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στο τραπεζικό σύστημα και αυτό παρά το γεγονός ότι επιχορηγούνται με το ποσό των 48 εκατομμυρίων ευρώ τον χρόνο. Εδώ δεν μπορούν να σώσουν τα μαγαζιά τους και περιμένουμε να σώσουν την Ελλάδα;
Το πρόβλημα του πολιτικού κόσμου είναι ότι δεν πείθει τον κόσμο για την ειλικρίνεια των προθέσεών του. Πάρτε για παράδειγμα την κίνηση των τριών. Σε άλλες εποχές θα είχε γίνει χαμός. Σήμερα, η κίνηση αυτή κινδυνεύει να περάσει απαρατήρητη. Γιατί; Διότι δεν μπορούν να πείσουν. Διότι στην πρότασή τους δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο για το τι είναι διατεθειμένοι οι ίδιοι να προσφέρουν, να θυσιάσουν, για να ξεπεράσουμε την κρίση.
Αν έλεγαν ότι οι ίδιοι ηγούνται μιας προσπάθειας εθνικής συμφιλίωσης, αλλά θα παραιτηθούν από την πολιτική για χάρη νέων και άφθαρτων προσώπων, τότε θα είχαμε στα χέρια μας μία ενδιαφέρουσα πρόταση για να εξετάσουμε. Θα μας έπειθαν με μία θυσία. Το ίδιο θα συνέβαινε αν μας έλεγαν ότι προτείνουν στο νέο πολιτικό σκηνικό να καταργηθούν οι επιχορηγήσεις των κομμάτων.
Και μπορεί η παράδοση των βουλευτικών τους ταυτοτήτων να είναι ένα θέμα που αφορά τους ίδιους προσωπικά (αν νιώθουν ότι πρέπει να το κάνουν ή όχι), αλλά το θέμα των επιχορηγήσεων είναι θέμα δημοκρατίας.
Σε μία εποχή που ο λαός καλείται να κάνει θυσίες, που κόβουν την σύνταξη του χαμηλοσυνταξιούχου, τα κόμματα συνεχίζουν και επιχορηγούνται με γενναιότητα από τον κρατικό προϋπολογισμό. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά έχουν φτιάξει τους νόμους στα μέτρα τους και δανειοδοτούνται από τις τράπεζες με μόνο ενέχυρο τις μελλοντικές εκταμιεύσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό!
Με άλλα λόγια, παίρνουν δάνεια με ενέχυρο την κρατική ενίσχυση του 2014, του 2015 και του 2016. Και ρωτάμε: Θα υπάρχουν τότε αυτά τα κόμματα; Ποιος τραπεζίτης βάζει την υπογραφή του σε τέτοιες συμβάσεις;
Στα παλιά χρόνια τα κόμματα στηριζόντουσαν στις εισφορές των μελών και των φίλων τους. Με το πρόσχημα της διαφάνειας προστέθηκαν στα έσοδά τους και τα χρήματα του κρατικού προϋπολογισμού. Λες και μετά από αυτό σταμάτησαν οι επιχορηγήσεις από επιχειρηματίες. Όλα αυτά είναι παραμύθια! Αν θέλουν διαφάνεια ας κόψουν τώρα τις κρατικές επιχορηγήσεις και ας δημοσιοποιούν τις δωρεές που παίρνουν από ιδιώτες, όπως γίνεται και στην Αμερική. Τουλάχιστον να γνωρίζουμε από ποιους επιχειρηματίες χρηματοδοτούνται και σε ποιους οφείλουν υποχρέωση...

Πηγή: www.capital.gr - Του Θανάση Μαυρίδη

Διαβάστε περισσότερα...

Ξυράφι του Όκαμ: Είναι η απλούστερη θεωρία, η πιθανότερη να ισχύει;;;

Μια ενδιαφέρουσα θεωρία που αξίζει να την έχουμε υπόψιν μας.
Το Ξυράφι του Όκαμ είναι επιστημονική αρχή, η οποία αποδίδεται στον Άγγλο φιλόσοφο λογικής και φραγκισκανό μοναχό του 14ου αιώνα Γουλιέλμο του Όκαμ. Η αρχή αυτή αποτελεί την βάση της μεθοδολογικής απαγωγής και αποκαλείται επίσης αρχή της οικονομίας.
Στην απλούστερη διατύπωσή του, το Ξυράφι του Όκαμ εκφράζεται ως εξής: «Κανείς δεν θα πρέπει να προβαίνει σε περισσότερες εικασίες από όσες είναι απαραίτητες».
Στα λατινικά διατυπώνεται ως:Pluralitas non est ponenda sine necessitate
Η φράση αυτή θα μπορούσε να αποδοθεί πολύ ελεύθερα ως εξής: Όταν δύο θεωρίες παρέχουν εξίσου ακριβείς προβλέψεις, πάντα επιλέγουμε την απλούστερη.
Παράδειγμα: Παρατηρούμε ότι ένα δέντρο έχει πέσει μετά από μια θύελλα. Βάσει του δεδομένου της θύελλας συνδυασμένου με αυτό του πεσμένου δέντρου, μία λογική εικασία θα ήταν να υποθέσουμε ότι η ισχύς της θύελλας ξερίζωσε και έριξε κάτω το δέντρο. Αυτή η υπόθεση δεν προσβάλλει την κριτική μας σκέψη, καθότι υπάρχουν ισχυροί λογικοί δεσμοί μεταξύ αυτού που ήδη γνωρίζουμε και αυτού που υποθέτουμε ότι έγινε (δηλ. το ότι βλέπουμε και ακούμε τις θύελλες αποτελεί ισχυρή απόδειξη για την ύπαρξή τους και για το ότι είναι ικανές να ξεριζώσουν και να ρίξουν κάτω δέντρα). Μία εναλλακτική υπόθεση θα ήταν ότι ένας γιγάντιος εξωγήινος ξερίζωσε το δέντρο. Αυτή η υπόθεση, ωστόσο, προϋποθέτει αρκετές περαιτέρω εικασίες, οι οποίες χαρακτηρίζονται από διάφορες λογικές αδυναμίες που προκύπτουν από ασυνέπειες με τα όσα ήδη γνωρίζουμε (αναφορικά με την ύπαρξη των εξωγήινων, την ικανότητα και την πρόθεσή τους να εκτελούν διαστρικά ταξίδια, την ικανότητα και την πρόθεσή τους να ξεριζώνουν δέντρα—είτε επίτηδες είτε όχι—καθώς και την ύπαρξη εξωγήινης βιολογίας που τους επιτρέπει να έχουν 200 μέτρα ύψος παρά την βαρύτητα της γης), πράγμα που την καθιστά απορριπτέα.
Ένα άλλο παράδειγμα είναι όταν ένας ασθενής χειρουργείται και πριν την εγχείριση ο γιατρός έχει αποφανθεί ότι οι πιθανότητες επιβίωσης του είναι μηδαμινές. Εάν τελικά ο ασθενής επιβιώσει η λογική με τις λιγότερες εικασίες είναι ότι ο γιατρός έκανε λάθος διάγνωση. Συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις επικρατεί η λογική του θαύματος, η οποία προϋποθέτει αρκετές περαιτέρω εικασίες. Στην αντίθετη περίπτωση που ο γιατρός έχει αποφανθεί ότι πρόκειται για μια απλή εγχείριση και τελικά ο ασθενής πεθαίνει, η απλή εικασία του ιατρικού λάθους όμως υπερισχύει.

Η αντιλογία του Chatton
Ο Walter του Chatton, ο οποίος ήταν σύγχρονος του Ουλιέλμου του Όκαμ (1287-1347), αντιτέθηκε στο Ξυράφι του Όκαμ και στις εφαρμογές του. Ως αντίλογο, επινόησε το αντι-ξυράφι του: «Εάν τρεις θέσεις δεν επαρκούν για να επιβεβαιώσουν μία καταφατική πρόταση για κάποιο ζήτημα, τότε πρέπει να προστεθεί και μια τέταρτη, και ούτω καθ’εξής». Αν και αρκετοί άλλοι φιλόσοφοι έχουν διατυπώσει παρόμοια «αντι-ξυράφια» μετά από τον Chatton, το αξίωμα του Chatton ποτέ δεν γνώρισε την επιτυχία του Ξυραφιού του Όκαμ.

Πηγή: http://antikleidi.wordpress.com

Διαβάστε περισσότερα...

Το 2012 θα δικαστούν οι κάτοικοι του Αγίου Δημητρίου για τις καταλήψεις των ταινιοδρόμων...

«Αναρμόδιο» αυτοχαρακτηρίστηκε το μονομελές πλημμελειοδικείο Κοζάνης να εκδικάσει την υπόθεση των διώξεων 53 κατοίκων του Αγίου Δημητρίου, οι οποίοι βαρύνονται με βαριές κατηγορίες, στις καταλήψεις που πραγματοποίησαν στους ταινιοδρόμους της ΔΕΗ πριν από τέσσερα χρόνια.
Οι κατηγορούμενοι προσήλθαν κανονικά στο δικαστήριο, προσφωνήθηκαν από τον πρόεδρο, αλλά ο εισαγγελέας της έδρας αποφάνθηκε ότι η βαρύτητα ορισμένων από τις κατηγορίες, επιβάλει την παραπομπή της υπόθεσης, προκειμένου να εκδικαστεί σε τριμελές πλημμελειοδικείο. Ο πρόεδρος του δικαστηρίου, έκανε δεκτή την πρόταση του εισαγγελέα, οπότε αποφασίστηκε η εκ νέου παραπομπή της υπόθεσης στον εισαγγελέα, ώστε αυτή να έρθει στο τριμελές πλημμελειοδικείο, το οποίο είναι το μόνο αρμόδιο να αποφανθεί για σοβαρές κατηγορίες, όπως είναι αυτή «της πρόκλησης επικίνδυνων σωματικών βλαβών». «Μια τόσο σοβαρή κατηγορία σε βαθμό πλημμελήματος δεν μπορεί να δικαστεί σε μονομελές», παρατηρούσαν χτες νομικοί κύκλοι, εκφράζοντας συγχρόνως την εύλογη απορία, γιατί μια τέτοια σοβαρή υπόθεση ανατέθηκε σε μονομελές δικαστήριο.
Τώρα το τριμελές πλημμελειοδικείο θα ορίσει νέα ημερομηνία της δίκης και θα αποστείλει εκ νέου τις κλήσεις στους κατηγορουμένους, στους κατήγορους και στους μάρτυρες. Αυτό βεβαίως απαιτεί χρόνο, οπότε η δίκη μετατίθεται χρονικά για το 2012. Να σημειωθεί ότι εκτός από την κατηγορία της «επικίνδυνης σωματικής βλάβης σε αστυνομικούς», που αντιμετωπίζουν οκτώ κάτοικοι, οι υπόλοιπο αντιμετωπίζουν της στάσης, της παρακώλυσης λειτουργίας κοινωφελών εγκαταστάσεων και της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας ιδιαίτερα μεγάλης αξίας σε αυτοκίνητα της αστυνομίας.
Να σημειωθεί ότι οι κάτοικοι δικάζονται για τις κινητοποιήσεις που διοργάνωσαν στις 7 Ιουλίου 2007 στη βόρεια πύλη του ατμοηλεκτιρκού σταθμού Αγίου Δημητρίου και στους ταινιοδρόμους, απαιτώντας προσλήψεις ανέργων στη ΔΕΗ και τη λήψη μέτρων προστασίας του περιβάλλοντος. Ο πρόεδρος του Συλλόγου για την Καταπολέμηση της Ανεργίας και την Ανάπτυξη της Περιοχής Αγίου Δημητρίου – Ρυακίου, Ηλίας Τεντζογλίδης, χαρακτήρισε χτες «άδικες τις διώξεις κατοίκων που αγωνίζονται για δουλειά και καθαρό περιβάλλον». Πρόσθεσε πως «γίνεται μία συστηματική προσπάθεια τρομοκράτησης και ποινικοποιούνται οι δίκαιοι αγώνες των κατοίκων μιας περιοχής, που αγωνίζεται για το αυτονόητο», ενώ δήλωσε ότι «από τέτοιες ξεπερασμένες πρακτικές οι πολίτες δεν πτοούνται, γι’ αυτό εάν και όταν χρειαστεί θα συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις τους».
Στο μεταξύ, ο Σύλλογος για την Καταπολέμηση της Ανεργίας και την Ανάπτυξη της Περιοχής Αγίου Δημητρίου – Ρυακίου, σε ανακοίνωσή του επισημαίνει: «Οι δίκαιοι αγώνες των κατοίκων μιας ολόκληρης περιοχής χαρακτηρίζονται ως ποινικά αδικήματα. Για άλλη μια φορά σύρονται στα δικαστήρια άνθρωποι που το μόνο τους αδίκημα είναι ότι αγωνιούν και αγωνίζονται για ένα καθαρό περιβάλλον για τους ίδιους και τα παιδιά τους.
Το «κράτος» της Δ.Ε.Η. χρησιμοποιώντας τις δυνάμεις καταστολής (ΜΑΤ) έκανε πράξη το πώς εννοεί την φράση «διάλογος και καλή γειτονία με τους κατοίκους της περιοχής» μετατρέποντας μια ειρηνική διαδήλωση σε κόλαση για ανήλικα παιδιά και γέροντες με την αλόγιστη χρήση χημικών και δακρυγόνων».
Υπενθυμίζεται ότι δεν είναι η πρώτη φορά που οι κάτοικοι της ίδιας περιοχής σύρονται στα δικαστήρια. Δικάστηκαν για αντίστοιχες κινητοποιήσεις άλλες δύο φορές με Αυτόφωρη διαδικασία. Ειδικότερα, το 2008 καταδικάστηκαν ο πρόεδρος και άλλα 5 μέλη του δ.σ. του συλλόγου σε 6 μήνες φυλάκιση, ενώ για κινητοποιήσεις του 2007 καταδικάστηκαν πέρυσι περί τα δέκα άτομα με φυλάκιση 6 μηνών. Οι καταδικασθέντες και στις δύο περιπτώσεις άσκησαν έφεση και αφέθηκαν ελεύθεροι.

Πηγή: Εφημερίδα Πτολεμαίος - ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΗΤΤΑΣ

Διαβάστε περισσότερα...

15,5 εκ ευρώ οφείλει η ΔΕΗ στην περιοχή από τον Τοπικό Πόρο Ανάπτυξης – Δεν έχει εισπραχθεί ούτε ευρώ για το 2011...

Τι και αν η ΔΕΗ μας οφείλει περίπου 15,5 εκ. ευρώ από τον Τοπικό Πόρο Ανάπτυξης. Στην περιοχή μας οι γνωστοί πολιτικοί βαρκάρηδες αρμενίζουν απτόητοι, περιμένοντας το «μάννα εξ ουρανού», αδιαφορώντας για τα κατοχυρωμένα οφέλη από το «μάννα» του εδάφους. Συμμετέχουν στο γελοίο παιχνίδι προσχημάτων της κυβέρνησης για τη μη καταβολή των χρημάτων, αναπαράγοντας ανόητες δικαιολογίες περί των καθυστερήσεων στην συγκρότηση των νέων οργάνων της αυτοδιοίκησης στα πλαίσια των μεταρρυθμίσεων του «Καλλικράτη». Όλοι αναγνωρίζουν πολιτικές ευθύνες στους γύρω τους, κανείς όμως δεν αναλαμβάνει το δικό του μερίδιο ευθύνης. Αντί να οδηγούν τις εξελίξεις, βρίσκονται μονίμως πίσω από αυτές, ανίκανοι(;) να συναισθανθούν την αγωνία δεκάδων επαγγελματιών, εργολάβων και Νομικών προσώπων που περιμένουν τα χρωστούμενα για να θρέψουν τις οικογένειες τους και να πληρώσουν τους συνεργάτες τους, δίνοντας - κατʼ επέκταση – και οικονομική ανάσα στην αγορά.
Σύμφωνα με την ισχύουσα Υπουργική Απόφαση του Χρήστου Φώλια (2008) που διέπει τα της κατανομής, διάθεσης και καταβολής του Τέλους Ανάπτυξης Βιομηχανικών περιοχών παραγωγής Ηλεκτρικού Ρεύματος από Λιγνιτικούς Σταθμούς στους δικαιούχους (Δήμους - Περιφέρειες), η Επιτροπή Κατανομής συνέρχεται τουλάχιστον μια φορά κάθε έτος εντός του πρώτου τριμήνου (μετά από πρόσκληση του Προέδρου της) και διενεργεί την κατανομή των κονδυλίων. Η εν λόγω επιτροπή αποτελείται από έναν εκπρόσωπο του Υπουργείου Ανάπτυξης (ως πρόεδρο), τους δύο Γενικούς Γραμματείς των αντιστοίχων Περιφερειών, τους τρεις Νομάρχες των δικαιούχων Νομών, τους τρεις Προέδρους των οικείων Τοπικών Ενώσεων Δήμων και Κοινοτήτων (Τ.Ε.Δ.Κ.) , έναν εκπρόσωπο της Δ.Ε.Η. και έναν εκπρόσωπο του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Με άλλοθι τις αλλαγές στα αυτοδιοικητικά όργανα (που υποτίθεται ότι δημιουργούσαν νομικά κωλύματα ως προς τη σύσταση της Επιτροπής), συνεδρίαση μέχρι σήμερα δεν υπήρξε.
Εξ όσων γνωρίζω, το ζήτημα που προέκυψε είχε να κάνει με την εκπροσώπηση στην Επιτροπή των οικείων Τοπικών Ενώσεων Δήμων και Κοινοτήτων (Τ.Ε.Δ.Κ.), που καταργούνταν και θα έπρεπε να αντικατασταθούν από τους εκπροσώπους στις αντίστοιχες Π.Ε.Δ., οι οποίες όμως καθυστέρησαν να συσταθούν. Τα αντεπιχείρηματα ότι η Επιτροπή Κατανομής θα μπορούσε να συνέρθει με την εκπροσώπηση των πρώην Τ.Ε.Δ.Κ (για τις οποίες η «αυλαία» έπεσε πριν από λίγο καιρό, με τη συγκρότηση των Π.Ε.Δ.), αλλά και ότι από την Υπουργική Απόφαση δεν υπάρχει κάποια απαγορευτική διάταξη που να δημιουργεί ζητήματα νομιμότητας των αποφάσεων που σχετίζονται με την προβλεπόμενη απαρτία, ουδέποτε ακούστηκαν ή τουλάχιστον ουδέποτε χρησιμοποιήθηκαν με τη δυναμική και την «ένταση» που θα έπρεπε. Το γεγονός βέβαια ότι και το 2010, τα χρήματα είχαν αποδοθεί πολύ καθυστερημένα (Σεπτέμβριο), εκτός από τʼ ότι προβληματίζει και δημιουργεί αρκετά ερωτηματικά για τη μελλοντική λειτουργία/απόδοσή του (ΤΠΑ), τείνει – πλέον - να εξελιχθεί και σε κακή συνήθεια.
Παρόμοιες ανησυχίες είχε εκφράσει και το Γενάρη του 2008 ο σημερινός Υπουργός ΥΠΕΚΑ Γ. Παπακωνσταντίνου, εντοπίζοντας από τότε μεγάλες καθυστερήσεις και επισημαίνοντας ότι : «Τα προβλήματα στην περιοχή μας είναι πολλά και γνωστά. Κάθε καθυστέρηση είναι σε βάρος της ανάπτυξης και της αντιμετώπισης προβλημάτων όπως αυτών της ανεργίας και της υποβάθμισης του περιβάλλοντος».Είναι προφανές ότι για την αποφυγή παρόμοιων εμποδίων στο μέλλον, στη νέα Υπουργική απόφαση επιβάλλεται να υπάρχει ρητή αναφορά περί των συνεδριάσεων της Επιτροπής Κατανομής, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ εντός του πρώτου τριμήνου.
Ωστόσο σήμερα και ενώ το πρόβλημα της εκπροσώπησης από τη νεοσύστατη Π.Ε.Δ. έχει ξεπεραστεί, η κωλυσιεργία και η αδράνεια καλά κρατεί. Η πτώση της θερμοκρασίας «κουκούλωσε» Βουλευτές, Δημάρχους, Περιφερειάρχη και τους υπόλοιπους, που δεν αναλαμβάνουν τις αυτονόητες πρωτοβουλίες, ώστε να προχωρήσει η διαδικασία απόδοσης των χρημάτων από τη ΔΕΗ. Και πιστέψτε με: «Είναι βαρύ το πάπλωμα»!

Πηγη: www.kozan.gr - Του Άρη Σαμαρά

Διαβάστε περισσότερα...

Παγκόσμια Ημέρα κατά των φυσικών καταστροφών...

"Δεν πρέπει να βιάζουμε τη φύση αλλά να την υπακούουμε..." - Επίκουρος (341-270 π.Χ.)
"Να ζεις σύμφωνα και σε αρμονία με τη φύση..." - Ζήνων ο στωικός (335-270 π.Χ.)
"Η φύση τιμωρεί τους παραβάτες της..." - Ζαν Ζακ Ρουσώ (1754)
"Η γη δεν ανήκει σε στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος ανήκει στη γη..."- Ο αρχηγός των Ινδιάνων Σηάτλ 1855

Το 1983, στα γραφεία του ΟΗΕ το συμβούλιο των κρατών μελών, αποφάσισε τη θέσπιση της παγκόσμιας μέρας φυσικών καταστροφών, σε μια προσπάθεια να συντονίσει τις προσπάθειες των χωρών και να εντείνει την προσοχή τους πάνω στο θέμα της πολιτικής προστασίας. Δυστυχώς, η αδιαφορία των κυβερνήσεων συνιστά τη βασική αιτία για την επανάληψη ενός γνώριμου σκηνικού θανάτου στην υφήλιο και αναδεικνύει τη συγκεκριμένη ημερομηνία ως άλλη μια επίφαση κοινωνικής ανησυχίας με περιβαλλοντικές προεκτάσεις.
Εξειδικεύοντας τον παραπάνω προβληματισμό και θέτοντάς τον μες στα στενά πλαίσια του ελλαδικού χώρου, με την αποδεδειγμένη σεισμική δραστηριότητα, είναι προφανές από το πρόσφατο παρελθόν πως η τοπική κοινωνία παραμένει έρμαιο των φυσικών καταστροφών. Οι μνήμες του σεισμού του 1999 δηλώνουν ξεκάθαρα το βάσιμο της παραπάνω διαπίστωσης. Παρά την ύπαρξη καινοτόμων μεθόδων πρόληψης φυσικών καταστροφών αλλά και το συνεχή πειραματισμό των επιστημόνων σε ακόμα πιο πρωτοποριακές θεωρίες , οι εκάστοτε «άρχοντες» αποθέτουν στην τύχη τους τις κοινωνίες, θέτοντας σε κίνδυνο έτσι ολόκληρο το κοινωνικό σύνολο.
Σε μια εποχή όρθιων συνειδήσεων και υποτιθέμενων περιβαλλοντικών ανησυχιών, η συγκεκριμένη μέρα αποκτά χαρακτήρα εθιμοτυπικό μέχρι ένα καταστροφικό γεγονός να μας υπενθυμίσει πόσο ακριβά κοστίζει η αδιαφορία.
Οι μεγαλύτερες καταγεγραμμένες, φυσικές καταστροφές.
1. Κατάρρευση του φράγματος banqiao. 231000 νεκροί.(1975)
2. Σεισμός στο Haiyuan. 225000 νεκροί.(1920)
3. Σεισμός στο Tangshan. 255000 νεκροί.(1976)
4. Σεισμός της Αντιοχείας. 251000 νεκροί.(565 μ.Χ.)
5. Τσουνάμι του Ινδικού Ωκεανού. 250000 νεκροί.(2004)
6. Κυκλώνας στην Ινδία. 300000 νεκροί.(1839)
7. Κυκλώνας Bhola. 500000 νεκροί.(1970)
8. Σεισμός Shaanxi. 800000 νεκροί.(1556)
9. Πλημμύρες στην κεντρική Κίνα. 4000000 νεκροί.(1931)

ΠΗΓΗ: ASANTE Magazine

Διαβάστε περισσότερα...

Υπαρκτό πρόβλημα, σωστή λύση...

Είναι πολύ εύκολο να συναντήσει κανείς προβλήματα στη ζωή του αλλά αρκετά δύσκολο να βρεί λύσεις. Λύσεις που θα ήταν αφενός να λύνουν το πρόβλημα, αφετέρου να μην δημιουργούν κάποιο άλλο!

Όταν η NASA άρχισε να στέλνει αστροναύτες στο διάστημα, ανεκάλυψαν πως οι στυλογράφοι δεν δουλεύανε με βαρύτητα μηδέν,
αφού η μελάνη δεν κατέβαινε για να γράψει.
1.Λύση : Μετά 6 χρόνια και $12,000,000.00 έφτιαξαν ένα στυλογράφο που δούλευε: κάτω από μηδέν βαρύτητα, ανάποδα, μέσα στο νερό , σε οποιαδήποτε επιφάνεια και με θερμοκρασίες που κυμαίνονται από πολλούς βαθμούς υπό του μηδενός μέχρι τους 300 βαθμούς Κελσίου.
2.Λύση Και οι Ρώσοι; Τι έκαναν; ...χρησιμοποίησαν μολύβια!

Μιά πολύ μεγάλη εταιρεία καλλυντικών στην Ιαπωνία δέχθηκε παράπονα από κάποιον πελάτη που αγόρασε ένα κουτί με σαποὐνι που είτανε όμως άδειο...
Αμέσως το πρόβλημα εντοπίστηκε στο αυτόματο σύστημα μεταφοράς των κουτιών από το πακετάρισμα στο τμήμα αποστολής.
Για κάποιο λόγο, ένα άδειο κουτί μπορούσε να περάσει με το υπάρχον σύστημα.
Οι υψηλά ιστάμενοι εζήτησαν απο τους μηχανικούς της εταιρείας την άμεση και πιό αποτελεσματική λύση.
1.Λύση: Αμέσως πέσανε με τα μούτρα στη δουλειά και φτιάξανε μιά ανιχνευτική μηχανή ακτίνων Χ με οθόνες υψηλής διαύγειας που τις προσέχανε δύο άτομα και βλέπανε μη τύχει και περάσει κανένα κουτί άδειο.
2.Λύση: Όταν το ίδιο πρόβλημα παρουσιάστηκε σε μιά μικρή εταιρεία, η διεύθυνση δεν μπλέχτηκε με ακτίνες Χ, ρομπότ, ηλεκτρονικά κτλ. Αγόρασε έναν ισχυρό ανεμιστήρα και τον τοποθέτησε έτσι ώστε τα κουτιά να περνούν από μπροστά του. Όσα από αυτά είτανε άδεια έβγαιναν από την γραμμή παραγωγής....πετώντας!
Ένας ιδιοκτήτης αλυσσίδας ξενοδοχείων πολυτελείας ταξίδεψε στις Ινδίες, σε μιά πόλη που την είχε επισκεφθεί δύο χρόνια πριν και, επίσης, κατέλυσε στο ιδιο ξενοδοχείο, που είτανε κατώτερης κατηγορίας από τα δικά του. Η υπάλληλος υποδοχής τον καλωσόρισε χαμογελαστή,λέγοντας:
'' Καλωσήρθατε και πάλι, κύριε! Τιμή κι'ευχαρίστησή μας να σας ξαναδούμε στο ξενοδοχείο μας!''
Τρομερά εντυπωσιασμένος από την υποδοχή αλλά και το ότι η υπάλληλος τον θυμήθηκε μετά δύο χρόνια, σκέφτηκε πως αυτό θα είτανε πολύ καλός τρόπος προβολής για τα ξενοδοχεία του.
Μόλις επέστρεψε έβαλε τους υπαλλήλους του να δουλεύουνε για να πραγματοποιήσουν την επιθυμία του.
1.Λύση: Με ένα κόστος $2,500,000.00 κατέβασαν τα καλύτερα προγράμματα αναγνώρισης φυσιογνωμίας, χρονολογίας, ειδικές κάμερες, τμήσεως χρόνου σε μικροδευτερόλεπτα , υπολογισμού ικανότητας υπαλλήλων, κτλ. κτλ..
2.Λύση: Ο μεγαλοξενοδόχος ξαναταξίδεψε στο εν λόγω ξενοδοχείο και πρόσφερε ένα πολύ σεβαστό ποσό στην υπάλληλο για να του πει τι τεχνολογία χρησιμοποιούσαν. Η υπάλληλος αρνήθηκε ευγενικά την δωροδοκία και του είπε: ''Κοιτάξτε, κύριε, έχουμε κάνει μιά συμφωνία με τους ταξιτζήδες να ερωτούν τους πελάτες που μας φέρνουν αν έχουν ξαναέρθει στο ξενοδοχείο μας και, σε καταφατική περίπτωση, όταν ο ταξιτζής φέρνει εδώ τις βαλίτσες μας κάνει ένα σινιάλο και κερδίζει ένα δολλάριο...''

Ηθικό δίδαγμα υπάρχει όπως σε κάθε ιστορία που αναφέρεται ως παράδειγμα:
Μη περιπλέκεις τα πράγματα !... Φαντάσου τις απλούστερες λύσεις. Μάθε να συγκεντρώνεσαι στις λύσεις,όχι στα προβλήματα!

Πηγή: http://tear.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Η πηγή της ενέργειας...

Στους κύκλους των εργαζομένων της ΔΕΗ έχουν να λένε για το… σύνδρομο του εκάστοτε διευθύνοντος συμβούλου της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού κατά την πρώτη επίσκεψή του στις εγκαταστάσεις του νομού Κοζάνης.
Πρόκειται για το δέος που τον καταλαμβάνει διαπιστώνοντας ιδίοις όμμασι το κολοσσιαίο, από κάθε πλευρά, έργο που συντελείται στο ενεργειακό κέντρο της Ελλάδας, όπως και το μέγεθος των μέσων που χρησιμοποιούνται για την επίτευξη του στόχου. Τότε μόνο αντιλαμβάνεται ότι η επιχείρηση την οποία διοικεί δεν είναι συγκρίσιμη με οποιαδήποτε άλλη σε ελληνικό έδαφος.
Είναι αλήθεια ότι μόνο όταν βρεθείς εκεί, στις μονάδες της ΔΕΗ στην Πτολεμαΐδα, συνειδητοποιείς πως ό,τι γνώριζες για βιομηχανική παραγωγή και εξόρυξη στην Ελλάδα είναι μπροστά τους μικρό! Τεράστιοι ατμοηλεκτρικοί σταθμοί -αυτός της Καρδιάς σε υποδέχεται στην περιοχή-, πελώρια επιφανειακά ορυχεία λιγνίτη, θεόρατοι εκσκαφείς (μεγάλοι όσο ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο και ψηλότεροι από πολυκατοικία) δουλεύουν ακατάπαυστα, χάρη στους εργαζομένους της ΔΕΗ, για να καλύψουν τις ενεργειακές ανάγκες της χώρας μας. Στην αντίπερα όχθη, αυτή η γιγαντιαία δραστηριότητα έχει και τις αρνητικές επιπτώσεις της στην περιοχή, με πρώτη και κύρια την επιβάρυνση του φυσικού περιβάλλοντος. Το νέφος, από τις καύσεις των ηλεκτροπαραγωγών σταθμών, σκεπάζει τον τόπο και είναι αμέσως ορατό, ενώ η σκόνη…κυριαρχεί παντού.
Ωστόσο, για τους κατοίκους της Πτολεμαΐδας και των γύρω κοινοτήτων αυτά αποτελούν μέρος της καθημερινότητάς τους.
Επειδή συζητείται έντονα τελευταία σε κυβερνητικούς και επιχειρηματικούς κύκλους η ιδιωτικοποίηση-εκποίηση παραγωγικών μονάδων της ΔΕΗ, κατόπιν εντολών της τρόικας, παραθέτουμε μερικούς χαρακτηριστικούς αριθμούς (σ.σ.: τα στοιχεία αντλήθηκαν από κείμενο του τέως βοηθού γενικού διευθυντή Ορυχείων ΔΕΗ Χρήστου Δαβάκου, στο βιβλίο «Κοζάνη, η ενεργειακή καρδιά της Ελλάδας») και άλλες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, για να γίνει αντιληπτό τι θέλουν κάποιοι να φύγει από τα χέρια του κράτους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται:
Ο νομός Κοζάνης είναι το μεγαλύτερο ενεργειακό κέντρο των Βαλκανίων, κατέχει τη δεύτερη θέση στην Ευρώπη και την 6η σε όλο τον κόσμο.
Σύμφωνα με έρευνες στη γεωλογική λεκάνη Φλώρινας - Αμυνταίου - Πτολεμαΐδας, Κοζάνης - Σερβίων είναι συγκεντρωμένοι 6 δισ. τόνοι (εκμεταλλεύσιμοι 3,5 δισ.), από τους 10 δισ. που είναι τα γεωλογικά αποθέματα όλης της χώρας. Τα εναπομείναντα προς εκμετάλλευσιν αποθέματα, έπειτα από 50 χρόνια εξόρυξης, ανέρχονται περίπου σε 1,8-2 δισ. τόνους, που αντιστοιχούν σε 300.000.000 τόνους πετρελαίου, η αξία τους είναι 60 δισ. ευρώ και με τους σημερινούς ρυθμούς παραγωγής επαρκούν για 35-40 χρόνια.
Σήμερα η εκμετάλλευση του λιγνίτη από τη ΔΕΗ, για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις κατανάλωσης των 6 ΑΗΣ (ατμοηλεκτρικών σταθμών) Κοζάνης & Φλώρινας, γίνεται παράλληλα από τέσσερα συγκροτήματα ορυχείων.
Η εξόρυξη του λιγνίτη γίνεται επιφανειακά σε ανοιχτά, υπαίθρια ορυχεία, αφού πρώτα απομακρυνθούν τα άγονα υπερκείμενα υλικά και αποκαλυφθούν τα λιγνιτικά στρώματα. Στα ορυχεία λειτουργούν σήμερα 42 ηλεκτροκίνητοι καδοφόροι εκσκαφείς -μερικοί κολοσσιαίων διαστάσεων- διάφορων τύπων και μεγεθών.
Η μεταφορά του λιγνίτη και των άγονων υλικών στον προορισμό τους γίνεται με ηλεκτροκίνητους ταινιόδρομους. Ο λιγνίτης μεταφέρεται στους ΑΗΣ για να καεί, ενώ τα άγονα υλικά μεταφέρονται και αποτίθενται σε επιλεγμένες περιοχές κοντά στο ορυχείο. Το συνολικό μήκος των εγκατεστημένων ταινιοδρόμων στα ορυχεία υπερβαίνει τα 230 χιλιόμετρα.
Για την υποστήριξη του πάγιου ηλεκτροκίνητου εξοπλισμού και την εξόρυξη-απομάκρυνση των σκληρών σχηματισμών χρησιμοποιούνται περισσότερα από 1.000 ντιζελοκίνητα μηχανήματα, καθώς και 1.200 φορτηγά εργολάβων, για συμπληρωματικά έργα (εκσκαφή, φόρτωση, μεταφορά).
Προκειμένου να παραχθούν 50.000.000 τόνοι λιγνίτη ετησίως μετακινούνται περίπου 330.000.000 κυβικά μέτρα από άγονα υλικά και λιγνίτη τον χρόνο. Δηλαδή περίπου 1.000.000 κυβικά μέτρα τη μέρα. Με άλλα λόγια αλλάζει θέση κάθε μέρα ένα μικρό βουνό! Οι έξι μονάδες παράγουν σήμερα το 50% της ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας. Τις δεκαετίες του '80 και του '90 η παραγόμενη ενέργεια από τις μονάδες της Πτολεμαΐδας έφτανε το 70% της συνολικής εγχώριας ενέργειας.

Πηγή: Εφημερίδα Δημοκρατία - Δημήτρης Κυριακόπουλος

Διαβάστε περισσότερα...

53 κάτοικοι του Αγίου Δημητρίου δικάζονται με βαρύτατες κατηγορίες...

Στο εδώλιο του κατηγορουμένου κάθονται σήμερα με βαριές κατηγορίες, 53 κάτοικοι των οικισμών Αγίου Δημητρίου και Ρυακίου, για τις κινητοποιήσεις στη ΔΕΗ, στις 7 Ιουλίου 2007.
Στη δίκη που διεξάγεται σήμερα στο μονομελές πλημμελειοδικείο Κοζάνης, οι κάτοικοι παραπέμπονται με τις κατηγορίες της στάσης, της παρακώλυσης λειτουργίας κοινωφελών εγκαταστάσεων, της επικίνδυνης σωματικής βλάβης σε αστυνομικούς και της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας ιδιαίτερα μεγάλης αξίας σε αυτοκίνητα της αστυνομίας. Βεβαίως, προκαλεί εντύπωση πως μια δίκη για τόσο σοβαρές κατηγορίες, γίνεται σε μονομελές δικαστήριο.
Να σημειωθεί ότι οι κάτοικοι δικάζονται για τις κινητοποιήσεις που διοργάνωσαν την προαναφερόμενη ημερομηνία στη βόρεια πύλη του ατμοηλεκτιρκού σταθμού Αγίου Δημητρίου, απαιτώντας προσλήψεις ανέργων στη ΔΕΗ και τη λήψη μέτρων προστασίας του περιβάλλοντος. Σύμφωνα μάλιστα με τον πρόεδρο του Συλλόγου για την Καταπολέμηση της Ανεργίας και την Ανάπτυξη της Περιοχής Αγίου Δημητρίου – Ρυακίου, Ηλία Τεντζογλίδη, «οι συλλήψεις έγιναν όταν εμείς κατευθυνόμασταν στη βόρεια πύλη του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου για να διαμαρτυρηθούμε. Συνέλαβαν δηλαδή τους κατοίκους πριν προβούν σε οποιαδήποτε διαμαρτυρία». Πρόσθεσε πως «γίνεται μία συστηματική προσπάθεια τρομοκράτησης και ποινικοποιούνται οι δίκαιοι αγώνες των κατοίκων μιας περιοχής, που αγωνίζεται για το αυτονόητο, δηλαδή για δουλειά και καθαρό περιβάλλον».
Στη δίκη θα παραβρεθεί σήμερα ως συνήγορος υπεράσπισης των κατηγορουμένων ο γνωστός δικηγόρος από την Αθήνα, Νίκος Κωνσταντόπουλος, καθώς και δύο δικηγόροι από την Κοζάνη.
Στο μεταξύ, ο Σύλλογος για την Καταπολέμηση της Ανεργίας και την Ανάπτυξη της Περιοχής Αγίου Δημητρίου – Ρυακίου, σε ανακοίνωσή του επισημαίνει: «Οι δίκαιοι αγώνες των κατοίκων μιας ολόκληρης περιοχής χαρακτηρίζονται ως ποινικά αδικήματα. Για άλλη μια φορά σύρονται στα δικαστήρια άνθρωποι που το μόνο τους αδίκημα είναι ότι αγωνιούν και αγωνίζονται για ένα καθαρό περιβάλλον για τους ίδιους και τα παιδιά τους.
Το «κράτος» της Δ.Ε.Η. χρησιμοποιώντας τις δυνάμεις καταστολής (ΜΑΤ) έκανε πράξη το πώς εννοεί την φράση «διάλογος και καλή γειτονία με τους κατοίκους της περιοχής» μετατρέποντας μια ειρηνική διαδήλωση σε κόλαση για ανήλικα παιδιά και γέροντες με την αλόγιστη χρήση χημικών και δακρυγόνων».
Επίσης, ο σύλλογος καλεί όλους τους πολίτες της ευρύτερης περιοχής να δηλώσουν την συμπαράσταση τους με την παρουσία τους στα δικαστήρια.
Στο μεταξύ, προχτές το μεσημέρι οι διωκόμενοι κάτοικοι παρέστησαν στο δημοτικό συμβούλιο Κοζάνης, ζητώντας τη συμπαράσταση του δήμου. Μάλιστα, ο πρόεδρος Η. Τεντζογλίδης εξέφρασε την πικρία του, λέγοντας ότι «δεν είχαμε μέχρι τώρα την ανάλογη συμπαράσταση, ενώ ζητήσαμε συνάντηση με το δήμαρχο, η οποία δεν έγινε». Ωστόσο, ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Γιάννης Μητσιάκος ζήτησε να τεθεί το θέμα προς ημερήσιας διάταξης. Όντως το θέμα συζητήθηκε και το δημοτικό συμβούλιο εξέδωσε ψήφισμα για την ολόπλευρη ηθική συμπαράσταση στους διωκόμενους κατοίκους.
Υπενθυμίζεται ότι δεν είναι η πρώτη φορά που οι κάτοικοι της ίδιας περιοχής σύρονται στα δικαστήρια. Δικάστηκαν για αντίστοιχες κινητοποιήσεις άλλες δύο φορές με Αυτόφωρη διαδικασία. Ειδικότερα, το 2008 καταδικάστηκαν ο πρόεδρος και άλλα 5 μέλη του δ.σ. του συλλόγου σε 6 μήνες φυλάκιση, ενώ για κινητοποιήσεις του 2007 καταδικάστηκαν πέρυσι περί τα δέκα άτομα με φυλάκιση 6 μηνών. Οι καταδικασθέντες και στις δύο περιπτώσεις άσκησαν έφεση και αφέθηκαν ελεύθεροι, ενώ πρέπει να σημειωθεί ότι το εφετείο δεν έγινε ακόμη.

Πηγή: Εφημερίδα Πτολεμαίος - ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΗΤΤΑΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Το νόημα της ζωής και πώς να το χάσετε...

Όταν το Χόλιγουντ αποφασίζει να πει αλήθειες, το κάνει με τρόπο που θα ζήλευαν και οι καλύτεροι καθηγητές φιλοσοφίας.
Υψηλού επιπέδου ανάλυση της φύσης της πραγματικότητας και της αυταπόδεικτης αλήθειας ότι "Όλοι και Όλα σε αυτόν τον Κόσμο είναι Ένα", από τον εξαιρετικό Ντάστιν Χόφμαν με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή, οι φωνές όλων εμάς που υποστηρίζουμε τα ίδια πράγματα θα ενωθούν...
Το απόσπασμα προέρχεται από την παραγωγή του 2004 "I love Huckabees", η οποία στα ελληνικά αποδόθηκε με τον τίτλο ¨το Νόημα της Ζωής και Πώς να το Χάσετε"

Διαβάστε περισσότερα...

Η βόρεια τρύπα «καίει» την Ελλάδα...

Τον προάγγελο μιας νέας κλιματικής εποχής, που θα επηρεάσει ολόκληρη την Ευρώπη και αναπόφευκτα τη χώρα μας, μπορεί να αποτελεί η νέα αραίωση του στρώματος του όζοντος, η οποία σημειώθηκε πάνω από τον Βόρειο Πόλο. Για πρώτη φορά το 2011, το φαινόμενο της «τρύπας του όζοντος» εντοπίστηκε και πάνω από την Αρκτική, καθώς σε απόσταση 18 έως και 23 χιλιομέτρων πάνω από την επιφάνεια της Γης, το στρώμα του όζοντος βρέθηκε να έχει ελαττωθεί μέχρι και 80%! Το γεγονός προκαλεί την έντονη ανησυχία των επιστημόνων. Η «τρύπα» της Αρκτικής καλύπτει περισσότερα από 2 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα, φτάνοντας να έχει καλύψει ολόκληρες ευρωπαϊκές περιοχές και απειλώντας να επεκταθεί ακόμα και μέχρι τα Βαλκάνια!
Κορυφαίοι επιστήμονες δηλώνουν κατηγορηματικά ότι η παγίωση αυτού του φαινομένου για τα επόμενα χρόνια θα έχει σαφέστατες επιπτώσεις στο περιβάλλον της Ευρώπης και κατά συνέπεια στην Ελλάδα. «Η αραίωση του στρώματος στην Αρκτική είναι πρωτοφανής. Η τρύπα έχει τάσεις επέκτασης προς τον Νότο, ενώ υπάρχει ο φόβος να διατηρηθεί και τα επόμενα χρόνια. Σε αυτήν την περίπτωση, η υπεριώδης ακτινοβολία στην Ευρώπη θα αυξηθεί, κάτι που θα έχει σαφείς επιπτώσεις στη δημόσια υγεία. Επιπτώσεις, όμως, θα υπάρξουν και στο περιβάλλον, από την αύξηση της θερμοκρασίας», δηλώνει ο Αλκιβιάδης Μπάης, καθηγητής στο εργαστήριο Φυσικής της Ατμόσφαιρας, του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκη.

Συναγερμός
Η ύπαρξη της τρύπας του Βόρειου Πόλου παρατηρήθηκε για πρώτη φορά τον περασμένο χειμώνα. Η αραίωση του στρώματος του όζοντος προκλήθηκε από τον συνδυασμό των ψυχρών αέριων στρωμάτων της ατμόσφαιρας με τη χημική ρύπανση που εκπέμπεται από τη γη. Το ασυνήθιστο φαινόμενο που καταγράφηκε φέτος ήταν η παράταση των ψυχρών θερμοκρασιών στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας μέχρι και την άνοιξη. «Σε υψόμετρο πολλών χιλιομέτρων από την επιφάνεια της Γης, η χημική ρύπανση αλληλεπιδρά με τα ψυχρά αέρια στρώματα, με αποτέλεσμα τη μείωση του όζοντος», δηλώνει ο Μιχάλης Πετράκης, διευθυντής του Ινστιτούτου Ερευνών Περιβάλλοντος και Βιώσιμης Ανάπτυξης του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών. Σύμφωνα με τον κύριο Πετράκη, η «τρύπα» του Βόρειου Πόλου αποτελεί έναν εξαιρετικά αρνητικό οιωνό για το κλιματικό τοπίο στον πλανήτη μας, κατά το άμεσο μέλλον. «Οι ανθρωπογενείς παρεμβάσεις είναι εκτός κάθε ελέγχου, όπως μας δείχνει αυτό το νέο φαινόμενο. Η ατμοσφαιρική ρύπανση που προκαλεί την αραίωση του όζοντος προέρχεται ξεκάθαρα από ανθρώπινες δραστηριότητες. Δυστυχώς, όμως, αντί να επιδιώκουμε να ελέγξουμε τη ρύπανση, η διεθνής κοινότητα συζητά για επέκταση των δραστηριοτήτων της στην Αρκτική», συμπληρώνει ο διευθυντής του Αστεροσκοπείου.
Μέχρι και τον περασμένο μήνα, το ποσοστό αραίωσης του όζοντος εμφάνισε αρκετές διακυμάνσεις, ενώ η «τρύπα» μετακινήθηκε πάνω από διάφορες περιοχές. Αρχικά κάλυψε την ατμόσφαιρα πάνω από τα βορειότερα σημεία της Σκανδιναβίας, μέσα σε εννέα μήνες όμως βρέθηκε πάνω από Σιβηρία, Καναδά και Γροιλανδία, ενώ τον Απρίλιο μετακινήθηκε και σε σημεία της Ανατολικής Ευρώπης. «Κανείς δεν περίμενε αυτό το φαινόμενο και γι’ αυτό δεν υπάρχουν πολλές μετρήσεις. Σίγουρα, η ανησυχία που προκαλεί το φαινόμενο θα θέσει τη δεύτερη τρύπα του όζοντος στο επίκεντρο των επιστημόνων από την αμέσως επόμενη χρονιά», αναφέρει ο καθηγητής του ΑΠΘ, Αλκιβιάδης Μπάης.

Χρήστος Ζερεφός: «Φταίει το φαινόμενο του θερμοκηπίου»
Εξαιρετικά ακραία περίπτωση ατμοσφαιρικής ανωμαλίας με απρόβλεπτες συνέπειες χαρακτηρίζει την «τρύπα» της Αρκτικής ο κορυφαίος Ελληνας ακαδημαϊκός και πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής Οζοντος, Χρήστος Ζερεφός. «Η ανωμαλία αυτή οφείλεται στο φαινόμενο του θερμοκηπίου, καθώς η θέρμανση των αερίων κοντά στη Γη ψυχραίνει την ατμόσφαιρα σε μεγάλο υψόμετρο, η οποία σε συνδυασμό με τη ρύπανση προκαλεί την αραίωση του όζοντος», εξηγεί ο Χρ. Ζερεφός, που τη δεκαετία του 1980 ήταν ένα από τους βασικούς συντάκτες του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ, της διεθνούς συνθήκης που οδήγησε στο περιορισμό της Τρύπας του Οζοντος της Ανταρκτικής. «Δυστυχώς σήμερα η γνωστή τρύπα του όζοντος έχει αυξηθεί ξανά και είναι πολύ μεγαλύτερη από την καινούργια. Το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ ήταν επιτυχημένο, όπως όμως μας δείχνουν τα νέα δεδομένα, ενδεχομένως να απαιτείται ο εκσυγχρονισμός του».

Πηγή: Εφημερίδα Real-Του Αλέξανδρου Κόντη

Διαβάστε περισσότερα...

Κάλεσμα συμπαράστασης στους 53 κατοίκους της περιοχής Αγίου Δημητρίου-Ρυακίου Κοζάνης που δικάζονται την Τετάρτη 12/10...

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΑΓ.ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ-ΡΥΑΚΙΟΥ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ

Οι δίκαιοι αγώνες των κατοίκων μιας ολόκληρης περιοχής χαρακτηρίζονται ως ποινικά αδικήματα.
Για άλλη μια φορά σύρονται στα δικαστήρια άνθρωποι που το μόνο τους αδίκημα είναι ότι αγωνιούν και αγωνίζονται για ένα καθαρό περιβάλλον για τους ίδιους και τα παιδιά τους.
Το "κράτος" της Δ.Ε.Η. χρησιμοποιώντας τις δυνάμεις καταστολής (ΜΑΤ) έκανε πράξη το πώς εννοεί την φράση "διάλογος και καλή γειτονεία με τους κατοίκους της περιοχής"μετατρέποντας μια ειρηνική διαδήλωση σε κόλαση για ανήλικα παιδιά και γέροντες με την αλόγιστη χρήση χημικών και δακρυγόνων.
Την Τετάρτη 12-10-2011 δικάζονται στα δικαστήρια Κοζάνης, 53 κάτοικοι της περιοχής Αγίου Δημητρίου-Ρυακίου.
Καλούμε όλους τους πολίτες της ευρύτερης περιοχής να δηλώσουν την συμπαράσταση τους με την παρουσία τους στα δικαστήρια.

ΤΟ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Διαβάστε περισσότερα...

Δεν σας φθάνει ο χρόνος;;;

Μάθετε πώς να διαχειρίζεστε σωστά το χρόνο σας για να επιτυγχάνετε τα καλύτερα δυνατά αποτέλεσματα, τόσο στην επαγγελματική, όσο και στην προσωπική σας ζωή.
Ο χρόνος είναι χρήμα, λέει μια παροιμία και αυτό επιβεβαιώνεται καθημερινά. Όλοι γνωρίζουμε τη σημασία του χρόνου, της τήρησης των προθεσμιών και τη συμβολή τους, τόσο στις επαγγελματικές, όσο και στις διαπροσωπικές μας σχέσεις, αλλά δε μας είναι πάντα εύκολο να τηρούμε τα χρονοδιαγράμματα.
Έρευνες έχουν αποδείξει ότι πολλά άτομα δυσκολεύονται ιδιαίτερα να διαχειριστούν το χρόνο τους, γεγονός που τους δημιουργεί αρκετά προβλήματα.
Λέγοντας «διαχείριση χρόνου», εννοούμε οτιδήποτε μπορεί να μας επιτρέψει να αξιοποιήσουμε το χρόνο μας όσο το δυνατόν καλύτερα, φέρνοντας τα καλύτερα αποτελέσματα. Πρόκειται για ένα σύνολο αρχών, δεξιοτήτων και τρόπων που μας βοηθά να επιτυγχάνουμε τους στόχους μας εγκαίρως, να βάζουμε προτεραιότητες, να δουλεύουμε σωστά και συγκεντρωμένα και φυσικά να επιτυγχάνουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Συμβουλές για την καλύτερη διαχείριση του χρόνου
Ένα μεγάλο κομμάτι του δημιουργικού χρόνου κάθε ημέρας, μπορεί να χαθεί λόγω κακής διαχείρισης. Δείτε ποιες αλλαγές μπορείτε να κάνετε για να αυξήσετε το χρόνο που έχετε στη διάθεσή σας κάθε μέρα:
Να θέτετε ρεαλιστικούς στόχους: Θα πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι η ημέρα έχει 24 ώρες και όλα πρέπει να γίνουν μέσα σε αυτό το διάστημα. Μη θέτετε υπερβολικά υψηλούς στόχους που δε μπορείτε να πραγματοποιήσετε ή που μπορεί να σας οδηγήσουν να παραμελήσετε τον εαυτό σας.
Μη χάνετε το χρόνο σας: Βρείτε που σπαταλάτε πολύ χρόνο και προσπαθήστε να το διορθώσετε. Μπορεί να αγχώνεστε και να απασχολείστε με άσκοπες δραστηριότητες ή πράγματα που μπορεί να γίνουν και κάποια άλλη μέρα ή μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο. Δείτε πού και πόσο χρόνο σπαταλάτε και προσπαθήστε να τον διαχειριστείτε ποιοτικά και αναλογικά με τη σημασία της κάθε εργασίας.
Αποφύγετε να κάνετε πολλά πράγματα μαζί: Αναγνωρίστε το γεγονός ότι το να κάνετε πολλά πράγματα μαζί, δε βγαίνει εύκολα σε καλό. Είναι καλύτερα να τα κάνετε ένα-ένα, έτσι ώστε να μπορείτε να επικεντρωθείτε σε ένα πράγμα τη φορά και να επιτύχετε καλύτερα αποτελέσματα.
Ιεραρχήστε τις εργασίες σας: Βάλτε προτεραιότητες, φτιάχνοντας μια λίστα με τις εργασίες σας σε ένα ημερολόγιο. Μοιράστε το χρόνο σας για κάθε μία από τις δραστηριότητές σας, ανάλογα με τη σημασία τους. Αυτό θα σας βοηθήσει να ολοκληρώσετε τις εργασίες σας εγκαίρως και θα σας δημιουργήσει ένα αίσθημα ικανοποίησης.
Χρησιμοποιήστε χρονόμετρο: Χρησιμοποιήστε χρονόμετρο για να τηρείτε τα χρονοδιαγράμματά σας ή βάλτε υπενθύμιση για σημαντικές δουλειές που δεν πρέπει να ξεχάσετε.
Οργανώστε τις υποχρεώσεις σας: Δείτε τι έχετε να κάνετε και οργανώστε τα με σωστή σειρά. Αν δεν ξέρετε ποιες είναι οι δουλειές σας, δε θα μπορέσετε ούτε να τις ιεραρχήσετε. Αν σας βολεύει, γράψτε τες σε μία λίστα ή στο κινητό σας, ανάλογα με το τι είναι καλύτερο για εσάς.
Αναθέστε δουλειές σε άλλους: Μάθετε να αναθέτετε πράγματα σε τρίτους, όσο ασήμαντα κι αν είναι αυτά. Δε χρειάζεται να τα κάνετε όλα εσείς ή να περνάνε όλα από τα χέρια σας, αλλά να δείχνετε εμπιστοσύνη και σε άλλους και να τους αφήνετε να γίνονται υπεύθυνοι. Απλά αποδεχτείτε ότι δε μπορείτε να κάνετε τα πάντα μόνοι.
Ακολουθήστε μια ρουτίνα: Καθιερώστε ένα πρόγραμμα, μια ρουτίνα, και επιμείνετε σε αυτό όσο το δυνατόν περισσότερο. Σε περιόδους κρίσης, θα αποδειχτείτε παραγωγικοί και θα μπορείτε πιο εύκολα να διαχειριστείτε το χρόνο σας, χωρίς άγχος.
Ορίστε προθεσμίες: Αποκτήστε τη συνήθεια του να ορίζετε προθεσμίες για τις διάφορες εργασίες σας. Για παράδειγμα, η ανάγνωση και η απάντηση στα emails σας, μπορεί να σας «φάει» και όλη την ημέρα αν εσείς το επιτρέψετε. Αντ ‘αυτού, θέστε ένα όριο μέσα στην ημέρα για κάθε δουλειά και τηρήστε το.
Ελαχιστοποιήσετε τους περισπασμούς: Αν «πιάσετε» τον εαυτό σας να αποσπάται από διάφορα ασήμαντα πράγματα ενώ δουλεύει ή κάνει κάτι σημαντικό, προσπαθήστε να το εμποδίσετε και να βάλετε συγκεκριμένο χρόνο μέσα στην ημέρα, όπου θα μπορείτε να χαλαρώνετε και να κάνετε ό,τι σας αρέσει.

Φυσικά, θα χρειαστεί επιμονή και υπομονή για να επιτύχετε την καλύτερη δυνατή διαχείριση του χρόνου σας. Το να περιμένετε όμως να αποκτήσετε δια μαγείας περισσότερο χρόνο, δε θα σας βγάλει πουθενά. Μέσω της σωστής διαχείρισης, μπορείτε να «δημιουργήσετε» το χρόνο που χρειάζεστε και όχι απλά να περιμένετε να έρθει!

Πηγή: http://www.clickatlife.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Αίσχος!!! Η Ελλάδα ζητά την ακύρωση της απόφασης για την παράνομη επιδότηση της Ελληνικός Χρυσός...

Εισήχθη στο Γενικό Δικαστήριο η υπόθεση Τ-233/11, Ελλάδα κατά Επιτροπής

Η Ελλάδα ζητά από το Γενικό Δικαστήριο της ακύρωση της αποφάσεως C(2011)1006 τελικό της Επιτροπής, με την οποία κηρύχθηκε ως παράνομη κρατική ενίσχυση η επιδότηση ύψους 15,34 εκατ. ευρώ που χορηγήθηκε από τις ελληνικές αρχές στη μεταλλευτική επιχείρηση Ελληνικός Χρυσός, η οποία συνίστατο σε παραχώρηση της μεταλλευτικής εκμεταλλεύσεως της Κασσάνδρας έναντι τιμής χαμηλότερης της πραγματικής αγοραίας αξίας και στην απαλλαγή από τους φόρους για την πράξη αυτή και με την οποία διατάχθηκε η ανάκτηση του ποσού της επιδοτήσεως, πλέον τόκων. Η Ελληνικός Χρυσός είναι μεγάλη ελληνική μεταλλευτική εταιρεία που δραστηριοποιείται στον τομέα της εξόρυξης χρυσού, χαλκού, μολύβδου, αργύρου και ψευδαργύρου. Έχει την κυριότητα και διαχειρίζεται τα Μεταλλεία Κασσάνδρας που βρίσκονται στη Βόρεια Ελλάδα και περιλαμβάνουν τα μεταλλεία χρυσού στην Ολυμπιάδα και στις Σκουριές, καθώς και το μεταλλείο χαλκού-ψευδαργύρου στο Στρατώνι. Πριν από το 2003, τα Μεταλλεία Κασσάνδρας αποτελούσαν ιδιοκτησία της εταιρείας TVX Hellas ΑΕ, η οποία τα είχε εξαγοράσει από το ελληνικό Δημόσιο το 1995 κατόπιν δημόσιου διαγωνισμού έναντι της τιμής των 11 δισεκατ. Δραχμών (περί τα 39,8 εκατ. ευρώ ). Το 2003, τα Μεταλλεία Κασσάνδρας μεταβιβάστηκαν από την TVX Hellas στο ελληνικό Δημόσιο έναντι 11 εκατ. ευρώ. Την ίδια ημέρα, το ελληνικό Δημόσιο προέβη στην πώληση των Μεταλλείων Κασσάνδρας στην Ελληνικός Χρυσός έναντι 11 εκατ. ευρώ, χωρίς προηγούμενη εκτίμηση των στοιχείων ενεργητικού και χωρίς ανοιχτό διαγωνισμό. Σύμφωνα με τις ελληνικές αρχές, το μέτρο αποσκοπούσε στην εξεύρεση ιδιοκτήτη πρόθυμου να διατηρήσει σε λειτουργία τα μεταλλεία, ώστε να προστατευτούν η απασχόληση και το περιβάλλον. Επίσης, η Ελληνικός Χρυσός απαλλάχθηκε από την καταβολή οιουδήποτε φόρου, μέτρο που αποσκοπούσε στη δημιουργία κινήτρου για υποψήφιους αγοραστές διότι η αξία των Μεταλλείων ήταν αρνητική. Για τα δύο αυτά μέτρα η Επιτροπή εκτίμησε το ύψος της ενίσχυσης σε 15,34 εκατ. ευρώ.

Estella Cigna Angelidis – Μαρία Ζώη
Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Υπηρεσία Τύπου και Πληροφόρησης-Ελληνικό Τμήμα

Πηγή: http://antigoldgreece.wordpress.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Η Οικονομική Φρίκη...

Το πιο ολέθριο δεν είναι η ανεργία καθαυτή, αλλά η δυστυχία που προκαλεί και που, σε μεγάλο βαθμό, οφείλεται στην αναντιστοιχία του όρου με τον ορισμό του. Οφείλεται στο περιεχόμενο του όρου "ανεργία", που δεν είναι πια πραγματικό, αλλά εξακολουθεί παρόλ' αυτά να καθορίζει τη θέση του άνεργου...
[Οι άνεργοι] κρίνουν τους εαυτούς τους με την οπτική εκείνων που τους κρίνουν, ασπάζονται αυτή την οπτική που τους θεωρεί ένοχους και, στη συνέχεια, τους κάνει ν' αναρωτιούνται ποια δική τους ανικανότητα, ποια ροπή προς την αποτυχία, ποια ελαττώματα του χαρακτήρα τους, ποια σφάλματα τους οδήγησαν μέχρι εκεί... Κι όλα αυτά τους οδηγούν στην πλήρη υποταγή. Η ντροπή τους εμποδίζει να έχουν οποιαδήποτε άλλη αντίδραση, εκτός από μια ταπεινωμένη αποδοχή της τύχης τους...Η ντροπή θα έπρεπε να εισαχθεί στο Χρηματιστήριο: αποτελεί ένα σημαντικό παράγοντα κέρδους...
Για ένα σύστημα, η εξασφάλιση της γενικής αδιαφορίας αποτελεί μια νίκη μεγαλύτερη από κάθε ενεργό προσχώρηση, όσο σημαντική κι αν είναι. Και στην πραγματικότητα η αδιαφορία είναι εκείνη που προκαλεί τις μαζικές προσχωρήσεις σε ορισμένα καθεστώτα. Τις συνέπειες τις γνωρίζουμε.
Η αδιαφορία είναι σχεδόν πάντα η στάση της πλειονότητας του πληθυσμού και είναι απεριόριστη. Και τα τελευταία χρόνια υπήρξε πρωτοφανής η μακάρια αναισθησία απέναντι στην επικράτηση μιας απόλυτης εξουσίας. Υπήρξε πρωτοφανής η συσκότιση της Ιστορίας, οι επιθέσεις που πέρασαν απαρατήρητες, η γενική απροσεξία.
Έλλειψη ενδιαφέροντος, παρατηρητικότητας, που χωρίς αμφιβολία υπήρξε επίτευγμα ορισμένων σιωπηρών, επίμονων στρατηγικών. Αυτές κατασκεύασαν τους Δούρειους Ίππους τους και κατάφεραν να επωφεληθούν πολύ καλά από αυτό που προπαγανδίζουν -την έλλειψη κάθε επαγρύπνησης-, ώστε οι ίδιες να είναι και να παραμένουν άτρωτες, πιο αποτελεσματικές από ποτέ...
Η αδιαφορία, ο λήθαργος κυριάρχησαν τόσο , ώστε αν σήμερα αποφασίζαμε περιέργως να σταματήσουμε κάποια πολιτική ή κοινωνική διαδικασία, κάποια "πολιτικά ορθή" πειρατεία, θ' ανακαλύπταμε ότι τα σχέδια που θέλουμε να καταπολεμήσουμε έχουν εκπονηθεί εδώ και πολύ καιρό και με μεγάλη προσοχή, όσο εμείς κοιμόμασταν, και έχουν εδραιωθεί οριστικά, καθώς είναι τα μόνα συμβατά με τις αρχές που επικρατούν αυτή τη στιγμή. Έτσι, φαίνονται βαθιά ριζωμένα, αναπόφευκτα και συνήθως έχουν ήδη αρχίσει να εφαρμόζονται σωπηρά...
Η παθητικότητά μας μας έχει εμπλέξει στους βρόχους ενός πολιτικού διχτυού που καλύπτει ολόκληρο το πλανητικό τοπίο. Το ερώτημα δεν τίθεται τόσο ως προς τη θετική ή καταστροφική αξία της πολιτικής που δημιούργησε αυτή την κατάσταση πραγμάτων, αλλά ως προς το γεγονός ότι ένα τέτοιο σύστημα κατόρθωσε να επιβληθεί σαν δόγμα, χωρίς να προκαλέσει αναταραχή ή σχόλια, πέρα από ορισμένα σπάνια και καθυστερημένα. Κι όμως, έχει καλύψει το φυσικό χώρο όπως και το μελλοντικό, έχει θεσπίσει την απόλυτη προτεραιότητα των αγορών και της λειτουργίας τους. Κατόρθωσε να ιδιοποιηθεί όσο ποτέ άλλοτε τον πλούτο και να τον καταβροχθίσει, να τον εξαφανίσει ή ακόμα και να τον ακυρώσει: του έδωσε τη μορφή συμβόλων, τα οποία αποτελούν τον πυρήνα κάποιων αφηρημένων συναλλαγών που διεξάγονται σε απόλυτα εικονικά πλαίσια.
Εμείς, ωστόσο, προσπαθούμε, ακόμα, να δικαιολογήσουμε ένα νεκρό σύστημα που δεν ισχύει πια. Το καθιστούμε υπεύθυνο για καταστροφές, οι οποίες στην πραγματικότητα οφείλονται στην επικράτηση ενός νέου, πανταχού παρόντος και παντοδύναμου συστήματος...
Ο κίνδυνος για εμάς δεν είναι τόσο η κατάσταση -αυτή θα μπορούσε να τροποποιηθεί-, αλλά ακριβώς η τυφλή συναίνεσή μας, ο γενικός συμβιβασμός μ' αυτό που μας παρουσιάζεται στο σύνολό του σαν αναπόφευκτο. Ασφαλώς οι συνέπειες αυτής της παγκόσμιας διαχείρισης αρχίζουν ν' ανησυχούν ορισμένους. Όμως, πρόκειται απλώς για έναν αόριστο φόβο, που οι περισσότεροι από τους οποίους τον αισθάνονται αγνοούν την πηγή του.
Διαμαρτυρόμαστε για τις δευτερεύουσες επιπτώσεις αυτής της παγκοσμιότητας (π.χ. για την ανεργία), όμως δεν καταλαβαίνουμε ότι γι' αυτές ευθύνεται η επικράτησή της, που μας φαίνεται αναπότρεπτη. Η ιστορία της μας φαίνεται σαν να έχει αρχίσει από πολύ παλιά, η επικράτησή της μας φαίνεται πανάρχαια και θεωρούμε ότι είναι αναπόφευκτο να κυριαρχεί στα πάντα και για πάντα. Η καταβροχθιστική επικαιρότητά της μας φαίνεται σαν να προέρχεται από το παρελθόν: αυτό που συμβαίνει οφείλεται στο ό,τι έχει συμβεί! "Όλα καθαγιάζονται με το χρόνο", αναφέρει ο Πασκάλ. "Το έθιμο είναι σεβαστό για το μοναδικό λόγο ότι έχει γίνει αποδεκτό. Αυτό αποτελεί τη μυστικιστική βάση της κυριαρχίας του. Όποιος ανατρέξει στις πηγές του το εκμηδενίζει".
Ωστόσο, εδώ επρόκειτο, εδώ πρόκειται, για μια πραγματική επανάσταση, που κατόρθωσε να επιβάλει το φιλελεύθερο σύστημα, να το υλοποιήσει, να το δραστηριοποιήσει και να το καταστήσει ικανό να ακυρώνει οποιαδήποτε άλλη λογική εκτός από τη δική του, η οποία είναι και η μοναδική που ισχύει.
Η ανατροπή αυτή δεν υπήρξε καθόλου θεαματική ούτε καν αισθητή, παρόλο που ένα νέο, κυρίαρχο, παντοδύναμο καθεστώς κατέλαβε την εξουσία. Η εξουσία του είναι απόλυτη, όμως είναι τέτοια, ώστε δεν υπάρχει καμιά ανάγκη να επιδεικνύεται, αντίθετα κρύβεται μέσα στα δεδομένα. Ένα καθεστώς νέο αλλά αναχρονιστικό: επιστροφή στις αντιλήψεις ενός 19ου αιώνα, από τον οποίο έχει εξαφανιστεί ο παράγοντας "εργασία". Φρίκη!"

"Η Οικονομική Φρίκη" - Viviane Forrester

Πηγή: http://viviangiadikiaroglou.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Βδέλλες...

Είδος βδέλλας
Η βδέλλα (Hirudinea) είναι είδος σκουληκιού, το οποίο ζει σε έλη, σε λίμνες και στο νερό. Ανήκει στην οικογένεια των γναθοβδελλιδών και έχει σώμα πλατύ και ευέλικτο.
Το στόμα της διαθέτει τρεις σειρές από δόντια με τα οποία κολλά στο δέρμα του ανθρώπου ή του ζώου και ρουφά αίμα, με το οποίο και τρέφεται. Το αίμα που ρουφάει μπορεί να είναι και 5 φορές περισσότερο από τον όγκο του σώματός της.
Aν λοιπον επανω στο σωμα μιας χωρας, ενος λαου ολοκληρου προσκολληθουν οσοι επι τοσα χρονια εχουν ... κολλησει επανω μας,τρεφονται απο εμας, πινουν το αιμα μας......Εμεις πως πρεπει να τους ονομαζουμε;
Προς το παρον τους λεμε... Ελληνικη κυβερνηση.

Από το http://harrytsopanos.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα...

Η ατμοσφαιρική ρύπανση «γεννά» πρόωρα μωρά...

Οι γυναίκες που ζουν σε πόλεις με αυξημένα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης αντιμετωπίζουν κατά 30% μεγαλύτερο κίνδυνο πρόωρου τοκετού, επισημαίνουν αμερικανοί επιστήμονες. Οι ειδικοί του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια μελέτησαν τις περιπτώσεις 100.000 γεννήσεων. Διαπίστωσαν λοιπόν ότι τα τοξικά χημικά τα οποία εκλύονται από τα οχήματα που κινούνται στην πόλη, επηρεάζουν τόσο την υγεία των εγκύων, όσο και την υγεία των αγέννητων παιδιών τους. Όπως είδαν, η ατμόσφαιρα ήταν πιο βεβαρημένη τον χειμώνα σε σχέση με το καλοκαίρι, ενώ τα υψηλότερα επίπεδα ρύπανσης καταγράφονταν στην ενδοχώρα σε σύγκριση με τις παραλιακές περιοχές.

Αστικές «βόμβες» χημικών
Συγκεκριμένα, από τα στοιχεία που συνέλεξαν οι ερευνητές φάνηκε ότι η έκθεση των εγκύων σε επικίνδυνους ρύπους όπως π.χ. οι πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες (PAH), εκτόξευαν την πιθανότητα πρόωρου τοκετού στο 30%. Από αναλύσεις φάνηκε ότι τα χημικά που σχετίζονται με την καύση του πετρελαίου κίνησης, αυξάνουν τον κίνδυνο πρόωρων γεννήσεων κατά 10%, ενώ τα σωματίδια νιτρικού αμμωνίου συνδέονται με αύξηση του κινδύνου πρόωρου τοκετού κατά 21%. «Είναι γνωστό ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση σχετίζεται με τη γέννηση πρόωρων και λιπόβαρων μωρών», αναφέρει η δρ Μπεάτε Ριτζ. «Τα αποτελέσματά μας έδειξαν ότι οι πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες από τα καυσαέρια των οχημάτων, όπως επίσης και υδρογονάνθρακες που προέρχονται από άλλες πηγές, συμβάλλουν στον κίνδυνο πρόωρου τοκετού», εξηγεί η ειδικός. «Για τον περιορισμό των επιπτώσεων των συγκεκριμένων ρύπων στη δημόσια υγεία, είναι σημαντικό να περιλαμβάνονται στα μέτρα που λαμβάνονται κατά της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, ακριβή στοιχεία που να αφορούν την κάθε περιοχή ξεχωριστά», καταλήγει η δρ Ριτζ.
ΠΗΓΗ:  tovima.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Πορεία ανθρώπου...

Σε ένα μεγάλο μέρος της Ασκητικής ο Ν. Καζαντζάκης περιγράφει την πορεία του ανθρώπου μέσα από τέσσερα σκαλοπάτια:
Πρώτο σκαλοπάτι: ΕΓΩ.
Δεύτερο: Η ΡΑΤΣΑ.
Τρίτο: Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ.
Τέταρτο: Η ΓΗΣ.
Κι ενώ σε κάθε σκαλοπάτι επισημαίνει τη δύναμη της έννοιας που αναλύει, στο επόμενο σκαλοπάτι, κατά την προσφιλή του τακτική, έρχεται η καινούργια έννοια να καλύψει την προηγούμενη, να την αγκαλιάσει, να την εντάξει μέσα της, να αναδειχθεί αυτή στη θέση της προηγούμενης . Μέχρι που θα έρθει η επόμενη κοκ. Μέσα από συνεχείς προσταγές, διδακτικός, με μια φλεγόμενη από πάθος ψυχή και γραφή, συμβουλεύει τον άνθρωπο για τη θέση του και τη στάση του απέναντι στη ζωή, για το Χρέος του .
Στο πρώτο σκαλοπάτι, π.χ: *Να αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω. Να είσαι ανήσυχος, αφχαρίστητος, απροσάρμοστος πάντα. Όταν μια συνήθεια καταντήσει βολική, να τη συντρίβεις*.
Στο δεύτερο ( ράτσα): *Δε μιλάς εσύ, μιλούν αρίφνητοι πρόγονοι με το στόμα σου. Δεν πεθυμάς εσύ. Πεθυμούν αρίφνητες γενεές απόγονοι με την καρδιά σου. Οι νεκροί σου δεν κείτουνται στο χώμα. Γενήκαν πουλιά, δέντρα, αγέρας. Κάθεσαι στον ίσκιο τους, θρέφεσαι με τη σάρκα τους, αναπνές το χνότο τους. Γενήκαν ιδέες και πάθη, κι ορίζουν τη βουλή σου και την πράξη*.
Η ράτσα σου είναι το μεγάλο σώμα, το περασμένο, το τωρινό, το μελλούμενο. Εσύ είσαι μια λιγόστιγμη έκφραση, αυτή είναι το πρόσωπο. Εσύ είσαι ο ίσκιος, αυτή είναι το κρέας. Δεν είσαι λεύτερος. Αόρατα μυριάδες χέρια κρατούν τα χέρια σου και τα σαλεύουν. Όταν θυμώνεις, ένας προπάππος αφρίζει στο στόμα σου. Όταν αγαπάς, ένας πρόγονος σπηλιώτης μουγκαλιέται. Όταν κοιμάσαι, ανοίγουν οι τάφοι μέσα στη μνήμη και γιομώνει βουρκόλακες η κεφαλή σου. *Μην πεθάνεις για να μην πεθάνουμε!* φωνάζουν μέσα σου οι νεκροί. *Δεν προφτάσαμε να χαρούμε τις γυναίκες που πεθυμήσαμε. Πρόφτασε εσύ, κοιμήσου μαζί τους! Δεν προφτάσαμε να κάμουμε έργα τις ιδέες μας. Κάμε τις έργα εσύ! Δεν προφτάσαμε να συλλάβουμε και να στερεώσουμε το πρόσωπο της ελπίδας μας. Στερέωσέ το εσύ! Τέλεψε το έργο μας! Τέλεψε το έργο μας! Μέρα νύχτα μπαινοβγαίνουμε στο κορμί σου και φωνάζουμε. Όχι, δε φύγαμε, δεν ξεκορμίσαμε από σένα, δεν κατεβήκαμε στη γης. Μέσα από τα σωθικά σου ξακλουθούμε τον αγώνα. Λύτρωσέ μας! *
Στο τρίτο ( ανθρωπότητα), το απόσπασμα γράφει: *Δε μιλάς εσύ . Μήτε είναι η ράτσα μονάχα μέσα σου που φωνάζει,μέσα σου οι αρίφνητες γενεές των ανθρώπων – άσπροι , κίτρινοι , μαύροι – χιμούν και φωνάζουν .Λευτερώσου κι από τη ράτσα , πολέμα να ζήσεις όλο τον αγωνιζόμενον άνθρωπο .Κοίτα τον πως ξεμασκάλισε από τα ζώα , πως μάχεται να σταθεί όρθιος , να ρυθμίσει τις άναρθες κραυγές , να συντηρήσει τη φλόγα ανάμεσα στις πυροστιές , να συντηρήσει το νού ανάμεσα στα κόκκαλα της κεφαλής του* .
Και στο τέταρτο ( γη), βέβαια, υποτάσσει και την ανθρωπότητα στη γη: *Δε φωνάζεις εσύ. Δε φωνάζει η ράτσα σου μέσα στο εφήμερο στήθος σου. Δε φωνάζουν μονάχα οι άσπρες, οι κίτρινες, οι μαύρες γενεές των ανθρώπων στην καρδιά σου. Η Γης αλάκερη, με τα ζώα, με τους ανθρώπους και τους θεούς της μέσα στο στήθος σου φωνάζει*.

Πηγή: cloudconnected.pblogs.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Η συντριβή του συστήματος και το τέλος του διεστραμμένου «εγώ»...

Χειρότερο απ’ το βλέμμα ενός δαρμένου σκύλου είναι το βλέμμα ενός ανθρώπου σαν δαρμένου σκύλου. Το βλέμμα του φόβου που δεν τον φιλτράρει η λογική, που δεν τον αναιρεί καμιά ελπίδα. Δεν υπάρχει χειρότερος φόβος απ’ τον αόριστο φόβο. Δεν ξέρεις τι πρέπει να φοβάσαι και καταλήγεις να φοβάσαι τα πάντα. Λίγο πριν απ’ το τέλος, φοβάσαι τον φόβο σου και καταλήγεις να φοβάσαι τον εαυτό σου. Γέμισαν οι δρόμοι τέτοια βλέμματα. Άνθρωποι που δεν ξέρουν τι πρέπει να φοβούνται, σαν τα σκυλιά που περιμένουν το χτύπημα. Πού πάμε; Τι θα μας συμβεί; Κανένας δεν μπορεί ν’ απαντήσει αλλά και κανένας δεν θέλει. Τι κακό θα συμβεί; Θα χάσουμε τη δουλειά μας, το σπίτι; Θ’ αναγκαστούμε να ζήσουμε με λιγότερα; Η τηλεόραση 52 ιντσών δεν θα προσφέρει καμιά απόλαυση; Θ’ αναγκαστούμε να ψάχνουμε στα σκουπίδια; Θα είμαστε υποχρεωμένοι να πίνου- με ρετσίνα με τον γείτονα που δεν γνωρίζουμε καν, όπως σ’ εκείνες τις ταινίες με τον Ρίζο και τη Βλαχοπούλου; Υπάρχει περίπτωση να χτυπήσει η πόρτα και να είναι ο διπλανός που ζητάει ένα λεμόνι; Ποιο απ’ όλα είναι το δικό μας σενάριο; Δεν είμαι σίγουρος πως η πτώχευση είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Προσπαθώ να καταλάβω τι είναι αυτό που θα πτωχεύσει. Η Παιδεία των προσωπικών Πανεπιστημίων και της κομματικής συναλλαγής; Οι εφορίες της διαφθοράς; Τα νοσοκομεία με το φακελάκι; Μήπως θα συντριβεί το πολιτικό μας σύστημα, αυτή η μεγάλη αποθήκη με ψεύτες, φαφλατάδες και ανεπάγγελτους; Θ’ αναγκαστεί ο Δημήτρης Ρέππας να γίνει οδοντογιατρός, ο Καραμανλής δικηγόρος και ο Βενιζέλος αδύνατος; Ποια, αλήθεια, είναι η μεγάλη καταστροφή που φοβόμαστε; Υπάρχουν πολλά που θα χάσουμε, αλλά δεν ξέρω αν είναι αυτά που δικαιούμαστε και πολύ περισσότερο αυτά που χρειαζόμαστε. Στη γειτονιά μου θα κλείσουν τα 7 καταστήματα μανικιούρ-πεντικιούρ και τα 6 κομμωτήρια και θα μείνει μόνο ο ένας φούρνος που θα πουλάει είδος ανάγκης: ψωμί. Οι κυρίες θα πάψουν να ισορροπούν επικίνδυνα πάνω σε αφόρετες γόβες και τεχνητές επιθυμίες. Οι τράπεζες δεν θα έχουν διακοποδάνεια. Ο Ρέμος δεν θα βρίσκει κανέναν να του ρίξει δυο γαρύφαλλα. Η Φιλιππινέζα δεν θ’ αναθρέφει πια τα παιδιά. Οι σύγχρονες μανάδες ίσως δεν θ’ αναφωνούν «δεν αντέχω», γιατί θ’ ανακαλύψουν τη σημασία και της λέξης και της αντοχής. Τα παιδιά μας, όταν βγάζουν με 10 το λύκειο, θα πηγαίνουν σε κάποια τεχνική σχολή και όχι στο ιδιωτικό Πανεπιστήμιο του Λονδίνου που αναλαμβάνει να βαφτίσει τους κατιμάδες επιστήμονες με το αζημίωτο. Ίσως χρησιμοποιούμε το κινητό τηλέφωνο όπως σε όλη την Ευρώπη, για να επικοινωνούμε και όχι για να εξευτελιζόμαστε. Το «ουάου» θα πάψει να είναι το υποκατάστατο του οργασμού στις κουβέντες που ψάχνουν την επιβεβαίωση της ανοησίας. Μπορεί να ψάξουμε περισσότερο τον πραγματικό οργασμό, μαζί με τους κανονικούς ανθρώπους που θα μας κάνουν να τους εκτιμάμε. Θ’ αρχίσουμε να αξιολογούμε ποιος είναι ικανός και χρήσιμος και όχι αναγνωρίσιμος. Οι μανάδες δεν θα ζητάνε αυτόγραφο από την Τζούλια για τις κόρες τους. Πιο πολύ, νομίζω, θα καταστρέψουμε με τα χέρια μας εκείνο το διεστραμμένο «εγώ» που επιμένει να μας αξιολογεί και να μας συγκρίνει με βάση τις πισίνες, τη μάρκα του αυτοκινήτου και τις κακόγουστες καρό ταπετσαρίες που φοράμε επειδή γράφουν Burberry. Μπορεί να μη θέλουμε πια να γίνουμε πλούσιοι, αλλά ουσιαστικοί. Μπορεί ίσως και ν’ αγαπηθούμε περισσότερο, ανακαλύπτοντας τη συλλογικότητα και το ενδιαφέρον για μια ζωή που είναι κοινή. Οι επιπόλαιοι θα ξαναγίνουν επιπόλαιοι και δεν θα είναι πια τρέντι. Οι αγρότες θα επιστρέψουν στα χωράφια. Και οι Ουκρανές, που έτρωγαν τις ψεύτικες επιδοτήσεις, στα σπίτια τους. Στα καφενεία των χωριών θα συζητάνε ξανά ποιο παιδί πρόκοψε και όχι ποιο πήγε σε ριάλιτι. Οι DJs, οι image makers, οι κουρείς σκύλων, ίσως χρειαστεί να βρουν μια άλλη δουλειά. Το σύστημα της αξιολόγησής μας θ’ αλλάξει και ίσως απαιτήσουμε πραγματικά να τιμωρηθούν αυτοί που τα έφαγαν. Παρουσία μας, πάντα. Ίσως δεν ξαναψηφίσουμε εκείνους που μας έφεραν σε αυτήν τη θέση. Και ίσως καταλάβουμε πως τα κοράκια του εξτρεμιστικού καπιταλισμού, που φαίνονταν καναρίνια μέσα από τα κουστούμια και τις τηλεοράσεις, ήταν αυτοί που μας εξαπάτησαν την ώρα που ζαλιζόμασταν με Johnnie Black. Ίσως ψάξουμε για μια πιο δίκαια ζωή, χωρίς να μετράμε την απόδοση δίκιου με τη σύγκριση τραπεζικών λογαριασμών. Μπορεί ξαφνικά οι καλλιτέχνες ν’ αρχίσουν να παράγουν κι αυτοί, πατώντας σε αυτό που είναι ζωή και όχι στις κρατικές επιδοτήσεις, σαν να πουλάνε βαμβάκι, και στις δημόσιες σχέσεις. Δεν είμαι σίγουρος πως όλα αυτά είναι κακά. Ναι, θα υπάρξουν χιλιάδες άνεργοι. Θα χτυπηθεί το Δημόσιο. Αυτό που βρίζουμε όλοι πως είναι αντιπαραγωγικό, μας ταλαιπωρεί και δεν μας εξυπηρετεί. Θ’ απολυθούν κάποιοι απ’ αυτούς που μπήκαν με ρουσφέτι, γλείψιμο, αναξιοπρέπεια. Τα επαρχιακά μουσεία της χώρας δεν θα έχουν δέκα κηπουρούς, θα καταργηθούν οι «Οργανισμοί Αναξιοπαθούντων Κορασίδων» και οι «Πολιτιστικοί σύλλογοι για τη σουρεαλιστική προσέγγιση της ζωής του Λάμπρου Κατσώνη». Οι ανύπαντρες κόρες αξιωματικών δεν θα παίρνουν επίδομα. Και όσες απ’ αυτές είναι επώνυμες δεν θα είναι «κατά του γάμου από άποψη», για να παίρνουν το επίδομα. Φοβάμαι, όπως όλοι. Αλλά θέλω και να συντριβεί ένα σύστημα που αναπαράγει τη σαπίλα. Που βαφτίζει Δημοκρατία τον διεφθαρμένο του εαυτό, Δικαιοσύνη την ατιμωρησία του κι ευτυχία την κενότητα και τον ευδαιμονισμό. Φοβάμαι. Γι’ αυτό θέλω να τελειώνουμε.

Πηγή:http://thenetwar.com - του Κώστα Βαξεβάνη

Διαβάστε περισσότερα...